Μήνας: Νοέμβριος 2016

Χαρίσης: Μελανή σελίδα για το συνδικαλιστικό κίνημα η δικαστική απόφαση κατά Συνεδρίου ΑΔΕΔΥ ελέω ΣΥΝΑΝ και ΔΑΚΕ

Η τοποθέτηση του γραμματέα του ΜΕΤΑ Γιώργου Χαρίση, στο 36ο Συνέδριο της ΑΔΕΔΥ, για τη θετική απόφαση του Πρωτοδικείου επί ασφαλιστικών μέτρων της ΣΥΝΑΝ και της ΔΑΚΕ στην ΠΟΕ-ΟΤΑ, που προσέφυγαν στην αστική δικαιοσύνη κατά συλλογικής απόφασης του Συνεδρίου, σύμφωνα με την οποία μπορούν να συμμετάσχουν και εννέα Ομοσπονδίες με οικονομικές εκκρεμότητες.

Η προσφυγή των δύο παρατάξεων ΣΥΝΑΝ και ΔΑΚΕ στην ΠΟΕ-ΟΤΑ και η δικαστική απόφαση «αποτελούν μελανή σελίδα για το συνδικαλιστικό κίνημα και για την ΠΟΕ-ΟΤΑ» και υπεύθυνες είναι αυτές οι δύο συγκεκριμένες παρατάξεις, τόνισε ο γραμματέας του ΜΕΤΑ Γιώργος Χαρίσης.

Παράλληλα, σημείωσε ότι με τέτοιες αποφάσεις, με πρώτη και αυτή του ΕΚΑ και τώρα και με τη συγκεκριμένη για το Συνέδριο της ΑΔΕΔΥ, τα δικαστήρια «απαγορεύουν ουσιαστικά στις συνδικαλιστικές οργανώσεις να ρυθμίζουν ζητήματα που σχετίζονται με το καταστατικό τους», ενώ αποδεικνύεται καθαρά «ότι πλέον υπάρχει μια γραμμή που ακολουθείται από το πολιτικό σύστημα, την τρόικα και τη δικαιοσύνη, η οποία λειτουργεί ως μηχανισμός, για να παρεμβαίνουν στις εσωτερικές διαδικασίες του συνδικαλιστικού κινήματος. Και έπεται συνέχεια, ο συνδικαλιστικός νόμος» (σ.σ.: η αλλαγή του, προκειμένου να καταργηθεί επί της ουσίας το δικαίωμα στην απεργία).

Το ΜΕΤΑ, επισήμανε ο Γιώργος Χαρίσης, δεν συμφωνεί με την επανανομιμοποίηση των αντιπροσώπων, «διότι αυτό θα σήμαινε ότι αποδεχόμαστε την απόφαση του δικαστηρίου» και ως παράταξη λέει «το Συνέδριο να αποφασίσει ότι δεν αποδέχεται τη δικαστική απόφαση, οι σύνεδροι και οι Ομοσπονδίες που έχουν νομιμοποιηθεί από την αρχή του Συνεδρίου παραμένουν, με πλήρη δικαιώματα για να ψηφίσουν για τις αποφάσεις και την εκλογή της νέας διοίκησης».

Τέλος, με αφορμή τη δικαστική αντιπρόσωπο στο 36ο Συνέδριο της ΑΔΕΔΥ και την απαίτησή της να ανακαλέσει το ΜΕΤΑ το μέλος του, το οποίο έχει προτείνει για την εφορευτική επιτροπή, την Κωνσταντίνα Πανάγου (διότι προέρχεται από την Πανελλήνια Ομοσπονδία Συλλόγων Υπουργείου Παιδείας, μια από αυτές που μπλόκαραν ΣΥΝΑΝ, ΔΑΚΕ και δικαστήριο), τόνισε: «Εμείς δεν ανακαλούμε την εκπρόσωπό μας από την εφορευτική επιτροπή, λέμε πως είναι αυτή η πρότασή μας, και για αυτό ακριβώς λέμε να συνεχιστούν οι διαδικασίες ως έχουν από την αρχή. Για εμάς η απόφαση του δικαστηρίου δεν ισχύει, και για αυτό τη σκίζουμε».

Advertisements

Πρόταση ψηφίσματος από το ΜΕΤΑ στο 36ο Συνέδριο της ΑΔΕΔΥ για τους πρόσφυγες.

guernica-2015

Η κατάσταση των προσφύγων σε όλη τη χώρα και όχι μόνο στα νησιά, έχει γίνει δραματική. Οι άθλιες συνθήκες στα «hot spots» και στα στρατόπεδα συγκέντρωσης, οι ΜΚΟ των επιχειρηματιών που κερδοσκοπούν πάνω στην δυστυχία των προσφύγων, οι φασιστικές προβοκάτσιες και οι επιθέσεις στους καταυλισμούς με τις σκηνές στα νησιά, η χυδαιότητα των ΜΜΕ και η βαναυσότητα της αστυνομίας είναι οι άμεσοι υπαίτιοι.

Οι πρόσφυγες είναι τα θύματα των επεμβάσεων των ιμπεριαλιστών – ιδιαίτερα του ΝΑΤΟ – στη Μέση Ανατολή και της καταστροφής της Συρίας από τον πόλεμο και ψάχνουν απεγνωσμένα να σωθούν και να ζήσουν μια ζωή στοιχειωδώς αξιοπρεπή. Οι πρόσφυγες δεν είναι ο στρατός του σατανά που εισβάλλει στη Δύση για να αλλοιώσει τον χριστιανισμό της.

Υπεύθυνη είναι όμως και η ΕΕ που υπόγραψε τη συμφωνία με την Τουρκία για το κλείσιμο των συνόρων, παρά τις διακηρύξεις της για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Εξίσου υπόλογη είναι και η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ που υπόγραψε και εφαρμόζει αυτή τη ρατσιστική συμφωνία με την Τουρκία και που θωπεύει τη βία των φασιστών της ΧΑ ενάντια στους πρόσφυγες.

Οι εργαζόμενοι, η νεολαία και τα φτωχά λαϊκά στρώματα και όλοι όσοι υποφέρουν απ’ την πολιτική των μνημονίων έχουν κοινούς εχθρούς με τους πρόσφυγες και μαζί μπορούν να παλέψουν για μια καλύτερη ζωή.

Γι’ αυτό ζητούμε:

  • τα hot spots και τα στρατόπεδα συγκέντρωσης να καταργηθούν άμεσα και να γίνουν κέντρα φιλοξενίας ανοιχτά στην κοινωνία και τους αλληλέγγυους
  • σε αυτούς τους χώρους να διαμορφωθούν συνθήκες ανθρώπινης διαβίωσης όπως ορίζουν οι διεθνείς συνθήκες για τους πρόσφυγες, που παραβιάζονται χωρίς ντροπή από την ελληνική κυβέρνηση
  • τα προσφυγόπουλα να ενταχθούν χωρίς εμπόδια στα σχολεία και τα ασυνόδευτα ανήλικα να μπουν κάτω από την προστασία των δήμων
  • να εφαρμοστεί ο νόμος απέναντι στις φασιστικές συμμορίες και όσους τους χρηματοδοτούν και τους υποκινούν
  • να φύγει αμέσως το ΝΑΤΟ από το Αιγαίο γιατί είναι παράγοντας για κλιμάκωση του πολέμου στη Μέση Ανατολή.

36ο Συνέδριο ΑΔΕΔΥ: Τυχοδιωκτισμοί ΣΥΝΑΝ-ΔΑΚΕ υπονομεύουν το συνδικαλιστικό κίνημα.

meta-kokkino-kitrino2

Σε μια περίοδο όπου ετοιμάζεται νέα επίθεση στο σύνολο των δικαιωμάτων των εργαζομένων και σχεδιάζεται περιορισμός των συνδικαλιστικών δικαιωμάτων και ελευθεριών από τη μνημονιακή κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, κάποιες δυνάμεις «βάζουν πλάτη» για το χτύπημα των συνδικάτων διευκολύνοντας στην πράξη τούς σχεδιασμούς της κυβέρνησης.

Συγκεκριμένα, οι παρατάξεις της Συνδικαλιστική Ανατροπή (ΣΥΝΑΝ), και της ΔΑΚΕ στην ΠΟΕ-ΟΤΑ, με πρόσχημα την οικονομική τακτοποίηση των Ομοσπονδιών στο Συνέδριο της ΑΔΕΔΥ, ετοιμάζονται να σύρουν τη Συνομοσπονδία στα δικαστήρια, με κίνδυνο σε μια κρίσιμη περίοδο να βρεθεί ακέφαλο το δημοσιοϋπαλληλικό κίνημα. Για το σκοπό αυτό, συγκάλεσαν το ΓΣ της ΠΟΕ-ΟΤΑ και έλαβαν απόφαση με τη μειοψηφία του ΓΣ (16 στους 35) η ΠΟΕ-ΟΤΑ να προσβάλει το κύρος του 36ου Συνεδρίου της ΑΔΕΔΥ.

Επισημαίνουμε απλώς ότι το Γενικό Συμβούλιο της ΑΔΕΔΥ, με μεγάλη πλειοψηφία, είχε αποφασίσει να μην αποκλείσει καμιά Ομοσπονδία που δεν είναι οικονομικά τακτοποιημένη, απ’ τις εργασίες του, με την προϋπόθεση την αναγνώριση του χρέους και την ένταξη σε διαδικασία ρύθμισής του και τμηματικής καταβολής του.

Ως ΜΕΤΑ έχουμε τονίσει επανειλημμένα ότι βασικό μας μέλημα είναι η διασφάλιση της συμμετοχής όλων των συνδικαλιστικών οργανώσεων στις διαδικασίες του Συνεδρίου, σε μια περίοδο που είναι απαραίτητος ο συντονισμός και η συσπείρωσή τους και η ενότητα των εργαζομένων.

Βεβαίως, η τυχοδιωκτική τακτική αυτών των δυνάμεων δεν είναι καινούργια. Είναι οι ίδιες που – για το μικροπαραταξιακό τους συμφέρον – απέκλειαν 19 από τα πιο αγωνιστικά σωματεία με περίπου 100 αντιπροσώπους οι οποίοι εκπροσωπούσαν πάνω από 7.000 εργαζομένους στο Συνέδριο της ΠΟΕ-ΟΤΑ το 2012, γιατί ψήφισαν και οι συμβασιούχοι, και είναι οι ίδιοι που σχεδιάζουν τη διαγραφή σωματείων τα οποία με πρωτοβουλία αγωνιστών συναδέλφων επανενεργοποιήθηκαν από την αδράνεια που τα είχαν οδηγήσει οι δυνάμεις του παλιού εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού, γιατί αντιμετωπίζουν οικονομικά προβλήματα.

Είναι φανερό ότι η κίνηση αυτή δεν στοχεύει στην τήρηση των καταστατικών διατάξεων αλλά υπηρετεί αποκλειστικά και μόνο τη συνδικαλιστική επιβίωση κάποιων.

Καλούμε το Συνέδριο της ΑΔΕΔΥ να αποδοκιμάσει αποφασιστικά αυτές τις απαράδεκτες και επικίνδυνες τακτικές των συγκεκριμένων συνδικαλιστικών δυνάμεων. Να πάρει όλα τα αναγκαία μέτρα για να αποτραπεί η επιχείρηση αφοπλισμού μέσω δικαστικών παρεμβάσεων του δημοσιοϋπαλληλικού κινήματος.

30-11-2011

Σήκω Κάστρο να τον δεις…

Ο Τσίπρας σε ένα ντελίριο υποκρισίας.

Greek Prime Minister Alexis Tsipras addresses the crowd at a massive tribute to Cuba's late President Fidel Castro in Revolution Square in Havana, Cuba, November 29, 2016.            REUTERS/Carlos Garcia Rawlins
REUTERS/Carlos Garcia Rawlins

Της Μαίρης Ηλιάδη
Πηγή: Iskra.gr

Δεν θα υπήρχε πρόβλημα αν οποιοσδήποτε Έλληνας πρωθυπουργός, και φυσικά ο Αλ. Τσίπρας, έσπευδε να αποτίσει με σεμνότητα και κυρίως με ειλικρίνεια, χωρίς διάθεση φτηνής εκμετάλλευσης και φτηνού αντιπερισπασμού, φόρο τιμής στον εκλιπόντα μεγάλο επαναστάτη Φιντέλ.

Ο Τσίπρας, όμως, έσπευσε στην Αβάνα με περισσή θρασύτητα και αλαζονεία και ιδιαίτερα με διάθεση ευτελούς καπηλείας του Φιντέλ για λόγους κυνικής εσωτερικής κατανάλωσης.

Δεν είναι δυνατόν ο Αλ. Τσίπρας να λέει στις δηλώσεις του από την Αβάνα ότι ο Φιντέλ ενέπνευσε την επαναστατική φλόγα όχι μόνο στον Κουβανέζικο λαό, όχι μόνο στη Λατ. Αμερική αλλά και σε όλο τον κόσμο και αυτή η επαναστατική φλόγα που ενέπνευσε  ο Φιντέλ να μεταφράζεται από τον ίδιο, με την πρώτη δυσκολία και πίεση, σε μια ταπεινωτική και εξευτελιστική μνημονιακή συνθηκολόγηση.

Δεν είναι δυνατόν, στις ίδιες δηλώσεις του, ο Τσίπρας να ισχυρίζεται, με τόση ευκολία και τόσο ψεύτικα, ότι «τον λαό της Κούβας και της Ελλάδας ενώνει η μεγάλη αξία της κοινωνικής απελευθέρωσης», όταν ήταν αυτός που ξεπούλησε το ΟΧΙ του ελληνικού λαού για να το μετατρέψει, περιφρονώντας τη θέλησή του για μνημονιακή κοινωνική απελευθέρωση, σε νεοαποικιακό ΝΑΙ της παράδοσης του λαού μας και του εξευτελισμού της πατρίδας μας.

Μπορεί ο Φιντέλ να είναι νεκρός, μπορεί αρκετοί από τους γραφειοκράτες που τον έχουν διαδεχθεί να σκέπτονται μόνο με όρους δημοσίων σχέσεων, αλλά υπάρχουν και στην Ελλάδα και στην Κούβα αρκετοί, πολύ περισσότεροι απ’ όσο νομίζουν οι έμποροι της πολιτικής αγοράς, που καταλαβαίνουν την υποκρισία, την ψευτιά και τον ξεπεσμό.

Ο αντισυμβατικός Όσκαρ Ουάιλντ

Καθένας σκοτώνει ό,τι αγαπάει,

ο γενναίος με σπαθί,

ο δειλός μ’ ένα φιλί.

45910-oscar

Πηγή: tvxs.gr

Ο Ιρλανδός μυθιστοριογράφος, ποιητής, θεατρικός συγγραφέας και κριτικός Όσκαρ Ουάιλντ γεννήθηκε στις 16 Οκτωβρίου 1854. Ο πιο αναγνωρίσιμος καλλιτέχνης της βικτοριανής εποχής, αντισυμβατικός και ιδιοφυής, έζησε την κολακεία και την τεράστια φήμη, αλλά και την κατασυκοφάντηση, τη φυλακή, την εξορία.

Θεωρείται ένας από τους κύριους εκπροσώπους του αισθητισμού, κίνημα που αναπτύχθηκε στα τέλη του 19ου αιώνα στην Βρετανία και θεωρείται κατά κάποιο τρόπο το αγγλικό παρακλάδι του γαλλικού συμβολισμού. Ο Ουάιλντ επηρεάστηκε ιδιαίτερα από το έργο των John Ruskin και Walter Pater, οι οποίοι δίδασκαν στην Οξφόρδη την εποχή που σπούδαζε εκεί ο ποιητής, και υπερασπίστηκε το δόγμα της τέχνης για την τέχνη, αρνούμενος την αναγκαιότητα ύπαρξης μιας ηθικής παραμέτρου στην τέχνη.

Ο Ουάιλντ γεννήθηκε στο Δουβλίνο. Σπούδασε στο Trinity College, κερδίζοντας για τις επιδόσεις του το Χρυσό Μετάλιο Μπέρκλεϊ, το οποίο αποτελούσε την μεγαλύτερη τιμητική διάκριση για φοιτητή του κολεγίου. Παράλληλα, του χορηγήθηκε υποτροφία για το Magdalen College της Οξφόρδης, όπου και συνέχισε τις σπουδές του μέχρι το 1878, λαμβάνοντας το βραβείο Newdigate για την ποιητική του σύνθεση με τίτλο Ραβέννα (Ravenna). Μετά την ολοκλήρωση των σπουδών του το 1878 εγκαταστάθηκε μόνιμα στο Λονδίνο.

Το 1881 δημοσίευσε την πρώτη του ποιητική συλλογή (Poems) και τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους ταξίδεψε στη Νέα Υόρκη για μία σειρά θεωρητικών διαλέξεων για το αισθητικό κίνημα στη Βρετανία. Όταν τον ρώτησαν στο τελωνείο τι είχε να δηλώσει απάντησε «τη μεγαλοφυΐα μου». Αρχικά, είχε προγραμματιστεί να δώσει πενήντα διαλέξεις σε ένα διάστημα τεσσάρων μηνών, αλλά κατέληξε να παραμείνει στις ΗΠΑ περίπου ένα χρόνο, παραχωρώντας 140 διαλέξεις.

Στη συνέχεια, ο Ουάιλντ μάγεψε το Παρίσι ενώ αργότερα οι διαλέξεις συνεχίστηκαν και σε Βρετανία και Ιρλανδία. Οι διαλέξεις του ήταν ένα one man show, θεατρικές παραστάσεις χωρίς υπόθεση, που προκαλούσαν την αποδοκιμασία των κριτικών. «Όταν με λοιδορούν, τότε ξέρω ότι πέτυχα», είπε αργότερα ο ίδιος ο Ουάιλντ.

Το 1884 παντρεύτηκε την Κόνστανς Λόυντ και μαζί απέκτησαν δύο γιους. Ο Ουάιλντ εργάστηκε σε διάφορα περιοδικά και εφημερίδες της εποχής, παρέχοντας δημοσιογραφικά κείμενα και κριτικές. Μάλιστα, την περίοδο 1887-1889 ανέλαβε και την έκδοση ενός περιοδικού, του The Lady’s World, το οποίο μετονόμασε σε The Woman’s World.

Το 1888 εκδόθηκε το έργο του «Ο ευτυχισμένος πρίγκιπας και άλλα παραμύθια». Η λογοτεχνική του δόξα όμως έφτασε στο αποκορύφωμα το 1891 με το μοναδικό του μυθιστόρημα «Το Πορτρέτο του Ντόριαν Γκρέι». Πολλοί αναγνωρίζουν αυτοβιογραφικά στοιχεία σε αυτό, ενώ το ίδιο βιβλίο χρησιμοποιήθηκε και κατά τη διάρκεια της δίκης του το 1895. Ο Ουάιλντ κατηγορήθηκε για ομοφυλοφιλία. Συγκεκριμένα, ο 9ος Μαρκήσιος του Κουίνσμπερυ, πατέρας του ποιητή Λόρδου Άλφρεντ Ντάγκλας με τον οποίο συνδεόταν ο Ουάιλντ, του επιτέθηκε προσωπικά για την ομοφυλοφιλία του. Ο Ουάιλντ υπέβαλε μήνυση αλλά η κίνηση αυτή στράφηκε εναντίον του, καθώς βρέθηκε ο ίδιος κατηγορούμενος. Στις 25 Μαΐου του 1895 καταδικάστηκε σε καταναγκαστικά έργα δύο ετών.

Κατά την παραμονή του στη φυλακή, υπό άθλιες συνθήκες που επιβάρυναν την υγεία του, έγραψε την «Μπαλάντα της φυλακής του Ρέντιγκ», το τελευταίο σπουδαίο έργο του, που ανήκει στα σημαντικότερα ποιήματα της παγκόσμιας λογοτεχνίας και καταγράφει τις εμπειρίες του στη φυλακή. Εκεί έγραψε επίσης και ένα γράμμα προς τον Άλφρεντ Ντάγκλας, ο οποίος δημοσίευσε ένα μέρος του το 1905, μετά το θάνατο του Όσκαρ Ουάιλντ, υπό τον τίτλο De Profundis (Εκ βαθέων).

Μετά την αποφυλάκισή του, ο Ουάιλντ αυτοεξορίστηκε και μόλις τρία χρόνια αργότερα πέθανε, στις 30 Νοεμβρίου του 1900, σε ένα παρισινό ξενοδοχείο. Στην κηδεία του παρέστησαν μόλις δεκατέσσερα άτομα. Σύμφωνα με τον βιογράφο του Ρίτσαρντ Έλμαν, ο θάνατος του ποιητή οφειλόταν σε σύφιλη, ωστόσο ο Μέρλιν Χόλαντ, επίσης βιογράφος και εγγονός του Ουάιλντ, θεωρεί πως η ερμηνεία αυτή αποτελεί παρανόηση, συνδέοντας τη μηνιγγίτιδα που τον προσέβαλε με μία χειρουργική επέμβαση που είχε προηγηθεί.

Ο Έλμαν γράφει πολύ χαρακτηριστικά πως ο Ουάιλντ έζησε τη ζωή του με δύο ταχύτητες: «αργά και θριαμβικά την περίοδο της δόξας, όταν στα ύψη της φήμης του έμοιαζε ότι θα έμενε για πάντα στον ουρανό της διασημότητας, και με κινηματογραφική ταχύτητα τη δεύτερη περίοδο, μετά την αποφυλάκισή του, όταν μέσα σε δύο χρόνια έζησε μία ακόμη κόλαση, μια νέα πνευματική αυτή τη φορά φυλακή, που τώρα την είχε δημιουργήσει ο ίδιος επανασυνδεόμενος με τον πρώην εραστή του, εξαιτίας του οποίου κατέληξε πίσω από τα σίδερα, ανεχόμενος τις φιλοδοξίες του να είναι και αυτός ποιητής ενώ δεν είχε ίχνος ταλέντου, τρέχοντας πίσω από το φάντασμα του εαυτού του που το κατηύθυνε πλέον ο θάνατος».

Ο τάφος του βρίσκεται στο Παρίσι και επάνω είναι γραμμένοι στίχοι από τη «Μπαλάντα της φυλακής του Ρέντιγκ»: Γι’ αυτόν, η τσακισμένη λήκυθος του οίκτου θα γεμίζει με ξένα δάκρυα. Γιατί θα τον θρηνούνε οι απόκληροι της ζωής, κι οι απόκληροι πάντα κλαίνε.

Η επιρροή του έργου του στη μουσική

Το έργο του έχει γίνει η αφορμή για να γραφτούν όπερες, συμφωνικά ποιήματα, ορχηστρικές σουίτες, μπαλάντες, μιούζικαλ αλλά και ροκ τραγούδια.

Ενδεικτικά αναφέρεται ότι οι Motley Crue αναφέρουν το όνομα Dorian Gray στο τραγούδι τους New Tattoo που υπάρχει στο ομώνυμο άλμπουμ, το ίδιο κάνουν και οι Libertines στο τραγούδι Narcissist. Ο James Blunt στο Tears and Rain και οι Styx στο τραγούδι του 1980 Sing For The Day. Οι U2 στο The Ocean τραγουδούν: Α Picture In Grey Dorian Gray/Just me By the Sea. Το συγκρότημα Television Personalities περιλαμβάνει το Α Picture Of Dorian Gray στο πρώτο τους άλμπουμ που κυκλοφόρησε το 1980.

Στο χώρο της κλασικής μουσικής, ο Boris Arapov έγραψε το 1971 το μπαλέτο The Picture Of Dorian Gray. Τον ίδιο τίτλο έχουν και οι όπερες που έγραψαν ο αμερικανός Lowell Liebermann το 1997, ο Αυστραλός W. Arundel Orchard το 1919 και ο Γερμανός Hans Schaeuble.

Από τα θεατρικά του έργα, το Importance Of Being Earnest είναι αυτό που έχει διασκευαστεί τις περισσότερες φορές σαν μιούζικαλ. Η Σαλώμη, θεατρικό έργο που παρουσιάστηκε στο Παρίσι το 1896, έγινε μονόπρακτη όπερα από τον γερμανό συνθέτη Richard Strauss.

Το De Profundis έχει γίνει ορατόριο από τον Frederic Rzewski το 1991 και ο Larry Sitsky το διασκεύασε σε μονόδραμα. Η «Μπαλάντα της φυλακής του Ρέντιγκ» έγινε τραγούδι με τον τίτλο Each Man Kills The Things He Loves από τον Gavin Friday.

“Yet each man kills the thing he loves,
By each let this be heard,
Some do it with a bitter look,
Some with a flattering word,
The coward does it with a kiss,
The brave man with a sword!
Some kill their love when they are young,
And some when they are old;
Some strangle with the hands of Lust,
Some with the hands of Gold:
The kindest use a knife, because
The dead so soon grow cold.
Some love too little, some too long,
Some sell, and others buy;
Some do the deed with many tears,
And some without a sigh:
For each man kills the thing he loves,
Yet each man does not die.”

― Oscar Wilde

Το 36ο Συνέδριο ΑΔΕΔΥ και η ανάγκη για ενωτική ταξική παρέμβαση των δυνάμεων της ταξικής ανεξαρτησίας.

taxiki-epithesi-monodromos

Του Χρ. Παναγιωτόπουλου
Πηγή: ergasianet.gr

Οι Αγωνιστικές Κινήσεις Παρεμβάσεις πρέπει να τολμήσουν να εκφράσουν την ανάγκη για μια νέα υπέρβαση, αγωνιστική, ταξική, ενωτική, που θα βάλει φρένο και θα εμποδίσει την παλινόρθωση των δυνάμεων του παλιού δικομματισμού και του νέου κυβερνητισμού στην ηγεσία της ΑΔΕΔΥ. Αυτό θα πραγματοποιηθεί στο βαθμό που θα διαμορφώνουμε όρους για κοινή δράση και ταξική συμπόρευση.

Το 36o συνέδριο της ΑΔΕΔΥ γίνεται σε μια πολύ δύσκολη εποχή για τους εργαζόμενους, τη νεολαία, για όλα τα λαϊκά στρώματα της κοινωνίας. Συντελέστηκαν και συνεχίζονται ανατροπές στρατηγικού χαρακτήρα, προκειμένου το κεφάλαιο να εξυπηρετήσει την κεντρική στρατηγική επιδίωξη, δηλ.την περαιτέρω απαξίωση της εργατικής δύναμης με την ισοπέδωση και των τελευταίον κατακτήσεων της εργατικής τάξης.

Τίποτα δεν είναι όπως χθες, στην εργασία, στην πρόνοια, την υγεία, την παιδεία, τη δημόσια διοίκηση, στα μικρά και μεσαία στρώματα με χιλιάδες επιχειρήσεις και καταστήματα να έχουν κλείσει, ενώ η ανεργία είναι σε πρωτοφανή ύψη και έχει γίνει ο εφιάλτης για κάθε λαϊκή οικογένεια.

Τα νέα παιδιά όταν βρίσκουν εργασία – πράγμα δύσκολο – βρίσκουν τις περισσότερες φορές με όρους γαλέρας, με μεροκάματα εξαθλίωσης, πολλές φορές χωρίς να πληρώνονται και χωρίς να ασφαλίζονται.

Διαμορφώνεται ένα καθεστώς με εργαζόμενους δίχως δικαιώματα, με κράτος και εργοδότες δίχως υποχρεώσεις.

Οι κοινωνικοί και συνδικαλιστικοί αγώνες της μνημονιακής περιόδου, οι “πλατείες” και η λαϊκή δυσαρέσκεια οδήγησαν κυρίαρχα επί δεκαετίες κόμματα σε ποσοστά του 5-6%, έπεσαν κυβερνήσεις, δημιουργήθηκαν συγκυβερνήσεις και εξανάγκασαν το πολιτικό σύστημα να κάνει πολλές αναπροσαρμογές.

Το αστικό μπλοκ εξουσίας έκανε πολλούς ελιγμούς και ένωσε τις δυνάμεις του για να επιβάλει την ταξική βάρβαρη πολιτική του και να κρατήσει τη χώρα στην Ε. Ένωση και το ευρώ.

Ο Σύριζα που για μεγάλο τμήμα του λαού φάνταζε η εναλλακτική κυβερνητική πολιτική απέναντι στα μνημόνια ενσωματώθηκε πολύ γρήγορα και προσαρμόστηκε στη πολιτική των μνημονίων και των κατευθύνσεων της Ε.Ε. και του κεφαλαίου, ώστε σήμερα είναι αντιμέτωπος με την λαϊκή δυσαρέσκεια που γεννά η πολιτική του και είναι πολύ πιθανό, αν όχι βέβαιο, να προετοιμάζει την επιστροφή των ταλιμπάν του νεοφιλελευθερισμού όπως ο Μητσοτάκης.

Όσο και να τον ξορκίζουν η πολιτική τους τον τροφοδοτεί. Ακόμα και στους χώρους του δημόσιου που ο Μητσοτάκης αποτελεί κόκκινο πανί εξ αιτίας της πολιτικής του, βλέπει κανείς στις συνδικαλιστικές εκλογές μεγάλων κλάδων του δημοσίου να ενισχύεται η ΔΑΚΕ.

Η συγκυβέρνηση του Σύριζα, ενώ με την πολιτική της έχει ενταχτεί στο μπλοκ της αστικής πολιτικής και διαχείρισης, με πολιτικές επιλογές σε δευτερεύοντα – τριτεύοντα ζητήματα προσπαθεί να κρατήσει συμμαχίες με τμήματα της κοινωνίας και να συντηρηθεί στην εξουσία.

Είναι βέβαιο ότι η πολιτική του Σύριζα θα προχωρήσει σε ακόμα πιο βάρβαρα για το λαό και τη χώρα. Το ερώτημα είναι γιατί αυτή η λαϊκή δυσαρέσκεια που διευρύνεται δεν βρίσκει έκφραση σε λαϊκούς αγώνες, γιατί υπάρχει σιωπή, ανοχή, και ελάχιστη στήριξη σε αυτή την πολιτική.
(περισσότερα…)

Μεγάλο πανελλαδικό συλλαλητήριο διαμαρτυρίας όλου του αναπηρικού κόσμου της χώρας.

Παρασκευή 2/12, στις 10 πμ στην Ομόνοια.

0000amea

Πηγή: Iskra.gr

Ο Γραμματέας του Πολιτικού Συμβουλίου της ΛΑ.Ε. Παναγιώτης Λαφαζάνης, συνοδευόμενος από τον Δημήτρη Στρατούλη, μέλος της Πολιτικής Γραμματείας της, συναντήθηκαν σήμερα στα γραφεία της ΛΑΕ με αντιπροσωπεία της ΕΣΑμεΑ (Εθνική Συνομοσπονδία Ατόμων με Αναπηρία) και συγκεκριμένα με τον Γενικό Γραμματέα της Χρήστο Νάστα και τον αντιπρόεδρο της Γρηγόρη Λεοντόπουλο.

Μετά το τέλος της συνάντησης ο Παναγιώτης Λαφαζάνης έκανε την εξής δήλωση:

«Οι δανειστές απαιτούν στα πλαίσια της δεύτερης αξιολόγησης τη δραστική περικοπή της δημόσιας κοινωνικής δαπάνης για τα 35 συνολικά κοινωνικά, προνοιακά, αναπηρικά και οικογενειακά επιδόματα, που χορηγούνται σε κοινωνικά ευάλωτες ομάδες στη χώρα μας.

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ υποχωρεί άτακτα στις ανθρωποκτόνες απαιτήσεις των δανειστών, αφού ήδη έχει αποδεχτεί την κατάργηση πολλών από αυτά τα επιδόματα, αλλά και τον περιορισμό των δικαιούχων σε άλλα από αυτά μέσω της θέσπισης για πρώτη φορά εισοδηματικών και περιουσιακών κριτηρίων για τη χορήγησή τους.

Οι όποιες διαβεβαιώσεις της κυβέρνησης ότι δεν θα θίξει τα αναπηρικά και επίσης τα οικογενειακά επιδόματα είναι «λόγια του αέρα», αφενός γιατί έχει αναλάβει αντίστοιχες δεσμεύσεις με το 3ο μνημόνιο και αφετέρου γιατί δεν θέλει να έχει απέναντι στη χρηματοδότηση των δανειστών και στα συνεπακόλουθα μνημόνια λιτότητας, εναλλακτική λύση.

Τα κοινωνικά, οικογενειακά, προνοιακά και κυρίως τα αναπηρικά επιδόματα αποτελούν την ελάχιστη κρατική προστασία στις ευάλωτες κοινωνικά ομάδες, που σήμερα υποφέρουν πολύ περισσότερο λόγω της κατάρρευσης στα χρόνια των μνημονίων της δημόσιας υγείας και των κοινωνικών πολιτικών, που τις έχουν περισσότερο ανάγκη από όλους.

Η μείωση ή η κατάργηση αυτών των επιδομάτων οδηγεί τις ευπαθείς ομάδες – και κυρίως τα ΑμεΑ και τις οικογένειές τους – στον κοινωνικό καιάδα.

Η ΛΑΕ καλεί σε παλλαϊκό ξεσηκωμό ενάντια σε αυτές τις απάνθρωπες μνημονιακές πολιτικές.

Καλούμε επίσης τα ΑμεΑ, τις οικογένειές τους, τους εργαζόμενους στην κοινωνική φροντίδα και πρόνοια και συνολικά στις κοινωνικές δομές, καθώς και όλο το λαό, σε μαζική και μαχητική συμμετοχή στο πανελλαδικό παναναπηρικό συλλαλητήριο διαμαρτυρίας την Παρασκευή 2 Δεκεμβρίου, στις 10 το πρωί, στην Ομόνοια, στο οποίο καλεί, η Εθνική Συνομοσπονδία Ατόμων με Αναπηρία και σε παλλαϊκούς αγώνες για την δημοκρατική αντιμνημονιακή ανατροπή.