Μήνας: Μαρτίου 2016

Γκεστάπο και κανιβαλισμός: «Οι νύχτες που έπρεπε να σκοτώσεις για να ζήσεις»

Ο μοναδικός Βρετανός επιζών του στρατοπέδου συγκέντρωσης Μπέργκεν-Μπέλζεν καταγράφει την ανατριχιαστική εμπειρία του.

1Πρώην φρουροί και φύλακες του Μπέργκεν-Μπέλσεν μεταφέρουν τα πτώματα κρατουμένων υπό την φρούρηση Βρετανών στρατιωτών.

Του Χρήστου Δεμέτη
Πηγή: news247.gr

Οι θηριωδίες των Ναζί συνεχίζουν να έρχονται στο φως της δημοσιότητας, ακόμη και 71 χρόνια μετά το τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου.

AdTech AdΟ Harold Osmond Le Druillenec είναι ο μόνος Βρετανός που επέζησε από το κολαστήριο του Μπέργκεν-Μπέλζεν.

Το στρατόπεδο της φρίκης

Το Μπέργκεν-Μπέλζεν ήταν στρατόπεδο συγκέντρωσης που έφτιαξε το Εθνικοσοσιαλιστικό καθεστώς στην περιοχή ανάμεσα στο χωριό Μπέλζεν και την κωμόπολη Μπέργκεν της Κάτω Σαξωνίας, κοντά στην πόλη Celle. Υπολογίζεται ότι σε αυτό βρήκαν το θάνατο περισσότεροι από 70.000 άνθρωποι, μεταξύ αυτών και Σοβιετικοί αιχμάλωτοι πολέμου.

Δημιουργήθηκε το 1935 από τη Βέρμαχτ στα πλαίσια επανεξοπλισμού της Γερμανίας. Μετατράπηκε σε στρατόπεδο εγκλεισμού το 1940, αμέσως μετά την εισβολή των Ναζί στις Κάτω Χώρες και τη Γαλλία. Σαν στρατόπεδο συγκέντρωσης, μετονομάστηκε σε Stalag XI-C/311. Σε αυτό αρχικά μεταφέρθηκαν περίπου 600 Γάλλοι και Βέλγοι αιχμάλωτοι πολέμου. Τον Ιούλιο του 1941, ύστερα από την εισβολή στη Σοβιετική Ένωση, μεταφέρθηκαν εκεί 20.000 Σοβιετικοί αιχμάλωτοι πολέμου, υπό συνθήκες άθλιας διαβίωσης, τόσο λόγω συνωστισμού όσο και ανεπαρκούς διατροφής και εξίσου ανεπαρκών, για την αντιμετώπιση του χειμερινού ψύχους, εγκαταστάσεων. Μέχρι την άνοιξη του 1942 18.000 αιχμάλωτοι πέθαναν από πείνα, ψύχος και διάφορες ασθένειες.

Τον Απρίλιο του 1943 τμήμα του στρατοπέδου πέρασε στη διοίκηση της SS και μετονομάστηκε σε «Aufenthaltslager» (στρατόπεδο κράτησης). Σε αυτό μεταφέρθηκαν και μερικές χιλιάδες Εβραίοι. Το υπόλοιπο τμήμα συνέχισε να βρίσκεται κάτω από τη διοίκηση της Βέρμαχτ και χρησιμοποιούνταν περισσότερο ως στρατόπεδο για ασθενείς.

Τον Αύγουστο του 1944 μεταφέρθηκαν εκεί 8.000 γυναίκες κρατούμενες από το Άουσβιτς, οι οποίες στεγάστηκαν σε σκηνές και άρχισαν να αποστέλλονται σε Arbeitskommandos (διοικήσεις εργασίας) για να εργαστούν σε εργοστάσια πολεμικής παραγωγής. Ανάμεσα σε αυτές ήταν και η Άννα Φρανκ και η αδελφή της Μάργκοτ.

Η ολοκληρωτική μετάβαση του στρατοπέδου σε στρατόπεδο συγκέντρωσης, εξ ολοκλήρου ελεγχόμενο από την SS, επήλθε το Δεκέμβριο του 1944, οπότε και έφθασε εκεί, ως νέος Διοικητής, ο Λοχαγός (Hauptsturmführer) της SS Γιόζεφ Κράμερ (Josef Kramer), με μετάθεση από το Άουσβιτς. Εκεί βρήκε 15.257 κρατούμενους.

Από την αρχή του 1945, ο αριθμός των κρατουμένων άρχισε να αυξάνεται δραματικά, καθώς μεταφέρονταν εκεί κρατούμενοι από άλλα στρατόπεδα, που βρίσκονταν ανατολικά, καθώς ο Κόκκινος Στρατός συνέχιζε να προελαύνει προς το Βερολίνο. Έτσι, το Φεβρουάριο οι κρατούμενοι έφθασαν τις 22.000 ενώ το Μάρτιο ο αριθμός τους είχε ανέλθει σε 43.000 και τον Απρίλιο σε περίπου 60.000.

Οι εγκαταστάσεις του στρατοπέδου ήταν ολοσχερώς ανεπαρκείς για τη στέγαση τόσων κρατουμένων, ύστερα μάλιστα από την καταστροφή των σκηνών, από μια χιονοθύελλα, που στέγαζαν τις γυναίκες κρατούμενες. Οι θάνατοι των κρατουμένων αυξήθηκαν από 9.000 το Φεβρουάριο σε 18.000 το Μάρτιο και 9.000 μέχρι τα μέσα του Απριλίου.

Το στρατόπεδο δεν διέθετε θαλάμους αερίων, καθώς δεν ήταν στρατόπεδο εξόντωσης. Οι κρατούμενοι σε αυτό πέθαιναν από την πείνα, το κρύο και τις ασθένειες που ενδημούσαν ανάμεσά τους. Το σχέδιο των Ναζί, ήταν να αφεθούν στη μοίρα τους και να χαθεί κάθε αξιοπρέπεια με απώτερο στόχο, τον αργό θάνατο.

Στο στρατόπεδο πέθαναν περίπου 50.000 Εβραίοι, Τσέχοι, Πολωνοί, αντιναζιστές Γερμανοί, ομοφυλόφιλοι, Σίντι και Ρομά. Συνυπολογίζοντας τους περίπου 20.000 Σοβιετικούς αιχμαλώτους, ο συνολικός αριθμός των θυμάτων φθάνει τις 70.000. Ανάμεσά τους ήταν και η Άννα Φρανκ.

Όσοι αιχμάλωτοι επιβίωσαν απελευθερώθηκαν στις 15 Απριλίου του 1945 από τα βρετανικά στρατεύματα.

Όταν  οι Βρετανοί μπήκαν στο στρατόπεδο, βρήκαν χιλιάδες βαριά άρρωστους και λιμοκτονούντες κρατουμένους, ενώ κανείς δεν είχε γλιτώσει από τις ψείρες. Οι Ναζί δεν σταμάτησαν τους Βρετανούς καθώς ο τύφος είχε θερίσει ακόμη και τους ίδιους τους φύλακες.

Τις επόμενες ημέρες οι επιζώντες μεταφέρθηκαν σε παρακείμενο στρατόπεδο θωρακισμένων της Βέρμαχτ, το οποίο μετονομάστηκε σε «στρατόπεδο εκτοπισμένων Μπέργκεν-Μπέλζεν» (Bergen – Belsen Displaced Persons Camp), ενώ οι αιχμαλωτισμένοι SS υποχρεώθηκαν να θάψουν τα άταφα πτώματα, βοηθούμενοι από μηχανήματα του βρετανικού στρατού.

Παρά τις συντονισμένες προσπάθειες των Βρετανών και των Καναδών, συνολικά άλλοι 13.400 κρατούμενοι πέθαναν μετά την μεταγωγή τους στο στρατόπεδο περίθαλψης.

Το προσωπικό της SS που επέζησε από την επιδημία του τύφου συνελήφθη από τους Βρετανούς και παραπέμφθηκε στη Δίκη του Μπέλζεν (επίσημη ονομασία «Δίκη του Γιόζεφ Κράμερ και 44 άλλων») και διεξήχθη στο Λύνεμπουργκ (Lüneburg) από τις 17 Σεπτεμβρίου ως τις 17 Νοεμβρίου 1945. Ο διοικητής της SS Γιόζεφ Κράμερ καταδικάστηκε σε θάνατο.

Ο 34ος πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντουάιτ Αϊζενχάουερ, περιόδευσε στα απομεινάρια του στρατοπέδου τον Απρίλη του 1945 και κατέγραψε με δυσκολία την εμπειρία του: «Δεν μπορούσα να ορίσω τα συναισθήματα μου, όταν ήρθα αντιμέτωπος για πρώτη φορά, με τις αδιαμφισβήτητες αποδείξεις της ναζιστικής βαρβαρότητας και της πλήρους απαξίωσης, της ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Ποτέ ξανά δεν ένιωσα τόσο σοκαρισμένος».

Μαρτυρίες – ανατριχίλα

Ανάμεσα στους επιζώντες, ήταν και ο Harold Osmond Le Druillenec, ο μοναδικός Βρετανός που γλίτωσε. Πρόσφατα ο ίδιος έδωσε στη δημοσιότητα έγγραφα του από την περίοδο του εγκλεισμού.

Οι επιζώντες του Μπέργκεν-Μπέλζεν αναγκάστηκαν να ξαναζήσουν τις θηριωδίες, καθώς για να λάβουν αποζημιώσεις στις αρχές της δεκαετίας του 1960, έπρεπε να αποστείλουν επιστολές τους στις οποίες θα τεκμηρίωναν τα όσα έζησαν στο κολαστήριο των Ναζί.

Σε μία εκ των επιστολών του για τη διεκδίκηση της αποζημίωσης, που τιτλοφορείται ως «να σκοτώσεις για να μη σκοτωθείς», ο Osmond καταγράφει ντοκουμέντα που πλέον βρίσκονται στα Εθνικά Αρχεία της Βρετανίας. Μέρος των Αρχείων δίνεται σταδιακά στη δημοσιότητα στα βρετανικά media και κυκλοφορούν στο διαδίκτυο προς ενημέρωση της κοινής γνώμης.

Η συμφωνία Γερμανίας-Βρετανίας για τις αποζημιώσεις που πήραν οι οικογένειες των θυμάτων που έχασαν τη ζωή τους στο Μπέργκεν-Μπέλζεν έλαβε χώρα το 1964. Το συνολικό ποσό ανήλθε στο ένα εκατομμύριο λίρες. Ο Le Druillenec είχε υποβάλλει τότε την αίτηση του. Ο ίδιος είχε καταθέσει σαν μάρτυρας στη δίκη των SS, στη «Δίκη του Μπέλζεν».

Πριν το Μπέλζεν, ο Osmond είχε φυλακιστεί στο Banterweg camp του Αμβούργου. Στο Αμβούργο τα βασανιστήρια ήταν χειρότερα. Οι Ναζί έπνιγαν τους φυλακισμένους, τους μαστίγωναν ή τους σταύρωναν προς παραδειγματισμό των άλλων. Εκτελέσεις στον σωρό σε καθημερινό επίπεδο.

«Στο Μπέλζεν τα πράγματα ήταν κάπως καλύτερα. Δεν υπήρχαν τέτοια βασανιστήρια όμως δεν χωρούσαμε μέσα στις εγκαταστάσεις. Δεν υπήρχε νερό, δεν υπήρχε φαγητό, δεν μπορούσες να βρεις χώρο για να κοιμηθείς», γράφει ο Le Druillenec.

«Μας έβαζαν να θάβουμε τα πτώματα. Όταν δεν είχαμε δυνάμεις μας άφηναν στο χώμα και έρχονταν εργάτες απ’ έξω για να τους θάψουν. Μέσα στη φυλακή επικρατούσε ο νόμος της ζούγκλας. Δεν υπήρχε τροφή αλλά υπήρχε ο κανιβαλισμός. Είδα κρατούμενους να κόβουν μέρη από νεκρά σώματα και να τα τρώνε. Υπήρχαν νύχτες που αν δεν σκότωνες, θα σε σκότωναν. Άλλες φορές μας πυροβολούσαν από τις σκοπιές, μας σκότωναν σαν κουνέλια μέσα στο προαύλιο. Πυροβολούσαν στην τύχη. Όσοι ήρθαν από το Άουσβιτς μας έλεγαν όσα τους έλεγαν εκεί οι φύλακες: «Μόνο ένας τρόπος υπάρχει για να βγείτε από εδώ. Από το κρεματόριο». Το στρατόπεδο απελευθερώθηκε λίγο πριν ξεψυχήσω. Έζησα καθαρά από τύχη», αναφέρει ο Βρετανός.

Πριν μπουν τα βρετανικά στρατεύματα είχε ζήσει δέκα μήνες πίσω από τα τείχη του Μπέργκεν-Μπέλζεν. Επί ένα χρόνο μετά την απελευθέρωση του νοσηλευόταν έχοντας χάσει πάνω από το μισό του σωματικό βάρος. Παρόλα αυτά του έμειναν χρόνιες παθήσεις στους πνεύμονες και καρδιακές δυσλειτουργίες. Ο ίδιος συμμετείχε σαν μάρτυρας στις έρευνες των βρετανικών αρχών για τα εγκλήματα πολέμου του στρατού του Χίτλερ.

Τελικά πέθανε το 1985 σε ηλικία 73 ετών. Την άνοιξη του 2017 θα δοθούν στη δημοσιότητα τα περισσότερα εκ των αρχείων που περιλαμβάνουν γράμματα και αιτήσεις Βρετανών στρατιωτών που είχαν φυλακιστεί από τους Ναζί κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου.

Πρόταση ΝΔ για εξεταστική. Τι πίνει και δεν μας δίνει ο Κυριάκος;

Η ΝΔ επαναφέρει θρασύτατα σε βάρος του Π. Λαφαζάνη
τις γελοιότητες περί «Νομισματοκοπείου».

Καταγγέλλει τον Τσίπρα ότι προετοίμαζε την… έξοδο από το ευρώ!

---000_Vouli

Του Άρη Θαλασσινού
Πηγή: Iskra.gr

Πολύ φοβόμαστε ότι η περίπτωση του Κυριάκου Μητσοτάκη εμπίπτει στην κατηγορία εκείνων των ατόμων που διακατέχονται από βαρύτατες ψευδαισθήσεις, πράγμα που για ένα πολιτικό, και μάλιστα αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης, γίνεται άκρως επικίνδυνο για τον τόπο.

Αυτό τουλάχιστον υποδηλώνει η πρόταση που κατέθεσε σήμερα η ΝΔ για συγκρότηση εξεταστικής επιτροπής προκειμένου να διερευνήσει αν υπήρχε σχέδιο εξόδου της χώρας από το ευρώ!

Σ’ αυτήν υποστηρίζεται, εντελώς σοβαρά, ότι ο Αλέξης Τσίπρας είχε “σχέδιο εξόδου της χώρας από το ευρώ δια της εκδόσεως παραλλήλου νομίσματος” και μάλιστα “είχε συγκροτήσει ομάδα” για να δρομολογήσει το καταχθόνιο σχέδιο!

Ο Κυρ. Μητσοτάκης και η φαιδρή ΝΔ φτάνουν, μάλιστα, σε τέτοιο καταγέλαστο σημείο, ώστε να επαναφέρουν σε βάρος του Παναγ. Λαφαζάνη τις γνωστές ανοησίες και αθλιότητες περί “εισβολής στο Νομισματοκοπείο”, ως μέρος σχεδίου εξόδου από την ευρωζώνη.

Όσο και αν είναι αστείο, δεν μπορεί να είναι καθόλου τυχαίο το γεγονός ότι για μια ανύπαρκτη ιστορία για αγρίους, όπως αυτή του Νομισματοκοπείου, το βρόμικο αυτό σύστημα είναι έτοιμο να αναζητήσει μέχρι και ποινικές ευθύνες!

Αντί αυτές τις ώρες να έχουν κάτσει στο σκαμνί του κατηγορουμένου και να έχουν μπει φυλακή για κακουργηματικά σκάνδαλα δεκάδες πολιτικά πρόσωπα του αστικού πολιτικού κατεστημένου, ειδικότερα της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, που ενέχονται σε προκλητικές χαριστικές πράξεις και διασπάθιση του δημοσίου χρήματος, το βρόμικο επιτελείο της ΝΔ, μαζί με το μνημονιακό κατεστημένο, μοιάζει έτοιμο να αναζητήσει ποινικές ευθύνες για τη φαιδρότητα του “Νομισματοκοπείου” από τον Παναγ. Λαφαζάνη.

Αν νομίζουν, όμως, κάποιοι στη Ν.Δ. ότι με τον αντιπερισπασμό αυτού του τύπου θα θολώσουν τα νερά και θα αποφύγουν την τιμωρία, είναι μακριά νυχτωμένοι!

Στο παραληρηματικό κείμενο της πρότασης για εξεταστική επιτροπή, ο κ. Μητσοτάκης και οι συνεργάτες του επικαλούνται συνέντευξη του Γιάννη Βαρουφάκη στον ΣΚΑΪ, όπου ο πρώην υπουργός Οικονομικών είπε ότι ο Ντάιζελμπλουμ τον είχε προειδοποιήσει πως θα έκλεινε τις τράπεζες αν δεν υπέγραφε το μνημόνιο και ότι η διαπραγματευτική ομάδα αναζητούσε μέτρα εκτάκτου ανάγκης για την περίπτωση που οι εταίροι θα μας πέταγαν, με δική τους πρωτοβουλία, έξω από την ευρωζώνη. Αυτό, για τον κ. Μητσοτάκη, είναι απόδειξη ότι η πρώτη κυβέρνηση Τσίπρα… προετοίμαζε την έξοδο από την ευρωζώνη! Προκειμένου να ενισχύσει περαιτέρω το ήδη χαλύβδινο επιχείρημά του, ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης επικαλείται μια άλλη συνέντευξη, του Γιάννη Στουρνάρα αυτή τη φορά, όπου ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας ανέφερε ότι είχε πληφορορίες για… εισβολή στο Νομισματοκοπείο και είχε πάρει τα μέτρα του για να την αποτρέψει!

Φυσικά, ο κ. Μητσοτάκης αντιλαμβάνεται άριστα, τουλάχιστον σε στιγμές νηφαλιότητας, ότι ο Αλέξης Τσίπρας και η περί αυτόν ηγετική ομάδα ουδέποτε επεξεργάστηκαν σοβαρά ένα “Σχέδιο Β” για έξοδο από την ευρωζώνη, καθώς ήθελαν σώνει και καλά να πιστεύουν ότι θα γινόταν δυνατή μια κάποια χαλάρωση της μνημονιακής λιτότητας εντός ευρώ. Γι’ αυτό υπέγραψαν τη βαρειά υποχώρηση του Φεβρουαρίου και “έξυσαν τον πάτο του καζανιού”, καθώς παρέδωσαν όλα τα συναλλαγματικά αποθέματα του Δημοσίου για να αποπληρώσουν και το τελευταίο σεντ των δανειακών δόσεων, δένοντας οι ίδιοι τα χέρια τους καθώς πλησίαζε η στιγμή της αλήθειας. Αν σκέφτονταν όντως τη ρήξη με την ευρωζώνη, έστω και ως ύστατη, αναγκαστική λύση, ο Αλέξης Τσίπρας και οι περί αυτόν θα αξιοποιούσαν το βροντερό ΟΧΙ του ελληνικού λαού, που η ίδια η Νέα Δημοκρατία και το σύνολο του αστικού πολιτικού κόσμου είχαν μεταφράσει εκ των προτέρων ως ΟΧΙ στο ευρώ, αντί να προδώσουν με τόσο ταπεινωτικό τρόπο τη λαϊκή βούληση.

Είναι χαρακτηριστικό, πάντως, ότι ο Κυρ. Μητσοτάκης και η ΝΔ ενώ ζητάνε με την πρόταση τους να εξετασθεί το πώς φτάσαμε στην τρίτη ανακεφαλαιοποίηση, την οποία θεωρούν επιζήμια, κάνουν “γαργάρα” την ανάγκη να εξετασθεί αυτό το μέγα σκάνδαλο και να αναζητηθούν οι ευθύνες για όσους το διευκόλυναν.

Η ΝΔ με την πρόταση της κάνει αναφορά στην τρίτη ανακεφαλαιοποίηση, όχι ως μέγα σκάνδαλο, μέσω του οποίου το δημόσιο ζημιώθηκε περίπου 40 δις και οι τράπεζες πέρασαν τζάμπα στα ξένα funds αλλά ως μια κακή εξέλιξη, η οποία έγινε αναγκαστική εξαιτίας της πολιτικής της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, η οποία ήταν παρελκυστική όσον αφορά στην πιστή και κατά γράμμα εφαρμογή των υποδείξεων των πιστωτών.

Η κυβέρνηση Τσίπρα φέρει βαρύτατες ευθύνες όχι για όσα τις αποδίδει ο Κυρ. Μητσοτάκης και η ΝΔ αλλά για τα ακριβώς αντίθετα.

Φέρει βαρύτατες ευθύνες η κυβέρνηση Τσίπρα γιατί έκανε “διαπραγματευτικό τουρισμό” και δεν έθεσε εξ αρχής, μαζί με την ανάληψη της διακυβέρνησης της χώρας, την εναλλακτική θέση της εξόδου από την ευρωζώνη, ως βιώσιμη πρόταση και ως το μόνο δρόμο για να τηρήσει τις δεσμεύσεις της περί ακύρωσης των μνημονίων.

Όπως η κυβέρνηση Τσίπρα φέρνει βαρύτατες ευθύνες για το μέγα σκάνδαλο της τρίτης ανακεφαλαιοποίησης, ευθύνες οι οποίες πρέπει να αναζητηθούν και να αποδοθούν στο ακέραιο.

Είναι ηλίου φαεινότερον ότι η καταγέλαστη πρόταση της Νέας Δημοκρατίας περί εξεταστικής επιτροπής για τα capital controls λειτουργεί απλώς ως “ρελάνς” στην εξίσου καταγέλαστη πρόταση της κυβέρνησης περί εξεταστικής επιτροπής για τα οικονομικά σκάνδαλα. Πρόκειται για τις δύο όψεις του ίδιου νομίσματος: ενός φτηνού αντιπερισπασμού από τους δύο συνενόχους στην ψήφιση του τρίτου μνημονίου, ενόψει των νέων, εξοντωτικών μέτρων (ασφαλιστικό, φορολογικό, κόκκινα δάνεια, ταμείο ιδιωτικοποιήσεων) που βρίσκονται στην ημερήσια διάταξη. Ίσως ο κ. Μητσοτάκης ευελπιστεί ότι με τεχνάσματα αυτού του τύπου θα γλυτώσει το μερίδιο της λαϊκής κατακραυγής που του αναλογεί. Άλλη μια βαρύτατη ψευδαίσθηση, που μαρτυρεί τη σοβαρότητα του προβλήματος.

Παλλαϊκός ξεσηκωμός για να μην περάσουν τα μνημονιακά μέτρα σφαγιασμού των συντάξεων και της φορολεηλασίας.

Ανακοίνωση της Πολιτικής Γραμματείας της Λαϊκής Ενότητας.

laikienotita

Παλλαϊκός ξεσηκωμός για να μην περάσουν τα μνημονιακά μέτρα σφαγιασμού των συντάξεων και της φορολεηλασίας.

Για να σαρωθούν τα μνημόνια, η κυβέρνηση Τσίπρα και συνολικά το μνημονιακό πολιτικό μπλοκ.

Συνεδρίασε η Πολιτική Γραμματεία της ΛΑΕ και συζήτησε για το προωθούμενο, από την κυβέρνηση και το κουαρτέτο, νέο, εφαρμοστικό του 3ου μνημονίου, αντιλαϊκό πακέτο μέτρων, καθώς και για το προσφυγικό.

Η Π.Γ. της ΛΑΕ εκτίμησε ότι η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, υποχωρώντας συνεχώς στις απαιτήσεις του κουαρτέτου των υπαλλήλων των ΕΕ-ΔΝΤ, έχει ήδη συμφωνήσει και θα προωθήσει, ακόμα και μέσα στη Μεγάλη Βδομάδα για να μειώσει τις κοινωνικές αντιδράσεις, πολύ χειρότερες, από τις αρχικές αντικοινωνικές προτάσεις της.

Συγκεκριμένα, η κυβέρνηση συμφώνησε και θα προωθήσει ακόμα μικρότερη εθνική σύνταξη, κυριολεκτικά πείνας, δραστικές περικοπές 20% – 30% στις νέες συνάξεις, αλλά και – με διάφορους τρόπους – στις καταβαλλόμενες κύριες συντάξεις, μειώσεις μέχρι 40% στις επικουρικές, τις εφάπαξ παροχές και τα μερίσματα του Μετοχικού Ταμείου δημοσίων υπαλλήλων, καθώς και τη μετατροπή του δημόσιου, καθολικού, αναδιανεμητικού χαραχτήρα της Κοινωνικής Ασφάλισης σε κεφαλαιοποιητικό-ατομικό.

Η κυβέρνηση, επίσης, έχει ήδη συμφωνήσει με το κουαρτέτο και προωθεί νέα φορολεηλασία μισθών, συντάξεων και συνολικά των λαϊκών εισοδημάτων, εξόντωση του επαγγελματικού κόσμου και της μικρομεσαίας αγροτιάς και ολοκληρωτικό ξεπούλημα της εναπομείνασας δημόσιας περιουσίας, μέσω του νέου υπέρ-Ταμείου, ενώ βρίσκεται λίγο πριν την οριστική συμφωνία για την εκχώρηση όλων, σχεδόν, των κόκκινων στεγαστικών δανείων και των κόκκινων δανείων μικρομεσαίων και μεγάλων επιχειρήσεων σε κερδοσκοπικά κεφάλαια.

Η Π.Γ. της ΛΑΕ εκτίμησε ότι η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, ο ίδιος ο Πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας και όλο το μνημονιακό μπλοκ πολιτικών δυνάμεων έχουν εγκληματικές πολιτικές ευθύνες, γιατί αποδέχτηκαν την επαίσχυντη συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας, που παραβιάζει τη διεθνή νομιμότητα για τους πρόσφυγες, κλείνει γι΄αυτούς τα σύνορα στα Βαλκάνια και την Ευρώπη, μετατρέπει τη χώρα μας σε απέραντο στρατόπεδο συγκέντρωσης προσφύγων και ανακηρύσσει το ΝΑΤΟ σε γενικό δερβέναγα στο Αιγαίο, με σοβαρές επιπτώσεις στα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας μας.

Η Π.Γ. της ΛΑΕ χαιρετίζει την αλληλεγγύη που επιδεικνύει στους πρόσφυγες ο ελληνικός λαός, ο οποίος γράφει μία από τις λαμπρότερες σελίδες της ιστορίας του, και τον καλεί να συμμετάσχει σε ένα μεγάλο, αντιπολεμικό, αντιιμπεριαλιστικό, αντιρατσιστικό κίνημα, για ανοιχτά σύνορα στους πρόσφυγες, για εφαρμογή των Διεθνών Συμβάσεων, για ανθρώπινες συνθήκες φιλοξενίας των προσφύγων στη χώρα μας και ενάντια στην παρουσία του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο.

Η Π.Γ. της ΛΑΕ καλεί τα μέλη και τους φίλους της, σε όλη την Ελλάδα, να συμβάλλουν με όλες τους τις δυνάμεις σε ένα παλλαϊκό ξεσηκωμό, ενάντια στα προωθούμενα ανθρωποκτόνα μέτρα κυβέρνησης και δανειστών και με στόχο την απόσυρση τους. Καλεί, επίσης, τους εργαζόμενους, συνταξιούχους, ανέργους, νέους, μικρομεσαίους επαγγελματίες, επιστήμονες και αγρότες να συνενωθούν σε ένα ευρύτατο μέτωπο συντονισμένων και κλιμακούμενων εργατικών και λαϊκών αγώνων, που θα σαρώσει τα αντιλαϊκά μέτρα, τα μνημόνια, την κυβέρνηση και όλο το μνημονιακό πολιτικό μπλοκ που τα ψηφίζει, τα υπηρετεί και τα στηρίζει.

Το Γραφείο Τύπου

 29/03/2016

Δύο χρόνια φυλακή στην Επιτροπή Αλληλεγγύης Στρατευμένων «Σπάρτακος»

www.kar.org.gr_2016-03-30_20-49-35_screen-shot-2016-03-30-at-11.47.14-pm-1

Πηγή: kar.org.gr
από inred.gr

Με δύο χρόνια φυλάκιση τιμώρησε χθες (30/3) η ελληνική δικαιοσύνη την Επιτροπή Αλληλεγγύης Στρατευμένων για την αλληλεγγύη στους στρατεύσιμους, την ανάδειξη των ζητημάτων μέσα στο στρατό, την βάναυση συμπεριφορά στελεχών προς τους οπλίτες, τις καταγγελίες για μίζες στους πολεμικούς εξοπλισμούς, την αντιπολεμική εκστρατεία, την στήριξη στους πρόσφυγες και τους μετανάστες και την στήριξη εκατοντάδων κληρωτών που αρνούνται με ψηφίσματα και αναφορές την εμπλοκή τους στα στρατόπεδα συγκέντρωσης (Hot Spot) της κυβέρνησης των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και της Ε.Ε.

Η τελευταία δραστηριότητα της Επιτροπής Αλληλεγγύης Στρατευμένων φαίνεται ότι ενόχλησε πολύ εγχώριους και ευρωπαϊκούς κύκλους.

Η ευκαιρία είχε δοθεί με την μήνυση για συκοφαντική δυσφήμηση που είχε κατατεθεί εναντίον της Επιτροπής από στέλεχος του στρατεύματος για τον οποίο η Επιτροπή είχε δημοσιοποιήσει καταγγελία οπλιτών της μονάδας που διοικούσε στην ιστοσελίδα της.

Στη θέση του κατηγορούμενου βρέθηκε ο Νίκος Αργυρίου, μέλος της Επιτροπής Αλληλεγγύης Στρατευμένων και διαχειριστής της ιστοσελίδας του «Σπάρτακου» που δημοσιοποίησε την καταγγελία. Η Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος αποκάλυψε τα στοιχεία του διαχειριστή και ακολούθως ασκήθηκε η ποινική δίωξη.

Ο Νίκος Αργυρίου καταδικάστηκε σε δύο χρόνια φυλάκιση με τριετή αναστολή. Όπως δήλωσε τόσο ο ίδιος όσο και η συνήγορος υπεράσπισης Αντωνία Λεγάκη θα κατατεθεί αίτηση έφεσης.

Πρόκειται για μια απόφαση σταθμό, ενδεικτική του κλίματος και της νέας εποχής που έχουμε εισέλθει και με «αριστερό» πρόσημο, κατά τα άλλα.

Τα κινήματα τώρα έχουν το λόγο. Η αντίσταση και η αλληλεγγύη του διωκόμενου λαού έχει το λόγο. Κάθε σκεπτόμενος και προβληματισμένος άνθρωπος έχει ήδη πάρει το μήνυμα.

Αντίσταση ή ισοπέδωση; Επιλέγουμε αντίσταση! Ως εδώ! Καμία δίωξη στα κινήματα, καμία φυλάκιση αγωνιστή. Εδώ δεν θα γίνει Τουρκία, όσο και εάν το επιδιώκει το σάπιο πολιτικό σύστημα και οι δανειστές πάτρωνες της κυβέρνησης των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ.

Κάλεσμα του ΜΕΤΑ για την απεργία της ΑΔΕΔΥ στις 7 Απρίλη 2016.

meta-kokkino-kitrino2

Όλα δείχνουν ότι η κυβέρνηση έχει συμφωνήσει με το «κουαρτέτο» των δανειστών στο νέο σφαγιασμό των συντάξεων και στο τελειωτικό χτύπημα του εναπομείναντος δημόσιου και αναδιανεμητικού χαρακτήρα της κοινωνικής ασφάλισης και γι’ αυτό ετοιμάζεται, απ’ ό,τι φαίνεται, να καταθέσει και να ψηφίσει το αντιασφαλιστικό νομοσχέδιο μέσα στις γιορτές του Πάσχα, υπολογίζοντας σε μικρότερες κοινωνικές αντιδράσεις.

Η κυβέρνηση, μετά τις έντεκα μνημονιακές μειώσεις των συντάξεων, αφαιρεί επιπλέον από την τσέπη των συνταξιούχων 1,8 δισ. ευρώ κάθε χρόνο, και προχωρά σε νέες μειώσεις, για να αποπληρώνει ένα άδικο και επονείδιστο δημόσιο χρέος, το οποίο αντί να μειώνεται συνεχώς αυξάνεται.

Η κυβέρνηση «ξύνει» τον πάτο του βαρελιού και με νέα φοροεισπρακτικά μέτρα, σε βάρος των εργαζομένων, των ελεύθερων επαγγελματιών, των μικρομεσαίων επιχειρήσεων και των αγροτών, οδηγεί αυτά τα κοινωνικά στρώματα, σε νέα φτωχοποίηση, περιθωριοποίηση και στην ολοκληρωτική καταστροφή τους.

Η κυβέρνηση επιταχύνει διαδικασίες εκποίησης της δημόσιας περιουσίας, μέσω του αμαρτωλού ΤΑΙΠΕΔ και σε ιδιωτικοποιήσεις δημόσιων επιχειρήσεων και οργανισμών, αποστερώντας τη χώρα μας από χρήσιμα παραγωγικά εργαλεία για την ανασυγκρότησή της, για να αντιμετωπιστούν τα κρίσιμα ζητήματα της ανεργίας και της οικονομικής της ανάπτυξης σε όφελος του λαού και του τόπου, ενώ ετοιμάζεται και η «έφοδος» των γυπών και των γερακιών για την υφαρπαγή της λαϊκής περιουσίας, από τα μη εξυπηρετούμενα στεγαστικά των πολιτών και τα επιχειρηματικά δάνεια των μικρομεσαίων επιχειρηματιών.

Η κυβέρνηση τέλος, αντί να επαναφέρει τον κατώτατο μισθό στα 751€, τις ΣΣΕ και το θεσμό των συλλογικών διαπραγματεύσεων, διευρύνει τις ελαστικές εργασιακές σχέσεις, διατηρεί τις μισθολογικές ανισότητες των εργαζομένων κάτω των 25 ετών και ετοιμάζεται να προχωρήσει σε υλοποίηση των μνημονιακών της δεσμεύσεων για τη διευκόλυνση και την απελευθέρωση των ομαδικών απολύσεων, τον περιορισμό του δικαιώματος της απεργίας και την εκχώρηση του δικαιώματος της ανταπεργίας (lockout) από τους εργοδότες.

Κάτω από αυτές τις συνθήκες η απεργία που έχει προκηρύξει η ΑΔΕΔΥ στις 7 Απρίλη στο δημόσιο τομέα, αποκτά ιδιαίτερη σημασία και πρέπει να αποτελέσει ένα ακόμα βήμα, που σε συνδυασμό με τις κινητοποιήσεις διαρκείας των διάφορων επιστημονικών κλάδων και τις στοχευμένες παρεμβάσεις των αγροτών και κτηνοτρόφων, να κορυφωθούν με την πανεργατική 48ωρη απεργία, που έχει αποφασιστεί να γίνει με την κατάθεση του αντιασφαλιστικού νομοσχεδίου στη βουλή, και η οποία πρέπει να πάρει παλλαϊκά χαρακτηριστικά, ανάλογα με αυτά της απεργίας της 4ης του Φλεβάρη του 2016.

Οι δυνάμεις του ΜΕΤΑ σε ιδιωτικό και δημόσιο τομέα είχαν επισημάνει έγκαιρα ότι θα έπρεπε να υπήρχε κλιμάκωση των κινητοποιήσεων πολύμορφες δράσεις σε τοπικό και κλαδικό επίπεδο, αλλά και με ενδιάμεση πανελλαδική απεργία για να μην καλλιεργείται ένα κλίμα αναμονής για το πότε θα κατατεθεί το νομοσχέδιο στη βουλή, που δίνει την πρωτοβουλία των κινήσεων στην κυβέρνηση, ενώ θεωρείται και η ψήφιση του ως δεδομένη.

Δυστυχώς, η συμβιβαστική τακτική του εργοδοτικού-κυβερνητικού συνδικαλισμού της πλειοψηφίας της ΓΣΕΕ και του Παναγόπουλου, σε συνεργασία με το ΠΑΜΕ, επέλεξαν την, εν αναμονή 48ωρη απεργία με την κατάθεση του νομοσχεδίου, υπονομεύοντας τη συνέχιση και την κλιμάκωση των κινητοποιήσεων και το συντονισμό τους με τα άλλα κοινωνικά στρώματα που πλήττονται από τα νέα ασφαλιστικά-φορολογικά μέτρα.

Το ΜΕΤΑ καλεί όλα τα συνδικάτα του Δημοσίου να δώσουν τη μάχη της επιτυχίας της απεργίας της ΑΔΕΔΥ και τα συνδικάτα του ιδιωτικού τομέα, τους φορείς και τις οργανώσεις των ελεύθερων επαγγελματιών, των επιστημόνων και των αγροτών να στηρίξουν ποικιλοτρόπως τις απεργιακές συγκεντρώσεις, γιατί η επιτυχία της αφορά και τους ίδιους και όλους τους κλάδους που αγωνίζονται, πολύ περισσότερο που θα επηρεάσει και την πορεία για την επιτυχία της 48ωρης απεργίας, που αποτελεί την κοινή απόφαση όλων.

Από το γραφείο Τύπου του ΜΕΤΑ, 29-03-16

Η ΛΑΕ και οι αναγκαίες πολιτικές απαντήσεις.

15-9-15-2

Του Αντώνη Νταβανέλου
Πηγή: rproject.gr

Η ΛΑΕ προχωράει προς την πρώτη (την ιδρυτική) Πανελλαδική Συνδιάσκεψή της. Οφείλει να οργανώσει μια ουσιαστική συζήτηση για το πρόγραμμα, για το «καταστατικό» (ή, πιο ευέλικτα, για τους αναγκαίους οργανωτικούς κανόνες λειτουργίας της), για το σχέδιο δράσης της, μέσα σε μια περίοδο βαθιάς κοινωνικής και πολιτικής κρίσης.

Η κρίση βάζει κα­νό­νες, δη­μιουρ­γεί υπο­χρε­ώ­σεις. Δη­μιουρ­γεί «συν­θή­κες» (όχι δικής μας επι­λο­γής) που μας υπο­χρε­ώ­νουν σε δύ­σκο­λους συν­δυα­σμούς με­τα­ξύ της εξω­στρε­φούς δρά­σης και της εσω­τε­ρι­κής συ­ζή­τη­σης. Δη­μιουρ­γεί πιε­στι­κό «πο­λι­τι­κό χρόνο» που είναι πι­θα­νό να εκ­βιά­σει τμή­μα­τα της Αρι­στε­ράς (μέσα και έξω από τη ΛΑΕ) να πά­ρουν ανα­γκαί­ες πο­λι­τι­κές απο­φά­σεις ίσως τα­χύ­τε­ρα απ’ ό,τι θα επι­θυ­μού­σαν.

Μέσα σε αυτήν τη δύ­σκο­λη πο­ρεία, η ΛΑΕ δια­θέ­τει υπο­λο­γί­σι­μες δυ­νά­μεις συ­νο­χής: Έναν κορμό που ξε­κί­νη­σε από την ανά­λη­ψη της ευ­θύ­νης για την «αρι­στε­ρή αντι­πο­λί­τευ­ση» μέσα στον ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, από το 2013-15, από την πε­ρί­ο­δο της Αρι­στε­ρής Πλατ­φόρ­μας. Κορμό που χρω­στά μεν μια ιστο­ρι­κή αυ­το­κρι­τι­κή για το πώς αντι­με­τώ­πι­σε τις εξε­λί­ξεις στον ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, αλλά που ταυ­τό­χρο­να πι­στώ­νε­ται με τη στάση του το καυτό κα­λο­καί­ρι του 2015: όταν διέ­κρι­νε τον «Ρου­βί­κω­να» του Μνη­μο­νί­ου 3 και δεν δί­στα­σε να το­πο­θε­τη­θεί – γρή­γο­ρα και μα­ζι­κά! – στη σωστή πλευ­ρά του τα­ξι­κού «οδο­φράγ­μα­τος». Μια «διεύ­ρυν­ση» με τις δυ­νά­μεις που προ­έρ­χο­νται από την ΑΝΤΑΡ­ΣΥΑ, που σή­κω­σαν – εγκαί­ρως! – την ευ­θύ­νη της επι­λο­γής για συ­γκρό­τη­ση μιας μα­ζι­κής εναλ­λα­κτι­κής λύσης απέ­να­ντι στην επι­κίν­δυ­νη σο­σιαλ­φι­λε­λεύ­θε­ρη στρο­φή του Τσί­πρα και του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ. Μια νέα σύν­θε­ση δυ­νά­με­ων που χρω­στά απο­λο­γι­σμό για την εκλο­γι­κο­πο­λι­τι­κή ήττα στις 20/9, αλλά πι­στώ­νε­ται τη συ­γκρά­τη­ση ενός πο­λύ­τι­μου δυ­να­μι­κού αγω­νι­στών-στριών σε μια ορ­γα­νω­μέ­νη βάση πα­νελ­λα­δι­κά, που κα­νείς δεν δι­καιού­ται να υπο­τι­μά στις ση­με­ρι­νές συν­θή­κες. Άλ­λω­στε αυτή η νέα σύν­θε­ση δυ­νά­με­ων απέ­δει­ξε τη χρη­σι­μό­τη­τά της στις δο­κι­μα­σί­ες των κι­νη­το­ποι­ή­σε­ων για το Ασφα­λι­στι­κό και στην αλ­λη­λεγ­γύη στους πρό­σφυ­γες.

Αυτή η βάση είναι το κα­λύ­τε­ρο «ορ­μη­τή­ριο» για να δώ­σου­με τις ανα­γκαί­ες πο­λι­τι­κές απα­ντή­σεις στην επερ­χό­με­νη και απο­φα­σι­στι­κής ση­μα­σί­ας Συν­διά­σκε­ψη της ΛΑΕ.

Οι δυ­νά­μεις του Κόκ­κι­νου Δι­κτύ­ου το­πο­θε­τή­θη­καν σε όλες τις φά­σεις τής μέχρι σή­με­ρα πο­ρεί­ας με έναν προ­σα­να­το­λι­σμό: τη δη­μιουρ­γία μιας κοι­νής κοί­της της αντι­μνη­μο­νια­κής-ρι­ζο­σπα­στι­κής-αντι­κα­πι­τα­λι­στι­κής Αρι­στε­ράς. Στις πρό­σφα­τες δη­μό­σιες εκ­δη­λώ­σεις μας υπε­ρα­σπί­σα­με την ανα­γκαιό­τη­τα της ΛΑΕ και προ­τεί­να­με την ανα­γκαία και εφι­κτή διεύ­ρυν­σή της, με στόχο να μπο­ρέ­σει να εκ­πλη­ρώ­σει το δύ­σκο­λο έργο στο οποίο έχει δε­σμευ­τεί.

Με­τα­βα­τι­κή λο­γι­κή

Η ΛΑΕ, ως με­τω­πι­κό σχήμα, οφεί­λει να επε­ξερ­γα­στεί στη Συν­διά­σκε­ψή της ένα κοινό με­τα­βα­τι­κό πρό­γραμ­μα, που θα αντι­με­τω­πί­ζει με επάρ­κεια τις προ­κλή­σεις της επο­χής, χωρίς όμως να «κλεί­νει» τη συ­ζή­τη­ση υιο­θε­τώ­ντας μια «στενή» στρα­τη­γι­κή, μια συ­γκε­κρι­μέ­νη εκ­δο­χή του μαρ­ξι­σμού, όποιας από τις συ­νι­στώ­σες που τη συ­να­πο­τε­λούν.

Όχι μόνο γιατί αυτό θα ήταν αντι­δη­μο­κρα­τι­κό (γιατί στα ζη­τή­μα­τα στρα­τη­γι­κής, στα ζη­τή­μα­τα ιδε­ο­λο­γι­κού προ­σα­να­το­λι­σμού, δεν είναι σωστό να επι­βάλ­λε­ται μία – έστω πλειο­ψη­φι­κή – τάση), του­λά­χι­στον στα πλαί­σια ενός «με­τώ­που». Κυ­ρί­ως γιατί αυτό είναι ανα­πο­τε­λε­σμα­τι­κό: αν το ιδε­ο­λο­γι­κό πλαί­σιο «κλεί­σει», τότε δυ­σκο­λεύ­ε­ται η ανα­γκαία δια­δι­κα­σία διεύ­ρυν­σης…

Πι­στεύ­ου­με ότι η ΛΑΕ μπο­ρεί να επε­ξερ­γα­στεί ένα συ­γκε­κρι­μέ­νο με­τα­βα­τι­κό πρό­γραμ­μα στο ύψος των ση­με­ρι­νών προ­κλή­σε­ων:

Επι­μέ­νο­ντας στην αντι­μνη­μο­νια­κή ανα­τρο­πή. Συν­δέ­ο­ντάς την με την πο­λι­τι­κή της αντι­λι­τό­τη­τας, υιο­θε­τώ­ντας δη­λα­δή τα συ­γκε­κρι­μέ­να αι­τή­μα­τα των αγώ­νων της τάξης μας. Δια­κρί­νο­ντας τα ανα­γκαία «με­γά­λα βή­μα­τα» που όλοι πλέον ανα­γνω­ρί­ζου­με ως απα­ραί­τη­τα: Στάση πλη­ρω­μών, προς τη δια­γρα­φή του χρέ­ους. Εθνι­κο­ποί­η­ση των τρα­πε­ζών. Στα­μά­τη­μα των ιδιω­τι­κο­ποι­ή­σε­ων και επα­να­κρα­τι­κο­ποί­η­ση των ιδιω­τι­κο­ποι­η­μέ­νων ΔΕΚΟ. Έξο­δος από το ευρώ και σύ­γκρου­ση με το πρό­γραμ­μα και την πο­λι­τι­κή των ευ­ρω­η­γε­σιών…

Για να γί­νουν όλα αυτά, διεκ­δί­κη­ση ξανά μιας κυ­βέρ­νη­σης «της μα­χό­με­νης Αρι­στε­ράς», που αξιο­ποιώ­ντας την εμπει­ρία και του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ δεν μπο­ρεί να στη­ρί­ζε­ται μόνο στις ψή­φους αλλά σε μια ανα­γκαία «κλι­μά­κω­ση των αγώ­νων», στη δέ­σμευ­ση για υπο­στή­ρι­ξη και δη­μιουρ­γία ορ­γα­νώ­σε­ων των ερ­γα­ζο­μέ­νων και της κοι­νω­νί­ας έξω και ενά­ντια στην πο­λι­τι­κή της εκλο­γι­κής ανά­θε­σης. Στην έντα­ξη αυτής της πο­λι­τι­κής στη διεκ­δί­κη­ση του σο­σια­λι­σμού. Και κατά συ­νέ­πεια στην προ­ε­τοι­μα­σία για αντι­με­τώ­πι­ση της λυσ­σα­λέ­ας αντί­στα­σης του ντό­πιου και διε­θνούς «κα­θε­στώ­τος», με ρι­ζο­σπα­στι­κο­ποί­η­ση του προ­γράμ­μα­τος και των πα­ρεμ­βά­σε­ων και όχι με υπο­χώ­ρη­ση και υπο­τα­γή που γνω­ρί­ζου­με ότι οδη­γεί στη διά­λυ­ση.

Πρό­σφα­τα ο σύ­ντρο­φος Πέ­τρος Πα­πα­κων­στα­ντί­νου σε ένα ση­μεί­ω­μά του στην Ίσκρα υπο­γράμ­μι­σε ότι «…ο δο­μι­κός χα­ρα­κτή­ρας της κρί­σης (και η θέση της Ελ­λά­δας στην ιμπε­ρια­λι­στι­κή αλυ­σί­δα) δεν επι­τρέ­πουν φα­ντα­σιώ­σεις για κά­ποιο εν­διά­με­σο “στά­διο”, μιας ευ­στα­θούς, προ­ο­δευ­τι­κής αλ­λα­γής, από ένα φα­ντα­σια­κό μέ­τω­πο της ερ­γα­τι­κής τάξης με υπο­τι­θέ­με­να “πα­τριω­τι­κά” τμή­μα­τα του κε­φα­λαί­ου… Άλ­λω­στε, ο σο­σια­λι­σμός δεν μπο­ρεί να θε­ω­ρεί­ται “ει­κό­νι­σμα”, όπως έλεγε κά­πο­τε ο Χα­ρί­λα­ος Φλω­ρά­κης, δη­λα­δή μια απλή δια­κή­ρυ­ξη ταυ­τό­τη­τας, που επι­τρέ­πει στην Αρι­στε­ρά οποια­δή­πο­τε δε­ξιό­στρο­φη γραμ­μή στα άμεσα, “τα­κτι­κής φύσης” προ­βλή­μα­τα…». Θα συμ­φω­νή­σω από­λυ­τα μαζί του.

Θα συμ­φω­νή­σω επί­σης ότι η απόρ­ρι­ψη της στρα­τη­γι­κής των στα­δί­ων (που τόσες ήττες συσ­σώ­ρευ­σε στην Αρι­στε­ρά) δεν επι­τρέ­πε­ται να οδη­γεί σε απόρ­ρι­ψη της με­τα­βα­τι­κής πο­λι­τι­κής και του με­τα­βα­τι­κού προ­γράμ­μα­τος, σε μια λο­γι­κή «επα­να­στα­τι­κού τε­λε­σι­γρα­φι­σμού» από κά­ποιες αυ­το­α­να­κη­ρυγ­μέ­νες «πρω­το­πο­ρί­ες». Αντί­θε­τα πρέ­πει να οδη­γεί σε υιο­θέ­τη­ση «άμε­σων μέ­τρων, με­γά­λης κρου­στι­κής ισχύ­ος (όπως η στάση πλη­ρω­μών του χρέ­ους, η έξο­δος από την ευ­ρω­ζώ­νη, η εθνι­κο­ποί­η­ση των τρα­πε­ζών κ.ο.κ.)», μέ­τρων που πρέ­πει να πα­λέ­ψου­με για να επι­βά­λου­με, έχο­ντας συ­νεί­δη­ση ότι οδη­γούν «σε κή­ρυ­ξη πο­λέ­μου στο διε­θνές χρη­μα­το­πι­στω­τι­κό κε­φά­λαιο. Κάτι που θα οδη­γή­σει σε μια ιστο­ρι­κών δια­στά­σε­ων σύ­γκρου­ση, που θα φέρει επί τά­πη­τος το πρό­βλη­μα της πραγ­μα­τι­κής εξου­σί­ας»…

Αυτή είναι μια σωστή αντί­λη­ψη για τη με­τα­βα­τι­κή πο­λι­τι­κή, μέσα στη συ­γκε­κρι­μέ­νη ιστο­ρι­κή «στιγ­μή». Μια αντί­λη­ψη όμως που δεν ταυ­τί­ζε­ται με την αυ­τα­πά­τη ότι μια «ανά­κτη­ση της νο­μι­σμα­τι­κής κυ­ριαρ­χί­ας» είναι πι­θα­νό να μας οδη­γεί σε μια σχε­τι­κά μακρά πε­ρί­ο­δο ει­ρη­νι­κής συ­νύ­παρ­ξης με τους κα­πι­τα­λι­στές, μια πε­ρί­ο­δο «ανά­πτυ­ξης» που θα στη­ρί­ζε­ται, λέει, στην «ανά­κτη­ση της εσω­τε­ρι­κής αγο­ράς», στην «αύ­ξη­ση των εξα­γω­γών» κ.ο.κ. Αυτή η αυ­τα­πά­τη είναι μια «εκτός ευρώ» προ­βο­λή του ίδιου φιλμ που υπο­σχό­ταν «εντός ευρώ» ο Τσί­πρας: του φιλμ της συ­ναι­νε­τι­κής λύσης του δρά­μα­τος της κρί­σης, της ανα­ζή­τη­σης μιας «ανά­πτυ­ξης» χωρίς τους κιν­δύ­νους και τα βά­σα­να μιας κοι­νω­νι­κής ρήξης. Αν υπήρ­χε μια τέ­τοια λύση, θα την είχαν βρει πρώ­τοι οι κα­πι­τα­λι­στές…

Μέ­τω­πο

Στη βάση αυτού του εφι­κτού ξε­κα­θα­ρί­σμα­τος της προ­γραμ­μα­τι­κής συ­ζή­τη­σης, η ΛΑΕ οφεί­λει να συ­νε­χί­σει να διεκ­δι­κεί την ανά­πτυ­ξή της ως «μέ­τω­πο».

Ο σύ­ντρο­φος Π. Πα­πα­κων­στα­ντί­νου έχει και εδώ μια ισχυ­ρή υπεν­θύ­μι­ση: στις σύγ­χρο­νες συν­θή­κες και στις ση­με­ρι­νές πραγ­μα­τι­κό­τη­τες των ορ­γα­νω­μέ­νων δυ­νά­με­ων της Αρι­στε­ράς, δεν είναι σωστό να τί­θε­νται «σι­νι­κά τείχη» με­τα­ξύ του «κόμ­μα­τος» (και πολύ πε­ρισ­σό­τε­ρο μι­κρών ή σχε­τι­κά μι­κρών ορ­γα­νώ­σε­ων…) και του «ευ­ρύ­τε­ρου κοι­νω­νι­κο­πο­λι­τι­κού με­τώ­που». Πράγ­μα­τι, έτσι είναι, και όλοι οφεί­λου­με να έχου­με επί­γνω­ση των αλ­λη­λο­ε­πη­ρε­α­σμών και των συ­νε­πειών της «ώσμω­σης» μέσα σε ένα με­τω­πι­κό σχήμα που συχνά είναι ευ­ερ­γε­τι­κές για όλους. Γι’ αυτό οφεί­λου­με να κα­τα­νο­ού­με τη ΛΑΕ ως ένα «υβρι­δι­κό» μέ­τω­πο-πο­λι­τι­κό σχη­μα­τι­σμό. Που συ­νε­νώ­νει τις δυ­νά­μεις πολ­λα­πλών και δια­φο­ρε­τι­κής προ­έ­λευ­σης μαρ­ξι­στι­κών ορ­γα­νώ­σε­ων και σχη­μα­τι­σμών, αλλά επί­σης και ανέ­ντα­χτων αγω­νι­στών-στριών, σε μια πο­ρεία αντι­με­τώ­πι­σης με­γά­λων στό­χων και προ­κλή­σε­ων που μπο­ρεί να έχει και με­γά­λη χρο­νι­κή διάρ­κεια.

Όμως το «με­τω­πι­κό» στοι­χείο πα­ρα­μέ­νει ισχυ­ρό. Γιατί στρέ­φει την προ­σο­χή μας στην ανα­γκαία διεύ­ρυν­ση, στη συ­γκέ­ντρω­ση και άλλων δυ­νά­με­ων της ρι­ζο­σπα­στι­κής αντι­κα­πι­τα­λι­στι­κής Αρι­στε­ράς. Στρέ­φει επί­σης στην ανα­γκαία έμ­φα­ση στη δη­μο­κρα­τι­κή συ­γκρό­τη­ση, στη δια­μόρ­φω­ση συλ­λο­γι­κής ηγε­σί­ας και στο ξε­κα­θά­ρι­σμα των δι­καιω­μά­των-υπο­χρε­ώ­σε­ων των ορ­γα­νώ­σε­ων και των μελών, όπως και στη σα­φέ­στε­ρη ρύθ­μι­ση των υπο­χρε­ώ­σε­ων και των δυ­να­το­τή­των δη­μό­σιας εκ­προ­σώ­πη­σης.

Η συ­γκυ­ρία γι’ αυτές τις «τα­κτο­ποι­ή­σεις» είναι θε­τι­κή. Το Αρι­στε­ρό Ρεύμα, μία από τις ση­μα­ντι­κό­τε­ρες «συ­νι­στώ­σες» της ΛΑΕ, έχει τη δική του δια­δι­κα­σία συ­γκρό­τη­σης. Η ΛΑΕ βα­δί­ζει προς τη Συν­διά­σκε­ψή της. Όλοι μαζί – και άλλοι πέρα από όσους βρε­θή­κα­με μαζί τον πε­ρα­σμέ­νο Σε­πτέμ­βρη – οφεί­λου­με να επε­ξερ­γα­στού­με τις ανα­γκαί­ες – εύ­κο­λες ή δύ­σκο­λες – απα­ντή­σεις…

Ανοιχτή επιστολή της Ζωής Κωνσταντοπούλου προς τον Αλέξη Τσίπρα.

«Από τον κ. Μητσοτάκη, τον κ. Βενιζέλο, τον κ. Θεοδωράκη, τον κ. Σαμαρά, την κ. Γεννηματά, τον κ. Παπανδρέου, μπορεί να ξεφύγετε, αφού έχετε γίνει όμοιός τους και κόρακας κοράκου μάτι δεν βγάζει.

Από τις ευθύνες σας δεν θα ξεφύγετε. Θα το εγγυηθεί ο λαός μας.
Σας το εγγυώμαι και εγώ προσωπικά.»

12895439_10101860657384670_178671293_n

Πηγή: zoikonstantopoulou.gr

Ανοιχτή επιστολή της Ζωής Κωνσταντοπούλου στον κ. Τσίπρα, Πρωθυπουργό της χώρας, εν όψει της συζήτησης για τη Δικαιοσύνη, τη Διαφθορά και τη Διαπλοκή.

Κύριε Πρωθυπουργέ,

Μπορεί να έχετε επιτύχει να κυβερνάτε χωρίς κοινοβουλευτική αντιπολίτευση,  έχοντας εκκαθαρίσει από τη Βουλή εκείνους και εκείνες που θα στέκονταν πραγματικό εμπόδιο στην υλοποίηση του 3ου Μνημονίου και θα αντιστέκονταν με σκοπό την ανατροπή του, όπως άλλωστε έπραξαν από το καλοκαίρι.

Μπορεί να έχετε επίσης επιτύχει να συγκροτήσετε νέες ανίερες συμμαχίες που σας καθιστούν αρχιερέα (ή «Πατριάρχη», αν προτιμάτε) της νέας διαπλοκής.

Μπορεί να έχετε επιτύχει να σας «εμπιστεύονται» η κυρία Μέρκελ και ο κ. Σόιμπλε, αφού εμποδίζετε την εφαρμογή των δικαστικών αποφάσεων ακόμη και για τις γερμανικές οφειλές.

Μπορεί να ξεκαρδίζονται μαζί σας στα γέλια ο κ. Γιουνκέρ και ο κ. Ολάντ, την ώρα που συνυπογράφετε τις πιο απάνθρωπες πολιτικές σε βάρος των ελλήνων πολιτών και σε βάρος δύσμοιρων και ανυπεράσπιστων προσφύγων, ενώ δεν διεκδικείτε ούτε τα στοιχειώδη για το λαό, τη χώρα, τις εγγυήσεις του κοινωνικού κράτους δικαίου, την κοινωνική δικαιοσύνη.

Μπορεί να έχετε επιτύχει να μιλάτε στη Βουλή «μεταξύ κατεργαρέων» για τις υποθέσεις διαφθοράς και διαπλοκής, αλλά και παρεμβάσεων στην Ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης.

Μπορεί να έχετε καταφέρει να πλήξετε όχι μόνο την Ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης, αλλά την ίδια την Ανεξαρτησία της Ελλάδας, της Κυβέρνησης και της Βουλής.

Μπορεί να έχετε τοποθετήσει στο τιμόνι του Υπουργείου Δικαιοσύνης έναν άνθρωπο που δεν δίστασε να υπογράψει τον Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας, τον ίδιο ακριβώς νόμο που είχε επικρίνει και στηλιτεύσει, έναν άνθρωπο που κάνει αυτοπροσώπως μηνύσεις στην Εισαγγελία του Αρείου Πάγου κατά άλλου Υπουργού της προηγούμενης Κυβέρνησής σας, του εκλεκτού σας κ. Πανούση.

Μπορεί ο σημερινός Υπουργός Δικαιοσύνης να μη διστάζει να λέει ότι πρέπει να «είμαστε πιο χαλαροί σε εκπρόθεσμες τροπολογίες»- τις ίδιες ακριβώς που κάποιοι αντιπαλεύαμε ως εργαλείο διαφθοράς και διαπλοκής και κοινοβουλευτικού ξεπλύματος.

Μπορεί στη σημερινή Κυβέρνησή σας κανένας να μην έχει το ηθικό ανάστημα της παραιτηθείσας Υπουργού Δικαιοσύνης της Γαλλίας κ. Τομπιρά, που αρνήθηκε να υπογράψει και να υλοποιήσει εκτρωματικούς νόμους κατάλυσης της δημοκρατικής νομιμότητας και ρατσιστικής αναφοράς στο όνομα δήθεν της πάταξης της τρομοκρατίας.

Μπορεί κανείς να μην έχει το σθένος να πει όσα δημοσίως εξέφερε η κ. Τομπιρά: «Μερικές φορές αντιστέκεσαι μένοντας, μερικές φορές αντιστέκεσαι φεύγοντας. Έφυγα για μια σημαντική πολιτική διαφωνία. Επιλέγω να είμαι αληθινή με τον εαυτό μου, πιστή στις δεσμεύσεις μου, στους αγώνες μου, στη σχέση μου με τους άλλους. Στην τρομοκρατία δεν πρέπει να παραχωρήσουμε καμμία νίκη, στρατιωτική, πολιτική, διπλωματική ή συμβολική».

Μπορεί οι λέξεις αυτές να μη σημαίνουν τίποτε για εσάς, που έχετε παραχωρήσει όλες τις νίκες στην οικονομική τρομοκρατία των τραπεζών, της ευρωδεσποτείας και των Μνημονίων, έχοντας πλήρως αποσείσει κάθε ηθικό πλεονέκτημα, που άλλοι και όχι εσείς, έχτισαν με το παράδειγμα και τη στάση ζωής τους, με κόστος και όχι, όπως εσείς, με ανταλλάγματα.

Μπορεί να έχετε φτάσει σε τέτοιο σημείο οίησης, «επιτρεπόμενης» κατά τη δική σας αντίληψη, ώστε να επιτρέπετε στον Υπουργό Δικαιοσύνης να προσπαθεί να περάσει γραμμή στους δικαστές σε σχέση με την υπόθεση της αντισυνταγματικής κατάργησης των ανεξάρτητων αρχών.

Μπορεί για τους ίδιους λόγους «επιτρεπόμενης οίησης» ο εκλεκτός σας Πρόεδρος της Βουλής να εκφράζει ανεπιτρέπτως την άποψη ότι οι Δικαστές πρέπει να αποφασίζουν όπως εξυπηρετεί την Κυβέρνηση και να δηλώνει «αλίμονο εάν οι δικαστές της χώρας αντιμετωπίζουν τα πράγματα εκτός τόπου, χρόνου, συγκυρίας, διαθέσεων, προθέσεων» (!)

Μπορεί να θεωρείτε ότι σας επιτρέπεται, εκτός από την οίηση, και ολίγη (ή πολλή) διαφθορά, διαπλοκή, παρέμβαση στη Δικαιοσύνη και υπονόμευση των συμφερόντων της χώρας, μιας και οι άλλοι τα έκαναν πρώτοι.

Ακόμη όμως και εάν όλα αυτά προδήλως ισχύουν, δεν σας επιτρέπεται στη σημερινή συζήτηση να μην απαντήσετε τι κάνατε εσείς για τις υποθέσεις διαφθοράς και διαπλοκής και θωράκισης της ανεξαρτησίας της Δικαιοσύνης.

Με τη νομιμοποίησή μου ως επί 2,5 χρόνια βουλευτή που ανέλαβε το βάρος  της ευθύνης του τομέα Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και πάταξης της διαφθοράς, που συγκρούσθηκε με όλες τις εκφάνσεις της διαφθοράς και της διαπλοκής και πλήρωσε το τίμημα της στοχοποίησης και της λοιδορίας από όλα ανεξαιρέτως τα πολιτικά, μιντιακά, οικονομικά, επιχειρηματικά κέντρα διαφθοράς και διαπλοκής, συμπεριλαμβανομένων των δικών σας τέτοιων κέντρων.

Με την νομιμοποίησή μου ως Βουλευτή που ανέδειξε τον άκυρο συμβιβασμό με τη Siemens, τη λίστα Λαγκάρντ, την υπόθεση των υποβρυχίων, την υπόθεση του Μνημονίου,  που συνέγραψε το πόρισμα του ΣΥΡΙΖΑ για την υπόθεση της λίστας Λαγκάρντ. που υπέβαλε στην Εισαγγελία Διαφθοράς την δικογραφία που αφορούσε την εμπλοκή Βενιζέλου-Παπακωνσταντίνου στην υπόθεση των υποβρυχίων και των Ναυπηγείων Σκαραμαγκά, που συνέγραψε την Μαύρη Βίβλο της Ντροπής τον Μάιο 2014 (στο περιεχόμενο της οποίας αναφέρεστε στην αποψινή σας ομιλίας, ως δήθεν αποκαλύψεις σας…), και υπέβαλε πλείστες ερωτήσεις κοινοβουλευτικού ελέγχου για υποθέσεις εμπλοκής κυβερνητικών προσώπων σε σκάνδαλα.

Με τη νομιμοποίησή μου ως τ. επικεφαλής της Επιτροπής Δικαιοσύνης του ΣΥΡΙΖΑ, που εκπόνησα το Κυβερνητικό Πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ που υπεβλήθη τον Δεκέμβριο 2014 για την ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης και την πάταξη της διαφθοράς και της διαπλοκής, ένα Κυβερνητικό Πρόγραμμα που η Κυβέρνησή σας εξακολουθεί να μην εφαρμόζει και που όταν εγώ πήρα πρωτοβουλίες για την εφαρμογή του σε επίπεδο Βουλής, προσέκρουσα σε αντιδράσεις όπως οι παρακλήσεις του κ. Φλαμπουράρη να «μην ζορίσω τον κ. Στουρνάρα».

Με τη νομιμοποίησή μου ως τ. Προέδρου της Βουλής, που ανέσυρε τις υποθέσεις Siemens και Λίστας Λαγκάρντ και πρότεινε διαδικασία για το νόμο περί ευθύνης Υπουργών, προκειμένου να γίνει επεξεργασία όλων των ποινικών δικογραφιών σε βάρος κυβερνητικών προσώπων από το πρώτο (και μόνο) εξάμηνο της θητείας της, αλλά και που άνοιξε όλες τις καταχωνιασμένες ποινικές δικογραφίες που αφορούσαν τα Μνημόνια και τις συναφείς κυβερνητικές ευθύνες, συμπεριλαμβανομένης της αλλοίωσης των στοιχείων της ΕΛΣΤΑΤ και τις διαβίβασε στην Επιτροπή Αλήθειας Δημοσίου Χρέους και στην Εξεταστική Επιτροπή για την υπαγωγή της χώρας στο Μνημόνιο.

Με την ηθική νομιμοποίησή μου ως νομικής σας συμβούλου και συνηγόρου σας στην αντιδικία σας με τον κ. Βγενόπουλο, τότε που ορθώς μιλούσατε για απάτη σε βάρος του δημοσίου, όπου δικαιωθήκατε ποινικά και αποφασίσατε να δεχθείτε την ματαίωση της υπόθεσης στα αστικά δικαστήρια, αλλά και ως νομικής σας συμβούλου στην σύνταξη του υπομνήματος που αφορούσε τις απόρρητες δαπάνες του Υπουργείου Εξωτερικών επί Γ. Παπανδρέου, μιας υπόθεσης που ουδέποτε μου εξηγήθηκε γιατί σταματήσατε να ενεργείτε για την διαλεύκανσή της.

Με την αξίωση ειλικρίνειας και αλήθειας, την οποία οφείλετε να πείτε επιτέλους, σε εκείνους κι εκείνες που έδωσαν ολόψυχα τη μάχη κατά της διαφθοράς και της διαπλοκής,, τη μάχη για δικαιοσύνη, διαφάνεια, ισονομία, αλήθεια, λογοδοσία την ίδια ώρα που δημοσιεύεται ότι εσείς συναντούσατε μυστικά και εν αγνοία μας, μεγαλοεκδότες και μιντιάρχες και τους …φτιάχνατε καφέ υπό το άγρυπνο βλέμμα κατοικιδίων φιλικών σας προσώπων.

Μετά πλήρους λόγου γνώσεως για την ηθική και πολιτική σας έκπτωση, σας υποβάλλω τα ακόλουθα ερωτήματα και αναμένω την απάντησή σας:

  1. Τι έχετε πράξει για την ακύρωση του επιζήμιου, άκυρου και αξιόποινου συμβιβασμού με τη Siemens, που υπέγραψε ο κ. Στουρνάρας;
  2. Τι απέγινε με τη «διαπραγμάτευση» για την υπόθεση αυτή, που την άνοιξη του 2015 μου γνωστοποιήσατε ότι θα ξεκινούσε η Κυβέρνηση με την Γερμανική Κυβέρνηση, ζητώντας μου μάλιστα να σας προτείνω κάποιο σύμβουλο, όπως και είχα κάνει;
  3.  Γιατί μέχρι σήμερα προστατεύετε τον κ. Στουρνάρα; Γιατί ο εκλεκτός και μηδέποτε εκλεγείς Υπουργός σας κ. Φλαμπουράρης μου ζήτησε να «μην ζορίζω το Στουρνάρα» το καλοκαίρι του 2015; Γιατί όταν σας το γνωστοποίησα, παραστήσατε τον έκπληκτο; Γιατί εν συνεχεία, με εντολή σας, εμποδίσθηκε η βίαιη προσαγωγή του κ. Στουρνάρα, ενώ πλέον τρώτε μαζί του ως καλοί φίλοι;
  4. Γιατί δεν συνεχίσθηκε η έρευνα για τη Siemens, που ως Πρόεδρος της Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας ξεκίνησα την προηγούμενη άνοιξη, ανασύροντας τον σχετικό κοινοβουλευτικό φάκελο, που συνιστά κοινοβουλευτικό, θεσμικό και εθνικό κεκτημένο; Γιατί ο σημερινός Πρόεδρος της Βουλής απέσυρε το πόρισμα για τη Siemens από την αρχική ιστοσελίδα της Βουλής τις πρώτες ημέρες της θητείας του;
  5. Τι απέγινε με τις ποινικές ευθύνες για την εκποίηση των μετοχών των ελληνικών Τραπεζών που κατείχε το ΤΧΣ σε τιμή χαμηλότερη της κτήσης; Τον Μάιο 2014 το είχατε χαρακτηρίσει «απιστία σε βαθμό κακουργήματος» και για το λόγο αυτό είχαμε υποβάλει πρόταση μομφής κατά του κ. Στουρνάρα. Σήμερα, έχοντας πλέον προβεί σε ανάλογες και χειρότερες κακουργηματικές πράξεις με τις μετοχές των τραπεζών το περασμένο φθινόπωρο, προφανώς ανταλλάσσετε εξυπηρετήσεις με τον κ. Στουρνάρα και την Κυβέρνηση Σαμαρά, έχοντας επίγνωση του βάρους της δικής σας ευθύνης
  6. Τι απέγινε με τη λίστα Λαγκάρντ; Γιατί η σημερινή Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας αναίρεσε και δεν υλοποίησε την έρευνα επί της υπόθεσης που είχα εισηγηθεί και είχε αποφασισθεί την περασμένη άνοιξη;
  7. Γιατί η Κυβέρνηση Τσίπρα, η Κυβέρνησή σας, δεν υλοποίησε ούτε μία από τις προτάσεις που περιέχονταν στο πόρισμα του ΣΥΡΙΖΑ για την υπόθεση της λίστας Λαγκάρντ, το οποίο είχα συντάξει ως εισηγήτρια του ΣΥΡΙΖΑ και συνυπέγραφαν τα υπόλοιπα μέλη της Επιτροπής Προκαταρκτικής Εξέτασης;
  8. Γιατί στην υπόθεση της λίστας Λαγκάρντ μου είχατε πει ότι «δεν είναι ο Διώτης ο στόχος μας», παραίνεση στην οποία φυσικά ουδόλως συμμορφώθηκα; Γιατί μέχρι τέλους αρνηθήκατε την αναζήτηση ποινικών ευθυνών του Γ. Παπανδρέου για την υπόθεση αυτή; Γιατί το Ελληνικό Δημόσιο δεν παρακολούθησε τη δίκη Παπακωνσταντίνου; Γιατί οι στενοί σας συνεργάτες κκ. Δραγασάκης, Φλαμπουράρης, αλλά και Βούτσης, Παπαδημούλης, μονίμως αντιδρούσαν στις προτάσεις μου για υποβολή προτάσεων σχηματισμού επιτροπής προκαταρκτικής εξέτασης, ιδίως της Κυβέρνησης Παπανδρέου για την υπόθεση των Μνημονίων, κατά του κ. Παπανδρέου για τη λίστα Λαγκάρντ και κατά του κ. Βενιζέλου για την υπόθεση των υποβρυχίων, μιλώντας για «ποινικοποίηση της πολιτικής ζωής» ή για «νομικισμό» και «τυπολατρία»
  9. Γιατί για το Μνημόνιο δεν υπεβλήθη ποτέ πρόταση σύστασης Επιτροπής Προκαταρκτικής Εξέτασης, αλλά μόνο Εξεταστικής; Γιατί η Εξεταστική Επιτροπή για το Μνημόνιο που συγκροτήθηκε επί θητείας μου δεν επανασυγκροτήθηκε, μετά τη βίαιη διάλυση της Βουλής;
  10. Γιατί διακόψατε τις εργασίες της Επιτροπής Αλήθειας Δημοσίου Χρέους, που εξέταζε τις υποθέσεις διαφθοράς σε σχέση με τα εξοπλιστικά, αλλά και την υπόθεση της ΕΛΣΤΑΤ;
  11. Γιατί στα πρώτα προαπαιτούμενα του 3ου Μνημονίου (15/7/2015) περιέχονται χαριστικές και ευνοϊκές ρυθμίσεις για τον ποινικά υπόλογο τότε επικεφαλής της ΕΛΣΤΑΤ κ. Γεωργίου, με νομιμοποίηση ακόμη και νομικών δαπανών που ο ίδιος είχε διατάξει, πράγμα που επισήμανα επί τόπου και προφανώς δεν αγνοείτε;
  12. Γιατί με τα δεύτερα προαπαιτούμενα του 3ου Μνημονίου (22/7/2015) παραδώσατε την περιουσία των πολιτών στις τράπεζες, κατ’ απαίτηση των δανειστών, νομοθετώντας το νέο Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας, που είχατε δεσμευθεί ότι θα αποσυρόταν (Νόμος του κ. Χαράλαμπου Αθανασίου, που έφερε η Κυβέρνησή σας), πράγμα που επισήμανα επί τόπου και ασφαλώς δεν αγνοείτε;
  13. Γιατί στο 3ο Μνημόνιο, στο οποίο εισήχθη αντισυνταγματική συνταξιοδοτική τροπολογία που περιέκοπτε συντάξεις, έγινε φωτογραφική εξαίρεση των συνταξιούχων της τράπεζας της Ελλάδας, ενώ εισηγητής του ΣΥΡΙΖΑ ήταν ο Μ. Μπαλαούρας, συνταξιούχος της Τράπεζας της Ελλάδας, πράγμα που επισήμανα επί τόπου και προφανώς δεν αγνοείτε;
  14. Γιατί ενώ εμφανίζεστε κοπτόμενος για τον κ. Παπασταύρου, ουδέποτε αξιοποιήσατε τις πολυσέλιδες εισηγήσεις μου στο πόρισμα για τη λίστα Λαγκάρντ, αλλά και μέχρι σήμερα παραλείπετε να αναφερθείτε στις εταιρίες με συμμετοχή στενών συγγενών του κ. Στουρνάρα, του κ. Βαρβιτσιώτη και του ιδίου του κ. Παπασταύρου, που εισέπρατταν εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ (σχεδόν 500.000) από τον ΕΟΦ για «επικοινωνιακή εκστρατεία κατά της πολυφαρμακίας», την ώρα που οι καρκινοπαθείς δεν είχαν πρόσβαση στα φάρμακά τους;
  15. Γιατί δεν καταργήσατε νομοθετικά ούτε μία από τις ντροπολογίες της Κυβέρνησης Σαμαρά, ενώ η κατάργηση αυτή ήταν κομμάτι του προγράμματος του ΣΥΡΙΖΑ για Δικαιοσύνη και Διαφάνεια;
  16. Γιατί διορίσατε Γενικό Γραμματέα της Κυβέρνησης τον κ. Σαγιά, μολονότι υπήρξε νομικός παραστάτης του κ. Σάφα στην υπόθεση των Ναυπηγείων Σκαραμπαγκά και γιατί του αναθέσατε ακόμη και αρμοδιότητες για την διαπραγμάτευση; Τι έχετε πράξει για την υπεράσπιση του Ελληνικού Δημοσίου στην υπόθεση αυτή, όταν ο Σάφα, αντί να αποζημιώσει τη χώρα, διεκδικεί 1 δις ευρώ από το Ελληνικό Δημόσιο;
  17. Γιατί δεν κάνατε τίποτε για το πλυντήριο σκανδάλων που λέγεται ΤΑΙΠΕΔ, αλλά αντίθετα διατηρείτε αυτό το έκτρωμα αξιόποινης συμπεριφοράς σε βάρος της δημόσιας περιουσίας και ιδιοκτησίας
  18. Τι απέγινε με τη διαφάνεια στους διορισμούς στο δημόσιο; Πώς τολμήσατε τόσους μα τόσους διορισμούς «ημετέρων», ορισμένους χωρίς ούτε καν τα αυτονόητα τυπικά προσόντα για τις θέσεις στις οποίες τους διορίσατε, αλλά με το προσόν να εκτελούν τον επικοινωνιακό θάνατο των αντιπάλων σας;
  19. Τι απέγινε με την ενίσχυση της Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας για τον έλεγχο των ΜΜΕ και του Τραπεζικού συστήματος; Θυσιάστηκε υπέρ της νεοδιαπλοκής με αρχιερέα (ή «Πατριάρχη Αλέξιο») εσάς και αρχιμανδρίτη τον κ. Παππά
  20. Γιατί δεν έχει μέχρι σήμερα επί θητείας σας ασκηθεί ούτε μία αγωγή του Ελληνικού Δημοσίου εναντίον εταιριών-διαφθορέων και κυβερνητικών προσώπων που πήραν μίζες, αντίθετα με όσα προέβλεπε το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ;

 Περιορίζομαι, εισαγωγικά σε αυτές τις 20 ερωτήσεις.

Ελπίζω να μην επικαλεστείτε αδιαθεσία και δεν απαντήσετε.

Από τον κ. Μητσοτάκη, τον κ. Βενιζέλο, τον κ. Θεοδωράκη, τον κ. Σαμαρά, την κ. Γεννηματά, τον κ. Παπανδρέου, μπορεί να ξεφύγετε, αφού έχετε γίνει όμοιός τους και κόρακας κοράκου μάτι δεν βγάζει.

Από τις ευθύνες σας δεν θα ξεφύγετε.

Θα το εγγυηθεί ο λαός μας.

Σας το εγγυώμαι και εγώ προσωπικά.