Μήνας: Οκτώβριος 2018

Το χρέος για αρχάριους: Μια ιστορική επισκόπηση


Η εικόνα αποτυπώνει απόσπασμα από τον Κώδικα του Χαμουραμπί. Η πρώτη κωδικοποίηση νόμων στην παγκόσμια ιστορία (Βαβυλώνα, περ. 1780 π.Χ.) προέβλεπε την τακτική διαγραφή των χρεών. Πηγή: Wikimedia Commons

Του Σπύρου Μαρκέτου
Αναδημοσίευση από ergasianet.gr
Αρχική πηγή: debtfree.gr

Ένας κόσμος χρεωμένος. Τον φετινό Απρίλη το χρέος της πραγματικής οικονομίας προς τους χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς έφτασε το 318% του προϊόντος παγκόσμια. Μέσα στο πρώτο τρίμηνο του 2018 κάθε κάτοικος του πλανήτη επιβαρύνθηκε κατά μέσον όρο χίλια δολάρια, χρωστώντας πλέον 35.000 δολάρια περίπου,[1], τα οποία έχουν ήδη αυξηθεί στους μήνες που μεσολάβησαν. Το ζήτημα του χρέους, που μέχρι τη παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση του 2008 απασχολούσε μοναχά μερικούς ριζοσπάστες και κάποιους ειδικούς, βρίσκεται τώρα στο επίκεντρο των πολιτικών συγκρούσεων, της δημόσιας προσοχής και των ιδιωτικών πονοκέφαλων.

Το χρέος είναι η αντίστροφη όψη του πλούτου των χρηματιστών, πλούτου που τώρα πια έχει τόσο πολύ αυγατίσει ώστε ορίζει την ιστορική μας περίοδο ο όρος χρηματιστικοποίηση, άγνωστος στον πολύ κόσμο ως πρόσφατα. Στην ‘εποχή των χρηματιστών’, όπως ονομάστηκε επίσης ο καιρός μας, “ο χρηματιστής πλουτίζει τόσο εντυπωσιακά ώστε γίνεται πρωταγωνιστής της καπιταλιστικής ανάπτυξης, παίρνοντας το ρόλο που είχε ως πρόσφατα ο βιομήχανος”.[2]”. Οι κάτοχοι χρηματιστικού κεφαλαίου είναι ελάχιστοι, αλλά ασκούν τεράστια εξουσία.

Χρησιμοποιούν άραγε τη δύναμή τους για το κοινό συμφέρον; Ελάχιστα παραδείγματα μας επιτρέπουν να φανταστούμε κάτι τέτοιο, ενώ από την άλλη μεριά πολλά δείχνουν το αντίθετο. Ιστορικά κρίνοντας, τέτοιες καταστάσεις πλήττουν τη δημοκρατία και φέρνουν καταστροφές. Τον εικοστό αιώνα η άρνηση των τραπεζιτών να μετριάσουν τις αξιώσεις τους οδήγησε στην άνοδο του φασισμού και στον πιο καταστροφικό πόλεμο της ιστορίας,[3], καθώς και σε πολλούς άλλους.

Ιδωμένες σε ιστορική προοπτική, οι φάσεις κυριαρχίας του χρηματιστικού κεφαλαίου δεν είναι κάτι νέο. Εδώ και τετρακόσια χρόνια αναγγέλλουν πως ένας κύκλος συσσώρευσης κεφαλαίου φθίνει, και δρομολογείται ξανά, μαζί με τον νέο κύκλο, η διαδικασία που ονομάζεται αλλαγή ηγεμόνα.[4]. Μια μείζων κρίση οδηγεί, συχνά αλλά όχι αναγκαία μέσα από έναν μεγάλο πόλεμο, στην αναδιοργάνωση του παγκόσμιου συστήματος και τη μετατόπιση του κέντρου βάρους του, όπου συσσωρεύονται εξουσία και πλούτος. Στην πορεία του εικοστού αιώνα οι ΗΠΑ σκαρφάλωσαν στο θρόνο του παγκόσμιου ηγεμόνα όπου νωρίτερα βρισκόταν η Βρετανία, που είχε πιο παλιά εκτοπίσει την Ολλανδία, η οποία είχε νωρίτερα αρπάξει το στέμμα της Γένοβας.[5]. Είναι αβέβαιο αν οι ΗΠΑ θα διατηρούν την ηγεμονική τους θέση όταν λήξει και η τωρινή κρίση.

Το βέβαιο για εμάς, τους κοινούς θνητούς, είναι το χρέος. Από το χρέος, όπως και από το χάρο και τους φόρους, δεν ξεφεύγουμε ποτέ. Χρωστούμε πάντοτε μέσω του κράτους, ακόμη και όταν δεν έχουμε προσωπικά χρέη για τα οποία ν’ ανησυχούμε. Το σύγχρονο καπιταλιστικό κράτος, χρεωμένο πάντοτε, στέλνει στους δανειστές μεγάλο μέρος των δημόσιων πόρων, εντέλει ένα κομμάτι του πλούτου που όλοι μαζί δημιουργούμε. Σε εμάς στέλνει το λογαριασμό.

Ο ιδρώτας του προσώπου μας και ο κόπος της εργασίας μας ξεπληρώνουν το δημόσιο χρέος θέλουμε δε θέλουμε, ξέρουμε δεν ξέρουμε. Τροφοδοτούν περιουσίες ολιγαρχών που ακυρώνουν τη λέξη δημοκρατία και διαλύουν το κοινωνικό κράτος. Το δημόσιο χρέος, μερικές φορές συντριπτικό, όπως στη σημερινή Ελλάδα όπου προσεγγίζει πλέον την παραγωγή δυο ολόκληρων χρόνων, από δεκαετίες τώρα κλιμακώνεται σε κάθε χώρα ξεχωριστά και στον κόσμο ολόκληρο. Χαρακτηριστικό γνώρισμα και αυτό της χρηματιστικοποίησης, που φέρνει ολοένα πιο καταστροφικές κρίσεις.

Ολοένα περισσότερος κόσμος προσέχει τέτοιες λεπτομέρειες. Πριν από δέκα χρόνια σχεδόν κανείς δεν συζητούσε το δημόσιο χρέος στην Ελλάδα, λιγότερο απ’ όλους πολιτικοί και δημοσιογράφοι. Σήμερα κλαίνε και οδύρονται καταγγέλλοντάς το σπαραξικάρδια. Παντού, ιδίως στη νεολαία, εξαπλώνονται συναισθήματα σαν εκείνα που είχε εκφράσει πριν από μερικά χρόνια το κίνημα Occupy Wall Street: “Ένα μόνο λέμε στους τραπεζίτες όλου του κόσμου: Δεν σας χρωστάμε τίποτε. Στους φίλους μας, στις οικογένειές μας, στην ανθρωπότητα και στον φυσικό κόσμο που στηρίζουν τη ζωή μας, σ’ αυτούς χρωστάμε τα πάντα”.[6]”.
(περισσότερα…)

Advertisements

Σωματείο Θριάσιου: Σοβαρά προβλήματα στη λειτουργία του τμήματος Αιμοδοσίας

Πηγή: ygeionomikoi.gr

Σοβαρά προβλήματα λειτουργίας αντιμετωπίζει το τμήμα Αιμοδοσίας στο ΘΡΙΑΣΙΟ νοσοκομείο λόγω των ελλείψεων σε προσωπικό. Χαρακτηριστικό είναι ότι στην τελευταία τροποποίηση του οργανισμού του νοσοκομείου, οι οργανικές θέσεις γιατρών στην Αιμοδοσία μειώθηκαν σε τρεις, αν και διενεργούνται 5500 – 6500 αιμοληψίες, διενεργούνται 90.000 – 120.000 εξετάσεις και η κίνηση παραγώγων ξεπερνά τις 10.000 (13.000 – 15.000) ετησίως. Αποτέλεσμα είναι ότι στο Τμήμα εργάζονται μόνο δύο μόνιμοι  (από τις οποίες η επιμελήτρια Α ασκεί καθήκοντα διευθυντή επί μία τριετία, χωρίς να λαμβάνει το αντίστοιχο επίδομα) και δύο επικουρικοί ειδικευμένοι γιατροί (από τις οποίες η πρώτη απολύεται τον Ιανουάριο 2019 και η δεύτερη τον Μάιο 2019) ενώ ο διευθυντής γιατρός παραμένει αποσπασμένος στο Ε.ΚΕ.Α. από την ημέρα του διορισμού του.

Παρόμοιες είναι οι ελλείψεις σε νοσηλευτικό προσωπικό (εργάζονται μόνο οκτώ μόνιμοι νοσηλευτές και μία από πρόγραμμα του ΟΑΕΔ), παραϊατρικό (εργάζονται μόνο πέντε μόνιμοι εργαζόμενοι και ένας από πρόγραμμα του ΟΑΕΔ) ενώ υπάρχει μόνο μία επισκέπτρια υγείας και μία διοικητική υπάλληλος.

Συνολικά η στελέχωση του Τμήματος Αιμοδοσίας είναι πολύ κατώτερη από τις ανάγκες ενός νοσοκομείου, που διαθέτει πάνω από τετρακόσια κρεβάτια και καλύπτει μία εκτεταμένη περιοχή αλλά και από τις προϋποθέσεις που θέτει η πρόσφατη Υπουργική Απόφαση για τη λειτουργία Νοσοκομειακών Μονάδων Αιμοδοσίας.

Παρόμοιες είναι οι ελλείψεις και στις υπόλοιπες κλινικές και τμήματα του ΘΡΙΑΣΙΟΥ νοσοκομείου, αφού με βάση τον (ανεπαρκέστατο) Οργανισμό του νοσοκομείου είναι κενές 71 θέσεις νοσηλευτικού προσωπικού και 47 θέσεις τραυματιοφορέων και βοηθών θαλάμου, ενώ στη διοικητική και τεχνική υπηρεσία, οι κενές οργανικές θέσεις έχουν καταργηθεί με μνημονιακό νόμο και οι ελλείψεις στα αντίστοιχα τμήματα καλύπτονται προσωρινά με πρακτικάριους.

Αυτά είναι τα αποτελέσματα της πολιτικής υποβάθμισης των δημόσιων νοσοκομείων που συνεχίζει και η σημερινή συγκυβέρνηση, όπως και οι προηγούμενες κυβερνήσεις ΝΔ και ΠΑΣΟΚ. Αντί για την πρόσληψη του αναγκαίου μόνιμου προσωπικού, επεκτείνουν τις ελαστικές εργασιακές σχέσεις και προωθούν τη λειτουργία των δημόσιων μονάδων υγείας με επιχειρηματικά κριτήρια. Στόχος τους είναι να διευκολύνουν να επεκταθεί ακόμη περισσότερο η δράση των επιχειρηματικών ομίλων στον τομέα της υγείας.

Ζητάμε από τους αρμόδιους υπουργούς και τις διοικήσεις της 2ης ΥΠΕ και του ΓΝΕ ΘΡΙΑΣΙΟ να προχωρήσουν σε όλες τις αναγκαίες ενέργειες, ώστε:

► Να λυθεί άμεσα το πρόβλημα με τη θέση του διευθυντή Αιμοδοσίας

► Να τροποποιηθεί ο Οργανισμός του νοσοκομείου για να ανταποκρίνεται στις σύγχρονες ανάγκες

► Να ενισχυθεί η Αιμοδοσία και συνολικά το ΘΡΙΑΣΙΟ νοσοκομείο με προσλήψεις του αναγκαίου μόνιμου προσωπικού και να μονιμοποιηθούν οι εργαζόμενοι με ελαστικές εργασιακές σχέσεις.

Το ΜΕΤΑ στηρίζει τη διακλαδική απεργία της Πέμπτης 1 Νοέμβρη

Την Πέμπτη 1η Νοέμβρη, πρωτοβάθμια Σωματεία από το χώρο του βιβλίου, της τεχνολογίας, του επισιτισμού, της ψυχικής υγείας και της κοινωνικής πρόνοιας, των ιδιωτικών φροντιστηρίων κτλ., πραγματοποιούν 24ωρη απεργία, με αιτήματα τις αυξήσεις στους μισθούς και την επαναφορά του κατώτατου μισθού στα 751€ για όλους, την υπογραφή ΣΣΕ και τη βελτίωση των όρων αμοιβής και εργασίας των εργαζομένων, την προώθηση σταθερών σχέσεων εργασίας, με πλήρη δικαιώματα και την κατάργηση των ελαστικών εργασιακών σχέσεων, την πάλη ενάντια στις απολύσεις και την εργοδοτική τρομοκρατία, τη μείωση του ωραρίων εργασίας κ.λπ. Στο πλαίσιο της διακλαδικής απεργίας, έχει προγραμματιστεί συγκέντρωση στα Χαυτεία (συμβολή των οδών Σταδίου & Αιόλου), στις 12μ. και πορεία στο Υπουργείο Εργασίας.

Το ΜΕΤΑ στηρίζει την απεργιακή κινητοποίηση των παραπάνω σωματείων και καλεί όλους τους εργαζομένους να συμμετέχουν στην απεργία και στη συγκέντρωση, και τα Σωματεία του δημόσιου και ιδιωτικού τομέα να εκφράσουν την αλληλεγγύη τους, μιας και όλοι οι εργαζόμενοι αντιμετωπίζουμε τα ίδια προβλήματα.

Το ΜΕΤΑ, τέλος, θεωρεί ότι η απεργία την 1η Νοέμβρη πρέπει να αποτελέσει ένα ακόμα βήμα στον αγώνα των εργαζομένων για την ανατροπή των πολιτικών της λιτότητας και της διάλυσης των εργασιακών σχέσεων. Το επόμενο βήμα είναι η μαζική συμμετοχή στην πανεργατική απεργία στις 14 Νοέμβρη και η παραπέρα κλιμάκωση του αγώνα ενάντια στον μνημονιακό προϋπολογισμό της λιτότητας, των ιδιωτικοποιήσεων και της εκποίησης της λαϊκής περιουσίας και του δημόσιου πλούτου της χώρας.

28 Οκτωβρίου 1940. ΟΧΙ τότε – ΟΧΙ και σήμερα!

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Η 28η Οκτωβρίου 1940,  η μεγαλειώδης και με παγκόσμια ακτινοβολία αντίσταση του λαού μας αρχικά με το ΕΠΟΣ του 40’ και μετά ενάντια στην φασιστική και ναζιστική κατοχή μέσα από τις γραμμές του ΕΑΜ – ΕΛΑΣ, αποτελεί πηγή έμπνευσης αλλά και αυτοπεποίθησης, διότι αποδεικνύει ότι ο ελληνικός λαός μπορεί και σήμερα, που η πατρίδα μας υφίσταται άλλου είδους κατοχή,  μπορεί ξανά να συγκροτήσει άμεσα ένα μεγάλο μαζικό παλλαϊκό μέτωπο, να ανατρέψει τα δεδομένα και να χαράξει νέους ελπιδοφόρους δρόμους.

Ο φετινός εορτασμός της 28ης Οκτωβρίου βρίσκει τον τόπο μας μετά από 9 χρόνια σχεδόν μνημονίων σε κατάσταση ακραίας φτωχοποίησης της κοινωνίας, διάλυσης του παραγωγικού ιστού, βαθειάς εξάρτησης και ασφυκτικής επιτροπείας από τους δανειστές και από τα διεθνή ιμπεριαλιστικά κέντρα.

Η κυβέρνηση διακηρύσσει ψευδέστατα το τέλος των μνημονίων και της λιτότητας ενώ έχει νομοθετήσει αντικοινωνικές και αντιαναπτυξιακές πολιτικές, που υπονομεύουν το μέλλον της χώρας και αναιρούν την εθνική κυριαρχία τουλάχιστον μέχρι το 2060.

Ο ελληνικός λαός το 1940 αγωνίστηκε ενάντια στον τότε φασισμό και στον ναζισμό και επέβαλε το ΌΧΙ. Αντίθετα σήμερα η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ αλλά και τα υπόλοιπα μνημονιακά κόμματα έχουν πει στους δανειστές, στις ΗΠΑ  και το ΝΑΤΟ το πιο  επώδυνο «ΝΑΙ» της νεότερης ελληνικής ιστορίας.

Αποτελεί εμπαιγμό και προσβολή στην μνήμη των πραγματικών ηρώων, αυτών που έδωσαν το αίμα τους για την ελευθερία αυτής της χώρας, η πλήρης ταύτιση της κυβέρνησης με τα συμφέροντα των ΗΠΑ, της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του μεγάλου «παγκοσμιοποιημένου» κεφαλαίου.

Αποτελεί εμπαιγμό και προσβολή στην μνήμη όσων αγωνίστηκαν , η χώρα σήμερα με ευθύνη της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ –ΑΝΕΛ, να βρίσκεται υπό την οικονομική κυριαρχία της Ευρωπαϊκής Ένωσης  και την στρατιωτική κυριαρχία του ΝΑΤΟ.

Τους αγώνες όμως του λαού μας από την ιστορική μνήμη δεν μπορούν να τους διαγράψουν. Υπάρχουν και μας δίνουν αυτοπεποίθηση και ελπίδα, υπάρχουν και αποδεικνύουν ότι και σήμερα μπορούμε να κάνουμε την ανατροπή.

Μπορούμε όλες οι αριστερές και ριζοσπαστικές, πατριωτικές, δημοκρατικές, αντιμνημονιακές δυνάμεις να συγκροτήσουμε ένα παλλαϊκό μέτωπο και να πετύχουμε την κατάκτηση της εθνικής ανεξαρτησίας, την ανατροπή των μνημονιών, τη διαγραφή του χρέους, την παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας, προς όφελος του κοινωνικού συνόλου μέσα από την επαναθεμελίωση κοινωνικών και εργασιακών δικαιωμάτων.

 

Γραφείο Τύπου της ΛΑ.Ε

27/10/2018

ΜΕΤΑ: Για το κυβερνητικό «μπλόκο» στις αποφάσεις που δικαιώνουν εργαζομένους και συνταξιούχους

Το ΜΕΤΑ καλεί όλους τους εργαζόμενους να συμμετέχουν μαζικά στη γενική απεργία στις 14 Νοέμβρη, για να αποτελέσει την αφετηρία αγωνιστικής προβολής και διεκδίκησης, μεταξύ των άλλων, και της επαναφοράς του 13ου και 14ου μισθού και να απαιτηθεί η καταβολή του δώρου Χριστουγέννων το Δεκέμβριο.

Το ΜΕΤΑσχετικά με την έφεση που άσκησε το ελληνικό δημόσιο και το αιτιολογικό που επικαλείται απέναντι σε δικαστικές αποφάσεις, που δικαιώνουν συνταξιούχους και εργαζόμενους του Δημοσίου, για την αναδρομική καταβολή του 13ου και 14ου μισθού, θέλει να δηλώσει τα εξής:

1. Οι άδικες περικοπές των δώρων Χριστουγέννων και Πάσχα και του επιδόματος αδείας στους δημοσίους υπαλλήλους και σ’ όλους τους συνταξιούχους, στο πλαίσιο των δραστικών μνημονιακών περικοπών σε μισθούς και συντάξεις δεν οδήγησαν στη μείωση του χρέους ή στην αντιμετώπιση των προβλημάτων της ελληνικής οικονομίας. Το χρέος αυξήθηκε και η καπιταλιστική κρίση βάθυνε, ενώ γενικεύτηκε η φτώχεια, εκτινάχτηκαν στα ύψη η ανεργία και η μερική και η εκ περιτροπής εργασία, ιδιωτικοποιήθηκαν δημόσιες υπηρεσίες και οργανισμοί και βρίσκεται σε εξέλιξη ο εκπλειστηριασμός της λαϊκής κατοικίας και περιουσίας, καθώς και η εκποίηση του δημόσιου πλούτου της χώρας μας.

2. Η κυβέρνηση στο σκεπτικό της έφεσής της δηλώνει ότι οι περικοπές αυτές «ψηφίστηκαν και εφαρμόστηκαν για το δημόσιο συμφέρον, το οποίο στην προκειμένη περίπτωση ταυτίζεται με το συμφέρον των πολιτών, αφού η ενδεχόμενη πλήρης κατάρρευση της ελληνικής οικονομίας εξαιτίας της διεθνούς οικονομικής κρίσης, θα συμπαρέσυρε και σε πλήρη κατάρρευση και τα νοικοκυριά όλων των Ελλήνων πολιτών» και ότι είναι «συμβατές με το Σύνταγμα»!

Η κυβέρνηση μ’ αυτή της τη δήλωση ομολογεί ότι τότε, ως αντιπολίτευση, υποστήριζε τα όσα αντίθετα από σήμερα πράττει για καθαρά μικροπολιτικούς λόγους, και πλέον δικαιώνει την πολιτική των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ που έλαβαν αυτά τα μέτρα και ψήφισαν τα μνημόνια.

3. Όσοι λοιπόν, μετά και απ’ αυτή την εξέλιξη, συνεχίζουν να είναι εγκλωβισμένοι σε διλήμματαΣΥΡΙΖΑ ή ΝΔ, το μόνο που έχουν να δουν είναι ότι οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές που μας οδήγησαν στην κρίση είναι όχι μόνο παρούσες, αλλά λειτουργούν και σαν κολυμπήθρα του Σαλωάμ από τη σημερινή κυβέρνηση, εξιλεώνοντας τους πρωτεργάτες τους. Το συνδικαλιστικό κίνημα, οι εργαζόμενοι και ο ελληνικός λαός δεν πρέπει να εγκλωβιστούν σε διλήμματα. Οφείλουν όλους να τους κρίνουν με βάση το ταξικό τους συμφέρον που είναι η ανατροπή των νεοφιλελεύθερων πολιτικών της λιτότητας, των ιδιωτικοποιήσεων και της διάλυσης των εργασιακών σχέσεων που και η σημερινή, όπως και οι προηγούμενες κυβερνήσεις, εφαρμόζει.

4. Το ΜΕΤΑ θεωρεί ότι η διεκδίκηση αυξήσεων στους μισθούς και στις συντάξεις και η επαναφορά των εργατικών και λαϊκών κατακτήσεων και δικαιωμάτων δεν περνά μέσα από τις δικαστικές αίθουσες, για να θησαυρίζουν τα δικηγορικά γραφεία και να καλλιεργούνται ψεύτικες ελπίδες και κλίμα αναμονής, αλλά μέσα από την ενεργή συμμετοχή στους αγώνες, στις κινητοποιήσεις και στις διεκδικήσεις.

Πρέπει να συνειδητοποιηθεί πως, αν οι χιλιάδες εργαζόμενοι και συνταξιούχοι που τρέχουν σήμερα στα δικηγορικά γραφεία, που επικοινωνούν με τις συνδικαλιστικές τους οργανώσεις, καταθέτουν αιτήσεις και κάνουν αγωγές, αφιέρωναν αυτόν τον χρόνο και την ενέργεια στη συμμετοχή τους στους αγώνες και στις κινητοποιήσεις, θα είχαν ελπίδα να αλλάξουν τη ζωή τους και να επαναφέρουν τις κατακτήσεις που έχουν απολεσθεί.

5. Η δικαστική διεκδίκηση του 13ου και 14ου μισθού μπορεί να αποτελεί ατομικό δικαίωμα του κάθε εργαζόμενου και συνταξιούχου, αποτελεί όμως και υποχρέωση των συνδικαλιστικών οργανώσεων η αγωνιστική τους διεκδίκηση, και όχι η μετατροπή τους σε ντίλερ δικηγορικών γραφείων, οργανώνοντας ομαδικές αγωγές, καλλιεργώντας κλίμα αναμονής και αναπαράγοντας φρούδες ελπίδες.

Το ΜΕΤΑ καλεί όλους τους εργαζόμενους να συμμετέχουν μαζικά στη γενική απεργία στις 14 Νοέμβρη, για να αποτελέσει την αφετηρία αγωνιστικής προβολής και διεκδίκησης, μεταξύ των άλλων, και της επαναφοράς του 13ου και 14ου μισθού και να απαιτηθεί η καταβολή του δώρου Χριστουγέννων το Δεκέμβριο.


ΜΕΤΑ, Οκτώβρης 2018

Τι έκανες στον πόλεμο, φασίστα;

Αύριο συμπληρώνονται 78 χρόνια από το μεγαλειώδες «Όχι» του ελληνικού λαού στον φασίστα εισβολέα.

Ένα «Όχι» που ο ανθός του τόπου το έγραψε με το αίμα του στην Πίνδο και αμέσως μετά την ναζιστική κατοχή με το ΕΛΑΣίτικο ντουφέκι στα βουνά της χώρας, με την ΕΑΜική Αντίσταση και το ΕΠΟΝίτικο χωνί σε κάθε γωνιά της Ελλάδας.

fast21477633486

Του Νίκου Μπογιόπουλου
Πηγή: thepressproject.gr

Το «Όχι» της 28ης Οκτώβρη, μετά την απελευθέρωση από τις χιτλερικές ορδές συνεχίστηκε όταν οι γερμανοτσολιάδες, οι ταγματασφαλίτες, οι δοσίλογοι και οι απόντες από το έπος της Εθνικής Αντίστασης βρήκαν τη θέση τους στην αγκαλιά της αγγλοκρατίας και της αμερικανοκρατίας.

Ήταν αυτοί και οι πάτρωνές τους που για να διατηρήσουν την Ελλάδα κάτω από την οικονομική και πολιτική τους κυριαρχία, ξεκίνησαν έναν μονομερή εμφύλιο ενάντια στην ίδια την ελπίδα για μια Ελλάδα της δημοκρατίας και της κοινωνικής προκοπής.

Σήμερα, 76 χρόνια μετά (το άρθρο γράφηκε το 2016), η Ελλάδα, που κατ’ αναλογία του πληθυσμού της πλήρωσε στο φίδι του ναζισμού το μεγαλύτερο τίμημα σε ανθρώπινες ζωές από κάθε άλλη στον κόσμο, που η καταστροφή της από το πέρασμα των βαρβάρων υπήρξε ολοκληρωτική, γιορτάζει το «Όχι». Και θυμάται:

Καλάβρυτα, Δίστομο, Χορτιάτης, Βιάνος, Κάνδανος, Καισαριανή, Καλογρέζα, Κοκκινιά, Βύρωνας…

Γιορτάζει και θυμάται τους ήρωες του ‘40, τους αμέτρητους νεκρούς από την πείνα του ’41, τους χιλιάδες εκτελεσμένους.

Γιορτάζει και θυμάται ότι η ηθική και η οικονομική της αποκατάσταση, είτε αφορούν στο κατοχικό δάνειο, είτε στις γερμανικές επανορθώσεις για τις ναζιστικές θηριωδίες, μένουν ακόμα ανεκπλήρωτες.

Όμως, στην Ελλάδα του 2016, στην Ελλάδα που 76 χρόνια μετά γιορτάζει και θυμάται,

Yπάρχουν κι αυτοί: 

«Τι εμπόδιο μπορεί να σταθεί στο δρόμο μας αφού ακόμη και σήμερα νιώθουμε ΕΚΕΙΝΟΝ να μας οδηγεί […] με τη σκέψη και την ψυχή μας δοσμένη στη Μνήμη του Μεγάλου μας Αρχηγού, υψώνουμε το δεξί χέρι ψηλά, χαιρετούμε τον Ήλιο και με το θάρρος που μας επιβάλλει η Στρατιωτική μας Τιμή και το Εθνικοσοσιαλιστικό μας καθήκον κραυγάζουμε γεμάτοι πάθος, πίστη στο μέλλον και τα οράματά μας: HEIL HITLER! (ΝίκοςΜιχαλολιάκος,περιοδικό «Χρυσή Αυγή», τεύχος 26, Μάιος 1987)

Υπάρχουν κι αυτοί:

Υπάρχουν κι αυτοί:

«Θα κατεβαίναμε στις εκλογές για να μετρηθούμε και για το 0,2%. Για να πούμε ότι υπάρχει 0,2% φασίστες, αμετανόητοι χρυσαυγίτες… Είναι εθνικοσοσιαλισμός ελληνικός στα μέτρα του 2011. Έχω μεγάλο σεβασμό σ’ αυτό που υπήρξε η Γερμανία του Χίτλερ… Εμείς πιστεύουμε στην πατρίδα και όχι στη δημοκρατία. Αν είναι να σωθεί η πατρίδα, ας πάει στο διάολο η δημοκρατία… Τι καταλάβατε από τους δημοκράτες; Τι χειρότερο θα σας κάνουν οι φασίστες;» (Νίκος Μιχαλολιάκος, ομιλία στη Σπάρτη, 6/7/2011)

Υπάρχουν κι αυτοί:

Υπάρχουν κι αυτοί:

Υπάρχουν κι αυτοί:

Ο υποφυρερίσκος της «Χρυσής Αυγής», ο Χρήστος Παππάς, σε μια από τις πολλές επισκέψεις του στον τάφο του Μουσολίνι στο χωριό Πρεντάπιο της Ιταλίας. Ο «πατριώτης» χρυσαυγίτης αποδίδει φόρο τιμής στο ίνδαλμά του: Τον Μουσολίνι! Ο Παππάς, ευλαβικός προσκυνητής στον τάφο του φασίστα, του δικτάτορα που επιτέθηκε στην Ελλάδα, σαν σήμερα, στις 28 Οκτωβρίου 1940…

Υπάρχουν κι αυτοί:

Η φωτογραφία του υποφυρερίσκου της Χρυσής Αυγής, του Παππά, καπελωμένου με το μουσουλμανικό φέσι που φορούσαν οι μουσουλμανικές μεραρχίες των SS στα Βαλκάνια το 1943, πράγματι είναι χίλιες λέξεις. Αυτοί οι ισλαμοφάγοι, προσφυγοφάγοι και κατά τα άλλα… «πατριώτες», μέχρι και τούρκικο φακιόλι μπορούν να φορέσουν αν αυτό επιτάσσει το ναζισμός τους.

Υπάρχουν και αυτοί:

Υπάρχουν κι αυτοί:

«Ποιο θα ήταν το μέλλον της Ευρώπης και ολόκληρου του σύγχρονου κόσμου, αν ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος (…) δεν σταματούσε την ανανεωτική πορεία του Εθνικοσοσιαλισμού;(…). Ο ρομαντισμός ως πνευματικό κίνημα και ο κλασικισμός θα υπερίσχυαν (…)» (Ηλίας Κασιδιάρης, εφημερίδα «Χρυσή Αυγή», 20/4/2011)

Υπάρχουν κι αυτοί, όπως ο Τσιρονίκος:

Ο Έκτωρ Τσιρονίκος ήταν δωσίλογος, συνεργάτης των Γερμανών επί Κατοχής. Εφτασε μέχρι και αντιπρόεδρος στη γερμανοδιορισμένη «κυβέρνηση» του Ιωάννη Ράλλη. Ηταν, δηλαδή, ο αντιπρόεδρος της «κυβέρνησης» των γερμανοτσολιάδων του Ράλλη, της «κυβέρνησης» δηλαδή που ίδρυσε τα «Τάγματα Ασφαλείας». Σύμφωνα μάλιστα με τον G. Aly στο βιβλίο του «Το λαϊκό κράτος του Χίτλερ», ο Έκτωρ Τσιρονίκος ήταν αυτός που είχε φροντίσει για την πώληση από Έλληνες χρηματομεσίτες του κλεμμένου χρυσού των Εβραίων της Θεσσαλονίκης στο Χρηματιστήριο Αθηνών, με σκοπό να εφοδιαστεί η Βέρμαχτ με το απαραίτητο ρευστό που χρειαζόταν για τις ανάγκες των μονάδων Κατοχής.

Μια τέτοια «πατριωτική» προϋπηρεσία δεν πρέπει να πηγαίνει χαμένη. Έτσι, στο περιοδικό της Χρυσής Αυγής (τεύχος Δεκέμβρη 1983), στη δεύτερη σελίδα, μέσα σε ειδικό πλαίσιο ώστε να τονίζεται ευδιάκριτα το ιδεολογικό πρόσημο της ναζιστικής οργάνωσης, σε περίοπτη θέση έτσι ώστε να μην υπάρχουν αμφιβολίες για τις ιστορικές της αναφορές και για το πολιτικό της πρόταγμα, δημοσιεύτηκε κείμενο υπό τον τίτλο «ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΙΣ ΚΑΙ ΑΛΗΘΕΙΑ», το οποίο καταλήγει ως εξής:

«Γιατί ΕΜΕΙΣ, μόνο ΕΜΕΙΣ είμαστε ΕΘΝΙΚΟΣΟΣΙΑΛΙΣΤΕΣ, μελλοντικοί ανατροπείς της διαφθοράς, μελλοντικοί Δημιουργοί της Πολιτείας του Ήλιου, της Πολιτείας του Ελληνικού Μεγαλείου, της ΕΘΝΙΚΟΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ».

Η υπογραφή του εν λόγω δημοσιεύματος (με κεφαλαία γράμματα) είναι: «ΕΚΤΩΡ ΤΣΙΡΟΝΙΚΟΣ».

Τα ινδάλματα των χρυσαυγιτών έχουν όνομα: «Τσιρονίκοι»…

Υπάρχουν, λοιπόν, κι αυτοί: 

Το ερώτημα, επομένως, κάθε άλλο παρά ρητορικό είναι:

Ο Κασιδιάρης, ο υμνητής του «ανανεωτικού» και «πνευματικού» ναζισμού, ο λάτρης του «ρομαντισμού» των «Ες – Ες» και των Άουσβιτς,

Ο Παπάς, ο ταπεινός προσκυνητής του Μουσολίνι, ο τύπος που φωτογραφίζεται με ναζιστικά φέσια και διασκεδάζει εκπαιδεύοντας μωρά να φωνάζουν «Χάιλ Χίτλερ»,

Ο Μιχαλολιάκος, ο φυρερίσκος της «σποράς των ηττημένων του ‘45», ο τρέφων «μεγάλο σεβασμό για την Γερμανία του Χίτλερ», ο κραυγάζων με πάθος «Χάιλ Χίτλερ» ένεκα το «εθνικοσοσιαλιστικό καθήκον» του,

Όλα αυτά τα ναζιστοειδή, οι απόγονοι των Τσιρονίκων, αυτοί τι ακριβώς γιορτάζουν σήμερα;…

 

Νοσοκομείο Λήμνου: Οι «αλλαγές» στους επικουρικούς φέρνουν παραιτήσεις;

Πηγή: ygeionomikoi.gr

Σύμφωνα με την ιστοσελίδα limnosFM100.gr ο αν. Διοικητής του Νοσοκομείου Λήμνου υπέβαλε την παραίτησή του μετά την θύελλα αντιδράσεων που προκλήθηκε από την απόφαση της Διοίκησης του Νοσοκομείου να ανακαλέσει την πρόσληψη επικουριών οι οποίοι είχαν παραλάβει χαρτί να παρουσιαστούν στο νοσοκομείο για να ξεκινήσουν εργασία.

Είναι χαρακτηριστικό ότι το σωματείο εργαζομένων κατήγγειλε με ανακοίνωσή του μαγειρέματα  σε αυτή τη διαδικασία δηλώνοντας ότι δεν έχιε καμία σχέση. Στην ίδια ανακοίνωση το Σωματείο αναφέρει ότι «Οι κλειστές πόρτες και οι συναλλαγές κάτω από τραπέζια μας βρίσκουν κάθετα αντίθετους απ’ όπου και αν προέρχονται».

Μέχρι στιγμής δεν έχει υπάρξει αντίδραση από την πολιτική ηγεσία του Υπ. Υγείας.

Στο ρεπορτάζ (εδώ) η ιστοσελίδα  limnosFM100 αναφέρει:

Ραγδαίες εξελίξεις στο Νοσοκομείο της Λήμνου καταγράφονται τις τελευταίες ώρες, καθώς όπως αναφέρουν πηγές του FM 100, o αναπληρωτής Διοικητής του νοσοκομείου Λήμνου κ. Θεόδωρος Μονοκρούσος υπέβαλε την παραίτηση του.

Με βάση τα όσα ακούγονται στους διαδρόμους του νοσοκομείου, η μη στήριξη του αιτήματος για ανάκληση των προλήψεων από τη διοίκηση του Βοστάνειου νοσοκομείου και την 2η ΥΠΕ αλλά και το γεγονός ότι μέλη του διοικητικού συμβουλίου του νοσοκομείου αναίρεσαν, μετά τις διαστάσεις που πήρε το θέμα και τον ντόρο που δημιουργήθηκε γύρω από αυτό, την αρχική τους στάση, ήταν οι αιτίες οι οποίες οδήγησαν στην παραίτηση του αναπληρωτή διοικητή του νοσοκομείου.

Τη διοίκηση του νοσοκομείου Λήμνου, αναλαμβάνει η διοικητήρια του Βοστάνειου νοσοκομείου, μέχρι την αντικατάσταση του κ. Μονοκρούσου.