Μήνας: Απρίλιος 2019

Εργατική πρωτομαγιά: Μπορούμε χωρίς μνημόνια, λιτότητα, ευρώ.

Πολιτικό και κοινωνικό Μέτωπο ανατροπής ΤΩΡΑ

Η φετινή Πρωτομαγιά βρίσκει για άλλη μια φορά τους Λαούς να βρίσκονται κάτω από το συνεχή φόβο των πολεμικών σχεδιασμών του Αμερικάνικου ιμπεριαλισμού και των δορυφόρων του.

Η φετινή Εργατική Πρωτομαγιά βρίσκει άλλη μια φορά τα πλατιά λαϊκά στρώματα να συνεχίζουν να στενάζουν κάτω από τις συνεχιζόμενες βάρβαρες αντιλαϊκές και αντεργατικές πολιτικές, που έχουν επιβάλλει οι δανειστές και όλες οι μνημονιακές κυβερνήσεις.

Η λεγόμενη καθαρή έξοδος από τα μνημόνια συνοδεύεται από συνεχείς ελέγχους και αξιολογήσεις, τίποτε δεν περνάει αν δεν έχει την έγκριση των δανειστών, ακόμη και ο κρατικός προϋπολογισμός ήρθε τον περασμένο Δεκέμβριο στη Βουλή μετά από έγκριση των δανειστών, όλο το μνημονιακό νομοθετικό οπλοστάσιο παραμένει άθικτο, συνεχίζονται οι δεσμεύσεις για τεράστια πρωτογενή πλεονάσματα για δεκαετίες, συνεχίζονται ανελλιπώς οι πλειστηριασμοί ενώ η προστασία της πρώτης κατοικίας έχει πλέον καταργηθεί και αντικατασταθεί από την προστασία του δίκιου των τραπεζών.

Οι συλλογικές συμβάσεις εργασίας, παρά τις περί του αντιθέτου κορώνες, για τη συντριπτική πλειοψηφία των μισθωτών συνεχίζουν να βρίσκονται στο «γύψο», συνεχίζεται το φαινόμενο της απλήρωτης εργασίας, ενώ συνεχίζει να διευρύνεται η ελαστική, μερική εκ περιτροπής, κακοπληρωμένη και ανασφάλιστη εργασία χωρίς δικαιώματα με στόχο την αύξηση των καπιταλιστικών κερδών και θύματα Έλληνες και ξένους εργαζόμενους.

Η κυβέρνηση για τέταρτο συνεχή χρόνο συνεχίζει να αρνείται να συμμορφωθεί με τις αποφάσεις του Σ.τ.Ε. που έκρινε αντισυνταγματικές τις περικοπές των συντάξεων ενώ ταυτόχρονα ολοκληρώνει τις ανατροπές που έφερε ο νόμος Κατρούγκαλου για τις νέες κύριες και επικουρικές συντάξεις καθώς και την πλήρη κατάργηση του Επιδόματος Κοινωνικής Αλληλεγγύης Συνταξιούχων (ΕΚΑΣ) που πλήττει τους χαμηλοσυνταξιούχους.

Η φετινή Πρωτομαγιά βρίσκει το συνδικαλιστικό κίνημα σε ακόμη χειρότερη κατάσταση απ΄ ότι τα προηγούμενα χρόνια. Ο συνεχιζόμενος εργοδοτικός και κυβερνητικός συνδικαλισμός της ηγετικής ομάδας της ΓΣΕΕ, η συνεχιζόμενη για άλλη μια φορά προσπάθεια νοθείας για έλεγχο των εκλογικών συσχετισμών, η παρεμπόδιση πραγματοποίησης εκλογικών συνεδρίων και τέλος ο διορισμός διοίκησης στη ΓΣΕΕ έχει φέρει το συνδικαλιστικό κίνημα να έχει χάσει το κάθε ίχνος αξιοπιστίας που του είχε απομείνει το έχει οδηγήσει στο τελευταίο σκαλοπάτι.

Η διορισμένη διοίκηση της ΓΣΕΕ δεν έχει την πολιτική και την ηθική νομιμοποίηση να διαχειριστεί πολιτικά ζητήματα και να οργανώσει την απεργία της Πρωτομαγιάς.

Η πολιτική διαχείριση των αυξημένων προβλημάτων της εργατικής τάξης πρέπει να γίνει από εκλεγμένες και όχι διορισμένες ηγεσίες.

Η διορισμένη διοίκηση της ΓΣΕΕ οφείλει να οδηγήσει την κατάσταση έτσι ώστε να πραγματοποιηθεί ένα γνήσιο και χωρίς νοθείες συνέδριο και ταυτόχρονα η νέα ηγεσία οφείλει να αλλάξει πορεία, να εγκαταλείψει τον εναγκαλισμό με τον Ευρωμονόδρομο, την κυβέρνηση και την εργοδοσία και να οργανώσει την αντίδραση και αντίσταση της εργατικής τάξης.

Αυτό που απαιτείται σήμερα είναι ο ενωτικός και συντονισμένος αγώνας όλων, εργαζομένων, ανέργων, συνταξιούχων, αγροτών, επαγγελματοβιοτεχνών και νεολαίας κόντρα στην αγωνιστική αδράνεια με ενωτικές και όχι διαιρετικές συγκεντρώσεις των ταξικών δυνάμεων.

Η ΛΑΕ καλεί την εργατική τάξη, το λαό και τη νεολαία σε ενωτική, μαζική συμμετοχή στις Πρωτομαγιάτικες συγκεντρώσεις και σε κλιμακούμενες κινητοποιήσεις, που πρέπει και μπορούν να πάρουν τη μορφήπανεργατικού – παλλαϊκού ξεσηκωμού.

Η φετινή Πρωτομαγιά μπορεί και πρέπει να γίνει η νέα αγωνιστική αφετηρία του εργατικού και λαϊκού κινήματος για την ανατροπή όλων των αντιλαϊκών μέτρων, όλων των μνημονίων και όλου του πολιτικού κατεστημένου που τα ψήφισε, ή τα εφάρμοσε, ή τα στηρίζει.

Οι πολιτικές φτωχοποίησης του λαού και μετατροπής της χώρας σε προτεκτοράτο των δανειστών δεν μπορούν και δεν πρέπει να συνεχιστούν.

Υπάρχει άλλος δρόμος, που δεν είναι μόνο ανατρεπτικός, αλλά και ρεαλιστικός και ελπιδοφόρος, δρόμος αξιοπρέπειας, κοινωνικής δικαιοσύνης, ευημερίας, δημοκρατίας και εθνικής ανεξαρτησίας.

Είναι ο δρόμος της κατάργησης των μνημονίων και της λιτότητας, της διαγραφής του δημόσιου χρέους και της γενναίας «σεισάχθειας» στο χρέος των λαϊκών νοικοκυριών και μικρομεσαίων επαγγελματιών και αγροτών, της εθνικοποίησης των τραπεζών, του σταματήματος των ιδιωτικοποιήσεων, της ανασυγκρότησης του δημόσιου τομέα και της υπεράσπισης των κοινωνικών αγαθών.

Είναι ο δρόμος της ρήξης με την Ευρωζώνη, και την ΕΕ και της αποδέσμευσης απ’ αυτήν στη βάση ενός ριζοσπαστικού φιλολαϊκού προγράμματος ανάπτυξης και παραγωγικής ανασυγκρότησης, που θα στηρίζει και θα ενισχύει τους μισθούς, τις συντάξεις, τα λαϊκά εισοδήματα, τις θέσεις εργασίας, τη δημόσια υγεία, παιδεία και πρόνοια και θα ανοίγει το δρόμο για βαθύτερες οικονομικές και κοινωνικές αλλαγές και για ένα νέο βιώσιμο σοσιαλισμό του 21ου αιώνα.

Σήμερα συνεχίζεται η αναγκαιότητα της συγκρότησης ενός μεγάλου κοινωνικού και πολιτικού μετώπου όλων χωρίς εξαίρεση των αριστερών και αντιμνημονιακών δημοκρατικών δυνάμεων, που θα προωθήσει τους παραπάνω στόχους, θα εμπνεύσει νέους αγώνες και θα δώσει νέα ελπίδα στο λαό.

Σήμερα είναι αναγκαίο όσο ποτέ η ενίσχυση της ΛΑ.Ε. και στις ευρωεκλογές και στις βουλευτικές. Ισχυρή ΛΑ.Ε. είναι η καλύτερη εγγύηση να υπάρξει πραγματική και πολύ πιο δυναμική αντιπολίτευση, για αποτελεσματική εκπροσώπηση των εργατικών συμφερόντων και αιτημάτων στη Βουλή και ευρωβουλή για συγκρότηση μετώπου Αριστερών και δημοκρατικών αντιμνημονιακών δυνάμεων και για το άνοιγμα ενός εναλλακτικού στα μνημόνια και στον ευρωμονόδρομο ελπιδοφόρου δρόμου παραγωγικής και κοινωνικής ανασυγκρότησης της χώρας.

Όλοι και όλες στις Πρωτομαγιάτικες συγκεντρώσεις των συνδικάτων

Προσυγκέντρωση ΛΑ.Ε. στην Αθήνα
11.00 π.μ. στο Πολυτεχνείο

Προσυγκέντρωση ΛΑ.Ε. στη Θεσσαλονίκη
10.30 π.μ. στη συμβολή Εγνατίας και Αγίας Σοφίας

Το Γραφείο Τύπου της Λαϊκής Ενότητας
30/4/2019

Advertisements

Πρωτιά Νίκου Χουντή (ΛΑΕ) στην υπεράσπιση τού περιβάλλοντος

Στην πρώτη θέση μεταξύ των Ελλήνων ευρωβουλευτών ο Νίκος Χουντής, της Λαϊκής Ενότητας, στην υπεράσπιση τού περιβάλλοντος, με βάση έρευνα τού Πανευρωπαϊκού Δικτύου Δράσης ενάντια στην Κλιματική Αλλαγή (CAN Europe).

Πού κατατάσσονται τα ελληνικά κόμματα στην Ευρωβουλή.

«Υπερασπιστές», «Αργοπορημένοι» ή «Δεινόσαυροι»;

Μια ξεχωριστή πρωτιά κατέκτησε ο Νίκος Χουντής, ευρωβουλευτής και εκ νέου υποψήφιος ευρωβουλευτής με τη Λαϊκή Ενότητα – Μέτωπο Ανατροπής, σύμφωνα με πανευρωπαϊκή έρευνα του Δικτύου Δράσης ενάντια στην Κλιματική Αλλαγή (CAN Europe), κατατάσσοντάς τον ως τον καλύτερο Έλληνα ευρωβουλευτή όσον αφορά την υπεράσπιση του περιβάλλοντος.

Πιο συγκεκριμένα, το Πανευρωπαϊκό Δίκτυο ενάντια στην Κλιματική Αλλαγή (CAN Europe) αξιολόγησε την συμπεριφορά όλων των ευρωβουλευτών σε σημαντικές ψηφοφορίες για το περιβάλλον, όπως την Οδηγία για τις εκπομπές ρύπων, τον Κανονισμό για την κλιματική αλλαγή, τον Κανονισμό για τις χρήσεις γης, την Οδηγία για την ενεργειακή απόδοση, τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας, κ.α., κατατάσσοντας τα μέλη του Ευρωκοινοβουλίου σε τρεις κατηγορίες: Υπερασπιστές, Αργοπορημένους και Δεινόσαυρους.

Σύμφωνα με την κατάταξη του CAN Europe ο Νίκος Χουντής κατατάσσεται στην πρώτη θέση των Υπερασπιστών του Περιβάλλοντος, αναγνωρίζοντας την συνεπή πολιτική δράση της Λαϊκής Ενότητας και στο Ευρωκοινοβούλιο, στα θέματα της υπεράσπισης του περιβάλλοντος.

Στον παρακάτω σύνδεσμο θα βρείτε όλες τις λεπτομέρειες της έρευνας του CAN Europe και τις θέσεις που κατέλαβαν τα υπόλοιπα ελληνικά κόμματα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο:

http://www.caneurope.org/docman/climate-energy-targets/3476-defenders-delayers-dinosaurs-ranking-of-eu-political-groups-and-national-parties-on-climate-change/file

Περιοδεία Παν. Λαφαζάνη και υποψηφίων Λαϊκής Ενότητας στην Αθήνα

«Αυτό που χρειάζεται σήμερα όσο ποτέ η χώρα
είναι ΑΝΑΣΤΑΣΗ.

Μια ανάσταση εθνική και κοινωνική»

ptr

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Παν. Λαφαζάνης: Μεταλλαγμένος ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ, χωρίς διαφορές πολιτικής, δίνουν την εντύπωση συγκρουόμενων «πολιτικών συμμοριών» για τις καρέκλες και τα οφίτσια.

Η Ελλάδα χρειάζεται εθνική και κοινωνική ΑΝΑΣΤΑΣΗ

Ο Παν. Λαφαζάνης, υποψήφιοι του ευρω-ψηφοδελτίου «Λαϊκή Ενότητα – Μέτωπο Ανατροπής», η υποψήφια Περιφερειάρχης Αττικής Μαριάννα Τσίχλη και υποψήφιοι περιφερειακοί σύμβουλοι με την «Ανυπότακτη Αττική» και η υποψήφια Δήμαρχος Αθηναίων Αυγή Μπέσκα-Θεοδόση και υποψήφιοι δημοτικοί σύμβουλοι με το «Μέτωπο Ανατροπής για την Αθήνα», πραγματοποίησαν σήμερα μεγάλη περιοδεία στην Αθήνα, από την οποία ο Παν. Λαφαζάνης έκανε την παρακάτω δήλωση:

«Είναι τραγικό, αλλά ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ δίνουν περισσότερο την εντύπωση, χωρίς ουσιαστικές διαφορές πολιτικής, ότι αντιπροσωπεύουν δύο «πολιτικές συμμορίες» με έναν συρφετό ακολούθων και παρατρεχάμενων, που δεν έχουν κανέναν άλλο στόχο, παρά τις καρέκλες της εξουσίας, τα λάφυρα, τα προνόμια, τις πελατειακές σχέσεις τους και το βόλεμα των ημετέρων επιχειρηματιών και του κομματικού τους στρατού.

ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ, ελέγχοντας πλήρως όλους τους διαύλους και τα δίκτυα της επικοινωνίας και της ενημέρωσηςπνίγουν κάθε ίχνος δημοκρατία και αντικειμενικότητας των εκλογών, πολύ περισσότερο που την ίδια ώρα κατά την οποία η φωνή της ΛΑΕ θάβεται, υφίστανται πολιτικές δικαστικο-ασφαλίτικες διώξεις τα στελέχη της και εγώ προσωπικά για τη δράση μας σχετικά με την προστασία της πρώτης κατοικίας και των κοινωφελών αγαθών.

Οδεύουμε σε νόθες εκλογές, με ένα νόθο πολιτικό σκηνικό, κατασκευασμένο για δύο μνημονιακά συνεταιράκιαΣΥΡΙΖΑ και ΝΔΤσίπρα και Μητσοτάκη, παραδομένα στην αποικιοποίηση, το ξεπούλημα της χώρας και τον εξανδραποδισμό του λαού μας.

Αυτήν την ώρα μόνο η ισχυρή ΛΑΕ, με ισχυρή παρουσία στην Ευρωβουλή και τη Βουλή, μπορεί να ανατρέψει τους κατεστημένους ληστρικούς σχεδιασμούς και να θέσει στο προσκήνιο τη γνήσια δημοκρατία, την εθνική κυριαρχία, την εθνική ανεξαρτησία, την ανασυγκρότηση, την ανάπτυξη και την κοινωνική δικαιοσύνη στην Ελλάδα.

Αυτό που χρειάζεται σήμερα όσο ποτέ η χώρα είναι ΑΝΑΣΤΑΣΗ.

Μια ανάσταση εθνική και κοινωνική».

Για το Γραφείο Τύπου της Λαϊκής Ενότητας,
Αθήνα, 27/04/2019

26 Απριλίου 1937: Ο βομβαρδισμός της Γκουέρνικα (βίντεο)

 

Με στοιχεία από:
sansimera.gr, tvxs.gr
loutrakiblog.gr, kar.org.gr

Από το 1936 έως το 1939 η Ισπανία αντιμετώπισε έναν αιματηρό εμφύλιο πόλεμο: Ο πραξικοπηματίας φασίστας στρατηγός Φράνκο εναντίον της νόμιμης δημοκρατικής κυβέρνησης.

Οι Βάσκοι, στον βορρά της χώρας, ήταν από τις μεγαλύτερες προκλήσεις για τους φασίστες του Φράνκο, καθώς αντιστέκονταν σθεναρά και συνεργάζονταν με τη δημοκρατική κυβέρνηση της Μαδρίτης. Όταν, λοιπόν, την άνοιξη του 1937, οι φασίστες θέλησαν να καταλάβουν επιτέλους τον ατίθασο βορρά, η Γκουέρνικα θεωρήθηκε εξαρχής το μεγαλύτερο εμπόδιο για την κατάληψη της στρατηγικής πόλης Μπιλμπάο.

Η μικρή αυτή κωμόπολη, με τους 5.000 μόνιμους κατοίκους, αλλά και τους χιλιάδες δημοκρατικούς πρόσφυγες, βρισκόταν σε στρατηγικό σημείο πάνω στο δρόμο για το Μπιλμπάο. Επιπλέον, η Γκουέρνικα ήταν σημαντική για τους Βάσκους γιατί στο κέντρο της πόλης υπήρχε μια βελανιδιά, κάτω από την οποία συνήθιζε να συνεδριάζει η Βουλή τους.

Η «Επιχείρηση Επίπληξη» (Operation Rugen), όπως ονομάστηκε ο βομβαρδισμός της Γκουέρνικα, πραγματοποιήθηκε το απόγευμα της 26ης Απριλίου, 1937, από τις 16:30 έως τις 19:00. Στην επιχείρηση έλαβαν μέρος 20 γερμανικά μαχητικά και 3 ιταλικά. Επρόκειτο στην πραγματικότητα για μια πολύ απλή επιχείρηση, καθώς η μικρή βασκική πόλη ήταν ανοχύρωτη. Μετά από τους απανωτούς βομβαρδισμούς γρήγορα ξέσπασαν πυρκαγιές σε πολλά σημεία της πόλης, καταστρέφοντάς την ολοσχερώς.

Μια μαρτυρία από τη φρίκη της Γκουέρνικα

Ένας από τους πρώτους ανταποκριτές του εμφυλίου πολέμου που φτάνει στην κατεστραμμένη πόλη μετά τον βομβαρδισμό ήταν ο Noel Monk, της London Daily Express:

«Ήμασταν περίπου δεκαοκτώ μίλια ανατολικά της Γκουέρνικα όταν ο Άντον σταμάτησε το αυτοκίνητο στην άκρη του δρόμου και άρχισε να φωνάζει. Έδειξε μπροστά και η ανάσα μου κόπηκε αντικρίζοντας την εικόνα. Πάνω από την κορυφή των λόφων εμφανίστηκε ένα σμήνος αεροπλάνων. Περίπου δώδεκα βομβαρδιστικά πετούσαν ψηλά στον ουρανό και χαμηλότερα συνοδευόντουσαν από έξι μαχητικά Heinkel 52.

Τα βομβαρδιστικά πετούσαν προς την Γκουέρνικα, ενώ τα μαχητικά πέταξαν χαμηλά πάνω από το αυτοκίνητό μας. Ο Άντον και εγώ πηδήξαμε σε μία τρύπα, που είχε δημιουργηθεί από βομβαρδισμό, η οποία ήταν γεμάτη με νερό και λάσπη. Κοιτάξαμε βιαστικά τα μαχητικά και μετά κατεβάσαμε τα κεφάλια μας. Δεν σηκώσαμε το βλέμμα μας μέχρι να φύγουν τα Heinkel. Μας φάνηκαν ώρες, αλλά ήταν μόλις 20 λεπτά. Τα μαχητικά πυροβολούσαν στο δρόμο όσο πετούσαν από πάνω μας. Άρχισα να τρέμω από τον φόβο μου.

Όταν τα Heinkel αποχώρησαν μαζί με τον Άντον τρέξαμε στο αυτοκίνητο. Σε μικρή απόσταση ένα στρατιωτικό όχημα είχε τυλιχτεί στις φλόγες. Το μόνο που μπορούσαμε να κάνουμε ήταν να μεταφέρουμε τους δύο νεκρούς στην άκρη του δρόμου. Έτρεμα ολόκληρος ήταν η πρώτη φορά που είχα φοβηθεί τόσο. Ο ουρανός είχε γίνει κόκκινος από τις φωτιές στην Γκουέρνικα».

Ο Noel Monk και ο συνάδελφός του πλησίασαν με το αυτοκίνητό τους στην Γκουέρνικα σε τέτοιο σημείο, όπου άκουγαν τους ήχους από τον βομβαρδισμό. Συνέχισαν την πορεία τους για την Μπιλμπάο, όπου ο Monk ολοκλήρωσε το κείμενό του για την εφημερίδα και γευμάτισε.

Η μαρτυρία του συνεχίζεται από το σημείο που το γεύμα τους διακόπτεται από την είδηση για τον βομβαρδισμό της Γκουέρνικα.

«Ένα υπάλληλος της κυβέρνησης με δάκρυα στα μάτια μπήκε μέσα στην τραπεζαρία και φώναξε:
Η Γκουέρνικα καταστράφηκε. Οι Γερμανοί βομβάρδιζαν και βομβάρδιζαν και βομβάρδιζαν.

Η ώρα ήταν περίπου 21.30 και ο στρατηγός Roberts χτύπησε το χέρι του στο τραπέζι, ‘καταραμένα γουρούνια’. Πέντε λεπτά αργότερα κατευθυνόμασταν προς την Γκουέρνικα. Ήμασταν περίπου σε απόσταση δέκα μιλίων από την κωμόπολη όταν είδα τον κόκκινο ουρανό από τις φλόγες. Πλησιάζοντας στην Γκουέρνικα έβλεπα παιδιά, γυναίκες και άνδρες στην άκρη του δρόμου να κάθονται σαστισμένοι. Εκεί ήταν και ένας ιερέας. Σταμάτησα το αυτοκίνητο και πήγα προς το μέρος του.

Τι συνέβη; τον ρώτησα. Το πρόσωπο του ήταν μαυρισμένο, τα ρούχα του σκισμένα και δεν μπορούσε να μιλήσει, απλά μου έδειχνε τις φωτιές, περίπου 4 μίλια μακριά. Μετά ψιθύρισε: ‘Aviones… bombas… mucho, mucho’.

Ήμουν ο πρώτος ανταποκριτής που έφτασε στην Γκουέρνικα και βοήθησα ορισμένους στρατιώτες να μαζέψουν απανθρακωμένα πτώματα. Μερικοί στρατιώτες έκλαιγαν με λυγμούς σαν μικρά παιδιά. Υπήρχαν παντού φωτιές και καπνοί και η μυρωδιά από την καμένη σάρκα ήταν ανυπόφορη. Σπίτια κατέρρεαν.

Στην κεντρική πλατεία, που περιβαλλόταν από ένα τοίχο φωτιάς, βρισκόντουσαν περίπου 100 άνθρωποι. Ένας θρήνος είχε απλωθεί σε όλη την περιοχή. Ένας άνδρας που μιλούσε αγγλικά μου είπε: ‘Στις τέσσερις, πριν ακόμα κλείσει η αγορά, ήρθαν πολλά αεροπλάνα. Πέταξαν βόμβες. Κάποια πετούσαν χαμηλά και πυροβολούσαν στο δρόμο. Ο πατέρας Aroriategui προσευχόταν μαζί με άλλους ανθρώπους στην πλατεία ενώ οι βόμβες έπεφταν’.

Τα μόνα που δεν είχαν καταρρεύσει ήταν η εκκλησία, ένα ιερό δένδρο, σύμβολο των Βάσκων και ένα μικρό εργοστάσιο πυρομαχικών λίγο έξω από την πόλη. Στην πόλη δεν υπήρχαν αντιαεροπορικά. Ήταν μία επιδρομή φωτιάς. Ένα θέαμα που με έχει στοιχειώσει ήταν τα απανθρακωμένα πτώματα πολλών γυναικών και παιδιών που τα είχαν μαζέψει στην αποθήκη ενός σπιτιού».

Η Γκουέρνικα του Πικάσο

Την εποχή του βομβαρδισμού της Γκουέρνικα, ο μεγάλος Ισπανός ζωγράφος Πάμπλο Πικάσο ετοίμαζε ένα πίνακα, παραγγελία της Δημοκρατικής Κυβέρνησης της Μαδρίτης, που θα κοσμούσε το ισπανικό περίπτερο στη Διεθνή Έκθεση των Παρισίων. Μόλις πληροφορήθηκε τη μεγάλη σφαγή, ονόμασε τον πίνακα Γκουέρνικα, θέλοντας να εκφράσει την απέχθειά του προς τους φασίστες «που βύθισαν την Ισπανία στον ωκεανό του πόνου και του θανάτου».

Το έργο του Πικάσο είναι μία τεράστια ελαιογραφία (3,49 x 7,77 μ.), που περιγράφει την απανθρωπιά, τη βιαιότητα και την απόγνωση του πολέμου. Δείχνει ένα σκηνικό θανάτου, με διαμελισμένα ζώα και ανθρώπους, γυναίκες να κλαίνε, κρατώντας νεκρά μωρά και κατεστραμμένα κτίρια. Αρχικά, ο Πικάσο πειραματίστηκε με χρώμα, αλλά τελικά κατέληξε στο άσπρο, το μαύρο και το γκρι, καθώς θεώρησε ότι έτσι δίνει μεγαλύτερη ένταση στο θέμα.

6

Ο πίνακας εκτέθηκε τον Ιούλιο του 1937 στη Διεθνή Έκθεση των Παρισίων και συγκέντρωσε το γενικό ενδιαφέρον. Στη συνέχεια, περιόδευσε σε μεγάλες πρωτεύουσες του κόσμου, προκειμένου να συγκεντρωθούν χρήματα για την προάσπιση της Δημοκρατίας στην Ισπανία. Μετά την επικράτηση του Φράνκο, το 1939, η Γκουέρνικα βρήκε προσωρινό καταφύγιο στο Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης της Νέας Υόρκης (ΜΟΜΑ).

Το 1968 ο Φράνκο εξέφρασε την επιθυμία να εκτεθεί ο πίνακας στην Ισπανία. Ο Πικάσο αρνήθηκε και εξουσιοδότησε το ΜΟΜΑ να επιστρέψει τον πίνακα στην Ισπανία, μόλις αποκατασταθεί η Δημοκρατία. Αυτό έγινε το 1975, όταν πέθανε ο Φράνκο κι ενώ ο Πικάσο είχε φύγει από τη ζωή, δύο χρόνια νωρίτερα. Το 1981 η «Γκουέρνικα» επέστρεψε στα πάτρια εδάφη και αποτέλεσε ένα από τα σπουδαιότερα εκθέματα του Μουσείου «Πράδο» της Μαδρίτης. Από το 1992 κοσμεί το Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης «Βασίλισσα Σοφία» της Μαδρίτης.