Μήνας: Σεπτεμβρίου 2015

«Είμαστε η μόνη εναλλακτική απάντηση στη νέα μνημονιακή συναίνεση»

Παρουσιάστηκε σήμερα (2/9) στην ΕΣΗΕΑ η Προγραμματική Διακήρυξη της Λαϊκής Ενότητας-Ολόκληρο το κείμενο.

unnamed7

Πηγή: Iskra.gr και Rproject.gr

Αντιπροσωπεία της ΛΑΪΚΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ  με επικεφαλής τον Παναγιώτη  Λαφαζάνη παρουσίασε σήμερα σε συνέντευξη Τύπου στην Αθήνα την Προγραμματική της Διακήρυξη.

Στην αντιπροσωπεία μετείχαν ακόμη ο εκπρόσωπος Τύπου της ΛΑΪΚΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ Κώστας Ήσυχος, ο δημοσιογράφος – συγγραφέας Πέτρος Παπακωνσταντίνου και η νομικός Μαριάννα Τσίχλη.

Στην κατάμεστη από κόσμο αίθουσα της ΕΣΗΕΑ, κυρίως νεολαίους, παραβρέθηκαν οι βουλευτές της Λαϊκής Ενότητας Δημήτρης Στρατούλης, Θανάσης Πετράκος, Στάθης Λεουτσάκος, Νάντια Βαλαβάνη, Θανάσης Σκούμας και Ραχήλ Μακρή και πολλά στελέχη από όλες τις συλλογικότητες του μετώπου.

Ο Παναγιώτης Λαφαζάνης κατά την εισαγωγική του ομιλία, τόνισε τα εξής:

“Επιχειρήσαμε να κάνουμε μια συνέντευξη Τύπου, αλλά βλέπω ότι έχουμε μια πολύ πυκνή συγκέντρωση. Κι αυτό είναι πάρα πολύ θετικό μήνυμα. Δείχνει σε όλους την απήχηση που έχει η “Λαϊκή Ενότητα”. Είμαστε το μέτωπο που πρωτοϊδρύθηκε, αλλά απ’ ό,τι φαίνεται μέρα με τη μέρα αποκτάμε μια πολύ μεγάλη λαϊκή δυναμική. Ιδιαίτερη δυναμική στα πιο φτωχά στρώματα της ελληνικής κοινωνίας και πρώτα από όλα στη νεολαία. Τα νιάτα της Ελλάδας στα οποία ανήκει και το μέλλον. Και αυτά τα νιάτα θα πάρουν τη σκυτάλη του μέλλοντος στα χέρια τους. Και η “Λαϊκή Ενότητα” έχει αυτόν τον κύριο στόχο. Να πάρει η νεολαία τη σκυτάλη, τις αποφάσεις και να πάρει στα χέρια της την πορεία της χώρας. Και τότε θα γίνουν παρελθόν μνημόνια, εξαρτήσεις, λιτότητες και υποτέλειες. Θα δούμε μια νέα Ελλάδα.

Επιτρέψτε μου να πω εισαγωγικά ορισμένες θεμελιώδεις σκέψεις για το εγχείρημα της «Λαϊκής Ενότητας».

Η «Λαϊκή Ενότητα» γεννήθηκε με ταχύτητα αστραπής προκειμένου να υπάρξει ένα δυνατό και αποφασιστικό εγχείρημα ως ριζοσπαστική απάντηση στη νέα μνημονιακή συναίνεση, στο νέο μνημονιακό συνεταιρισμό της απερχόμενης κυβέρνησης του Αλ. Τσίπρα με τη ΝΔ, το ΠΟΤΑΜΙ και το ΠΑΣΟΚ, έτσι όπως εκφράστηκε με την από κοινού ψήφιση στη βουλή του τρίτου μνημονίου καταλήστευσης της χώρας και του λαού.

Η «Λαϊκή Ενότητα» δεν είναι ένα κόμμα και πολύ περισσότερο ένα κόμμα με την παραδοσιακή  έννοια.

Η «Λαϊκή Ενότητα» ιδρύθηκε ως ένα μέτωπο.

Ένα ανοικτό και πλατύ μέτωπο που φιλοδοξεί να εκφράσει και να αντιπροσωπεύσει όλο και ευρύτερες αριστερές, ριζοσπαστικές, καινοτόμες και προοδευτικές δυνάμεις, που έχουν αντιμνημονιακό δημοκρατικό προσανατολισμό και επιδιώκουν να βάλουν τη χώρα σε μια νέα ανορθωτική αναπτυξιακή τροχιά παραγωγικής ανασυγκρότησης με κοινωνικό πρόσωπο και σοσιαλιστικό ορίζοντα.

Στη «Λαϊκή Ενότητα» ήδη έχουν δηλώσει ενεργή συμμετοχή ή συνεργασία πολλές οργανώσεις, κινήσεις και προσωπικότητες της Αριστεράς και του προοδευτικού τόξου.

Η «Λαϊκή Ενότητα» προφανώς δεν είναι και δεν πρόκειται να γίνει ένα προεδροκεντρικό ή αρχηγικό συγκεντρωτικό μόρφωμα, όπως τα παραδοσιακά κόμματα του συστήματος. Δεν είναι ούτε πρόκειται να γίνει ένα μονολιθικό κόμμα, όπως ορισμένες δυνάμεις της Αριστεράς.

Η «Λαϊκή Ενότητα» βασίζεται και θέλει να λειτουργεί με αδιαπραγμάτευτες συλλογικές δημοκρατικές διαδικασίες, με την πλήρη, αδιαπραγμάτευτη και άμεση συμμετοχή των μελών της στη λήψη όλων των αποφάσεων και ιδιαίτερα των αποφάσεων που καθορίζουν τις βασικές επιλογές και την πορεία της «Λαϊκής Ενότητας».

Απ’ αυτήν την άποψη φιλοδοξούμε να αναδειχθούμε σε ένα απολύτως πρωτότυπο και καινοτόμο εγχείρημα και πείραμα δημοκρατίας, που παραπέμπει στις αρχές και τις πρωτότυπες δημοκρατικές διαδικασίες, οι οποίες εγκαινιάστηκαν από το ΕΑΜ και την αντιστασιακή Ελλάδα των βουνών.

Από αυτή τη θέση καλούμε εργαζόμενους, πολίτες, προοδευτικούς ανθρώπους, πατριώτες, αγωνιστές, μαχητές και στελέχη των κοινωνικών αγώνων και της Αριστεράς να αυτενεργήσουν και να αναλάβουν πρωτοβουλίες αυτοοργάνωσης και να κτίσουν παντού, σε πόλεις, Δήμους, Κοινότητες και γειτονιές, ανοικτές Επιτροπές και οργανώσεις της «Λαϊκής Ενότητας» που θα λειτουργούν με πλατιές συμμετοχικές διαδικασίες ως κύτταρα προοδευτικής αντιμνημονιακής ανατροπής και κοινωνικού μετασχηματισμού. Και κυρίως να κτίσουν παντού Επιτροπές και οργανώσεις ανοικτής λαϊκής συμμετοχής που θα δώσουν αποφασιστικά και με επιτυχία τον εκλογικό αγώνα για μια μεγάλη νίκη της «Λαϊκής Ενότητας».

Η «Λαϊκή Ενότητα», όμως, δεν περιορίζεται μόνο ως μέτωπο οργανώσεων, κινήσεων και προσώπων που συμμετέχουν στο εγχείρημα στη βάση κοινής προγραμματικής διακήρυξης, διατηρώντας πλήρως την οργανωτική τους αυτονομία και την ιδεολογικοπολιτική τους ιδιαιτερότητα και διαφορετικότητα.

Η «Λαϊκή Ενότητα» πρώτα από όλα και κυρίως φιλοδοξεί να είναι ένα κίνημα λαϊκής βάσης. Ένα κίνημα λαϊκής συμμετοχής, λαϊκής αυτοργάνωσης και λαϊκής αυτενέργειας. Ένα μέτωπο που θα δίνει το παρόν στην κοινωνία και θα στηρίζεται στους εργατικούς, λαϊκούς, κοινωνικούς, ταξικούς αγώνες και στα κοινωνικά κινήματα, ως τις κατεξοχήν δυνάμεις αντίστασης και προοδευτικής ανατροπής”.

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ ΔΙΑΚΗΡYΞΗ ΤΗΣ «ΛΑΪΚΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ»

Η δημιουργία της Λαϊκής Ενότητας έχει ως αφετηρία το συντριπτικό ΟΧΙ του Ελληνικού λαού στο δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου. Απέναντι στην τρομοκρατία των κυρίαρχων δυνάμεων στην Ευρωπαϊκή Ένωση και την Ελλάδα, η μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία, με δυναμική παρουσία των νέων, αντέταξε μια αυθεντική λαϊκή εξέγερση. Η αντίσταση του ελληνικού λαού, πρωτοφανής σε διάρκεια και μαζικότητα κυρίως στα δύο πρώτα χρόνια της επιβολής των μνημονίων, αποτελεί, επίσης, μια μεγάλη παρακαταθήκη για τη Λαϊκή Ενότητα. Εξέφρασε τη γενικευμένη αντίσταση στο στρατηγικό σχέδιο επιβολής διαρκούς λιτότητας, απογύμνωσης της εργασίας από κάθε δικαίωμα, υφαρπαγής της δημόσιας περιουσίας, κατάλυσης της δημοκρατίας και επιβολής καθεστώτος περιορισμένης κυριαρχίας.

(περισσότερα…)

Ο παπα Στρατής δεν μένει πια εδώ. Από σήμερα στην αγκαλιά των ουρανών.

06-05-36-image-67_0

Πηγή: Lesvosnews.net και huffingtonpost.gr

Ο πατέρας Ευστράτιος Δήμου – «Παπά Στρατής» – η ψυχή της «Αγκαλιάς» έχασε τη μάχη, δεν μένει πια εδώ, αφήνει όμως σημαντική παρακαταθήκη.

Στις 25 Αυγούστου έγραφε:

«Αγαπητοί φίλοι και φίλες,σήμερα φεύγω στο νοσοκομείο για το καινούργιο πρόβλημα καρκίνου που μου βρήκαν. Παρακαλώ πολύ για μια προσευχή και πιστεύω ότι γρήγορα θα γυρίσω δυνατός κοντά σας.Σας ευχαριστώ όλους και ιδιαίτερα τους ενορίτες μου για την αγάπη και την συμπαράσταση που μου δείχνουν. Επίσης,θέλω να σας πω ότι οι άνθρωποι του κόσμου,οι άνθρωποι του πολέμου,τα παιδιά που αναζητούν την ελπίδα είναι αδέρφια μας και η Αγκαλιά θα συνεχίσει να βρίσκεται κοντά τους και να τους δίνει την ελπίδα για την επόμενη μέρα.Σας προτρέπω να αγωνίζεστε όσο μπορείτε καθημερινά,για την ειρήνη και την αγάπη.Μόνο έτσι λεγόμαστε άνθρωποι.»

Τα λόγια του θα μας συντροφεύουν, το έργο του παράδειγμα προς μίμηση.

Απόσπασμα από αφιέρωμα στον παπα Στρατή πριν από μερικούς μήνες:

Ο Παπά Στρατής, μαζί με άλλους τοπικούς εθελοντές στο χωριό Καλλονή, βοηθά τους πρόσφυγες από το 2007, μέσω της ΜΚΟ «ΑΓΚΑΛΙΑ». Υπολογίζεται πως όλα αυτά τα χρόνια, βοήθησε περίπου δέκα χιλιάδες άτομα, συμπεριλαμβανομένων μερικών ντόπιων που ήρθαν σε δυσχερή θέση. Αλλά ποτέ πριν δεν είχε δει τόσο πολλούς πρόσφυγες να αναζητούν βοήθεια.

«Έχω δει τα μικρά παιδιά με φουσκάλες στα πόδια τους και έγκυες γυναίκες που κρατούσαν τις κοιλιές τους και έκλαιγαν από τον πόνο», λέει θλιμμένος. «Αυτοί οι άνθρωποι δεν είναι μετανάστες, δεν επιλέγουν να έρθουν εδώ. Είναι τα παιδιά του πολέμου, που προσπαθούν να ξεφύγουν από τις σφαίρες.»

Με τις τοπικές αρχές να είναι πιεσμένες από τις 64.000 αφίξεις προσφύγων στην Ελλάδα από την αρχή του έτους, ο Παπά Στρατής και το δίκτυο των εθελοντών στο χωριό, συχνά αναλαμβάνουν την αποκλειστική ευθύνη για τη φροντίδα των προσφύγων στο νησί. «Δεν έχουμε καμία εξωτερική χρηματοδότηση», εξηγεί με ένα χαμόγελο. «Εξαρτόμαστε αποκλειστικά από τη γενναιοδωρία των κατοίκων της περιοχής.»

«Μια μέρα βρήκαμε ένα μωρό κοιμάται στην αγκαλιά της μητέρας του στην παραλία. Θέλαμε να του δώσουμε γάλα, αλλά δεν είχαμε μπουκάλι και δεν μπορούσε να πιει από ένα ποτήρι. Ήταν αργά τη νύχτα και έτσι ξυπνήσαμε όλα τα φαρμακεία της πόλης μέχρι που βρήκαμε μπιμπερό «αναφέρει καθώς αφηγείται ιστορίες. Έχοντας πληγεί από τη κρίση χρέους και όντας περιορισμένοι από την οικονομία, την πολιτική και τη γεωγραφία, οι κάτοικοι στις μικρές κοινότητες των νησιών έχουν να αντιμετωπίσουν τις επιπτώσεις μιας σύγκρουσης για την οποία δεν γνωρίζουν πολλά και κατανοούν λίγο. Πολλοί νησιώτες είναι δύσπιστοι όσον αφορά τους εξαθλιωμένους πρόσφυγες που φτάνουν στο δρόμο τους. Άλλοι ανησυχούν για τις επιπτώσεις που θα προκαλέσει η παρουσία τους στον τουρισμό. Αλλά ο Παπά Στρατής, σηκώνει τα μανίκια του και βρίσκεται πάντα ένα βήμα μπροστά για να βοηθήσει.

Η 22α Μαΐου ήταν μία από τις δυσκολότερες ημέρες της ζωής του.

«Μία από τις δυσκολότερες μέρες της ζωής μου. Βρεθήκαμε με τα μέλη της Αγκαλιάς να διαχειριστούμε και να απαλύνουμε τον πόνο των μανάδων και των παιδιών του πολέμου. Περίπου στις δέκα το πρωί χτύπησε το τηλέφωνο και μία τρεμάμενη γυναικεία φωνή, αφού ζήτησε συγνώμη για την ενόχληση, με πληροφόρησε ότι τρεις γυναίκες με μικρά παιδιά που οι δύο είναι σε ενδιαφέρουσα κατάσταση, έχουν κατασκηνώσει κάπου στην Καλλονή.

Κατάλαβα αμέσως ότι ήταν από αυτούς που κατέβαιναν από το Σκαλοχώρι που είχαν στρατοπεδεύσει και είχαν γνωρίσει την αγάπη και την ζεστή αγκαλιά των κατοίκων του χωριού. Αμέσως σηκώθηκα και κατευθύνθηκα στο μέρος που μου είπαν για να τις βρω και ταυτόχρονα ενημέρωσα τα μέλη της Αγκαλιάς για το πρόβλημα, λέγοντας να φέρουν νερό, γάλα, τοστ, κρουασάν, χυμό για την πρώτη επαφή.

Δεν χρειάστηκε να ψάξω πολύ για να τις εντοπίσω μέσα σε μία οικοδομή.

Δύο νεαρές γυναίκες και μία μεγαλύτερη κάθονταν στη σκιά έχοντας ένα παιδί στην αγκαλιά κι ένα στην κοιλιά!!! Με τον πόνο και την κούραση να καθρεπτίζεται στο πρόσωπο τους.

Χαιρέτησα κουνώντας το χέρι και ανταπέδωσαν με τον ίδιον τρόπο. Προσπάθησα να τους πως ότι θα βοηθήσουμε όσο μπορούμε να νιώσουν ανθρώπινα και να ελπίζουν για καλύτερη μέρα. Μου έδωσαν να καταλάβω ότι πίσω έχουν αφήσει κι έχουν χάσει τους άνδρες τους μαζί με άλλα παιδιά.

Είδα το δάκρυ τους να τρέχει και τους έδωσα να καταλάβουν ότι πρέπει να κάνουν λίγο υπομονή και θα προσπαθήσουμε να τους φέρουμε εδώ. Τότε είδα την ελπίδα στο πρόσωπό τους κι ένα αχνό χαμόγελο στα χείλη τους. Εκείνη τη στιγμή το ένα παιδί κούνησε το χεράκι του και με χαιρετούσε και λες κατάλαβε τι λέγαμε.

Πάνω στην ώρα πλάκωσαν οι ενισχύσεις από τα μέλη της Αγκαλιάς. Γιώργος Τυρίκος Εργάς, Κατερίνα Σελάχα, Ελένη Σελάχα και άρχισαν το έργο της ανασυγκρότησης της ελπίδας και την προσπάθεια να απαλύνουμε τον πόνο της μάνας.

Ξεκίνησαν με τρία αυτοκίνητα και πήραν το δρόμο για Σκαλοχώρι, αφού είχαμε πληροφορία ότι κάπου εκεί βρισκόταν το υπόλοιπο γκρουπ. Εγώ παρέμεινα και περίμενα τα αποτελέσματα. Σε κάποια στιγμή βλέπω τη μάνα να χαϊδεύει την κοιλιά της  και τα μάτια να τρέχουν ασταμάτητα. Τα δάκρυα του πόνου της απελπισίας, της αβεβαιότητας για την επόμενη μέρα.

Η διπλανή γυναίκα την αγκάλιασε και άρχισαν να κλαίει σχεδόν με αναφιλητά. Χωρίς να το καταλάβω, έπιασα τον εαυτό μου να κλαίει και ένα μεγάλο γιατί βγήκε από τα βάθη της καρδιάς μου. Μαζί θαρρώ πως δάκρυσε κι αυτή.

Εκείνη την στιγμή έφτασαν τα μέλη της Αγκαλιάς  φέρνοντας μαζί τους παιδιά, πατεράδες και κάποιες γυναίκες. Σε λίγο οι οικογένειες ήταν πάλι μαζί.

Τώρα το δάκρυ ήταν δάκρυ ανακούφισης και χαράς που φαίνονταν καθαρά στα πρόσωπά τους. Κάποια στιγμή είδα τη μάνα να λέει κάτι στον άνδρα της και να δείχνει προς το μέρος μου. Δεν του έδωσα σημασία. Όμως εντελώς ξαφνικά, είδα το παλικάρι δίπλα στο αυτοκίνητό μου να κάνει μία μεγάλη υπόκλιση, να με ευχαριστεί και πριν καλά καλά το καταλάβω, δέχθηκα μία αγκαλιά κι ένα ευχαριστήριο φιλί αγάπης-δύναμης για να συνεχίσει η Αγκαλιά να προσφέρει στην ανθρώπινη ανάγκη, στον ανθρώπινο πόνο.

Ήταν ένας μουσουλμάνος που ασπάστηκε έναν ορθόδοξο παπά, αποδεικνύοντας πως η Αγάπη δεν έχει σύνορα, δεν έχει θρησκεία και πως η Αγάπη τα πάντα σκεπάζει, τα πάντα ελπίζει».

Λαϊκή Ενότητα: Ο πόλος της ελπίδας για την Αριστερά.

la.e

Του Αντώνη Νταβανέλου
Πηγή: Rproject.gr

Με αξιοποίηση και δημιουργική υπέρβαση της εμπειρίας του ΣΥΡΙΖΑ

Η κρίση του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ είναι μόνο στην αρχή της. Η έντι­μη πα­ραί­τη­ση του Τ. Κο­ρω­νά­κη από τη θέση του γραμ­μα­τέα της ΚΕ είναι απλώς η κο­ρυ­φή του πα­γό­βου­νου: αυτήν τη στιγ­μή δε­κά­δες ή και εκα­το­ντά­δες πο­λι­τι­κά και ορ­γα­νω­τι­κά στε­λέ­χη, που στή­ρι­ξαν επί 15 χρό­νια το ενω­τι­κό εγ­χεί­ρη­μα της ρι­ζο­σπα­στι­κής Αρι­στε­ράς, απο­θαρ­ρύ­νο­νται, αδρα­νο­ποιού­νται, απο­σύ­ρο­νται. Πίσω τους ακο­λου­θούν χι­λιά­δες μέλη και οπα­δοί του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, που αδυ­να­τούν να «κα­τα­πιούν» την αιφ­νί­δια με­τα­τρο­πή της κυ­βέρ­νη­σης και του κόμ­μα­τος που μέχρι σή­με­ρα υπο­στή­ρι­ζαν, σε υπη­ρέ­τη της μνη­μο­νια­κής πο­λι­τι­κής και μιας θα­τσε­ρι­κού τύπου υπερ­λι­τό­τη­τας.

Αν αυτό το φαι­νό­με­νο έμενε ανα­πά­ντη­το, θα δια­τρέ­χα­με τον κίν­δυ­νο της «ιτα­λο­ποί­η­σης»: μιας μα­ζι­κής κα­τα­στρο­φής στην Αρι­στε­ρά, που θα άνοι­γε μια μακρά πε­ρί­ο­δο κυ­ριαρ­χί­ας των αστι­κών πο­λι­τι­κών δυ­νά­με­ων και τη δια­χεί­ρι­ση των ελ­πί­δων της ερ­γα­τι­κής τάξης και των λαϊ­κών δυ­νά­με­ων από τα πιο αλ­λο­πρό­σαλ­λα πο­λι­τι­κά μορ­φώ­μα­τα. Είτε τύπου Μπέπε Γκρί­λο είτε –πολύ χει­ρό­τε­ρα!– ακρο­δε­ξιών και φα­σι­στι­κών ορ­γα­νώ­σε­ων, όπως η Χρυσή Αυγή.

Όμως η δυ­να­τό­τη­τα για να απα­ντη­θεί ο κίν­δυ­νος της μα­ζι­κής απο­γο­ή­τευ­σης μέσα στον κόσμο της Αρι­στε­ράς έχει ήδη πα­ρου­σια­στεί. Αρ­χι­κά μέσα από τα σπλά­χνα του ίδιου του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ. Η Αρι­στε­ρή Πλατ­φόρ­μα, που στα τε­λευ­ταία χρό­νια λει­τούρ­γη­σε συ­στη­μα­τι­κά ως αρι­στε­ρή πτέ­ρυ­γα του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, επι­βε­βαί­ω­σε τις προσ­δο­κί­ες ενός με­γά­λου τμή­μα­τος του κό­σμου της Αρι­στε­ράς, ανα­λαμ­βά­νο­ντας τις ευ­θύ­νες της μέχρι τέ­λους: μέχρι τον πλήρη πο­λι­τι­κό και ορ­γα­νω­τι­κό δια­χω­ρι­σμό απέ­να­ντι στη μνη­μο­νια­κή στρο­φή της ηγε­τι­κής ομά­δας γύρω από τον Α. Τσί­πρα. Η Λαϊκή Ενό­τη­τα (ΛΑΕ), που προ­έ­κυ­ψε από τη ρήξη στην Κοι­νο­βου­λευ­τι­κή Ομάδα του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, μπο­ρεί ήδη να απο­τε­λέ­σει το βάθρο πάνω στο οποίο θα στη­ρι­χθεί μια ευ­ρύ­τε­ρη ανα­σύ­ντα­ξη.

Ασφα­λώς οι διερ­γα­σί­ες για την απά­ντη­ση σε αυτήν την κρίση δεν πε­ριο­ρί­ζο­νται στις δυ­νά­μεις που προ­έρ­χο­νται από τον ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, αφο­ρούν και όλη την «άλλη» Αρι­στε­ρά. Αφο­ρούν τον χώρο της ΑΝΤΑΡ­ΣΥΑ, αλλά και τον κόσμο που προ­έρ­χε­ται από το ΚΚΕ.

Το μή­νυ­μα των 13 στε­λε­χών της ευ­ρύ­τε­ρης Αρι­στε­ράς πε­ρι­γρά­φει αυτό το φάσμα, το οποίο δεν είναι ακόμα «τε­λι­κό», δεν είναι ακόμα οριο­θε­τη­μέ­νο και συ­γκρο­τη­μέ­νο. Όμως η πρό­θε­ση της κί­νη­σης προς αυτόν τον σκοπό έχει κα­τα­τε­θεί με ει­λι­κρί­νεια και απο­μέ­νει η υλο­ποί­η­σή της.

Για να γίνει απο­τε­λε­σμα­τι­κή μια τέ­τοια συ­σπεί­ρω­ση οφεί­λει να απα­ντή­σει με επι­τυ­χία σε δύο κα­τη­γο­ρί­ες ζη­τη­μά­των:

1. Ένα συ­νε­κτι­κό πο­λι­τι­κό πλαί­σιο

Το πρό­γραμ­μα της Λαϊ­κής Ενό­τη­τας είναι ασφα­λώς «υπό κα­τα­σκευή» και θα προ­ω­θεί­ται πα­ράλ­λη­λα με την ορ­γα­νω­τι­κή συ­γκρό­τη­ση του εγ­χει­ρή­μα­τος. Όμως κά­ποια βα­σι­κά στοι­χεία του έχουν ήδη κα­τα­τε­θεί.

Η ΛΑΕ –και σωστά!– ανα­λαμ­βά­νει την ευ­θύ­νη κά­ποιων πο­λι­τι­κών υπο­σχέ­σε­ων του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ προς τον κόσμο της ερ­γα­σί­ας, κά­ποιων δε­σμεύ­σε­ων που απο­δεί­χθη­καν διεισ­δυ­τι­κές: κα­τάρ­γη­ση των μνη­μο­νί­ων – δια­κο­πή πλη­ρω­μών του χρέ­ους… με στόχο τη συ­νο­λι­κή δια­γρα­φή του χρέ­ους ή του­λά­χι­στον του με­γα­λύ­τε­ρου μέ­ρους του – τερ­μα­τι­σμός της λι­τό­τη­τας και πο­λι­τι­κή ανα­δια­νο­μής του κοι­νω­νι­κού πλού­του – εθνι­κο­ποί­η­ση των τρα­πε­ζών – ρι­ζο­σπα­στι­κή αλ­λα­γή της ερ­γα­τι­κής νο­μο­θε­σί­ας – ανα­δια­νε­μη­τι­κό φο­ρο­λο­γι­κό σύ­στη­μα – τερ­μα­τι­σμός των ιδιω­τι­κο­ποι­ή­σε­ων και εθνι­κο­ποί­η­ση, ανα­συ­γκρό­τη­ση και λει­τουρ­γία υπό κα­θε­στώς ερ­γα­τι­κού κοι­νω­νι­κού ελέγ­χου των ιδιω­τι­κο­ποι­η­μέ­νων με­γά­λων επι­χει­ρή­σε­ων και ορ­γα­νι­σμών – δη­μό­σια δω­ρε­άν παι­δεία και έρευ­να κ.λπ.

Οι στό­χοι αυτοί εντάσ­σο­νται σε μια ισχυ­ρή πο­λι­τι­κή συμ­φω­νία, στο δρόμο για το σο­σια­λι­σμό του 21ου αιώνα.

Με την έν­νοια αυτή, η Λαϊκή Ενό­τη­τα προ­τεί­νει ένα με­τα­βα­τι­κό πρό­γραμ­μα αξιο­ποιώ­ντας ση­μα­ντι­κές εμπει­ρί­ες της ελ­λη­νι­κής αλλά και της διε­θνούς Αρι­στε­ράς.

Όμως η εμπει­ρία του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ έχει ανα­δεί­ξει ένα ακόμα καυτό πρό­βλη­μα: είναι εφι­κτή μια πο­λι­τι­κή αντι­λι­τό­τη­τας μέσα στα όρια αντο­χής του ευρώ, ανα­ζη­τώ­ντας έναν κά­ποιο συμ­βι­βα­σμό είτε και τη συ­ναί­νε­ση των ιμπε­ρια­λι­στι­κών ευ­ρω­η­γε­σιών; Η ΛΑΕ απα­ντά κα­θα­ρά: Όχι. Και δε­σμεύ­ε­ται για έξοδο από την Ευ­ρω­ζώ­νη και ρήξη με τη νε­ο­φι­λε­λεύ­θε­ρη πο­λι­τι­κή της ΕΕ. Αυτή η δέ­σμευ­ση απο­δεί­χθη­κε στις 13 Ιούλη ως απα­ραί­τη­το «συ­νο­δευ­τι­κό» όπλο ενός αρι­στε­ρού, με­τα­βα­τι­κού πο­λι­τι­κού σχε­δί­ου για την ανα­τρο­πή της λι­τό­τη­τας. Όσο για τους συ­κο­φά­ντες που κα­τη­γο­ρούν τη μέχρι χθες αρι­στε­ρή πτέ­ρυ­γα του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ ως «λόμπι της δραχ­μής», η ΛΑΕ απα­ντά ότι η αλ­λα­γή του νο­μί­σμα­τος δεν απο­τε­λεί αυ­το­σκο­πό, αλλά ένα από τα ανα­γκαία ερ­γα­λεία για την επι­βο­λή των ρι­ζο­σπα­στι­κών αλ­λα­γών, για τις οποί­ες, ασφα­λώς, τε­λι­κός εγ­γυ­η­τής δεν θα είναι το νό­μι­σμα αλλά ο αγώ­νας των λαϊ­κών τά­ξε­ων.

Στη συ­ζή­τη­ση βε­βαί­ως πε­ρι­λαμ­βά­νε­ται η αντι­φα­σι­στι­κή διά­στα­ση (σχε­τι­κά με τον κίν­δυ­νο που αντι­προ­σω­πεύ­ει η ΧΑ) αλλά και η γε­νι­κό­τε­ρη αντι­ρα­τσι­στι­κή διά­στα­ση, το ζή­τη­μα της ανα­γκαί­ας αλ­λη­λεγ­γύ­ης στους πο­λι­τι­κούς πρό­σφυ­γες και τους με­τα­νά­στες. Επί­σης γί­νε­ται σαφής λόγος για έξοδο από το ΝΑΤΟ, για απο­μά­κρυν­ση των αμε­ρι­κα­νι­κών βά­σε­ων, για τερ­μα­τι­σμό της συ­νερ­γα­σί­ας με το κρά­τος του Ισ­ρα­ήλ και για αλ­λη­λεγ­γύη στην Πα­λαι­στί­νη.

Πρό­κει­ται, λοι­πόν, για ένα συ­νε­κτι­κό πο­λι­τι­κό πλαί­σιο, για μια σο­βα­ρή βάση για μια ισχυ­ρή πο­λι­τι­κή συμ­φω­νία, για μια βάση που μπο­ρεί ασφα­λώς να εμπλου­τι­στεί και να με­τε­ξε­λι­χθεί, αλλά τα βα­σι­κά στοι­χεία της έχουν ήδη κα­τα­τε­θεί.

2. Ένας «ανοι­χτός» και δη­μο­κρα­τι­κός τρό­πος συ­γκρό­τη­σης

Η ΛΑΕ αυ­το­προσ­διο­ρί­ζε­ται ως με­τω­πι­κή συ­σπεί­ρω­ση πο­λι­τι­κών ορ­γα­νώ­σε­ων, κι­νή­σε­ων και ανέ­ντα­χτων αγω­νι­στών-στριών, ενώ ανα­φέ­ρε­ται σε πρω­το­βου­λί­ες αυ­το­ορ­γά­νω­σης.

Πρό­κει­ται για σω­στές επι­λο­γές που, όμως, πρέ­πει να επι­βε­βαιω­θούν στην πράξη. Ανα­φέ­ρα­με πα­ρα­πά­νω την ανά­γκη συ­σπεί­ρω­σης δυ­νά­με­ων από την ευ­ρύ­τε­ρη ρι­ζο­σπα­στι­κή αντι­κα­πι­τα­λι­στι­κή Αρι­στε­ρά. Οι δυ­νά­μεις αυτές, που δεν έχουν την εμπει­ρία της συλ­λει­τουρ­γί­ας στον ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ όπως όσοι συ­να­πο­τε­λέ­σα­με την Αρι­στε­ρή Πλατ­φόρ­μα, έχουν ανά­γκη μιαν «ανοι­χτή» λει­τουρ­γία για να μπο­ρέ­σουν να εντα­χθούν ου­σια­στι­κά και πραγ­μα­τι­κά στο εγ­χεί­ρη­μα.

Όμως το ζή­τη­μα της δη­μο­κρα­τι­κής λει­τουρ­γί­ας είναι ση­μα­ντι­κό ακόμα και για τη συ­σπεί­ρω­ση των δυ­νά­με­ων που προ­έρ­χο­νται από τον ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ. Γιατί, πέρα από την Αρι­στε­ρή Πλατ­φόρ­μα, έχουν ήδη αντι­δρά­σει στη μνη­μο­νια­κή με­τάλ­λα­ξη πολ­λοί-ές ανέ­ντα­χτοι-ες με ση­μα­ντι­κούς ρό­λους στα κι­νή­μα­τα, ένα τμήμα των «53», ένα τμήμα της Νε­ο­λαί­ας κ.ο.κ. Ο κό­σμος αυτός πρέ­πει να κερ­δη­θεί. Και αυτό προ­ϋ­πο­θέ­τει να ανα­γνω­ρί­ζει τις ευ­και­ρί­ες για να συμ­βά­λει αυ­θε­ντι­κά στο εγ­χεί­ρη­μα, τόσο μέσα στις λει­τουρ­γί­ες όσο και στα ζη­τή­μα­τα εκ­προ­σώ­πη­σης.

Είναι κα­τα­νοη­τό ότι οι δυ­νά­μεις που ξε­κί­νη­σαν τη ΛΑΕ έχουν ανα­λά­βει ένα ηρά­κλειο έργο: μέσα σε ελά­χι­στο χρόνο να συ­γκρο­τή­σουν έναν νέο πο­λι­τι­κό ορ­γα­νι­σμό και να στη­ρί­ξουν μια κρί­σι­μη εκλο­γι­κή ανα­μέ­τρη­ση. Σε αυτήν την προ­σπά­θεια κά­ποια λάθη και κα­θυ­στε­ρή­σεις είναι, απλά, ανα­πό­φευ­κτα. Όμως από την έκ­βα­ση της ανα­μέ­τρη­σης θα κρι­θούν πολλά για την Αρι­στε­ρά στην Ελ­λά­δα, αλλά και διε­θνώς.
Γι’ αυτό οφεί­λου­με όλοι να πα­ρου­σιά­σου­με σε αυτήν τον κα­λύ­τε­ρο εαυτό μας. 

Ανοικτή επιστολή σε όλες τις οργανώσεις της Ριζοσπαστικής Αριστεράς.

1
Αγαπητοί σύντροφοι και συντρόφισσες,

οι ραγδαίες πολιτικές εξελίξεις και οι εσπευσμένες εκλογές που επέλεξε η κυβέρνηση με την έγκριση των υπερεθνικών θεσμών (ΕΕ-ΕΚΤ-ΔΝΤ), έχουν στόχο την τυπική «νομιμοποίηση» στη συνείδηση του ελληνικού λαού του τρίτου Μνημονίου με την υφαρπαγή της ψήφου του. Χρέος όλων των αντιμνημονιακών δυνάμεων και ιδιαίτερα της Αριστεράς, είναι να αποτρέψουν αυτήν την εξέλιξη.

Η πρωτοβουλία συγκρότησης της «Λαϊκής Ενότητας» ακριβώς αυτόν το σκοπό υπηρετεί. Πρόκειται για «Μετωπικό Πολιτικό Φορέα» συσπείρωσης των ευρύτερων αντιμνημονιακών, ριζοσπαστικών, αριστερών, δημοκρατικών και πατριωτικών δυνάμεων. Στόχο του έχει την ανατροπή των μνημονίων και της λιτότητας, τη διαγραφή του μεγαλύτερου τουλάχιστον μέρους του χρέους, την εθνικοποίηση και κοινωνικό έλεγχο των τραπεζών, την προώθηση της παραγωγικής ανασυγκρότησης και πολιτιστικής αναγέννησης της χώρας, με την εφαρμογή μεταβατικού προγράμματος που έχει ορίζοντα τον σοσιαλισμό.

Η προώθηση των άμεσων και μακροπρόθεσμων στόχων της «Λαϊκής Ενότητας» είναι εξ αντικειμένου ασύμβατη με τις πολιτικές που προωθούν οι κυρίαρχες ελίτ της ευρωζώνης και της ΕΕ. Γι’ αυτό και η θέση της είναι η αποδέσμευση από την ευρωζώνη-ευρώ και η σύγκρουση με τις νεοφιλελεύθερες επιλογές και πολιτικές της ΕΕ.

Επειδή η εφαρμογή του προγράμματος της «Λαϊκής Ενότητας» έρχεται σε σύγκρουση και ρήξη με την ευρωζώνη, είναι πολύ πιθανό να φέρει γρήγορα στο προσκήνιο και την αποδέσμευση από την ΕΕ. Η «Λαϊκή Ενότητα» σε αυτήν την περίπτωση θα προσφύγει σε δημοψήφισμα για να εκφραστεί άμεσα και καθαρά η βούληση του ελληνικού λαού.

Η προγραμματική διακήρυξη της «Λαϊκής Ενότητας» εκφράζει τον κοινό τόπο των «συλλογικοτήτων» που από κοινού συνδιαμόρφωσαν κάτω από τις παρούσες πιεστικές πολιτικές συνθήκες τη συγκεκριμένη διακήρυξη, η οποία είναι ανοικτή στον εμπλουτισμό με συλλογικές διαδικασίες στην πορεία του πολιτικού γίγνεσθαι, των κοινωνικών αγώνων και της πολιτικής διαπάλης.

Η «Λαϊκή Ενότητα» ως μετωπικό σχήμα «πολλαπλών συλλογικοτήτων», διασφαλίζει τη διατήρηση της οργανωτικής και πολιτικής αυτοτέλειας των συμμετεχόντων και δίδει ιδιαίτερο σημασία στη συμμετοχή φορέων της ριζοσπαστικής αριστεράς με πλούσιες αγωνιστικές εμπειρίες και τους καλεί τόσο σε πολιτική όσο και σε εκλογική συμπόρευση για να δικαιωθούν τα οράματα χιλιάδων αγωνιστών για εθνική ανεξαρτησία, λαϊκή κυριαρχία, κοινωνική δικαιοσύνη και προκοπή.

Με αγωνιστικούς χαιρετισμούς
Εκ μέρους του Πολιτικού Συμβουλίου της «Λαϊκής Ενότητας»
Αθήνα 29.8.15

Πιάνουμε ξανά το νήμα των αγώνων !

Δήλωση 13 μελών της Νομαρχιακής Επιτροπής Υγείας Αττικής του ΣΥΡΙΖΑ.

Συντρόφισσες/φοι,

χρόνια τώρα αντιπαλεύουμε μαζί τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές μέσα από τα κινήματα και τον ΣΥΡΙΖΑ, στη βάση ενός προγράμματος κατάργησης των μνημονίων, διαγραφής του μεγαλύτερου μέρους του χρέους, αναδιανομής του πλούτου, εθνικοποίησης των τραπεζών, παραγωγικής ανασυγκρότησης, αντιμετώπισης της ανθρωπιστικής κρίσης και των μεγάλων προβλημάτων της ελληνικής κοινωνίας (ανεργία, φτώχεια, υπερφορολόγηση κλπ), για την «αξιοπρέπεια, τη δικαιοσύνη και την ελπίδα».

Το τελευταίο διάστημα βλέπουμε τον ΣΥΡΙΖΑ να υπόκειται σε μια διαρκή και βίαιη διαδικασία μετάλλαξης.
Μετά την εκλογική νίκη της 25 Γενάρη, παρακολουθήσαμε μια σειρά παραβιάσεων στο πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ, επιλογές προσώπων που παραπέμπουν ευθέως στο παλιό φθαρμένο πολιτικό σύστημα, την ατολμία να προβούμε σε ριζοσπαστικές αλλαγές στην χώρα και κυρίως μετά το μεγαλειώδες ΟΧΙ του λαού μας στο δημοψήφισμα, την επιλογή από την ηγετική ομάδα της κυβέρνησης να υιοθετήσει ένα νέο σκληρό 3ο μνημόνιο.

Με τις κινήσεις του πρωθυπουργού Α. Τσίπρα, στην ουσία παραμερίζεται και καταργείται το κόμμα καθιστώντας άνευ αντικειμένου ΠΓ, ΚΕ, Νομαρχιακές, ΟΜ. Με την παραίτηση του πρωθυπουργού και της κυβέρνησης, καθώς και την επιλογή των πρόωρων εκλογών, παραβιάστηκε ωμά η απόφαση της ΚΕ για έκτακτο συνέδριο. Τότε πολλές συντρόφισσες και σύντροφοι συντάχθηκαν με την άποψη του έκτακτου συνεδρίου πριν τις εκλογές, αντίθετα με την πρόταση της Αριστερής Πλατφόρμας υπέρ του διαρκούς, ελπίζοντας ότι έστω και την ύστατη στιγμή το κόμμα θα συζητήσει, θα αντιπαρατεθεί ειλικρινά και συντεταγμένα, θα βρει μια κάποια λύση. Αφαιρέθηκε και από εμάς κι από το σύνολο του κόμματος αυτή η δυνατότητα.

Εμείς, μαζί με τον κόσμο της Αριστεράς και των κινημάτων, βρεθήκαμε στον ΣΥΡΙΖΑ για να αντισταθούμε στα μνημόνια στις νεοφιλελεύθερες πολιτικές και να αγωνιστούμε για την ρήξη και την ανατροπή του παλιού και φθαρμένου. Όμως η ίδια η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ ακύρωσε τελικά τόσο γρήγορα και τόσο κυνικά τον ιστορικό του ρόλο.
Ως εκ τούτου, μετά από όλα όσα συνέβησαν το προηγούμενο διάστημα, δεν έχει νόημα η παραμονή μας σε ένα κόμμα που παραγκωνίζει αποφάσεις συνεδρίων, προεκλογικό πρόγραμμα, προγραμματικές θέσεις, προσπαθώντας στην ουσία να μεταλλαχθεί σε ένα σοβαρό διαχειριστή του συστήματος.

Προσχωρούμε στην ΛΑΪΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ, πιάνοντας ξανά το νήμα των αγώνων για την ανατροπή των μνημονίων, με στόχο να ανασάνουν τα εργατικά και λαϊκά στρώματα που έχουν εξαθλιωθεί από τις αντιλαϊκές, νεοφιλελεύθερες πολιτικές.

Καλούμε επίσης τους συντρόφους μας και κάθε συνεπή Αριστερό-Ριζοσπάστη εργαζόμενο, να συνεχίσει να δίνει την μάχη για την αποδέσμευση, για ρήξη της χώρας μας από τους «εταίρους-δανειστές» και για την Λαϊκή Κυριαρχία, μέσα από τις γραμμές της ΛΑΪΚΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ.

Αντωνοπούλου Μάντω
Διαλλινά Μαρία
Καραβάς Αντώνης
Κυριαζή Αργυρώ
Κυριαζίδης Δημήτρης
Κωνσταντής Αποστόλης
Μακρής Αντρέας
Μάλλιος Γιάννης
Μαρκόπουλος Θοδωρής
Μόσχοβος Θοδωρής
Μπέλτσιος Μιχάλης
Παπαγγελής Γιώργος
Πασχάλη Βιβή