Μήνας: Ιανουαρίου 2016

«Πρώτη φορά» ένοχος ο Καμύ.

ethniko

Της Κατερίνας Σεργίδου
Πηγή: rproject.gr

«Πρέπει κανείς να είναι σίγουρος πως θα έρθει η μέρα αυτή. […] δεν μπορείς να είσαι! Για να μάθουμε ποιος από τους δυο μας έχει δίκιο, θα χρειαστεί η θυσία τριών γενεών, αμέτρητοι πόλεμοι, τρομαχτικές επαναστάσεις. Κι όταν πια αυτή η βροχή από αίμα θα χει διαποτίσει τη γη, εσύ και ‘γώ θα ‘χουμε γίνει στάχτη από καιρό»

Απόσπασμα από το έργο «Οι δίκαιοι» του Καμύ, διαφωνία  του Γιάνεκ με τον Στεπάν όσον αφορά στο ζήτημα ενός καλύτερου αύριο.

Congressman Starnes: You are quoting from this Marlowe. Is he a Communist?

Hallie Flanagan: I am very sorry. I was quoting from Christopher Marlowe.

Congressman Starnes: Tell us who Marlowe is, so we can get the proper reference, because that is all we want to do.

Hallie Flanagan: Put in the record that he was the greatest dramatist in the period immediately preceding Shakespeare.

Από την ταινία «Οι αντάρτες του Μπρόντγουεϊ», του Τιμ Ρόμπινς. Ανάκριση της διευθύντριας του ομοσπονδιακού θεάτρου.

Δυστυχώς δεν είδα την παράσταση «η ισορροπία του Nash» και λυπάμαι γι αυτό. Λίγο τα λεφτά που δεν περισσεύουν, λίγο ο χρόνος που δε φτάνει,  με το να και με το άλλο, η προτελευταία παράσταση που είδα ήταν ο «Τυχαίος θάνατος ενός Αναρχικού». Η τελευταία δεν θυμάμαι ποια ήταν, ίσως να είδα καμιά δύο ακόμη, δε θυμάμαι. Τον «τυχαίο θάνατο» τον  είδα δύο φορές για να διαπιστώσω αν θα άλλαζε το τέλος. Γιατί στην τελευταία σκηνή, οι ηθοποιοί μας ζητούσαν να ψηφίσουμε αν θέλαμε να σκάσει η βόμβα των ερυθρών ταξιαρχιών στο αστυνομικό τμήμα. Ανάλογα με το αποτέλεσμα θα άλλαζε το τέλος. Στην πρώτη παράσταση οι αρνητικές ψήφοι ήταν περισσότερες, στη δεύτερη κερδίσαμε όσοι-ες θέλαμε να ανατιναχτεί το σύμπαν στο αέρα. Το τέλος παρέμεινε το ίδιο. Απογοητεύτηκα,  αλλά μου φάνηκε πως το ερώτημα είχε τεθεί στο κοινό. Και αυτό για την ώρα ήταν αρκετό, γιατί στη φαντασία  μου είχα ανατινάξει ένα αστυνομικό τμήμα.

Και με αφορμή μια άλλη παράσταση που είδα, γιατί την «ισορροπία του Nash»  ξαναλέω δεν την είδα, θέλω να πω τη γνώμη μου γι’ αυτό που συμβαίνει. Γιατί νομίζω ότι αυτό το σκοπό επιτελεί το θέατρο, χιλιάδες χρόνια τώρα. Να σκέφτεσαι και να παίρνεις θέση. Από το θέατρο πρέπει να βγαίνεις γεμάτος-η. Συνταραγμένος-η, από τη χαρά, από το θυμό, από τον πόνο, γεμάτος-η ερωτηματικά, αμφιβολίες, σκέψεις.  Σαν τους αρχαίους άνδρες, γιατί οι γυναίκες δεν πήγαιναν θέατρο,  που έβριζαν και γελούσαν και θύμωναν βλέποντας αρχαίες τραγωδίες και κωμωδίες.

Γράφει το διοικητικό συμβούλιο του Εθνικού Θεάτρου σε ανακοίνωσή του  με αφορμή τα γεγονότα «Ο Αισχύλος θα περνούσε πολύ άσχημα, αν ήταν σύγχρονός μας, επειδή είχε την τόλμη στους «Πέρσες» να εστιάσει στον πόνο και στο θρήνο των εχθρών και μάλιστα λίγα χρόνια αφότου αυτοί είχαν κατακάψει τη χώρα του. Πολεμιστές από τη Ναυμαχία της Σαλαμίνας ζούσαν ακόμη όταν πρωτοανέβηκε η παράσταση. Κι απ’ ό,τι ξέρουμε δεν απειλήθηκε η σωματική του ακεραιότητα. Η τέχνη οφείλει να φιλοξενεί τη φωνή των αδικημένων αλλά και των αδικούντων. Αλλιώς δεν θα ‘πρεπε να ανεβαίνει κανένα έργο του Σαίξπηρ».

Δεν συμφωνώ με το ότι πρέπει να δεις την παράσταση για να μπορείς να μιλήσεις γι’ αυτή λοιπόν. Τουλάχιστον όχι τη συγκεκριμένη.  Η παράσταση, με την απουσία και την παρουσία της, είναι πια μια πράξη πολιτική. Ούτε βρίσκω παράλογο να έχει λόγο η κοινωνία για το πού θα πηγαίνουν τα λεφτά της και τι σόι έργα ανεβάζει το Εθνικό Θέατρο.  Το ζήτημα είναι πολιτιστικό, είναι όμως και κατεξοχήν πολιτικό και αφορά τις δημόσιες πολιτικές. Όταν μιλάμε για το έργο, μιλάμε για κάτι πολύ περισσότερο. Μιλάμε για την ελευθερία της έκφρασης, μιλάμε για την κυβέρνηση και τις επιλογές της, μιλάμε για το κράτος και τους μηχανισμούς του.  Το έργο κατέβηκε γιατί δεν άρεσε στην πρεσβεία της Αμερικής. Της χώρας που, μεταξύ άλλων, έχει σκοτώσει εκατομμύρια παιδάκια, βομβαρδίζοντας και πυροβολώντας τα. Το έργο κατέβηκε γιατί το Εθνικό Θέατρο δεν στήριξε την επιλογή του μέχρι τέλους και υπέκυψε στις πιέσεις, και γιατί είναι περισσότερο εθνικό και λιγότερο θέατρο.  Το έργο κατέβηκε γιατί αυτοί που απαίτησαν να κατέβει, ήθελαν να επιβάλουν την ηθική τους στην κυβέρνηση και στην κοινωνία, για να την εξευτελίσουν για άλλη μια φορά.  Το έργο όμως κυρίως κατέβηκε γιατί η πρώτη φορά αριστερά, δεν μπορεί και δε θέλει να συγκρουστεί για κανένα δικαίωμα και καμιά ελευθερία.  Το έργο κατέβηκε γιατί αυτή η κυβέρνηση δεν είναι αριστερά, γιατί ώρα με την ώρα ταυτίζει τα συμφέροντά της με τους άρχοντες. Γιατί ώρα με την ώρα αποκτά τα χαρακτηριστικά που έχει κάθε εξουσία. Θεωρεί επικίνδυνη την σκέψη και την αμφιβολία. Την ερώτηση.

Το έργο κατέβηκε γιατί ο τρομοκράτης, με ή χωρίς εισαγωγικά, δεν πρέπει να  έχει όνομα, δεν πρέπει να κρίνεται από όλους ισότιμα παρά μόνο από αυτούς που τον καταδίκασαν. Το έργο ανεξάρτητα από το ποια θέση παίρνει κανείς για την τρομοκρατία και τον Ξηρό, ανεξάρτητα από το πόσο χλιαρό ή καυστικό είναι, ανεξάρτητα από το αν ήταν επικίνδυνο ή ακίνδυνο, θεωρήθηκε επικίνδυνο και άρα έγινε επικίνδυνο. Και γι’ αυτό λογοκρίθηκε. Και γι’ αυτό σταμάτησε να παίζεται.  Δεν υπάρχει λόγος να το συγκρίνουμε με τον Σαίξπηρ, ή τον Αισχύλο, ή τις κωμωδίες του Αριστοφάνη που απαγορεύτηκαν από τον Μεταξά, ή με το Μεγάλο μας Τσίρκο που κατέβηκε την περίοδο της Χούντας, ή με τον Οδυσσέα του Τζέιμς Τζόις που λογοκρίθηκε το 1918 στις ΗΠΑ, ή με τη Μάνα του Γκόρκι σκηνοθετημένο από τον Μπρεχτ το 1933 και απαγορευμένο από τους Ναζί, ή τα έργα του ομοσπονδιακού θεάτρου που λογοκρίθηκαν την εποχή της μεγάλης κρίσης στο 30, ιστορία  που περιγράφεται θαυμάσια στην ταινία του Τιμ Ρόμπινς «Οι Αντάρτες τους Μπρόντγουεϊ,  ή τις λογοκρισίες επί Μακαρθισμού». Το ζήτημα δεν είναι τι έλεγε το έργο, ούτε τι ήταν ο Σάββας Ξηρός. Το Εθνικό Θέατρο δεν θα έπρεπε να είναι μόνο δημόσιος οργανισμός. Θα έπρεπε  καταρχήν να είναι χώρος τέχνης και ελευθερίας και γι’ αυτό δημόσιος, γι’ αυτό ελεύθερος. Η πράξη αυτή,  που έγινε αποδεχτή από τον υπουργό πολιτισμού Αριστείδη Μπαλτά, που φαίνεται να τον κυνηγούν τα φαντάσματα του παρελθόντος όποιο υπουργείο και να πάρει, είναι μια απόδειξη της μη αυτονομίας και ουδετερότητας του κράτους, είναι μια ακόμη απόδειξη ότι τα βιβλία του Γκράμσι και του Αλτουσέρ έχουν γεμίσει σκόνη στη βιβλιοθήκη του.

 Στη χώρα του μνημονίου, στη χώρα που το κοινοβούλιο δεν νομοθετεί, είναι θέμα χρόνου να τίθενται ζητήματα αυτονομίας και ελευθερίας παντού, και είναι ζήτημα χρόνου να λύνονται όπου και όταν προκύπτουν με καταστολή,  με λογοκρισία. Όποιος ψηφίζει τέτοια οικονομικά μέτρα,  στηρίζει και τέτοιες αποφάσεις. Αυτές είναι οι διαφορετικές όψεις του ίδιου νομίσματος. Η ισορροπία του Nash ανοίγει μια μεγάλη πολιτική συζήτηση. Αποκαλύπτει ξανά, σε όσους-ες θέλουν να δουν ότι αυτή η κυβέρνηση δεν πρόκειται να αλλάξει κάποια στιγμή προς το καλύτερο. Θα βυθίζεται όλο και πιο βαθιά στις αντιφάσεις της.

Στη μεγάλη κινητοποίηση των αλληλέγγυων και του κόσμου που θέλησε να διαδηλώσει ενάντια σε αυτή την επιλογή, ξεχώρισε ο δημόσιος διάλογος ενός ηθοποιού με έναν από τους κυρίους διευθυντές του θεάτρου. Ο ηθοποιός μιλάει και γύρω του επικρατεί ησυχία: «Μας ξεπερνάει το θέμα, ρε παιδιά, είναι ζήτημα κοινωνικής επιβίωσης, Δίνουμε χώρο. Πολύ. Μπορεί να ανεβαίνει ένα έργο του Σάββα Ξηρού; Μπορεί και ναι, μπορεί και όχι. Όμως αυτή η συζήτηση μας έχει ξεπεράσει. Είμαστε ένα βήμα πιο μπροστά. Μπορεί να κατεβαίνει για το οποιοδήποτε περιεχόμενο μια παράσταση; ΟΧΙ. Εμένα δεν με συμφέρει αυτό που κάνω. Μη τσακώνεσαι. Άστο, μου λένε. Όλο αυτά ακούω από τότε που μπήκα στο Εθνικό. Δεν δέχτηκα καμιά λογοκρισία. Ε όχι. Ο φασισμός έρχεται βήμα βήμα, από μακρυά (…) Δεν μας ρώτησε κανείς γι αυτό που έγινε. Στηρίξτε τις αποφάσεις σας ή παραιτηθείτε. Γίνετε μπροστάρηδες των ανθρώπων που  λένε ΟΧΙ. Παραιτηθείτε.»  Και κάποιος από το βάθος φωνάζει «Ζούμε ξανά το ΝΑΙ και το ΟΧΙ του καλοκαιριού». Είναι εντυπωσιακό πάντως πόσοι άνθρωποι κινητοποιήθηκαν. Δεν κινητοποιήθηκαν για τον Ξηρό. Κινητοποιήθηκαν για την αδικία.  Θέλετε να πούμε ότι καταδικάζουμε τη βία για άλλη μια φορά. Τα έχουμε πει αυτά. Η δική σας απερίγραπτη βία, δεν αντιμετωπίζεται από λίγους αποφασισμένους και οπλισμένους εκδικητές. Δεν αντιμετωπίζεται κρυφά. Στα σκοτάδια. Αντιμετωπίζεται φανερά, στο φως της μέρας, από τους πολλούς. Αυτό το λέμε και το αποδεικνύουμε καθημερινά με τα λόγια και τις πράξεις μας. Και γι αυτό ακριβώς δεν φοβόμαστε κανένα όνομα. Καμιά αναφορά.

Και όμως εσείς επιμένετε να λειτουργείτε υπόγεια και να ζητάτε τη φίμωση του έργου, και όχι την ανοιχτή αντιπαράθεση και το διάλογο. Θέλετε  να αναστήσετε έναν βολικό αντίπαλο, να τον κάνετε  επικίνδυνο, για να συνεχίσετε να πολεμάτε  τους πολλούς και  πραγματικούς αντιπάλους σας. Το λαό.

Είναι πάντως τουλάχιστον υποκριτικό να τίθεται το ζήτημα των προυπολογισμών και του πού πάνε τα λεφτά των Ελλήνων πολιτών. Τα λεφτά μας πάνε σε φρεγάτες, σε πολεμικά αεροπλάνα, στο φράχτη του Έβρου,  στις αρχαιοελληνικές φιέστες του Καμένου, τα λεφτά μας πάνε στα ταξιδάκια του Τσίπρα για να χαριεντίζεται με την Ισραηλινή κυβέρνηση, τα λεφτά μας πάνε στους μπάτσους που ξυλοκοπούν αντιφασίστες και συλλαμβάνουν φωτορεπόρτερ, τα λεφτά μας πάνε στα δακρυγόνα που θα μας ψεκάσουν αύριο επειδή θα απεργήσουμε για το ασφαλιστικό, πάνε στην ΕΡΤ που γρήγορα-γρήγορα μετατρέπεται σε φερέφωνο της κυβέρνησης, τα λεφτά μας πήγαν στα μπουζούκια για να τα σκορπάει η  Όλγα. Κανείς δεν μας ρώτησε πού θα πάνε τα λεφτά μας. Και κυρίως κανείς δεν μας ρώτησε αν θέλουμε το έργο «Πρώτη φορά Αριστερά» να συνεχίζει να παίζεται. Με τούτα και με κείνα, το έργο το είδαμε και όσοι-ες δεν το είδαμε. Και από ό,τι φαίνεται θα έχει και συνέχεια.

(φωτό από τη συγκέντρωση διαμαρτυρίας : Άγγελος Καλοδούκας)

Γενική Απεργία 4/2

ΟΛΟΙ/ΕΣ ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΑ
ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ 04/02/2016

Προσυγκέντρωση ΛΑΙΚΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ στην Αθήνα,
Σταδίου και Σανταρόζα ΩΡΑ 10.30 π.μ.

ΛΑΕ 4-2

Οι προωθούμενες προτάσεις της Κυβέρνησης, που οδηγούν στην πλήρη κατεδάφιση της κοινωνικής ασφάλισης και των συντάξεων, συναντούν την αποφασιστική αντίσταση ολόκληρου του Ελληνικού λαού.
Οι πρωτοφανείς σε μαζικότητα κινητοποιήσεις των μισθωτών και αυτοαπασχολούμενων επιστημόνων, οι απεργιακές κινητοποιήσεις των εργαζομένων του δημοσίου και του ιδιωτικού τομέα, οι μεγάλες κινητοποιήσεις του αγροτικού κόσμου και τα μπλόκα σε όλη την χώρα, αποδεικνύουν την αποφασιστικότητα όλων των κοινωνικών ομάδων ν’ αντισταθούν και να μην αφήσουν να περάσουν οι αντιασφαλιστικές ρυθμίσεις, που θα οδηγήσουν τους συνταξιούχους σε πλήρη φτωχοποίηση, τους εργαζόμενους σε νέες μειώσεις των μισθών τους και τους ελεύθερους επαγγελματίες σε έξοδο από το επάγγελμά τους και σε ανεργία.
Η μεγάλη Γενική Απεργία στις 4 του Φλεβάρη θα είναι μια απεργία σταθμός, που θ’ αποδείξει στην Κυβέρνηση, στους συμμάχους της και στους δανειστές ότι η διάλυση της κοινωνικής ασφάλισης δεν θα περάσει.

Γραφείο Τύπου της ΛΑΕ
01-02-16

Το χαμόγελο.

Χαμόγελο μάνας που σκεπάζει το δάκρυ, για να διώξει τους φόβους

Η πρόσφυγας μάνα προσπαθεί να κρύψει

το δάκρυ που κυλάει από τα μάτια της

μ’ ένα χαμόγελο,

για να διώξει τον φόβο του παιδιού.

Μεγαλείο!

(Από ανάρτηση στο facebook)

Περισσότερο «αίμα» ζητάει το ΔΝΤ.

Αξιώνουν ομαδικές απολύσεις και μείωση συντάξεων κατά 15%
Αποφασιστικής σημασίας η μεγάλη μάχη για το ασφαλιστικό

imf_logo

Πηγή: Iskra.gr

Εν μέσω κλιμάκωσης του αγώνα μισθωτών, συνταξιούχων, αγροτών και επαγγελματιών για το ασφαλιστικό, οι εκπρόσωποι του “Κουαρτέτου” επιστρέφουν αύριο, Σάββατο, στην Αθήνα, φέρνοντας στις αποσκευές τους νέες απαιτήσεις για ακόμη βαρύτερα μέτρα από την παραδομένη κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα.

Σύμφωνα με δημοσιογραφικές πληροφορίες, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ) ανοίγει το θέμα του εργασιακού, απαιτώντας να “λυθεί” βάσει των δεσμεύσεων που έχει ήδη αναλάβει η κυβέρνηση με το τρίτο μνημόνιο, προτού ολοκληρωθεί η πρώτη αξιολόγηση, που θα επιτρέψει την απελευθέρωση της δόσης των 5,7 δισ ευρώ. Συγκεκριμένα, το ΔΝΤ ζητάει απελευθέρωση των ομαδικών απολύσεων, κατοχύρωση του δικαιώματος των εργοδοτών για ανταπεργία (lock out) και αλλαγή της συνδικαλιστικής νομοθεσίας, ώστε η κήρυξη απεργίας να απαιτεί τη σύμφωνη γνώμη της πλειοψηφίας των εργαζομένων και όχι απλά των συνδικαλισμένων – κάτι που σημαίνει, ουσιαστικά, νομοθετική ακύρωση των εργατικών συνδικάτων.

Επιπλέον, σύμφωνα με δημοσίευμα του Huffington Post, το ΔΝΤ ζητάει μεσοσταθμικό ακρωτηριασμό όλων των συντάξεων, κύριων και επικουρικών, κατά 15%. Η ωμή τακτική του ΔΝΤ απειλεί να καθυστερήσει επ’ αόριστον την πρώτη αξιολόγηση, και να δημιουργήσει  και πάλι συνθήκες πιστωτικής ασφυξίας τους επόμενους μήνες, καθώς η κυβέρνηση καλείται να αποπληρώσει χρεωστούμενα της τάξης των τεσσάρων δισ ευρώ μέσα το πρώτο τρίμηνο του 2016.

Οι εξελίξεις που διαγράφονται προοιωνίζονται εκρηκτικά αδιέξοδα της “διαπραγματευτικής” γραμμής της κυβέρνησης Τσίπρα, η οποία προσδοκούσε ότι η πλήρης παράδοσή της στα συμφέροντα του αμερικανικού παράγοντα (ακύρωση του ρωσικού αγωγού, ταύτιση με τον άξονα ΗΠΑ-Ισραήλ στην περιοχή κ.α.) θα ανταμοιβόταν με μια πιο χαλαρή στάση του ΔΝΤ έναντι του ελληνικού προβλήματος.

Όσο για τους ευρωπαϊκούς θεσμούς του Κουαρτέτου, συμπίπτουν επί της ουσίας με τις αξιώσεις του ΔΝΤ για σκληρότερα μέτρα – άλλωστε και οι ίδιοι διαπιστώνουν “σημαντικές αποκλίσεις” έναντι της μνημονιακής δέσμευσης της κυβέρνησης για μείωση κατά 1,8 δισ της ασφαλιστικής δαπάνης μέσα στο 2016 – αλλά δεν έχουν καταλήξει αν ζητήσουν να προωθηθούν τα πρόσθετα, σφαγιαστικά μέτρα στο διάστημα της πρώτης ή τη δεύτερης αξιολόγησης. Κάτι τέτοιο ελάχιστη σημασία θα είχε για τους εργαζόμενους, θα προσέφερε όμως στην κυβέρνηση τη δυνατότητα να “σαλαμοποιήσει” το σκληρό πακέτο, ελπίζοντας ότι θα το περάσει με τις λιγότερες δυνατές κοινωνικές αντιδράσεις.

Το συμπέρασμα προκύπτει αβίαστα: η μεγάλη μάχη που δίνουν οι εργαζόμενες τάξεις για να μην περάσει το σχέδιο-έκτρωμα Κατρούγκαλου έχει καθοριστική σημασία, όχι μόνο για αυτό καθ’ εαυτό το τεράστιο ζήτημα της κοινωνικής ασφάλισης, αλλά και για το εργασιακό, το φορολογικό και το σύνολο των “μεταρρυθμίσεων” που βρίσκονται στην ημερήσια διάταξη, απειλώντας να εγκλωβίσουν μακροπρόθεσμα την Ελλάδα σε συνθήκες εργασιακού-κοινωνικού Μεσαίωνα.

Οι νέοι ιδιοκτήτες της Ελλάδας: P.Watsa, J.Paulson, St.Johnson.

Οι μόνοι που βρίσκονται πάνω από το κουαρτέτο,
στην Αθήνα για την πλοήγηση της αποικίας.

Print

Πηγή: Iskra.gr

Στην Αθήνα βρίσκονται σε μια πολύ κρίσιμη φάση οι P. Watsa, J. Paulson και St. Johnson, επικεφαλής πολύ μεγάλων funds που διαχειρίζονται δεκάδες δισ. δολλάρια και οι οποίοι μετά και την τρίτη σκανδαλώδη ανακεφαλαίωση ελέγχουν ουσιαστικά τις τράπεζες αλλά και πλήθος μεγάλων εταιρειών στη χώρα μας, ενώ μέσω των τραπεζών έχουν στο χέρι όλα τα “κόκκινα”, και όχι μόνο, δάνεια επιχειρήσεων και νοικοκυριών, στην ουσία το σύνολο της ιδιωτικής οικονομίας και περιουσίας.

Οι τρεις “καμπαλέρος”, που άνετα μπορούν να χαρακτηριστούν ως οι κερδοσκόποι υπερ-ιδιοκτήτες της χώρας, οι μόνοι που μπορεί να θεωρηθεί ότι βρίσκονται πάνω από το “κουαρτέτο”, έρχονται σε αυτήν την κρίσιμη συγκυρία για να ελέγξουν την πορεία της αποικίας, και κυρίως να πιέσουν και να εκβιάσουν για τη μνημονιακά ορθόδοξη και ανυποχώρητη πορεία της χώρας και την απόλυτη ευθυγράμμισή της με τα συμφέροντα των επενδυτών, ιδιαίτερα όσον αφορά στο ξεπούλημα της χώρας και την ικανοποίηση και των πιο παράτολμων επιδιώξεών τους (βλ. Eldorado gold).

Η παραδομένη και χωρίς κανένα διαπραγματευτικό χαρτί, με μηδέν κύρος, κυβέρνηση Τσίπρα είναι κάτι παραπάνω από σαφές ότι είναι έτοιμη, προκειμένου να σταθεί, ματαίως, στο προσκήνιο, εν μέσω κοινωνικής θύελλας, να δώσει γη και ύδωρ στους νέους αδίστακτους ιδιοκτήτες της χώρας.

Στη συνέχεια η Iskra παραθέτει σχετικό επίκαιρο ρεπορτάζ για την επίσκεψη των μεγαλοκερδοσκόπων στην πρωτεύουσα της μακρινής αποικίας.

ΤΙ ΖΗΤΟΥΝ ΟΙ ΕΠΕΝΔΥΤΕΣ ΑΠΟ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ, ΤΡΑΠΕΖΕΣ, ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ

Του ΝΙΚΟΥ ΧΡΥΣΙΚΟΠΟΥΛΟΥ*

(περισσότερα…)

Ο φασισμός δεν έρχεται απ’ το μέλλον.

58137

Ο φασισμός δεν έρχεται από το μέλλον
καινούριο τάχα κάτι να μας φέρει.
Τι κρύβει μέσ’ στα δόντια του το ξέρω,
καθώς μου δίνει γελαστός το χέρι.

Οι ρίζες του το σύστημα αγκαλιάζουν
και χάνονται βαθιά στα περασμένα.
Οι μάσκες του με τον καιρό αλλάζουν,
μα όχι και το μίσος του για μένα.

Το φασισμό βαθιά κατάλαβέ τον.
Δεν θα πεθάνει μόνος, τσάκισέ τον.

Ο φασισμός δεν έρχεται από μέρος
που λούζεται στον ήλιο και στ’ αγέρι,
το κουρασμένο βήμα του το ξέρω
και την περίσσεια νιότη μας την ξέρει.

Μα πάλι θέ ν’ απλώσει σα χολέρα
πατώντας πάνω στην ανεμελιά σου,
και δίπλα σου θα φτάσει κάποια μέρα
αν χάσεις τα ταξικά γυαλιά σου.

Στίχοι: Φώντας Λάδης
Μουσική: Θάνος Μικρούτσικος
Πρώτη εκτέλεση: Μαρία Δημητριάδη

https://www.youtube.com/embed/C1sVJT5X-EA«>

Σχόλιο του Γραφείου Τύπου για το εκβιαστικό τελεσίγραφο για το προσφυγικό.

eidomeni-prosfyges-650-800x547

Το εκβιαστικό τελεσίγραφο της Κομισιόν προς την Ελλάδα, που επικαλείται τις αδυναμίες της και ενεργοποιεί αυτόματες διαδικασίες για την επιβολή πρόσθετων συνοριακών ελέγχων και τον αορίστου χρόνου αποκλεισμό της από τη συνθήκη Σένγκεν, οδηγούν τη χώρα μας σε μια εξαιρετικά δυσμενή θέση και σε απομόνωση.

Ο άμεσος κίνδυνος να μετατραπεί η Ελλάδα σε ένα απέραντο στρατόπεδο προσφύγων, αναδεικνύει για ακόμη μια φορά την αδιανόητη και απόλυτα κατακριτέα ενδοτικότητα της ελληνικής κυβέρνησης. Καταδεικνύει επίσης την εγκληματική ολιγωρία της ηγεσίας της ΕΕ που ωθεί στην καταστολή και στην όρθωση στα σύνορα φραχτών προστασίας για τις πλούσιες χώρες, ενώ αδιαφορεί και δεν λαμβάνει δεσμευτικές αποφάσεις για την αποτελεσματική κατανομή του αριθμού των προσφύγων στις χώρες της ΕΕ.

Κανένας φράκτης και κανένα σύνορο δεν μπορεί να ανακόψει την πορεία των ανθρώπων που προσπαθούν να διαφύγουν από τους ιμπεριαλιστικούς πολέμους και να επιβιώσουν.

Η ΛΑΕ ζητά να μην υποκύψει η χώρα μας σε κανένα εκβιασμό, να σταματήσει η υποτέλεια των κυβερνώντων και σε αυτό το κρίσιμο θέμα, και να απαιτηθούν τώρα πανευρωπαϊκές λύσεις, με σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και του δικαιώματος της χώρας να ελέγχει αυτή τα σύνορά της.

Γραφείο Τύπου
27-01-16

Όρσε τα “ευρωιδεώδη” σας – ΑΠΟΔΕΣΜΕΥΣΗ!

Πρόσφυγες 2

Του Νίκου Μπογιόπουλου
Πηγή: enikos.gr

Ανήμερα της ψήφισης από την βουλή της Δανίας του ανατριχιαστικού μέτρου της υπεξαίρεσης, της κατάσχεσης των τιμαλφών των προσφύγων που εισέρχονται στο έδαφός της, λίγες μέρες μετά την ανάλογη απόφαση που λήφθηκε από το θησαυροφυλάκιο της Ευρώπης, την Ελβετία, στα όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης ακούστηκε ότι η Ελλάδα πρέπει να συγκροτήσει στρατόπεδα 400.000 προσφύγων στην Αττική!

Εδώ πια είναι προφανές ότι η κομψότητα των διατυπώσεων δεν έχει κανένα νόημα. Και τούτο διότι είναι εξίσου προφανές ότι απέναντί μας έχουμε κατ’ εξακολούθηση δολοφόνους. Το ευρωπαϊκό ιδεώδες τους, όσον αφορά τους πρόσφυγες, ξεκίνησε με την μετατροπή του Αιγαίου σε Άουσβιτς. Τώρα θέλουν να το ολοκληρώσουν μετατρέποντας την Ελλάδα σε Νταχάου!

Μην ξεχνάμε: Εκείνοι που πνίγουν μωρά, γυναίκες, παιδιά, γέροντες κάθε μέρα στις ελληνικές θάλασσες είναι οι ίδιοι που «πνίγουν», που εξοντώνουν, που ρημάζουν τον ελληνικό λαό.

Είναι οι ίδιοι που δια στόματος του επικεφαλής του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος λένε ότι δεν αναγνωρίζουν στην Ελλάδα εθνική κυριαρχία από την στιγμή που πλήττονται τα δικά τους σύνορα!

Είναι οι ίδιοι με τους οποίους τα έχουν κάνει πλακάκια οι μπλε, οι πράσινοι, οι τιρκουάζ και οι ροζ Έλληνες κυβερνώντες.

Αυτοί που θέλουν την Ελλάδα προσφυγικό Νταχάου είναι οι ίδιοι που σε συνεργασία με δεξιούς και «αριστερούς» εγχώριους ταγούς έχουν μετατρέψει τον τόπο μας σε μνημονιακό νεκροταφείο.

Αλλά στην περίπτωση των προσφύγων έχουν πλέον πετάξει και κάθε φύλλο συκής.

Γι’ αυτό και είναι η ώρα να σταματήσουν τα δάκρυα για τα πνιγμένα παιδιά, είναι η ώρα τη θέση της οργής να πάρει η ψύχραιμη αποτίμηση για να δούμε ολοκάθαρα το ρόλο των φονιάδων.

Ο φονιάς είναι η ΕΕ που, μαζί με τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ, πρωταγωνιστεί σε ιμπεριαλιστικούς πολέμους και επεμβάσεις κατά χωρών όπως η Συρία, η Λιβύη, το Ιράκ, το Αφγανιστάν.

Αυτοί είναι που δημιούργησαν το ισλαμοφασιστικό τέρας των «τζιχαντιστών». Είναι η ΕΕ που με την πολιτική της πνίγει χιλιάδες πρόσφυγες στη Μεσόγειο.

Τα κύματα των απελπισμένων ανθρώπων φτάνουν στην Ελλάδα εξαιτίας της φτώχειας, των πολέμων και των αντιδραστικών καθεστώτων που προκαλούν οι «σύμμαχοί μας» και δεν μπορούν να τα σταματήσουν ούτε οι «φράχτες», ούτε η Frontex, ούτε άλλα μέτρα καταστολής που το μόνο που κάνουν είναι να αυξάνουν τον αριθμό των νεκρών και την τιμή των δουλεμπόρων.

Πάνω από 4.000 οι νεκροί στις θάλασσές μας μέσα στο 2015. Πάνω από 250.000 οι νεκροί λόγω του πολέμου στη Συρία. Πάνω από 4 εκατομμύρια οι πρόσφυγες εξ αυτού και μόνο του λόγου.

Ποιος μπορεί να αμφιβάλει: Είναι η πολιτική της ΕΕ που από τη μια προκαλεί τα προσφυγικά ρεύματα με τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις, που από την άλλη αφήνει τους πρόσφυγες να πνίγονται για να «παραδειγματίσει» και να αποτρέψει νέες ροές και που στο τέλος καλεί τη χώρα μας, την Ελλάδα, να γίνει ένας απέραντος καταυλισμός ψυχών με αντίτιμο τρία ευρώ το κεφάλι!

Είναι αυτοί οι άθλιοι που γυρίζουν την Ευρώπη στην εποχή του μεσοπολέμου, που φτάνουν στο σημείο, όπως έγραφαν χτες οι «Financial Times», να παζαρεύουν την μετατροπή της Ελλάδας σε τόπο εξορίας, σε μια απέραντη «Γυάρο», σε ένα «Μακρονήσι» της Ευρώπης έναντι… αμοιβής και με αντάλλαγμα την περίφημη «ρύθμιση του χρέους»! Αλήθεια «πόσο πάει» ένα νεκρό παιδί, πόσο πάει ένας φυλακισμένος άνθρωπος στο χρηματιστήριο των «αξιών» τους;

Είναι δολοφόνοι! Δολοφονούν με κάθε μέσο. Ακόμα και με το «βαμβάκι».

Έχουμε αναφερθεί ξανά στην έκθεση της Διεθνούς Κοινοπραξίας των Δημοσιογράφων. Εκεί καταγράφεται αναλυτικά ότι η Παγκόσμια Τράπεζα εκτόπισε τον απίστευτο αριθμό των 3,4 εκατομμυρίων ανθρώπων την τελευταία 5ετία χωρίς να λερώσει καθόλου τα χέρια της.

Πώς; Με την προώθηση των ιδιωτικοποιήσεων, με την αρπαγή της γης, υποστηρίζοντας τις πολυεθνικές και τις κυβερνήσεις που κατηγορούνται για πολιτικά και κοινωνικά εγκλήματα, προσφέροντας  περί τα 50 δισ. δολάρια για «επενδύσεις» που προκαλούν «αμετάκλητες και άνευ προηγουμένου» κοινωνικές επιπτώσεις, η Παγκόσμια Τράπεζα συνέβαλε μαζικά στη ροή μετανάστευσης των φτωχών ανθρώπων σε όλο τον κόσμο.

Πολλοί και διάφοροι μιλούν για τους λαθρέμπορους. Όμως πίσω από τους λαθρέμπορους βρίσκεται η «μαφία»: Οι εταιρείες πετρελαίου, τα μονοπώλια στο χώρο της ενέργειας, οι βιομηχανίες όπλων και τα όργανά τους: Το ΝΑΤΟ, το ΔΝΤ, η Παγκόσμια Τράπεζα, η ΕΕ.

Αλλά:

  • Η Ευρωπαϊκή Ένωση, αυτή που στο εσωτερικό της έχει οδηγήσει 26 εκατομμύρια «δικά της παιδιά» στην φτώχεια και τον κοινωνικό αποκλεισμό, πώς θα ήταν δυνατόν να ενδιαφέρεται για τα «άλλα παιδιά»;
  • Η ΕΕ που έχει νομιμοποιήσει τα ναζιστικά κτήνη που καίνε ζωντανούς ανθρώπους στην Ουκρανία, πως θα ήταν δυνατόν να «πονάει» για τους ανθρώπους που πνίγονται στα ελληνικά νησιά;
  • Η πολιτική των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων και της καταλήστευσης των λαών που ακολουθεί η ΕΕ είναι που οδηγεί απελπισμένους ανθρώπους στον ξεριζωμό.
  • Οι «πολιτισμένοι Ευρωπαίοι ηγέτες», αυτοί που προκαλούν τα μεταναστευτικά ρεύματα, είναι οι ίδιοι που με τα μέτρα καταστολής και τις στρατιωτικές επιχειρήσεις κατά των προσφύγων έχουν μετατρέψει το Αιγαίο και ολόκληρη τη Μεσόγειο σε «λεκάνη» δουλεμπορίου και σε ένα νεκροταφείο θαλασσοπνιγμένων ανδρών, γυναικών και παιδιών που πληρώνουν με τη ζωή τους την προσπάθεια να αποδράσουν από τον πόλεμο και τη φτώχεια.
  • Η ΕΕ της αναβίωσης του φασισμού και του σιδερόφρακτου ρατσισμού είναι δυο φορές υπεύθυνη για το έγκλημα. Τη μία γιατί δολοφονεί με την πολιτική των κλειστών συνόρων, την άλλη γιατί εξωθεί εκατομμύρια κατατρεγμένους να ακολουθήσουν το δρόμο της προσφυγιάς.
  • Η ΕΕ είναι ένας μηχανισμός ρατσισμού και πολέμου ενάντια στους φτωχούς, είτε αυτοί βρίσκονται εντός των συνόρων της, είτε εκτός. Η πάλη ενάντια στην ΕΕ είναι ταυτόχρονα και πάλη ενάντια στις δολοφονίες στο Αιγαίο.

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ αναλαμβάνει τεράστια ευθύνη. Η Ελλάδα δεν μπορεί να έχει συμμετοχή σ’ αυτό το έγκλημα. Είναι αδιανόητο να δέχονται να ακούνε και μόνο την προστυχιά για την μετατροπή του ελληνικού λαού σε «δεσμοφύλακα» προσφύγων!

Η κυβέρνηση και όλο το μπλοκ του λεγόμενου «ευρωμονόδρομου» δεν έχουν καμία εξουσιοδότηση να παζαρεύουν την εθνική κυριαρχία και να «κουβεντιάζουν» με όρους ραγιά ή με όρους ζητιάνου της τρόικας το ζήτημα της διαχείρισης των συνόρων της χώρας.

Η απειθαρχία στον Κανονισμό του Δουβλίνου είναι μονόδρομος για την αντιμετώπιση του προσφυγικού και μεταναστευτικού προβλήματος.

Απαιτούνται:

  • Μέτρα, εδώ και τώρα, παρά και ενάντια στην ευρωενωσιακή λυκοσυμμαχία και τις διατάξεις του Δουβλίνου για να μπορούν να μετακινηθούν εκτός Ελλάδας, όπως ζητούν.
  • Μέτρα, εδώ και τώρα, ενίσχυσης των μέσων διάσωσης των ανθρώπων που πνίγονται στο Αιγαίο, διεκδίκηση και εξασφάλιση πόρων από τους υπαίτιους του εγκλήματος για δημιουργία ανθρώπινων χώρων προσωρινής φιλοξενίας για τους πρόσφυγες και μετανάστες που φτάνουν στη χώρα.
  • Κατηγορηματική άρνηση κάθε σκέψης για μετατροπή της Ελλάδας σε στρατόπεδο συγκέντρωσης προσφύγων με ταυτόχρονη λήψη όλων των μέτρων για τη γρήγορη και δίκαιη απονομή ασύλου στους πρόσφυγες, καθώς και για τη χορήγηση ταξιδιωτικών εγγράφων για να φτάσουν στις χώρες του πραγματικού προορισμού τους.
  • Απόδοση και κατοχύρωση όλων των κοινωνικών και ασφαλιστικών δικαιωμάτων στους μετανάστες που εργάζονται ώστε να μην πέφτουν θύματα ανείπωτης εκμετάλλευσης και αυθαιρεσίας αλλά και να μην αξιοποιούνται ως πολιορκητικός κριός ενάντια στα δικαιώματα των Ελλήνων εργαζομένων.
  • Τσάκισμα των κυκλωμάτων λαθρεμπορίας και εκμετάλλευσης μεταναστών τσάκισμα – με πυγμή παραδειγματική και αμείλικτη – των εγκληματικών κυκλωμάτων Ελλήνων, μεταναστών και «μεικτών» που στρατολογούν καθάρματα από την μεταναστευτική χοάνη.

Και φυσικά: Διατράνωση από τον λαό μας της θέσης ότι η Ελλάδα δεν μπορεί να είναι συνεργός, αλλά φωνή και δύναμη αντίστασης ενάντια στα εγκλήματα που διαπράττονται στις χώρες των μεταναστών.

Πράγμα που σημαίνει:

  • Άμεση αποχώρηση όλων των ελληνικών στρατευμάτων από ιμπεριαλιστικές αποστολές.
  • Καμία συμμετοχή και καμία συνδρομή στις συνεχείς ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις.
  • Καμία νομιμοποίηση των προσχημάτων που άλλοτε «λόγω» των Μπιν Λάντεν, άλλοτε «λόγω» των Σαντάμ κι άλλοτε «λόγω» των «τζιχαντιστών», πολλαπλασιάζουν τα κύματα των προσφύγων.

Όλα βοούν! Η αποδέσμευση της Ελλάδας από το ευρωενωσιακό Κολοσσαίο είναι προϋπόθεση ύπαρξης για το λαό της, είναι εκ των ων ουκ άνευ προϋπόθεση ώστε να μπει ένα τέλος στην μετατροπή της χώρας σε σάκο του μποξ, είναι βασικός όρος ώστε ο τόπος μας να πάψει να αποτελεί θύμα και θύτη ενός ειδεχθούς εγκλήματος που έχει όλα τα χαρακτηριστικά της γενοκτονίας.

Η Τελική Λύση που οδήγησε στο Ολοκαύτωμα.

Για τη σημερινή Ημέρα Μνήμης
των θυμάτων του Ολοκαυτώματος.

auswitch

Πηγή: tvxs.gr

«Τελική Λύση». Πρόκειται για το κωδικό όνομα του σχεδίου των Ναζί βάσει του οποίου προχώρησαν στη συστηματική δολοφονία των Εβραίων στη Γερμανία και τις υπό κατάκτηση περιοχές. Αποτέλεσμα της υιοθέτησης της «Τελικής λύσης» δεν ήταν άλλο από το Ολοκαύτωμα. Ο τραγικός απολογισμός για την Εβραϊκή Κοινότητα της Ευρώπης ήταν περίπου έξι εκατομμύρια νεκροί άνδρες, γυναίκες και παιδιά. Οι φυλετικές πεποιθήσεις των ναζιστών ήταν εκφρασμένες από την ιδρυτική διακήρυξη του Κόμματος. Οι μη-Άριοι λαοί και ιδιαίτερα οι Εβραίοι απειλούσαν την «καθαρότητα του γερμανικού λαού».

Αρχικά η πολιτική του Ναζιστικού καθεστώτος ήταν να ωθεί τους Εβραίους σε μετανάστευση εκτός της Γερμανίας. Τα πογκρόμ εναντίον των Εβραίων άρχισαν άμα τη αναλήψει της εξουσίας από τους Ναζί.

Μποϊκοτάζ στις εβραϊκές επιχειρήσεις, αποκλεισμός των εβραίων από δημόσια αξιώματα και υποχρέωση να φορούν όταν κυκλοφορούν το άστρο του Δαβίδ. Τα μέτρα αυτά δεν απέδωσαν τα αναμενόμενα για το ναζιστικό καθεστώς το οποίο προχώρησε ένα βήμα παραπάνω καταλήγοντας στη σκέψη να καταλάβει τη Μαδαγασκάρη και να την μετατρέψει σε «αποθήκη Εβραίων».

Η λύση εγκαταλείφθηκε επειδή το Γ’ Ράιχ δεν είχε ικανοποιητική ναυτική δύναμη. Αποφασίστηκε, τελικά, η «μετανάστευση» των Εβραίων σε στρατόπεδα συγκέντρωσης και γκέτο. Παρά την πείνα και την εργασία στα κάτεργα ούτε αυτή η λύση απέδιδε το αποτέλεσμα που επιζητούσε το Ναζιστικό καθεστώς που ήθελε την άμεση λύση, δηλαδή την άμεση εξόντωση των Εβραίων.

Έτσι στις 20 Ιανουαρίου του 1942 συγκλήθηκε στο προάστιο του Βερολίνου, Wannsee, μια διάσκεψη, στην οποία ο Ράινχαρντ Χάιντριχ, αρχηγός των υπηρεσιών ασφαλείας του Τρίτου Ράιχ, ενημέρωσε τους αξιωματούχους του καθεστώτος για την «Τελική Λύση» που είχε αποφασιστεί για το «εβραϊκό πρόβλημα».

Ο στρατάρχης Χέρμαν Γκέριγκ και ο αρχηγός των SS Χάνριχ Χίμλερ είχαν ήδη λάβει το πράσινο φως για να προχωρήσουν προς αυτή την κατεύθυνση. Στις 31 Ιουλίου 1941 ο Γκέρινγκ έγραψε στον Χάιντριχ «να αναλάβει όλες εκείνες τις πρωτοβουλίες για την ολοκληρωτική λύση του Εβραϊκού Ζητήματος σε όλα τα εδάφη με γερμανική επιρροή».

Τελικά στη σύσκεψη συμμετείχαν 14 ανώτατοι αξιωματούχοι του Τρίτου Ράιχ, υπό την προεδρία του Χάινριχ, ο οποίος ξεκίνησε μοιράζοντας λίστες τις χώρες της Ευρώπης και τον προς εξόντωση αριθμό των Εβραίων σε καθεμιά από αυτές. Τους καταλόγους είχε συντάξει ο συνεργάτης του, ο διαβόητος Άντολφ Άιχμαν. Ο ίδιος πρότεινε της μεταφορά τους στην Ανατολή και την εξόντωσή τους μέσω καταναγκαστικής εργασίας «που θα προκαλούσε τον θάνατό τους από φυσικές αιτίες».

«Για όσους επιζήσουν, και αυτοί θα είναι οι πιο σκληροτράχηλοι, θα πρέπει να τους συμπεριφερθούμε ανάλογα, επειδή αν τους αφήσεις ελεύθερους θα αποτελέσουν τον σπόρο για την Εβραϊκή Αναγέννηση» υποστήριξε.

Από τις λίστες αυτές σύμφωνα με τον Χάιντριχ έπρεπε να εξαιρεθούν οι άνω των 65 ετών γερμανοεβραίοι, όσοι είχαν τραυματισθεί πολεμώντας για τη Γερμανία και έχουν τιμηθεί με ανώτατα παράσημα, οι Εβραίοι, που έχουν παντρευτεί Γερμανίδες και αντιστρόφως, και τα τέκνα που προέρχονται από ένα τέτοιο γάμο. Τελικώς αποφασίστηκε η κατασκευή ειδικών στρατοπέδων, αποκλειστικά γα το σκοπό αυτό.

Δημιουργήθηκαν, έτσι, τα στρατόπεδα εξολόθρευσης: Τρεμπλίνκα, Μαϊντάνεκ Σομπιμπόρ και Μπέλζεκ. Παράλληλα, δημιουργήθηκε ένας τρίτος «τομέας» στο ήδη υπάρχον στρατόπεδο του Άουσβιτς, το «Άουσβιτς ΙΙΙ Μόνοβιτς». Η επιχείρηση μεταφοράς των Εβραίων στα στρατόπεδα εξολόθρευσης ονομάστηκε «Επιχείρηση Ράινχαρντ» από το όνομα του στρατηγού των Ες-Ες Ράινχαρντ Χάιντριχ.

Οι πρακτικές εξόντωσης δεν εξαντλήθηκαν στους Εβραίους. Παράλληλα, το νεοδημιουργημένο στρατόπεδο του Κέλμνο άρχισε να λειτουργεί ως κέντρο εξολόθρευσης των Ρομά. Σε όλα τα στρατόπεδα εξόντωσης άρχισε, επίσης, και συστηματική εξολόθρευση των ομοφυλοφίλων ανδρών και γυναικών, των πολιτικών κρατουμένων, κυρίως κομμουνιστών, αιχμαλώτων πολέμου, κυρίως από τη Ρωσία, Μαρτύρων του Ιεχωβά και άλλων.

Για την επίτευξη του ναζιστικού στόχου υιοθετήθηκαν οι πλέον απάνθρωποι και σκληροί τρόποι. Μαζικοί θάνατοι επιτεύχθηκαν σε πολλά στρατόπεδα με τη χρήση των θαλάμων αερίων και τη χρήση κύρια μονοξειδίου του άνθρακα αλλά και του κυανιούχου αερίου Κυκλώνας Β (Zyklon B).

Επιστρατεύθηκαν τόσο ειδικευμένοι «επιστήμονες» όσο και ολόκληρη η τεχνογνωσία που διέθετε το Γ’ Ράιχ και επιθυμούσε να βελτιώσει: Ιατρικά πειράματα, εγχειρήσεις χωρίς αναισθητικό, αντοχή στο ψύχος και την υποθερμία.

Αργότερα για λόγους… οικονομικούς υιοθετήθηκε η χρήση των κλιβάνων. Προωθήθηκε λοιπόν η απανθράκωση των νεκρών και δολοφονημένων στα κρεματόρια, αν και σε ορισμένα στρατόπεδα, όπως αυτό του Σομπιμπόρ, δεν απέκτησαν ποτέ κλιβάνους αποτέφρωσης: Τα πτώματα καίγονταν σε ανοικτά ορύγματα.

Υπολογίζεται ότι μόνο στα στρατόπεδα εξολόθρευσης θανατώθηκαν, με τουφεκισμό, καταναγκαστική εργασία, απαγχονισμό και δηλητηριώδη αέρια περίπου τρία εκατομμύρια Εβραίων.

Το σύνολο των Εβραίων που θανατώθηκαν από την άνοδο του Ναζιστικού Κόμματος στην εξουσία μέχρι την κατάρρευσή του ανέρχεται σε έξι περίπου εκατομμύρια.

Πρόκειται για το «Ολοκαύτωμα», τη μεγαλύτερη γενοκτονία της παγκόσμιας ιστορίας.

Περισσότερα:
https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9F%CE%BB%CE%BF%CE%BA%CE%B1%CF%8D%CF%84%CF%89%CE%BC%CE%B1

Η συμβολή του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ στο έργο της σωτηρίας του εβραϊκού πληθυσμού:
http://atexnos.gr/%CE%B7-%CF%83%CF%85%CE%BC%CE%B2%CE%BF%CE%BB%CE%AE-%CE%B5%CE%B1%CE%BC-%CE%B5%CE%BB%CE%B1%CF%83-%CF%83%CF%84%CE%BF-%CE%AD%CF%81%CE%B3%CE%BF-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CF%83%CF%89%CF%84%CE%B7%CF%81%CE%AF%CE%B1/?utm_campaign=shareaholic&utm_medium=facebook&utm_source=socialnetwork

Άσμα ασμάτων. (Η μπαλάντα του Μαουτχάουζεν)
https://www.youtube.com/embed/WkFNVXOjcr4«>http://


Στρατόπεδο συγκέντρωσης προσφύγων θέλει η ΕΕ την Ελλάδα.

Αντιμετωπίζουν την Κυβέρνηση σαν αγκιστρωμένο ψάρι
και εκβιάζουν με μοχλό το χρέος.

stratopedo-50000-prosfygon-stin-athina-20151025

Πηγή: Iskra.gr

Σε ασφυκτικό κλοιό πιέσεων ισχυρών δυνάμεων της Ε.Ε. συμπεριλαμβανομένης της Γερμανίας βρίσκεται η Ελλάδα αναφορικά με το προσφυγικό. Μιλώντας στην τηλεόραση του ΣΚΑΪ, ο αναπληρωτής υπουργός μεταναστευτικής πολιτικής Γιάννης Μουζάλας αποκάλυψε ότι στην πρόσφατη υπουργική σύνοδο της Ε.Ε., στο Άμστερνταμ, ο Βέλγος υπουργός Εσωτερικών αξίωσε τη δημιουργία στρατοπέδου συγκέντρωσης300.000 έως και 400.000 προσφύγων στην Αθήνα!

Την ίδια στιγμή, η βρετανική εφημερίδα Financial Times φιλοξενούσε ιταμή πρόταση του γνωστού αρθρογράφου Γκίντεον Ράχμαν για μερική διαγραφή του ελληνικού χρέους με αντάλλαγμα το κλείσιμο των συνόρων με τα Σκόπια και το “μάντρωμα” των προσφύγων σε στρατόπεδα συγκέντρωσης που θα δημιουργηθούν στα ελληνικά νησιά, μέχρις ότου επαναπροωθηθούν στις χώρες καταγωγής τους.

Δεν πρόκειται για μεμονωμένες φωνές. Όπως αποκαλύπτει η ισχυρής επιρροής γερμανική εφημερίδα Frankfurter Allgemeine Zeitung, οι υπουργοί Εσωτερικών Γερμανίας, Αυστρίας και Σουηδίας έχουν ήδη θέσει ζήτημα αποκλεισμού της Ελλάδας από τη Ζώνη Σένγκεν, που επιτρέπει την ελεύθερη μετακίνηση στην Ευρώπη, εάν δεν “τακτοποιήσει τα του οίκου της” μέσα σε δύο μήνες, όπως προειδοποίησε ο Γερμανός υπουργός Εσωτερικών Τόμας ντε Μεζιέρ. Υπέρ της αποπομπής της Ελλάδας τάχθηκαν ήδη ανοιχτά οι αρμόδιοι υπουργοί της Αυστρίας και της Σλοβενίας.

Φαίνεται ότι κάτω από την πίεση του διογκούμενου ξενοφοβικού κύματος στο εσωτερικό των χωρών τους, σειρά κυβερνήσεων της κεντρικής, ανατολικής και βόρειας Ευρώπης αλλάζουν, επί το αντιδραστικότερο, πολιτική στη διαχείριση του μεταναστευτικού. Η Τουρκία, βασική πύλη εισόδου προσφύγων στην Ευρώπη, παύει να αποτελεί τον κύριο στόχο των πιέσεων των Ευρωπαίων – άλλωστε, η Μέρκελ της έταξε ζεστό χρήμα, άρση της βίζας και άνοιγμα ενταξιακών κεφαλαίων, χωρίς να εξασφαλίσει τίποτα ουσιαστικό αναφορικά με τον έλεγχο των προσφυγικών ροών. Έτσι η πίεση μεταφέρεται στην Ελλάδα, η οποία, με το υπέρογκο χρέος και τη μνημονιακή της συνθηκολόγηση, αντιμετωπίζεται ως αγκιστρωμένο ψάρι, αδύναμη να προβάλλει οποιαδήποτε αντίσταση.

Η πίεση των Ευρωπαίων στρέφεται προς δύο, αλληλοσυμπληρούμενες κατευθύνσεις. Από τη μία πλευρά, ζητούν από την Ελλάδα να αλλάξει τους όρους φύλαξης των συνόρων της στο Αιγαίο. Αντί για ανθρωπιστικές αποστολές διάσωσης, καλείται να διεξάγει στρατιωτικού τύπου αποστολές αναχαίτισης – σε απλά Ελληνικά, να μετατρέψει το Αιγαίο σε υγρό τάφο προσφύγων. Από την άλλη, πιέζουν να σφραγιστούν τα βόρεια σύνορα της Ελλάδας, κυρίως με την ΠΓΔΜ, ώστε η χώρα μας να μετατραπεί σε ένα τεράστιο στρατόπεδο όσων προσφύγων θα καταφέρνουν, παρ’ όλα αυτά, να φτάνουν σ’ αυτήν, εμποδίζοντάς τους να κατευθυνθούν σε άλλες χώρες της Ε.Ε.

Το αποκρουστικό πρόσωπο αυτής της Ευρώπης-φρούριο αποκαλύπτεται καθαρά στον καθρέφτη που λέγεται Δανία. Η σκανδιναβική αυτή χώρα, μέχρι πρόσφατα ένα από τα πιο προχωρημένα υποδείγματα σοσιαλδημοκρατικού κράτους πρόνοιας και ανεκτικότητας, ψηφίζει αυτή τη βδομάδα νόμο που θα επιτρέπει στις αρχές να κατάσχουν χρήματα και τιμαλφή των προσφύγων που φτάνουν στα εδάφη της, εφόσον ξεπερνούν σε αξία τις 10.000 κορώνες (1.340 ευρώ). Μια αναίσχυντη κρατική ληστεία ξεριζωμένων, δυστυχισμένων ανθρώπων, που προκαλεί εύλογους συνειρμούς με την πρακτική των Ναζί απέναντι στους Εβραίους των στρατοπέδων συγκέντρωσης. Την ίδια ώρα, πρόσφυγες στο Κάρντιφ της Ουαλίας υποχρεώνονται από την ιδιωτική εταιρεία που έχει αναλάβει τη σίτισή τους να φορούν ειδικά, κόκκινα περιβραχιόνια, παραπέμποντας σε μια άλλη, ανατριχιαστική παράδοση των Ναζί.

Αυτονόητο είναι ότι η ελληνική κυβέρνηση δεν πρέπει να υποκύψει στις πιέσεις μετατροπής της χώρας μας σε χωματερή ανθρώπινων ψυχών και δεσμοφύλακα της Ευρώπης-φρούριο. Άλλωστε, για την τεράστια πλειονότητα του ελληνικού λαού το τίμημα από ενδεχόμενο εξοστρακισμό μας από τη ζώνη Σένγκεν (η υποχρέωση, δηλαδή, να βγάλουμε διαβατήριο για ταξίδια εντός Ε.Ε.) δεν είναι δα και τίποτα σπουδαίο και σε κάθε περίπτωση δεν δικαιολογεί έναν τέτοιο ηθικό ξεπεσμό στα μάτια όλης της πολιτισμένης ανθρωπότητας. Αντίθετα, η ελληνική κυβέρνηση οφείλει να αξιώσει ριζική αλλαγή πολιτικής της Ε.Ε. στο προσφυγικό, με την αντιμετώπιση των πραγματικών αιτίων του προβλήματος και την εξασφάλιση ασφαλών οδών διέλευσης των προσφύγων. Όσο για τους πολίτες, καλούνται να βγάλουν τα συμπεράσματά τους για το ποιόν αυτών των ηγετών που θεωρούνται “εταίροι” μας και αυτής της Ε.Ε. στην οποία παίζουμε το ρόλο του σάκου του μποξ, προς τέρψη και εκτόνωση των ισχυρών.

Α.Θ.