Μήνας: Ιουνίου 2016

ΑΔΕΔΥ: Δελτίο Τύπου – Κάλεσμα στη συγκέντρωση της 29ης Ιουνίου.

ΑΔΕΔΥΗ εφαρμογή του τρίτου μνημονίου με σκληρά μέτρα περικοπής κοινωνικών δαπανών, συντάξεων, φορολογικής επιδρομής και εκποίησης του δημοσίου πλούτου, πλήττει βάναυσα τους εργαζομένους και τη μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία και επιτείνει τα οικονομικά αδιέξοδα.

Ο χώρος της Υγείας δεν εξαιρείται από τη μνημονιακή επέλαση.

Η υποστελέχωση και η υποχρηματοδότηση των δημόσιων δομών Υγείας, έχουν σαν αποτέλεσμα τη συρρίκνωση, την υποβάθμιση και το κλείσιμο τμημάτων και υπηρεσιών. Η ολοκληρωτική παράδοση του κοινωνικού αγαθού της Υγείας στα χέρια του κεφαλαίου και των μεγάλων ομίλων που δραστηριοποιούνται στο χώρο, έχει ήδη δρομολογηθεί.

Οι δραματικές ελλείψεις προσωπικού εξουθενώνουν όλο και περισσότερο τους εργαζόμενους, καθιστώντας επικίνδυνες για την υγεία τους τις συνθήκες εργασίας. Η έλλειψη προσωπικού είναι το ίδιο επικίνδυνη και για τους ασθενείς αφού καταστρατηγούνται ακόμα και οι στοιχειώδεις κανόνες ασφαλούς αντιμετώπισης, περίθαλψης και νοσηλείας.

Η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, αντί να προχωρήσει σε μαζικές προσλήψεις μόνιμου προσωπικού ώστε να καλυφθούν οι κενές οργανικές θέσεις και παράλληλα να επανασυστήσει τις καταργημένες, επιλέγει την παγίωση και την επέκταση του εργασιακού μεσαίωνα προσθέτοντας στα «πεντάμηνα» τους επικουρικούς και τις ατομικές συμβάσεις (κοινώς «μπλοκάκια») στις υπηρεσίες καθαριότητας, φύλαξης και σίτισης. Αντί να νομοθετήσει την υποχρεωτική κατάργηση των ιδιωτικών συνεργείων που λυμαίνονται τα νοσοκομεία και εκμεταλλεύονται άγρια τους εργαζόμενους και να κάνει προσλήψεις μόνιμου προσωπικού, επέλεξε να συνταχθεί με τις επιταγές του «κουαρτέτου», νομοθετώντας την προαιρετική αντικατάσταση των ιδιωτικών συνεργείων από εργαζόμενους με ατομικές συμβάσεις μίσθωσης έργου, μια ακόμα μορφή εργασιακής ζούγκλας.

Οι ατομικές συμβάσεις στις υποστηρικτικές υπηρεσίες που προωθούνται από την Κυβέρνηση, είναι ο προπομπός για να γενικευτούν σε όλους τους κλάδους οι προσλήψεις προσωπικού με μπλοκάκι. Η προώθηση ανατροπών στα εργασιακά το φθινόπωρο θα περιλαμβάνει – εκτός των άλλων – και το μοντέλο των ατομικών συμβάσεων σε όλους τους κλάδους και σε όλο το Δημόσιο.

Το προηγούμενο χρονικό διάστημα υπήρξαν πολύμορφες κινητοποιήσεις στο χώρο της Υγείας οι οποίες συνέβαλαν στην ανάδειξη των προβλημάτων στην κατεύθυνση υπεράσπισης της δημόσιας υγείας από την ίδια την κοινωνία, με αποκορύφωμα την Πανυγειονομική Απεργία και το συλλαλητήριο της 8ης Ιουνίου 2016.

Η αντίσταση απέναντι στη νεοφιλελεύθερη-μνημονιακή βαρβαρότητα που έχει στόχο την κατάργηση των εργασιακών και κοινωνικών δικαιωμάτων τα οποία κατακτήθηκαν με αίμα, πρέπει να γίνει υπόθεση κάθε εργαζομένου, κάθε Σωματείου, κάθε Ομοσπονδίας αλλά και ολόκληρης της κοινωνίας.

Η Εκτελεστική Επιτροπή της Α.Δ.Ε.Δ.Υ. καλεί τα μέλη του Γενικού Συμβουλίου, τα μέλη των Διοικητικών Συμβούλιων των Σωματείων και των Ομοσπονδιών, καθώς και τους συνταξιούχους συναδέλφους να συμμετάσχουν στη συγκέντρωση που πραγματοποιεί η ΠΟΕΔΗΝ την Τετάρτη, 29 Ιουνίου 2016 και ώρα 11:30πμ στο Υπουργείο Υγείας (Αριστοτέλους 17).

Διεκδικούμε:

  • Μόνιμη σταθερή εργασία για όλους
  • Επανασύσταση των οργανικών θέσεων στις υποστηρικτικές υπηρεσίες και άμεση προκήρυξή τους.
  • Άμεσα μετατροπή των ατομικών συμβάσεων και όλων των ελαστικών σχέσεων σε συμβάσεις αορίστου χρόνου.
  • Επαρκή στελέχωση και χρηματοδότηση του ΕΣΥ και της Πρόνοιας.
  • Δωρεάν Δημόσια Υγεία – Πρόνοια με καθολική πρόσβαση.
  • Απόσυρση του Αντιασφαλιστικού Νόμου.
  • Ένταξη στα ΒΑΕ.
  • Ανάκτηση Μνημονιακών Απωλειών.

Από την Εκτελεστική Επιτροπή της Α.Δ.Ε.Δ.Υ.

28-6-2016

Μηχανορραφίες για την ακύρωση του Brexit.

Επιτακτική η ανάγκη συγκρότησης πανευρωπαϊκού μετώπου για το… Lexit!

---000_BrexitΠηγή: Iskra.gr

Η έκβαση του βρετανικού δημοψηφίσματος ήταν μια πολιτική “πυρηνική βόμβα” για το διεθνές ιμπεριαλιστικό πλέγμα. Τα κυρίαρχα κέντρα του ευρωατλαντισμού ούτε το είχαν προβλέψει έγκαιρα, ούτε είχαν προετοιμαστεί σοβαρά γι αυτό που απεύχονταν. Από τη στιγμή που οι εφιάλτες τους έγιναν πραγματικότητα, έχουν αποδυθεί σε πυρετώδεις διαβουλεύσεις ώστε να ξεπεραστεί η παραλυτική σύγχυση και να εκπονηθεί μία στρατηγική διαχείρισης της μεγαλύτερης κρίσης που γνώρισε η Δύση από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Το ευρωπαϊκό κέντρο, συμπεριλαμβανομένου του ισχυρότερου τμήματος του βρετανικού κατεστημένου, φαίνεται να προσανατολίζεται, όχι χωρίς αντιθέσεις, σε μια επιθετική, ρεβανσιστική γραμμή με μίνιμουμ επιδίωξη να τρομάξει τους λαούς των υπόλοιπων χωρών, ώστε να μην υπάρξει “φαινόμενο ντόμινο” και μάξιμουμ στόχο να ακυρώσει, ει δυνατόν, το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος. Από εδώ οι απειλές απόσχισης της Σκωτίας από τη Βρετανία, η φιλολογία περί κύματος “μετανιωμένων” που ψήφισαν Brexit αλλά τώρα στρέφονται στο Remain και η διαδικτυακή συγκέντρωση υπογραφών για διεξαγωγή νέου δημοψηφίσματος.

Αν και τίποτα δεν μπορεί να αποκλειστεί στην πολιτική, οι πιθανότητες για κάτι τέτοιο φαίνονται επί του παρόντος μικρές. Μια αγρίως τιμωρητική αντίδραση των Ευρωπαίων απέναντι στους Βρετανούς, αντί να τρομοκρατήσει τους υπόλοιπους λαούς, μπορεί κάλλιστα να ρίξει λάδι στη φωτιά, γιγαντώντοντας τις αντι- Ε.Ε. διαθέσεις. Στο εσωτερικό της Βρετανίας, η αμφισβήτηση της τόσο νωπής ετυμηγορίας του βρετανικού λαού ύστερα από ένα δημοψήφισμα που του είχαν υποσχεθεί ότι θα είναι αποφασιστικό και τελεσίδικο, θα μεταφραστεί ως ανοιχτό πραξικόπημα, χωρίς προηγούμενο στην πολιτική ιστορία της χώρας που γέννησε τον κοινοβουλευτισμό. Πολύ δύσκολα μπορεί κανείς να φανταστεί ότι θα αναλάβει μια τέτοια, πελώρια ευθύνη ο υπό απόσυρση Ντέιβιντ Κάμερον, για να μείνει στην Ιστορία όχι μόνο ως αποτυχημένος, αλλά και ως δικτάτορας.

Γνώμη μας είναι ότι μόνο με πρόωρες, βουλευτικές εκλογές και με την ανάδειξη μιας φιλο-Ε.Ε. κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας θα ήταν δυνατό να “πνίξουν το Brexit στην κούνια του”. Σε ό,τι αφορά τους Συντηρητικούς, που θα εκλέξουν τον διάδοχο του Κάμερον στις 2 Σεπτεμβρίου, η μάχη θα δοθεί, πιθανότατα, ανάμεσα στον επικεφαλής της νικηφόρας καμπάνιας για το Brexit, Μπόρις Τζόνσον και την υπουργό Εσωτερικών Τερέζα Μέι, η οποία είχε ταχθεί, μετά από ταλαντεύσεις και υπολογισμούς, με το Remain. Με τα σημερινά δεδομένα, ο Τζόνσον έχει το απόλυτο προβάδισμα, καθώς η βάση των Συντηρητικών ψήφισε Brexit σε ποσοστό 58%. Έτσι, η άμεση προτεραιότητα των φιλο-Ε.Ε. κέντρων είναι να χρησιμοποιήσουν ως εφαλτήριο το Εργατικό Κόμμα, ανατρέποντας τον αριστερό ηγέτη του Τζέρεμι Κόρμπιν, τον οποίο κατηγορούν ότι προσχώρησε με κρύα καρδιά στο στρατόπεδο του Remain και δεν έδωσε πραγματική μάχη για την επικράτησή του.

Σε κάθε περίπτωση, το κυριότερο πολιτικό εργαλείο πειθάρχησης του κοινωνικού σώματος είναι η οικονομική τρομοκρατία των αγορών. Βεβαίως η Βρετανία δεν ανήκει στην ευρωζώνη, κάτι που στερεί από τις Βρυξέλλες το όπλο της πιστωτικής ασφυξίας, που τόσο άγρια εφαρμόστηκε στην περίπτωση του ελληνικού δημοψηφίσματος. Οι ελπίδες των φιλο-Ε.Ε. κέντρων μετατίθενται στην πιο αργή επίδραση των διεθνών χρηματαγορών, με την πτώση της στερλίνας και των μετοχών των βρετανικών εταιρειών, που σημειώθηκαν τις δύο πρώτες εργάσιμες ημέρες μετά το δημοψήφισμα. Δεν είναι βέβαιο, όμως, ότι αυτό το όπλο θα δράσει αποτελεσματικά. Σήμερα η στερλίνα και τα χρηματιστήρια ανέκαμψαν, αν και είναι πολύ νωρίς να προδικάσει κανείς κατά πόσο πρόκειται για βραχυπρόθεσμες, διορθωτικές- κερδοσκοπικές κινήσεις ή για τάση σταθεροποίησης.

Το κυριότερο, η ηπειρωτική Ευρώπη εμφανίζεται εξίσου ευάλωτη με τη Βρετανία, όπως διαμηνύουν η πτώση του ευρώ και η μεγάλη βουτιά των ευρωπαϊκών χρηματιστηρίων, με τους τραπεζιτικούς κολοσσούς σε ελεύθερη πτώση (μάλιστα, σήμερα έγινε γνωστό ότι ο πολύς Σόρος ποντάρισε στην κατάρρευση της Deutsche Bank). Επομένως, μια ακραία επιθετική γραμμή του Βερολίνου και των εταίρων τους θα μπορούσε να έχει πολύ οδυνηρές επιπτώσεις για τους ίδιους, ίσως χειρότερες από εκείνες που θα έχει για τους Βρετανούς. Αυτός είναι ένας από τους λόγους – πλάι τις γεωπολιτικές ανησυχίες για το μέλλον του ΝΑΤΟ – που επιβάλλει στους Αμερικανούς μια συγκρατημένη γραμμή “βελούδινου διαζυγίου” μεταξύ Ε.Ε. και Βρετανίας, ώστε να αποτραπούν ανεξέλεγκτες καταστάσεις.

Η μεγάλη αδυναμία του στρατοπέδου του Brexit έγκειται στην πολιτική του εκπροσώπηση από συντηρητικούς εκπροσώπους τμημάτων του αστισμού, που μάλιστα συγκρούονται μεταξύ τους ως προς το σχέδιό τους για τη χώρα τους. Η νεοφιλελεύθερη, ατλαντική γραμμή Τζόνσον προσανατολίζεται στην ενίσχυση της ειδικής σχέσης με τις ΗΠΑ και στην παραμονή της Βρετανίας στην Κοινή Αγορά, κάτι που προϋποθέτει όμως την αποδοχή της ελεύθερης διακίνησης πολιτών των άλλων ευρωπαϊκών χωρών. Κάτι τέτοιο αποτελεί “προδοσία” στα μάτια του ξενοφοβικού Κόμματος της Ανεξαρτησίας του Νάιτζελ Φαράτζ, που είχε επενδύσει κυρίως στην εχθρότητα απέναντι στους μετανάστες.

Σ’ αυτό το φόντο γίνεται ήδη σαφής, και θα γίνει ακόμη σαφέστερη στο εγγύς μέλλον, η ανάγκη να βγουν δυναμικά στο προσκήνιο οι δυνάμεις του… Lexit, της εξόδου από τα αριστερά, προς όφελος των λαϊκών συμφερόντων, οι μόνες που μπορούν να εμπνεύσουν αυτοπεποίθηση στα ευρύτερα λαϊκά στρώματα και να δώσουν με νικοφόρο τρόπο τη δύσκολη μάχη της “επόμενης μέρας”. Κι αυτό ισχύει πολύ περισσότερο για τις υπόλοιπες, πλην Βρετανίας, χώρες που ασφυκτιούν στο περιβάλλον της “υπαρκτής Ε.Ε.” και ιδιαίτερα της ευρωζώνης. Η λυτρωτική έξοδος και η απαλλαγή από τη λιτότητα ή θα γίνουν από τα αριστερά ή δεν θα έρθουν καθόλου. Η οικοδόμηση ενός πανευρωπαϊκού μετώπου υπέρ του Lexit ποτέ δεν ήταν τόσο επιτακτικά αναγκαία.

Α.Θ.

Πρώτες σκέψεις για το μετεκλογικό σκηνικό στο Ισπανικό Κράτος.

Τα αποτελέσματα των Ισπανικών εκλογών έχουν καταγραφεί στο διεθνή και εγχώριο τύπο ως «η μεγάλη ήττα» του Podemos αλλά και ως η απόδειξη ότι η δεξιά και οι Σοσιαλιστές διατηρούν τις δυνάμεις τους.

Της Κατερίνας Σεργίδου.
Πηγή: rproject.gr

Για την πλειοψηφία του κόσμου των κινημάτων και της Αριστεράς, για τους ανθρώπους που ψήφισαν με την ελπίδα «της αλλαγής» (por el cambio), το αποτέλεσμα των εκλογών της 26ης Ιούνη ήταν απογοητευτικό. Η πραγματικότητα είναι ότι το τελικό αποτέλεσμα ήταν πολύ μακρυά από ό,τι είχαν προβλέψει οι δημοσκοπήσεις. Είχε καλλιεργηθεί η εντύπωση από όλες τις δυνάμεις ότι το Podemos, με πολύ μικρή διαφορά από το κόμμα του Ραχόι, θα εκλεγόταν στη δεύτερη θέση. Αντί γι αυτό η συμμαχία  Unidos Podemos, έμεινε στην τρίτη θέση, με ένα 21,6% και ένα εκατομμύριο λιγότερες ψήφους από όσο είχαν πάρει  ξεχωριστά στις εκλογές της 20ης Δεκέμβρη το Podemos και η Ενωμένη Αριστερά. Θα πρέπει να σημειωθεί ωστόσο ότι  η συμμαχία Unidos Podemos, βγήκε πρώτη δύναμη στην Καταλονία, τη Χώρα των Βάσκων και τη Ναβάρα καθώς και πρώτη στους ψηφοφόρους μέχρι 30 χρονών.

Το συστημικό μπλοκ διατήρησε δυνάμεις. Το δεξιό κόμμα (PP)  κατάφερε όχι μόνο να μην πέσει αλλά να αυξήσει τις δυνάμεις του πηγαίνοντας από το 28,7% στο 33 % και από τις 123 έδρες στις 137, λαμβάνοντας 600.000 ψήφους περισσότερες. Στην πραγματικότητα το κόμμα του Ραχόι συγκέντρωσε τις συντηρητικές ψήφους των φοβισμένων ψηφοφόρων συμπεριλαμβανομένου και αυτών των Ciudadanos, που έχασαν 400.000 ψήφους και 8 έδρες, μένοντας μόνο στις 32 και στην τέταρτη θέση. Όσο για τους  Σοσιαλιστές (PSOE), παρόλο που έχασαν 100.000 ψήφους και 5 έδρες, με το 22,7% καταφέρνουν να διατηρήσουν τη δεύτερη θέση.

Εντυπωσιακή επίσης ήταν και η αποχή αφού από το 73,20% της συμμετοχής των ψηφοφόρων το 2015,  έφτασε τώρα  να συμμετάσχει μόνο το 69,84%. Το 30,16% καταγράφεται ως ένα από τα μεγαλύτερα ποσοστά  εκλογικής αποχής των τελευταίων 40 χρόνων. Πρόκειται για μια αποχή που επηρέασε πρώτα από όλα τη συμμαχία Unidos Podemos, αφού ένας στους πέντε ψηφοφόρους που ήταν διατεθειμένοι να την ψηφίσουν  τελικά δεν έφτασαν μέχρι την κάλπη.

Το συστημικό μπλοκ

Παρ όλα τα γνωστά επιχειρήματα περί λαού που βρίσκεται σε ύπνωση, περί δεξιάς στροφής της κοινωνίας κ.α οι αιτίες της διατήρησης των δύο κομμάτων θα πρέπει να αναζητηθούν στο φόβο και στη συσπείρωση που κατάφερε να έχει το υπαρκτό συντηρητικό μπλοκ. Επιβεβαιώνεται επίσης  ότι υπάρχει ένας συμπαγής δεξιός πυρήνας στην ισπανική κοινωνία που παρά τα σκάνδαλα και τη διαφθορά, διατηρεί τις δυνάμείς του. Σε αυτό μπορούμε να προσθέσουμε και το κλίμα φόβου που δημιουργήθηκε από το Brexit. Παρόλα αυτά το PP δεν καταφέρνει να έχει την απόλυτη πλειοψηφία που χρειάζεται στο κοινοβούλιο  όπως έγινε το 2011. Ακόμα και με τη συμμετοχή των Ciudadanos, το κόμμα του Ραχόι δεν καταφέρνει να αποκτήσει τις 176 έδρες που χρειάζονται για την πλειοψηφία στο κοινοβούλιο.

Όσον αφορά το PSOE, παρά τη διατήρηση των δυνάμεών του βρίσκεται μπροστά σε δύσκολες αποφάσεις αφού το δίλημμα που μπαίνει από το σύστημα, ιδιαίτερα μέσα σε ένα ασταθές ευρωπαικό σκηνικό, είναι να υπάρξει κυβέρνηση πάση θυσία. Με αυτή την έννοια η πίεση  στους Σοσιαλιστές να  στηρίξουν  την κυβέρνηση του PP είτε με κατευθείαν συμμετοχή σε έναν μεγάλο συνασπισμό, είτε δίνοντας ψήφο ανοχής, θα είναι τεράστια, πράγμα που θα δημιουργήσει νέα εσωκομματικά προβλήματα. Ήδη η εφημερίδα El Pais, (27/6) καλεί τους σοσιαλιστές να δώσουν ψήφο ανοχής σε αυτόν που έχει τις απαραίτητες ψήφους για να κυβερνήσει.

Γιατί η συμμαχία Unidos Podemos έμεινε στην τρίτη θέση

Η συζήτηση μέσα στη συμμαχία Unidos Podemos, τα δημοτικά σχήματα και τα κινήματα για το τι έφταιξε είναι πολύ έντονη και καθόλου ομόφωνη. Η δεξιά πτέρυγα του Podemos κατηγορεί τη ριζοσπαστική πτέρυγα για υποχώρηση σε ανούσιες συμμαχίες με την Ενωμένη Αριστερά και για την υιοθέτηση αριστερών συνθημάτων που πια δε λένε τίποτα στην κοινωνία. Για τον Ερεχόν δηλαδή η καμπάνια ήταν αρκετά αριστερή. Ο Πάμπλο Ιγλέσιας προς το παρόν θέτει το ζήτημα του χρόνου. Χρειαζόμαστε περισσότερο χρόνο για να ανέβουμε ψηλά, όμως κάθε φορά κατακτούμε περισσότερες θέσεις, στην πραγματικότητα υπάρχουμε μόλις δύο χρόνια και έχουμε κάνει ήδη τόσα πολλά.

Είναι προφανές ότι είχε καλλιεργηθεί η εντύπωση ότι η δεύτερη θέση είναι τελειωμένη υπόθεση. Είναι επίσης προφανές ότι η καμπάνια των Unidos Podemos, ήταν σχεδιασμένη με πολλή φαντασία, με μεγάλη προσβασιμότητα στα ΜΜΕ, έξυπνα συνθήματα και ευφάνταστα προεκλογικά σποτάκια. Όμως όλα αυτά δεν ήταν αρκετά. Γιατί η πραγματικότητα είναι πως το σήμα του Podemos κυρίως και δευτερευόντως της Ενωμένης Αριστεράς, είχε θολώσει, και ο λόγος του ήταν αρκετά  αντιφατικός. Τα εθνικά-λαϊκιστικά συνθήματα και οι  αναφορές στην πατρίδα – «Το χαμόγελο μιας χώρας» – δεν μπόρεσαν τελικά να κινητοποιήσουν και να συγκινήσουν τον Ισπανικό λαό. Το γεγονός ότι οι θέσεις για το χρέος, την τρόϊκα, η απουσία κινητοποιήσεων και κυρίως η απουσία σχέσεων με πραγματικές κοινωνικές δυνάμεις (κινήματα, συνδικάτα κλπ), μετέτρεψαν το Podemos, σε μια εκλογική μηχανή, που ανάλογα με τη συγκυρία, ανάλογα με τον αντίπαλο, άλλαζε την ρητορική του προσπαθώντας να απευθυνθεί στο κέντρο, στους ψηφοφόρους του PSOE, στη μεγάλη πλειοψηφία. Έτσι ακόμα και οι ονομασίες κάστα και λαός, εμπνευσμένες από πιο λαϊκίστικες θεωρίες, αποσύρθηκαν, όπως επίσης αποσύρθηκε και η διαχωριστική δεξιά-αριστερά. Την περίοδο μεταξύ των δύο εκλογικών αναμετρήσεων, το Podemos, περιγράφοντας ένα μέτωπο των «προοδευτικών δυνάμεων» νομιμοποίησε τον διάλογο με το  PSOE και δημιούργησε την αίσθηση ότι είναι ένα ακόμα κόμμα σαν όλα τα άλλα, που διεκδικεί απλά μια θέση στην κυβέρνηση. Αρνητικά λειτούργησε και η ελληνική εμπειρία της προδοσίας του ΟΧΙ και του γεγονότος ότι το Podemos, παρ’ όλο που το απέφυγε στα μάτια του κόσμου, είχε συνδεθεί με τον ΣΥΡΙΖΑ.

Έτσι το βασικό πρόβλημα δεν είναι μόνο σε αυτά που έκανε αλλά κυρίως σε αυτά που δεν έκανε το Podemos, και κατά προέκταση η συμμαχία Unidos Podemos. Το 2011 το κίνημα 15Μ, με το θρυλικό σύνθημα «Δεν μας αντιπροσωπεύουν» άνοιξε έναν πολιτικό κύκλο που τώρα δείχνει να κλείνει. Ένα βαθύ αίτημα για δημοκρατία και δικαιοσύνη συντάραξε την ισπανική κοινωνία. Ένα κίνημα που διεκδικούσε την πτώση της μοναρχίας, την ανεξαρτησία της Καταλονίας, την αλλαγή του συντάγματος. Ένα κίνημα που με τα εργατικά mareas, τη νεολαία, τις γυναίκες, διεκδικούσε λόγο και χώρο. Από αυτό το κίνημα γεννήθηκε το Podemos, δίνοντας υπόσχεση ότι το πρόγραμμά του θα υπηρετεί όλους αυτούς, επιχειρώντας τα συνθήματά του και οι δομές του να μην είναι «μια από τα ίδια».

Η απουσία δημοκρατικών διαδικασιών, η προσπάθεια φίμωσης των ριζοσπαστικών φωνών, ο αποκλεισμός της αντικαπιταλιστικής αριστεράς από τα ψηφοδέλτια και τα σενάρια συνεργασίας με τους Σοσιαλιστές δεν πρόσθεσαν κάποια άλλη – φανταστική – βάση κεντρώων ψηφοφόρων. Απλά απογοήτευσαν (προς το παρόν) την υπαρκτή βάση των ανθρώπων που ήθελαν κάτι διαφορετικό, που επειδή ήθελαν κάτι διαφορετικό επέβαλαν τη δημιουργία ενός καινούριου σχηματισμού, συμπίπτοντας με την επιθυμία των ριζοσπαστικών δυνάμεων και της ομάδας των διανοούμενων να δημιουργήσουν το Podemos. Το αποτέλεσμα των εκλογών έδειξε ότι χρειάζονται πολύ περισσότερα από έξυπνες ταχτικές και εντυπωσιακές επικοινωνιακές καμπάνιες για να κερδηθεί ο αντίπαλος και να ηγεμονεύσουν οι ριζοσπαστικές δυνάμεις στην κοινωνία.

Η κρίση και η αστάθεια θα συνεχιστούν και θα βαθύνουν. Τα αδιέξοδα των συστημικών δυνάμεων είναι εδώ, αφού ζητείται κυβέρνηση για να υλοποιήσει ένα αυστηρό πρόγραμμα λιτότητας με πολλές περικοπές. Όλες οι ευκαιρίες για την αριστερά του Ισπανικού Κράτους είναι ανοιχτές. Η τρίτη θέση στο κοινοβούλιο είναι ένα καλό σημείο εκκίνησης, όπως πολύ περισσότερο οι εκατοντάδες δήμοι, τα ενωτικά σχήματα σε πόλεις και χωριά, οι εκατοντάδες βουλευτές στις τοπικές κυβερνήσεις. Η συμμαχία με την Ενωμένη Αριστερά χρειάζεται να συνεχιστεί, τα σενάρια συμμαχιών με τις συστημικές δυνάμεις πρέπει να διαψευσθούν και να γίνουν όλες οι προσπάθειες που θα χτίζουν πραγματικούς δεσμούς με την κοινωνία έτσι ώστε να ανοίξει ένας καινούριος κύκλος κινητοποιήσεων που θα ολοκληρώσει τη ρήξη με το καθεστώς του 78. Ένα αίτημα για ένα κύμα ριζοσπαστικοποίησης και εκδημοκρατισμού του Podemos, έχει αρχίσει να ακούγεται εδώ και καιρό. Είναι ώρα να ακουστεί πιο δυνατά.

ΕΟΠΥΥ: Σε επίσχεση εργασίας οι γιατροί από 1η Ιουλίου.

eni-eopyy

Οι συμβεβλημένοι με τον ΕΟΠΥΥ γιατροί, προχωρούν σε επίσχεση εργασίας από την 1η Ιουλίου, ζητώντας τα δεδουλευμένα του Ιουλίου και του Ιανουαρίου. Ακολουθεί η σχετική ανακοίνωση της Ένωσης Ιατρών ΕΟΠΥΥ (ΕΝΙ-ΕΟΠΥΥ):

Ο ΕΟΠΥΥ και η θεωρία του «χάους»

Η κατάσταση με τον ΕΟΠΥΥ εν μέσω θέρους έχει ως εξής και οι πολίτες πρέπει να μάθουν την αλήθεια :

530 κλινικοί ιατροί παραμένουν απλήρωτοι για τον Ιανουάριο του 2016, παρά τους περί του αντιθέτου ισχυρισμούς από την ηγεσία του ΕΟΠΥΥ. Οι κλινικοεργαστηριακοί και όλοι οι εργαστηριακοί ιατροί είναι απλήρωτοι για όλο το 2016, αναμένοντας να εισπράξουν αξιοσημείωτο κούρεμα, λόγω rebate και clawback. Ο Φεβρουάριος του 2016 καθίσταται ληξιπρόθεσμος στις 28 του μήνα.

Οι υποχρεώσεις μας απέναντι σε προμηθευτές , ελληνικό δημόσιο, ασφαλιστικά ταμεία, δημόσιες επιχειρήσεις τρέχουν διαρκώς και κανείς ΔΕΝ μας κάνει πίστωση! Οι κλινικοί ιατροί ήδη έχουν χρεωθεί φορολογικές και ασφαλιστικές υποχρεώσεις αξίας τουλάχιστον 6.000 ευρώ, χωρίς αντίστοιχες πληρωμές.

Οι συμβάσεις παρατάθηκαν με απόφαση ΔΣ του Οργανισμού μέχρι 31/10/16, χωρίς επικύρωση με Υπουργική απόφαση.

Εξακολουθούν οι ιατροί να δέχονται με συνοπτικές διαδικασίες, εξουθενωτικά κουρέματα σε στατιστικό, μη πραγματικό έλεγχο, με πάγωμα πληρωμών σε οποιαδήποτε ένσταση.

Πολλοί ιατροί αναφέρουν ότι έχουν χαθεί ενυπόγραφες επισκέψεις, εσώκλειστες στους φακέλους στην Πεύκη και ότι κουρεύονται 200 ευρώ καθώς δεν ανοίγει το σκαναρισμένο ηλεκτρονικό αρχείο της επίσκεψης.

Ο στόχος της πάταξης της πραγματικής παραβατικότητας από τον ΕΟΠΥΥ μένει όνειρο απατηλό. Αναμένουμε με προσμονή, τις απαιτούμενες εισαγγελικές παρεμβάσεις επί τελεσίδικων υποθέσεων της ΥΠΕΔΥΦΚΑ για αποδεδειγμένη παραβατική συμπεριφορά παρόχων.

Η ΕΝΙ ΕΟΠΥΥ ζητά μετ’ επιτάσεως τον ουσιαστικό και τυπικό έλεγχο, εδώ και χρόνια οπότε και εκκρεμεί ο έλεγχος και η εκκαθάριση του οφειλομένου 10% από το 2012! Ο δε έλεγχος του 2013 που έχει εκκαθαρισθεί από τις ιδιωτικές ελεγκτικές εταιρείες, παραμένει απλήρωτος.

Ο τίμιος ιατρός του Οργανισμού που εργάζεται αξιοπρεπώς, αργοπεθαίνει.

Ενημερώνουμε τους ασφαλισμένους ότι προσπαθούμε να παραμείνουμε κοντά τους στην ΠΦΥ με κάθε τρόπο και να μην κλείσουν τα ιατρεία μας, υπό το βάρος των οικονομικών μας υποχρεώσεων και χωρίς πληρωμές από τον ΕΟΠΥΥ. Είμαστε όμως αναγκασμένοι να κηρύξουμε επίσχεση παροχής υπηρεσιών από 01/07/2016, ζητώντας τα δεδουλευμένα Φεβρουαρίου αλλά και τις πληρωμές που εκκρεμούν για τον Ιανουάριο.

Η ηγεσία του ΕΟΠΥΥ ας επισπεύσει την τήρηση των υποχρεώσεων της, χωρίς νουθεσίες και υποδείξεις προς τους συμβεβλημένους ιατρούς. Αν επιθυμεί, οι ιατροί που θα πληρωθούν και ΔΕΝ θα συμμετέχουν στην επίσχεση, ας το δηλώσουν στον ΕΟΠΥΥ για να έχει ο οργανισμός την πληροφόρησή του, με όποιον τρόπο του φανεί αυτή χρήσιμη.

Σωματείο Ευαγγελισμού: Κινητοποίηση για να σταματήσει η απληρωσιά των εργολαβικών.

 Ομόφωνη απόφαση Διοικητικού Συμβουλίου Σ.Ε.Ν.Ε.

Πάνω από τετρακόσιοι εργολαβικοί εργάτες (καθαρίστριες, τραπεζοκόμοι, σεκιούριτυ, βοηθοί μάγειρες, εργάτες κ.λπ.) που καλύπτουν υπηρεσίες και πάγιες ανάγκες του νοσοκομείου, είναι και πάλι απλήρωτοι! Με το «αιτιολογικό» της λήξης των συμβάσεων οι πάρεδροι δεν εγκρίνουν τα κονδύλια κι έτσι εκατοντάδες συνάδελφοι οι οποίοι παραμένουν απλήρωτοι εδώ και τρεις μήνες βρίσκονται σε αδιέξοδο και έχουν φτάσει στα όρια της εξαθλίωσης, αλλά και της ανασφάλειας για το αύριο.

Στην ουσία, οι εργολάβοι δεν ανταποκρίνονται στις υποχρεώσεις τους και ενώ χρόνια τώρα κερδοσκοπούν ασύδοτα στις πλάτες τους των πιο βαθιά εκμεταλλευόμενων εργαζόμενων, τους αφήνουν κυριολεκτικά στην πείνα.

Τα υπουργεία Εργασίας και Υγείας αδιαφορούν προκλητικά. Η συγκυβέρνηση με τη στάση της αποδεικνύει ότι πρόθεσή της είναι να οδηγήσει τους εργαζόμενους στα συνεργεία από την αυθαιρεσία & τρομοκρατία των εργολάβων στο αίσχος των ατομικών συμβάσεων! Αυτός άλλωστε είναι και ο κεντρικός κυβερνητικός στόχος – σύμφωνος και με τις ευρωπαϊκές οδηγίες: η διεύρυνση των ελαστικών πάμφθηνων εργαζόμενων σε όλο το Δημόσιο.

Το σωματείο μας έχει κάνει επανειλημμένες εντονότατες παραστάσεις διαμαρτυρίας στη Διοίκηση και στην εργολάβο. Επικαλούνται αποφάσεις δικαστηρίων και άλλες σαθρές δικαιολογίες με αποτέλεσμα οι εργαζόμενοι να εξακολουθούν να ζουν στη μιζέρια και ποιος ξέρει για πόσο ακόμα.

                                                                             ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ !

Δεν χωράει αναμονή  ή  επανάπαυση

 ΟΛΟΙ στο ΔΡΟΜΟ!

  • Την ΤΕΤΑΡΤΗ 29 Ιουνίου 5.30 πμ συγκέντρωση των εργολαβικών εργατών του Νοσοκομείου στα γραφεία της εργολάβου καθαριότητας για να απαιτήσουμε ΕΔΩ και ΤΩΡΑ να πληρωθούν τα δεδουλευμένα.
  • Καλούμε την επιθεώρηση εργασίας να αναλάβει τις ευθύνες της και να πάρει τα ανάλογα μέτρα.
  • Δεν  αφήνουμε σε χλωρό κλαρί Διοίκηση – Υπουργείο Υγείας – κυβέρνηση!  Είναι δική τους ευθύνη η μη διενέργεια διαγωνισμών – είναι δική τους επιλογή το καθεστώς ομηρίας που έχει επιβληθεί στους εργολαβικούς κι επομένως, είναι πρωτίστως ζήτημα πολιτικής βούλησης η λύση του προβλήματος.

 

ΝΑ ΠΛΗΡΩΘΟΥΝ ΕΔΩ & ΤΩΡΑ ΤΑ ΔΕΔΟΥΛΕΥΜΕΝΑ

ΛΕΜΕ ΟΧΙ στη σκλαβιά των εργολάβων,

αλλά & των ατομικών συμβάσεων

ΣΤΑΘΕΡΗ & ΜΟΝΙΜΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ!

Καλό Ιούλη για τις υπερωρίες του… Απριλίου!

enotiko-kinima-anatropi-einap

Με τοποθέτησή μας στην συνεδρίαση της ΕΓ της ΟΕΝΓΕ στις 10/6/16 είχαμε επισημάνει πως έχει καθυστερήσει απαράδεκτα η εκταμίευση του κονδυλίου για τις εφημερίες και υπερωρίες του 2ου τριμήνου του έτους και πως θα είναι πρακτικά αδύνατο να πληρωθούν οι υγειονομικοί μέσα στον Ιούνιο.

Αντίθετα, οι εκπρόσωποι του «Μετώπου» τόσο στην συνεδρίαση όσο και τις επόμενες μέρες με δημόσιες αναρτήσεις διαβεβαίωναν πως «όλα έχουν δρομολογηθεί» και πως στις 27/6 θα έμπαιναν στους λογαριασμούς μισθοδοσίας των νοσοκομειακών γιατρών οι δεδουλευμένες εφημερίες Απριλίου και Μαΐου.

Όμως, οι αρμόδιοι υπουργοί Οικονομικών και Υγείας «άδειασαν» για μια ακόμα φορά την ηγεσία της κυβερνητικής παράταξης… οι μισθοδοσίες των νοσοκομείων έλαβαν το «πράσινο φως» για την έγκριση της εκταμίευσης μόλις στις 17/6, την Παρασκευή πριν την αργία του… Αγίου Πνεύματος (!). Αυτό φυσικά σημαίνει πως στα περισσότερα νοσοκομεία της χώρας θα ήταν πρακτικά αδύνατον να γίνουν οι διαδικασίες ενταλματοποίησης – έγκρισης ενταλμάτων από πάρεδρο – «ανέβασμα» μισθοδοτικής κατάστασης στον ιστότοπο της Ενιαίας Αρχής Πληρωμών – ΕΑΠ (που επιτρέπεται μόνο συγκεκριμένες ημερομηνίες) ώστε να γίνει πληρωμή στις 27/6. Χαρακτηριστικά, «όλως τυχαίως» την Παρασκευή 17/6 την μέρα που η ειδοποίηση έγκρισης έφτασε στα νοσοκομεία αργά το μεσημέρι, «έκλεινε» ο ιστότοπος της ΕΑΠ που θα ξανανοίξει 1/7… Οι εφημερίες Απριλίου θα πληρωθούν 13-14/7 και αν, ενώ είναι άγνωστο αν θα πληρωθούν τότε και οι εφημερίες Μαΐου. Όσον αφορά τις εφημερίες Ιουνίου τα πράγματα είναι ακόμα πιο… «σκοτεινά», αφού κατά πληροφορίες το ΓΛΚ έχει απελευθερώσει μέχρι στιγμής μόνο τα 2/3 του κονδυλίου του 2ου τριμήνου.

Για άλλη μια φορά λοιπόν οι νοσοκομειακοί γιατροί αλλά και υπόλοιποι υγειονομικοί αντιμετωπίζονται ΑΠΑΞΙΩΤΙΚΑ και ΠΕΡΙΦΡΟΝΗΤΙΚΑ όσον αφορά την πενιχρή αποζημίωση του εφημεριακού και υπερωριακού τους έργου, το οποίο διεξάγεται σε εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες. Το μαύρο μέτωπο κεφαλαίου–ΕΕ–ΔΝΤ–μνημονιακών κυβερνήσεων για άλλη μια φορά όταν θέλει να καθυστερήσει κάποια κρατική πληρωμή επιλέγει τα 2 ευρώ την ώρα του ειδικευόμενου γιατρού. Για να μην καθυστερήσει ούτε μια μέρα την πληρωμή κρατικοδίαιτων μεγαλοεργολάβων και παχυλών βουλευτικών μισθών. Για να δείχνει ο κ. Τσίπρας (ακριβώς όπως έκανε κι ο κ. Σαμαράς) στους δανειστές-δυνάστες την ΑΠΑΤΗ των λεγόμενων «πρωτογενών πλεονασμάτων» που απαιτούνται από τα μνημόνια.

Στοιχείο αυτής της συνεχιζόμενης απαξίωσης, εκτός από την καθυστέρηση στην πληρωμή, είναι πως σε πολλές περιπτώσεις τα προβλεπόμενα κονδύλια ΔΕΝ ΕΠΑΡΚΟΥΝ και έχουμε ξανά οριζόντιες περικοπές δεδουλευμένων εφημεριών και υπερωριών. Μάλιστα, παρατηρείται πάλι το φαινόμενο σε μια σειρά νοσοκομεία (κυρίως της Θεσσαλονίκης) οι διοικήσεις να πιέζουν προϊστάμενους διευθυντές τμημάτων (τι είχες Γιάννη, τι είχα πάντα …) να «διορθώσουν» τα προγράμματα δεδουλευμένων εφημεριών ΕΚ ΤΩΝ ΥΣΤΕΡΩΝ (!) ώστε να φαίνεται πως πραγματοποιήθηκαν λιγότερες εφημερίες (!!) από αυτές που πραγματικά έγιναν. Προειδοποιούμε τους πάντες πως τέτοιες ενέργειες είναι ΠΛΑΣΤΟΓΡΑΦΙΑ, δηλαδή κακούργημα, και καλούμε τους γιατρούς όποιου νοσοκομείου ξαναεπιχειρηθεί κάτι τέτοιο, εκτός από τις αναγκαίες κινηματικές ενέργειες, να προσφύγουν αμέσως και νομικά ενάντια παντός υπευθύνου. Προειδοποιούμε σχετικά και τους συναδέλφους επιστημονικούς υπεύθυνους τμημάτων να μην αποδεχτούν να διαπράξουν πλαστογραφία για να «ξελασπώσουν» διοικήσεις και κυβέρνηση.

Οι νοσοκομειακοί γιατροί, και ιδιαίτερα οι ειδικευόμενοι, έχουν αποδείξει πολλές φορές στο παρελθόν πως αυτό τον χλευασμό ενάντια στην αξιοπρέπειά τους ΔΕΝ ΤΟΝ ΕΠΙΤΡΕΠΟΥΝ. Ο δρόμος των επισχέσεων εργασίας είναι γνώριμος.

Προειδοποιούμε την κυβέρνηση ΝΑ ΚΟΨΕΙ άμεσα την κοροϊδία και καθόλου να μην υποτιμά τις αγωνιστικές διαθέσεις των υγειονομικών.

– Το κονδύλι των εφημεριών & υπερωριών του 3ου τριμήνου 2016 πρέπει να εγκριθεί από τις αρχές Ιουλίου.

– Οι αρμόδιοι των υπουργείων Υγείας και Οικονομικών να φροντίσουν ώστε το πολύ ως 14/8 να έχουν αποζημιωθεί όλες οι δεδουλευμένες εφημερίες & υπερωρίες του 2ου τριμήνου.

– Να αποζημιωθούν όλες οι απλήρωτες εφημερίες και υπερωρίες που εκκρεμούν από χρόνια σε διάφορα νοσοκομεία.

– Τα κονδύλια να διαμορφώνονται σύμφωνα με τις πραγματικές ανάγκες. Καμία περικοπή σε δεδουλευμένα.

ΜΗΝ ΤΟΛΜΗΣΕΙ ΚΑΝΕΝΑΣ ΝΑ ΔΙΑΠΡΑΞΕΙ ΠΛΑΣΤΟΓΡΑΦΙΑ ΜΕ ΕΚ ΤΩΝ ΥΣΤΕΡΩΝ ΠΑΡΑΧΑΡΑΞΗ ΚΑΙ ΠΕΡΙΚΟΠΗ ΣΕ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ ΗΔΗ ΕΚΤΕΛΕΣΜΕΝΩΝ ΕΦΗΜΕΡΙΩΝ.

Για την ανασυγκρότηση του συνδικαλιστικού κινήματος.

xarisis-poe-otaΤου Γιώργου Χαρίση.
Άρθρο που δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα «ΕΞΟΔΟΣ 133» (24-06-16).

Σήμερα μετά από επτά χρόνια εφαρμογής μνημονιακών πολιτικών από το ΠΑΣΟΚ, τη ΝΔ, το ΣΥΡΙΖΑ και τους άλλους μνημονιακούς συνοδοιπόρους τους (ΔΗΜΑΡ-ΛΑΟΣ-ΑΝΕΛ), το αστικό πολιτικό σύστημα φαίνεται να είναι πιο ισχυρό, όχι μόνο γιατί το πάνω από το 80% των βουλευτών του κοινοβουλίου έχουν ψηφίσει μνημόνια, αλλά και γιατί ενσωματώθηκε στο στρατόπεδό του μια βασική αντιμνημονιακή δύναμη, ο ΣΥΡΙΖΑ, που σήμερα αποτελεί και την ατμομηχανή της εφαρμογής των βάρβαρων αντεργατικών και αντιλαϊκών πολιτικών.

Η μετάλλαξη αυτή του ΣΥΡΙΖΑ λειτουργεί ως η κολυμπήθρα του Σιλωάμ για το ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ, δικαιώνει τις πολιτικές επιλογές τους, κάνει αυτός τη βρώμικη δουλειά, εφαρμόζοντας ακόμα και μνημονιακά προαπαιτούμενα του 1ου και 2ου μνημονίου που δεν εφαρμόστηκαν – λόγω και της δικής του συμβολής στους αντιμνημονιακούς αγώνες – και δίνει τον απαιτούμενο χρόνο για την ανασυγκρότηση των αστικών πολιτικών δυνάμεων, ενώ το σαρκίο της προδοσίας των λαϊκών προσδοκιών περιφέρεται σ’ όλες τις πρωτεύουσες τις Ευρώπης για να εμπεδώνεται στις λαϊκές συνειδήσεις όλων των χωρών ότι ο νεοφιλελευθερισμός είναι μονόδρομος.

Οι εργαζόμενοι και ο ελληνικός λαός τώρα συνειδητοποιούν αυτή την ολική μετάλλαξη του ΣΥΡΙΖΑ, που βλέπουν καθημερινά να λέγονται τα ίδια επιχειρήματα με τους προκατόχους τους, να μην τηρείται καμία δέσμευσή τους και να γίνονται τα εντελώς αντίθετα, να χρησιμοποιούνται οι ίδιες πρακτικές σε κοινοβουλευτικό επίπεδο και να συκοφαντούνται οι λαϊκοί αγώνες, να εντείνεται ο αυταρχισμός, η κρατική καταστολή και να ευνουχίζεται η δημοκρατική λειτουργία.

Σήμερα φαινομενικά είμαστε στο σημείο που οι εργαζόμενοι βιώνουν την ήττα, βρίσκονται σε σταυροδρόμι και σκέφτονται αν θα πάνε με τους «παραιτηθείτε» και «μένουμε Ευρώπη» ή αν θα συνεχίσουν, προσπερνώντας την προδοσία των ελπίδων τους και επιχειρώντας μια νέα προσπάθεια για εθνική ανεξαρτησία, αξιοπρέπεια και κοινωνική δικαιοσύνη, εμμένοντας στο περήφανο «ΟΧΙ» της 5ης Ιουλίου του 2015.

Η πρώτη επιλογή έχει λίγο-πολύ προδιαγεγραμμένη πορεία και μέλλον: Συνέχιση του μαρτυρίου της σταγόνας, συντάξεις πείνας, μισθοί Κίνας και εργασιακές συνθήκες Μπαγκλαντές, νοικάρηδες στα σπίτια μας, νοσοκομεία χωρίς προσωπικό και φάρμακα, παιδεία για τα βασικά και κυρίως ό,τι παράγει ο ελληνικός λαός, που δεν θα έχει μεταναστεύσει, θα παρακρατείται για να πληρώνονται οι δανειστές.

Η δεύτερη επιλογή είναι δύσκολη, έχεις κόπους και θυσίες, προϋποθέτει τη σύγκρουση με τις αστικές πολιτικές δυνάμεις του τόπου και τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα και την έξοδο από την ευρωζώνη και την Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά μπορεί να οδηγήσει σε μια Ελλάδα που θα είναι κυρίαρχος ο λαός της, που θα αξιοποιεί το δημόσιο και παραγόμενο πλούτο της σε όφελος του λαού της και όχι των τοκογλύφων δανειστών, σε μια Ελλάδα της δημοκρατίας, της ανάπτυξης, της ισότητας και της κοινωνικής δικαιοσύνης.

Στο σημείο αυτό που βρισκόμαστε εξηγείται και δεν θα πρέπει να ενοχοποιείται η στάση αναμονής, παραίτησης και μη συμμετοχής στους αγώνες και τις κινητοποιήσεις των εργαζομένων το τελευταίο διάστημα.

Αυτή η κατάσταση ενισχύεται και από την κατάσταση του εργατικού συνδικαλιστικού κινήματος. Παραμένει και μετά το πρόσφατο συνέδριο της ΓΣΕΕ η ίδια συμβιβασμένη και προδοτική του ηγεσία του, αυτή που επί επτά χρόνια βάζει πλάτη για να περάσει η μνημονιακή λαίλαπα, πότε δικαιολογώντας την αναγκαιότητά τους και πότε «αντιδρώντας» για να εκτονώσει την αγανάκτηση των εργαζομένων και με έναν πρόεδρο που μπορεί να συναντιέται με την Άγγελα Μέρκελ, αλλά δεν μπορεί να ηγηθεί των διαδηλώσεων και των απεργιών γιατί θα συναντήσει τη δικαιολογημένη μήνη των εργαζομένων.

Με μια ηγεσία που σε μια κρίσιμη ταξική μάχη, όπως ήταν το δημοψήφισμα στις 5 Ιούλη του 2015, τάχθηκε με το στρατόπεδο του «Μένουμε Ευρώπη» και του «ΝΑΙ» μαζί με την ντόπια και ευρωπαϊκή οικονομική ολιγαρχία. Τάχθηκε με το μέρος των εργοδοτικών οργανώσεων τα μέλη των οποίων την κρίσιμη βδομάδα που προηγήθηκε του δημοψηφίσματος και με κλειστές τις τράπεζες, εκβίαζαν και τρομοκρατούσαν τους εργαζόμενους για το χάος της επόμενης μέρας αν τάσσονταν με το «ΟΧΙ».

Είναι η ίδια ηγεσία που τώρα θέλει να εμφανίζεται αντιμνημονιακή και αντικυβερνητική, δεν πείθει όμως κανέναν, αλλά δεν κάνει και τίποτα για να οργανώσει την αντίσταση απέναντί της, αντίθετα λειτουργεί πυροσβεστικά σε κάθε κινηματική αναλαμπή (βλ. απεργία 4ης Φλεβάρη), όπου σε συνεργασία δυστυχώς με την ηγεσία του ΠΑΜΕ οδήγησαν τα πράγματα σε «ήσυχα νερά», προκηρύσσοντας μια 48ωρη απεργία φάντασμα – όταν θα κατατίθετο το νομοσχέδιο στη Βουλή – δίνοντας έτσι την πρωτοβουλία των κινήσεων στην κυβέρνηση να ορίσει ουσιαστικά ακόμα και τις μέρες της απεργίας και γι’ αυτό βέβαια την «προκήρυξε» την παραμονή της γιορτής του Θωμά!

Έτσι λοιπόν είναι επείγουσα ανάγκη η ανασυγκρότηση του συνδικαλιστικού κινήματος από τα κάτω και η συγκρότηση ενός συντονιστικού κέντρου από πρωτοβάθμια σωματεία και ταξικές ομοσπονδίες του δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, από Εργατικά Κέντρα της ΓΣΕΕ και από Νομαρχιακά τμήματα της ΑΔΕΔΥ, από εργατικές συλλογικότητες και αγωνιστές συνδικαλιστές, για να ηγηθεί του αγώνα για την επαναφορά και διεύρυνση των εργατικών, κοινωνικών και δημοκρατικών κατακτήσεων και για τη συγκρότηση ενός ευρύτερου κοινωνικού μετώπου για την ανατροπή των μνημονιακών πολιτικών, την κατάργηση των μνημονίων και την απαλλαγή της χώρας από τη μνημονιακή επιτροπεία.

Καθήκον λοιπόν των ταξικών δυνάμεων στο εργατικό κίνημα είναι αυτό και όχι απλά η κατάληψη θέσεων σε κάστρα χωρίς στρατό, αλλά και το γκρέμισμα των καστροπορτών για να τα καταλάβουν οι εργαζόμενοι. Πιο εύκολο είναι κάποιος να κάνει ληστεία σε τράπεζα, παρά να παραβιάσει τα μέτρα ασφαλείας για να μπει στο κτήριο της ΓΣΕΕ!

Οι δυνάμεις του ΜΕΤΑ λοιπόν πρέπει να είναι απέναντι στις δυνάμεις του νεομνημονιακού κυβερνητικού συνδικαλισμού, να διαχωριστούν από ψηφοδέλτια συνεργασίας – όπου υπήρχαν με τις δυνάμεις αυτές – για να μη χρησιμοποιείται η παράταξη ως περιφερόμενο πλυντήριο των συνδικαλιστικών στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ.

Ταυτόχρονα οι δυνάμεις του ΜΕΤΑ πρέπει να είναι σε μετωπική και ανειρήνευτη σύγκρουση με τις αντιλήψεις, νοοτροπίες και πρακτικές της συμβιβασμένης και γραφειοκρατικής ηγεσίας του εργατικού κινήματος και με στραμμένο το βλέμμα τους έξω τα συνδικαλιστικά γραφεία, να απευθυνθούν στο σύνολο της εργατικής τάξης, Έλληνες και μετανάστες και κυρίως σ’ αυτό το τμήμα που είναι άνεργο, ελαστικά εργαζόμενο, χωρίς ΣΣΕ και με μισθούς πείνας και να το οργανώσουν στα συνδικάτα.

Σήμερα για να επανακινητοποιήσουμε τους εργαζόμενους χρειάζεται η διαμόρφωση μιας σωστής τακτικής που θα συνδυάζεται το μερικό με το γενικό και τα ιδιαίτερα προβλήματα με την ανάγκη της ανατροπής των μνημονίων, της διαγραφής τους χρέους και της εθνικοποίησης των τραπεζών, τη σύγκρουση και ρήξη με την Ευρωζώνη και την ΕΕ και την προώθηση ενός προγράμματος παραγωγικού μετασχηματισμού της χώρας και αναδιανομής του παραγόμενου πλούτου υπέρ των λαϊκών στρωμάτων.

Το επόμενο διάστημα θα είναι κρίσιμο, γιατί οι εργαζόμενοι θα νιώσουν στο «πετσί» τους την εφαρμογή των επώδυνων μέτρων που ψηφίστηκαν πρόσφατα, αλλά και αυτών που έρχονται την επόμενη περίοδο για τα εργασιακά με κύριες αιχμές τη διεύρυνση της «ευελιξίας» της εργασίας, τη νέα μείωση του κατώτατου μισθού και την απελευθέρωση των ομαδικών απολύσεων, τον περιορισμό του δικαιώματος της απεργίας και την επαναφορά του «δικαιώματος» της ανταπεργίας (lockout) των εργοδοτών.

Η πολιτικοποίηση των αιτημάτων του συνδικαλιστικού κινήματος είναι αναγκαία, γιατί ακόμη και η λύση των επιμέρους αιτημάτων προσκρούει σε έναν μνημονιακό τείχος που αν δεν διαρραγεί δεν μπορούν να υπάρξουν προοδευτικές-ριζοσπαστικές λύσεις σε όφελος του λαού και της χώρας.

Η σωστή σχέση και σύνδεση στους εργατικούς-λαϊκούς αγώνες του μερικού με το γενικό θα μας προφυλάξει από τις απογοητεύσεις, αλλά και από την καλλιέργεια αυταπατών.

Τέλος η Εργατική Τάξη και τα συνδικάτα της πρέπει να οικοδομήσουν ένα ευρύτερο κοινωνικό μέτωπο δυνάμεων με όλα τα πληττόμενα από τα μνημόνια στρώματα, ιδιαίτερα τους μικρομεσαίους ελεύθερους επαγγελματίες, επιστήμονες και αγρότες για να μπορεί το επόμενο διάστημα οι αγώνες να είναι αποτελεσματικοί και νικηφόροι.

Σύλλογος Εργαζομένων Νοσοκομείου Ικαρίας

Ανακοίνωση – Καταγγελία

Με αγανάκτηση πληροφορηθήκαμε πως η 2η Υγειονομική Περιφέρεια (ΥΠΕ), σε συνεννόηση και με τη συναίνεση του διοικητή του ΓΝ ΚΥ Ικαρίας, προτίθεται να μετακινήσει για ένα μήνα την μοναδική πλέον αγροτική γιατρό του Νοσοκομείου μας στους Φούρνους, διογκώνοντας με αυτόν τον τρόπο το ήδη μεγάλο εφημεριακό πρόβλημα που υπάρχει λόγω των ελλείψεων σε γιατρούς. Την ίδια ώρα, η χρόνια και μη αντιμετωπιζόμενη έλλειψη ειδικευμένων γιατρών στο Κέντρο Υγείας Ευδήλου μπαλώνεται όπως-όπως με 20ήμερη μετακίνηση του αγροτικού γιατρού του Μαγγανίτη, αφήνοντας τους κατοίκους του χωριού χωρίς γιατρό.

          Με τέτοιες πρακτικές, όπως τους έχουμε ήδη προειδοποιήσει, είναι φανερό πως το μόνο που θα καταφέρουν στο τέλος είναι ν’ αφήσουν χωρίς αγροτικούς γιατρούς ΚΑΙ την Ικαριά ΚΑΙ τους Φούρνους. Γιατί ενώ κάποιοι νέοι επιστήμονες παίρνουν την δύσκολη απόφαση να κάνουν το (μη υποχρεωτικό πλέον) αγροτικό τους στα νησιά και την παραμεθόριο, το Υπουργείο Υγείας και οι διορισμένες Διοικήσεις σε 2η ΥΠΕ και Νοσοκομεία τους «τιμωρούν» κι από πάνω, μετατρέποντάς τους σε νομάδες που γυρνάνε μ’ ένα σάκο στην πλάτη για να καλύψουν τα κενά, την ευθύνη των οποίων έχουν αυτοί που τους στέλνουν!  Έτσι το μήνυμα που δίνει έμπρακτα , η κάθε επιπέδου πολιτική ηγεσία, στους νέους γιατρούς είναι να προτιμήσουν το εξωτερικό ή την εύκολη λύση να επιλέγουν τα μη άγονα και προβληματικά ιατρεία, όπου θα γράφουν συνταγές 5 ώρες και θα ησυχάζει το κεφάλι τους. Είναι το ακριβώς αντίθετο μήνυμα απ’ αυτό που θέλει να λέει η πολιτική ηγεσία ότι θέλει να δώσει, επικαλούμενη, ως κοινός απατεώνας, οικονομικά και άλλα κίνητρα που εξαγγέλονται, ψηφίζονται αλλά δεν εφαρμόζονται!

          Ποια κάλυψη στο κάτω κάτω μπορεί να υπάρξει όταν το Υπουργείο δεν έχει προκηρύξει θέσεις αγροτικών ιατρείων από τον Γενάρη; Και να μην μιλήσουμε για το ότι ακόμα πχ δεν έχουν αποζημιωθεί οι αγροτικοί γιατροί για τις προηγούμενες  μετακινήσεις τους τον Δεκέμβρη του 2015!

Την ίδια στιγμή προσπαθεί να κάνει πράξη την λογική «και η πίτα ολόκληρη και ο σκύλος χορτάτος»! Ενώ εφαρμόζει κανονικά τις μνημονιακές διατάξεις του νόμου Γεωργιάδη για το ΠΕΔΥ (που μεταξύ άλλων αφαίρεσε τα Κέντρα Υγείας και τα αγροτικά ιατρεία απ’ τα νοσοκομεία) απ’ την άλλη τον καταργεί επιλεκτικά και «κάτω απ’ το τραπέζι» όπου την συμφέρει, Ενώ κατακεραύνωνε και καταψήφιζε ως αντιπολίτευση τις ρυθμίσεις των Γεωργιάδη, Λοβέρδου κλπ τις εφαρμόζει μια χαρά (κι ακόμη καλύτερα) προσπαθώντας να επιβάλλει στην πράξη για τους ήδη ταλαιπωρημένους εργαζόμενους το ότι όλοι κάνουν απ’ όλα, όποτε χρειαστεί και όπου χρειαστεί (εκτός βέβαια από ορισμένους που, όπως με τις προηγούμενες κυβερνήσεις, παραμένουν στο απυρόβλητο, προφανώς στα πλαίσια του «ηθικού πλεονεκτήματος» της κυβέρνησης)!

Ο διοικητής του νοσοκομείου, ως τοπικός εκφραστής της μνημονιακής πολιτικής της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ για προσλήψεις-ψίχουλα στο χώρο της υγείας, ακολουθώντας τις επιταγές των πολιτικών του προϊσταμένων επιλέγει να ανοίξει μια τρύπα στο παραπαίον νοσοκομείο, προκειμένου να μπαλωθεί ΠΡΟΧΕΙΡΑ η χρόνια «τρύπα» των Φούρνων (που όλο την εμπαλώνουνε κι όλο είναι ξηλωμένη, όπως λέει και το τραγούδι) και η αμαρτωλή κατάσταση την οποία συντηρεί και καλύπτει η ΥΠΕ εδώ και 15 μήνες! Και όλα αυτά παρουσιαζόμενος μαζί με την διοίκηση της ΥΠΕ ως υπερασπιστές «του δικαιώματος των Φουρνιωτών για γιατρό», υπέρμαχοι της απαράδεκτης λογικής «να κάνουμε μια χάρη στην ΥΠΕ και το υπουργείο για να μας δώσουν ως αντάλλαγμα κονδύλια για γιατρούς»!!!

          Δηλαδή, όλοι αυτοί που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο συνεχίζουν την διάλυση της υγείας στη χώρα μας, μας λένε την ίδια ώρα ότι κόπτονται για την περίθαλψη των Φουρνιωτών και κυρίως πως, προκειμένου να προσληφθεί έστω και ελάχιστο απ’ το αναγκαίο προσωπικό πρέπει να κάνουμε «χάρες» στους κυβερνώντες-υποτελείς της τρόικας!

          Για την κατάσταση αυτή, που ούτε καινούργια ούτε άγνωστη στους αρμοδίους φορείς είναι, ευθύνονται οι πολιτικές που αντιμετωπίζουν την δημόσια δωρεάν υγεία ως περιττή ανάγκη προκειμένου να ικανοποιηθούν οι τοκογλύφοι της ΕΕ και του ΔΝΤ.

          Όπως αντιπαλέψαμε και αποτρέψαμε στο παρελθόν κάθε μετακίνηση συναδέλφου μας έτσι και τώρα θα μας βρουν απέναντί τους. Όποιος, μέσα σε αυτήν την εκρηκτική κατάσταση που έχει περιέλθει το δημόσιο σύστημα υγείας, καμώνεται πως δεν καταλαβαίνει παίρνει συνειδητά ή ασυνείδητα το μέρος όσων το ξηλώνουν και το κατεδαφίζουν με τις πολιτικές τους επιλογές.

          Δεν συναινούμε σε λογικές και πρακτικές που εξευτελίζουν εργαζόμενους και ασθενείς, που εξοντώνουν εργασιακά όσους καθημερινά προσπαθούν να εξυπηρετήσουν τον τοπικό πληθυσμό ενώ την ίδια ώρα αφήνουν στο απυρόβλητο όσους έχουν «μπάρμπα στην Κορώνη». Δεν πρόκειται με τη στάση μας να συγκαλύψουμε τα υπάρχοντα προβλήματα και κενά, πόσο μάλλον όταν μας ζητείται να βάζουμε πλάτη στη μιζέρια μας με αντάλλαγμα υποσχέσεις για προσλήψεις που ούτως ή άλλως δικαιούμαστε.

 Παρέχουμε, με βάση τις αποφάσεις της Γενικής μας Συνέλευσης, απεργιακή κάλυψη στους μετακινούμενους.

Καλούμε έκτακτη Γενική Συνέλευση την Δευτέρα 27/06.

          Συμμετέχουμε και αναδεικνύουμε το ζήτημα και μέσα από την 4ωρη πανελλαδική στάση εργασίας στο χώρο της υγείας την Τετάρτη 29/06/16 από 11πμ ως 3μμ.

  • ΚΑΤΑΓΓΕΛΟΥΜΕ στην τοπική κοινωνία τις πρακτικές ΥΠΕ – διοίκησης. Η κάλυψη των αναγκών μας δεν είναι χάρη. Για εμάς άλλη λύση δεν υπάρχει πέρα από την κάλυψη των κενών θέσεων με μόνιμες προσλήψεις γιατρών και μη ιατρικού προσωπικού.
  • ΝΑ ΑΝΑΚΛΗΘΟΥΝ οι απαράδεκτες αποφάσεις ΥΠΕ – διοίκησης για μετακίνηση των αγροτικών γιατρών
  • ΓΙΑ τα εφημεριακά κενά και τα όποια προβλήματα προκύψουν ΤΗΝ ΕΥΘΥΝΗ ΘΑ ΕΧΟΥΝ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΚΑΙ ΜΟΝΟ η Διοίκηση, η ΥΠΕ και το Υπουργείο Υγείας
  • Καλούμε τους κατοίκους των Φούρνων, του Μαγγανίτη και όλης της περιοχής σε κοινό αγώνα ενάντια στην υποβάθμιση της δημόσιας δωρεάν υγείας

ΜΕ ΑΓΩΝΕΣ ΥΠΕΡΑΣΠΙΖΟΜΑΣΤΕ ΚΑΙ ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΜΑΣ ΣΤΗ ΔΗΜΟΣΙΑ ΔΩΡΕΑΝ ΙΑΤΡΟΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΗ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ ΠΟΥ ΘΑ ΚΑΛΥΠΤΕΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΤΙΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΜΑΣ

27/06/2016

This is not a coup: Δεν μας εκβίασαν οι θεσμοί, παραδέχεται ο ΣΥΡΙΖΑ.

2016-06-26-2551511-620x330Πηγή: info-war.gr

Με ενθουσιασμό όπως μαθαίνουμε ολοκληρώθηκαν οι εργασίες της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ, όπου δόθηκε ψήφος εμπιστοσύνης στη μνημονιακή πολιτική του Αλέξη Τσίπρα και της κυβέρνησής του.

Για την ακρίβεια, όπως διαβάζουμε στο CNN.gr, η πρόταση της Επιτροπής Θέσεων δεν καταψηφίστηκε από κανένα μέλος, ενώ υπήρξαν έξι λευκά.

Το πιο ενδιαφέρον όμως είναι ότι οι περίφημοι 53 δέχθηκαν να αφαιρεθεί από τη δική τους τροπολογία παράγραφος που χαρακτήριζε τη συμφωνία του καλοκαιριού αποτέλεσμα ενός αδίστακτου εκβιασμού και ενός πραξικοπήματος.

Ούτε λίγο ούτε πολύ με αυτή του την κίνηση ο ΣΥΡΙΖΑ ζητά την πατρότητα της μνημονιακής πολιτικής. Εύγε!

This is not a coup λοιπόν και επισήμως. Αυτή ήταν η πολιτική που σχεδίαζε να εφαρμόσει ο ΣΥΡΙΖΑ και τα καταφέρνει με απόλυτη επιτυχία. Αυτή δεν είναι άλλωστε η μαγεία της σοσιαλδημοκρατίας; Να εφαρμόζεις τα πιο αντιδραστικά μέτρα για λογαριασμό της εκάστοτε οικονομικής ελίτ, φροντίζοντας να μην ανοίγει ρουθούνι.

Α.Χ

Ανακοίνωση του ΜΕΤΑ ΥΓΕΙΟΝΟΜΙΚΩΝ για την πανελλαδική στάση εργασίας την Τετάρτη 29/6.

Πανελλαδική στάση εργασίας στην Υγεία
ΤΕΤΑΡΤΗ 29 ΙΟΥΝΙΟΥ 2016 ώρα 11 έως 3.
Συγκέντρωση στις 11:30 στο Υπουργείο Υγείας.

meta_ygeionomikon2

Διεκδικούμε:
Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους.
Όχι στις ελαστικές σχέσεις εργασίας και τον εργασιακό μεσαίωνα.
• Προσλήψεις μόνιμου προσωπικού
• Επανασύσταση των οργανικών θέσεων στις υποστηρικτικές υπηρεσίες και άμεση προκήρυξή τους
• Άμεσα, μετατροπή των ατομικών συμβάσεων και όλων των ελαστικών σχέσεων σε συμβάσεις αορίστου χρόνου
• Αύξηση της χρηματοδότησης για τις μονάδες Υγείας

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι
Η επίθεση που δέχεται ο λαός και οι εργαζόμενοι εξ αιτίας της εφαρμογής των ακραίων νεοφιλελεύθερων πολιτικών της Κυβέρνησης μετά την πρόσδεσή της στο μνημονιακό άρμα, κλιμακώνεται και οξύνεται μέρα με τη μέρα.

Η εξειδίκευση και η υλοποίηση του 3ου μνημονίου με την ψήφιση σωρείας αντιλαϊκών νόμων (αλλά και οι «ουρές» των προηγούμενων) είναι πλέον ορατές στην καθημερινότητα των εργαζομένων και αποδομούν την κυβερνητική προπαγάνδα περί «παράλληλων προγραμμάτων». Διαλύουν επίσης τις όποιες αυταπάτες μπορεί να υπήρξαν σε μερίδα εργαζομένων για τη δυνατότητα ουσιαστικής βελτίωσης της ζωή τους εντός των μνημονιακών πλαισίων.

Ο χώρος της Υγείας δεν εξαιρείται από τη νεοφιλελεύθερη μνημονιακή επέλαση.

Η υποστελέχωση και η υποχρηματοδότηση των δημόσιων δομών Υγείας, έχουν σαν αποτέλεσμα τη συρίκνωση, την υποβάθμιση και το κλείσιμο τμημάτων και υπηρεσιών. Η ολοκληρωτική παράδοση του κοινωνικού αγαθού της υγείας στα χέρια του κεφαλαίου και των μεγάλων ομίλων που δραστηριοποιούνται στο χώρο, έχει δρομολογηθεί.

Οι δραματικές ελλείψεις προσωπικού εξουθενώνουν όλο και περισσότερο τους εργαζόμενους, καθιστώντας επικίνδυνες για την υγεία τους τις συνθήκες εργασίας.
Η έλλειψη προσωπικού είναι το ίδιο επικίνδυνη και για τους ασθενείς αφού καταστρατηγούνται ακόμα και οι στοιχειώδεις κανόνες ασφαλούς αντιμετώπισης, περίθαλψης και νοσηλείας.

Η κυβέρνηση, αντί να προχωρήσει σε μαζικές προσλήψεις μόνιμου προσωπικού ώστε να καλυφθούν οι κενές οργανικές θέσεις και παράλληλα να επανασυστήσει τις καταργημένες, επιλέγει την παγίωση και διεύρυνση του εργασιακού μεσαίωνα προσθέτοντας στα «πεντάμηνα» τους επικουρικούς κ.τ.λ. και τις ατομικές συμβάσει (κοινώς «μπλοκάκι») στις υπηρεσίες καθαριότητας, φύλαξης και σίτισης.
Αντί να νομοθετήσει την υποχρεωτική κατάργηση των ιδιωτικών συνεργείων που λυμαίνονται τα νοσοκομεία και εκμεταλεύονται άγρια τους εργαζόμενους, αντί να επανασυστήσει τις καταργημένες οργανικές θέσεις και να κάνει προσλήψεις μόνιμου προσωπικού, επέλεξε να συνταχθεί με τις επιταγές του «κουαρτέτου», νομοθετώντας την προαιρετική αντικατάσταση των ιδιωτικών συνεργείων από ατομικές συμβάσεις μίσθωσης έργου, μια ακόμα μορφή εργασιακής-μεσαιωνικής ζούγκλας.

Οι ατομικές συμβάσεις στις υποστηρικτικές υπηρεσίες που προωθούνται από την κυβέρνηση, είναι ο προπομπός για να γενικευτούν σε όλους τους κλάδους οι «προσλήψεις» με μπλοκάκι. Το άνοιγμα των εργασιακών το Φθινόπωρο θα περιλαμβάνει – εκτός των άλλων – και το μοντέλο των ατομικών συμβάσεων σε όλους τους κλάδους και σε όλο το Δημόσιο.

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι
Το προηγούμενο χρονικό διάστημα υπήρξαν πολύμορφες κινητοποιήσεις στο χώρο της Υγείας από Σωματεία αλλά και τοπικούς, κοινωνικούς και συνδικαλιστικούς φορείς οι οποίες συνέβαλαν στην ανάδειξη των προβλημάτων και δημιούργησαν κλίμα υπεράσπισης της δημόσιας Υγείας από την ίδια την κοινωνία.

Αποκορύφωμα ήταν η πανυγειονομική απεργία της 8/6/2016 η οποία ήταν αισθητά βελτιωμένη σε μαζικότητα αλλά και σε ποιότητα με κύριο χαρακτηριστικό την εμπλοκή και τη στήριξη από ΑΔΕΔΥ, ΟΕΝΓΕ, ΕΙΝΑΠ.
Σε καμία περίπτωση όμως, οι κινητοποιήσεις αλλά και η απεργιακή συγκέντρωση δεν ήταν αυτές που ανταποκρίνονται στη σημερινή αναγκαιότητα για ένα κίνημα που θα είναι ικανό να βάλει φρένο στην νεοφιλελεύθερη επέλαση της Κυβέρνησης και να δημιουργήσει όρους ανατροπής.

Η αντίσταση απέναντι στη νεοφιλελεύθερη-μνημονιακή βαρβαρότητα που έχει στόχο την κατάργηση των εργασιακών και κοινωνικών δικαιωμάτων τα οποία κατακτήθηκαν με αίμα, πρέπει να γίνει υπόθεση κάθε συναδέλφου και συναδέλφισσας, κάθε Σωματείου, κάθε Ομοσπονδίας αλλά και ολόκληρης της κοινωνίας.

Δεν θα σταματήσουν, αν δεν τους σταματήσουμε

Η γραμματεία του ΜΕΤΑ Υγειονομικών