Μήνας: Νοέμβριος 2018

Έφυγε πρόωρα από κοντά μας ο Αντώνης Τσικαλουδάκης

Πηγή: ygeionomikoi.gr

Το ΜΕΤΑ Υγειονομικών εκφράζει τη βαθιά θλίψη και την οδύνη του για τον πρόωρο χαμό του προέδρου του συλλόγου εργαζομένων στο Νοσοκομείο Ιεράπετρας, αντιπροέδρου του ΝΤ της ΑΔΕΔΥ ν. Λασιθίου και φίλου του ΜΕΤΑ καρδιολόγου Αντώνη Τσικαλουδάκη. 

Ο  Αντώνης Τσικαλουδάκης ως Γιατρός Καρδιολόγος υπηρέτησε στα Νοσοκομεία Ιεράπετρας και   Αγ. Νικολάου προσφέροντας απλόχερα τις υπηρεσίες στους συμπολίτες του..

Ο Αντώνης υπήρξε ένας  συνεπής αγωνιστής για τη αναβάθμιση της δημόσιας υγείας στο νομό Λασιθίου και για το Νοσοκομείο Ιεράπετρας. Για πολλά χρόνια, από τη στιγμή που εξελέγη πρόεδρος στο σύλλογο εργαζομένων του Νοσοκομείου Ιεράπετρας το 2011 και μέχρι σήμερα, συνεργάστηκε με τους Συλλόγους Εργαζομένων των άλλων νοσοκομείων του νομού και τους φορείς της παροχής, με κοινό στόχο την αντίσταση στις μνημονιακές πολιτικές περικοπών και λιτότητας στην υγεία και την αναβάθμιση των παρεχόμενων υπηρεσιών υγείας στα Νοσοκομεία του νομού.

Το ΜΕΤΑ Υγειονομικών  εκφράζει στην οικογένεια και τους οικείους του τα πιο θερμά του συλλυπητήρια.

Γοργοπόταμος: Η περιγραφή της μάχης όπως την έγραψε ο Κωστούλας και τη διόρθωσε ο Άρης.

25 Νοεμβρίου 1942

www-kar-org-gr_2015-11-23_09-44-10_screenshot_9

Πηγή: e-oikodomos.blogspot.gr (από Ριζοσπάστης, 25/11/1976)
Το βίντεο από mixanitouxronou.gr

Πριν 72 χρόνια (το άρθρο είναι του 2014), στις 25 Νοέμβρη του 1942, με τη συνεργασία των ανταρτών ΕΛΑΣ – ΕΔΕΣ και Άγγλων σαμποτέρ έγινε η ανατίναξη της γέφυρας του Γοργοπόταμου, που διέκοψε για αρκετές μέρες τον ανεφοδιασμό του «Άφρικα κορπς» του Ρόμελ και επηρέασε σοβαρά την έκβαση των επιχειρήσεων στη Βόρεια Αφρική.

Η επιχείρηση του Γοργοπόταμου έγινε τη στιγμή που η πατρίδα μας σφάδαζε κάτω από τη χιτλερική μπότα. Οι φλόγες των εκρήξεων σκόρπισαν τα πυκνά σκοτάδια της κατοχής και ξεσήκωσαν στ’ άρματα τον υπόδουλο λαό για τη συντριβή του φασισμού, για τη χιλιάκριβη τη λευτεριά.

Στις 21 Νοέμβρη στο χωριό Καστριώτισσα αποφασίστηκε σε κοινή σύσκεψη των αρχηγών ΕΛΑΣ – ΕΔΕΣ και των Άγγλων συνδέσμων να χτυπηθεί η φρουρά και να ανατιναχτεί η γέφυρα του Γοργοπόταμου και αμέσως οι αντάρτες κινήθηκαν προς τη γέφυρα.

Δίνουμε παρακάτω την περιγραφή της μάχης του Γοργοπόταμου, όπως την έγραψε το Νοέμβρη του 1944 ο Κωστούλας (Κ. Ν. Καβρέτζης) και τη διόρθωσε ο Άρης στη Λαμία, έδρα τότε του Γενικού Στρατηγείου του ΕΛΑΣ. Σημειώνουμε ότι ο Κωστούλας, έφεδρος αξιωματικός, έγραψε τη διαταγή της επιχείρησης που υπαγόρευσε ο Άρης και ήταν επικεφαλής των τριών ομάδων του ΕΛΑΣ που χτύπησαν την κύρια δύναμη της φρουράς.

25 Νοέμβρη 1942. Νύχτωσε. Στην κορφή της Οίτης, στο πριόνι του Χονδρογιάννη. Ανάμεσα σε θεόρατα έλατα απαγκιάσαμε για να περάσουμε τη βραδιά νηστικοί, ύστερα από πολύωρη πορεία. Το μέρος υγρό. Το χιόνι πέφτει αδιάκοπα.

– Ανάψτε ένα σωρό, μπρε! φωνάζει ο Καραλίβανος. Στρίβει το μουστάκι του ο Θάνος κι οργανώνει στ’ άψε-σβήσε  τη δουλειά. Τα έξυπνα μάτια του παρακολουθούν κάθε κίνηση. Από τα λίγα ξύλα παίρνει φωτιά ο πρώτος σωρός, ακολουθεί ο δεύτερος. Κι αρχίζουμε το σβήσιμο… Και με το σβήσιμο της φωτιάς μας βρίσκει η αυγή.

Χιονίζει και βρέχει συνέχεια. Τα εκρηκτικά προωθούνται για το καλύβι – στα μισά του δρόμου ως το γιοφύρι. Γίνεται προσκλητήριο. Όξω από την παράγκα των συνεργείων παρατάσσεται η δύναμη του Ζέρβα, σαρανταπέντε περίπου. Καμιά δεκαριά – το συγγενολόι του – ο Μιχάλης, ο Λεωνίδας, ο Παντελής, ο παπάς κι άλλοι. Κι ένα οπλοπολυβόλο. Απέναντι παραταχτήκαμε εμείς. Εφτά συγκροτημένες ομάδες κι η ομάδα διοίκησης του αρχηγείου – 115 περίπου. Με 7 οπλοπολυβόλα, ένα βαρύ χότσκις, 3-4 τόμσον, κάμποσα στεν, αραβίδες και μακρύκανα ιταλικά. Κατά τις εννιά ξεκινήσαμε. Μαζί και το συνεργείο των Άγγλων. Μολυβένιος ο ουρανός. Όσο κατεβαίνουμε βρέχει και μας ποτίζει ως το κόκαλο.

Όξω από το καλύβι στην άκρη στη λάκα, ανάμεσα σε τρία ντούσικα, ο αρχηγός αλλάζει για τρίτη φορά το σχέδιο δράσης… Ο Ζέρβας γιομάτος ενθουσιασμό αδειάζει ένα μικρό μπουκάλι με ούζο.

– Έτσι μπράβο, αυτό το σχέδιο είναι σωστό. Το ’πα γω. Εμείς δεν θα χωρίσουμε ποτέ, αδελφέ μου Άρη…

Και ξύνονταν ανήσυχος. Είχε την καλοσύνη από βραδύς να ξαλαφρώσει το μανδύα του αρχηγού από μερικά ζωύφια.

– Λοιπόν – τόνισε συμπερασματικά ο αρχηγός – ο Κωστούλας με τρεις ομάδες και την ομάδα διοίκησης θα χτυπήσει την κύρια δύναμη, το φυλάκιο. Η ομάδα του Διαμαντή θα πιάσει την ξύλινη γέφυρα για ν’ αντιμετωπίσει εχθρικές ενισχύσεις που τυχόν θάρθουν από τη Λαμία μ’ αυτοκίνητα. Η ομάδα του Κίμωνα θα κόψει τα τηλεφωνικά σύρματα δέκα λεφτά πριν αρχίσει η επίθεση και θα πιάσει θέσεις ένα χιλιόμετρο μακριά από τη γέφυρα, προς τη Λαμία, με Άγγλο αξιωματικό που θα οργανώσει ανατίναξη με σκοπό να εμποδίσουν εχθρικές ενισχύσεις που τυχόν θάρθουν με το τρένο. Από τη γέφυρα της Παπαδιάς αποκλείεται να σταλούν ενισχύσεις. Και δυο ομάδες με τον Περικλή, το Θάνο, το Νικηφόρο, τον Πελοπίδα, θα τις κρατήσω για εφεδρεία.

Από τις δικές μου δυνάμεις πρέπει – διέκοψε ο Ζέρβας – να λάβουν μέρος και στις δυο πλευρές. Ο Μιχάλης Μυριδάκης θα πάει με τον Κωστούλα.

– Ναι, διέκοψε ο αρχηγός. Με 15 άντρες θα περάσει τη γαλαρία, θα καταλάβει τυχόν υπάρχον πολυβολείο πάνω στη γαλαρία και θα κυκλώσει από τα νώτα το φυλάκιο με τρόπο που να μη μπορέσει να διαφύγει κανένας τους. Η υπόλοιπη δύναμή σου θα χτυπήσει το αριστερό φυλάκιο. Άλλωστε εκεί είναι σε σκηνή 15 Ιταλοί χωρίς οργανωμένες θέσεις μ’ ένα πολυβόλο μόνο.

ΜΟΛΙΣ ΤΟΥΣ ΠΑΡΕΙ Ο ΥΠΝΟΣ

Ξεροκατάπιε ο Ζέρβας. Κι αν χρειαστεί – συνέχισε ο αρχηγός – ρίχνουμε τμήμα της εφεδρείας για ενίσχυση. Σε 300 μέτρα απόσταση από αριστερά του ποταμού και σε σημείο που να δεσπόζει του πεδίου της μάχης να εγκαταστήσουμε το βαρύ πολυβόλο το οποίο θάχουμε στη διάθεσή μας. Εκεί θάχουμε και το Σταθμό Διοίκησης. Είστε σύμφωνος;

– Περίφημα… Δεν γίνεται καλύτερα. Μόνο που νομίζω πως πρέπει ν’ αρχίσουμε ή από βραδύς ή ξημερώματα.

– Ίσα-ίσα, τόνισε ο αρχηγός. Ούτε ξημερώματα πρέπει ν’ αρχίσουμε. Θα τους αφήσουμε να τους πάρει ο ύπνος και θα χτυπήσουμε στις 11 ή τα μεσάνυχτα. Έτσι θάχουμε τον καιρό ν’ αντιμετωπίσουμε οποιαδήποτε εξέλιξη της μάχης. Κι αν τυχόν φέρει ενισχύσεις ο εχθρός να μη μπορεί να τις χρησιμοποιήσει ενάντιά μας με αποτελεσματικότητα τη νύχτα. Όσο να ξημερώσει θα πρέπει οι άντρες να βγάλουνε τον ανήφορο και νάχουνε μπει στα έλατα. Σημείο συγκέντρωσης η καλύβα.

Είπαμε – τονίζει ο Ζέρβας – δεν πρόκειται να διαφωνήσουμε ποτέ εμείς. Θα βαδίσουμε μαζί ως το τέλος.

Απ’ τη Βίνιανη ως το Γοργοπόταμο είχε με τον αρχηγό αλλεπάληλες συνομιλίες για την εξεύρεση βάσης για συνεργασία. Και κατέληξε πως είναι σύμφωνος για συνεργασία σε εαμική βάση και δημιουργία κοινής διοίκησης του ΕΛΑΣ με προσωπική συμμετοχή του. Γι’ αυτό ο αρχηγός πάντα προσεχτικός σε κάθε του φράση συμπλήρωνε:

– Επί σχεδίου βέβαια…

– Δεν πάμε – πρότεινε ο αρχηγός – να μιλήσουμε δυο λόγια στους αντάρτες μας;

– Δε βαριέσαι, απάντησε με υπεροψία ο Ζέρβας. Δεν έχω να τους πω τίποτα, ούτε άλλωστε το κρίνω σκόπιμο.

– Με συγχωρείς, αλλά εγώ θα πάω να μιλήσω στους δικούς μου πέντε λόγια.

Φεύγουμε. Στην άκρη της λάκας συντάχτηκαν οι άντρες.

– Έχουμε – αρχίζει ο Άρης – πληροφορίες πως είναι πολύ οχυρωμένη η γέφυρα. Το φυλάκιο περιβάλλεται από συρματοπλέγματα που τα διαρρέει ηλεκτρικό ρεύμα και έχουν και νάρκες. Ενδέχεται να έχουμε θυσίες, και θυσίες μεγάλες. Η ανατίναξη όμως της γέφυρας συμφέρει τόσο στον συμμαχικό αγώνα, όσο και στον καθαρά ελληνικό. Και αν πρόκειται να επιζήσουν απ’ τη μάχη μόνο πέντε αντάρτες, η επιχείρηση κρίνουμε πως πρέπει οπωσδήποτε να γίνει. Τι λέτε εσείς;

– Θα την κάνουμε. – Θα την κάνουμε.

Τα μάτια των ανταρτών βγάζουνε σπίθες. Με πυρωμένη την ψυχή περιμένουνε, ανυπομονούνε.

– Όποιος θέλει να μείνει ή γιατί φοβάται, ή γιατί νομίζει ότι έχει υποχρεώσεις  και πρέπει να ζήσει, ή γιατί τέλος πάντων δεν θέλει να πολεμήσει να βγει έξω άφοβα. Τον αποδεσμεύω από τον όρκο πούχε δώσει.

Κανένας δεν κινήθηκε..

– Ξέραμε γιατί ήρθαμε κι αυτήν την ώρα περιμέναμε! Τονίζει ένας αντάρτης.

Με καλαμπούρι ο αρχηγός δίνει φωτιά στους συναγωνιστές κι αναλύει το σχέδιο της επίθεσης.

Ο καιρός υποχωρεί. Θολά κάπως φαίνεται το έδαφος ως τη γέφυρα. Η μεγάλη κλίση της δυτικής πλευράς, η ελαφρή της ανατολικής, το φυλάκιο, τα δυο πολυβόλα, τα χαρακώματα, η γαλαρία, το κόνισμα… Στήλωσα στα μάτια μου τα κιάλια και συνεχίζω την αναγνώριση.

Οχτώ η ώρα το βράδυ. Ήρθε και το νερό που ζήτησε ο Κρις, για να μπορέσουμε να ξεκινήσουμε… Λάσπη, σκοτάδι, λάσπη και πάλι λάσπη. Φιλιόμαστε και ψιθυριστά αποχαιρετιόμαστε. Αν είχε φως θα φαίνονταν όλα τα μάτια βουρκωμένα. Ενωμένοι στη λύπη και στη χαρά, στη ζωή και στο θάνατο με τη φιλία που σφυρηλατήθηκε στην τραχύτητα, στις δυσκολίες και στη φωτιά του αγώνα – πονάμε για το χωρισμό. Μα φεύγουμε με παρμένη την απόφαση. Σα φίδια οι ομάδες γλιστράνε στις γιδόστρατες. Η λάσπη της δεξαμενής που μας φτάνει πάνω από το γόνα περνιέται σύντομα. Σκοτάδι – παντού σκοτάδι και νεκρική ησυχία.

Ένα τρένο έρχεται από τη γέφυρα της Παπαδιάς. Εντολή έχουμε να μη το θίξουμε. Φτάσαμε στο κόνισμα. Ο ανθυπολοχαγός Μιχάλης του Ζέρβα χώρισε. Πήρε την κατεύθυνση της γαλαρίας. Εμείς κόψαμε αριστερά. Βρίσκουμε την ευκαιρία με το θόρυβο του τρένου και φτάνουμε τρία μέτρα μακριά από το συρματόπλεγμα. Παραδίνω τα ψαλίδια στην πρώτη ομάδα. Ο Καραλίβανος πιάνει το αριστερό της παράταξης – τη λάκα δίπλα στη γέφυρα. Πολύ αμυδρή διακρίνεται η σιλουέτα του σκοπού ένα δυο μέτρα βαθιά πάνω στη γέφυρα. Μάς αντιλήφτηκε και ρίχνει. Η πρώτη μας ντουφεκιά τον ρίχνει νεκρό. Και η μάχη άναψε.

Δυο ιταλικά πολυβόλα βάζουνε συνεχώς. Οι φαντάροι του φυλακίου πετάχτηκαν από τον ύπνο με τα εσώρουχα. Ένα οπλοπολυβόλο βάλλει από το παράθυρο κι ένα από τη γωνιά του φυλακίου. Δευτερόλεπτα σταματήσαμε μόνο για να επισημάνουμε θέσεις. Όρθιοι. Ο Καραλίβανος βάλλεται συνέχεια. Στο μεταξύ η πρώτη ομάδα κόβει τα σύρματα, η δεύτερη διοχετεύεται δεξιότερα κάτω από τα συρματοπλέγματα και η τρίτη τα περνάει πιο δεξιότερα. Ο ασυρματιστής μόλις ετοιμάστηκε να γυρίσει δέχεται μια ριπή μας και… διακόπτει. Ο Κεραυνός, ο Ταύρος και ο Ατρόμητος προπορεύονται… Είμαστε έτοιμοι για τη γενική έφοδο όταν από τη γαλαρία η ομάδα του Μιχάλη μας βάλλει. Καθηλωθήκαμε. Μια ιαχή βουερή από βρισιές και απειλές αντήχησε. Και η ομάδα του Μιχάλη σταμάτησε. Μόνο η αδεξιότητα των σκοπευτών γλίτωσε από τον θάνατο τα πρώτα παλικάρια μας που πλησίαζαν το φυλάκιο.

ΟΙ ΖΕΡΒΙΚΟΙ ΤΑ ΧΑΝΟΥΝ ΚΑΙ ΥΠΟΧΩΡΟΥΝ

– Η Τρίτη ομάδα προς τις σκηνές, φώναξα.

Τις σκηνές που ήταν δεξιά από το φυλάκιο απ’ όπου ρίχνουνται αραιοί πυροβολισμοί. Σιγεί και το δεύτερο εχθρικό οπλοπολυβόλο. Η δεύτερη ομάδα αλλάζει αμέσως το δικό της πούπαθε εμπλοκή – ιταλικό από τη μάχη του Κρίκελου – και χρησιμοποιεί νέο. Ο Κεραυνός μπήκε στη σκηνή. Άλλον βαράει με τον υποκόπανο, μ’ άλλον πιάνεται στα χέρια… Χειροβομβίδες ρίχνονται πάνω στα πολυβόλα. Και σε 18 λεπτά έχουμε γίνει απόλυτα κύριοι του πεδίου της μάχης και παύουμε τις ντουφεκιές. Πολλοί έρχονται ντυμένοι ιταλικά από δίκωχο μέχρι άρβυλα.

– Τη φωτοβολίδα Μιχάλη! Το φυλάκιο κατελήφθη.

Μα ο Μιχάλης δεν φαίνεται. Ψάχνουν οι άντρες μα πουθενά. Δίνω εντολή και οι δυο ομάδες πιάνουν θέσεις προς τα ανατολικά και οι άλλες δυο ερευνούν  και συγκεντρώνουν τα λάφυρα. Ο Μιχάλης στα αναμεταξύ δε φαίνεται και φωνάζουμε συνέχεια για να ειδοποιηθεί το Στρατηγείο πως το φυλάκιο κατελήφθη. Δύναμη 80 και πάνω Ιταλογερμανών με οργανωμένες θέσεις άμυνας και γερό οπλισμό είχε εξουδετερωθεί σε 18 λεπτά της ώρας… Μα ο Μιχάλης δεν έκλεισε από τα νώτα το φυλάκιο κι έτσι κατόρθωσαν να διαφύγουν αρκετοί. Στη δυτική πλευρά η Ζερβική δύναμη δεν πλησίασε. Από 150 μέτρα έριξε. Οι Ιταλοί ακροβολίστηκαν. Το μεγάλωμα του μετώπου άμυνάς τους έκαμε τους Ζερβικούς να τα χάσουν. Φεύγουν πανικόβλητοι προς το Στρατηγείο. Κι εκεί μεγαλοποιούν την κατάσταση.

– Μας κύκλωσαν, στρατηγέ μου! Θα βγουν ψηλότερα από μάς…

Ο Ζέρβας ξύνει τα γένια του και παίρνει σύντομα την απόφαση.

– Τότε θα ρίξουμε τρεις φωτοβολίδες για να διατάξουμε γενική υποχώρηση.

Χρονοτριβή δε χρειάζεται. Στη Λαμία τα φώτα έχουνε σβήσει. Δέκα στρατιωτικά αυτοκίνητα κυλάνε προς το Λιανοκλάδι. Οι στιγμές κρίνουν την έκβαση πια. Όρθιος ο αρχηγός συντάσσει αμέσως τις δυο ομάδες εφεδρείας.

– Να καθαρίσει αμέσως το έδαφος με κάθε θυσία.

Φτάνει και ο Θάνος όλο χολή.

– Ο Κωστούλας πήρε από ώρα το φυλάκιο! Φωνάζουν συνέχεια!

Και με το πιστόλι στο χέρι προσπαθεί να μάσει τ’ «ασκέρι» του Ζέρβα για να το ρίξει κι αυτό στη μάχη. Τελικά μόνο τρεις κατορθώνει να πάρει μαζί του. Και τα βρισίδια του ακούγονται και σκεπάζουν όλη τη χλαλοή…

Ο συνταγματάρχης Έντι ύστερα από συνεννόηση με τον Άρη κι ενώ ακόμα συνεχίζεται στα αριστερά η μάχη, γλιστράει με την ομάδα σαμποτέρ (Άγγλων και Ελλήνων) στην αριστερή βάση της γέφυρας και οργανώνουν την πρώτη ανατίναξη. Ο συνταγματάρχης Κρις έμεινε με τον Άρη και το Ζέρβα. Αψηφώντας και αυτή ακόμα την έκβαση της μάχης που εξελίσσεται στο σημείο αυτό κολλάνε τις «μαγνητικές χελώνες» στη βάση της γέφυρας ατάραχοι κι ανεπηρέαστοι δείχνοντας – πρέπει να το πούμε – πραγματικό ηρωισμό με πρώτο και καλύτερο από όλους τον ταξίαρχο Έντι.

Η ΑΝΑΤΙΝΑΞΗ

Το υλικό μεταφέρεται. Τα πολυβόλα μετακινούνται. Μέσα στο φέγγισμα του φεγγαριού διαγράφονται οι σκιές που κινούνται σβέλτα. Μάς ανησυχεί όμως η άλλη πλευρά. Το ιταλικό πολυβόλο στην απέναντι άκρη της γέφυρας βάζει ακόμα. Παίρνουμε την απόφαση να τους ενισχύσουμε. Τέσσερις αντάρτες ο Ταύρος, ο Καραφωτιάς και δυο της ομάδας διοίκησης του Καραλίβανου περνούν τη γέφυρα. Η αναπνοή μας είναι κομμένη. Τα δευτερόλεπτα περνούν… Αυτοί βαδίζουν σταθερά πάνου  στα σίδερα. Η καρδιά μας σφίγγεται. Και υγραίνονται τα μάτια μας ατενίζοντας το ψυχικό μεγαλείο των τεσσάρων ηρώων.

Η αδημονία μας κορυφώνεται. Το πολυβόλο «το γέλιο του Θεού» συνεχίζει να βάλλει. Συχνά-πυκνά φαίνονται οι λάμψεις από τις ντουφεκιές. Ο θόρυβος του ποταμιού μάς εκνευρίζει. Το τρένο από το Λιανοκλάδι έχει ξεκινήσει για το Γοργοπόταμο – έρχεται… Μέσα στο κορύφωμα της αδημονίας, ενώ ακόμα αντίπερα συνεχίζεται η μάχη, αρχίζουν απ’ αντίπερα οι φωνές:

– Φτά-σα-με! Φτά-σα-με!!!

Ευτυχισμένα χαμόγελα διαγράφονται στα χείλη μας. Και τα μάτια μας καρφώνονται στην πλαγιά στα πουρνάρια απ’ όπου αργά, βαριά προχωρεί το «θηρίο».

– Ανατίναξη! αντηχεί από την άκρη της γέφυρας μια βραχνή φωνή.

Λίγα δευτερόλεπτα για να αραιώσουμε και μια τεράστια φλόγα συνοδεύει την έκρηξη. Και το ήρεμο τοπίο φωτίζεται… Το τρένο περνάει από το επικίνδυνο σημείο χωρίς όμως να πειραχτεί από έκρηξη… Αλλά η ομάδα βάλλει μέσα στα βαγόνια. Οιμωγές σχίζουν το σκοτάδι.

– Αδέρφια! αντηχεί η φωνή του οδηγού – επίκληση γεμάτη φόβο. Μη με σκοτώνετε, αδέρφια! Είμαι Έλληνας!

Από τα βαγόνια απαντούν στα πυρά μας. Μα πληθαίνουν οι νεκροί κι οι τραυματίες. Ο Λευτέρης, ο Κίμωνας ακάλυπτοι σε δέκα μέτρα ρίχνουν, ρίχνουν αδιάκοπα. Λίγο βαστάει ο χορός του θανάτου. Και το τρένο κάνει όπισθεν ολοταχώς. Σε λίγο ακούγεται και η δεύτερη έκρηξη. Τρίζουν τα θεμέλια της γέφυρας και η αριστερή πλευρά σωριάζεται στην κοίτη του ποταμού. Τρεις φωτοβολίδες που ρίχνονται από το Στρατηγείο – κόκκινη, κίτρινη και γαλάζια δίνουν το σύνθημα γενικής υποχώρησης. Η αποστολή μας είχε λήξει.

Τρεις τα ξημερώματα. Λιγοστό φως και κρύος αέρας μάς χαϊδεύουν τα πρόσωπα. Συνταζόμαστε για να κινήσουμε. Πρώτος ο Διαμαντής φορτωμένος τον ασύρματο του φυλακίου. Εννιά ώρες μάς χωρίζουν από το Πριόνι του Χονδρογιάννη πούναι στην κορφή της Οίτης. Γολγοθάς.

Η αντάρα κατηφορίζει από τις χαραμάδες προς τον κάμπο.

Μια ταμπέλα στήνεται στο κόνισμα: «Εις οιωνός άριστος αμύνεσθαι περί πάτρης». Και από κάτω: «ΑΡΗΣ».

Εδώ σπεύδει αμέσως ο Μιχάλης και συμπληρώνει με γαλάζιο μολύβι «και Ζέρβας».

Η κρατική αναλγησία σε όλη της τη… μικρότητα: Έσβησαν ένσημα 20 ετών από τη φυλακισμένη καθαρίστρια

«Έχασα τη δουλειά μου αλλά και τα 20 χρόνια που δούλεψα. Είναι σα να μη δούλεψα ποτέ. Με έσβησαν από το μητρώο. Δεν έχω ένσημα. 20 χρόνια σα να μη δούλεψα», σημειώνει.

Πηγή: ergasianet.gr

Συγκλονίζει η 53χρονη καθαρίστρια που φυλακίστηκε για πλαστογραφία και, συγκεκριμένα για πλαστογραφημένο απολυτήριο δημοτικού. Μάλιστα, όπως περιγράφει η ίδια, στην εφημερίδα «Ταχυδρόμος», εκτός από την ελευθερία της, της στερήθηκαν και… τα ένσημά της! Μετά την αποκάλυψη της υπόθεσης, την έσβησαν από τα μητρώα ασφαλισμένων! «Έχασα τη δουλειά μου αλλά και τα 20 χρόνια που δούλεψα. Είναι σα να μη δούλεψα ποτέ. Με έσβησαν από το μητρώο. Δεν έχω ένσημα. 20 χρόνια σα να μη δούλεψα».

Μερικά από τα σημεία της συνέντευξή της:

«Σε χαμόσπιτο έμενα. Τρέχαν νερά από πάνω. Ερχόταν η Πρόνοια και έβλεπε τα παιδιά σε τι κατάσταση ήταν. Δεν ήθελα να βρεθώ σε κατάσταση να μου πάρουν τα παιδιά, να βρεθούν στο ορφανοτροφείο όπως ήμουν κι εγώ. Και έτσι, έκανα αυτό το έγκλημα: Το Ε’ το έκανα ΣΤ’ για μία τάξη…»

«Και δούλεψα. Δούλεψα. Δεν τα έκλεψα. Όλα αυτά τα κατέθεσα στο δικαστήριο… Δε μου μιλούσαν, απλώς με κοιτούσαν. Εγώ έκλαιγα, τους ζητούσα συγνώμη. Να πληρώσω για αυτό που έκανα. Όχι αυτή την ποινή όμως… Στο πρώτο δικαστήριο μου είχαν “ρίξει” 15 (χρόνια)…»

Οι επικουρικοί, οι συμβασιούχοι του ΟΑΕΔ και με ατομικές συμβάσεις (ΣΟΧ) καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες στα Νοσοκομεία

Πρέπει οι συμβάσεις τους να μετατραπούν σε Αορίστου Χρόνου

Του Γιώργου Μανουσάκη,
νοσηλευτή, προέδρου ΔΣ Συλλόγου Εργαζομένων
Γενικού Νοσοκομείου Αγ. Νικολάου Κρήτης.
Πηγή: ygeionomikoi.gr

Το γεγονός ότι οι συνάδελφοι συμβασιούχοι του ΟΑΕΔ δεν θα απολυθούν το Φεβρουάριο και το Νοέμβριο του 2019 είναι θετικό και το διεκδικήσαμε με τις κινητοποιήσεις, τις απεργίες και τις συγκεντρώσεις μας.
Όμως παράλληλα η κυβέρνηση αρνείται να μετατρέψει τις συμβάσεις όσων καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες στα Νοσοκομεία σε αορίστου χρόνου.
Είναι αυταπόδεικτο ότι οι συμβασιούχοι του ΟΑΕΔ, οι επικουρικοί και οι εργαζόμενοι με ατομικές συμβάσεις (ΣΟΧ) καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες στα Νοσοκομεία και πρέπει οι συμβάσεις τους να μετατραπούν σε Αορίστου Χρόνου, κάτι που η κυβέρνηση αρνείται, παρότι  το επιβάλει η Ευρωπαϊκή Νομοθεσία και νομολογία (υπάρχει πρόσφατη απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου για το θέμα).

Μέχρι στιγμής, μέσα στο 2018 η κυβέρνηση δεν έχει προκηρύξει ΟΥΤΕ ΜΙΑ ΜΟΝΙΜΗ ΘΕΣΗ προσωπικού για τα Νοσοκομεία πλην ιατρών. Περιμένουμε μόνο την προκήρυξη για τις θέσεις των νυν επικουρικών, για την οποία τις τελευταίες ημέρες υπάρχει έντονη φημολογία ότι θα μετατεθεί για το νέο έτος.
Ουσιαστικά συνεχίζεται η τακτική των ελαστικών σχέσεων εργασίας στα Νοσοκομεία, τακτική που έχει αποδειχθεί αδιέξοδη και αναποτελεσματική. Παράλληλα, με την ανανέωση οι συνάδελφοι τίθονται από τους υπουργούς σε μια κατάσταση προεκλογικής εργασιακής ομηρείας.

Απέναντι σε αυτά, όλοι μαζί πρέπει να συνεχίσουμε τον αγώνα για μόνιμες και σταθερές σχέσεις εργασίας στα Νοσοκομεία με κάλυψη των πάγιων και διαρκών αναγκών με μετατροπή των συμβάσεων σε αορίστου χρόνου και με προκηρύξεις νέων μόνιμων θέσεων.

ΜΕΤΑ: Να απελευθερωθεί άμεσα η συναδέλφισσα καθαρίστρια του Δήμου Βόλου

Ο σύγχρονος «Γιάννης Αγιάννης», μια 53χρονη καθαρίστρια από τους παιδικούς σταθμούς του Δήμου Βόλου, καταδικάστηκε και εκτίει 10ετή φυλάκιση στις Φυλακές Θήβας, επειδή… πριν από 20 χρόνια άλλαξε το πιστοποιητικό που έγραφε ότι φοίτησε στην Ε΄ τάξη και το έκανε ΣΤ’ Τάξη, ώστε να αποκτήσει τα τυπικά προσόντα για να συμμετάσχει σε διαγωνισμό πρόσληψης τακτικού προσωπικού.

Σε καμία περίπτωση, δεν επικροτούμε το γεγονόςούτε θεωρούμε ότι δεν υπήρχαν και άλλες επιλογές. Η «δικαιοσύνη», όμως, σε ρόλο «Ιαβέρη», δείχνοντας για ακόμη φορά τον ταξικό της χαρακτήρα και αποδεικνύοντας αυτό που λέει ο λαός πως «το φίδι δαγκώνει τους ξυπόλυτους», εξήντλησε την αυστηρότητά της στην 53χρονη καθαρίστρια, τιμωρώντας την με 10 χρόνια φυλακή, χωρίς αναστολή. Εξίσωσε την ποινή, σε σχέση με τους μισθούς δύο δεκαετιών και τη «μεγάλη ζημία» εις βάρος του Δημοσίου, ξεχνώντας πως η συναδέλφισσα όλα αυτά τα χρόνια δούλευε ανελλιπώς και προσέφερε την εργασία της. Δεν έκλεψε! Δεν καταχράστηκε τα δημόσια χρήματα! Τα δούλεψε! Για να μπορεί να ανταπεξέλθει στις οικογενειακές της ανάγκες.

Το κράτος, λοιπόν, που οφείλει να ελέγχει άμεσα τα δικαιολογητικά σε ένα διαγωνισμό, έρχεται να τιμωρήσει έναν άνθρωπο που προσπαθεί να επιβιώσει, που για μια 20ετία προσφέρει συνειδητά τις υπηρεσίες σε παιδικό σταθμό του Δήμου Βόλου. Τιμωρεί μια φτωχή εργαζόμενη, την ώρα που αθωώνει τραπεζίτεςχρηματιστές για το σκάνδαλο του Χρηματιστηρίου, για το πλιάτσικο στα αποθεματικά των ασφαλιστικών ταμείων, χαρίζει χρέη δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ σε επιχειρηματίες κτλ. Ή ακόμη, κωλυσιεργεί σε μεγάλες υποθέσεις υφαρπαγής δημόσιου χρήματος, διαφθοράς και σκανδάλων, προκειμένου να παραγραφούν, ή «αφωνεί» σε σκανδαλώδεις πράξεις εργολάβωνπρομηθευτών και του πολιτικού προσωπικού, που υπηρετεί το καπιταλιστικό σύστημα.

Το ΜΕΤΑ, που από την πρώτη στιγμή καταδίκασε αυτή τη στάση της «δικαιοσύνης», ενώνει τη φωνή του με όλους όσοι ζητούν την άμεση απελευθέρωση της συναδέλφισσας και την επαναφορά της στην εργασία. Καλεί τέλος όλα Συνδικάτα να εκδηλώσουν την αλληλεγγύη τους προς την 53χρονη καθαρίστρια των παιδικών σταθμών του Δήμου Βόλου.

Από την Α’ Διεθνή των Eργατών, στο Συνδικαλιστικό Κίνημα του 21ου αιώνα

Από τον Ανδρέα Ζαφείρη, μέλος της ΑΡΕΝ

Τα ζητήματα του εργατικού κινήματος είναι πάντα επίκαιρα, ιδιαίτερα σήμερα. Καθώς ολοένα και πιο έντονα γίνεται αντιληπτή η μεγάλη υποχώρηση του υποκειμενικού παράγοντα και η αναγκαιότητα ανασυγκρότησης του σε επαναστατική βάση, είναι αναγκαίο να συγκεντρωθεί ξανά η συσσωρευμένη θετική και αρνητική εμπειρία. Η ανάγκη η θεωρητική έκφραση του εργατικού κινήματος, ο επιστημονικός σοσιαλισμός, να συνδεθεί με τα πρωτοπόρα τμήματα της εργατικής τάξης.

Ο Μαρξ και ο Ενγκελς έδιναν τεράστια σημασία στην πρακτική πάλη των εργατικών ενώσεων της εποχής. Ήδη από τα πρώτα έργα τους εντόπιζαν την σημασία των συνδικάτων στη συγκρότηση της εργατικής τάξης σε τάξη για τον εαυτό της. Στη συνέχεια μετά την ίδρυση της διεθνούς ανέπτυξαν παραπέρα τη θεωρία τους για τα συνδικάτα μέσω της σύγκρουσης τους με τη θεωρία και την πράξη τόσο των αγγλικών συνδικάτων όσο και τον Λασσάλ και Μπακούνιν. Οδηγήθηκαν στο συμπέρασμα ότι η οικονομική πάλη της εργατικής τάξης δεν αρκεί από μόνη της για την κοινωνική απελευθέρωση. Αλλά ότι απαιτείται η σύνδεσή της με την ιδεολογική και πολιτική πάλη, με την πάλη για την εξουσία.

Οι Μαρξ και Ενγκελς τεκμηρίωσαν τη θέση των συνδικάτων στην ταξική πάλη και οι θέσεις αυτές είναι διάσπαρτες στο σύνολο του Μαρξιστικού έργου. Για τον Μαρξ τα συνδικάτα οργανώνοντας την οικονομική πάλη της εργατικής τάξης αποτελούν και σχολεία της συνολικότερης πολιτικής πάλης καθώς «αν υποχωρούσαν άνανδρα στην καθημερινή σύγκρουσή τους με το κεφάλαιο, θα αποδεικνύονταν ανίκανοι να επιχειρήσουν ένα οποιοδήποτε πλατύτερο κίνημα». Ιδιαίτερη σημασία δίνουν στην πάλη για τα μισθολογικά ζητήματα καθώς «το ανώτατο όριο του κέρδους αντιστοιχεί στο φυσικό κατώτατο όριο του μισθού».

Οι Μαρξ και Ενγκελς χρησιμοποιούσαν τον όρο «πρακτικοοικονομική πάλη» αν και όπως θα γράψει ο Ενγκελς το 1890, στα πρώτα χρόνια, δηλαδή στη δεκαετία του 1840, έβλεπαν την οικονομική πάλη μονόπλευρα. Ήδη στην «αθλιότητα της φιλοσοφίας» ο Μαρξ αντέκρουσε τις απόψεις του Προυντόν, που θεωρούσε την οικονομική πάλη και τα συνδικάτα επιβλαβή για την εργατική τάξη. Ενώ στο «Μισθός , τιμή και κέρδος» τόνιζε ότι χωρίς την συνδικαλιστική πάλη η εργατική τάξη «θα ξέπεφτε στην κατάσταση μια άμορφης μάζας από αφανισμένους φτωχούς διαβόλους που τίποτα δεν μπορεί να τους σώσει». Αντιτάχθηκαν ενάντια στις θεωρίες και στις πρακτικές τόσο της υποτίμησης όσο και της υπερτίμησης της οικονομικής πάλης.
(περισσότερα…)

ΥΓΕΙΑ: Με μνημονιακή σφραγίδα ο προϋπολογισμός του 2019

Του Χρήστου Κόνιαρη
μέλους της Γραμματείας του ΜΕΤΑ Υγειονομικών
Πηγή: ygeionomikoi.gr

Ένα ακόμα προσχέδιο προϋπολογισμού για το 2019, κομμένο και ραμμένο στα μνημονιακά μέτρα, κατατέθηκε σήμερα στη Βουλή.

Πρόκειται για ένα προϋπολογισμό που συνεχίζει τη φοροληστία σε βάρος των λαϊκών στρωμάτων την ίδια ώρα που συνεχίζει τις διευκολύνσεις στο μεγάλο κεφάλαιο, που διατηρεί σε απαράδεκτα χαμηλά επίπεδα τη χρηματοδότηση κρίσιμων τομέων όπως η υγεία, η παιδεία, η ασφάλιση και αντιμετωπίζει τους μισθούς και τις συντάξεις σαν κοινωνικά επιδόματα.

Όλα αυτά για να υπηρετηθούν οι στόχοι που θα επιτρέψουν την διατήρηση και αύξηση της κερδοφορίας των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων και ταυτόχρονα θα διασφαλιστούν τα δυσθεώρητα πρωτογενή πλεονάσματα για την αποπληρωμή του ληστρικού χρέους.

Ειδικότερα, στο χώρο της υγείας οι κρατικές δαπάνες διατηρούνται σε ακόμα χαμηλότερα επίπεδα 3.824 εκατ ευρώ, ποσοστό σχεδόν 2% του ΑΕΠ. Τα χρηματοδοτικά κενά καλούνται να τα καλύψουν οι πολίτες είτε έμμεσα μέσω του ΕΟΠΥΥ ο οποίος στηρίζεται στις εισφορές των ασφαλισμένων  είτε άμεσα με πληρωμές από την τσέπη τους.

Ακόμα και αν στην κρατική χρηματοδότηση προστεθεί η χρηματοδότηση από τον ΕΟΠΥΥ για τις υπηρεσίες υγείας, οι συνολικές δημόσιες δαπάνες θα παραμείνουν στα επίπεδα γύρω από το 5% με μεγαλύτερη πιθανότητα να υπολείπονται ακόμα και αυτού του ποσοστού.

Το πιο εντυπωσιακό είναι ότι η συνολική χρηματοδότηση των Νοσοκομείων για λειτουργικές δαπάνες και πρόσθετες αμοιβές (από το κράτος, τον ΕΟΠΥΥ και τα ίδια έσοδα) υπολείπεται των δαπανών κατά 598 εκατ. ευρώ. Συγκεκριμένα, για τα Νοσοκομεία προβλέπονται έσοδα 2.541 εκατ. ευρώ και έξοδα 3.139 εκατ. ευρώ. Θεωρητικά αυτό το έλλειμμα θα καλυφθεί από ταμειακά υπόλοιπα των νοσοκομείων. Αναρωτιόμαστε πώς είναι δυνατό να συμβεί αυτό τη στιγμή που οι ληξιπρόθεσμες οφειλές των νοσοκομείων τον Σεπτέμβριο του 2018 ήταν 409 εκατ. ευρώ και οι συνολικές οφειλές πολύ περισσότερες.

Τα συγκεκριμένα στοιχεία του προσχεδίου του προϋπολογισμού αποδεικνύουν περίτρανα ότι οι μνημονιακές δεσμεύσεις παραμένουν ισχυρές και η Δημόσια υγεία για μια ακόμα χρονιά θα πρέπει να περάσει μέσα από τις συμπληγάδες που δημιουργούν αυτές οι επιλογές.

Τις επόμενες ημέρες θα επανέλθουμε με αναλυτικά στοιχεία που αφορούν τα οικονομικά δεδομένα που διαμορφώνει ο κρατικός προϋπολογισμός για το δημόσιο σύστημα υγείας για το 2019 και τις επιπτώσεις για τις παροχές υγείας και την τσέπη των πολιτών που έχουν ανάγκη τις υπηρεσίες του ΕΣΥ.