Μήνας: Οκτώβριος 2018

Ανακοίνωση του Ενωτικού Κινήματος για την Ανατροπή για τις εκλογές των Ιατρικών Συλλόγων

Το Ενωτικό Κίνημα για την Ανατροπή συμμετείχε στις φετινές εκλογές των ιατρικών συλλόγων με συνδυασμούς του σε πολλούς (περισσότερους από κάθε άλλη φορά) συλλόγους σε όλη την Ελλάδα.

Σημείωσε σημαντική επιτυχία καθώς συνολικά, ανέβηκε  σε ψήφους και ποσοστά. Ευχαριστούμε για αυτό τους μαχόμενους γιατρούς σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα

Το μήνυμα για ΑΝΑΤΡΟΠΗ της μνημονιακής, αντιλαϊκής πολιτικής της κυβέρνησης και της νεοφιλελεύθερης αντιπολίτευσης, καθώς και του γραφειοκρατικού συνδικαλισμού που τη στηρίζει, ΔΥΝΑΜΩΣΕ, αν και όχι στο βαθμό που απαιτούν οι ανάγκες της περιόδου.

Τα υψηλά ποσοστά αποχής σε όλη τη χώρα, δείχνουν  την απαξίωση του ρόλου των ιατρικών συλλόγων στα μάτια των γιατρών, και ιδιαίτερα των ηγεσιών τους που πρόσκεινται κυρίως στη ΝΔ,  και υποστηρίζουν τα συμφέροντα του μεγάλου ιδιωτικού κεφαλαίου στην υγεία, την πολιτική των μνημονίων, του ΔΝΤ και της ΕΕ.

Μεγάλη ευθύνη για την αποχή έχει και η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ που με την δεξιά πολιτική της πλήττει τα λαϊκά αιτήματα και ξεφτιλίζει τις αριστερές ιδέες.  Ενισχύει την ηττοπάθεια, την απογοήτευση και την απομάκρυνση από τη συλλογική πάλη και διεκδίκηση.

Τα ποσοστά που καταγράφουν οι παρατάξεις που πρόσκεινται πολιτικά στη ΝΔ είναι αποτέλεσμα συσπείρωσης  του χώρου στην προοπτική της κυβερνητικής εξουσίας αλλά και των πελατειακών κυκλωμάτων που κυριαρχούν και αναπαράγονται στο χώρο των μεγαλογιατρών κυρίως του ιδιωτικού τομέα.

Οι παρατάξεις που πρόσκεινται στο ΣΥΡΙΖΑ σημειώνουν κατακόρυφη πτώση σαν αποτέλεσμα της καταστροφικής και αντιλαϊκής πολιτικής της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ- ΑΝΕΛ στην υγεία. Αποκορύφωμα της κατρακύλας  αποτελεί η ανακοίνωση μελών του Αγωνιστικού Μετώπου της Αθήνας που δείχνουν ως υπαίτιους της πτώσης τους το… Υπουργείο Υγείας.

Η στήριξη στο Ενωτικό Κίνημα για την Ανατροπή σημαίνει δύναμη για νέους αγώνες κόντρα στα επιχειρηματικά συμφέροντα, τα μνημόνια και τα «ματωμένα πλεονάσματα»στην υγεία και την κοινωνία. Σε διαρκή μάχη με τη συνδικαλιστική γραφειοκρατία.

ΜΕ  ΠΑΝΥΓΕΙΟΝΟΜΙΚΟ,ΠΑΛΛΑΙΚΟ ΞΕΣΗΚΩΜΟ, ΓΙΑ ΝΑ ΤΑ ΠΑΡΟΥΜΕ ΟΛΑ ΠΙΣΩ!

ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΖΗΣΟΥΜΕ ΧΩΡΙΣ ΜΝΗΜΟΝΙΑ, ΕΠΙΤΡΟΠΕΙΕΣ, ΔΝΤ, ΝΑΤΟ και ΕΕ!

Ενωτικό Κίνημα για την Ανατροπή, 26/10/2018

Όλες και όλοι την Τετάρτη 24 Οκτωβρίου 2018, στις 13:30 στην Αθήνα (Ακαδημίας και Ζωοδόχου Πηγής)

Και αυτήν την εβδομάδα προγραμματίζονται εκατοντάδες πλειστηριασμοί στα πλαίσια των μεθοδεύσεων της κυβέρνησης για αρπαγή της λαϊκής περιουσίας.

Στην προσπάθειά τους αυτή δεν περιορίζονται μόνο στην πραγματοποίηση των πλειστηριασμών, επιχειρούν να τρομοκρατήσουν το λαό με την παραπομπή σε δίκη αγωνιστών  για τη δράση τους ενάντια στους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς.

Δεν θα τους περάσει!

Αντιθέτως…

Ο αγώνας μας έχει φέρει και νίκες.

Παρά τις μεθοδεύσεις, παρά την προσπάθεια διασυρμού και δίωξης των αγωνιστών, κάθε βδομάδα αρκετοί πλειστηριασμοί λαϊκής κατοικίας αναστέλλονται ή κηρύσσονται άγονοι.

Μαζί με τα σπίτια όμως και τους επαγγελματικούς χώρους, που κινδυνεύουν να χάσουν πάρα πολλοί συμπολίτες μας, έχουμε και την απαράδεκτη και εκβιαστική πολιτική των εταιρειών ενέργειας, όπως η ΔΕΗ, που κόβουν το ηλεκτρικό ρεύμα σε χιλιάδες νοικοκυριά. Ήδη ο αρμόδιος υπουργός κ. Σταθάκης προαναγγέλλει και νέες αυξήσεις στα τιμολόγια.

Απέναντι σε αυτή την επιχείρηση πλήρους φτωχοποίησης της κοινωνίας, εμείς αναπτύσσουμε  αγώνες .

Απαιτούμε :

  • Να σταματήσει τώρα κάθε μορφής δίωξη των αγωνιστών
  • Να προστατευθεί η πρώτη κατοικία και η λαϊκή περιουσία 
  • Να υπάρχει δυνατότητα πρόσβασης σε όλους, σε κοινωνικά αγαθά, όπως στο ρεύμα και στο νερό
  • Να καταργηθούν τώρα οι Ιδιώνυμες αυταρχικές ρυθμίσεις που χρησιμοποιούνται εναντίον όσων διαμαρτύρονται κατά των ηλεκτρονικών πλειστηριασμών.

 

Οι αγώνες θα φέρουν τη νίκη!

Όλες και όλοι την Τετάρτη 24 Οκτωβρίου 2018, στις 13:30  στην Αθήνα ( Ακαδημίας και Ζωοδόχου Πηγής)

 

Γραφείο Τύπου
Αθήνα 23/10/2018

Κατατέθηκε τροπολογία για την μοριοδότηση των επικουρικών & συμβασιούχων

Στο Νομοσχέδιο που συζητείται στη Βουλή με θέμα » Επείγουσες ρυθμίσεις για την υποβολή δηλώσεων περιουσιακής κατάστασης και άλλες διατάξεις.» κατατέθηκε χθες 22-10-2018 εκπρόθεσμα τροπολογία για την μοριοδότηση των επικουρικών και όσων υπηρετούν με συμβάσεις ορισμένου χρόνου στα νοσοκομεία τις μονάδες ΠΕΔΥ και τα Κέντρα Υγείας που θα συμμετέχουν σε προκηρύξεις για την κάλυψη μόνιμων θέσεων στο δημόσιο σύστημα υγείας.

Σύμφωνα με την τροπολογία, η μοριοδότηση θα είναι 20 μόρια για τους πρώτους 48 μήνες και 7 μόρια μέχρι τους 84 μήνες.

Δείτε εδώ την τροπολογία

Σωματείο ΕΚΑΒ: «Καταργούν» θέσεις διασωστών για να κάνουν μετατάξεις σε διοικητικές θέσεις

Πηγή: ygeionomikoi.gr

Με ανακοίνωσή του το Σωματείο εργαζομένων στο ΕΚΑΒ καταγγέλλει ότι η διοίκηση του ΕΚΑΒ καταργεί θέσεις διασωστών προκειμένου να προχωρήσει σε μετατάξεις σε θέσεις Διοικητικού προσωπικού. Το Σωματείο αναφέρει ότι η απόφαση αυτή αποδυναμώνει το ΕΚΑΒ  και θα έχει ως συνέπεια καθυστερήσεις στην εξυπηρέτηση των ασθενών.

Στην ανακοίνωσή του το Σωματείο αναφέρει:

Η Διοίκηση του ΕΚΑΒ προχωράει σε 47 μετατάξεις υπαλλήλων σε θέσεις του διοικητικού κλάδου με την επίκληση επιτακτικών αναγκών, που  προστίθενται σε 61 μετατάξεις   που έγιναν μόλις πριν από ένα χρόνο και στην πλειοψηφία τους από υπαλλήλους του κλάδου Πληρωμάτων Ασθενοφόρων της Κεντρικής Υπηρεσίας. Καταργεί θέσεις Διασωστών και τις μεταφέρει σε Διοικητικό Προσωπικό.

Αν και είναι γνωστό ότι  το ΕΚΑΒ Αθήνας δεν μπορεί να ανταποκριθεί στον φόρτο εργασίας, λόγω έλλειψης μάχιμου προσωπικού  και η ζωή των πολιτών τίθεται σε κίνδυνο εξαιτίας της έλλειψης αυτής, η Διοίκηση του ΕΚΑΒ συνεχίζει απτόητη την αφαίμαξη της δύναμής του, χωρίς κανένα επιχειρησιακό σχεδιασμό, με αθρόες μεταθέσεις, μετατάξεις, αποσπάσεις και μετακινήσεις, αντί να διεκδικήσει νέες προσλήψεις.

Οι επιπτώσεις στην λειτουργία του Φορέα μας στο λεκανοπέδιο Αττικής αποκτούν πλέον διαστάσεις κοινωνικού προβλήματος, αφού ο αριθμός του μάχιμου προσωπικού και των ενεργών ασθενοφόρων συνεχώς μειώνεται και το φαινόμενο των καθυστερήσεων στην εξυπηρέτηση των ασθενών διογκώνεται επικίνδυνα, πράγμα που θέτει σε κίνδυνο την ζωή και την υγεία των πολιτών και διασύρει το ΕΚΑΒ, σε συνδυασμό με την έλλειψη ασθενοφόρων οχημάτων παρά την μεγάλη δωρεά του ΙΣΝ, ενώ ταυτόχρονα οι εργαζόμενοι είναι μονίμως εκτεθειμένοι σε άδικες ποινικές διώξεις.

Καλούμε τους Υπουργούς Υγείας να αναλάβουν τις ευθύνες τους, να προασπίσουν το κοινωνικό σύνολο και να αποτρέψουν την επιχειρούμενη σταδιακή αποδόμηση του ΕΚΑΒ.

Αγωνιστική κι όχι δικαστική διεκδίκηση των δώρων και του επιδόματος αδείας

Της Βάσως Αμπελογιάννη *

Εδώ και αρκετό καιρό έχει ξεκινήσει μια μεγάλη συζήτηση για τον 13ο και 14ο μισθό στο Δημόσιο μετά από κάποιες πρωτόδικες αποφάσεις ειρηνοδικείων που αφορούν σε προσφυγές προσωπικού που υπηρετεί στο Δημόσιο με σχέση εργασίας αορίστου ή ορισμένου χρόνου (ΙΔΑΧ και ΙΔΟΧ) που δικαιώνουν τους εργαζόμενους σε ό,τι αφορά στο θέμα αυτό.

Τις τελευταίες μέρες, ύστερα από ένα έγγραφο που απέστειλε η Εκτελεστική Επιτροπή της ΑΔΕΔΥ στα μέλη της, με ημερομηνία 11 Οκτωβρίου 2018, που φέρει τον τίτλο «Δικαστική διεκδίκηση δώρων Χριστουγέννων-Πάσχα και επιδόματος αδείας» και που συνοδεύει μια γνωμοδότηση δικηγορικού γραφείου, είναι σε εξέλιξη μια επικοινωνιακή καταιγίδα από παντού: τηλεοράσεις, ραδιόφωνα, διαδίκτυο, διαφημίσεις, ανακοινώσεις, εργατολόγοι, συνδικαλιστές, παράγοντες, δικηγόροι, δημοσιογράφοι, «ειδήμονες» έχουν βγει φόρα παρτίδα να πείσουν τον κόσμο της δουλειάς ότι ο δρόμος για την επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού περνάει μέσα από τις αίθουσες των δικαστηρίων! Είναι όμως έτσι;

Γνωμοδότηση με… ψιλά γράμματα!

Διαβάζοντας μόνο τον τίτλο της επιστολής της ΕΕ της ΑΔΕΔΥ, αυτό που κάποιος καταλαβαίνει είναι ότι η ΑΔΕΔΥ ξεκινά δικαστικό αγώνα για την διεκδίκηση των δώρων Χριστουγέννων, Πάσχα και επιδόματος αδείας. Συνεχίζοντας το διάβασμα αντιλαμβάνεται ότι πρέπει να διαβάσει την γνωμοδότηση που συνοδεύει το έγγραφο για να αρχίσει να καταλαβαίνει τι θέλει να κάνει η ΑΔΕΔΥ.

Διαβάζοντας και την γνωμοδότηση τα πράγματα γίνονται πιο ξεκάθαρα, καθώς αυτό που ουσιαστικά λέει αυτή είναι ότι δεν μπορεί να διεκδικηθεί με αυτόν τον τρόπο, δικαστικά δηλαδή, τουλάχιστον προς το παρόν, ο 13ος και 14ος μισθός. Οι δίκες που έχουν κερδηθεί είναι πρωτόδικες, προέρχονται από μονομελή όργανα ειρηνοδικείων και πρωτοδικείων, κι όχι από τα διοικητικά δικαστήρια στα οποία απευθύνονται οι δημόσιοι υπάλληλοι, αφορούν κυρίως σε ΟΤΑ, όπου οι δήμαρχοι και με την ανοχή του νόμου, για τους δικούς τους λόγους, προς το παρόν δεν ασκούν τα ένδικα μέσα και δεν κάνουν έφεση, και καταλήγει στο ότι δεν μπορεί να στοιχειοθετηθεί ότι υπάρχει κανενός είδους «δεδικασμένο» μέχρι στιγμής.

Διακοπή, αναστολή της παραγραφής
και άρθρο 143, Ν.4270/2014

Προτείνει λοιπόν η γνωμοδότηση τη σύνταξη και κατάθεση μιας αίτησης (το υπόδειγμα το δίνει) προκειμένου όπως λέει να «διακοπεί η παραγραφή των σχετικών αξιώσεων». Δυστυχώς για τους εμπνευστές του εγγράφου «η παραγραφή των σχετικών αξιώσεων» προφανώς και δεν διακόπτεται με μια αίτηση του εργαζόμενου προς την οικονομική υπηρεσία του φορέα εργασίας του. Με βάση την ισχύουσα νομοθεσία (άρθρο 143, ν.4270/2014), αυτή η διαδικασία δίνει μια εξάμηνη παράταση για την διακοπή της παραγραφής. Για να υπάρξει, όμως, διακοπή της παραγραφής στην πραγματικότητα, θα πρέπει να υπάρξουν ένδικα μέσα, καθώς η διακοπή και η αναστολή της παραγραφής δεν γίνονται αυτεπάγγελτα όπως η ίδια η παραγραφή. Δηλαδή, το Δημόσιο παραγράφει στα δύο χρόνια ό,τι χρωστάει στους εργαζόμενους, οι εργαζόμενοι για να διεκδικήσουν την διακοπή της παραγραφής ή την αναστολή της θα πρέπει να καταφύγουν στα δικαστήρια.

Και για ποιο χρονικό διάστημα μιλάμε; Προφανώς για την τελευταία διετία (2016-2018), αφού πάλι από την ισχύουσα νομοθεσία άρθρο 140, ν.4470/2014: «3. Η απαίτηση οποιουδήποτε των με σχέση δημοσίου ή ιδιωτικού δικαίου υπαλλήλων του Δημοσίου, πολιτικών ή στρατιωτικών, κατ` αυτού, που αφορά σε αποδοχές ή άλλες κάθε φύσεως απολαβές αυτών ή αποζημιώσεις, έστω και αν βασίζεται σε παρανομία των οργάνων του Δημοσίου ή στις περί αδικαιολογήτου πλουτισμού διατάξεις παραγράφεται μετά την παρέλευση διετίας από τη γένεσή της.» Αλήθεια το 2016 «κόπηκαν» τα δώρα Χριστουγέννων, Πάσχα και το επίδομα άδειας; Προφανώς και όχι! Τα συγκεκριμένα επιδόματα όπως και η τεράστια μείωση των μισθών του δημόσιου έγινε τον Νοέμβρη του 2011 με τον ν.4024/2011, τον νόμο του ενιαίου μισθολογίου. Και πάλι τότε η ΑΔΕΔΥ είχε προσφύγει στο ΣτΕ για τη συνταγματικότητα του νόμου, κι όπως πάντα η δικαστική εξουσία πήγε με το μέρος του ισχυρού κι έτσι υπάρχει απόφαση του ΣτΕ που έκρινε το πετσόκομμα απόλυτα συνταγματικό, καθώς -όπως λέει η απόφαση- προέταξε το δημόσιο συμφέρον.

Το συνδικαλιστικό κίνημα ζητεί αυξήσεις
στους βασικούς μισθούς, όχι επιδόματα

Εδώ να σημειώσω, επειδή «κυκλοφορεί» και εκφωνείται και το δικηγορικού ύφους επιχείρημα που λέει ότι «έχουμε ελπίδα στις δίκες καθώς με βάση το Σύνταγμα, μπορεί να περικοπεί με νόμο μισθός αλλά δεν μπορεί να εξαφανιστεί», ότι: ναι έτσι είναι με βάση το Σύνταγμα· μπορούν να μειώσουν τους μισθούς, όχι όμως να τους εξαφανίσουν. Όμως, στην περίπτωση του 13ου και 14ου μισθού μιλάμε για επιδόματα κι όχι για βασικό μισθό. Για αυτό, άλλωστε, πάντα στην πάλη μας ζητάμε αυξήσεις στους βασικούς μισθούς κι ΟΧΙ επιδόματα! Γιατί τα επιδόματα με τον ίδιο τρόπο που τα δίνουν με τον ίδιο τρόπο τα κόβουν! Κι ελπίζω πια αυτό να έχει κατανοηθεί από την πλευρά και των εργαζόμενων και των συνδικαλιστικών οργανώσεων!

Γιατί άραγε τώρα γίνεται αυτή η στροφή; Γιατί τώρα το συνδικαλιστικό κίνημα στρέφει την προσοχή του στους διαδρόμους και στις αίθουσες των δικαστηρίων;

Σε μια περίοδο, όπου το οργανωμένο συνδικαλιστικό κίνημα θα έπρεπε να καλεί τους εργαζόμενους να βγουν στον δρόμο να διεκδικήσουν αυξήσεις στους μισθούς και στις συντάξεις, κοινωνική ασφάλιση, μόνιμη και σταθερή δουλειά, προσλήψεις, μείωση της ανεργίας, σταμάτημα του ξεπουλήματος της δημόσιας περιουσίας, θα έπρεπε να καλεί και να οργανώνει τους εργαζόμενους να υπερασπιστούν τα σπίτια τους από τους πλειστηριασμούς, θα έπρεπε να ζητάει διαγραφή των χρεών και να παλεύει για να μην βρεθεί κανέναν λαϊκό σπίτι στα χέρια τραπεζίτη, με την χώρα να μετατρέπεται ολόκληρη σε ΝΑΤΟϊκή Βάση, έπειτα από 8 χρόνια μνημονιακής λαίλαπας και πολλά χρόνια εφαρμογής νεοφιλελευθέρων πολιτικών, έρχεται η ΕΕ της ΑΔΕΔΥ και πρακτικά αν όχι ουσιαστικά στέλνει χιλιάδες εργαζόμενους στα δικηγορικά γραφεία!

Η καλυτέρευση των όρων εργασίας κι αμοιβής ποτέ δεν έγινε συνάδελφοι μέσα σε μια δικαστική αίθουσα! Έγινε με πάλη και αγώνα!

Τα συμφέροντα τους οι εργαζόμενοι τα υπερασπίζονται οργανωμένα με κινητοποιήσεις κι όχι στις αίθουσες αναμονής των δικηγορικών γραφείων! Όχι συμπληρώνοντας αιτήσεις! Δεν θα πάρουμε αυξήσεις παίρνοντας πρωτόκολλο στην αίτηση μας!

Κανένας από αυτούς που κυβερνάνε ή θα κυβερνήσουν δεν θέλει ανάπτυξη των λαϊκών αγώνων, κανένας δεν θέλει τους εργαζόμενους στον δρόμο να διεκδικούν και να νικάνε!

Σύμμαχος σε αυτό έρχονται οι κυβερνητικές κι εργοδοτικές πλειοψηφίες στην ΑΔΕΔΥ και στη ΓΣΕΕ που η μια λέει «κάντε αιτήσεις για τα δώρα» και προκηρύσσει ξεχωριστές απεργίες, όπως αυτή της 14ης Νοέμβρη, κι η άλλη λέει ότι «δεν υπάρχει λόγος για να γίνει απεργία αυτή τη στιγμή»!

Η πλειοψηφία στην ΑΔΕΔΥ κάνει την δουλειά της! Εμείς συναδέλφισσες και συνάδελφοι πρέπει να κάνουμε την δική μας δουλειά: να διαλέξουμε το δρόμο του αγώνα για να διεκδικήσουμε! ΜΟΝΟ τότε και ΜΟΝΟ έτσι θα κερδίσουμε!

* Η Βάσω Αμπελογιάννη, είναι αντιπρόεδρος του Συλλόγου Εργαζομένων στο ΓΝ & ΚΥ Άρτας και μέλος της ΕΕ του ΝΤ Άρτας της ΑΔΕΔΥ

21 Oκτωβρίου 1918: Πραγματοποιείται το πρώτο εργατικό συνέδριο στην Ελλάδα

Αναδημοσίευση από kar.org.gr
Αρχική πηγή: politikokafeneio.com
Σαν σήμερα το 1918 έγινε το πρώτο εργατικό συνέδριο στην Ελλάδα που οδήγησε στην ίδρυση της ΓΣΕΕ.

Με αφορμή το γεγονός αυτό, λίγα λόγια για το πώς φτασαμε σε αυτό.

Το Νοέμβρη του 1918 το ελληνικό προλεταριάτο, ολιγάριθμο αλλά εξαιρετικά μαχητικό, απόκτησε το πρώτο του πολιτικά ανεξάρτητο κόμμα, το Σoσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα Ελλάδας. Μέσα σε συνθήκες οικονομικής εξαθλίωσης της χώρας και πολιτικής καταπίεσης από την ανταντόφιλη βενιζελική κυβέρνηση, συνθήκες στρατιωτικού νόμου και πολεμικού πυρετού, με την άρχουσα τάξη βαθιά διασπασμένη, το προλεταριάτο έκανε το μεγάλο βήμα προς την πολιτική του ανεξαρτησία. Η ιστορική αυτή πράξη έγινε κάτω από την επίδραση της ακτινοβολίας της Ρώσικης Επανάστασης.

Η κρίση του ιμπεριαλισμού, ο Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος και η χρεοκοπία της Δεύτερης Διεθνούς και των τμημάτων της, έβαζε στην ημερήσια διάταξη το ζήτημα της κρίσης ηγεσίας της εργατικής τάξης και την ανάγκη της άμεσης λύσης του. Το ελληνικό σοσιαλιστικό κίνημα, αυτή την εποχή ήταν κατακερματισμένο σε πολλές οργανώσεις, που βρίσκονταν κάτω από την ιδεολογική, και κάποτε και την οργανωτική, επιρροή της άρχουσας τάξης. Η ανάγκη της ενοποίησής τους για την καθοδήγηση των μεγάλων αγώνων της εργατικής τάξης ήταν επιτακτική. Η οικονομική και πολιτική κρίση του συστήματος εκείνη την περίοδο δημιουργούσε τους όρους μιας αναπτυσσόμενης εμφυλιοπολεμικής κατάστασης. Η εργατική τάξη απειλούνταν με αφανισμό. Χρειαζόταν το κόμμα της για να αναλάβει τον ιστορικό της ρόλο.

Η πορεία προς τη σύγκλιση του Πρώτου Πανελλαδικού Σοσιαλιστικού Συνέδριου δεν ήταν εύκολη, ούτε ευθύγραμμη. Ήταν γεμάτη ζιγκ ζαγκ, εσωτερικές αντιφάσεις και συγκρούσεις. Οι έλληνες σοσιαλιστές, κάνοντας κάποια βήματα προς τα εμπρός και περισσότερα προς τα πίσω, υποχωρώντας στις πιέσεις της μπουρζουαζίας και συνάμα παλεύοντας ενάντιά της, με πολύ ανεπαρκές θεωρητικό οπλοστάσιο, συγχέοντας οι περισσότεροι τις μαρξιστικές με τις φιλελεύθερες και ανθρωπιστικές ιδέες, αποτελούσαν τη συμπυκνωμένη έκφραση βαθιών ιστορικών αντιφάσεων του νεαρού ελληνικού καπιταλισμού. Οι αδυναμίες τους καθυστέρησαν αλλά δεν κατάφεραν να εμποδίσουν τη δημιουργία του πρώτου Εργατικού Κόμματος.

Η δύναμή τους εκφράζονταν στην απόφασή τους να αναλάβουν την ιστορική τους αποστολή, να χτίσουν το Επαναστατικό Κόμμα. Δεν ήταν μια προσωπική ικανότητα των πρωτοπόρων αυτών μαχητών. Αντανακλούσε την δύναμη και την αποφασιστικότητα ολόκληρης της εργατικής τάξης, όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά παγκόσμια, σε συνθήκες βαθιάς κρίσης και παρακμής της αστικής τάξης και του συστήματός της. Η προλεταριακή επανάσταση ήταν παρούσα σε κάθε χώρα. Η νίκη της στη Ρωσία ήταν μόνο η πρώτη στιγμή, μια στιγμή όμως που έδωσε τεράστια ώθηση στις δυνάμεις της παγκόσμιας σοσιαλιστικής επανάστασης.

Το Πρώτο Πανελλαδικό Σοσιαλιστικό Συνέδριο διαπεράστηκε από αυτό το επαναστατικό πνεύμα. Ήταν αντικειμενικά δεμένο με την προλεταριακή επανάσταση, χαιρέτισε τη Γερμανική Επανάσταση που είχε ξεσπάσει, πήρε ανοιχτά το μέρος της νεαρής σοβιετικής δημοκρατίας ενάντια στις ιμπεριαλιστικές επιβουλές. Το πρόγραμμα του νέου κόμματος έβαζε σαν κύριο στόχο την οργάνωση του προλεταριάτου για την κατάκτηση της εξουσίας και την συντονισμένη παγκόσμια δράση των εργατών για «το θρίαμβο του διεθνούς σοσιαλισμού». Ξαναγυρίζουμε σ΄ αυτό τον πρώτο ιστορικό σταθμό του ελληνικού εργατικού κινήματος σήμερα που βρισκόμαστε μπροστά στην επιτακτική ιστορική αναγκαιότητα της Επανίδρυσης της Τέταρτης Διεθνούς που θα οργανώσει σε παγκόσμια κλίμακα το προλεταριάτο για την κατάληψη της εξουσίας. Βγάζουμε τα απαραίτητα ιστορικά μαθήματα που θα μας είναι χρήσιμα για το μεγάλο αυτό εγχείρημά μας.

Από αυτή τη σκοπιά εξετάζει αυτή μας η μελέτη την πορεία προς το ιδρυτικό Συνέδριο του ΣΕΚΕ, όλους τους αντικειμενικούς και υποκειμενικούς όρους, τους αναγκαίους για την ίδρυση του πρώτου ανεξάρτητου εργατικού κόμματος στην Ελλάδα.

Οι αγώνες της εργατικής τάξης

Η δεκαετία 1908 – 1918 γνώρισε το μεγαλύτερο απεργιακό κύμα από τη μία άκρη της Ελλάδας μέχρι την άλλη, από την Αθήνα, τον Πειραιά, το Λαύριο μέχρι την Καρδίτσα, τον Βόλο, την Πάτρα, τη Σύρα, την Κέρκυρα. Παρά το χαμηλό επίπεδο συνδικαλιστικής οργάνωσης, η εργατική τάξη έδινε αποφασιστικές μάχες για την βελτίωση του άθλιου βιοτικού της επίπεδου και των όρων δουλειάς της. Αλλά και τα προηγούμενα χρόνια γνώρισαν σημαντικές κινητοποιήσεις, ιδιαίτερα του αγροτικού πληθυσμού. Το 1900 έγινε τοπική εξέγερση στην Σπάρτη για «ένα δικαιότερο φορολογικό σύστημα». Η πείνα, η φυματίωση, οι φόροι, οι μεταναστεύσεις εξαγρίωναν τους αγρότες, τους εργάτες, τους φτωχούς μικροαστούς στις πόλεις και τα χωριά.

(περισσότερα…)