Μήνας: Απρίλιος 2019

Εργατική πρωτομαγιά: Μπορούμε χωρίς μνημόνια, λιτότητα, ευρώ.

Πολιτικό και κοινωνικό Μέτωπο ανατροπής ΤΩΡΑ

Η φετινή Πρωτομαγιά βρίσκει για άλλη μια φορά τους Λαούς να βρίσκονται κάτω από το συνεχή φόβο των πολεμικών σχεδιασμών του Αμερικάνικου ιμπεριαλισμού και των δορυφόρων του.

Η φετινή Εργατική Πρωτομαγιά βρίσκει άλλη μια φορά τα πλατιά λαϊκά στρώματα να συνεχίζουν να στενάζουν κάτω από τις συνεχιζόμενες βάρβαρες αντιλαϊκές και αντεργατικές πολιτικές, που έχουν επιβάλλει οι δανειστές και όλες οι μνημονιακές κυβερνήσεις.

Η λεγόμενη καθαρή έξοδος από τα μνημόνια συνοδεύεται από συνεχείς ελέγχους και αξιολογήσεις, τίποτε δεν περνάει αν δεν έχει την έγκριση των δανειστών, ακόμη και ο κρατικός προϋπολογισμός ήρθε τον περασμένο Δεκέμβριο στη Βουλή μετά από έγκριση των δανειστών, όλο το μνημονιακό νομοθετικό οπλοστάσιο παραμένει άθικτο, συνεχίζονται οι δεσμεύσεις για τεράστια πρωτογενή πλεονάσματα για δεκαετίες, συνεχίζονται ανελλιπώς οι πλειστηριασμοί ενώ η προστασία της πρώτης κατοικίας έχει πλέον καταργηθεί και αντικατασταθεί από την προστασία του δίκιου των τραπεζών.

Οι συλλογικές συμβάσεις εργασίας, παρά τις περί του αντιθέτου κορώνες, για τη συντριπτική πλειοψηφία των μισθωτών συνεχίζουν να βρίσκονται στο «γύψο», συνεχίζεται το φαινόμενο της απλήρωτης εργασίας, ενώ συνεχίζει να διευρύνεται η ελαστική, μερική εκ περιτροπής, κακοπληρωμένη και ανασφάλιστη εργασία χωρίς δικαιώματα με στόχο την αύξηση των καπιταλιστικών κερδών και θύματα Έλληνες και ξένους εργαζόμενους.

Η κυβέρνηση για τέταρτο συνεχή χρόνο συνεχίζει να αρνείται να συμμορφωθεί με τις αποφάσεις του Σ.τ.Ε. που έκρινε αντισυνταγματικές τις περικοπές των συντάξεων ενώ ταυτόχρονα ολοκληρώνει τις ανατροπές που έφερε ο νόμος Κατρούγκαλου για τις νέες κύριες και επικουρικές συντάξεις καθώς και την πλήρη κατάργηση του Επιδόματος Κοινωνικής Αλληλεγγύης Συνταξιούχων (ΕΚΑΣ) που πλήττει τους χαμηλοσυνταξιούχους.

Η φετινή Πρωτομαγιά βρίσκει το συνδικαλιστικό κίνημα σε ακόμη χειρότερη κατάσταση απ΄ ότι τα προηγούμενα χρόνια. Ο συνεχιζόμενος εργοδοτικός και κυβερνητικός συνδικαλισμός της ηγετικής ομάδας της ΓΣΕΕ, η συνεχιζόμενη για άλλη μια φορά προσπάθεια νοθείας για έλεγχο των εκλογικών συσχετισμών, η παρεμπόδιση πραγματοποίησης εκλογικών συνεδρίων και τέλος ο διορισμός διοίκησης στη ΓΣΕΕ έχει φέρει το συνδικαλιστικό κίνημα να έχει χάσει το κάθε ίχνος αξιοπιστίας που του είχε απομείνει το έχει οδηγήσει στο τελευταίο σκαλοπάτι.

Η διορισμένη διοίκηση της ΓΣΕΕ δεν έχει την πολιτική και την ηθική νομιμοποίηση να διαχειριστεί πολιτικά ζητήματα και να οργανώσει την απεργία της Πρωτομαγιάς.

Η πολιτική διαχείριση των αυξημένων προβλημάτων της εργατικής τάξης πρέπει να γίνει από εκλεγμένες και όχι διορισμένες ηγεσίες.

Η διορισμένη διοίκηση της ΓΣΕΕ οφείλει να οδηγήσει την κατάσταση έτσι ώστε να πραγματοποιηθεί ένα γνήσιο και χωρίς νοθείες συνέδριο και ταυτόχρονα η νέα ηγεσία οφείλει να αλλάξει πορεία, να εγκαταλείψει τον εναγκαλισμό με τον Ευρωμονόδρομο, την κυβέρνηση και την εργοδοσία και να οργανώσει την αντίδραση και αντίσταση της εργατικής τάξης.

Αυτό που απαιτείται σήμερα είναι ο ενωτικός και συντονισμένος αγώνας όλων, εργαζομένων, ανέργων, συνταξιούχων, αγροτών, επαγγελματοβιοτεχνών και νεολαίας κόντρα στην αγωνιστική αδράνεια με ενωτικές και όχι διαιρετικές συγκεντρώσεις των ταξικών δυνάμεων.

Η ΛΑΕ καλεί την εργατική τάξη, το λαό και τη νεολαία σε ενωτική, μαζική συμμετοχή στις Πρωτομαγιάτικες συγκεντρώσεις και σε κλιμακούμενες κινητοποιήσεις, που πρέπει και μπορούν να πάρουν τη μορφήπανεργατικού – παλλαϊκού ξεσηκωμού.

Η φετινή Πρωτομαγιά μπορεί και πρέπει να γίνει η νέα αγωνιστική αφετηρία του εργατικού και λαϊκού κινήματος για την ανατροπή όλων των αντιλαϊκών μέτρων, όλων των μνημονίων και όλου του πολιτικού κατεστημένου που τα ψήφισε, ή τα εφάρμοσε, ή τα στηρίζει.

Οι πολιτικές φτωχοποίησης του λαού και μετατροπής της χώρας σε προτεκτοράτο των δανειστών δεν μπορούν και δεν πρέπει να συνεχιστούν.

Υπάρχει άλλος δρόμος, που δεν είναι μόνο ανατρεπτικός, αλλά και ρεαλιστικός και ελπιδοφόρος, δρόμος αξιοπρέπειας, κοινωνικής δικαιοσύνης, ευημερίας, δημοκρατίας και εθνικής ανεξαρτησίας.

Είναι ο δρόμος της κατάργησης των μνημονίων και της λιτότητας, της διαγραφής του δημόσιου χρέους και της γενναίας «σεισάχθειας» στο χρέος των λαϊκών νοικοκυριών και μικρομεσαίων επαγγελματιών και αγροτών, της εθνικοποίησης των τραπεζών, του σταματήματος των ιδιωτικοποιήσεων, της ανασυγκρότησης του δημόσιου τομέα και της υπεράσπισης των κοινωνικών αγαθών.

Είναι ο δρόμος της ρήξης με την Ευρωζώνη, και την ΕΕ και της αποδέσμευσης απ’ αυτήν στη βάση ενός ριζοσπαστικού φιλολαϊκού προγράμματος ανάπτυξης και παραγωγικής ανασυγκρότησης, που θα στηρίζει και θα ενισχύει τους μισθούς, τις συντάξεις, τα λαϊκά εισοδήματα, τις θέσεις εργασίας, τη δημόσια υγεία, παιδεία και πρόνοια και θα ανοίγει το δρόμο για βαθύτερες οικονομικές και κοινωνικές αλλαγές και για ένα νέο βιώσιμο σοσιαλισμό του 21ου αιώνα.

Σήμερα συνεχίζεται η αναγκαιότητα της συγκρότησης ενός μεγάλου κοινωνικού και πολιτικού μετώπου όλων χωρίς εξαίρεση των αριστερών και αντιμνημονιακών δημοκρατικών δυνάμεων, που θα προωθήσει τους παραπάνω στόχους, θα εμπνεύσει νέους αγώνες και θα δώσει νέα ελπίδα στο λαό.

Σήμερα είναι αναγκαίο όσο ποτέ η ενίσχυση της ΛΑ.Ε. και στις ευρωεκλογές και στις βουλευτικές. Ισχυρή ΛΑ.Ε. είναι η καλύτερη εγγύηση να υπάρξει πραγματική και πολύ πιο δυναμική αντιπολίτευση, για αποτελεσματική εκπροσώπηση των εργατικών συμφερόντων και αιτημάτων στη Βουλή και ευρωβουλή για συγκρότηση μετώπου Αριστερών και δημοκρατικών αντιμνημονιακών δυνάμεων και για το άνοιγμα ενός εναλλακτικού στα μνημόνια και στον ευρωμονόδρομο ελπιδοφόρου δρόμου παραγωγικής και κοινωνικής ανασυγκρότησης της χώρας.

Όλοι και όλες στις Πρωτομαγιάτικες συγκεντρώσεις των συνδικάτων

Προσυγκέντρωση ΛΑ.Ε. στην Αθήνα
11.00 π.μ. στο Πολυτεχνείο

Προσυγκέντρωση ΛΑ.Ε. στη Θεσσαλονίκη
10.30 π.μ. στη συμβολή Εγνατίας και Αγίας Σοφίας

Το Γραφείο Τύπου της Λαϊκής Ενότητας
30/4/2019

Πρωτιά Νίκου Χουντή (ΛΑΕ) στην υπεράσπιση τού περιβάλλοντος

Στην πρώτη θέση μεταξύ των Ελλήνων ευρωβουλευτών ο Νίκος Χουντής, της Λαϊκής Ενότητας, στην υπεράσπιση τού περιβάλλοντος, με βάση έρευνα τού Πανευρωπαϊκού Δικτύου Δράσης ενάντια στην Κλιματική Αλλαγή (CAN Europe).

Πού κατατάσσονται τα ελληνικά κόμματα στην Ευρωβουλή.

«Υπερασπιστές», «Αργοπορημένοι» ή «Δεινόσαυροι»;

Μια ξεχωριστή πρωτιά κατέκτησε ο Νίκος Χουντής, ευρωβουλευτής και εκ νέου υποψήφιος ευρωβουλευτής με τη Λαϊκή Ενότητα – Μέτωπο Ανατροπής, σύμφωνα με πανευρωπαϊκή έρευνα του Δικτύου Δράσης ενάντια στην Κλιματική Αλλαγή (CAN Europe), κατατάσσοντάς τον ως τον καλύτερο Έλληνα ευρωβουλευτή όσον αφορά την υπεράσπιση του περιβάλλοντος.

Πιο συγκεκριμένα, το Πανευρωπαϊκό Δίκτυο ενάντια στην Κλιματική Αλλαγή (CAN Europe) αξιολόγησε την συμπεριφορά όλων των ευρωβουλευτών σε σημαντικές ψηφοφορίες για το περιβάλλον, όπως την Οδηγία για τις εκπομπές ρύπων, τον Κανονισμό για την κλιματική αλλαγή, τον Κανονισμό για τις χρήσεις γης, την Οδηγία για την ενεργειακή απόδοση, τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας, κ.α., κατατάσσοντας τα μέλη του Ευρωκοινοβουλίου σε τρεις κατηγορίες: Υπερασπιστές, Αργοπορημένους και Δεινόσαυρους.

Σύμφωνα με την κατάταξη του CAN Europe ο Νίκος Χουντής κατατάσσεται στην πρώτη θέση των Υπερασπιστών του Περιβάλλοντος, αναγνωρίζοντας την συνεπή πολιτική δράση της Λαϊκής Ενότητας και στο Ευρωκοινοβούλιο, στα θέματα της υπεράσπισης του περιβάλλοντος.

Στον παρακάτω σύνδεσμο θα βρείτε όλες τις λεπτομέρειες της έρευνας του CAN Europe και τις θέσεις που κατέλαβαν τα υπόλοιπα ελληνικά κόμματα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο:

http://www.caneurope.org/docman/climate-energy-targets/3476-defenders-delayers-dinosaurs-ranking-of-eu-political-groups-and-national-parties-on-climate-change/file

Περιοδεία Παν. Λαφαζάνη και υποψηφίων Λαϊκής Ενότητας στην Αθήνα

«Αυτό που χρειάζεται σήμερα όσο ποτέ η χώρα
είναι ΑΝΑΣΤΑΣΗ.

Μια ανάσταση εθνική και κοινωνική»

ptr

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Παν. Λαφαζάνης: Μεταλλαγμένος ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ, χωρίς διαφορές πολιτικής, δίνουν την εντύπωση συγκρουόμενων «πολιτικών συμμοριών» για τις καρέκλες και τα οφίτσια.

Η Ελλάδα χρειάζεται εθνική και κοινωνική ΑΝΑΣΤΑΣΗ

Ο Παν. Λαφαζάνης, υποψήφιοι του ευρω-ψηφοδελτίου «Λαϊκή Ενότητα – Μέτωπο Ανατροπής», η υποψήφια Περιφερειάρχης Αττικής Μαριάννα Τσίχλη και υποψήφιοι περιφερειακοί σύμβουλοι με την «Ανυπότακτη Αττική» και η υποψήφια Δήμαρχος Αθηναίων Αυγή Μπέσκα-Θεοδόση και υποψήφιοι δημοτικοί σύμβουλοι με το «Μέτωπο Ανατροπής για την Αθήνα», πραγματοποίησαν σήμερα μεγάλη περιοδεία στην Αθήνα, από την οποία ο Παν. Λαφαζάνης έκανε την παρακάτω δήλωση:

«Είναι τραγικό, αλλά ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ δίνουν περισσότερο την εντύπωση, χωρίς ουσιαστικές διαφορές πολιτικής, ότι αντιπροσωπεύουν δύο «πολιτικές συμμορίες» με έναν συρφετό ακολούθων και παρατρεχάμενων, που δεν έχουν κανέναν άλλο στόχο, παρά τις καρέκλες της εξουσίας, τα λάφυρα, τα προνόμια, τις πελατειακές σχέσεις τους και το βόλεμα των ημετέρων επιχειρηματιών και του κομματικού τους στρατού.

ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ, ελέγχοντας πλήρως όλους τους διαύλους και τα δίκτυα της επικοινωνίας και της ενημέρωσηςπνίγουν κάθε ίχνος δημοκρατία και αντικειμενικότητας των εκλογών, πολύ περισσότερο που την ίδια ώρα κατά την οποία η φωνή της ΛΑΕ θάβεται, υφίστανται πολιτικές δικαστικο-ασφαλίτικες διώξεις τα στελέχη της και εγώ προσωπικά για τη δράση μας σχετικά με την προστασία της πρώτης κατοικίας και των κοινωφελών αγαθών.

Οδεύουμε σε νόθες εκλογές, με ένα νόθο πολιτικό σκηνικό, κατασκευασμένο για δύο μνημονιακά συνεταιράκιαΣΥΡΙΖΑ και ΝΔΤσίπρα και Μητσοτάκη, παραδομένα στην αποικιοποίηση, το ξεπούλημα της χώρας και τον εξανδραποδισμό του λαού μας.

Αυτήν την ώρα μόνο η ισχυρή ΛΑΕ, με ισχυρή παρουσία στην Ευρωβουλή και τη Βουλή, μπορεί να ανατρέψει τους κατεστημένους ληστρικούς σχεδιασμούς και να θέσει στο προσκήνιο τη γνήσια δημοκρατία, την εθνική κυριαρχία, την εθνική ανεξαρτησία, την ανασυγκρότηση, την ανάπτυξη και την κοινωνική δικαιοσύνη στην Ελλάδα.

Αυτό που χρειάζεται σήμερα όσο ποτέ η χώρα είναι ΑΝΑΣΤΑΣΗ.

Μια ανάσταση εθνική και κοινωνική».

Για το Γραφείο Τύπου της Λαϊκής Ενότητας,
Αθήνα, 27/04/2019

26 Απριλίου 1937: Ο βομβαρδισμός της Γκουέρνικα (βίντεο)

 

Με στοιχεία από:
sansimera.gr, tvxs.gr
loutrakiblog.gr, kar.org.gr

Από το 1936 έως το 1939 η Ισπανία αντιμετώπισε έναν αιματηρό εμφύλιο πόλεμο: Ο πραξικοπηματίας φασίστας στρατηγός Φράνκο εναντίον της νόμιμης δημοκρατικής κυβέρνησης.

Οι Βάσκοι, στον βορρά της χώρας, ήταν από τις μεγαλύτερες προκλήσεις για τους φασίστες του Φράνκο, καθώς αντιστέκονταν σθεναρά και συνεργάζονταν με τη δημοκρατική κυβέρνηση της Μαδρίτης. Όταν, λοιπόν, την άνοιξη του 1937, οι φασίστες θέλησαν να καταλάβουν επιτέλους τον ατίθασο βορρά, η Γκουέρνικα θεωρήθηκε εξαρχής το μεγαλύτερο εμπόδιο για την κατάληψη της στρατηγικής πόλης Μπιλμπάο.

Η μικρή αυτή κωμόπολη, με τους 5.000 μόνιμους κατοίκους, αλλά και τους χιλιάδες δημοκρατικούς πρόσφυγες, βρισκόταν σε στρατηγικό σημείο πάνω στο δρόμο για το Μπιλμπάο. Επιπλέον, η Γκουέρνικα ήταν σημαντική για τους Βάσκους γιατί στο κέντρο της πόλης υπήρχε μια βελανιδιά, κάτω από την οποία συνήθιζε να συνεδριάζει η Βουλή τους.

Η «Επιχείρηση Επίπληξη» (Operation Rugen), όπως ονομάστηκε ο βομβαρδισμός της Γκουέρνικα, πραγματοποιήθηκε το απόγευμα της 26ης Απριλίου, 1937, από τις 16:30 έως τις 19:00. Στην επιχείρηση έλαβαν μέρος 20 γερμανικά μαχητικά και 3 ιταλικά. Επρόκειτο στην πραγματικότητα για μια πολύ απλή επιχείρηση, καθώς η μικρή βασκική πόλη ήταν ανοχύρωτη. Μετά από τους απανωτούς βομβαρδισμούς γρήγορα ξέσπασαν πυρκαγιές σε πολλά σημεία της πόλης, καταστρέφοντάς την ολοσχερώς.

Μια μαρτυρία από τη φρίκη της Γκουέρνικα

Ένας από τους πρώτους ανταποκριτές του εμφυλίου πολέμου που φτάνει στην κατεστραμμένη πόλη μετά τον βομβαρδισμό ήταν ο Noel Monk, της London Daily Express:

«Ήμασταν περίπου δεκαοκτώ μίλια ανατολικά της Γκουέρνικα όταν ο Άντον σταμάτησε το αυτοκίνητο στην άκρη του δρόμου και άρχισε να φωνάζει. Έδειξε μπροστά και η ανάσα μου κόπηκε αντικρίζοντας την εικόνα. Πάνω από την κορυφή των λόφων εμφανίστηκε ένα σμήνος αεροπλάνων. Περίπου δώδεκα βομβαρδιστικά πετούσαν ψηλά στον ουρανό και χαμηλότερα συνοδευόντουσαν από έξι μαχητικά Heinkel 52.

Τα βομβαρδιστικά πετούσαν προς την Γκουέρνικα, ενώ τα μαχητικά πέταξαν χαμηλά πάνω από το αυτοκίνητό μας. Ο Άντον και εγώ πηδήξαμε σε μία τρύπα, που είχε δημιουργηθεί από βομβαρδισμό, η οποία ήταν γεμάτη με νερό και λάσπη. Κοιτάξαμε βιαστικά τα μαχητικά και μετά κατεβάσαμε τα κεφάλια μας. Δεν σηκώσαμε το βλέμμα μας μέχρι να φύγουν τα Heinkel. Μας φάνηκαν ώρες, αλλά ήταν μόλις 20 λεπτά. Τα μαχητικά πυροβολούσαν στο δρόμο όσο πετούσαν από πάνω μας. Άρχισα να τρέμω από τον φόβο μου.

Όταν τα Heinkel αποχώρησαν μαζί με τον Άντον τρέξαμε στο αυτοκίνητο. Σε μικρή απόσταση ένα στρατιωτικό όχημα είχε τυλιχτεί στις φλόγες. Το μόνο που μπορούσαμε να κάνουμε ήταν να μεταφέρουμε τους δύο νεκρούς στην άκρη του δρόμου. Έτρεμα ολόκληρος ήταν η πρώτη φορά που είχα φοβηθεί τόσο. Ο ουρανός είχε γίνει κόκκινος από τις φωτιές στην Γκουέρνικα».

Ο Noel Monk και ο συνάδελφός του πλησίασαν με το αυτοκίνητό τους στην Γκουέρνικα σε τέτοιο σημείο, όπου άκουγαν τους ήχους από τον βομβαρδισμό. Συνέχισαν την πορεία τους για την Μπιλμπάο, όπου ο Monk ολοκλήρωσε το κείμενό του για την εφημερίδα και γευμάτισε.

Η μαρτυρία του συνεχίζεται από το σημείο που το γεύμα τους διακόπτεται από την είδηση για τον βομβαρδισμό της Γκουέρνικα.

«Ένα υπάλληλος της κυβέρνησης με δάκρυα στα μάτια μπήκε μέσα στην τραπεζαρία και φώναξε:
Η Γκουέρνικα καταστράφηκε. Οι Γερμανοί βομβάρδιζαν και βομβάρδιζαν και βομβάρδιζαν.

Η ώρα ήταν περίπου 21.30 και ο στρατηγός Roberts χτύπησε το χέρι του στο τραπέζι, ‘καταραμένα γουρούνια’. Πέντε λεπτά αργότερα κατευθυνόμασταν προς την Γκουέρνικα. Ήμασταν περίπου σε απόσταση δέκα μιλίων από την κωμόπολη όταν είδα τον κόκκινο ουρανό από τις φλόγες. Πλησιάζοντας στην Γκουέρνικα έβλεπα παιδιά, γυναίκες και άνδρες στην άκρη του δρόμου να κάθονται σαστισμένοι. Εκεί ήταν και ένας ιερέας. Σταμάτησα το αυτοκίνητο και πήγα προς το μέρος του.

Τι συνέβη; τον ρώτησα. Το πρόσωπο του ήταν μαυρισμένο, τα ρούχα του σκισμένα και δεν μπορούσε να μιλήσει, απλά μου έδειχνε τις φωτιές, περίπου 4 μίλια μακριά. Μετά ψιθύρισε: ‘Aviones… bombas… mucho, mucho’.

Ήμουν ο πρώτος ανταποκριτής που έφτασε στην Γκουέρνικα και βοήθησα ορισμένους στρατιώτες να μαζέψουν απανθρακωμένα πτώματα. Μερικοί στρατιώτες έκλαιγαν με λυγμούς σαν μικρά παιδιά. Υπήρχαν παντού φωτιές και καπνοί και η μυρωδιά από την καμένη σάρκα ήταν ανυπόφορη. Σπίτια κατέρρεαν.

Στην κεντρική πλατεία, που περιβαλλόταν από ένα τοίχο φωτιάς, βρισκόντουσαν περίπου 100 άνθρωποι. Ένας θρήνος είχε απλωθεί σε όλη την περιοχή. Ένας άνδρας που μιλούσε αγγλικά μου είπε: ‘Στις τέσσερις, πριν ακόμα κλείσει η αγορά, ήρθαν πολλά αεροπλάνα. Πέταξαν βόμβες. Κάποια πετούσαν χαμηλά και πυροβολούσαν στο δρόμο. Ο πατέρας Aroriategui προσευχόταν μαζί με άλλους ανθρώπους στην πλατεία ενώ οι βόμβες έπεφταν’.

Τα μόνα που δεν είχαν καταρρεύσει ήταν η εκκλησία, ένα ιερό δένδρο, σύμβολο των Βάσκων και ένα μικρό εργοστάσιο πυρομαχικών λίγο έξω από την πόλη. Στην πόλη δεν υπήρχαν αντιαεροπορικά. Ήταν μία επιδρομή φωτιάς. Ένα θέαμα που με έχει στοιχειώσει ήταν τα απανθρακωμένα πτώματα πολλών γυναικών και παιδιών που τα είχαν μαζέψει στην αποθήκη ενός σπιτιού».

Η Γκουέρνικα του Πικάσο

Την εποχή του βομβαρδισμού της Γκουέρνικα, ο μεγάλος Ισπανός ζωγράφος Πάμπλο Πικάσο ετοίμαζε ένα πίνακα, παραγγελία της Δημοκρατικής Κυβέρνησης της Μαδρίτης, που θα κοσμούσε το ισπανικό περίπτερο στη Διεθνή Έκθεση των Παρισίων. Μόλις πληροφορήθηκε τη μεγάλη σφαγή, ονόμασε τον πίνακα Γκουέρνικα, θέλοντας να εκφράσει την απέχθειά του προς τους φασίστες «που βύθισαν την Ισπανία στον ωκεανό του πόνου και του θανάτου».

Το έργο του Πικάσο είναι μία τεράστια ελαιογραφία (3,49 x 7,77 μ.), που περιγράφει την απανθρωπιά, τη βιαιότητα και την απόγνωση του πολέμου. Δείχνει ένα σκηνικό θανάτου, με διαμελισμένα ζώα και ανθρώπους, γυναίκες να κλαίνε, κρατώντας νεκρά μωρά και κατεστραμμένα κτίρια. Αρχικά, ο Πικάσο πειραματίστηκε με χρώμα, αλλά τελικά κατέληξε στο άσπρο, το μαύρο και το γκρι, καθώς θεώρησε ότι έτσι δίνει μεγαλύτερη ένταση στο θέμα.

6

Ο πίνακας εκτέθηκε τον Ιούλιο του 1937 στη Διεθνή Έκθεση των Παρισίων και συγκέντρωσε το γενικό ενδιαφέρον. Στη συνέχεια, περιόδευσε σε μεγάλες πρωτεύουσες του κόσμου, προκειμένου να συγκεντρωθούν χρήματα για την προάσπιση της Δημοκρατίας στην Ισπανία. Μετά την επικράτηση του Φράνκο, το 1939, η Γκουέρνικα βρήκε προσωρινό καταφύγιο στο Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης της Νέας Υόρκης (ΜΟΜΑ).

Το 1968 ο Φράνκο εξέφρασε την επιθυμία να εκτεθεί ο πίνακας στην Ισπανία. Ο Πικάσο αρνήθηκε και εξουσιοδότησε το ΜΟΜΑ να επιστρέψει τον πίνακα στην Ισπανία, μόλις αποκατασταθεί η Δημοκρατία. Αυτό έγινε το 1975, όταν πέθανε ο Φράνκο κι ενώ ο Πικάσο είχε φύγει από τη ζωή, δύο χρόνια νωρίτερα. Το 1981 η «Γκουέρνικα» επέστρεψε στα πάτρια εδάφη και αποτέλεσε ένα από τα σπουδαιότερα εκθέματα του Μουσείου «Πράδο» της Μαδρίτης. Από το 1992 κοσμεί το Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης «Βασίλισσα Σοφία» της Μαδρίτης.

 

Η ματωμένη Μεγάλη Παρασκευή του Αγρινίου.

Η ομαδική εκτέλεση 120 πατριωτών από συνεργάτες των Ναζί.

Μετά τον πόλεμο ο αρχηγός τους προήχθη σε συνταγματάρχη.

Πηγή: mixanitouxronou.gr

14 Απριλίου 1944, Μεγάλη Παρασκευή. Οι Γερμανοί κατακτητές επέλεξαν την πιο πένθιμη ημέρα της χριστιανικής παράδοσης για μία φριχτή θηριωδία. Εκείνο το σούρουπο, η πόλη του Αγρινίου αντί να περιφέρει τον επιτάφιο του Χριστού, θρήνησε πάνω από τον ανοιχτό τάφο 120 συμπολιτών της, θυμάτων των ναζί.

Πέντε μέρες νωρίτερα, στις 9 Απριλίου του 1944, αντάρτες του ΕΛΑΣ είχαν στήσει ενέδρα στην περιοχή της Σταμνάς, λίγο πριν από το Αιτωλικό και το Μεσολόγγι. Από εκεί θα περνούσε η αμαξοστοιχία που εξυπηρετούσε τον ανεφοδιασμό των γερμανικών στρατευμάτων. Αφού ανατίναξαν το τρένο και εξουδετέρωσαν τη φρουρά που το συνόδευε, οι αντάρτες απέσπασαν όλον τον οπλισμό και τις προμήθειες που μετέφεραν οι ναζί. Από την επίθεση σκοτώθηκαν δεκάδες Γερμανοί, μεταξύ των οποίων και ένας ταγματάρχης των Ες Ες.
Η γερμανική διοίκηση έδωσε εντολή για σκληρά αντίποινα, που είχε έτοιμα από καιρό και περίμενε την αφορμή για να τα εφαρμόσει. Πέρα από τις απώλειες και την ταπείνωση που υπέστησαν, ήθελαν να αποτρέψουν την αναζωπύρωση του αντάρτικου των σκλαβωμένων Ελλήνων.

Η εκτέλεση των 120

Τα αντίποινα έγιναν με τη σύμπραξη των προδοτικών Ταγμάτων Ασφαλείας που τελούσαν υπό τις διαταγές του Γεωργίου Τολιόπουλου. Ο Τολιόπουλος ήταν ένας 48χρονος πρώην αξιωματικός του ελληνικού στρατού που κατά τη διάρκεια της κατοχής συνεργάστηκε με τους Γερμανούς.

Στο μεσοδιάστημα, από την αντιστασιακή ενέργεια στη Σταμνά μέχρι τη 14η Απριλίου, κυκλοφορούσαν μόνο φήμες. Μάλιστα, οι ταγματασφαλίτες της περιοχής που προέρχονταν από την Πάτρα, έσπευσαν να καθησυχάζουν τους πολίτες. Ωστόσο, το βράδυ της Μεγάλης Πέμπτης κυκλοφόρησαν νέες φήμες ότι ανοίγουν λάκκους σε ένα χωράφι της περιοχής. Τα νέα διαδόθηκαν αλλά κανείς δεν ήταν σε θέση να φανταστεί το μακελειό που θα ακολουθούσε.

Ο συνεργάτης των Γερμανών, Γεώργιος Τολιόπουλος (πρώτος δεξιά από την εξέδρα) στην κεντρική πλατεία του Αγρινίου.
Πηγή φωτο: Wikimedia Commons

Οι πρώτες αγχόνες

Το τραγικό τέλος στην αγωνία τους δόθηκε το ξημέρωμα της Μεγάλης Παρασκευής. Οι Γερμανοί, με επικεφαλής τον λοχία Καρλ Βέρνερ, εισέβαλαν στις φυλακές του Αγρινίου και φώναξαν τα ονόματα τριών κρατούμενων. Ήταν ο 22χρονος Παναγιώτης Σούλος, ο 52χρονος Αβραάμ Αναστασιάδης και ο 23χρονος Χρήστος Σαλάκος. Χωρίς περαιτέρω εξηγήσεις, τους οδήγησαν με τη βία στην κεντρική πλατεία της πόλης. Σκόπευαν να τους κρεμάσουν.
Ο Σαλάκος, προτού τον κουκουλώσουν, μπόρεσε να διακρίνει μέσα στο σκοτάδι τον ανθυπολοχαγό των ταγματασφαλιτών, Γεωργόπουλο. Τα τελευταία του λόγια τα απεύθυνε στον προδότη εκτελεστή του: «Θα εκδικηθεί για μένα ο λαός του Αγρινίου. Ζήτω το Ε.Α.Μ.!». Ο Γεωργόπουλος του ανταπάντησε με ένα στεγνό «Σκάσε παλιοκάθαρμα» κλωτσώντας ο ίδιος το σκαμνί πάνω στο οποίο στεκόταν ο 23χρονος πατριώτης.

Ο απαγχονισμένος Αβραάμ Αναστασιάδης στην Πλατεία Μπέλλου (Δημοκρατίας) του Αγρινίου.
Φωτογραφία-ντοκουμέντο του Σπύρου Ξυθάλη, είναι τραβηγμένη στις 14 Απριλίου 1944 από διπλανή οικοδομή.
Στην θέση που κρεμάστηκε ο πατριώτης βρίσκεται σήμερα αναθηματική χάλκινη στήλη

Τα άψυχα σώματά των αντρών αφέθηκαν πάνω στους στύλους σε κοινή θέα. Στόχος ήταν η τρομοκρατία και ο παραδειγματισμός της υπόλοιπης πόλης.  Έπειτα, επέστρεψαν στις φυλακές και διέταξαν τους κρατούμενους να βγουν από τα  κελιά τους και να παραταχθούν σε ομάδες των δέκα. Ύστερα, ανέλαβαν οι αποκαλούμενοι «Γερμανοτσολιάδες». Οι Έλληνες ταγματασφαλίτες παραλάμβαναν τους κρατούμενους σε δεκάδες και τους οδηγούσαν πίσω από την εκκλησία της Αγίας Τριάδας. Εκεί τους περίμενε το εκτελεστικό απόσπασμα των προδοτών. Με συνοπτικές διαδικασίες τους εκτέλεσαν όλους. Δε γλίτωσε κανείς. Όλοι βρήκαν ακαριαίο θάνατο. Ο τραγικός απολογισμός ήταν 120 νεκροί. Ανάμεσά τους βρισκόταν μία γυναίκα και δύο Ιταλοί αντιφασίστες.

Η πόλη έρχεται αντιμέτωπη με την τραγωδία

Οι Αγρινιώτες την ημέρα εκείνη ξύπνησαν από τον ήχο των πένθιμων καμπάνων της Μεγάλης Παρασκευής. Για πρώτη φορά οι καμπάνες προμήνυαν μία πραγματική τραγωδία που δεν έμελλε να ανατραπεί με το χαρμόσυνο νέο της Ανάστασης δυο μέρες μετά.  Η ατμόσφαιρα μύριζε θάνατο. Μόλις συνειδητοποίησαν τι είχε συμβεί, άντρες, γυναίκες και παιδιά έτρεχαν πανικόβλητοι στους δρόμους αναζητώντας τους δικούς τους ανθρώπους. Η εικόνα της κεντρικής πλατείας, που άλλοτε αποτελούσε σημείο ευχάριστων καθημερινών συναθροίσεων, είχε μετατραπεί σε ένα κράμα φρίκης και τρόμου. Από παντού ακούγονταν κλάματα και κραυγές.

Οι Αγρινιώτες θρηνούν τα 120 θύματα πάνω από τον ανοιχτό τάφο.
Πηγή φωτο: Wikimedia Commons

Οι Γερμανοί έριξαν τα πτώματα των εκτελεσθέντων στο μεγάλο λάκκο που είχε σκαφτεί την προηγούμενη νύχτα. Το πρωί του Μεγάλου Σαββάτου, ξεκρέμασαν και τους απαγχονισμένους και τους έβαλαν μαζί με τους άλλους. Σύμφωνα με αυτόπτες μάρτυρες, μόλις στοίβαξαν όλους τους νεκρούς στον ομαδικό τάφο, επιχείρησαν να τους κάψουν ρίχνοντας πετρέλαιο.

Οι σκηνές που διαδραματίστηκαν ήταν αποτρόπαιες. Οι συγγενείς των θυμάτων έκλαιγαν τους αγαπημένους τους πάνω από τον ανοιχτό τάφο πασχίζοντας να τους αναγνωρίσουν από τα ρούχα. Παράλληλα, ο στρατιωτικός διοικητής των Γερμανικών μονάδων Ηπείρου, εξέδωσε ανακοίνωση σχετικά με το γεγονός.

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΙΣ

Την 9ην Απριλίου 1944 ο εκ Μεσολογγίου προς Αγρίνιον κατευθυνόμενος σιδηροδρομικός συρμός, υπέστη βορείως της Σταμνάς επίθεσην κομμουνιστικών συμμοριών και επυρπολήθη. Γερμανοί στρατιώται και συνταξιδεύοντες Έλληνες πολίται εφονεύθησαν ή ετραυματίσθησαν, τραυματισμένοι Γερμανοί στρατιώται εφονεύθησαν ή ηπήχθησαν ανάνδρως. Ως αντίποινα των υπούλων τούτων πράξεων, αίτινες πλήττουν αφ’ ενός τον Γερμανικόν Στρατόν και αφ’ ετέρου τους ειρηνικούς κατοίκους, ελήφθησαν και εξετελέσθησαν τα κάτωθι μέτρα:

1ον) Σήμερον 120 κομμουνισταί εκ χωρίων κατά μήκος της σιδηροδρομικής γραμμής και εκ Παναιτωλίου, οίτινες ως διεπιστώθη, έλαβον μέρος εμμέσως ή αμέσως εις την εν λόγω πράξιν, ετυφεκίσθησαν ή απηγχονίσθησαν εν Αγρινίω.
2ον) Εις Σταμνάν και Παναιτώλιον, ορισμένος αριθμός οικιών, εις τας οποίας είχον διαμείνει συμμορίται ή ανευρέθησαν εν αυταίς όπλα και πυρομαχικά, κατεστράφη.
3ον) Δέκα χωρία, εξ ων προήρχοντο οι λησταί, ή τα οποία κείνται κατά μήκος της σιδηροδρομικής γραμμής, υπεχρεώθησαν εις την καταβολήν μεγάλης χρηματικής ποινής.

Εις περίπτωσιν επαναλήψεως, όλα τα χωρία άτινα κείνται παρά την σιδηροδρομικήν γραμμήν, ως και εκείνα ων οι κάτοικοι λαμβάνουν μέρος εις αποπείρας, θα καταστραφούν. Και οι άνω των 16 ετών άρρενες κάτοικοι αυτών θα υποβληθούν εις αντίποινα.

14 Απριλίου 1944.
Ο ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟΣ ΔΙΟΙΚΗΤΗΣ
ΤΩΝ ΓΕΡΜΑΝΙΚΩΝ ΜΟΝΑΔΩΝ
ΗΠΕΙΡΟΥ ΚΑΙ ΑΚΑΡΝΑΝΙΑΣ.

Η ανακοίνωση που εξέδωσε ο στρατιωτικός διοικητής των Γερμανικών μονάδων Ηπείρου.
Πηγή: Wikimedia Commons

Ο απολογισμός

Η εκτέλεση των 120 Ελλήνων κρατούμενων έμεινε ανοιχτή πληγή για την πόλη του Αγρινίου. Εκτός από την τεράστια ανθρώπινη απώλεια και το βάρος που κλήθηκαν να κουβαλήσουν όσοι έμειναν πίσω, οι ένοχοι δεν τιμωρήθηκαν ποτέ. Οι δοσίλογοι ταγματασφαλίτες που έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στη δολοφονία των Αγρινιωτών κατάφεραν να διαφύγουν. Το ίδιο συνέβη και με τον διοικητή τους Γεώργιο Τολιόπουλο. Σύμφωνα με μαρτυρίες κατοίκων, μετά την ήττα της Ναζιστικής Γερμανίας και την αποχώρηση της Βέρμαχτ από τα ελληνικά εδάφη, ο Τολιόπουλος «παρέδωσε την πόλη στους αντάρτες και έφυγε σαν κύριος».

Ο ίδιος στην αναφορά του την 1η Οκτωβρίου 1944 έγραψε: «Η Κυβέρνησις διέταξε την προσωρινήν απόλυσιν, άμα και την εναντίον εκάστου απαγγελίαν κατηγορίας ως δοσιλόγων. Επικολούθησε διεξαγωγή ανακρίσεων, βάσει των καταγγελιών εκ μέρους των ελασιτών, οπότε και αφέθημεν ελεύθεροι περί τας αρχάς Απριλίου του 1945».

Ο  Τολιόπουλος συνέχισε την επαγγελματική του πορεία στον ελληνικό στρατό και το 1949 προήχθη στο βαθμό του Συνταγματάρχη. Πέθανε το 1962 στην Αθήνα.
Για τις πράξεις του δεν κλήθηκε να λογοδοτήσει ποτέ.

Πακιστάν: Δολοφονία νοσηλεύτριας που συμμετείχε στην εκστρατεία κατά της πολιομυελίτιδας

Φωτογραφία αρχείου

Πηγή: ergasianet.gr

Οπλοφόροι πυροβόλησαν και σκότωσαν χθες Πέμπτη νοσηλεύτρια που συμμετείχε σε εκστρατεία εμβολιασμού για την πρόληψη της πολιομυελίτιδας. Πρόκειται για το τέταρτο μέλος ομάδας του υγειονομικού προσωπικού ή των αστυνομικών που τους φρουρούν που δολοφονείται μέσα σε μία εβδομάδα, εν μέσω της έξαρσης της βίας εναντίον όλων όσοι συμμετέχουν στην προσπάθεια η χώρα της νοτιοανατολικής Ασίας να απαλλαγεί από την ασθένεια.

Όπως ανακοινώθηκε από τις αρχές δύο ένοπλοι, που επέβαιναν σε μοτοσικλέτα, επιτέθηκαν εναντίον ομάδας που έκανε εμβόλια στην περιοχή Σαμάν, στην επαρχία Μπαλουτσιστάν, στο νοτιοδυτικό Πακιστάν, κοντά στα σύνορα με το Αφγανιστάν.

Όλα άρχισαν την περασμένη Δευτέρα, όταν σε ορισμένα τεμένη στη βορειοδυτική πόλη Πεσάβαρ διαδόθηκε η ψευδής φήμη πως το εμβόλιο προκαλεί σοβαρές αρνητικές επιπτώσεις σε παιδιά, προκαλώντας πανικό και εξωθώντας φοβισμένους γονείς να πάνε τα παιδιά τους να εξεταστούν. Συνολικά 25.000 παιδιά μεταφέρθηκαν σε νοσηλευτικά ιδρύματα.

Οι άνθρωποι που συμμετέχουν σε εκστρατείες εμβολιασμού για την πρόληψη της πολιομυελίτιδας αντιμετωπίζουν ολοένα περισσότερες επιθέσεις σε κάποιες συγκεκριμένες περιοχές του κόσμου, περιλαμβανομένου του Πακιστάν, όπου ιερωμένοι και εξτρεμιστές διατείνονται πως το εμβόλιο κατά της πολιομυελίτιδας είναι ξένη συνωμοσία για να στειρωθούν οι μουσουλμάνοι ή ότι οι εργαζόμενοι στην εκστρατεία εμβολιασμού είναι κατάσκοποι δυτικών μυστικών υπηρεσιών.

Σκοτώνοντας για το κέρδος;

Του Αλέξη Κροκιδά,
Κοινωνιολόγου-κοινωνικού λειτουργού
Πηγή: efsyn.gr

Σου λέει ο γιατρός σου: «Κοίτα, έχεις υψηλού ρίσκου Διαβήτη τύπου 2, αλλά αν πάρεις Atovarstatin 10 mg κάθε μέρα για 4 χρόνια το ρίσκο να πάθεις έμφραγμα μειώνεται περίπου κατά 50%, τέλος πάντων 48% για να είμαστε και ακριβείς». Τι αποφασίζεις;

Αν σου πει: «Κοίτα, έχεις υψηλού ρίσκου Διαβήτη τύπου 2, αλλά αν πάρεις Atovarstatin 10 mg κάθε μέρα για 4 χρόνια το ρίσκο να πάθεις έμφραγμα μειώνεται κατά 1,3%», θα αποφασίσεις το ίδιο; Δεδομένων των σοβαρών παρενεργειών του συγκεκριμένου φαρμάκου.

Ο γιατρός σου λέει την αλήθεια και στις δύο περιπτώσεις, βασίζοντας τα λεγόμενά του ακριβώς στα ίδια στοιχεία (από σχετικές έρευνες). Πώς είναι δυνατόν; Και όμως είναι. Το πώς παρουσιάζονται τα στοιχεία σε ιατρικές έρευνες στις οποίες βασίζονται οι γιατροί για να συνταγογραφήσουν, όπως θα δούμε παρακάτω, είναι τρομερά σημαντικό.

Η ελεύθερη πληροφορημένη συναίνεση, ακρογωνιαίος λίθος της θεραπευτικής σχέσης ανάμεσα σε γιατρό και ασθενή, βασίζεται ακριβώς στη μη παραπλανητική πληροφόρηση όσον αφορά τα ρίσκα και οφέλη κάποιας προτεινόμενης ιατρικής παρέμβασης.

Όταν το δάχτυλο δείχνει το φεγγάρι, ο ηλίθιος κοιτάζει το δάχτυλο. Ίσως το δάχτυλο να μην έδειχνε ποτέ το φεγγάρι. Ίσως να ‘δειχνε την κόλαση και ποιος θέλει να κοιτάξει την κόλαση; Όπως και να ’χει, καθώς το θεατρικό έργο Novartis παίζεται με μεγάλη επιτυχία στην κεντρική πολιτική σκηνή καθώς μιλάμε, στη διεθνή σκηνή διαδραματίζεται κάτι πολύ πιο σκοτεινό. Ας ρίξουμε μια ματιά.

Θεωρώ, ίσως ρομαντικά, ίσως αφελώς, ότι όλοι-ες, ως πολίτες, κάποιοι ως πάσχοντες οι οποίοι κάποια στιγμή στη ζωή τους έχουν χρειαστεί να πάρουν κάποιο φάρμακο, και κάποιοι ως γιατροί που συνταγογραφούν καλή τη πίστει για το καλό των ασθενών τους, όλοι-ες ανεξαρτήτως πολιτικών πεποιθήσεων θα ανατριχιάσουν με τις μεθοδεύσεις και τον τρόπο που λειτουργούν κάποιες μεγάλες φαρμακευτικές εταιρείες.

Ας ρίξουμε μια πρώτη γρήγορη ματιά λοιπόν. Σταχυολογώ ενδεικτικά.

Glaxo-Smith Klein, 2010, ΗΠΑ. Κρίθηκε ένοχη από το δικαστήριο και της επιβλήθηκε πρόστιμο 3 δισεκατομμυρίων δολαρίων (2 δισ. αστικό, 1 δισ. ποινικό). Οι κατηγορίες περιελάμβαναν, παράνομη προώθηση 9 διαφορετικών συνταγογραφούμενων φαρμάκων περιλαμβανομένων των Wellbutrin και Paxil (αντικαταθλιπτικά), Avandia (για διαβήτη), κατά συρροή παράνομες δραστηριότητες για πάνω από μια δεκαετία, μεταξύ άλλων, δωροδοκίες γιατρών, παραποίηση και παρουσίαση ψευδών στοιχείων σε επιστημονικές έρευνες και άρθρα, και την δημιουργία ενημερωτικού διαφημιστικού υλικού το οποίο έβριθε από ανακρίβειες και μη τεκμηριωμένους ισχυρισμούς για την αποτελεσματικότητα των φαρμάκων.

Johnson & Johnson, 2013, ΗΠΑ. Πλήρωσε 2,2 δισ. δολάρια ως διακανονισμό για μηνύσεις (ποινικού και αστικού τύπου) σχετικά με την παράνομη (εκτός ενδείξης, off-label στα Αγγλικά) προώθηση των φαρμάκων Risperdal, Invega και Natrecor και για παράνομες συμφωνίες/δωροδοκίες για την προώθηση των προϊόντων της.

Purdue Pharma, 2007, ΗΠΑ. Κρίθηκε ένοχη για παραπληροφόρηση σχετικά με τους κινδύνους εθισμού του φαρμάκου Oxycontin (οπιοειδές αναλγητικό) και πλήρωσε πρόστιμο 634 εκατομμύρια δολάρια. Η ιστορία δεν τελειώνει εδώ. Πριν από ένα μήνα η εταιρεία συμφώνησε σε εξωδικαστικό συμβιβασμό με την πολιτεία της Οκλαχόμα και θα πληρώσει 270 εκατομμύρια δολάρια για τον τρόπο που συνέχισε να προωθεί το ίδιο φάρμακο.

Φαίνεται ότι εκκρεμούν πάνω από χίλιες μηνύσεις για το ίδιο θέμα πού έχει δημιουργήσει σάλο στην Αμερική όπου ανοιχτά εδώ και πάνω από δέκα χρόνια έγκυρες δημοσιογραφικές και επιστημονικές πηγές μιλάνε για τον καθοριστικό ρόλο της εν λόγω εταιρείας στην επιδημία εθισμού σε συνταγογραφούμενα οπιοειδή (και πολλών θανάτων) σε όλη την Αμερική.

Pfizer, 2009, ΗΠΑ. Η εταιρεία πλήρωσε 2,3 δισ. δολάρια πρόστιμο για παράνομη προώθηση του αναλγητικού Bextra και άλλων τριών φαρμάκων. Στο βιογραφικό της εταιρείας περιλαμβάνονται μεταξύ άλλων, το σκάνδαλο με τις ελαττωματικές βαλβίδες για την καρδιά που κόστισε την ζωή σε 100 ανθρώπους (είχε αποκρύψει στοιχεία από τον κρατικό ελεγκτικό θεσμό), δωροδοκίες, το συγκλονιστικό σκάνδαλο στην Νιγηρία οπου σε μια έρευνα που έστησαν για να συγκρίνουν την αποτελεσματικότητα ενός δικού τους αντιβιοτικού για μενιγκίτιδα σε παιδιά, trovafloxacin (Trovan), με ένα άλλο που σύστηνε ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας και που το χορηγούσαν τότε δωρεάν οι Γιατροί χωρίς Σύνορα, κυριολεκτικά σε διπλανούς θαλάμους στην ίδια κλινική που είχε στηθεί για να αντιμετωπίσει την επιδημία μηνιγκίτιδας που είχε ξεσπάσει, έδινε η Pfizer το άλλο αντιβιοτικό στην ομάδα ελέγχου εσκεμμένα σε πολύ μικρότερη δόση από την ενδεδειγμένη για να φανεί ότι το δικό τους ήταν πιο αποτελεσματικό. Μετά από πολλά χρόνια στα δικαστήρια, τελικά η Pfizer έφτασε σε εξωδικαστικό συμβιβασμό και πλήρωσε 75 εκατομμύρια δολάρια αποζημίωση. Και για το ιστορικό, το εν λόγω αντιβιοτικό αποσύρθηκε από την αγορά γιατί αποδείχτηκε θανάσιμα ηπατοτοξικό και αργότερα η χρήση του περιορίστηκε σε πολύ ειδικές περιπτώσεις.

Novartis. Στα δικά μας τα παιδιά. Το 2010 η εταιρεία παραδέχεται την ενοχή της σε κατηγορίες για παράνομη προώθηση του Trileptal για μη εγκεκριμένη χρήση (για νευροπαθητικό πόνο και διπολική διαταραχή) και πληρώνει πρόστιμο 423 εκατομμύρια δολάρια. Το 2015 πληρώνει 390 εκατομμύρια δολλάρια για την πρακτική kick-backs (παράνομες συμφωνίες τύπου δωροδοκίας, λάδωμα) στην συγκεκριμένη περίπτωση με εξειδικευμένα φαρμακεία για την προώθηση προϊόντων της. Το 2016, 25 εκατομμύρια για παράνομες πληρωμές σε γιατρούς στην Κίνα για να συνταγογραφούν δικά της φάρμακα.

Το 2017 η Νότια Κορέα επιβάλλει πρόστιμο 49 εκατ. δολαρίων για κατά συρροή δωροδοκίες γιατρών να συνταγογραφούν συγκεκριμένα φάρμακα. Η υπόθεση δωροδοκιών στην γείτονα Τουρκία συνεχίζεται. Για το πρόσφατο σκάνδαλο στην Αμερική που οδήγησε στην απόλυση του κορυφαίου νομικού συμβούλου της εταιρείας ο οποίος είχε υπογράψει συμφωνία με τον προσωπικό δικηγόρο του Trump τον Michael Cohen, ύψους 1.2 εκατομ. δολλαρίων δεν χρειάζεται να πούμε πολλά. Η εταιρεία αν και δεν έκανε κάτι παράνομο, ήθελε λέει απλά συμβουλές για την πολιτική της καινούργιας κυβέρνησης γύρω από ζητήματα που αφορούν την φαρμακοβιομηχανία, απολογήθηκε λέγοντας ότι η συμφωνία ήταν μεγάλο λάθος.

Τέλος πάντων, κλάιν που λέμε κι εμείς στην καθομιλούμενη. Αξίζει όμως εδώ να αναφέρουμε το πρόσφατο σκάνδαλο στην Ιαπωνία κι ας μην καταδικάστηκε η εταιρεία γι αυτό που έγινε. Αξίζει, γιατί φωτίζει μια πτυχή άγνωστη σε πολλούς, αλλά εξόχως σοβαρή και ανησυχητική γιατί όχι μόνο δεν είναι μεμονωμένη αλλά πολύ συνηθισμένη.

Με δυό πολύ απλά λόγια πρόκειται περί τούτου:
φαρμακευτικές εταιρείες πληρώνουν ερευνητές και γιατρούς σε πανεπιστήμια και ερευνητικά κέντρα για να σιγουρευτούν ότι οι έρευνες θα δείξουν ευνοϊκά αποτελέσματα για τα φάρμακα που ερευνώνται.
Τόσο απλά. Καμία συνωμοσία. Γίνεται συνέχεια και συστηματικά.

Το φάρμακο υπό εξέταση στην Ιαπωνία ήταν το Diovan, δραστική ουσία βαλσαρτάνη (για διάφορες καρδιακές παθήσεις) οι πωλήσεις του οποίου στην Ιαπωνία όταν ξεκίνησε αυτή η έρευνα/αξιολόγηση πριν από περίπου δέκα χρόνια ήταν περίπου το ¼ των πωλήσεων σε όλον τον κόσμο που ξεπερνούσαν τα πεντέμισι δισ. δολάρια (παγκόσμιες πωλήσεις 2011). Δεν μιλάμε για φραγκοδίφραγκα εδώ. Τέτοια ποσά δεν τα αφήνεις στην τύχη, ή στην επιστήμη!! Γιατί αν η επιστήμη δείξει ότι το φαρμακάκι σου δεν είναι τόσο αποτελεσματικό όσο θα ήλπιζες, ή όσο το παρουσιάζεις, τότε θα χεις να αντιμετωπίσεις τους μετόχους στην εταιρεία και οι μέτοχοι δεν αστειεύονται. Κάπως δεν έχουν χιούμορ όταν πρόκειται για τα λεφτάκια τους.

Σ’ αυτήν την περίπτωση η οποία αποδείχτηκε ιδιαίτερα περίπλοκη νομικά, η Novartis και το τυπάκος που είχαν χώσει με το αζημίωτο στην έρευνα γλύτωσαν καταδίκη και πρόστιμα αλλά η Ιαπωνία φαίνεται ότι συγκλονίστηκε από το σκάνδαλο.

Δυστυχώς τα παραπάνω δεν αποτελούν μεμονωμένα περιστατικά. Λέω δυστυχώς γιατί θα μπορούσε κάποιος να πει ότι πάντα θα υπάρχουν περιπτώσεις απληστίας και παρανομίας αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να καταδικάσουμε όλες τις φαρμακευτικές εταιρείες. Δυστυχώς όμως το πρόβλημα φαίνεται να είναι ενδημικό και όχι τυχαίο. Και πρόκειται για σοβαρότατο πρόβλημα/θέμα δημόσιας υγείας.

Να το πούμε ακόμα πιο απλά. Οσο απλά γίνεται. Όταν το παιδί μου είναι άρωστο πάω στον γιατρό και αυτός μου γράφει κάποιο φάρμακο. Εμπιστεύομαι τον γιατρό και δίνω το φάρμακο που έγραψε στο παιδί μου. Τόσο απλά. Αν όμως 1) ο ίδιος ο γιατρός έχει εξαπατηθεί / παραπληροφορηθεί από την εταιρεία που βγάζει το φάρμακο ή 2) ο γιατρός τα έχει πάρει από την εταιρεία για να γράφει το φάρμακο της, έχουμε ένα τεράστιο πρόβλημα. Μα συμβαίνουν αυτά τα πράγματα? Δυστυχώς συμβαίνουν και τα δύο και άλλα.

Πριν από ένα χρόνο στις 12 Απριλίου 2018, τρείς κορυφαίοι γιατροί, ο Sir Richard Thompson, πρώην Πρόεδρος του Royal College of Physicians και πρώην προσωπικός γιατρός της βασίλισσας της Αγγλίας Ελισάβετ Β΄ για είκοσι χρόνια, ο καθηγητής Dr Hanno Pijl που θεωρείται ένας απο τους κορυφαίους γιατρούς διαβητολόγους στον κόσμο, ο Dr Aseem Malhotra κορυφαίος καρδιολόγος και ερευνητής (ο οποίος βάζει και stents, τα μπαλονάκια όπως τα λέμε εμείς εδώ) και η Sarah Macklin Διαιτολόγος μίλησαν σε μια διάλεξη με τον τίτλο “Big Food & Big Pharma, Killing for Profit?”στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στις Βρυξέλλες. Θα πρότεινα ανεπιφύλακτα στους αναγνώστες να παρακολουθήσουν την διάλεξη. Υπάρχει στο youtube.

Τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν κάνουν το αίμα να παγώνει.

Αξιολογήσεις της ποιότητας των βιο-ιατρικών ερευνών αναδεικνύουν συνήθεις πρακτικές σε έρευνες που χρηματοδοτούνται από φαρμακευτικές εταιρείες συστηματικής παραποίησης, απόκρυψης αλλά και παραπλανητικής παρουσίασης στοιχείων έτσι ώστε τα αποτελέσματα να παρουσιάζονται ευνοϊκά για το προϊόν (είτε πρόκειται για φάρμακο, ή μπαλονάκι, ή βαλβίδα ή οτιδήποτε φτιάχνει η εταιρεία).

Ένα μικρό παράδειγμα: μια τεχνική που χρησιμοποιείται ευρέως σε επιστημονικά ιατρικά περιοδικά είναι το λεγόμενο mismatched framing. Για παράδειγμα αν η θεραπεία Α μειώνει το ρίσκο για την νόσο Α από τους 10 σε 7 στους 1000, αλλά αυξάνει το ρίσκο για να πάθεις το Β (ας το πούμε νόσο Β) από 7 σε 10 στους 1000, τότε το όφελος της θεραπείας εμφανίζεται σαν ποσοστό μείωσης του ρίσκου να αρρωστήσεις με την Α σε 30% , αλλά παρουσιάζει το ρίσκο να πάθεις το Β σαν 0,3%!! Πολλά θαυμαστικά χρειάζονται εδώ.

Οσον αφορά την παραπλανητική παρουσίαση στοιχείων, ανησυχητικά, έρευνες δείχνουν ότι πολλοί γιατροί δεν ξέρουν (γιατί ίσως δεν το διδάχθηκαν στην σχολή) να αξιολογούν τις έρευνες που παρουσιάζονται σε επιστημονικά περιοδικά και συνέδρια για την αποτελεσματικότητα φαρμάκων, πχ δεν καταλαβαίνουν την διαφορά ανάμεσα στο σχετικό ρίσκο (relative risk) και το απόλυτο ρίσκο (absolute risk) ή αλλιώς NNT (Number Needed to Treat) με αποτέλεσμα να υπερεκτιμούν κατά πολύ την αποτελεσματικότητα κάποιου φαρμάκου ή ιατρικής παρέμβασης, υποτιμώντας πολύ τα ρίσκα. Το θέμα δεν είναι φιλολογικό ή τεχνικό. Είναι εξαιρετικά σημαντικό γιατί οδηγεί κυριολεκτικά στο να παρέχονται φάρμακα, ή να γίνονται παρεμβάσεις (ας πούμε τα μπαλονάκια) που αλλιώς οι ίδιοι οι γιατροί δεν θα πρότειναν. Και εξίσου σημαντικό: οι ίδιοι ασθενείς, αν τα στοιχεία τους παρουσιάζονταν με όρους απόλυτου ρίσκου δεν θα συναινούσαν κατά πάσα πιθανότητα στην προτεινόμενη παρέμβαση.

Επιστημονικά περιοδικά βρίσκονται κάτω από τεράστια πίεση να δημοσιεύουν έρευνες που δείχνουν ευνοϊκά αποτελέσματα για συγκεκριμένα φάρμακα. Συνηθισμένη τακτική για φαρμακοβιομηχανίες είναι να αγοράζουν πολλά αντίτυπα του περιοδικού που δημοσιεύει άρθρα τα οποία παρουσιάζουν θετικά αποτελέσματα για τα προϊόντα της εταιρείας.

Απόκρυψη στοιχείων. Για παράδειγμα, γίνονται εφτά έρευνες. Οι έξι δεν δείχνουν το επιθυμητό αποτέλεσμα. Η μία μόνο δείχνει θετικά αποτελέσματα. Η μία δημοσιεύεται, οι έξι όχι, όπως συνέβη με το αντικαταθλιπτικό reboxetine της Pfizer.

Φαρμακευτικές εταιρείες προωθούν και κατασκευάζουν, με την βοήθεια γιατρών και όχι με το αζημίωτο βέβαια, καινούργιες διαγνώσεις και φυσικά έχουν έτοιμη την θεραπεία. Μια έρευνα που παρουσιάστηκε στο έγκυρο επιστημονικό περιοδικό Journal of the American Medical Association, ισχυρίστηκε ότι το 43% των γυναικών υπέφεραν από Γυναικεία Σεξουαλική Δυσλειτουργία (Female Sexual Dysfunction). Αφού είχε δημοσιευθεί το αρθρο, οι New York Times αποκάλυψαν ότι δύο από τους τρείς επιστήμονες που το είχαν γράψει είχαν δουλέψει σαν σύμβουλοι για την Pfizer, η οποία ετοιμαζόταν τότε να λανσάρει το viagra για τις γυναίκες!! Ο αρχισυντάκτης του περιοδικού απολογήθηκε γιατί δεν το είχε ελέγξει!!

Όπως επισημαίνει και ο Ben Goldacre, γιατρός και ερευνητής διεθνούς κύρους, η πιο επικίνδυνη τακτική που χρησιμοποιείται από εκπροσώπους των φαρμακοβιομηχανιών σαν απάντηση στις ολοένα αυξανόμενες και σοβαρότατες αποδείξεις ότι πολλές μεγάλες φαρμακοβιομηχανίες επιδίδονται σε αυτό που έχει χαρακτηριστεί ως οργανωμένες εγκληματικές πράξεις είναι ότι όλα αυτά ανήκουν στο παρελθόν και ότι οι εταιρείες έχουν πια συμμορφωθεί και λειτουργούν ηθικά.

Είναι όντως άκρως επικίνδυνο να πιστεύουμε σε ανακουφιστικά ψέματα. Και αν κάποιοι παραπονεθούν ότι τρομάζουμε τον κόσμο με τέτοια άρθρα και δημιουργούμε πανικό χωρίς λόγο, θα τους απαντούσα, «Κυρίες και Κύριοι, αν τα παραπάνω στοιχεία δεν σας δημιουργούν καμία ανησυχία, τότε είστε υπεύθυνοι-ες για την μοίρα σας, αλλά έχετε και τεράστια ηθική ευθύνη και για όσους προσπαθείτε να πείσετε ότι δεν συντρέχει λόγος για ανησυχία». Ο πανικός δεν βοηθάει κανέναν, συμφωνώ, η κριτική σκέψη όμως όχι μόνο βοηθάει αλλά είναι και απαραίτητη.