Μήνας: Αύγουστος 2018

ΜΕΤΑ: Σχέδιο απόφασης στο ΓΣ ΑΔΕΔΥ στις 30-08-18

Η Οδύσσεια του ελληνικού Λαού που ξεκίνησε το 2010 δεν έχει τελειωμό παρά τις περί του αντιθέτου πρωθυπουργικές κορόνες, που εκφωνήθηκαν από το νησί του Οδυσσέα.

Η κυβέρνηση συνεχίζει τις καταστροφικές πολιτικές σε συνεργασία με τους δανειστές, συνεχίζει να οδηγεί μεγάλα τμήματα του των εργαζομένων και του λαού στη φτώχεια  και το κοινωνικό περιθώριο, συνεχίζει τους πλειστηριασμούς της λαϊκής κατοικίας και περιουσίας, συνεχίζει το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας, συνεχίζει και εντείνει τον περιορισμό των δικαιωμάτων στη δουλειά, στο μισθό, στη σύνταξη, στην υγεία, στην παιδεία.

Η κυβέρνηση μιλάει για έξοδο από τα μνημόνια, πλην όμως η πραγματικότητα την διαψεύδει. Το παραμύθι της Ιθάκης για τη λεγόμενη καθαρή έξοδο από τα μνημόνια δεν πείθει ούτε τους ίδιους, καθώς είναι προαποφασισμένες οι δεσμεύσεις για πρωτογενή πλεονάσματα ύψους 3,5% μέχρι το 2022 και ύψους 2% μέχρι το 2060, θα υπάρχει ενισχυμένη εποπτεία και τριμηνιαίος έλεγχος των δανειστών για την πιστή τήρηση των συμφωνηθέντων με πρώτο έλεγχο των θεσμών αμέσως μετά τη ΔΕΘ και βέβαια όλο το μνημονιακό νομικό καθεστώς που επιβλήθηκε τα 8 χρόνια θα συνεχίσει να εφαρμόζεται αυστηρώς και διά ροπάλου.

Οι εξαγγελίες για επαναφορά του πλαισίου συλλογικών συμβάσεων είναι κενές περιεχομένου. Όσο για την αύξηση του κατώτατου μισθού το μόνο που αναμένουμε είναι κάποιο επικοινωνιακό πυροτέχνημα χωρίς ουσία, ενώ δεν υπάρχει καθόλου στη συζήτηση η επαναφορά της δυνατότητας υπογραφής Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας.

Σε ό,τι αφορά τις συντάξεις, εξαγγέλλονται υποσχέσεις για  αναστολή της νέας μείωσης συντάξεων μέσω της κατάργησης της προσωπικής διαφοράς. Η πραγματικότητα είναι ότι η κυβέρνηση έχει ψηφίσει και έχει δεσμευτεί για τη μείωση της δαπάνης για τις συντάξεις κατά 3,23 δισεκατομμύρια € για το 2019 σε σχέση με το 2018. Έχει συμφωνήσει δηλαδή σε μείωση των συντάξεων ανεξάρτητα από όλους τους άλλους παράγοντες. Και βέβαια η πιθανότητα μικρής αναστολής των νέων περικοπών αφορά μόνο τους παλαιούς συνταξιούχους και όχι αυτούς που από το Μάη του 2016 συνταξιοδοτούνται (συνταξιούχους και εργαζόμενους) για τους όποιους η κυβέρνηση σιωπά, ζητώντας τους ουσιαστικά να «αποδεχτούν» αγόγγυστα  τις νέες δραματικές μειώσεις του νόμου Κατρούγκαλου.

Στα παραπάνω, θα πρέπει να προστεθεί πως είναι ήδη ψηφισμένη η μείωση του αφορολόγητου από 1/1/2020, και πρόσφατα στάλθηκαν και πάλι τα ραβασάκια του ΕΝΦΙΑ και συνεχίζουν να είναι σε ισχύ οι 714 εφαρμοστικοί νόμοι και οι δεκάδες χιλιάδες μνημονιακές νομοθετικές ρυθμίσεις και υπουργικές αποφάσεις.

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ φέρνει επιπλέον κινδύνους και απορρόφηση κρατικών κονδυλίων σε βάρος των εργατικών αναγκών, με την εντεινόμενη εμπλοκή της χώρας μας στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς στην περιοχή, υπό τη μεγαλύτερη πολεμική μηχανή στον πλανήτη (το ΝΑΤΟ και τις ΗΠΑ), που μαζί με τη FRONTEX της ΕΕ αποτελούν θανάσιμη απειλή για τους λαούς, για ντόπιους και μετανάστες εργάτες.

Η ακροδεξιά θεωρεί ευνοϊκό το πολιτικό περιβάλλον για να επανεμφανιστεί με το δολοφονικό, ρατσιστικό κι εθνικιστικό της δηλητήριο στο δρόμο κι αυτό δεν επιτρέπει τον εφησυχασμό των εργαζομένων.

Αυτό που απαιτείται σήμερα, ως απάντηση στις αντικοινωνικές κυβερνητικές μνημονιακές πολιτικές, στις κινήσεις πολιτικού αντιπερισπασμού της και στις αντιλαϊκές προτάσεις και πρακτικές της ΝΔ και όλου του μνημονιακού πολιτικού κατεστημένου,  είναι ο ενωτικός και συντονισμένος αγώνας όλων, εργαζομένων, ανέργων, συνταξιούχων, αγροτών, επαγγελματοβιοτεχνών, νεολαίας και μεταναστών/προσφύγων

Το γεγονός του ότι για την έξοδο από τα μνημόνια πανηγύρισαν, μαζί με τον Έλληνα πρωθυπουργό, και οι «Λαιστρυγόνες και Κύκλωπες», δηλαδή η Μέρκελ, ο Μακρόν, ο Μοσκοβισί και το ΔΝΤ, δείχνει ότι οι εργαζόμενοι και οι συνταξιούχοι δεν μπορούν να… χορεύουν και να πανηγυρίζουν με τους λύκους και πως ο μόνος δρόμος είναι η συνέχιση του αγώνα για την ανατροπή της μνημονιακής «κληρονομιάς» και των εκπροσώπων τους.

Οι εργαζόμενοι όμως δεν είναι λωτοφάγοι και δεν ξεχνούν, ούτε αυτούς (ΠΑΣΟΚ-ΝΔ) που οδήγησαν τη χώρα στα μνημόνια, στη χρεοκοπία και στην ανατροπή των κοινωνικών, εργασιακών και δημοκρατικών τους δικαιωμάτων τους, ούτε την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ που πήρε τη μνημονιακή σκυτάλη για να οδηγήσει την αντιλαϊκή κούρσα μέχρι τέλους, υπογράφοντας το 3ο μνημόνιο, με το οποίο υλοποιούνταν και οι εκκρεμότητες του 1ου και 2ου, υποθηκεύοντας παράλληλα το δημόσιο πλούτο της χώρας μας στους δανειστές και ξεπουλώντας τα αεροδρόμια, τα λιμάνια, την ενέργεια και τις μεταφορές στο ιδιωτικό κεφάλαιο.

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΔΡΑΣΗΣ

Η ΑΔΕΔΥ, μαζί με τις Ομοσπονδίες, οφείλει το επόμενο διάστημα να συντονίσει τον αγώνα για την κατάργηση των ελαστικών σχέσεων εργασίας, τη διασφάλιση του δικαιώματος στην εργασία των συμβασιούχων, των επικουρικών και των εργολαβικών συναδέλφων και τις μαζικές προσλήψεις μόνιμου προσωπικού. Να συντονίσει και να κλιμακώσει τον αγώνα για την υπεράσπιση και διεύρυνση του επιδόματος επικίνδυνης και ανθυγιεινής εργασίας. Η εμπειρία των αποσπασματικών πρωτοβουλιών Ομοσπονδιών για τα παραπάνω θέματα αναδεικνύει την αναγκαιότητα να προχωρήσουμε τώρα στο συντονισμό όλων των αγωνιζόμενων και πληττόμενων τμημάτων του δημοσιοϋπαλληλικού κόσμου, Παράλληλα, είναι πλέον η ώρα που το Συνδικαλιστικό κίνημα στο Δημόσιο οφείλει να προβάλλει και να διεκδικήσει λύσεις στα μισθολογικά αιτήματά του. Δεν μπορεί κανείς να συμβιβάζεται με την παρατεταμένη λιτότητα και τους μισθούς πείνας, ιδιαίτερα για τους συναδέλφους των χαμηλότερων μισθολογικών κλιμακίων και των κατηγοριών ΥΕ και ΔΕ.

Στο πλαίσιο αυτό, η ΕΕ της ΑΔΕΔΥ προσδιορίζει την έναρξη των νέων απεργιακών κινητοποιήσεων το δεύτερο δεκαπενθήμερο του Οκτώβρη, επιδιώκοντας το συντονισμό με τμήματα των εργαζομένων του Ιδιωτικού Τομέα που προγραμματίζουν κινητοποιήσεις.

Τέλος, η ΑΔΕΔΥ, τα Νομαρχιακά Τμήματα, οι Ομοσπονδίες και τα Σωματεία πρέπει να εμπλακούν πιο ενεργά στο κίνημα για την ακύρωση των ηλεκτρονικών πλειστηριασμών της λαϊκής κατοικίας και περιουσίας.

Συνεχίζοντας στην πρώτη γραμμή του αγώνα, υπερασπιζόμενοι τα ταξικά συμφέροντα, διεκδικούμε:

  1. Αυξήσεις στους μισθούς και τις συντάξεις. Άμεσα 10% αύξηση σε κάθε Μ.Κ., δηλ. στους Υ.Ε. από 780 σε 860 €, στους Δ.Ε. από  858 σε 950 € στους Τ.Ε. από 1037 σε 1140 € και στους Π.Ε. από 1092 σε 1200 €, υπολογισμός της διετίας 2016 και 2017 στη μισθολογική εξέλιξη, καταβολή δώρου Χριστουγέννων 2018 στην προοπτική επαναφοράς του 13ου  και 14ου μισθού. Διεκδίκηση ενός νέου μισθολογίου μέσα στο 2019 που θα αποκαθιστά τα εισοδήματα και θα αίρει τις αδικίες στις διάφορες κατηγορίες.
  2. Άμεση επαναφορά του εβδομαδιαίου ωραρίου στις 37,5 ώρες, με προοπτική το 35ωρο χωρίς μείωση μισθών,
  3. Άμεση επαναφορά του αφορολόγητου στα 12.000€ και κατάργηση του ΕΝΦΙΑ.
  4. Κατάργηση της ελαστικής, ενοικιαζόμενης και εκ περιτροπής εργασία. Μόνιμη και σταθερή εργασία για όλους, μετατροπή όλων των συμβάσεων ορισμένου σε αορίστου χρόνου, για εργασίες που εξυπηρετούν πάγιες και διαρκείς ανάγκες, στον ιδιωτικό και τον δημόσιο τομέα. Επαναφορά στην εργασία όλων των απολυμένων συμβασιούχων. Πρόσληψη μόνιμου προσωπικού που να καλύπτει πλήρως τις λειτουργικές ανάγκες των υπηρεσιών.
  5. Επέκταση, αύξηση και μη περικοπή από κανέναν εργαζόμενο του επιδόματος επικίνδυνης και ανθυγιεινής εργασίας, που το λαμβάνει σήμερα. Επέκταση του θεσμού των Βαρέων – ανθυγιεινών στο δημόσιο, χωρίς απαίτηση εξαγοράς των χρόνων που έχουν διανυθεί για τις κατηγορίες που στον ιδιωτικό τομέα είναι στα ΒΑΕ με ευνοϊκές ρυθμίσεις στα όρια συνταξιοδότησης, το χρόνο εργασίας. Λήψη μέτρων που θα διασφαλίζουν την υγεία και την ζωή των εργαζομένων.
  6. Καμιά περικοπή στις συντάξεις. Σταδιακή αποκατάσταση όλων των συντάξεων. Κατάργηση όλων των αντιασφαλιστικών – συνταξιοδοτικών νόμων, που ανάμεσα στα άλλα προβλέπουν και τη συνεχή μείωση της κρατικής συνταξιοδοτικής δαπάνης.
  7. Κατάργηση του θεσμικού πλαισίου αξιολόγησης των εργαζομένων στο Δημόσιο.
  8. Όχι στις ιδιωτικοποιήσεις δημοσίων οργανισμών, κοινωνικών υπηρεσιών και στην εμπορευματοποίηση των κοινωνικών αγαθών της Παιδείας, της Υγείας, της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, της Πρόνοιας, του Ρεύματος, του Νερού και των Μεταφορών. Επανάκτηση από το δημόσιο, με εργατικό και κοινωνικό έλεγχο, των επιχειρήσεων στρατηγικής σημασίας που έχουν ιδιωτικοποιηθεί και των τραπεζών.
  9. Όχι στους πλειστηριασμούς και την υφαρπαγή της εργατικής κατοικίας και της λαϊκής περιουσίας. Κανένα σπίτι στα χέρια κράτους – τραπεζίτη.
  10. Κατάργηση των μνημονίων και της επιτροπείας που έχουν επιβληθεί στη χώρα μας από το κεφάλαιο, τις κυβερνήσεις, την ΕΕ και το ΔΝΤ.
  11. Λεφτά για τις κοινωνικές ανάγκες (Υγεία, Παιδεία, ασφάλιση, κοινωνική προστασία, περιβάλλον κ.λπ.) και όχι για πολεμικούς εξοπλισμούς.
  12. Διαγραφή του χρέους.
  13. Αλληλεγγύη στους πρόσφυγες – Ίσα δικαιώματα σε ντόπιους και ξένους εργάτες.

30/8/2018

Advertisements

ΕΙΝΑΠ: Ειδικευόμενοι S.O.S.

Το ΔΣ της ΕΙΝΑΠ πιστεύει ότι ακούγεται τραγικός ο τίτλος, αντανακλά όμως την πραγματικότητα.

Εδώ και χρόνια πολλοί χύνουν κροκοδείλια δάκρυα για την «ιατρική μετανάστευση» και τη μεγάλη έλλειψη ειδικευομένων γιατρών σε πολλές ειδικότητες και την ένδεια ειδικευομένων όχι μόνο στην επαρχία, αλλά και σε Νοσοκομεία πρώτης γραμμής στο Λεκανοπέδιο.

Οι αιτίες είναι γνωστές:

  • Διορισμοί μονίμων γιατρών, επιμελητών Β΄, με το σταγονόμετρο τα τελευταία 10 χρόνια. Ο θεσμός των επικουρικών που συνεχώς διευρύνεται σε αριθμό, ούτε τις ανάγκες των Νοσοκομείων καλύπτει ούτε την επαγγελματική και επιστημονική ανέλιξη των νέων γιατρών.
  • Το μισθολόγιο είναι απαράδεκτο. Τα 960 € του ειδικευόμενου εξανεμίζονται εύκολα.
  • Οι αμέτρητες εφημερίες, που στην πλειονότητα είναι 8 το μήνα κατά μέσο όρο, εξαντλούν, όπως και η καθημερινή απίστευτη γραφειοκρατία τους κρατάει στη δουλεία όχι 7ωρο αλλά 10ωρο καθημερινά. Ωρομίσθιο εφημερίας 2,5 € την ώρα!
  • Το εκπαιδευτικό πρόγραμμα είναι ανεπαρκές, είτε επειδή δεν υπάρχει κεντρικός σχεδιασμός, είτε επειδή οι ειδικευμένοι γιατροί είναι λίγοι και δεν επαρκούν για το ύψιστο αυτό έργο.
  • Σε πολλά επαρχιακά Νοσοκομεία η έλλειψη γιατρών, εξοπλισμού, νοσηλευτών και λοιπού προσωπικού απωθούν να ξεκινήσει κάποιος ειδικότητα.
    • Μαζικές προσλήψεις μονίμων επιμελητών Β΄.
    • Αξιοπρεπές μισθολόγιο και ωρομίσθιο εφημερίας.
    • Εκπαιδευτικά προγράμματα που να ανταποκρίνονται στις ανάγκες. Έξω οι πολυεθνικές απ’ την εκπαίδευση.
    • Μία εφημερία τη βδομάδα και την επόμενη μέρα ρεπό.

Ποιος θα πάει για ειδικότητα στην επαρχία όταν υπάρχουν κλινικές με μόνο ένα ειδικευμένο γιατρό;

Και για να μην αναφερόμαστε μόνο σε περιφερικά Νοσοκομεία ας πάρουμε μια γεύση από τα πιο κεντρικά Αθηνών.

Νοσοκομείο Οργανικές θέσεις Ειδικευομένων Υπηρετούντες Ειδικευόμενοι σε παράταση Κενές θέσεις
Ευαγγελισμός 455 380 95 75
Γεννηματά 321 231 60 30
ΚΑΤ 198 108 45 90
Νίκαια 280 235 49 45
Σύνολο 1254 954 249 240

Δηλαδή ακόμα και στα πιο κεντρικά Νοσοκομεία το 20% των θέσεων είναι εντελώς κενές και το 20% των συναδέλφων είναι σε παράταση. Τι ανακάλυψαν οι κυβερνήσεις μπροστά στην έλλειψη ειδικευομένων; ΤΗΝ ΠΑΡΑΤΑΣΗ μέχρι 2 ή και περισσότερα χρόνια. Να βγάζουν δουλειά ειδικευμένου με μισθό ειδικευομένου. Να είναι οι γιατροί σε ανασφάλεια. Να μην τους αναγνωρίζουν στοιχειώδη δικαιώματα στην ισοτιμία και στη σταθερή δουλειά. Τους κλείνουν τις πόρτες και μισανοίγουν ένα παραθυράκι για να γίνουν επικουρικοί! Μετά να απολυθούν και να ξανακάνουν αίτηση για επικουρικοί, μέχρι να ανοίξει κάποια μικρή «τρύπα» για προκήρυξη μόνιμης θέσης. Και επιτείνεται η ανασφάλεια. Γι’ αυτό πολλοί συνάδελφοι «παίρνουν των ομματιών τους» πριν καν αρχίσουν την ειδικότητα και πάνε στο εξωτερικό.

Σήμερα σε κεντρικά Νοσοκομεία λείπουν αναισθησιολόγοι, ουρολόγοι, ΩΡΛ, αιματολόγοι, βιοπαθολόγοι, θωρακο-καρδιο-αγγειοχειρουργοί, γενικοί χειρουργοί.

Τελευταία κάποιοι νοσηροί εγκέφαλοι (διοικητές, διευθυντές κ.λπ.) άρχισαν τους εκβιασμούς στα νέα παιδιά και εφαρμόζουν εφημερία τομέα! Δηλαδή χειρουργός να εφημερεύει για ΩΡΛ κλινική, ορθοπεδικοί για ουρολογική κ.ο.κ.

Προειδοποιούμε! Οι νέοι γιατροί δεν είναι «μπαλάκι κανενός»!

Τα αρνητικά αποτελέσματα αυτής της πολιτικής δεν τα «γεύονται» μόνο οι νέοι συνάδελφοι, αλλά αρχίζει να τα «γεύεται» και η κοινωνία. Μας «φεύγει από τα χέρια» ένα σημαντικό κομμάτι τηςthinktank όπως θα έλεγε και ο Πρωθυπουργός όταν πρωτοπροσκλήθηκε στη «δεξαμενή σκέψης» στις ΗΠΑ.

Κύριοι υπουργοί Υγείας το ρεύμα μετανάστευσης δεν έχει αντιστραφεί, όπως ισχυριστήκατε πρόσφατα.

Τα μέτρα που πρέπει να παρθούν είναι συγκεκριμένα.

Αυτά διεκδικούμε αγωνιστικά. Δεν κλαίμε, δεν παρακαλάμε, δεν υποκρινόμαστε.

Αγωνιζόμαστε για ένα αποκλειστικά δημόσιο δωρεάν σύστημα υγείας που να σέβεται τον ασθενή και τους λειτουργούς της υγείας.

Παν. Λαφαζάνης: «Ο μεταλλαγμένος ΣΥΡΙΖΑ παραδόθηκε απολύτως στην χειρότερης μορφής παρακμιακή Πασοκοδεξιά».

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Ο Αλέξης Τσίπρας αφού εξευτέλισε τον ιστορικό ΣΥΡΙΖΑ, πετάει σιγά-σιγά
από την κυβέρνηση, ως στημένες λεμονόκουπες, ακόμα και όσα ιστορικά
στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ τον προσκύνησαν και τον ακολούθησαν στην μνημονιακή
προδοσία του.

Ο Αλ. Τσίπρας έκανε τον κυβερνητικό ανασχηματισμό μόνο και μόνο για να
κατασκευάσει μια κυβέρνηση ιδιωτικής του χρήσης, αναθέτοντας σε
«φερέφωνα» και σε ανθρώπους της γενιάς του και του «χεριού» του τα πιο
κρίσιμα υπουργεία.

Πολύ σύντομα, όμως, θα διαπιστώσει ότι και αυτοί που θεωρεί
«ελεγχόμενους» και «ακίνδυνους» θα αποδειχθούν, εξίσου με τον ίδιο,
αδίστακτα και άπληστα πολιτικά «τερατάκια», που τα διακατέχει ο
πολιτικός κυνισμός, η αφιλία και η αναρρίχηση τους χωρίς κανένα φραγμό
αρχών και αξιοπιστίας.

Όλη, όμως, την ουσία του κυβερνητικού ανασχηματισμού αντιπροσωπεύουν
ανακυκλωμένα μνημονιακά πρόσωπα όπως η Κατ. Παπακώστα, η Μαριλίζα
Ξενογιαννακοπούλου, η Μυρσίνη Ζορμπά, ο Μάρκος Μπόλαρης κ.ά. Ο Αλ.
Τσίπρας και ο μεταλλαγμένος ΣΥΡΙΖΑ γλείφουν εκεί που έφτυναν με
αποτυχημένες «μεταγραφές» από τις καταστροφικές κυβερνήσεις Σημίτη,
Καραμανλή και Γ. Παπανδρέου.

Ο Αλ. Τσίπρας, βλέποντας την κυβέρνησή του να πνέει τα λοίσθια,
προσπαθεί να την διασώσει με την απόλυτη παράδοσή της στην πιο
κακόγουστη και υπαλληλική Πασοκοδεξιά, η οποία όλα τα σφάζει και όλα τα
μαχαιρώνει.

Μετά απ’ αυτόν τον ανασχηματισμό, ακόμα και αυτά τα τεχνητά πολιτικά
σύνορα ανάμεσα σε ΣΥΡΙΖΑ – ΚΙΝΑΛ – Ποτάμι και ΝΔ έχουν καταρρεύσει
πλήρως και ο «βασιλιάς» ενός μακάβριου, ολιγαρχικού και ξενόδουλου
πολιτικού συστήματος αποδεικνύεται γυμνός.

Σήμερα όσο ποτέ η χώρα χρειάζεται μια μεγάλη και ριζοσπαστική
δημοκρατική ανατροπή για την επαναθεμελίωση, την ανεξαρτησία, την
ανασυγκρότηση και τον μετασχηματισμό της.

Η μοναδική εγγύηση για ένα τέτοιο εγχείρημα είναι η ισχυρή «Λαϊκή
Ενότητα» με την ενωτική της πρόταση και το εναλλακτικό της πρόγραμμα για
να υπάρξει πραγματική πολιτική και κινηματική αντιπολίτευση στην Βουλή
και στην κοινωνία σε πρώτη φάση και για τη νίκη της ανατροπής και μιας
διαφορετικής διακυβέρνησης στην συνέχεια.

Για το γραφείο Τύπου
29/8/2018

Δεν υπάρχει «αριστερή στροφή» μέσα στη μνημονιακή συνέχεια

Του Αντώνη Νταβανέλου
Πηγή: rproject.gr

Η προσπάθεια του Αλ. Τσίπρα και του επιτελείου του να δημαγωγήσουν περί μιας κάποιας «αριστερής στροφής» αποδεικνύει ότι διαισθάνονται ότι η βασική αιτία της επερχόμενης ήττας είναι οι απώλειές τους από τα αριστερά.

Και δι­καί­ως: Οι μνη­μο­νια­κές πο­λι­τι­κές, που στα­θε­ρά και ατα­λά­ντευ­τα ακο­λού­θη­σαν μετά το κα­λο­καί­ρι του 2015, είχαν ως απο­τέ­λε­σμα τη συμ­φι­λί­ω­ση με τους «θε­σμούς» των δα­νει­στών και τις «οι­κο­γέ­νειες» της ντό­πιας κυ­ρί­αρ­χης τάξης –γε­γο­νός που εξη­γεί τη μα­κροη­μέ­ρευ­ση του Αλ. Τσί­πρα στο Μα­ξί­μου– αλλά επί­σης την απο­γο­ή­τευ­ση, την απο­στρο­φή, ακόμα και την οργή στις γραμ­μές των ερ­γα­ζό­με­νων και των λαϊ­κών τά­ξε­ων –γε­γο­νός που οδη­γεί τον Αλ. Τσί­πρα και την ομάδα των φι­λό­δο­ξων τα­κτι­κι­στών γύρω του στην επι­κίν­δυ­νη θέση της στυμ­μέ­νης λε­μο­νό­κου­πας.

Το επι­τε­λείο Τσί­πρα γνω­ρί­ζει ότι η απο­φυ­γή μιας «στρα­τη­γι­κής ήττας»  –δη­λα­δή εκλο­γι­κών πο­σο­στών που θα τους στε­ρούν πρω­τα­γω­νι­στι­κό ρόλο και θα θέ­τουν αντι­κει­με­νι­κά ζή­τη­μα ηγε­σί­ας μέσα στις γραμ­μές του ό,τι απο­μεί­νει από τον ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ– ταυ­τί­ζε­ται με τη συ­γκρά­τη­ση των διαρ­ρο­ών από τα αρι­στε­ρά. Αυτή η εκτί­μη­ση εξη­γεί όλες τις τε­λευ­ταί­ες κι­νή­σεις τους.

Μόνο που «αρι­στε­ρή στρο­φή» δεν γί­νε­ται μέσα στη συ­νέ­χεια της μνη­μο­νια­κής πο­λι­τι­κής, με την οποία ο Αλ. Τσί­πρας έχει δε­σμευ­τεί απο­λύ­τως και σαφώς. Γι’ αυτό οι κι­νή­σεις του είναι σκέτα επι­κοι­νω­νια­κά τρικ, στε­ρού­νται από κάθε δυ­να­μι­σμό και πει­στι­κό­τη­τα, έχουν πε­ριο­ρι­σμέ­να ακρο­α­τή­ρια και δεν προ­κα­λούν εν­θου­σια­σμό και συ­σπεί­ρω­ση ούτε με­τα­ξύ των στε­λε­χών της ΚΕ του κόμ­μα­τός του. Πολύ πε­ρισ­σό­τε­ρο όταν συν­δυά­ζο­νται με πρά­ξεις που ενι­σχύ­ουν την εντύ­πω­ση ότι η δη­μα­γω­γία περί «αρι­στε­ρού προ­σή­μου» θα οδη­γεί σε πρα­κτι­κή ακόμα πιο δε­ξιάς δια­κυ­βέρ­νη­σης.

Το δί­πο­λο με τις αλ­λα­γές στο κόμμα και τον ανα­σχη­μα­τι­σμό στην κυ­βέρ­νη­ση είναι ένα τέ­τοιο χα­ρα­κτη­ρι­στι­κό πα­ρά­δειγ­μα.

Η με­τά­θε­ση του Π. Σκουρ­λέ­τη στην ηγε­σία του κόμ­μα­τος ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ θα έχει μη­δε­νι­κά πο­λι­τι­κά απο­τε­λέ­σμα­τα. Γιατί το κόμμα ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ είναι ένας νε­κρο­ζώ­ντα­νος ορ­γα­νι­σμός εδώ και πολύ καιρό. Οι ορ­γα­νώ­σεις του φυ­το­ζω­ούν, η πα­ρέμ­βα­σή του μέσα στον κόσμο και μέσα στα κι­νή­μα­τα είναι απο­λύ­τως ασύμ­βα­τη με την υπο­στή­ρι­ξη της κυ­βέρ­νη­σης και του μνη­μο­νί­ου, τα στε­λέ­χη του έχουν σε πρω­το­φα­νή βαθμό απορ­ρο­φη­θεί στις κυ­βερ­νη­τι­κές και κρα­τι­κές θέ­σεις. Αυτή την πα­ρά­λυ­ση του κομ­μα­τι­κού ορ­γα­νι­σμού επέ­βα­λε η ηγε­τι­κή ομάδα Τσί­πρα –που επι­δί­ω­ξε συ­νει­δη­τά να κα­τα­στεί ανε­ξέ­λεγ­κτη– και από αυτή την «κα­τά­κτη­ση» δεν προ­τί­θε­ται να με­τα­κι­νη­θεί. Γι’ αυτό άλ­λω­στε ο Αλ. Τσί­πρας εγκω­μί­α­σε προ­κλη­τι­κά τη θη­τεία του Π. Ρήγα, βά­ζο­ντας έτσι τα «όρια» στο νέο Γραμ­μα­τέα της ΚΕ, γι’ αυτό (μαζί με τον Ν. Παππά και τον Γ. Μπα­λά­φα) υπο­γράμ­μι­σαν στην ΚΕ που «εξέ­λε­ξε» τον Σκουρ­λέ­τη ότι τα ανοίγ­μα­τα και οι κομ­μα­τι­κές πρω­το­βου­λί­ες οφεί­λουν να απευ­θύ­νο­νται κυ­ρί­ως στους «άστε­γους» σο­σιαλ­δη­μο­κρά­τες, δε­ξιούς και άλ­λους αστέ­ρες της το­πι­κής αυ­το­διοί­κη­σης και της επι­τυ­χη­μέ­νης κοι­νω­νι­κής ζωής, που θα μπο­ρούν να κου­βα­λή­σουν ψή­φους. Μόνο που με τους και­ρο­σκό­πους πα­ρά­γο­ντες ποτέ και που­θε­νά δεν έχτι­σε κά­ποιος κόμμα. Και ήταν εντυ­πω­σια­κό ότι σε αυτή την ΚΕ δεν υπήρ­ξε ο πα­ρα­μι­κρός αντί­λο­γος από τα αρι­στε­ρά, η πα­ρα­μι­κρή φωνή δια­μαρ­τυ­ρί­ας, η στοι­χειώ­δης πρό­τα­ση για άλλο δρόμο, πα­ρό­τι είναι γνω­στό ότι υπάρ­χουν πάνω από 53 χι­λιά­δες λόγοι για να αντι­πα­ρα­τε­θεί κα­νείς ανοι­χτά πλέον με τον Τσί­πρα, την πο­λι­τι­κή του και τα απο­τε­λέ­σμα­τα που αυτή οσο­νού­πω θα κα­τα­γρά­ψει για τον ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ.

Αν όμως η με­τά­θε­ση Σκουρ­λέ­τη στο κόμμα δεν θα έχει απο­τε­λέ­σμα­τα για τον ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, δεν ισχύ­ει το ίδιο για τη σύν­θε­ση της κυ­βέρ­νη­σης. Την ώρα που γρά­φο­νται αυτές οι γραμ­μές δεν είναι γνω­στές οι τε­λι­κές απο­φά­σεις Τσί­πρα για τον ανα­σχη­μα­τι­σμό. Όμως τα δε­δο­μέ­να είναι προ­φα­νή: ο Βού­τσης είναι στο Προ­ε­δρείο της Βου­λής, ο Φίλης «φα­γώ­θη­κε» λόγω της φωνής του Κυ­ρί­ου, ο Σκουρ­λέ­της θα κα­τοι­κο­ε­δρεύ­ει στην Κου­μουν­δού­ρου. Η πα­παν­δρεϊ­κή πα­ρά­δο­ση που λέει ότι «η κυ­βέρ­νη­ση είναι το παν – το κόμμα είναι το τί­πο­τα» σπρώ­χνει τον Τσί­πρα να εκ­κα­θα­ρί­ζει το κυ­βερ­νη­τι­κό σχήμα από όποιον θα μπο­ρού­σε έστω και να ψελ­λί­σει κάτι δια­φο­ρε­τι­κό, από όποιον θυ­μά­ται τι ήταν πριν το 2015, από όποιον συ­ντη­ρεί έστω και ως προ­σχή­μα­τα αυτά που ο πρω­θυ­πουρ­γός θε­ω­ρεί ως «βα­ρί­δια» που του θυ­μί­ζουν τα «αρι­στε­ρο­χώ­ρια». Το απο­τέ­λε­σμα –για το οποίο έχουν με­γά­λες ευ­θύ­νες και οι ενα­πο­μεί­να­ντες τάχα «ρι­ζο­σπά­στες» στο εσω­τε­ρι­κό του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ– είναι η πρω­το­φα­νής ενί­σχυ­ση της ομά­δας του Τσί­πρα μέσα στην κυ­βέρ­νη­ση. Με το ελεύ­θε­ρο να δια­λέ­ξει συ­νερ­γά­τες από το σωρό των σο­σιαλ­φι­λε­λεύ­θε­ρων του πα­παν­δρεϊ­σμού, των «εντί­μων» της κα­ρα­μαν­λι­κής Δε­ξιάς, των πο­τα­μί­σιων της αγο­ράς και της προ­ό­δου, ορ­γα­νώ­νο­ντας ανε­μπό­δι­στα την πο­ρεία προς το Κέ­ντρο. Στους σω­μα­το­φύ­λα­κες αυτής της πο­λι­τι­κής θα ήταν χρή­σι­μο να θυ­μί­σει κα­νείς την τε­λι­κή τύχη του Μέ­νιου Κου­τσό­γιωρ­γα. Όσο για την κυ­βέρ­νη­ση, αυτή πλέον θα έχει ως «αρι­στε­ρή πτέ­ρυ­γα» τον Ευ­κλεί­δη Τσα­κα­λώ­το, που έχει ανα­λά­βει όλο το κό­στος των μνη­μο­νια­κών συμ­βι­βα­σμών και έχει επι­λέ­ξει ως άμυνα το ανεκ­δι­ή­γη­το «όλοι μαζί τα κά­να­με».

Αυτή η κυ­βέρ­νη­ση και αυτό το κόμμα δεν έχουν καμιά ελ­πί­δα όχι απε­γκλω­βι­σμού, αλλά ούτε με­τριο­πα­θούς απο­στα­σιο­ποί­η­σης από τη μνη­μο­νια­κή πο­λι­τι­κή. Δεν έχουν καμιά ελ­πί­δα να εμπνεύ­σουν ξανά ένα τμήμα της κοι­νω­νι­κής βάσης στην οποία κά­πο­τε στη­ρί­χτη­καν. Γι’ αυτό βα­δί­ζουν με τα­χύ­τη­τα προς μια ατι­μω­τι­κή και δια­λυ­τι­κή ήττα. Το κα­θή­κον της αντί­στα­σης σε αυτό που έρ­χε­ται, πέ­φτει στις πλά­τες όσων αντι­στέ­κο­νται σε αυτό που ήδη ζή­σα­με στις άθλιες μέρες του μνη­μο­νί­ου 3.

Τα μνημόνια ισοπέδωσαν την Υγεία και αύξησαν τη θνησιμότητα

Έρευνα του Πανεπιστημίου
της Ουάσιγκτον

Πηγή: ygeionomikoi.gr

Τα μνημόνια και οι πολιτικές της λιτότητας στη χώρα μας κατέστρεψε την υγεία των πολιτών και αύξησε τη θνησιμότητα του πληθυσμού, σύμφωνα με μια νέα μεγάλη έρευνα στις ΗΠΑ, στην οποία συμμετείχαν και ομογενείς επιστήμονες, ερευνητές και καθηγητές ανώτατων σχολών, σύμφωνα με σχετικό ανακοινωθέν του Πανεπιστημίου της Ουάσιγκτον (University of Washington).

Στα ευρήματα της νέας έρευνας, αναφέρεται ότι η υγεία του πληθυσμού της Ελλάδας μειώθηκε σημαντικά και οι θάνατοι αυξήθηκαν ραγδαία μετά την επιβολή σκληρών μέτρων λιτότητας από την ΕΕ και το ΔΝΤ το 2010Σε αυτήν, επισημαίνεται ότι οι κυβερνητικές δαπάνες για την υγεία μειώθηκαν κατά πολύ στην Ελλάδα και ότι τα αίτια θανάτου που αυξήθηκαν περισσότερο ήταν κυρίως αυτά που θα μπορούσαν να αντιμετωπιστούν από το σύστημα περίθαλψης.

Στην έρευνα, από πλευράς ομογένειας, συμμετείχαν μεταξύ άλλων: ο δρ. Γιώργος Κοτσάκης, ακαδημαϊκός της Σχολής Οδοντιατρικής, ο δρ. Στέφανος Τυροβολάς, επισκέπτης καθηγητής στην Σχολή Οδοντιατρικής και ο δρ. Αντι Στεργάκης, καθηγητής Φαρμακευτικής και Παγκόσμιας Υγείας και αναπληρωτής πρύτανης της Σχολής Φαρμακευτικής του UW.
Επιπλέον, οι επιστήμονες Σοφία Ανδρούδη, Βανέσσα Χρέπα, Βασιλική Σταματοπούλου, Κωνσταντίνος Στρουμπούλης, Φώτης Τοπούζης, Μιλτιάδης Τσιλιμπάρης, Νικόλαος Τσιλιμπάρης, Δημήτριος Βαλσαμίδης.

Την ίδια στιγμή, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (WHO), σε ανάλυσή του για την πρόοδο των «μεταρρυθμίσεων» στον τομέα της υγείας στην Ελλάδα κάνει λόγο για σημαντικές προκλήσεις, παρά τις φιλόδοξες αλλαγές που έγιναν για την παροχή υπηρεσιών σε ανασφάλιστο πληθυσμό. Επισημαίνει ότι το σύστημα υγείας της χώρας επηρεάστηκε βαθιά από την οικονομική κρίση, κάτι που είχε άμεσο αντίκτυπο στην πρόσβαση σε σχετικές υπηρεσίες, την ποιότητα της φροντίδας και την οικονομική προστασία.

Συνδικάτα και εργατικά δικαιώματα στη «μεταμνημονιακή» εποχή

To ΜΕΤΑ στο πλαίσιο των αγωνιστικών κινητοποιήσεων, με αφορμή τα εγκαίνια της Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης, οργανώνει εκδήλωση-συζήτηση με θέμα: Συνδικάτα και εργατικά δικαιώματα στη «μεταμνημονιακή» εποχή, με ομιλητή, τον επιστημονικό συνεργάτη του ΙΝΕ/ΓΣΕΕ, Αποστόλη Καψάλη.

Η εκδήλωση-συζήτηση θα γίνει την Παρασκευή 7 Σεπτέμβρη 2018, ώρα 7 μμ., στο Εργατικό Κέντρο Θεσσαλονίκης (ΕΚΘ – Αριστοτέλους 32 & Ολύμπου).

Το τρίτο μνημόνιο «έφυγε», η υπερφορολόγηση μένει και αυξάνει.

Πρωταθλήτρια στους φόρους η Ελλάδα στην Ευρωζώνη.

Πρόσθετα μέτρα έως το 2022.

Πηγή: Iskra.gr
Με στοιχεία από την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ της ΚΥΡΙΑΚΗΣ

Η υπερφορολόγηση ήταν ο κεντρικός άξονας των οικονομικών πολιτικών που εφαρμόστηκαν στα χρόνια του μνημονίου – ιδιαίτερα κατά την τελευταία τριετία – και όπως φαίνεται, θα αποτελέσει το βασικό στοιχείο της μεταμνημονιακής «κανονικότητας». Κατά την οκταετία, τα φορολογικά έσοδα αναρριχήθηκαν στα υψηλότερα επίπεδα ως ποσοστό του ΑΕΠ. Το 2008 οι φόροι αντιστοιχούσαν στο 20,2% του ΑΕΠ και τώρα, πλέον, προσεγγίζουν το 27%. Έτσι η Ελλάδα είναι η πρώτη μεταξύ των χωρών της Ευρωζώνης στην αναλογία φόρων προς ΑΕΠ, από 13η πριν από την κρίση, 2008.

Αυτή η υπερφορολόγηση έχει επιπλέον βαθύτατα ταξικό και αντιλαϊκό χαρακτήρα, αφού επιβαρύνει κυρίως τα πλατιά εργατικά και λαϊκά στρώματα καθώς και τα μικρομεσαία εισοδήματα. Είναι χαρακτηριστική προς τούτο η εκτόξευση των έμμεσων φόρων, που πληρώνουν τα φτωχά και μικρά εισοδήματα και οι οποίοι έφτασαν το 2017 στα 35,5 δισ.ευρώ, διπλάσιο ύψος από τους άμεσους φόρους.

Η τάση της υπερφορολόγησης θα συνεχιστεί και τα επόμενα χρόνια, καθώς με βάση το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα που έχει καταρτίσει η κυβέρνηση, προβλέπονται πρόσθετα φορολογικά έσοδα 4,7 δισ. ευρώ έως το 2022, προκειμένου να επιτευχθούν τα υπερπλεονάσματα, μέσω των οποίων συντηρεί η κυβέρνηση το αφήγημα των παροχών. Μεταξύ άλλων, προβλέπονται η μείωση του αφορολογήτου αλλά και η έκπτωση φόρου για 6 εκατομμύρια μισθωτούς και συνταξιούχους από τα 1900 ευρώ που είναι σήμερα στα 1250 ευρώ (το έμμεσο αφορολόγητο) και η νέα αναπροσαρμογή των αντικειμενικών αξιών το 2019, επί των οποίων θα υπολογιστεί ο ΕΝΦΙΑ.