Μήνας: Ιουνίου 2016

Η μεγάλη απάτη: Ξεπουλάνε τον ΟΛΠ και παίζουν βρόμικα παιχνίδια.

Με αποπροσανατολιστικές διαφωνίες Cosco-Κυβέρνησης
το λιμάνι στους Κινέζους.

Πούλησαν τους αγώνες και οι συνδικαλιστικές ηγεσίες στο λιμάνι.

---000_olp-limani-peiraiaΠηγή: Iskra.gr

Με πραξικοπηματική–αντισυνταγματική κατεπείγουσα διαδικασία ψηφίζεται σε μια μέρα (!) στη Βουλή η ατιμωτική και νεοαποικιακή σύμβαση παραχώρησης του ΟΛΠ στην Cosco.

Στο μεταξύ κυβέρνηση και Cosco παίζουν μεταξύ τους αποπροσανατολιστικά παιχνίδια εντάσεων προκειμένου να αποκομίσουν και να διευκολύνουν να περάσει όσο πιο ανώδυνα η επαίσχυντη συμφωνία που παραδίδει τον Πειραιά στα κινέζικα συμφέροντα και το κινέζικο εμπόριο, λαθρεμπόριο και κερδοσκοπία.

Συγκεκριμένα η Cosco με επιστολή της στη κυβέρνηση μιλάει για διάσταση μεταξύ κυρωτικού νόμου και συμφωνίας με την κυβέρνηση, τον ΟΛΠ και ΤΑΙΠΕΔ, πράγμα, που όπως λέει προκαλεί μείζον θέμα και από την άλλη ο εξωνημένος Θ. Δρίτσας απαντά ότι θα λάβει υπόψη του την επιστολή, καταδεικνύοντας έτσι ότι η ένταση είναι μάλλον ελεγχόμενη, αν όχι διατεταγμένη.

Το μόνο που ξέρει καλά αυτή η κυβέρνηση είναι να κοροϊδεύει και να λέει ψέματα. Χοντρά ψέματα, παίζοντας βρόμικα παιχνίδια!

Από την άλλη αλγεινή εντύπωση προκαλεί η στάση των συνδικαλιστικών ηγεσιών στο λιμάνι, οι οποίες έσπευσαν να σταματήσουν η μία μετά την άλλη τις απεργιακές κινητοποιήσεις, ενώ η παρουσία τους στη Βουλή κατά την ακρόαση των φορέων ήταν επιεικώς υποτονική, για να μην πούμε κάτι πολύ χειρότερο.

Συνδικαλιστές της Αριστεράς μας έλεγαν έξω από τα δόντια ότι είναι ντροπή να ξεπουλιέται τόσο ατιμωτικά το λιμάνι του Πειραιά και να μην ακούγεται ούτε μια φωνή έξω από την Βουλή, την ώρα που ψηφίζεται η εθνική ντροπή της σκανδαλώδους εκχώρησης.

Οι ίδιοι συνδικαλιστές μας χαρακτήριζαν ως όνειδος και μέγα ξεπούλημα κάθε συνδικαλιστικής αξιοπιστίας μια τέτοια αξιοθρήνητη στάση.

Το μέγα έγκλημα του χαρίσματος με “προίκα” του ΟΛΠ στα κινεζικά συμφέροντα (COSCO), όπως όλα τα μεγάλα εγκλήματα στη χώρα, θα προχωρήσει συναινετικά αφού έχει τη στήριξη και την έγκριση όλων των μνημονιακών κομμάτων (ΝΔ, Δημοκρατική Συμπαράταξη, Ποτάμι, Κεντρώοι…).

«Εισάγεται ο κυρωτικός νόμος για τη σύμβαση παραχώρησης του πλειοψηφικού πακέτου των μετοχών του ΟΛΠ με τη διαδικασία του κατεπείγοντος, και η κυβέρνηση τον εισάγει εξ ανάγκης. Η διαδικασία έπρεπε να είχε ολοκληρωθεί έως τις αρχές Ιουνίου. Το ίδιο ισχύει και για τις σχέσεις της χώρας με την Κίνα, που έρχεται επικουρικά, αλλά αποτελεί μία σημαντική παράμετρο», είπε ο υπουργός Ναυτιλίας και εξήγησε ότι «δεν μπορούσε να έρθει νωρίτερα, γιατί (σσ: δήθεν) υπήρχαν χρονοβόρες διαδικασίες, όχι από την κυβέρνηση, αλλά από το Ελεγκτικό Συνέδριο και την Επιτροπή Ανταγωνισμού, που προ ολίγων ημερών ολοκληρώθηκαν».

«Με εργώδη προσπάθεια ρυθμίσθηκαν οι επισημάνσεις της Επιτροπής Ανταγωνισμού που μας επέβαλαν να δούμε αν χρειάζεται νέες αλλαγές στη σύμβαση ή στον κυρωτικό νόμο. Τελικά η Επιτροπή είπε ότι δεν χρειάζεται καμία αλλαγή, αλλά τα θέματα θα λυθούν εν τοις πράγμασι και η Επιτροπή Ανταγωνισμού θα επιλαμβάνεται», τόνισε ο Θ. Δρίτσας.

Συμφωνώντας με τον υπουργό, ο εισηγητής του ΣΥΡΙΖΑ Ηλίας Καματερός επεσήμανε ότι «ο νόμος 4336 αναφέρει ότι έως τον Ιούνιο πρέπει να έχει ψηφιστεί» και ότι η συζήτηση του νομοσχεδίου «έχει σχέση και με το ταξίδι του πρωθυπουργού και είναι καλό να έχουμε τελειώσει με το ζήτημα εν όψει του ορίζοντα που ανοίγεται στις σχέσεις της χώρας με την Κίνα».

Στην ουσία ο εισηγητής του ΣΥΡΙΖΑ επιβεβαίωσε ότι το λιμάνι ξεπουλιέται άρον άρον ώστε να πάει ο Τσίπρας δώρο τη συμφωνία στην κινεζική ηγεσία κατά την επίσκεψή του στο Πεκίνο!

Να υπογραμμίσουμε ότι το λιμάνι του Πειραιά δεν πωλείται, ούτε καν ξεπουλιέται αλλά χαρίζεται στην COSCO με προίκα πολύ πάνω από 1,5 δισ. ευρώ.

Κι αυτό, διότι η COSCO θα γλιτώσει για τις επόμενες δεκαετίες όλα τα νοίκια που θα έδινε με βάση τις μέχρι τώρα ρυθμίσεις για τη διαχείριση των προβλητών 2 και 3 στο λιμάνι του Πειραιά.

Τσίπρας–Δρίτσας δεν φέρουν μόνο τεράστιες πολιτικές ευθύνες για το έγκλημα αλλά και κακουργηματικές ποινικές ευθύνες που δεν θα παραγραφούν και θα αγωνιστούμε για να αποδοθούν στο ακέραιο, τόνιζαν πολιτικοί και νομικοί κύκλοι.

Advertisements

Στο ΣτΕ οι ατομικές συμβάσεις του υπουργείου Υγείας.

s t eΟι ατομικές συμβάσεις που συνάπτονται για τον καθαρισμό κτηρίων, φύλαξης και σίτισης σε νοσοκομεία για το υπουργείο Υγείας θα απασχολήσουν το Συμβούλιο της Επικρατείας. Το Ανώτατο Δικαστήριο καλείται με τη διαδικασία της πρότυπης δίκης να κρίνει αν οι επίμαχες συμβάσεις είναι σύμφωνες με το Σύνταγμα και το δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Η υπόθεση έφτασε στο ΣτΕ μετά την προσφυγή εταιρειών, οι οποίες είχαν καταθέσει αιτήσεις ασφαλιστικών μέτρων σε Διοικητικά Δικαστήρια για τη σύναψη 30 ατομικών συμβάσεων έργου ζητώντας να κριθεί το θέμα από το Ανώτατο Δικαστήριο. Οι εταιρείες υποστηρίζουν ότι με τις αιτήσεις ασφαλιστικών μέτρων «τίθεται το γενικότερου ενδιαφέροντος ζήτημα της συμφωνίας προς το Σύνταγμα και το δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης των διατάξεων του άρθρου 97 του ν. 4368/2016 το οποίο έχει συνέπειες για ευρύτερο κύκλο προσώπων».

Μειώσεις μισθών λόγω της εφαρμογής του φορολογικού κι ασφαλιστικού νόμου.

pinakas

Πηγή: ygeionomikoi.gr

Μειώσεις μισθών γίνονται αυτή την περίοδο στους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων (και συνεπακόλουθα στους μισθούς των εργαζομένων στα δημόσια Νοσοκομεία) λόγω της εφαρμογής των ρυθμίσεων του ασφαλιστικού και του φορολογικού νόμου.  Στους μισθούς των δημ. υπαλλήλων γίνονται αυξήσεις στις κρατήσεις που σε κάποιες περιπτώσεις ξεπερνούν τα 40 ευρώ το μήνα και προκαλούν αντίστοιχες μειώσεις των μηνιαίων καθαρών αποδοχών.

Πιο συγκεκριμένα, γίνεται αύξηση των κρατήσεων του Φόρου Μισθωτών Υπηρεσιών, λόγω της σχετικής αλλαγής που έγινε στις φορολογικές κλίμακες και στους συντελεστές. Ακόμη γίνονται  αυξήσεις ή και μειώσεις  της μηνιαίας κράτησης για την ειδική εισφορά αλληλεγγύης λόγω των σχετικών αλλαγών στο φορολογικό νομοσχέδιο.

Τέλος, λόγων των σχετικών προβλέψεων του ασφαλιστικού νομοσχεδίου γίνεται αύξηση της μηνιαίας κράτησης της εισφοράς των εργαζομένων για το ΤΕΑΔΥ.

Οι παραπάνω αυξήσεις των μηνιαίων κρατήσεων οδηγούν σε μειώσεις των μισθών των δημοσίων υπαλλήλων που ξεκινούν από λίγα ευρώ και ξεπερνούν τα 40, ανάλογα με τις αποδοχές του κάθε εργαζόμενου (στο παράδειγμα με τον πίνακα αποδοχών που δημοσιεύουμε φαίνεται η μείωση μισθού σε νοσηλευτή ΤΕ με δωδεκαετή προϋπηρεσία  και αποδοχές κοντά στα 1000 ευρώ),

Αυτές οι νέες μειώσεις μισθών εξανέμισαν τις όποιες μικρές αυξήσεις είχαν προκύψει σε κάποιους εργαζόμενους λόγω του νέου μισθολογίου, και προκαλούν μείωση των εισοδημάτων σε όσους εργαζόμενους συνέχισαν να έχουν παγωμένους μισθούς (μετά τις σχετικές μειώσεις από το νέο μισθολόγιο και την εφαρμογή της προσωπικής διαφοράς).

Σε κάθε περίπτωση αυτές οι νέες μειώσεις μισθών των εργαζόμενων στα Νοσοκομεία δείχνουν πόσο ειλικρινείς είναι οι ισχυρισμοί της μνημονιακής συγκυβέρνησης για «πολιτική με κοινωνικό πρόσημο»!

Δεύτερο μέρος της σειράς «Ελλάδα και χρέος».

Δύο αιώνες έξωθεν παρεμβάσεων των πιστωτών: Η διαιώνιση της υποτέλειας δια του χρέους από τα τέλη του 19ου αιώνα έως το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Το πρώτο μέρος εδώ: https://epitropiygeiasattikislae.wordpress.com/2016/05/24/%cf%80%cf%81%cf%8e%cf%84%ce%bf-%ce%bc%ce%ad%cf%81%ce%bf%cf%82-%cf%84%ce%b7%cf%82-%cf%83%ce%b5%ce%b9%cf%81%ce%ac%cf%82-%ce%b5%ce%bb%ce%bb%ce%ac%ce%b4%ce%b1-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%cf%87%cf%81%ce%ad/

Του Ερίκ Τουσέν
Μετάφραση Πάνος Αγγελόπουλος
Αναδημοσίευση από cadtm.org

Συνεχίζουμε την παρουσίαση της σειράς «Ελλάδα και χρέος: Δύο αιώνες ανάμειξης των πιστωτών», μια σημαντική δουλειά του Ερίκ Τουσέν για την ιστορία του ελληνικού δημόσιου χρέους. Το πρώτο μέρος, «Η ανεξάρτητη Ελλάδα γεννήθηκε με ένα απεχθές χρέος», δημοσιεύτηκε εδώ σε μετάφραση του Σωτήρη Σιαμανδούρα. Ακολουθεί το δεύτερο μέρος, που δημοσιεύτηκε στο contra-xreos.gr σε μετάφραση του Πάνου Αγγελόπουλου.

Σύ­νο­ψη του 1ου μέ­ρους 

Ήδη από την ανα­κή­ρυ­ξή της σε ανε­ξάρ­τη­το κρά­τος, η Ελ­λά­δα είναι δέ­σμια δα­νεια­κών συμ­βά­σε­ων (1824, 1825 και 1833) που στο σύ­νο­λό τους αντι­στοι­χούν στο 245% του ΑΕΠ της. Τρεις Με­γά­λες Δυ­νά­μεις (Με­γά­λη Βρε­τα­νία, Γαλ­λία και Ρω­σία) συ­να­σπί­ζο­νται συ­γκρο­τώ­ντας έτσι την πρώτη Τρόι­κα της νε­ό­τε­ρης Ελ­λά­δας, η οποία θα επι­βάλ­λει τη μο­ναρ­χία του Βαυα­ρού πρί­γκι­πα Όθωνα και θα κα­θυ­πο­τά­ξει τη χώρα δια του χρέ­ους. Η Τρόι­κα υπε­ρα­σπί­στη­κε συ­στη­μα­τι­κά τα συμ­φέ­ρο­ντα των με­γά­λων τρα­πε­ζών του Λον­δί­νου και του Πα­ρι­σιού εξα­σφα­λί­ζο­ντας της άντλη­ση εκ μέ­ρους τους του μέ­γι­στου δυ­να­τού κέρ­δους από ένα επο­νεί­δι­στο χρέος. Ο ελ­λη­νι­κός λαός που κλή­θη­κε να πλη­ρώ­σει το υψηλό κό­στος μιας σπά­τα­λης και πο­λε­μο­χα­ρούς μο­ναρ­χί­ας προ­έ­βη σε δια­δο­χι­κές εξε­γέρ­σεις. Αν όμως πέ­τυ­χε την απο­χώ­ρη­ση του δε­σπό­τη το 1862 και τη συ­να­κό­λου­θη ανα­γνώ­ρι­ση ενός Συ­ντάγ­μα­τος που του πα­ρα­χω­ρού­σε θε­με­λιώ­δη πο­λι­τεια­κά και πο­λι­τι­κά δι­καιώ­μα­τα, δεν κα­τόρ­θω­σε να σπά­σει τα δεσμά του χρέ­ους. Οι Με­γά­λες Δυ­νά­μεις δια­τή­ρη­σαν την Ελ­λά­δα σε κα­θε­στώς υπο­τέ­λειας και αρ­νή­θη­καν πει­σμα­τι­κά στον ελ­λη­νι­κό λαό την άσκη­ση της εθνι­κής του κυ­ριαρ­χί­ας. Η μο­ναρ­χία και οι άρ­χου­σες τά­ξεις επι­χεί­ρη­σαν συ­στη­μα­τι­κά να στρέ­ψουν τη λαϊκή δυ­σα­ρέ­σκεια στον εθνι­κι­σμό με βα­σι­κό τους ερ­γα­λείο και όχημα τις στρα­τιω­τι­κές επι­χει­ρή­σεις ενά­ντια στην Οθω­μα­νι­κή Αυ­το­κρα­το­ρία.

Ει­σα­γω­γή 2ου μέ­ρους

Σύμ­φω­να με μια πα­ρα­πλα­νη­τι­κή ή εσφαλ­μέ­νη αλλά πάντα κυ­ρί­αρ­χη αφή­γη­ση, η Ελ­λά­δα κα­τά­φε­ρε να επι­στρέ­ψει στις αγο­ρές τη δε­κα­ε­τία του 1880, αφε­νός χάρη στη συμ­φω­νία που επε­τεύ­χθει το 1878 με τους πι­στω­τές για το χρέος της πε­ριό­δου 1824-1825[1], αφε­τέ­ρου χάρη στην εφαρ­μο­γή μιας ρι­ζο­σπα­στι­κής πο­λι­τι­κής μεί­ω­σης των δη­μο­σί­ων δα­πα­νών. Λέ­γε­ται έτσι ότι, στη συ­νέ­χεια, η Ελ­λά­δα προ­έ­βη εκ νέου στη σύ­να­ψη επα­χθών δα­νεί­ων, γε­γο­νός που οδή­γη­σε σε νέα κρίση χρέ­ους και ανα­στο­λή των πλη­ρω­μών του αρχής γε­νο­μέ­νης το 1893. Αυτή η αδυ­να­μία της Ελ­λά­δας να δια­χει­ρι­στεί με έλ­λο­γο τρόπο την προ­σφυ­γή στο δα­νει­σμό έκανε τις Με­γά­λες Δυ­νά­μεις να της επι­βά­λουν μια διοι­κη­τι­κή επι­τρο­πεία δη­μο­σιο­νο­μι­κού ελέγ­χου η οποία ανέ­λα­βε την εκ­πό­νη­ση και εφαρ­μο­γή του κρα­τι­κού προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού. Μια τέ­τοια εκ­δο­χή των γε­γο­νό­των είναι ψευ­δής.

Βρί­σκου­με ένα πα­ρά­δειγ­μα της δια­δε­δο­μέ­νης αυτής αφή­γη­σης στην εφη­με­ρί­δα Le Monde της 16ης Ιου­λί­ου 2015 : «Όπως όμως και σή­με­ρα, η χώρα μα­στί­ζε­ται από τις πε­λα­τεια­κές σχέ­σεις και την φο­ρο­α­πο­φυ­γή των υψηλά ιστά­με­νων. Ο Βαυα­ρός Όθω­νας Α΄, μο­νάρ­χης βαυα­ρι­κής κα­τα­γω­γής που επε­βλή­θη από τις ευ­ρω­παϊ­κές δυ­νά­μεις, εφαρ­μό­ζει ήδη από την Ανε­ξαρ­τη­σία μια σπά­τα­λη πο­λι­τι­κή με­γά­λων έργων. Ο δη­μό­σιος το­μέ­ας προ­σλαμ­βά­νει αφει­δώς, ο δε στρα­τός απο­μυ­ζά πό­ρους και διά­γει πο­λυ­τε­λή ζωή… Το σύ­νο­λο χρη­μα­το­δο­τεί­ται από γεν­ναιό­δω­ρα (sic) δά­νεια εκ μέ­ρους των δυ­τι­κών χωρών. Η κυ­βέρ­νη­ση χάνει γρή­γο­ρα τον έλεγ­χο : το 1893, σχε­δόν το ήμισυ των κρα­τι­κών εσό­δων δια­τί­θε­ται για την απο­πλη­ρω­μή των τόκων και των χρε­ο­λυ­σί­ων»[2].

Ένα αντί­στοι­χο πα­ρά­δειγ­μα βρί­σκου­με στο ελ­βε­τι­κό οι­κο­νο­μι­κό πε­ριο­δι­κό Bilan της 20ης Ιου­νί­ου 2015 : «Χάρη στη συμ­φω­νία που κυ­ρώ­θη­κε το 1878, η Ελ­λά­δα μπο­ρεί να δα­νει­στεί εκ νέου από τις αγο­ρές από τον επό­με­νο ήδη χρόνο, το 1879. Κατά τα δε­κα­τέσ­σε­ρα επό­με­να έτη, η Αθήνα θα αντλή­σει ποσά που στην πραγ­μα­τι­κό­τη­τα ισο­δυ­να­μούν με 530 εκα­τομ­μύ­ρια φρά­γκα από πι­στω­τές του Πα­ρι­σιού, του Λον­δί­νου και του Βε­ρο­λί­νου. Ωστό­σο, λι­γό­τε­ρο από το 25% του ποσού αυτού θα πάει σε επεν­δύ­σεις έργων υπο­δο­μής για την ανά­πτυ­ξη της χώρας. Το υπό­λοι­πο αφιε­ρώ­νε­ται κατά κύριο λόγο σε στρα­τιω­τι­κές δα­πά­νες, καθώς η Ελ­λά­δα επι­δό­θη­κε επα­νει­λη­μέ­να σε συρ­ρά­ξεις με τις γει­το­νι­κές της χώρες (με δια­φο­ρε­τι­κές κάθε φορά εκ­βά­σεις)»[3].

Αυτό που αλη­θεύ­ει στο κυ­ρί­αρ­χο αυτό αφή­γη­μα είναι ότι οι ξένοι τρα­πε­ζί­τες πα­ρεί­χαν νέα δά­νεια στην Ελ­λά­δα. Η αφή­γη­ση ανα­γνω­ρί­ζει επί­σης ότι η μο­ναρ­χία ήταν σπά­τα­λη και ενέ­πλε­ξε τη χώρα σε εξαι­ρε­τι­κά δα­πα­νη­ρές στρα­τιω­τι­κές συρ­ρά­ξεις με την Οθω­μα­νι­κή Αυ­το­κρα­το­ρία. Οι πε­ρισ­σό­τε­ροι σχο­λια­στές, πάντα έτοι­μοι να δι­καιο­λο­γή­σουν τη στάση των πι­στω­τών (όπως η δη­μο­σιο­γρά­φος της Monde που δεν δι­στά­ζει να χρη­σι­μο­ποι­ή­σει ένα πραγ­μα­τι­κά οξύ­μω­ρο σχήμα χα­ρα­κτη­ρί­ζο­ντας τα εν λόγω δά­νεια «γεν­ναιό­δω­ρα») και επι­ση­μαί­νουν ότι υπήρ­χε ένα πραγ­μα­τι­κό πρό­βλη­μα εί­σπρα­ξης φόρων.

Ας δούμε τώρα τι πραγ­μα­τι­κά συ­νέ­βη. Κατά τη δε­κα­ε­τία του 1880, οι τρα­πε­ζί­τες των Με­γά­λων Δυ­νά­με­ων (της Με­γά­λης Βρε­τα­νί­ας, της Γαλ­λί­ας και της Ρω­σί­ας, αλλά και της Γερ­μα­νί­ας, του Βελ­γί­ου και της Ολ­λαν­δί­ας…) εν­δια­φέ­ρο­νται ιδιαί­τε­ρα να πα­ρά­σχουν δά­νεια σε χώρες που εξέρ­χο­νται ενός κα­θε­στώ­τος ανα­στο­λής πλη­ρω­μών. Θέ­τουν δε έναν όρο: τα πα­λαιά χρέη πρέ­πει να ανα­διαρ­θρω­θούν και η χώρα οφεί­λει να επα­νεκ­κι­νή­σει τις πλη­ρω­μές της. Οι πε­ρισ­σό­τε­ρες από τις χώρες που είχαν κη­ρύ­ξει αδυ­να­μία πλη­ρω­μών απο­δέ­χτη­καν ανα­διαρ­θρώ­σεις χρεών οι οποί­ες ήταν εξαι­ρε­τι­κά ευ­νοϊ­κές για τους πι­στω­τές. Το μέ­λη­μα των τε­λευ­ταί­ων ήταν να δια­θέ­σουν κε­φά­λαια ώστε οι χρε­ω­μέ­νες χώρες να ανα­κτή­σουν τα απα­ραί­τη­τα οι­κο­νο­μι­κά μέσα για την εξό­φλη­ση των πα­λαιών χρεών τους. Για το με­γά­λο κε­φά­λαιο των κυ­ρί­αρ­χων χωρών ήταν επί­σης ένας τρό­πος να προ­βούν σε ελ­κυ­στι­κές επεν­δύ­σεις, δε­δο­μέ­νου ότι το κα­πι­τα­λι­στι­κό σύ­στη­μα περ­νού­σε σε μια νέα φάση επέ­κτα­σης μέσω της μα­ζι­κής εξα­γω­γής κε­φα­λαί­ων με τη μορφή είτε δα­νεια­κών είτε επεν­δυ­τι­κών συμ­φω­νιών με τις χώρες της πε­ρι­φέ­ρειας. Πρό­κει­ται για την αρχή της «ιμπε­ρια­λι­στι­κής» φάσης του πα­γκό­σμιου κε­φα­λαί­ου[4].

Οι ανα­διαρ­θρώ­σεις χρέ­ους στην Ελ­λά­δα, την Κόστα Ρίκα, την Πα­ρα­γουάη, το Περού και την Οθω­μα­νι­κή Αυ­το­κρα­το­ρία

Ιδού κά­ποια πα­ρα­δείγ­μα­τα ανα­διάρ­θρω­σης χρέ­ους κατά την πε­ρί­ο­δο 1878-1890 :

Η ανα­διάρ­θρω­ση του ελ­λη­νι­κού χρέ­ους το 1878 και τα επα­κό­λου­θά της. Το ελ­λη­νι­κό χρέος που συν­δέ­ε­ται με τα δά­νεια του 1824 και του 1825 ανα­διαρ­θρώ­θη­κε το 1878 και οι πι­στω­τές πέ­τυ­χαν από την Ελ­λά­δα την απο­πλη­ρω­μή του ποσού που αντι­στοι­χού­σε στα δά­νεια της πε­ριό­δου αυτής. Δεν υπήρ­ξε λοι­πόν πραγ­μα­τι­κή απο­μεί­ω­ση χρέ­ους και η Ελ­λά­δα ξα­νάρ­χι­σε να πλη­ρώ­νει τόσο τους τό­κους όσο και το αρ­χι­κό κε­φά­λαιο των πρό­τε­ρων δα­νεί­ων της[5]. Με­τα­ξύ 1879 και 1890, η Ελ­λά­δα εξό­φλη­σε το σύ­νο­λο του ανα­διαρ­θρω­μέ­νου χρέ­ους στους ιδιώ­τες πι­στω­τές της. Το ελ­λη­νι­κό χρέος όμως δεν μειώ­θη­κε, διότι απλά η Ελάδα σύ­να­ψε νέα δά­νεια για να απο­πλη­ρώ­σει τα πα­λαιό­τε­ρα. Συ­νέ­χι­σε επο­μέ­νως να εξο­φλεί τα πα­λαιά δά­νεια που ανα­δια­θρώ­θη­καν το 1878 και τα νέα δά­νεια που σύ­να­ψε κατά τη δε­κα­ε­τία του 1880.

Η ανα­διάρ­θρω­ση του χρέ­ους της Κόστα Ρίκα το 1885. Η Κόστα Ρίκα που είχε κη­ρύ­ξει παύση πλη­ρω­μών το 1874, δέ­χε­ται το 1885 μια ανα­διάρ­θρω­ση χρέ­ους ιδιαί­τε­ρα επω­φε­λή για τους πι­στω­τές της: αυτοί απο­κτούν ένα μέρος των σι­δη­ρο­δρό­μων της χώρας, 230 000 εκτά­ρια γης και 2 εκα­τομ­μύ­ρια λίρες στερ­λί­νες.

Η ανα­διάρ­θρω­ση του χρέ­ους της Πα­ρα­γουά­ης το 1885. Η Πα­ρα­γουάη που βρι­σκό­ταν επί­σης σε παύση πλη­ρω­μών από το 1874, δέ­χτη­κε να πα­ρα­χω­ρή­σει στους πι­στω­τές ένα εκα­τομ­μύ­ριο εκτά­ρια και 800 000 λίρες.

(περισσότερα…)

Η ΛΑ.Ε. καταγγέλλει την άσκηση αστυνομικής βίας σε βάρος ασυνόδευτων ανήλικων προσφύγων στο ΚΥΤ Μόριας Λέσβου.

Η Επιτροπή Δικαιωμάτων της ΛΑ.Ε. εκφράζει τον βαθύτατο αποτροπιασμό της για την καταγγελλόμενη από ασυνόδευτους ανηλίκους πρόσφυγες ωμή αστυνομική βία (στα όρια του βασανισμού) που τούς ασκήθηκε στο Κέντρο Υποδοχής και Ταυτοποίησης της Μόριας Λέσβου και στο αστυνομικό τμήμα Μυτιλήνης.

Το πε­ρι­στα­τι­κό ήρθε στη δη­μο­σιό­τη­τα μετά από σχε­τι­κό Δελ­τίο Τύπου των Για­τρών του Κό­σμου) (http:// mdmgreece.gr/deltio-tipou-anaferomeni-astinomiki-via-pros-asinodeftous-anilikous-pou-kratounte-sto-kentro-ypodochis-ke- taftopiisis-sti-moria-lesvou/ )

Κα­λού­με τις ει­σαγ­γε­λι­κές αρχές του νη­σιού να δια­τά­ξουν την άμεση διε­ρεύ­νη­ση του πε­ρι­στα­τι­κού και να κα­τα­λο­γί­σουν τις δέ­ου­σες ποι­νι­κές ευ­θύ­νες στους δρά­στες αστυ­νο­μι­κούς. Κα­λού­με επί­σης την κυ­βέρ­νη­ση ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ–ΑΝΕΛ να ανα­λά­βει τις ευ­θύ­νες της και να βάλει τέλος στην ωμή αστυ­νο­μι­κή βία και ασυ­δο­σία που υπο­θάλ­πουν οι πο­λι­τι­κές της απέ­να­ντι στους πρό­σφυ­γες και τους με­τα­νά­στες. Βία και ασυ­δο­σία που είναι σύμ­φυ­τες με την ανά­γκη να υπε­ρα­σπι­στεί τον μνη­μο­νια­κό προ­σα­να­το­λι­σμό της  και την επο­νεί­δι­στη συμ­φω­νία Ε.Ε.–Τουρ­κί­ας στο Προ­σφυ­γι­κό.

Προσοχή! Εργαζόμενη κακοπληρωμένη – της χρωστούν ρεπό και άδειες – της κόβουν 20% των αμοιβών για νυχτερινά και αργίες…

20160629 130947Πηγή: ygeionomikoi.gr

Ένα πρωτότυπο τρόπο βρήκαν οι εργαζόμενοι του Νοσοκομείου Αγ. Νικολάου στην Κρήτη για να συμμετάσχουν στην τετράωρη πανελλαδική στάση εργασίας της ΠΟΕΔΗΝ την Τετάρτη 29/6.

Με πρωτοβουλία του συλλόγου οι εργαζόμενοι που ήταν προσωπικό ασφαλείας φόρεσαν λευκά μπλουζάκια με τις επιγραφές «Προσωπικό Ασφαλείας Σύλλογος Εργαζομένων ΓΝΑΝ» και «Προσοχή! Εργαζόμενη κακοπληρωμένη – της χρωστούν ρεπό και άδειες – της κόβουν 20% των αμοιβών για νυχτερινά αργίες – Δεν μπορεί να κάνει ούτε απεργία. Γι΄αυτό και είναι Προσωπικό Ασφαλείας» .

Η αλήθεια είναι ότι – όπως λένε τα μέλη του συλλόγου – το Νοσοκομείο Αγ. Νικολάου δουλεύει στα περισσότερα τμήματα του τις κανονικές εργάσιμες ημέρες με προσωπικό ασφαλείας, οπότε όταν γίνεται κάποια απεργία ή στάση εργασίας οι περισσότεροι εργαζόμενοι δεν μπορούν να απεργήσουν, γι΄αυτό ο σύλλογος επέλεξε αυτό τον πρωτότυπο τρόπο διαμαρτυρίας με τα μπλουζάκια, παράλληλα με τη συμμετοχή στη στάση εργασίας και τη διαμαρτυρία που έγινε στην είσοδο του Νοσοκομείου.

20160629 121028-001

Μαρινόπουλος: «Κανόνι» τύπου Lehman Brothers στην ελληνική αγορά.

Πάμπλουτοι επιχειρηματίες και επενδυτές,
πτωχευμένες οι επιχειρήσεις τους.
Να μην χαθεί ούτε μία από τις 12.000 θέσεις εργασίας.

Πηγή: Iskra.gr

Στη δυσκολότερη καμπή της, η  ελληνική οικονομία βρίσκεται αντιμέτωπη με ένα από τα μεγαλύτερα πιθανά κανόνια στην Ιστορία του επιχειρείν. Η αγορά παρακολουθεί με κομμένη την ανάσα τις εξελίξεις για την διάσωση ή την οριστική χρεοκοπία της πάλαι ποτέ πανίσχυρης αλυσίδας σούπερ μάρκετ Μαρινόπουλος καθώς το μέγεθος της διακύβευσης είναι πρωτόγνωρο: αφορά άμεσα πάνω από 11.000 εργαζόμενους της εταιρείας και πολλούς περισσότερους στη βιομηχανία, αφορά χιλιάδες προμηθευτές μεταξύ των οποίων μεγάλες και πολλές μικρότερες επιχειρήσεις, τις τέσσερις συστημικές τράπεζες και το ίδιο το Δημόσιο.

Η Μαρινόπουλος δεν έχει χαρακτηριστεί τυχαία η δυνάμει Lehman Brothers της Ελλάδας. Τα χρέη της ξεπερνούν τα 1,3 δισ. ευρώ ή το 1% του ελληνικού ΑΕΠ και από αυτά τα 722 εκατ. ευρώ είναι οφειλές σε προμηθευτές,  μέσω των οποίων για χρόνια η Μαρινόπουλος χρηματοδοτούσε την θέση της στην αγορά καθυστερώντας την εξόφλησή τους. Αν συμβεί το «ατύχημα» οι συνέπειες θα είναι ανυπολόγιστες για την πραγματική οικονομία και το ντόμινο που θα ακολουθήσει για εκατοντάδες προμηθευτές της, αναπόφευκτο. Κυβέρνηση και πιστωτές επιχειρούν να αποτρέψουν την χρεοκοπία. Σήμερα έχει προγραμματιστεί νέα σύσκεψη υπό τον Αλ. Φλαμπουράρη με τη συμμετοχή μεταξύ άλλων της διοίκησης της Σκλαβενίτης, του υφυπουργού Εργασίας Ανδρ. Νεφελούδη, και τις πιστώτριες τράπεζες.

Την ερχόμενη Παρασκευή 1 Ιουλίου θα παιχτεί ένα στοίχημα δισεκατομμυρίων στο Πολυμελές Πρωτοδικείο καθώς θα κριθεί αν το Δικαστήριο θα δώσει το «φιλί της ζωής» στην Μαρινόπουλος ή θα την βγάλει οριστικά την εταιρεία από την πρίζα.  Η εταιρεία επί της ουσίας ζητά  από το δικαστήριο να της παρασχεθεί η απαραίτητη νομική προστασία με την έκδοση διαταγής που θα απαγορεύει μέτρα αναγκαστικής εκτέλεσης εναντίον της μέχρι τις 16 Νοεμβρίου οπότε επιδιώκει να εκδικαστεί η κύρια αίτησή της για υπαγωγή στο άρθρο 99 προκειμένου να συνεχιστεί η τροφοδοσία των καταστημάτων και να αναζητήσει από κοινού λύσεις με τις τράπεζες και τους υπόλοιπους πιστωτές. Προσδοκά ότι στο μεσοδιάστημα θα μπορούσε να εμφανιστεί επενδυτής (π.χ Σκλαβενίτης ή άλλος) για να συζητήσει επί συγκεκριμένου  σχεδίου. Αν το δικαστήριο δεν εγκρίνει την προστασία από τους πιστωτές, ο κίνδυνος «ξαφνικού θανάτου» και χρεοκοπίας είναι παραπάνω από υπαρκτός καθώς πολλοί προμηθευτές συνωστίζονται για να διεκδικήσουν τα λεφτά τους και τα αιτήματα πτώχευσης θα πέσουν βροχή.

Η ελληνική αγορά βρίσκεται πλέον αντιμέτωπη με έναν από τους χειρότερους εφιάλτες της. Η Μαρινόπουλος είχε κινδυνεύσει και άλλες φορές στο παρελθόν, ωστόσο είναι η πρώτη που βρίσκεται τόσο κοντά στη χρεοκοπία η οποία ακόμη και αν αποφευχθεί και δώσει στη θέση της σε λύσεις «εξυγίανσης», μπορεί να εξελιχθεί σε αλυσίδα  πτωχεύσεων και οικονομικών προβλημάτων σε βάρος μικρών βιοτεχνιών, μεγάλων βιομηχανιών τροφίμων και εκατοντάδων εταιρειών που προμηθεύουν τη «Μαρινόπουλος» με προϊόντα και υπηρεσίες. Μεγάλη γαλακτοβιομηχανία της χώρας έχει, σύμφωνα με πληροφορίες, ανεξόφλητες οφειλές άνω των 10 εκατ. ευρώ από την αλυσίδα, ενώ σε εταιρεία κρεάτων οι οφειλές φτάνουν τα 4-5 εκατ. ευρώ. Το πραγματικό πρόβλημα όμως είναι οι χιλιάδες μικροί προμηθευτές.

Ακόμη και αν βρεθεί κάποια λύση για τις τράπεζες και την εταιρεία μέσα από τον πτωχευτικό κώδικα, οι επιπτώσεις εκτιμάται πως θα είναι καταλυτικές για εκατοντάδες  πάνω από 2.500 προμηθευτές της «Μαρινόπουλος» καθώς είναι αυτοί που σε κάθε περίπτωση θα κληθούν να πληρώσουν τα σπασμένα με «κούρεμα» οφειλών που μπορεί να κυμαίνεται μεταξύ 40-60%. Και αν οι μεγάλες ελληνικές και πολυεθνικές εταιρείες που εξακολουθούν να εφοδιάζουν τη «Μαρινόπουλος» (σ.σ. εκατοντάδες διέκοψαν λόγω χρεών), έχουν την οικονομική δυνατότητα να απορροφήσουν τους κραδασμούς από το «κούρεμα», είναι εξαιρετικά δύσκολο να πράξουν το ίδιο εκατοντάδες μικρότερες εταιρείες. Πολλές από αυτές μάλιστα έχουν δανειστεί κεφάλαια από τις τράπεζες για να ξεκινήσουν πάλι να παράγουν για λογαριασμό της «Μαρινόπουλος» και τώρα βρίσκονται μπροστά στο ενδεχόμενο και να μην πληρωθούν και να χρωστάνε στις τράπεζες.

( Κλιμάκιο και εκδήλωση αλληλεγγύης της ΛΑΪΚΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ, αύριο Πέμπτη 30/6/2016, στις 12 το μεσημέρι, έξω από το super market CARREFOUR ΜΑΡΙΝΟΠΟΥΛΟΣ, στην Ομόνοια. )

ΝΑ ΜΗΝ ΧΑΘΕΙ ΟΥΤΕ ΜΙΑ ΘΕΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Η αίτηση εξυγίανσης της ΜΑΡΙΝΟΠΟΥΛΟΣ ΑΕ σύμφωνα με το άρθρο 106 β ενός εξαμβλωματικού Πτωχευτικού Κώδικα αποτελεί μια πραγματική τραγική εξέλιξη.

Είναι αδιανόητο πώς η μεγαλύτερη αλυσίδα τροφίμων στη χώρα με 500, περίπου, υποκαταστήματα, 12.000 περίπου έμπειρους εργαζόμενους και με ένα ηχηρό όνομα στην αγορά και στους πολίτες, έφτασε σε αυτό το τραγικό σημείο.

Σύμφωνα με κύκλους της εταιρείας, η ΜΑΡΙΝΟΠΟΥΛΟΣ ΑΕ έπεσε θύμα άγριων, εν μέσω κρίσης, εμπορικών τυχοδιωκτισμών και κυρίως ιδιοτελών ληστρικών κερδοσκοπικών πρακτικών της Διοίκησης και των μεταλομετόχων.

Ένα σημαντικό μέρος της ευθύνης για το κατάντημα της εταιρείας φέρουν επίσης οι Τράπεζες με τις διαπλεκόμενες πελατειακές δανειοδοτήσεις τους αλλά και ηχηροί “επενδυτές” όπως ο πολυεθνικός όμιλος Carrefour, οι οποίοι τόσο πολύ εκθειάζονται ως σωτήρες της οικονομίας και ο οποίος όμιλος Carrefour είχε το μοιραίο management της ΜΑΡΙΝΟΠΟΥΛΟΣ ΑΕ σε μια πολύ κρίσιμη περίοδο.

Αυτήν την ώρα πρέπει μπορεί να διασωθεί η ΜΑΡΙΝΟΠΟΥΛΟΣ ΑΕ με κύριο γνώμονα να διασωθούν όλες ανεξαιρέτως οι θέσεις εργασίας και να διατηρηθούν ανθρώπινες, αξιοπρεπείς εργασιακές σχέσεις χωρίς τα γνωστά δουλεμπορικά έκτροπα.

Ούτε μια θέση εργασίας δεν πρέπει να χαθεί, ούτε ένας εργαζόμενος από τους 12.000 της ΜΑΡΙΝΟΠΟΥΛΟΣ ΑΕ δεν πρέπει να μείνει στο δρόμο.

Αυτή την ώρα πρέπει άμεσα και ταχύτατα να γίνει αμερόληπτη έρευνα, να πληρώσουν τώρα όσοι διασπάθισαν το χρήμα της εταιρείας και να αναζητηθούν και αποδοθούν πλήρως και στο ακέραιο ποινικές ευθύνες στους υπευθύνους.

Η κυβέρνηση δεν πρέπει να επιτρέψει να παιχτούν στη ΜΑΡΙΝΟΠΟΥΛΟΣ ΑΕ τα γνωστά παιχνίδια σε βάρος των εργαζομένων και της επιχείρησης με βάση το απαράδεκτο Πτωχευτικό Δίκαιο, που κατά εγκληματικό τρόπο άλλαξε σε όφελος των ιδιωτών και των τραπεζών η νεομνημονιακή κυβέρνηση Τσίπρα.

Με βάση αυτό το εγκληματικό μνημονιακό Πτωχευτικό Δίκαιο, πρώτα διασφαλίζονται πλήρως και στο ακέραιο τα συμφέροντα των τραπεζών και στο τέλος οι εργαζόμενοι.

Αυτό το Πτωχευτικό Δίκαιο πρέπει αμέσως να αλλάξει.

Σε κάθε περίπτωση η κυβέρνηση οφείλει να παρέμβει με έκτακτη νομοθετική ρύθμιση ώστε η ΜΑΡΙΝΟΠΟΥΛΟΣ ΑΕ μέχρι να υπάρξει οριστική λύση, να μείνει ανοιχτή υπό δημόσια διαχείριση όλων των θέσεων εργασίας και των εργασιακών σχέσεων.
(περισσότερα…)