Μήνας: Ιουλίου 2016

Συνάντηση ΠΟΕΔΗΝ με τον υφυπουργό Εργασίας: Ραντεβού τον Οκτώβριο!

petropoulos

Πραγματοποιήθηκε την Τρίτη 26/7/2016 συνάντηση της ΕΕ της ΠΟΕΔΗΝ με τον υφυπουργό Εργασίας κ. Πετρόπουλο μετά από σχετικό αίτημα της ΠΟΕΔΗΝ για να συζητηθούν και να τεθούν σημαντικά θέματα που απασχολούν τους εργαζόμενους στα Νοσοκομεία, όπως η ένταξη τους στο ασφαλιστικό καθεστώς των Βαρέων και Ανθυγιεινών.

Η ΕΕ της ΠΟΕΔΗΝ παρέδωσε πολυσέλιδο υπόμνημα στον υφυπουργό  Εργασίας με όλα τα θέματα και αιτήματα. Αυτός από την πλευρά του απάντησε κυνικά ότι δεν μπορεί να απαντήσει και να δεσμευτεί για τίποτα πριν λήξει η αξιολόγηση του Σεπτεμβρίου και είπε ότι θα υπάρξει νέα συνάντηση αμέσως μετά, πιθανότατα τον Οκτώβριο. Στις ανησυχίες των συνδικαλιστών της ΠΟΕΔΗΝ σχετικά με το ποιες θα είναι οι υποχωρήσεις της κυβέρνησης στη διαπραγμάτευση για τα εργασιακά το Σεπτέμβριο, ο αν. υπουργός δεν έδωσε καμιά απάντηση, όπως δεν απάντησε και για το ποιες είναι οι κόκκινες γραμμές της κυβέρνησης σε αυτή τη διαπραγμάτευση.

Για το θέμα της ένταξης των υγειονομικών στο ασφαλιστικό καθεστώς των ΒΑΕ ο κ. Πετρόπουλος απάντησε ότι η αρχική πρόθεση της κυβέρνησης ήταν προς αυτή την κατεύθυνση, όμως συγκεκριμένες απαντήσεις και δεσμεύσεις δεν μπορεί να δώσει αυτή τη στιγμή.

Ο κ. Πετρόπουλος άκουσε με ενδιαφέρον τις παρατηρήσεις της ΠΟΕΔΗΝ για διάφορα θέματα, όπως την αύξηση του ποσοστού για εξαγορά πλασματικών ετών, δεν έδωσε όμως καμιά συγκεκριμένη απάντηση.

Ανέφερε επίσης ότι θα εξετάσει την πρόταση που κατέθεσε ο εκπρόσωπος του ΜΕΤΑ υγειονομικών στη συνάντηση για νομοθετική διεύρυνση της ευθύνης των επιθεωρητών εργασίας και σε υπηρεσίες του δημοσίου όπως τα Νοσοκομεία.

Είναι πάντως χαρακτηριστικό ότι η τελευταία φράση του υφυπουργού στη συνάντηση ήταν το «ραντεβού στον Οκτώβριο»!

Η Πρωτοβάθμια Υγεία και τα νοσοκομεία καταρρέουν.

Κινδυνεύουν ανθρώπινες ζωές το καλοκαίρι
από τις δραματικές ελλείψεις προσωπικού.
Αφετηρία αντεπίθεσης οι κινητοποιήσεις στη ΔΕΘ,
στις 10 Σεπτέμβρη.

Του ΑντώνηΚαραβά *
Πηγή: rproject.gr

Δυσβάσταχτο θα είναι το βάρος ιδιαίτερα στα υποστελεχωμένα περιφερειακά ιατρεία και νοσοκομεία τους καλοκαιρινούς μήνες. Η  κραυγή αγωνίας που έρχεται από όλη τη χώρα, από χιλιάδες ασθενείς-γιατρούς-νοσηλευτές για την επιταχυνόμενη κατάρρευση του συστήματος υγείας λόγω των τραγικών ελλείψεων προσωπικού, είναι εκκωφαντική. Η ενίσχυση σε προσωπικό είναι επιτακτική για να μη θρηνήσουμε ανθρώπινες ζωές.

Κύριοι της κυβέρνησης και του κυβερνητικού συνδικαλισμού φτάνει πια η συκοφαντία! Σταματήστε να επαναλαμβάνετε σε νέα βερσιόν τους ισχυρισμούς των Λοβέρδου και Γεωργιάδη: Δεν είναι υποκινούμενοι από τα κομματικά κέντρα και τη διαπλοκή οι γιατροί, οι νοσηλευτές και όλοι οι υγειονομικοί που φωνάζουν πως δεν αντέχουν άλλο, οι ασθενείς που επίσης διαμαρτύρονται, οι εκλεγμένοι εκπρόσωποι στην ΟΕΝΓΕ και τις  ενώσεις νοσοκομειακών γιατρών, στα σωματεία εργαζομένων, οι αγωνιστές υγειονομικοί της ριζοσπαστικής Αριστεράς, αλλα και του ΠΑΜΕ.

Οι εκπρόσωποι της Ένωσης Νοσοκομειακών Γιατρών Μαγνησίας δεν είναι «βαλτοί», όταν φωνάζουν για τις ελλείψεις προσωπικού στο νοσοκομείο Βόλου. Δεν είναι «ψεύτες» οι εκπρόσωποι του Σωματείου Νοσοκομειακών Γιατρών Μεσσηνίας, όταν λένε τα ίδια για το νοσοκομείο Καλαμάτας. Δεν είναι «προβοκάτορες» οι εκπρόσωποι των γιατρών του νοσοκομείου Άρτας που καταγγέλλουν πως όλο το προσωπικό δεν έχει πληρωθεί ούτε ένα ευρώ για υπερωρίες και εφημερίες εδώ και 7 μήνες. Δεν είναι «πράκτορες» οι εκπρόσωποι των νοσοκομειακών γιατρών της Αχαΐας και όλων των άλλων Ενώσεων Δυτικής Ελλάδας και Πελοποννήσου που προειδοποιούν για την επιταχυνόμενη κατάρρευση των νοσοκομείων λόγω ελλείψεων μόνιμου προσωπικού. Δεν είναι «ύποπτοι» οι υγειονομικοί του νοσοκομείου Ζακύνθου που κάνουν διαρκώς δυναμικές κινητοποιήσεις, απαιτώντας μόνιμο προσωπικό και αύξηση της κρατικής χρηματοδότησης για το νοσοκομείο.

Δεν είναι «ιδιόρρυθμοι» οι γιατροί της Ικαρίας που διαμαρτύρονται για τις αναγκαστικές μετακινήσεις αγροτικών. Δεν είναι «στημένος» ο συντονιστής διευθυντής της αιμοδοσίας του «Ερυθρού» που καταφεύγει στην ΕΙΝΑΠ και στην ΟΕΝΓΕ, αφού η εκεί διοίκηση νοσοκομείου ΥΠΕ, αλλά και το υπουργείο επί μήνες αγνοούν τις προειδοποιήσεις του για λειτουργική κατάρρευση του τμήματός του, αλλά και ολόκληρου του εργαστηριακού τομέα λόγω έλλειψης προσωπικού. Δεν είναι «ύποπτοι» οι γιατροί και το σωματείο στο Ασκληπιείο Βούλας που καταγγέλλουν το κλείσιμο της Μονάδας Τεχνητού Νεφρού, τη συγχώνευση των χειρουργικών κλινικών και το κυνήγι μαγισσών με τη δίωξη διοικητικών υπαλλήλων του νοσοκομείου. Δεν είναι «συκοφάντης» ο πρόεδρος στο σωματείο του νοσοκομείου Πολύγυρου, όταν καταγγέλλει ότι οι ειδικότητες που λείπουν είναι ο δερματολόγος, ωτορινολαρυγγολόγοι, οφθαλμίατρος, πνευμονολόγος, ορθοπεδικός και οι τραυματιοφορείς, σε ένα νομό που έχει 100.000 κατοίκους και ένα  εκατομμύριο επισκέπτες το καλοκαίρι.

«Κατά φαντασία» λοιπόν είναι οι προσλήψεις που διαρκώς εξαγγέλλει ο Τσίπρας και οι υπουργοί του και όχι οι καταγγελίες και οι κινητοποιήσεις των εργαζομένων, που αντιστέκονται στην κατάρρευση του ΕΣΥ και της δημόσιας υγείας.

Όσο για τα πολυδιαφημιζόμενα εγκαίνια του νοσοκομείου Σαντορίνης, ας μην γελιέται κανείς. Για πρώτη φορά μετά την ίδρυση του ΕΣΥ υπουργοί εγκαινιάζουν ιδιωτικό νοσοκομείο εντός του δημόσιου συστήματος υγείας, που θα λειτουργεί με καθαρά ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια και με ελαστικές εργασιακές σχέσεις.

Το σύγχρονο αυτό νοσοκομείο δυναμικότητας 50 κλινών, που κόστισε 13,9 εκατ. ευρώ στο ελληνικό δημόσιο, θα είναι λέει «υπό την εποπτεία και τον έλεγχο του Υπουργείου Υγείας», αλλά στην πράξη υπάγεται στην κανονική και με το νόμο Ανώνυμη Εταιρεία Μονάδων Υγείας (ΑΕΜΥ ΑΕ). Με μπλοκάκια, προσωρινούς-επικουρικούς εργαζόμενους, συμβάσεις εργασίας ιδιωτικού δικαίου διάρκειας ενός έτους, μετακινήσεις εργαζομένων από άλλα νοσοκομεία στο όνομα της «ευελιξίας» και της «κινητικότητας», πληρωμές ασθενών και ιατρικών πράξεων και πολλά άλλα…

Οι αυταπάτες και τα επικοινωνιακά τεχνάσματα καταρρέουν. Ο αγώνας για δωρεάν, δημόσια, σύγχρονη, καθολική, ισότιμη περίθαλψη, για εργασιακή και επιστημονική αξιοπρέπεια των υγειονομικών, ο αγώνας  για ανατροπή της λιτότητας και του μαύρου μετώπου κεφαλαίου-ΕΕ-ΔΝΤ-μνημονιακών κυβερνήσεων θα μαζικοποιηθεί και θα δυναμώσει. Τα σωματεία μαζί με τις ενώσεις των γιατρών θα χρειαστεί ακόμα και μέσα στο κατακαλόκαιρο να καλέσουν συναγερμό στις τοπικές κοινωνίες για να ξεσηκωθούν να σώσουμε τα νοσοκομεία και τις δημόσιες υπηρεσίες υγείας και με επόμενο σταθμό στο συλλαλητήριο της ΔΕΘ τα σωματεία της υγείας να δώσουμε βροντερό παρών!

*γιατρός, ΓΣ ΑΔΕΔΥ

ΔΕΘ 10/9: Αφετηρία αντεπίθεσης!

Η κυβέρνηση Τσίπρα καθοδηγεί έναν ακόμη γύρο επίθεσης στα δικαιώματα και τις κατακτήσεις των εργαζομένων, των συνταξιούχων, της νεολαίας, συνεχίζοντας την πολιτική αναδιανομής εισοδημάτων και ισχύος προς όφελος των «από πάνω», την πολιτική της ακραίας λιτότητας και του αυταρχισμού, σε στενή συνεργασία με την ΕΕ. Παράλληλα, επιταχύνει το (θατσερικής έμπνευσης) πρόγραμμα ξεπουλήματος της δημόσιας περιουσίας και περιφρουρεί με ξεχωριστό ζήλο την πολιτική εγκλεισμού και περιθωριοποίησης χιλιάδων προσφύγων-θυμάτων της φτώχειας και του πολέμου.

Επειδή όμως το βάθος της κρίσης του ελληνικού καπιταλισμού είναι μεγάλο, η άρχουσα τάξη απαιτεί κι άλλο εργατικό-λαϊκό «αίμα». Απαιτεί την εμβάθυνση του καθεστώτος εργασιακής εκμετάλλευσης: η απελευθέρωση των απολύσεων, η κατάργηση των ΣΣΕ και επιδομάτων, οι νέες περικοπές στους μισθούς, η καθολική εφαρμογή των ελαστικών σχέσεων εργασίας και η περιστολή των συνδικαλιστικών ελευθεριών συζητιούνται πλέον ανοιχτά.

Με τα χρέη και τους φόρους να «πνίγουν» τα λαϊκά νοικοκυριά, τους πλειστηριασμούς σπιτιών να είναι εδώ, το στρατό των ανέργων να μη μειώνεται, κυβέρνηση και κουαρτέτο θέλουν να νομοθετήσουν το οριστικό ξήλωμα του εργατικού δικαίου.

Ήδη οι προσεκτικοί «αναλυτές» κάνουν λόγο για «θερμό φθινόπωρο», με την κοινωνική πίεση προς την κυβέρνηση να είναι αφόρητη. Με δυναμικές και ενωτικές δράσεις, στο δρόμο που έδειξε η γαλλική εργατική τάξη, έχουμε χρέος να αγωνιστούμε επίμονα και μεθοδικά για να μην περάσει η επιστροφή στον εργασιακό μεσαίωνα .

Όλες οι κοινωνικές, συνδικαλιστικές και πολιτικές συλλογικότητες που αγωνίζονται με συνέπεια ενάντια στη μνημονιακή πολιτική χρειάζεται να ενωθούν στη δράση, να οργανώσουν από κοινού την εργατική-λαϊκή αντίσταση, σε μια μάχη που δεν πρέπει να χαθεί.

Οι εργαζόμενοι και η νεολαία θα πρέπει να κάνουν αυτό το φθινόπωρο για την κυβέρνηση όχι απλά «θερμό», αλλά «καυτό». Έναυσμα για την αντεπίθεση του μαζικού κινήματος και της Αριστεράς. Με αφετηρία τις κινητοποιήσεις στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης (ΔΕΘ) στις 10 Σεπτέμβρη, να δώσουμε όλες μας τις δυνάμεις γι’ αυτή την προοπτική.

Κούφιες εξαγγελίες Τσίπρα για τα κοινωνικά θύματά του και τα θύματα από το κόψιμο του ΕΚΑΣ.

Κοροϊδία και ψίχουλα για τα φτωχά λαϊκά στρώματα.

---000_social_policyΠηγή: Iskra.gr

Ο Πρωθυπουργός, αφού πρώτα η κυβέρνησή του με το 3ο μνημόνιο και τους ήδη ψηφισμένους εφαρμοστικούς του νόμους, ολοκλήρωσε την ακραία φτωχοποίηση των λαϊκών στρωμάτων και την κατεδάφιση του κοινωνικού κράτους, που ξεκίνησαν με το 1ο και 2ο μνημόνιο οι προηγούμενες μνημονιακές κυβερνήσεις ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, ανακοίνωσε σήμερα ότι θα γιατρέψει κάποιες, ελάχιστες από τις αναρίθμητες, κοινωνικές πληγές, που έχουν προκαλέσει οι μνημονιακές πολιτικές του, θυμίζοντας τη λαϊκή παροιμία «να σε κάψω Γιάννη, να σ΄ αλείψω λάδι».

Ακόμα, όμως, και αυτά τα ψίχουλα που ανακοίνωσε ο Πρωθυπουργός, δεν υπάρχουν εγγυήσεις ότι θα εφαρμοστούν, αφού δεν διευκρίνισε ούτε από που θα καλύψει τη σχετική δημόσια δαπάνη. Και, εάν τελικά εφαρμοστούν, αφορούν, λόγω του πολύ χαμηλού ύψους των διατιθέμενων δημοσίων δαπανών και των πολύ αυστηρών προϋποθέσεων χορήγησής τους, ένα πολύ μικρό μέρος από τα 6,3 εκατομμύρια των συμπολιτών μας, που, λόγω των μνημονιακών πολιτικών, είτε ζουν κάτω από τα όρια της φτώχειας είτε κινδυνεύουν άμεσα να βρεθούν κάτω από αυτά.

Ειδικά για τους 145.000 χαμηλοσυνταξιούχους, στους οποίους η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ κατάργησε από φέτος το ΕΚΑΣ και για τους άλλους 230.000, στους οποίους θα το καταργήσει σταδιακά έως το 2019, τα αντισταθμιστικά μέτρα που ανακοίνωσε ο Πρωθυπουργός αποτελούν κοροϊδία, αφού τους καλύπτουν ένα πολύ μικρό μέρος από τις εισοδηματικές απώλειες των 190 ευρώ κατά μέσο όρο το μήνα, που είχαν ή θα έχουν ο καθένας από αυτούς.

Από εκεί και πέρα αποτελεί επίσης κοροϊδία στο λαό ο Πρωθυπουργός να εξαγγέλλει:

  • Αναβάθμιση της δημόσιας υγείας, όταν συνεχίζει τις μνημονιακές πολιτικές περικοπής των δημοσίων δαπανών και παγώματος των προσλήψεων.
  • Στήριξη των συντάξεων και των εφ΄ άπαξ, όταν με τον πρόσφατο αντιασφαλιστικό νόμο μείωσε κύριες, επικουρικές συντάξεις και εφ΄άπαξ παροχές.
  • Αναστροφή της απορύθμισης των εργασιακών σχέσεων, όταν ήδη έχει υπογράψει με το τρίτο μνημόνιο την ακόμα μεγαλύτερη κατεδάφισή τους.
  • Αντιμετώπισης της ανεργίας, όταν οι μνημονιακές πολίτικές έχουν διαλύσει την παραγωγική βάση της χώρας και κρατούν την οικονομία σε συνεχή ύφεση.
  • Προστασία της πρώτης κατοικίας, όταν έχει βάλλει σε κίνδυνο αρπαγής τα σπίτια των υπερχρεωμένων στις τράπεζες νοικοκυριών από τα κερδοσκοπικά κεφάλαια, στα οποία θα μεταβιβάσει τα κόκκινα στεγαστικά δάνεια.
  • Στήριξη της δημόσιας παιδείας, όταν συνεχίζει την υποχρηματοδότηση και υποστελέχωσή της με μηδενικές προσλήψεις μονίμων εκπαιδευτικών.

Ο λαός και η νεολαία διεκδικούν ανάπτυξη, παραγωγική ανασυγκρότηση και εργασία, αξιοπρεπείς συντάξεις, αποκατάσταση των εργασιακών σχέσεων και δικαιωμάτων, γενναίες κοινωνικές πολιτικές, στήριξη και αναβάθμιση της δημόσιας Παιδείας και Υγείας, και όχι ψίχουλα κρατικής φιλανθρωπίας, ως μπαλώματα και άλλοθι των εφαρμοζόμενων ανθρωποκτόνων πολιτικών.

Για να διασφαλίσουν όλα τούτα, λαός και νεολαία καλούνται να αγωνιστούν για να ακυρώσουν τα μνημόνια και να ανατρέψουν τους εκφραστές τους, ανοίγοντας νέους ορίζοντες διαγραφής του χρέους, νομισματικής κυριαρχίας, εθνικοποίησης των τραπεζών, παραγωγικής ανασυγκρότησης και μετασχηματισμού της Ελληνικής οικονομίας και κοινωνίας.

Το οχτάωρο, ο Μεταξάς και οι μύθοι.

Ο Μεταξάς δεν καθιέρωσε την οχτάωρη εργασία,
δεν δημιούργησε το ΙΚΑ,
δεν καθιέρωσε την αργία της Κυριακής.

www.kar.org.gr_2016-02-26_05-19-13_screenshot_33

Του Γιώργου Δαμιανού *
Πηγή: 24grammata.com

Η 28η Ιουλίου είναι μεγάλη μέρα για τα ερπετά της Ιστορίας. Πανηγυρίζουν, γιατί προσπαθούν να επιβάλουν τον αστικό μύθο ότι στις 28 Ιουλίου 1936 ο Ιωάννης Μεταξάς, λίγες μέρες πριν γίνει δικτάτορας, καθιέρωσε την οχτάωρη εργασία.

Και η απάντηση στα ξυρισμένα, εσωτερικά και εξωτερικά, κεφάλια είναι εύκολο να δοθεί (και πρέπει να δοθεί). Το δύσκολο και το θλιβερό του πράγματος είναι ότι πρέπει να υποστηρίξεις ιστορικά κάτι που σήμερα έχει εκ των πραγμάτων έχει καταργηθεί και αντί να αναζητήσουμε ποιος το κατάργησε, τσακωνόμαστε για το ποιος το θέσπισε. Δεν πρέπει ποτέ να ξεχνάμε ότι ακόμα και τα θλιβερά ξυρισμένα κεφάλια βγαίνουν από την ίδια μήτρα, έστω και με τη μορφή των εκκρίσεων. Της μήτρας, που κατέλυσε το κράτους δικαίου στην Ευρώπη.

«Ξεχάσαμε» να μιλήσουμε την ώρα που έπρεπε. Βλέπετε, «όταν έχτιζον τα τείχη πώς να μην προσέξω» ότι καταργείται η μονιμότητα των δημόσιων υπαλλήλων, το οχτάωρο, η αμοιβή της υπερωρίας, η αργία της Κυριακής κ.ά. Και τώρα κάθομαι, μαζί με τη γενιά μου, και μοιρολογώ ότι «ανεπαισθήτως μας έκλεισαν από τον κόσμο έξω». Και ξαφνικά, πάντα «ξαφνικά» θεωρούμε ότι γίνεται το κακό (το «καλό», αντίθετα, θεωρούμε ότι αντιπροσωπεύει τους κόπους μας), οι γαιοσκώληκες του παρελθόντος, ανεπαισθήτως και αυτοί, μπήκαν στη ζωή μας και πρέπει να λάβουν συγκεκριμένες απαντήσεις

1. Ο Μεταξάς δεν καθιέρωσε την οχτάωρη εργασία

Το πραξικόπημα του Μεταξά έγινε στις 4 Αυγούστου 1936. Από το 1913, όμως, καθορίστηκε το δεκάωρο για τους εργάτες επιφανείας των μεταλλείων και το 8ωρο για όσους απασχολούνταν σε υπόγειες εργασίες (στοές ορυχείων).

Το 1920 ψηφίστηκε ο Ν. 2269 για 8ωρη εργασία (48 εβδομαδιαίως) και αφορούσε μόνο τις βιομηχανικές επιχειρήσεις. Με Προεδρικό Διάταγμα στις 27.6/4.7.1932 το 8ωρο επεκτάθηκε και σε άλλους επαγγελματικούς κλάδους και συνεχίστηκε μέχρι το 1936 (είναι αλήθεια ότι οι τελευταίες επεκτάσεις έγιναν επί Μεταξά) και για άλλα επαγγέλματα.

Σήμερα, 2013 (σσ. τότε γράφηκε το άρθρο), η οχτάωρη εργασία είναι το πιο σύντομο ανέκδοτο για τους εργαζομένους στον ιδιωτικό τομέα. Και είναι αλήθεια ότι το κρίμα το έχει η Αριστερά των Λωτοφάγων και όχι τα, πολιτικά ανύπαρκτα, ξυρισμένα κεφάλια.

2. Ο Μεταξάς δεν δημιούργησε το ΙΚΑ

Το 1922 ψηφίζεται ο νόμος περί «υποχρεωτικής ασφάλισης εργατών και υπαλλήλων». Το 1934 ο νόμος 6298/1934, περί «ενιαίας κοινωνικής ασφαλίσεως». Τότε ξεκίνησαν όλες οι κτηριακές και τεχνικές προετοιμασίες και ολοκληρώθηκαν μετά δύο έτη. Πρώτος διοικητής υπήρξε ο Κανελλόπουλος Παναγιώτης κατά τη διετία 1934-1935. Μετά την επιβολή του πραξικοπήματος (4η Αυγούστου 1936) ο Μεταξάς θα επιβάλει το δικό του άνθρωπο στη διοίκηση, τον Κορώνη και, με τη γνωστή τακτική «του ξανακοψίματος της κορδέλας» κάποιας υπηρεσίας, θα παρουσιαστεί από τα «παπαγαλάκια» της εποχής ως ο «ιδρυτής» του ΙΚΑ. Μύθος, που αναπαράγεται ανάμεσα στους άσχετους και τους ημιμαθείς, ιδιαίτερα στην εποχή μας, λόγω του ανεξέλεγκτου διαδικτυακού ορυμαγδού.

3. Ο Μεταξάς δεν καθιέρωσε την αργία της Κυριακής

Η καθιέρωση της Κυριακής ως αργίας ψηφίστηκε το 1909, επί κυβέρνησης Κυριακούλη Μαυρομιχάλη, και εφαρμόστηκε την πρώτη Κυριακή του 1910. Από τότε κατά διαστήματα διάφορες συντεχνίες κέρδιζαν το δικαίωμα της εξαήμερης εργασίας. Το ωράριο και οι μέρες εργασίας δεν είχαν καθολική ισχύ. Γι’ αυτό και κάθε συντεχνία κατακτούσε μόνη της τα δικαιώματά της. Είναι απόλυτα φυσικό κάποιες συντεχνίες να καθιερώσουν την εξαήμερη εργασία και κατά την τετραετία της δικτατορίας του Μεταξά.

Η αλήθεια, πάντως, είναι ότι επί Μεταξά καθιερώθηκε η αργία της Κυριακής μόνο για τους δημοσιογράφους. Βλέπετε, από τότε, όποιος χάιδευε τον Τύπο κέρδιζε την υστεροφημία του.

Πάντως, ας μη θεωρηθεί ότι το ουσιώδες είναι να αποστομώσει κάποιος τα ξυρισμένα κεφάλια. Μπαίνουμε σε εποχή βαρβαρότητας και ο αντίπαλός μας δεν είναι τα ξυρισμένα άδεια κεφάλια. Χάνουμε, ίσως για πάντα, τα στοιχειώδη ανθρώπινα δικαιώματα και η αιτία δεν είναι τα ξυρισμένα κεφάλια. Αντίθετα, είναι το αποτέλεσμα.

Αυτό που πονά είναι ότι δεν μπορεί να δοθεί μια ολοκληρωμένη απάντηση στο στίχο του Μάνου Ελευθερίου «πώς έγινε με τούτο τον αιώνα και γύρισε καπάκι η ζωή».

* Ο Γιώργος Δαμιανός είναι φιλόλογος και συγγραφέας

«Η θεωρία της κατάρρευσης του δημόσιου συστήματος Υγείας δεν ανήκει στο παρελθόν αλλά στο μέλλον».

nos pagniΠηγή: ygeionomikoi.gr

Η θεωρία της κατάρρευσης του δημόσιου συστήματος Υγείας έχει τελειώσει, δήλωσε από το Ηράκλειο ο Ανδρέας Ξανθός ο οποίος μαζί με τον Παύλο Πολάκη άκουσε τα προβλήματα και τις όποιες αδυναμίες στα δημόσια νοσοκομεία του νησιού από τους διοικητές των νοσοκομείων, σε σχετική σύσκεψη στην ΔΥΠΕ Κρήτης.

Όπως δήλωσε ο κ. Ξανθός το αρνητικό κλίμα που υπήρχε στο παρελθόν έχει αλλάξει, τόσο με τις προσπάθειες που γίνονται όσο και με τις προσλήψεις μόνιμου προσωπικού μετά από έξι χρόνια. Άμεσα, όπως τόνισε, πρόκειται να δοθεί παράταση στη θητεία των επικουρικών γιατρών και λοιπού προσωπικού για έναν χρόνο, βάσει νομοθετικής ρύθμισης.

«Η παραπάνω θεωρία δεν ανήκει στο παρελθόν αλλά στο μέλλον» ήταν η απάντηση του σωματείου των εργαζόμενων στο ΠΑΓΝΗ δια στόματος του προέδρου του Δημήτρη Βρύσαλλη στο Ράδιο 9,84 και στην Αγγέλα Δουλγεράκη, καθώς οι επικουρικοί συνεχίζουν να εργάζονται σε καθεστώς ομηρίας όταν θα έπρεπε να έχουν ήδη μονιμοποιηθεί.

Μόνο στο ΠΑΓΝΗ τα ρεπό και οι άδειες φθάνουν στις 15.000 ημέρες, ενώ μόνο για το νοσηλευτικό προσωπικό οι ελλείψεις μετρούν σε 250 άτομα.

Συνεχίζοντας ο Δ.Βρύσαλλης είπε ότι όπως γίνεται τα τελευταία χρόνια έτσι και φέτος στο νοσοκομείο, κλινικές κλείνουν και συγχωνεύονται με άλλες καθώς δεν μπορούν να λειτουργήσουν, ενώ μειώνονται και τα χειρουργικά κρεβάτια.

Στόχος είναι προσθέτει τα νοσηλευτικά ιδρύματα στο σύνολό τους να λειτουργήσουν με πρότυπο αυτό της Σαντορίνης, δηλαδή επιχείρηση – πελάτες -πληρωμή και αδρά των παρεχόμενων υπηρεσιών.

Πηγή: σελίδα εφημερίδας ΝΕΑ ΚΡΗΤΗ

Ακούτε τις δηλώσεις του προέδρου του ΔΣ του σωματείου εργαζομένων του ΠΑΓΝΗ Δ. Βρύσαλη ΕΔΩ

Δείτε το σχετικό ρεπορτάζ που προβλήθηκε στο δελτίο ειδήσεων του ΚΡΗΤΗ TV ΕΔΩ

Ο εργασιακός μεσαίωνας των ατομικών συμβάσεων δεν αντιμετωπίζεται με «μπαλώματα».

tsaplin-620x330

Πηγή: ygeionomikoi.gr

Το υπουργείο Υγείας πρόσφατα εξέδωσε εγκύκλιο (κατεβάστε την πατώντας ΕΔΩ) με νέες διευκρινίσεις σχετικά με τη σύναψη ατομικών συμβάσεων στην καθαριότητα καις τη φύλαξη των Νοσοκομείων, όπου μεταξύ άλλων υπάρχουν αναφορές για τη δυνατότητα άδειας ανάπαυσης δύο ημερών το μήνα και για απουσία για σοβαρούς λόγους υγείας.

Όμως προκύπτουν εκ των πραγμάτων σοβαρές ασάφειες που σε καμιά περίπτωση δεν οδηγούν σε εφαρμογή πλήρων εργασιακών δικαιωμάτων για τους εργαζόμενους με τις ατομικές συμβάσεις:

1) Οι διευκρινίσεις γίνονται με εγκύκλιο που δεν έχει αναφορά σε συγκεκριμένες νομοθετικές διατάξεις. Οι εγκύκλιοι ερμηνεύουν νόμους και δεν υποκαθιστούν τους νόμους. Από τη στιγμή που η ρύθμιση των συγκεκριμένων θεμάτων δεν γίνεται με νομοθετικές διατάξεις, η εφαρμογή της μπορεί κάλλιστα να αμφισβητηθεί από τους επιτρόπους του ελεγχτικού συνεδρίου ή άλλους υπηρεσιακούς παράγοντες και να ακυρωθεί στην πράξη.

2) Υπάρχει μεγάλη ασάφεια σχετικά με το πλαίσιο που δίδεται δικαίωμα κανονικής άδειας δύο ημερών και άδειας για σοβαρούς λόγους υγείας, σε σχέση με την ισχύουσα νομοθεσία για δημόσιους και ιδιωτικούς υπαλλήλους όπου υπάρχουν συγκεκριμένες αναφορές για το με ποιες συνθήκες και τρόπους χορηγούνται οι κανονικές και αναρρωτικές άδειες. Η ασάφεια της συγκεκριμένης εγκυκλίου αναγκάζει τον κάθε προϊστάμενο υπηρεσίας Νοσοκομείου να την ερμηνεύσει αυτοβούλως, κάτι που μπορεί να δημιουργήσει μεγάλα προβλήματα και διαφοροποιήσεις στην εφαρμογή της. Για παράδειγμα το δικαίωμα απουσίας του υπαλλήλου «για σοβαρούς λόγους υγείας» μπορεί να ερμηνευθεί με διάφορους τρόπους, αφού ένας προϊστάμενος μπορεί να κρίνει ότι κάποιο μυοσκελετικό πρόβλημα δεν αποτελεί «σοβαρό λόγο υγείας», ή μπορεί να συμβεί και το ανίθετο.

3) Οι συγκεκριμένες αναφορές της εγκυκλίου σε καμιά περίπτωση δεν αποτελούν πλήρη εργασιακά δικαιώματα για τους εργαζόμενους, αντίστοιχα με αυτά των δημοσίων ή ιδιωτικών υπαλλήλων, αφού λείπουν πάρα πολλά από αυτά (άδεια μητρότητας, επιδόματα κα). Αυτό μπορεί να γίνει πολύ εύκολα με τροπολογία που να ορίζει ότι για τους εργαζόμενους στις ατομικές συμβάσεις εφαρμόζεται η αντίστοιχη εργασιακή νομοθεσία που ισχύει και για τους εργαζόμενους στο δημόσιο ή ίδιωτικό τομέα.

4) Οι διευκρινίσεις του υπουργείου Υγείας δεν έχουν αναφορά στην 8ωρη εργασία, κάτι που αφήνει ανοικτό το δρόμο για 6ωρες ή 5ωρες συμβάσεις όπως γίνεται με τους εργολάβους.

5) Στην εγκύκλιο δεν κατοχυρώνεται το δικαίωμα εργασίας των ήδη εργαζομένων, αφού τις θέσεις τους μπορεί να τις πάρουν εργαζόμενοι που είχαν απασχοληθεί τα προηγούμενα χρόνια σε εργολαβικά συνεργεία, κάτι που θα οδηγήσει μοιραία σε απολύσεις.

6) Δεν υπάρχει καμιά αναφορά στο τι μέλει γενέσθαι μετά την 1/1/2018, που θα τελειώσουν οι ατομικές συμβάσεις.

7) Στην εγκύκλιο υπάρχει αναφορά ότι το συνολικό κόστος των ατομικών συμβάσεων, μαζί με το ΦΠΑ και τα αναλώσιμα και τον πάγιο εξοπλισμό δεν πρέπει να ξεπερνά το κόστος που είχαν οι εργολαβικές συμβάσεις. Αυτό σε πολλά Νοσοκομεία (ειδικά σε αυτά που δεν υπήρχε τεχνητή διόγκωση του κόστους των εργολαβικών συμβάσεων) θα οδηγήσει μοιραία σε απασχόληση μικρότερου αριθμού προσωπικού, σε απολύσεις και σε υποβάθμιση του παρεχόμενου έργου.

Από τα παραπάνω είναι σαφές ότι η εγκύκλιος του υπουργείου Υγείας, όχι μόνο δεν δίνει λύσεις, αλλά δημιουργεί και νέα προβλήματα.
Ο εργασιακός μεσαίωνας των ατομικών συμβάσεων, δεν αντιμετωπίζεται με «μπαλώματα».
Οι εργαζόμενοι στις ατομικές συμβάσεις, τα Σωματεία των Νοσοκομείων και το υγειονομικό κίνημα, πρέπει να διεκδικήσουν ξεκάθαρη νομοθετικήρύθμιση που θα δίδει πλήρη εργασιακά δικαιώματα στους ήδη εργαζόμενους στην καθαριότητα, στη φύλαξη κλπ, αλλά και την μετατροπή άμεσα των συμβάσεων τους σε ιδ. Δικαίου αορίστου χρόνου. Παραμένει ωστόσο το αίτημα που διαχρονικά πρόβαλε το ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα για επανασύσταση των οργανικών θέσεων με βάση τις πραγματικές ανάγκες και την κάλυψη τους με μόνιμες προσλήψεις με τη διαδικασία του ΑΣΕΠ.

Το αναιδές «εξαμηνίτικο κρατούμενο»…

TRIKERI

Του Νίκου Μπογιόπουλου
Πηγή: Iskra.gr από imerodromos.gr

Ο κύριος Μητσοτάκης είναι αστείος. Αυτό βέβαια είναι προσωπικό του θέμα. Όπως και το να γελάνε μαζί του με την αστειότητά του.

Όμως ο κύριος Μητσοτάκης είναι και αναιδής. Και αυτό δεν έχει να κάνει τόσο με τα προσωπικά του χαρακτηριστικά – τα οποία στο φινάλε δεν μας ενδιαφέρουν κιόλας.

Η αναίδεια του όμως μας αφορά. Και μας ενδιαφέρει. Διότι είναι στοιχείο της πολιτικής του ταυτότητας και της ταξικής του καταγωγής.

Μετά τον Γιώργο Παπανδρέου, που κι αυτός ήταν …εξόριστος, εμφανίστηκε,  ως άλλος αντιστασιακός(!), να μας πει ότι σε ηλικία 6 μηνών ήταν πολιτικός κρατούμενος… Η αναίδεια του κυρίου Μητσοτάκη συνίσταται στο γεγονός ότι αυτά τα λέει σε μια χώρα (στην οποία θέλει να γίνει πρωθυπουργός), όπου:

Υπάρχει μια τοποθεσία που λέγεται Γιούρα – απέχει αρκετά από το Παρίσι. Εκεί, στα Γιούρα, σε συνθήκες «φιλόξενες», η τάξη που πολιτικά εκπροσωπεί  ο κύριος  Μητσοτάκης έστελνε 12χρονα και 13χρονα παιδιά.

Υπάρχει μια τοποθεσία που λέγεται φυλακές Αβέρωφ. Εκεί η τάξη του κυρίου Μητσοτάκη «φρονημάτιζε» εκατοντάδες παιδιά. Μάλιστα, τα πολιτικά ανδρείκελα  εκείνων των εποχών είχαν την «καλοσύνη» για την διασφάλιση των ανέσεων των παιδιών να έχουν δύο θαλάμους κράτησης. Ο ένας «υποδεχόταν» τα μωρά έως δύο ετών. Ο άλλος τα παιδιά από δύο έως πέντε ετών.

FILAKES AVERWF

Υπάρχει μια τοποθεσία που λέγεται Ωρωπός. Εκεί, στις φυλακές, το πολιτικό σύστημα της ολιγαρχίας που υπηρετεί ο Μητσοτάκης, έστελνε μανάδες μαζί με τα παιδιά τους.

Υπάρχει μια περιοχή που λέγεται Τρίκερι. Πάνω από 230 ήταν τα παιδιά (ανάμεσα τους και 70 μωρά) που γνώρισαν τη «στοργή» του καθεστώτος που άλλοτε το υπηρετούσαν «Λαϊκά  Κόμματα»  και ΕΡΕ και σήμερα  «Νέες Δημοκρατίες».

Ο τόπος που θέλει να τον κυβερνήσει αυτό το «εξαμηνίτικο εξόριστο» που ακούει στο όνομα Μητσοτάκης, είναι σπαρμένος από φυλακές και εξορίες. Τις έφτιαξε η τάξη των προυχόντων και των πολιτικών της εκπροσώπων για να «αναμορφώνει» μωρά, παιδιά , γυναίκες και άντρες.

Είναι προφανές ότι αυτά ο Μητσοτάκης δεν τα διδάχθηκε στο Χάρβαρντ. Δεν σημαίνει ωστόσο ότι δεν τα γνωρίζει κιόλας. Κι εδώ ακριβώς βρίσκεται το θέμα.

Γνωρίζουν, εντούτοις ασχημονούν. Αρκετές φορές δεν το κάνουν καν από πρόθεση. Πολύ απλά οι άνθρωποι είναι  «αλλού».

Αυτό το «αλλού» κάθε άλλο παρά τους αθωώνει. Εδώ δεν ισχύει το «αθώος λόγω βλακείας». Εδώ, ίσα – ίσα, έχουμε μια καταφανή απόδειξη της λουδοβίκειας αντίληψης που τρέφουν για την ύπαρξη τους. Οι άνθρωποι θεωρούν ότι είναι κατασκευασμένοι από ανώτερα υλικά.  Έτσι αντιλαμβάνονται τους εαυτούς τους.  Βλέπετε η συνείδηση τους καθορίζεται από το γεγονός ότι είναι και συμπεριφέρονται ως μέλη της άρχουσας τάξης.

Συνεπώς, αυτό που είπε ο Μητσοτάκης το πιστεύει. Και το εννοεί.  Όντως νομίζει ότι ήταν «κρατούμενος». Μέχρι εκεί φτάνει το μυαλό του, διότι μέχρι εκεί φτάνει η αντίληψη της τάξης του για το τι σημαίνει αντίσταση. Διωγμός. Θυσίες. Για αυτούς στέρηση είναι ό,τι αλλάζει τους συνήθεις τρόπους της καλοπέρασης τους.

Και είναι κι αυτό ασφαλές δείγμα ότι οι άνθρωποι αντιμετωπίζουν την Ελλάδα με όρους τουρισμού. Σχετίζονται με τους κατοίκους της με όρους αφέντη- ιθαγενή. Και φυσικά αντιλαμβάνονται την Ιστορία της σαν ένα υποκεφάλαιο της προσωπικής και οικογενειακής τους βιογραφίας.

Εκεί ακριβώς έγκειται η αναίδεια τους. Η αναίδεια τους συνιστά έκφραση της απόστασης που τους χωρίζει από την πραγματική Ελλάδα. Τους καημούς της, τις τραγωδίες της, το μεγαλείο των κανονικών ανθρώπων της. Για αυτούς η Ελλάδα δεν είναι παρά ένας τόπος που η σχέση τους μαζί της είναι ότι γεννήθηκαν για να τον κυβερνήσουν. Δικαιωματικά.

Θα το ξαναπούμε: Η συμπεριφορά τους πολύ λιγότερο οφείλεται στα προσωπικά τους γνωρίσματα απ’ ότι με τα πολιτικά και ταξικά  τους χαρακτηριστικά.

Είναι η τάξης τους που είναι «αλλού». Ωστόσο βρίσκεται εδώ. Θρονιασμένη πάνω στην καμπούρα του ελληνικού λαού. Του λαού, που δεν ξέρουμε πότε, αλλά σε αυτόν εναπόκειται να τους στείλει -οψέποτε το αποφασίσει -εκεί που τους αξίζει: «Αλλού». Κι αυτούς και την τάξη τους και την αναίδεια τους και τον λουδοβικισμό τους.

Υ.Γ: Ακούσαμε ότι, για να δικαιωθεί ο ισχυρισμός του Μητσοτάκη ότι υπήρξε «έξι μηνών πολιτικός κρατούμενος», επιχειρήθηκε συσχέτιση των λεγομένων του με την υπόθεση Μπελογιάννη. Αλλά κατόπιν πληροφορηθήκαμε πως το ευφυές αυτό εγχείρημα ανήκει στον κύριο Χωμενίδη. Οπότε το θέμα στερείται, πάραυτα, οποιασδήποτε σημασίας.