Μήνας: Δεκέμβριος 2016

Με επιτυχία και πολύ κόσμο η Πρωτοχρονιάτικη γιορτή της ΛΑ.Ε.

%cf%80%cf%81%cf%89%cf%84%ce%bf%cf%87%cf%81%ce%bf%ce%bd%ce%b9%ce%ac%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%b7-%ce%b3%ce%b9%ce%bf%cf%81%cf%84%ce%ae13-696x391

Με τον Σύλλογο Ηπειρωτών Αγίου Δημητρίου «Το Κούγκι» στο επίκεντρο, όπου έψαλε τα πρωτοχρονιάτικα κάλαντα, τραγούδησε και χόρεψε ηπειρώτικα τραγούδια μαζί με τον πολύ κόσμο που πλημμύρισε τον χώρο, πραγματοποιήθηκε με επιτυχία το Σάββατο (31/12) το μεσημέρι και σε κλίμα αισιοδοξίας και ελπίδας η Πρωτοχρονιάτικη γιορτή της ΛΑ.Ε στα γραφεία της (Πατησίων 14, 8ος όροφος).

Στη γιορτή της ΛΑ.Ε έδωσε το παρόν ο Παν. Λαφαζάνης και όλα τα κεντρικά στελέχη της ΛΑ.Ε, μαζί με φίλους και φίλες της παράταξης.

Εκατοντάδες κόσμος παρέλασε από τα γραφεία και με ένα ποτήρι κρασί και λίγο μεζέ έδωσε και συμμερίστηκε αγωνιστικές ευχές για δημοκρατική ανατροπή στην Ελλάδα με τον καινούργιο χρόνο.

ΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ ΠΑΝ. ΛΑΦΑΖΑΝΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑ ΤΟΥ ΠΣ ΤΗΣ ΛΑ.Ε

Ο Παν. Λαφαζάνης έκανε στη γιορτή της ΛΑ.Ε για την Πρωτοχρονιά, που πραγματοποιήθηκε στα γραφεία της, την παρακάτω δήλωση για τον καινούργιο χρόνο:

«Το 2017 θα είναι για την περιοχή μας, την Ευρώπη και τον κόσμο μια θυελλώδης χρονιά ριζικών αλλαγών.

Η Μέση Ανατολή, τα Βαλκάνια, η Μεσόγειος, η Ευρώπη και ο κόσμος που γνωρίσαμε δεν θα μείνουν τα ίδια το 2017. Ο μεταψυχροπολεμικός κόσμος τελείωσε. Το θέμα είναι οι συγκλονιστικές αλλαγές που ήδη βρίσκονται σε εξέλιξη να αποκτήσουν ένα προοδευτικό και φιλειρηνικό πρόσημο.

Ειδικότερα η ευρωζώνη και η ΕΕ βιώνουν μια αξεπέραστη κρίση και μια βαθιά παρακμή και αποσύνθεση, ενώ συναντούν όλο και περισσότερο την αποστροφή των λαών.

Η ευρωζώνη και η ΕΕ δεν έχουν κανένα μέλλον.

Είναι πολύ πιθανόν η ευρωζώνη να γνωρίσει μέσα στο 2017 βαθιές ρηγματώσεις ή και να διαλυθεί με άγνωστη προς το παρόν προοπτική.

Μόνο μια ευρώπληκτη, βαθιά δογματική και εκτός τόπου και χρόνου πολιτική και οικονομική τάξη στη χώρα, πάντα προσκολλημένη, εθελόδουλη και ληστρική, δεν μπορεί να αντιληφθεί τα μηνύματα των καιρών και τις επερχόμενες ριζικές ανατροπές στο ευρωπαϊκό τοπίο.

Η Ελλάδα του ευρώ, και της γερμανικής νεοφιλελεύθερης ΕΕ, η Ελλάδα της μνημονιακής κατοχής και του παρακμιακού ολιγαρχικού πολιτικού, οικονομικού και διαπλεκόμενου κατεστημένου, η Ελλάδα της παραγωγικής διάλυσης και της λιτότητας, δεν έχουν καμία προοπτική διεξόδου από την κρίση.

Η χώρα μας μέσα στο 2017 χρειάζεται μια μεγάλη δημοκρατική ανατροπή με εθνικό νόμισμα, εθνική κυριαρχία, ανεξαρτησία, διαγραφή του δημόσιου χρέους, σεισάχθεια στο ιδιωτικό χρέος, εθνικοποίηση των τραπεζών και ένα ριζοσπαστικό πρόγραμμα παραγωγικού μετασχηματισμού και στήριξης μισθών και συντάξεων.

Αυτό το πρόγραμμα ανόρθωσης και διεξόδου αναδεικνύει η ΛΑ.Ε και καλεί με αισιοδοξία και ελπίδα σε ένα μεγάλο πολιτικό, κινηματικό και εκλογικό μέτωπο ανατροπής και θετικής πρότασης όλες τις ριζοσπαστικές, αριστερές, πατριωτικές, δημοκρατικές αντιμνημονιακές δυνάμεις της χώρας».

Ο Νίκος Καζαντζάκης για τη Ρόζα Λούξεμπουργκ

Οι «Σπαρτακιστές», υπό την καθοδήγηση των Λούξεμπουργκ και Λίμπκνεχτ, ίδρυσαν στις 30 Δεκεμβρίου 1918 στο επαναστατημένο Βερολίνο το KPD (Κομμουνιστικό Κόμμα Γερμανίας).

9696601

Του Νίκου Καζαντζάκη
Πηγή: aformi.gr

«Κίνησα το πρωί για τον Διόνυσο, στην Πεντέλη. Κρατούσα τα «Γράμματα» της Ρόζας Λούξεμπουργκ κι ήθελα να τα διαβάσω ψηλά στη μοναξιά, κάτω από τα πεύκα.

Γυάλιζε ο αέρα ακίνητος κι άστραφτε σαν ατσάλι· απάνω του, σαν ξόμπλια σμαλτωμένα, τα δέντρα, οι πεταλούδες, τα σπίτια των ανθρώπων. Η Πεντέλη μπροστά μου, η μάνα, με τον ανοιχτό πληγωμένον κόρφο, που είχε γεννήσει τους Θεούς· ζερβά μου ο Πάρνης γαλάζιος και τραχύς. Μύριζε το θυμάρι, η αφάνα· οι βελόνες των πεύκων, διχαλωτές, έσταζαν τον ήλιο.

Στο Διόνυσο, βρήκα ένα παλιό μου φίλο. Είχα χρόνια να τον δω. Α! τους ηρωικούς αγώνες μας για τη δημοτική γλώσσα, τα μανιφέστα που ξαπολούσαμε, τις κρυφές μας συνεδρίες στα υπόγεια ενός μεγάλου σπιτιού, τους νέους που φέρναμε στα κατηχούμενα τούτα να τους φωτίσουμε, να πληθύνουμε, ν’ ανεβούμε από τα υπόγεια, να φωτίσουμε την Ελλάδα.

Έπειτα σκορπίσαμε. Άλλοι παντρεύτηκαν, άλλοι βαρέθηκαν, άλλοι διορίστηκαν κι ησύχασαν. Όταν τους συναντώ στο δρόμο, κάνω πως δεν τους βλέπω από ευγένεια – φοβούμαι μήπως θυμηθούν και κοκκινίσουν. Μα σήμερα δεν μπόρεσα να ξεφύγω. Μόλις πρόβαλα στο μικρό ξενοδοχείο του Διονύσου, να ο φίλος μου με το μπαστούνι του, με το καπέλο γυριστό, να μην τον κάψει ο ήλιος γλυκοκουβέντιαζε με πέντ’ έξι κοπέλες. Πώς πάχυνε! Τα μάτια του ήταν πρησμένα, τα μάγουλά του κρέμουνταν, το πηγούνι του αναπαύονταν απάνου στο διπλό προγούλι.

– Πώς πάχυνες! του είπα.

– Ναι, πήρα τον κατήφορο. Στρώνω τραπέζι για τα σκουλήκια. Γεροντόπαχο. Δε σκοτίζομαι πια για τίποτα, δεν μπορώ να αφομοιώσω καμιά καινούρια ιδέα. Είμαι ήσυχος.

Και σε λίγο πρόσθεσε:

– Άλλαξαν οι συνήθειές μου. Παντρεύτηκα βλέπεις. Δεν περπατώ πια, βαριέμαι. Αγαπώ τις απλές κουβέντες, τη μαστίχα και τα παιδιά μου.

Θέλησα να του θυμίσω τους αγώνες μας. Όλα τα θυμόταν ήσυχα, χωρίς θλίψη, χωρίς ντροπή.

– Κάναμε ό,τι μπορούσαμε. Σήμερα οι νέοι άλλαξαν. Γίνηκαν επαναστάτες, δε σέβουνται.

Μα καθόλου δε θεράπευε πια την καρδιά μου όλη τούτη η ωραιότητα. Σαν παμπάλαιη μου φάνηκε Σειρήνα, που μάταια μάχουνταν να μας γοητέψει και να ξεχάσουμε το τραχύ, χωρίς γλύκα κι ωραιότητα σύγχρονο χρέος.

Ανέβαινα βιαστικός, κλεισμένος μέσα στην αγωνία μου. Σήμερα μια γυναίκα άσκημη, χλωμή, απελπισμένη, ανένδοτη, ήταν μαζί μου· ως άγγιζες το χέρι μου το μικρό βιβλιαράκι της Ρόζας Λούξεμπουργκ, έφρισσα, σα να με άγγιζε το νευρικό, νεκρό της χέρι και με οδήγαε.

Μια μέρα την είχα δει σε μια μικρή γερμανική πολιτεία, πάνου σε ένα τραπέζι, να μιλάει σε χιλιάδες εργάτες και πεινασμένους. Ήταν αδύναμη, σα ραχητική, φορούσε ένα παλιό σάλι, έτρεμε από το κρύο κι έβηχε. Μα πότε δεν θα ξεχάσω την κραυγή που τινάχτηκε από το ανεμικό της στόμα κι ανέβηκε στον ουρανό: «Ελευτερία, φως, δικαιοσύνη. Να χαθούμε, όλοι αδέλφια, για να σώσουμε τη γης!».

Πολλοί κλαίγαν, άλλοι βλαστημούσαν και φοβέριζαν. Οι καλοθρεμμένοι αστοί περνούσαν και σφύριζαν. Ήρθαν οι αστυφύλακες και την κατέβασαν από το τραπέζι και την πήραν στη φυλακή. Ποτέ δε θα ξεχάσω τη ματιά της προς τους αψηλούς, βάρβαρους στρατιώτες. Έλεος, αγανάχτηση και θλίψη. Σα να μετρούσε πόσο σκοτάδι υπάρχει ακόμα, πόση σκλαβιά και τι αγώνας χρειάζεται!

Μιαν άλλη μέρα: Είχε κηρυχτεί ο παγκόσμιος πόλεμος, τα γερμανικά σιδερόφραχτα στρατεύματα κίνησαν να δρασκελίσουν τα σύνορα και να μπουν στη Ρωσία.

Άξαφνα, μια χλωμή γυναίκα όρμησε, στάθηκε απάνου στα σύνορα κι άνοιξε τα δυο μικρά της αδύναμα χέρια να σταματήσει τους στρατούς που προχωρούσαν. Ήταν η Ρόζα Λούξεμπουργκ.

Τη φυλακίζουν. Από τη φυλακή της κοιτάζει τον ήλιο, τα πουλιά, τα σύννεφα, ακουμπισμένη στα κάγκελα.

Ξαπλωμένος στην κορφή του βουνού διαβάζω τα γράμματα της στην αγαπημένη της φιλενάδα, τη Σόνια:

«Κάποτε μου φαίνεται πως δεν είμαι ανθρώπινο πλάσμα, μα ένα πουλί ή ένα οποιοδήποτε ζώο, που πήρε ανθρώπινη μορφή. Περσότερο ταιριάζει στην ψυχή μου μια γωνίτσα περβόλι, ένα χωράφι και να ΄μαι ξαπλωμένη στο χορτάρι, ανάμεσα στα έντομα, παρά να βρίσκουμαι σ’ ένα συνέδριο σοσιαλιστικό. Σε σένα μπορώ να κάμω μια τέτοια εξομολόγηση, γιατί βέβαια δε θα με φανταστείς εσύ πως προδίνω την ιδέα. Το ξέρεις, πως με όλα αυτά, ελπίζω να πεθάνω στο μετερίζι μου: σε μια μάχη στα οδοφράγματα ή μέσα στη φυλακή…».

Γιομάτη επικίντυνα πλούτη κι αντινομίες ήταν η ψυχή της, όπως κάθε μεγάλη ψυχή.

Και παρακάτω γράφει:

«Τη στιγμή που σου γράφω ένας μεγάλος βάβουλος μπήκε στο κελί της φυλακής μου· το γιομώνει με τη βαριά, σα βαρύτονου, φωνή του. Τί ωραίος που είναι, τί βαθύτατη χαρά ζωής αναπηδάει μέσα από το βούισμά του, το γιομάτο δύναμη, ζέστα καλοκαιριάτικη και μυρωδιές από τα λουλούδια!»

«Σονίτσα» γράφει μιαν άλλη μέρα, «παραπονιέσαι με λόγια πικρά γιατί με κρατούν τόσον καιρό φυλακή και φωνάζεις: «Πώς είναι δυνατόν οι ανθρώποι να ορίζουν την τύχη άλλων ανθρώπων;» Αγαπητό μικρό μου πουλί, σε όλη την ιστορία ανθρώποι ορίζουν την τύχη άλλων ανθρώπων, κι η αδικία τούτη, έχει βαθύτατα τις ρίζες της στις υλικές συνθήκες της ζωής.

Μονάχα η εξέλιξη, μέσα από αναρίθμητες σπασμωδικές κρίσεις, μπορεί να φέρει τη λύτρωση. Σήμερα ζούμε ένα από τα πιο τρικυμισμένα κεφάλαια της εξέλιξης αυτής και ρωτάς: Προς τί όλα τούτα; Το ερώτημα τούτο δεν έχει νόημα όταν αγκαλιάσεις ολάκερο τον κύκλο της ζωής. Προς τί να υπάρχουν πουλιά στον κόσμο; Δεν ξέρω. Μα χαίρουμαι που υπάρχουν και γλυκύτατα παρηγοριέμαι, γρικώντας ξαφνικά ένα βιαστικό τσι-τσι-μπε να μου έρχεται μακριάθε, απάνου από τον τοίχο.

»Άλλωστε υπερτιμάς τη γαλήνη μου. Δυστυχώς η εσωτερική μου ισορροπία και μακαριότητα ταράζεται κι από τον πιο ανάλαφρο ίσκιο που περνάει ποπάνω μου κι υποφέρω τότε αδήγητο μαρτύριο. Μα τις στιγμές αυτές μου είναι αδύνατο να προφέρω λέξη.».

Σε ένα άλλο γράμμα της περιγράφει με πόνο τα βουβάλια που σέρνουν μεγάλα κάρα και κουβαλούν στις φυλακές τα αιματωμένα ρούχα από τον πόλεμο. Ένας στρατιώτης τα χτυπούσε και χάραζε, έως το αίμα, τη ράχη τους:

«Την ώρα που ξεφόρτωναν τα κάρα, τα βουβάλια έμεναν ακίνητα εξαντλημένα και το ένα, εκείνο που έτρεχε αίμα, κοίταζε θλιμμένο, ίσα, μπροστά του. Όλη του η μορφή και τα μεγάλα του μαύρα μάτια, τα τόσο γλυκά, είχαν την έκφραση του παιδιού που τιμωρήθηκε σκληρά χωρίς να ξέρει την αιτία· έκλαψε πολύ και δεν ξέρει πια πώς να γλυτώσει από το μαρτύριο κι από την κτηνώδη βία.

»Στεκόμουνα μπροστά στο κάρο και το πληγωμένο ζώο με κοίταζε. Τα δάκρυα τινάχτηκαν από τα μάτια μου· ήσαν τα δάκρυά του. Ω δύστυχο βουβάλι μου, αγαπημένε φτωχέ αδερφέ μου, είμαστε κι οι δυο ανυπεράσπιστοι και βουβοί, ενωμένοι κι οι δυο στο πόνο, στην ανημποριά και στη λαχτάρα!»

Θάμα είναι η ευαισθησία τούτη της καρδιάς σε μια γυναίκα με τόση οξύτατη λογική και διαλεκτική δεινότητα και σοφία.

Κι ακόμα περισσότερο η Ρόζα Λούξεμπουργκ είχε και την Τρίτη ανώτατη αρετή: Δεν ήταν μονάχα λεπτότατα παθαινόμενη καρδιά, δεν ήταν μονάχα ανυπέρβλητα λαγαρός θεωρητικός νους – μα ήταν και μια ζωή γιομάτη Πράξη: αμείλιχτος πολεμιστής, έτρεχε από πόλη σε πόλη, μιλούσε στις πλατείες, στα καφενεία, στα εργοστάσια, πήγαινε μπροστά από τους εργάτες σε συλλαλητήρια κι απεργίες.

«Σονίτσα, Σονίτσα, κράτα ό,τι κι αν γίνει, τη γαλήνη σου και την ηρεμία. Τέτοια είναι η ζωή και πρέπει να την παίρνεις όπως είναι, με γενναιότητα, με όρθιο το κεφάλι και με χαμόγελο στα χείλη, μπροστά και ενάντια στα πάντα!»

Και το τελευταίο της γράμμα, λίγο πριν την σκοτώσουν:

«Η ψυχή μου βρίσκεται σε τέτοιο πυρετό, που είναι αδύνατο να δέχουμαι πια τους φίλους μου και να νιώθω πως μας επιβλέπουν οι φύλακες. Το βάσταξα με υπομονή όλα τούτα τα χρόνια κι αν ήταν άλλοι καιροί, θα ‘κανα υπομονή. Μα τώρα που όλα συθέμελα άλλαξαν, δεν το ανέχομαι πια. Να μ’ επιβλέπουν την ώρα που μιλώ και να μη με αφήνουν να προφέρω λέξη για ό,τι βαθύτατα μ’ ενδιαφέρει, μου κατήντησε τόσο μαρτύριο, που προτιμώ να στερηθώ κάθε επίσκεψη, ωσότου να μπορέσουμε να ιδωθούμε σαν ελεύτεροι άνθρωποι».

Σε λίγο καιρό, τον Γενάρη του 1919, τη σκότωσαν!

Αχ! Πώς ανέβηκε ξαφνικά, μέσα στην Πεντέλη, η κραυγή:

Βοήθεια!

Δεν ήταν μια γυναίκα που φώναζε – ήταν η κραυγή, η σημερινή, ολάκερης της Γης.

Κατέβαινα το βουνό ταραγμένος. Τα δάκρυα είχαν τιναχτεί από τα μάτια μου. Πώς όταν είδα τη γυναίκα τούτη στη μακρινή πολιτεία να φωνάζει, απάνω στο τραπέζι, μικρή, αδύναμη κι άσκημη, πώς να μη χυθώ να σφίξω το χέρι της και να πάω μαζί της! Μα θυμούμαι, πειράχτηκα κι απόστρεψα το πρόσωπό μου. Ένας γιατρός, που ήταν μαζί μου είπε: «Θα είναι υστερική· θα την πάντρευα να ησυχάσει». Κι εγώ γέλασα, θυμούμαι.

Φρίσσω λογιάζοντας πόσο κτήνος μπορεί να ‘ναι ο άνθρωπος, χωρίς να το νιώθει. Ποτέ στη ζωή μου δεν είχα ξεπέσει τόσο, μεγαλύτερη αμαρτία δεν έκαμα.

Και τώρα τα δάκρυα ανεβαίνουν, μια καρδιά χτυπάει και γιομίζει με αντίλαλο την ερημιά, η ζωή ανασηκώνεται όλη απάνου στους αδύναμους, καμπουριασμένους ώμους της χλωμής τούτης μεγαλομάρτυρης αδελφής.

Έφυγε η κραυγή από το στήθος της, λευτερώθηκε από το εφήμερο κορμί της και δουλεύει, φωνάζοντας πολεμικά, μέσα στα στήθη των ανθρώπων. ΄

Τέτοια η κραυγή της λευτεριάς. Έκαμε χρόνια να φτάσει και να χτυπήσει την ψυχή μου. Άλλες ψυχές, πιο χαμηλά, πιο πέρα, ακόμα δεν τη γρίκησαν. Βλέπουν μια γυναίκα ν’ ανοίγει το στόμα της, να σηκώνει τα χέρια απάνου σ’ ένα τραπέζι, μα δεν ακούν τί λέει: ύστερα από πέντε, δέκα χρόνια, θ’ ακούσουν· κι η ψυχή τους θα τιναχτεί κραυγάζοντας.

Η κραυγή της Ρόζας Λούξεμπουργκ σκίζει τα σωθικά μας:

Βοήθεια

Ο αέρας άλλαξε, αναπνέει μιαν άνοιξη βαριά, γιομάτη θειάφι.

Ποιος φώναξε; Εμείς φωνάζουμε, οι αδικημένοι άνθρωποι!

Κι ύστερα σιωπή· ξεχνούμε από τεμπελιά, από συνήθεια, από φόβο. Μα ξάφνου πάλι η κραυγή σκίζει τα σωθικά μας. Γιατί δεν είναι απόξω, δεν είναι μακριά, δεν έρχεται, για να μπορούμε να ξεφύγουμε – μέσα στην καρδιά κάθεται η κραυγή και φωνάζει.

Ανήλεη, αυστηρή είναι η στιγμή που περνούμε. Δε στρέφουμε πια το πρόσωπό μας στον ουρανό, ζητώντας βοήθεια. Ξέρουμε, ουρανός και γης είναι ένα. Ο νους, ας είναι ο ποιητής ουρανού και γης· αυτός ανέλαβε όλη την ευθύνη του χαμού ή της σωτηρίας.

Ο νους μας είναι σαν το «Μικρό Σκορπιό» μιας αφρικάνικης παράδοσης, που αν την ήξερε, πολύ θα την αγαπούσε η Ρόζα Λούξεμπουργκ.

«Ο μικρός σκορπιός είπε: – Εγώ, ο μικρός σκορπιός, ποτέ δε θα επικαλεστώ το όνομα του Θεού. Εγώ, ο μικρός σκορπιός, όταν θέλω να κάμω κάτι, θα το κάμω με την ουρά μου»!»

«Στη δουλειά & στον αγώνα»: Εργασιακή… ανασκόπηση με τον γραμματέα του ΜΕΤΑ

douleia-agonas-mavro-aspro

«Στη δουλειά & στον αγώνα», στην εκπομπή για τον κόσμο της εργασίας, που μεταδίδεται από το ραδιόφωνο της ΕΡΤopen κάθε Σάββατο 12.00-13.00, και μπορείτε να παρακολουθήσετε ζωντανά από τους 106,7 FM, ή διαδικτυακά μέσω της ιστοσελίδας της (εδώ) και του live24.gr (εδώ), ο γραμματέας του ΜΕΤΑ Γιώργος Χαρίσης κάνει την εργασιακή ανασκόπηση της χρονιάς που πέρασε.

Απαντά σε ερωτήσεις για το εργασιακό, το ασφαλιστικό, το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας, τα Συνέδρια της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ, την ανασυγκρότησης της παράταξης… Μπορείτε να στείλετε τις ερωτήσεις σας στο emailmeta2014@gmail.com.

Ν. Χουντής: Αποτελεί ντροπή η επιστολή Τσακαλώτου για περικοπή συντάξεων.

Ερώτηση προς την Κομισιόν σχετικά με τη διαφαινόμενη παραγραφή των φόρων και προστίμων για τις λίστες Λαγκάρντ, Μπόργιανς, κλπ.

hountis-696x464Ερώτηση  σχετικά με τη διαφαινόμενη παραγραφή των φόρων και προστίμων που έχουν καταλογιστεί σε όσους έχουν ελεγχθεί από τις λίστες Λαγκάρντ, Μπόργιανς, κλπ, κατέθεσε προς την Κομισιόν, ο ευρωβουλευτής της Λαϊκής Ενότητας, Νίκος Χουντής.

Στην ερώτησή του, ο Νίκος Χουντής, αφού περιγράφει την πρόσφατη απόφαση του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών, με την οποία ανοίγει ο δρόμος για την ακύρωση της επιβολής φόρων και προστίμων από τις περίφημες λίστες μεγαλοκαταθετών του εξωτερικού (Λαγκάρντ, Μπόργιανς, κλπ), ακόμα και για όσες υποθέσεις έχουν ελεγχθεί, καταγγέλλει ότι, με αυτό τον τρόπο, ουσιαστικά δικαιώνονται όσοι, από παλιά, εξέφραζαν την πεποίθηση ότι ούτε η ελληνική κυβέρνηση, ούτε ΕΕ και ΔΝΤ, προτίθενται να φορολογήσουν και να πατάξουν τη φοροδιαφυγή των μεγάλων εισοδημάτων.

Στην ερώτησή του, ο Έλληνας ευρωβουλευτής, καταλογίζει ευθύνες για πράξεις και παραλείψεις, σε όλες «τις κυβερνήσεις – αλλά και ειδικότερα στη Γενική Γραμματεία Δημοσίων Εσόδων που είχε την ευθύνη για την έγκαιρη αποστολή εντολών ελέγχου – που διαχειρίστηκαν τις υποθέσεις αυτές».

Ταυτόχρονα, κατηγορεί για ακραίο αμοραλισμό την επιστολή Τσακαλώτου, αφού, τη στιγμή που δεσμεύεται ότι θα περικόψει τις πενιχρές συντάξεις αν δεν επιτευχθούν οι δημοσιονομικοί στόχοι, αποδεικνύεται με τις δικαστικές αποφάσεις ότι, «οι ελληνικές κυβερνήσεις, παρά τις διακηρύξεις τους, η ΕΕ και το ΔΝΤ δεν έκαναν τίποτα για να συλλάβουν τη μεγάλη φοροδιαφυγή», ούτε και σε αυτές τις κραυγαλέες περιπτώσεις.

Η πλήρης ερώτηση έχει ως εξής:

«Σε παλαιότερες ερωτήσεις μου (2011, 2012), περιέγραφα την κωλυσιεργία των ελληνικών ελεγκτικών αρχών στην αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής από τις καταθέσεις Ελλήνων στο εξωτερικό (λίστες Φαλτσιάνι-Λαγκάρντ, Μπόργιανς, κλπ), και τόνιζα ότι «είναι εδραιωμένη πεποίθηση της ελληνικής κοινωνίας ότι ούτε η ελληνική κυβέρνηση, ούτε ΕΕ και ΔΝΤ, προτίθενται να φορολογήσουν και να πατάξουν τη φοροδιαφυγή των μεγάλων εισοδημάτων».

Πρόσφατα, το Διοικητικό Εφετείο Αθηνών αποφάσισε ότι έχουν παραγραφεί οι περισσότερες από τις περιπτώσεις των ανωτέρω φορολογουμένων, συμπεριλαμβανοένων αυτών που έχουν ελεγχθεί ως τώρα, αφού, μεταξύ άλλων, έκρινε αντισυνταγματικές τις παρατάσεις παραγραφής φορολογικών υποθέσεων.

Ερωτάται η Επιτροπή:

  1. Υπάρχουν ευθύνες για πράξεις και παραλήψεις στις κυβερνήσεις -αλλά και ειδικότερα στη Γενική Γραμματεία Δημοσίων Εσόδων που είχε την ευθύνη για την έγκαιρη αποστολή εντολών ελέγχου- που διαχειρίστηκαν τις υποθέσεις αυτές;
  2. Δεν αποτελεί πράξη ακραίου αμοραλισμού η επιστολή Τσακαλώτου, ότι σε περίπτωση απόκλισης από τους δημοσιονομικούς στόχους του 2016, θα περικοπούν οι συντάξεις, όταν αποδεικνύεται ότι οι ελληνικές κυβερνήσεις, παρά τις διακηρύξεις τους, η ΕΕ και το ΔΝΤ δεν έκαναν τίποτα για να συλλάβουν τη μεγάλη φοροδιαφυγή;
  3. Υπάρχουν καταγεγραμμένες εκτιμήσεις της ελληνικής κυβέρνησης για το ύψος των φόρων και προστίμων που προσδοκούσε από τις ανωτέρω λίστες; Εάν ναι, πώς θα καλυφθεί το δημοσιονομικό κενό που προκύπτει;»

Το Γραφείο Τύπου

29.12.2016

Ιωάννινα: Νεαροί γιατροί έπαιξαν μουσική στους ασθενείς τους.

Μια υπέροχη πράξη από νεαρούς γιατρούς του πανεπιστημιακού νοσοκομείου Ιωαννίνων

giatroi

Του Χρήστου Δεμέτη
Πηγή: news247.gr

Η μελωδία απαλύνει ακόμα και τις πιο κρίσιμες στιγμές στη ζωή του ανθρώπου.

Αυτά τα Χριστούγεννα οι νοσηλευόμενοι στο πανεπιστημιακό νοσοκομείο Ιωαννίνων δεν θα τα ξεχάσουν ποτέ. Νέοι άνθρωποι, νεαροί γιατροί του νοσοκομείου, βρέθηκαν δίπλα τους όχι μόνο για ιατρικούς λόγους αλλά και για να τους παίξουν λίγη μουσική.

Η «ορχήστρα» που στήθηκε συγκροτήθηκε από πέντε άτομα, τρεις εκ των οποίων ήταν γιατροί που εφημέρευαν στην αιματολογική κλινική.

Όπως γράφει ο Κωνσταντίνος Λαγός στη σελίδα του στο Facebook:

«Όταν αποφασίσαμε να παίξουμε στην κλινική, στην εφημερία, βρεθήκαμε μπροστά στο δίλημμα αν είναι θεμιτό, μήπως επιβαρύνουμε ψυχολογικά ή πρακτικά τους ανθρώπους που βρέθηκαν τέτοιες μέρες στη δεινή θέση της ασθένειας. Με πολλή σκέψη και συζήτηση καταλήξαμε ότι αξίζει να το δοκιμάσουμε. Οι αντιδράσεις των ανθρώπων που μας άκουγαν ξεπέρασαν κάθε προσδοκία μας. Όχι μόνο εκείνες τις στιγμές που παίζαμε αλλά και σήμερα! Ακούγονταν στην κλινική οι ήχοι της χθεσινής βραδιάς από τα κινητά τους, όπως μας ηχογραφήσανε χθες… Ένιωσαν όλοι τους πολύ όμορφα…».

Κάλυμνος: Κάτω από 50% η στελέχωση του Τομέα ΕΚΑΒ

ekav-300x225Πηγή: ygeionomikoi.gr

Υποτυπώδη στελέχωση και εργασία σε συνθήκες ακραίας εντατικοποίησης στον Τομέα Καλύμνου, καταγγέλλουν οι εργαζόμενοι του ΕΚΑΒ με άρθρο που ανέβηκε στον ιστοχώρο ekabnews.gr.

Ο τομέας ιδρύθηκε το 2014 και καλύπτει τους 14.000 μόνιμους κατοίκους του νησιού, στους οποίους προστίθενται υπερδιπλάσιοι τουρίστες τους θερινούς μήνες, καθώς και οι πρόσφυγες που φτάνουν από τα μικρασιατικά παράλια. Κατά τη συγκρότησή του, μετατάχτηκαν σε αυτόν 5 διασώστες (ΔΕ Πληρωμάτων Ασθενοφόρου) του τοπικού Νοσοκομείου-Κέντρου Υγείας. Ουδέποτε όμως συμπληρώθηκε ο αριθμός των 11 που απαιτείται για τη λειτουργία έστω ενός ασθενοφόρου σε 24ωρη/7ήμερη βάση, αφού:

– 3 ακόμη, οι οποίοι εργάστηκαν το 2016 μέσω του ΚΕΕΛΠΝΟ, απολύθηκαν στις 19 Νοεμβρίου μολονότι κάλυπταν πάγιες ανάγκες. Ουδέποτε αντικαταστάθηκαν.

– Στις δύο προκηρύξεις του Υπουργείου Υγείας (7Κ/2014 – προσλήφθηκαν 186, 6Κ/2016 – θα προσληφθούν 93 διασώστες) δεν προβλέφθηκε ούτε μία θέση για την Κάλυμνο.

– Ομοίως, για το νησί δεν προβλέπεται καμμία από τις 165 σχετικές θέσεις (Πληρωμάτων διαφόρων φορέων, Οδηγών Πληρωμάτων ΕΚΑΒ) του ειδικού προγράμματος απασχόλησης 4.000 μακροχρόνια ανέργων.

Συνεπεία των παραπάνω, οι διασώστες αναγκάζονται να δουλεύουν χωρίς ξεκούραση, σε συνθήκες πολέμου, ώστε να καλύπτονται όσο το δυνατόν περισσότερες βάρδιες. Ήδη τους οφείλονται εκατοντάδες ρεπό και ημέρες αδείας για το 2016, κατάσταση που δεν προβλέπεται να αλλάξει στο εγγύς μέλλον.

Το συγκεκριμένο καθεστώς δεν είναι, βεβαίως, πρωτόγνωρο ούτε εξαίρεση. Είναι ένα ακόμα δείγμα του πώς αντιμετωπίζουν οι μνημονιακές κυβερνήσεις τους εργαζομένους στην Υγεία και τους ασθενείς, ακόμα και σε περιοχές όπου θα έπρεπε να υπάρχει αυξημένη μέριμνα, λόγω της γεωγραφικής απομόνωσης και του ακριτικού χαρακτήρα τους.

Απογραφή: Αυτή είναι η «ακτινογραφία» των δημοσίων υπαλλήλων.

2015_ergasia_ipalliloi-mesa_ipalliloi-polla-parathira

Πηγή: ergasianet.gr

Σύμφωνα με τα στοιχεία του Μητρώου Μισθοδοτούμενων, που δημοσιεύονται στο «Απογραφή», τον Οκτώβριο του 2016 οι εργαζόμενοι που καταγράφονται στα επίσημα στοιχεία, εκτός εκείνων που έχουν προσληφθεί σε ΝΠΙΔ, ανέρχονται συνολικά στους 564.900, ενώ στην κατηγορία των μετακλητών καταγράφονται 2.099.

Αναλυτικά, ανά υπουργείο η κατανομή των κρατικών λειτουργών έχει ως εξής:

Τακτικό Προσωπικό (εκτός ΝΠΙΔ):

Κυβερνητικοί – Πολιτειακοί Φορείς: 121

Βουλή: 1.163

Ανεξάρτητες Αρχές: 1.680

Γ.Γ. Ενημέρωσης και Επικοινωνίας / Γ.Γ. Μέσων Ενημέρωσης: 400

Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης & Τροφίμων: 2.043

Υπουργείο Δικαιοσύνης, Διαφάνειας & Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων: 15.935

Υπουργείο Εθνικής Άμυνας: 85.783

Υπουργείο Εξωτερικών: 1.845

Υπουργείο Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης & Κοινωνικής Αλληλεγγύης: 16.389

Υπουργείο Εσωτερικών & Διοικητικής Ανασυγκρότησης: 65.155

Υπουργείο Ναυτιλίας & Νησιωτικής Πολιτικής: 8.041

Υπουργείο Οικονομίας, Ανάπτυξης & Τουρισμού: 2.352

Υπουργείο Οικονομικών: 15.488

Υπουργείο Περιβάλλοντος & Ενέργειας: 817

Υπουργείο Παιδείας, Έρευνας & Θρησκευμάτων: 168.676

Υπουργείο Πολιτισμού & Αθλητισμού: 7.243

Υπουργείο Υγείας: 77.771

Υπουργείο Υποδομών, Μεταφορών & Δικτύων: 4.500

Αποκεντρωμένες Διοικήσεις: 6.764

ΟΤΑ: 82.734

ΣΥΝΟΛΟ: 564.900

Τα συνέδρια της ΑΔΕΔΥ και η αλλαγή του συσχετισμού δυνάμεων στη μνημονιακή 6ετία (2010-2016)

Από το Γρηγόρη Καλομοίρη, επικεφαλής του ΜΕΤΑ εργαζομένων στο Δημόσιο, μέλος της εκτελεστικής επιτροπής της ΑΔΕΔΥ.

kalomoiris-36-sinedrio-adedi

Μετά το πρόσφατο συνέδριο της ΑΔΕΔΥ, από αρκετά Μέσα Ενημέρωσης έγινε προσπάθεια να κατασκευαστεί η εικόνα ότι η ΔΑΚΕ βγήκε ενισχυμένη και κυρίαρχη δύναμη στις εκλογές ανάδειξης νέων οργάνων της ΑΔΕΔΥ.

Η πραγματικότητα, όμως, είναι πολύ διαφορετική. Πριν από τρία χρόνια (Δεκέμβρης 2013), στο 35ο Συνέδριο της ΑΔΕΔΥ, οι δυνάμεις του κυβερνητικού συνδικαλισμού (ΠΑΣΚΕ – ΔΑΚΕ) απώλεσαν για πρώτη φορά στην ιστορία της ΑΔΕΔΥ την πλειοψηφία και παράλληλα ενώ ενισχύθηκαν οι δυνάμεις της συνδικαλιστικής Αριστεράς (ΜΕΤΑ, Παρεμβάσεις και ΠΑΜΕ).

Συρρίκνωση ΔΑΚΕ και ΠΑΣΚ

Συγκεκριμένα, οι ΠΑΣΚ και ΔΑΚΕ τότε απέσπασαν αθροιστικά 41 έδρες στο Γενικό Συμβούλιο της ΑΔΕΔΥ έναντι 62 εδρών που είχαν στο 34ο Συνέδριο (Νοέμβρης 2010). Τα ποσοστά τους μειώθηκαν από 73% που είχαν αθροιστικά το 2010 στο 47% το 2013, δηλαδή μείωση κατά 26 ποσοστιαίες μονάδες.

Η πορεία συρρίκνωσης των δυνάμεων του παλαιού κυβερνητικού συνδικαλισμού συνεχίστηκε και στο πρόσφατο 36ο Συνέδριο της ΑΔΕΔΥ. ΔΑΚΕ και ΠΑΣΚ απέσπασαν αθροιστικά 32 έδρες και ποσοστό 38,5% από 41 έδρες και ποσοστό 47,5% που είχαν το 2013.

Αν καταγράψουμε τις αλλαγές της μνημονιακής 6ετίας, θα διαπιστώσουμε ότι ΠΑΣΚ και ΔΑΚΕ υπέστησαν δραματική μείωση της εκλογικής τους επιρροής (αθροιστικά). Έχασαν 30 έδρες στο Γενικό Συμβούλιο της ΑΔΕΔΥ (από 62 το 2010 πήραν μόλις 32 το 2016) και 34,5 ολόκληρες ποσοστιαίες μονάδες (από 73% μειώθηκαν στο 38,5%). Στην Εκτελεστική Επιτροπή της ΑΔΕΔΥ, από 13 έδρες που είχαν το 2010 πήραν τώρα μόλις 7 έδρες.

Αν εξετάσουμε και ξεχωριστά κάθε μια από αυτές τις δυνάμεις, θα διαπιστώσουμε ότι η ΔΑΚΕ απέσπασε 18 έδρες και 21,5% το 2016, ενώ το 2010 είχε 28,2% και 24 έδρες. Μείωση κατά 6 έδρες και 6,7%.

Η ΠΑΣΚ την ίδια περίοδο ουσιαστικά κατέρρευσε ακολουθώντας την καθοδική πορεία του ΠΑΣΟΚ. Συγκεκριμένα, στη εξαετία έχασε 24 έδρες στο Γενικό Συμβούλιο (από 38 έδρες το 2010 πήρε μόλις 14 το 2016) και 28 ολόκληρες ποσοστιαίες μονάδες (από 45% το 2010 πήρε μόλις 17% το 2016).

Από την άλλη πλευρά, οι δυνάμεις της συνδικαλιστικής Αριστεράς είχαν μια σημαντική άνοδο στη διάρκεια της μνημονιακής εξαετίας.

Συγκεκριμένα οι δυνάμεις αυτές (ΠΑΜΕ, Παρεμβάσεις και ΜΕΤΑ) απέσπασαν αθροιστικά 33 έδρες το 2016 έναντι 23 εδρών το 2010. Αύξηση κατά 10 έδρες. Οι ίδιες δυνάμεις απέσπασαν το 38% των ψήφων των συνέδρων το 2016 έναντι 26,5% το 2010. Αύξηση, δηλαδή, κατά 11,5 ποσοστιαίες μονάδες.

Μέτωπο Ταξικής Ανατροπής

Το ΜΕΤΑ το 2016 απέσπασε 8 έδρες στο Γενικό Συμβούλιο και 9% των συνέδρων. Το 2013 το ενιαίο ΜΕΤΑ είχε 14 έδρες και το 16,4% των ψήφων, ενώ το 2010 είχε αποσπάσει 9 έδρες και το 10% των συνέδρων.

Το ΜΕΤΑ, έγκαιρα (από τον Ιούνη του 2016), πρότεινε τη συγκρότηση ενός ευρύτερου μετώπου με δυνάμεις που κινούνται στο χώρο της Ριζοσπαστικής, Αντικαπιταλιστικής και Κουμμουνιστικής Αριστεράς, με προοδευτικά, αγωνιστικά και αντιμνημονιακά συνδικαλιστικά σχήματα και μεμονωμένους αγωνιστές συνδικαλιστές, που θα μπορούσε, αν εκφραζόταν ενιαία στο Συνέδριο, να γίνει ο πρωταγωνιστής των εξελίξεων την επόμενη κρίσιμη, για τους εργαζόμενους και τη χώρα, περίοδο.

Η δύναμη της ενότητας της Αριστεράς φάνηκε με την κοινή στάση των ΜΕΤΑ – ΠΑΜΕ – Παρεμβάσεις, στο ζήτημα της ισότιμης ένταξης στην ΑΔΕΔΥ, τις Ομοσπονδίες και τα Σωματεία όλων όσοι εργάζονται στο Δημόσιο με οποιαδήποτε εργασιακή σχέση. Η πρόταση αυτή υπερψηφίστηκε από το 70% των συνέδρων. Έλειψαν μόνο 5 ποσοστιαίες μονάδες για το απαιτούμενο 75% προκειμένου να κατοχυρωθεί ως καταστατική αλλαγή. Όμως, αποτελεί την πιο σημαντική πολιτική απόφαση του Συνεδρίου και διευκολύνει τη συνέχιση της κοινής δράσης σε όλα τα επίπεδα για να γίνει πράξη.

Ευήκοα…

Είναι θετικό ότι η πρότασή μας για το ευρύτερο μέτωπο βρήκε ευήκοα ώτα στο χώρο των Παρεμβάσεων. Τρία στελέχη των Παρεμβάσεων από το χώρο της Εκπαίδευσης πριν το Συνέδριο έδωσαν στη δημοσιότητα κείμενο με τίτλο «ΜΕΤΑ και Παρεμβάσεις μπορούν να κάνουν τη διαφορά και να αποτρέψουν το να γίνει η ΑΔΕΔΥ κακέκτυπο της ΓΣΕΕ».

Επίσης, στο Συνέδριο διακινήθηκε κείμενο της Εργατικής Αλληλεγγύης με τίτλο «Να μην χάσουμε την ευκαιρία», το οποίο ζητούσε «ανοικτά και θαρρετά να πάρουμε την πρωτοβουλία για ένα εκλογικό κατέβασμα που να βάλει στόχο να συσπειρώσει όλα τα κομμάτια της αριστερής αντιπολίτευσης απέναντι στην κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ».

…και οξυήκοα ώτα

Η ηγεσία των Παρεμβάσεων έχει σοβαρές ευθύνες για το ότι «χάθηκε μια ακόμη ευκαιρία», για να προχωρήσει η συγκρότηση του ευρύτερου μετώπου ριζοσπαστικών και αντικαπιταλιστικών δυνάμεων στα συνδικάτα του Δημόσιου Τομέα.

Εμείς, ως ΜΕΤΑ, θα συνεχίσουμε σε αυτό το δρόμο στα Σωματεία και στις Ομοσπονδίες γιατί εκτιμούμε ότι «η δυναμική των προηγούμενων αγώνων δεν έχει τελειώσει και οφείλουμε να δημιουργήσουμε τις προϋποθέσεις για τη συγκρότηση ενός πόλου που μπορεί να ξαναζωντανέψει το κίνημα», όπως υποστηρίζουν στο προαναφερθέν κείμενο, στελέχη των Παρεμβάσεων.

Συνδικαλιστική μετάλλαξη

Είναι γνωστό ότι μετά την ένταξη του ΣΥΡΙΖΑ στο μπλοκ των μνημονιακών δυνάμεων με τη ψήφιση του 3ου μνημονίου ένα σημαντικό τμήμα στελεχών του ΜΕΤΑ εγκατέλειψε τις ιδρυτικές αρχές της παράταξής μας και προσχώρησε, ως άριστος μαθητής των πρακτικών της ΠΑΣΚ, στο μπλοκ των δυνάμεων του κυβερνητικού συνδικαλισμού.

Είναι χαρακτηριστικό ότι στην εκλογική διακήρυξη της Ενωτικής Αγωνιστικής Εκκίνησης (συνεργασία συνδικαλιστών του ΣΥΡΙΖΑ με παρατάξεις και μεμονωμένους συνδικαλιστές που αποχώρησαν από την ΠΑΣΚ τα προηγούμενα χρόνια) δεν αναφέρεται πουθενά η λέξη «κυβέρνηση», ενώ εγκαταλείπονται αιτήματα όπως η ανατροπή της πολιτικής κυβέρνησης- ΕΕ- ΔΝΤ, το σταμάτημα των ιδιωτικοποιήσεων δημοσίων οργανισμών, υπηρεσιών και επιχειρήσεων, η απόσυρση των διαδικασιών αξιολόγησης δομών και εργαζομένων και της υποχρεωτικής κινητικότητας κτλ. Ο αγώνας για τη διαγραφή του χρέους -κεκτημένο της ΑΔΕΔΥ όλη τη προηγούμενη περίοδο- αντικαθίσταται στην παραπάνω διακήρυξη από «τη συμμετοχή και συμβολή του συνδικαλιστικού κινήματος στη συζήτηση (!!!) περί ανάγκης διαγραφής του χρέους».

Η νέα αυτή παράταξη απέσπασε 13 έδρες στο Γενικό Συμβούλιο και το 14,7% των ψήφων των συνέδρων.

Σύνθεση νέων οργάνων της ΑΔΕΔΥ

Η σύνθεση της νέας Εκτελεστικής Επιτροπής και του Γενικού συμβουλίου της ΑΔΕΔΥ δημιουργεί μεγαλύτερες δυσκολίες αλλά και δυνατότητες στην προσπάθεια ταξικής ανασυγκρότησης του συνδικαλιστικού κινήματος.

Είναι σίγουρο ότι υπάρχουν δυνάμεις που θα επιδιώξουν να ακολουθήσει η ΑΔΕΔΥ, την επόμενη περίοδο, μια συμβιβαστική πολιτική, που δεν θα αμφισβητεί επί της ουσίας το μνημονιακό πλαίσιο, θα αποδέχεται με κάθε κόστος την παραμονή της χώρας μας στο ευρώ και στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ενώ η όποια αντίθεση με την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ δεν θα είναι στην ουσία της ασκούμενη πολιτικής της αλλά για τα επιμέρους.

Όμως, η εγκατάλειψη του κεκτημένου της προηγούμενης περιόδου στη δράση της ΑΔΕΔΥ δεν είναι εύκολη υπόθεση. Θα υπερασπιστούμε με όλες μας τις δυνάμεις τα αιτήματα που διατύπωσε και πρόβαλε η ΑΔΕΔΥ για την κατάργηση των μνημονίων, τη διαγραφή του χρέους και τη στάση πληρωμών σε σύγκρουση με την Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΔΝΤ, καθώς και το κεκτημένο της συμμετοχής της ΑΔΕΔΥ σε κινητοποιήσεις αλληλεγγύης στους πρόσφυγες, τους μετανάστες και τους λαούς που αγωνίζονται ενάντια στο φασισμό, τον ιμπεριαλισμό και τον πόλεμο.

Η δράση των δυνάμεων του ΜΕΤΑ στο Δημόσιο την επόμενη περίοδο

Οι δυνάμεις του ΜΕΤΑ στο Δημόσιο και στη νέα περίοδο θα συνεχίσουν με συνέπεια τον αγώνα τους σε όλα τα επίπεδα (Σωματεία, Ομοσπονδίες και ΑΔΕΔΥ) για την υπεράσπιση και διεύρυνση των δικαιωμάτων των εργαζομένων, την κατάργηση της λιτότητας και την επαναφορά όλων των κατακτήσεων, που αφαιρέθηκαν στη μνημονιακή περίοδο.

Παράλληλα, θα πρωτοστατήσουν στην ανάγκη συγκρότησης ενός ευρύτερου εργατικού και ταξικού πόλου μέσα στο εργατικό – συνδικαλιστικό κίνημα για να αντιμετωπίσει και τις συμβιβασμένες γραφειοκρατικές του ηγεσίες, αλλά κυρίως για την ανασυγκρότηση του, την ένταξη όλων των εργαζομένων σε ενιαία συνδικάτα, σε ιδιωτικό και δημόσιο τομέα, τον ριζοσπαστικό και αγωνιστικό του προσανατολισμό.

Θα συνεχίσουν, τέλος, να αγωνίζονται για την οικοδόμηση ενός πλατιού κοινωνικού μετώπου, με όλα τα πληττόμενα από την καπιταλιστική κρίση, στρώματα, για να μπει τέρμα στη φορολογική τους αφαίμαξη από το κράτος και τις δυνάμεις του κεφαλαίου, που συνεχίζεται προκειμένου να πληρώνονται κανονικά οι δανειστές και οι τοκογλύφοι και να αυγαταίνουν τα κέρδη του οι πλούσιοι. Θα συνεχίσουν να αγωνίζονται για το σταμάτημα των ιδιωτικοποιήσεων, την αναδιανομή του παραγόμενου πλούτου υπέρ των εργαζομένων και για τον παραγωγικό μετασχηματισμό της χώρας σε όφελος του λαού.

ΕΔΩ σε μορφή .xlsx

Έκρηξη σιωνισμού του Τραμπ: Ισραήλ μείνε δυνατό μέχρι να αναλάβω καθήκοντα.

trump-israel-696x486

Πηγή: Iskra.gr

Σε θερμοκέφαλο και φανατικό υποστηρικτή των ισραηλινών εποικισμών στην κατεχόμενη Δυτική Όχθη αλλά και στην ανατολική Ιερουσαλήμ αναδεικνύεται ο νέος Πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ, απειλώντας ακόμα και με αποχώρηση των ΗΠΑ από τον ΟΗΕ, αν ο τελευταίος εμμείνει στην καταδίκη των ισραηλινών εποικισμών, η οποία προσφάτως έγινε δυνατό στον ΟΗΕ να την αποφασίσει, λόγω αποχής (και μη άσκησης veto) από τις ΗΠΑ με εντολή του απερχόμενου Προέδρου Μπ. Ομπάμα.

Ο νέος πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ επέπληξε την κυβέρνηση του Μπαράκ Ομπάμα για τη στάση που τηρεί απέναντι στο Ισραήλ, καλώντας το Ισραήλ «να μείνει δυνατό» μέχρι να αναλάβει ο ίδιος καθήκοντα προέδρου.

Οι δηλώσεις Τραμπ έρχονται λίγη ώρα πριν την ομιλία που πρόκειται να εκφωνήσει ο υπουργός Εξωτερικών Τζον Κέρι αναφορικά με τις διεθνείς αντιδράσεις για τη συνεχιζόμενη εποικιστική δραστηριότητα των Ισραηλινών στα κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη.

«Δεν μπορούμε να συνεχίσουμε να αφήνουμε να αντιμετωπίζεται το Ισραήλ με πλήρη περιφρόνηση και ασέβεια. Κάποτε είχαν ένα μεγάλο φίλο στις ΗΠΑ, όμως… » έγραψε ο Τραμπ στον λογαριασμό του στο Twitter.

«Όχι πλέον. Η αρχή του τέλους ήταν η φρικτή συμφωνία με το Ιράν και τώρα αυτό (ο ΟΗΕ)! Ισραήλ, μείνε δυνατό, η 20ή Ιανουαρίου έρχεται γρήγορα!» έγραψε, αναφερόμενος στην ημερομηνία που θα αναλάβει τα προεδρικά καθήκοντά του.

Με την αποχή των ΗΠΑ, το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ καταδίκασε τον ισραηλινό εποικισμό ζητώντας να μπει τέλος σε αυτόν.

Περισσότεροι από 500.000 Εβραίοι κατοικούν σε 140 οικισμούς που χτίστηκαν μετά το 1967 στις κατεχόμενες Δυτική Όχθη και ανατολική Ιερουσαλήμ.

Οι οικισμοί αυτοί είναι απολύτως παράνομοι και συνιστούν μείζον διεθνές έγκλημα κατά τη διεθνή νομοθεσία και, όσο και αν το Ισραήλ το απορρίπτει αυτό, είναι βαρύτατα εκτεθειμένο στη διεθνή κοινότητα, εκτός από τον νέο Πρόεδρο των ΗΠΑ Ντ. Τραμπ, ο οποίος ρέπει προς σιωνιστικές λογικές, αν δεν τις ενστερνίζεται πλήρως.

Λάδι στη φωτιά της Μέσης Ανατολής

Οι ωμές αυτές σιωνιστικές τοποθετήσεις του Ντόναλντ Τραμπ ρίχνουν λάδι στη φωτιά σε μια περιοχή η οποία συνιστά εμπόλεμη ζώνη.

Βάζουν, επιπλέον, «βούτυρο στο ψωμί» του πιο ακραίου ισλαμιστικού φανατισμού και μπορεί να πυροδοτήσουν ακόμα πιο επικίνδυνες καταστάσεις στη φλεγόμενη Μέση Ανατολή.

Ο Ντόναλντ Τραμπ μπορεί να γίνει ένας πραγματικός εφιάλτης για την ανθρωπότητα, πολύ περισσότερο που οι σιωνιστικές τοποθετήσεις του έρχονται μετά τις δηλώσεις του για την αναγκαία, κατ’ αυτόν, κλιμάκωση των πυρηνικών εξοπλισμών των ΗΠΑ και των εκσυγχρονισμό των πυρηνικών όπλων, δηλώσεις που προκαλούν εφιαλτικά όνειρα στην φιλειρηνική ανθρωπότητα.

Το όνειδος Τσίπρα: Όχι στον πυρηνικό αφοπλισμό

Στο πλαίσιο αυτό γίνεται ακόμα πιο αποκρουστικό το «ΟΧΙ» που είπε στον πυρηνικό αφοπλισμό στις 23/12/2016 στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ η κυβέρνηση Τσίπρα, ακολουθώντας ως δορυφόρος τις υποδείξεις των ΗΠΑ

Η κυβέρνηση Τσίπρα με αυτό το «ΟΧΙ» έρχεται να εμφανισθεί ως αρωγός των πιο ακραίων κύκλων που ωθούν την ανθρωπότητα σε έναν νέο καταστροφικό πυρηνικό ανταγωνισμό.

Την ίδια ώρα η μετατροπή της Ελλάδας σε άτυπο «δορυφόρο» του Ισραήλ και η στρατιωτική πρόσδεση μαζί του, αποτελεί άφρονα, από κάθε άποψη, επιλογή για τη χώρα μας.

Ο άξονας Ελλάδας – Κύπρου – Ισραήλ που προωθεί χωρίς κανέναν ενδοιασμό η κυβέρνηση Τσίπρα – Κοτζιά, με την άτυπη συμμετοχή της Αιγύπτου, του δικτατορικού καθεστώτος Σίσι, συνιστά άξονα αντιπαραθέσεων, ο οποίος σε καμιά περίπτωση δεν υποβοηθά την ειρήνη αλλά ούτε και τα εθνικά μας συμφέροντα.

Ελάχιστοι, βεβαίως, θα μπορούσαν να φανταστούν ότι η κυβέρνηση Τσίπρα θα μπορούσε ποτέ να γίνει ουραγός των επιλογών Τραμπ και Νετανιάχου.

Κ.Μ

Κατάργηση -τουλάχιστον- 135 οργανικών θέσεων στο Λαϊκό Νοσοκομείο επιφυλάσσει η πρόταση του ΚΕΣΥΠΕ

nos_laiko-300x200Του Ανδρέα Μακρή *

Όπως αποκάλυψε πρόσφατα το ΜΕΤΑ Υγειονομικών, η μνημονιακή δέσμευση για την περαιτέρω συρρίκνωση των οργανικών θέσεων στα νοσοκομεία επανέρχεται με εισήγηση του ΚΕΣΥΠΕ (Κεντρικό Συμβούλιο Υγειονομικών Περιφερειών).

Συγκεκριμένα, το ΚΕΣΥΠΕ με έγγραφό του στις 14-10-2016 εισηγείται τη μείωση του αριθμού των οργανικών θέσεων στη σύνταξη των νέων οργανογραμμάτων των Νοσοκομείων. Σύμφωνα με την εισήγηση, οι νέοι οργανισμοί πρέπει να προβλέπουν μειωμένο τόσο το συνολικό αριθμό των οργανικών θέσεων, όσο και τον αριθμό των θέσεων στις διοικητικές, οικονομικές, τεχνικές και υποστηρικτικές υπηρεσίες, αλλά και στον εργαστηριακό τομέα.

Προβλέπεται επίσης η σύσταση υπηρεσίας επιστημόνων–τεχνολόγων και επαγγελματιών Υγείας, η οποία στελεχώνεται από: Π.Ε. νοσοκομειακούς φαρμακοποιούς, Π.Ε. χημικούς-βιοχημικούς-βιολόγους, Π.Ε. διαιτολόγους, Π.Ε. ψυχολόγους, Π.Ε. ιατρικής φυσικής, Τ.Ε. φυσικοθεραπευτές, Τ.Ε. κοινωνικής εγασίας, Τ.Ε. ραδιολογίας-ακτινολογίας, Τ.Ε. ιατρικών εργαστηρίων. Τ.Ε. διαιτολογίας και διατροφής, Τ.Ε. λογοθεραπείας, Τ.Ε. εργοθεραπείας, Τ.Ε. οπτιστών-οπτομετρών, Δ.Ε. χειριστές ιατρικών συσκευών, Δ.Ε. βοηθούς ιατρικών και βιολογικών εργαστηρίων, Δ.Ε. βοηθούς φαρμακείου και Δ.Ε. μαγείρους.

Οι οργανικές θέσεις των υπηρεσιών καθορίζονται από τον αριθμό των οργανικών κλινών κάθε νοσοκομείου, ο οποίος πολλαπλασιάζεται με ένα συντελεστή και το αποτέλεσμα «δίνει» τις οργανικές θέσεις του προσωπικού για κάθε υπηρεσία. Συγκεκριμένα στην εισήγηση του ΚΕΣΥΠΕ προτείνεται:

– Για την ιατρική υπηρεσία, συντελεστής 0,5-0,6
– Για τη νοσηλευτική υπηρεσία, συντελεστής 1,35-1,40
– Για την υπηρεσία επιστημόνων–τεχνολόγων και επαγγελματιών υγείας, συντελεστής 0,25-0,30
– Για τις διοικητικές, οικονομικές, τεχνικές υπηρεσίες, συντελεστής  0,25-0,30

Για το Λαϊκό Νοσοκομείο, το οποίο διαθέτει 580 οργανικές κλίνες, η πρόταση του ΚΕΣΥΠΕ επιφυλάσσει τα εξής:

Κατάργηση, στην καλύτερη περίπτωση, 90 οργανικών θέσεων στην υπηρεσία επιστημόνων–τεχνολόγων και επαγγελματιών υγείας. Αναφερόμαστε στην καλύτερη περίπτωση, γιατί παίρνουμε ως δεδομένο να ισχύσει ο μεγαλύτερος συντελεστής (0,30). Στην περίπτωση αυτή, από τις 264 οργανικές θέσεις που προβλέπονται στο σημερινό οργανισμό του «Λαϊκού», θα φτάσουμε στις 174 θέσεις. Θα καταργηθούν δηλ. 90 θέσεις!
Στην περίπτωση που έχουμε συντελεστή 0,29, θα έχουμε 168 οργανικές θέσεις.
Στην περίπτωση πού έχουμε συντελεστή 0,28, θα έχουμε 162 οργανικές θέσεις.
Στην περίπτωση πού έχουμε συντελεστή 0,27, θα έχουμε 156 οργανικές θέσεις.
Στην περίπτωση πού έχουμε συντελεστή 0,26, θα έχουμε 150 οργανικές θέσεις.
Στην περίπτωση πού έχουμε συντελεστή 0,25, θα έχουμε 145 οργανικές θέσεις.

Με το δεδομένο ότι σήμερα υπηρετούν στην υπηρεσία επιστημόνων–τεχνολόγων και επαγγελματιών Υγείας 158 εργαζόμενοι, θα έχουμε υπεράριθμους από 2 έως 13 συναδέλφους, εάν ισχύσουν οι συντελεστές 0.25, 0.26 και 0.27.

Όσον αφορά τη διοικητική-οικονομική-τεχνική υπηρεσία, οι οργανικές θέσεις είναι σήμερα 219. Σύμφωνα με την πρόταση του ΚΕΣΥΠΕ, θα συρρικνωθούν στις 174 ακόμα και αν ισχύσει ο μεγαλύτερος συντελεστής (0,30). Θα καταργηθούν δηλαδή 45 οργανικές θέσεις. Ειδικότερα για την υπηρεσία αυτή, στην οποία υπάγονται και οι υποστηρικτικές υπηρεσίες (εστίαση, καθαριότητα, εργάτες, πλυντήρια, προσωπικό ασφαλείας, τεχνικοί κ.τ.λ.) πρέπει να τονίσουμε ότι έχει ήδη καρατομηθεί, αφού στον ισχύοντα μνημονιακό οργανισμό έχουν καταργηθεί δεκάδες οργανικές θέσεις και οι υπηρεσίες έχουν παραχωρηθεί στους ιδιώτες. Έτσι οι 45 οργανικές θέσεις που θα καταργηθούν, έρχονται να προστεθούν στις πολλές δεκάδες καταργημένες.

Είναι προφανείς οι μνημονιακές δεσμεύσεις της κυβέρνησης για μείωση του μόνιμου προσωπικού και διεύρυνση των ελαστικών σχέσεων εργασίας στα νοσοκομεία. Η παράδοση των εργαστηρίων και των διοικητικών-οικονομικών-τεχνικών υπηρεσιών, καθώς και η πλήρης παράδοση των υποστηρικτικών υπηρεσιών στους ιδιώτες, είναι ακόμα προφανέστερη στην εισήγηση του ΚΕΣΥΠΕ.

Το συνδικαλιστικό κίνημα των υγειονομικών πρέπει να αποτρέψει την συρρίκνωση και την παράδοση των υπηρεσιών στους ιδιώτες.

Το Σωματείο μας πρέπει να παρέμβει έγκαιρα στη σύνταξη του νέου οργανισμού του Νοσοκομείου και να διεκδικήσει δυναμικά όχι μόνο να μη χαθεί καμία οργανική θέση, αλλά να επανασυσταθούν, να προκηρυχθούν και να καλυφθούν με μόνιμο προσωπικό όλες οι καταργημένες οργανικές θέσεις, σε όλους τους κλάδους και τις υπηρεσίες.

Ακόμα, να ενταχθούν στον οργανισμό τμήματα, εργαστήρια, ιατρεία και υπηρεσίες που είναι εκτός, με ταυτόχρονη σύσταση νέων οργανικών θέσεων. Να διεκδικήσουμε ένα οργανισμό που θα αποτυπώνει τις αυξημένες  λειτουργίες και τις πραγματικές ανάγκες του Νοσοκομείου. Η εντατικοποίηση έχει εξουθενώσει το προσωπικό και καταστρατηγούνται ακόμα και τα στοιχειώδη εργασιακά δικαιώματα για ανθρώπινες και ασφαλείς συνθήκες εργασίας. Ταυτόχρονα, καταστρατηγείται και το δικαίωμα των ασθενών για ασφαλή, ολοκληρωμένη και ποιοτική περίθαλψη και νοσηλεία.

Η ανατροπή των νεοφιλελεύθερων μνημονιακών πολιτικών και η χάραξη μιας άλλης πολιτικής που θα δίνει προτεραιότητα στη δημόσια-δωρεάν υγεία και όχι στις απαιτήσεις των δανειστών και του κεφαλαίου για ιδιωτικοποιήσεις, είναι ο μόνος δρόμος. Μιας πολιτικής που θα εξυπηρετεί τις ανάγκες και τα δικαιώματα των εργαζομένων και του λαού.

Η Υγεία στα μνημόνια δεν χωράει!

* Ο Ανδρέας Μακρής είναι Γραμματέας του Συλλόγου Εργαζομένων Λαϊκού Νοσοκομείου και μέλος της Ε.Ε. της ΠΟΕΔΗΝ, εκλεγμένος με το ΜΕΤΑ Υγειονομικών.