Μήνας: Απρίλιος 2019

Η ματωμένη Μεγάλη Παρασκευή του Αγρινίου.

Η ομαδική εκτέλεση 120 πατριωτών από συνεργάτες των Ναζί.

Μετά τον πόλεμο ο αρχηγός τους προήχθη σε συνταγματάρχη.

Πηγή: mixanitouxronou.gr

14 Απριλίου 1944, Μεγάλη Παρασκευή. Οι Γερμανοί κατακτητές επέλεξαν την πιο πένθιμη ημέρα της χριστιανικής παράδοσης για μία φριχτή θηριωδία. Εκείνο το σούρουπο, η πόλη του Αγρινίου αντί να περιφέρει τον επιτάφιο του Χριστού, θρήνησε πάνω από τον ανοιχτό τάφο 120 συμπολιτών της, θυμάτων των ναζί.

Πέντε μέρες νωρίτερα, στις 9 Απριλίου του 1944, αντάρτες του ΕΛΑΣ είχαν στήσει ενέδρα στην περιοχή της Σταμνάς, λίγο πριν από το Αιτωλικό και το Μεσολόγγι. Από εκεί θα περνούσε η αμαξοστοιχία που εξυπηρετούσε τον ανεφοδιασμό των γερμανικών στρατευμάτων. Αφού ανατίναξαν το τρένο και εξουδετέρωσαν τη φρουρά που το συνόδευε, οι αντάρτες απέσπασαν όλον τον οπλισμό και τις προμήθειες που μετέφεραν οι ναζί. Από την επίθεση σκοτώθηκαν δεκάδες Γερμανοί, μεταξύ των οποίων και ένας ταγματάρχης των Ες Ες.
Η γερμανική διοίκηση έδωσε εντολή για σκληρά αντίποινα, που είχε έτοιμα από καιρό και περίμενε την αφορμή για να τα εφαρμόσει. Πέρα από τις απώλειες και την ταπείνωση που υπέστησαν, ήθελαν να αποτρέψουν την αναζωπύρωση του αντάρτικου των σκλαβωμένων Ελλήνων.

Η εκτέλεση των 120

Τα αντίποινα έγιναν με τη σύμπραξη των προδοτικών Ταγμάτων Ασφαλείας που τελούσαν υπό τις διαταγές του Γεωργίου Τολιόπουλου. Ο Τολιόπουλος ήταν ένας 48χρονος πρώην αξιωματικός του ελληνικού στρατού που κατά τη διάρκεια της κατοχής συνεργάστηκε με τους Γερμανούς.

Στο μεσοδιάστημα, από την αντιστασιακή ενέργεια στη Σταμνά μέχρι τη 14η Απριλίου, κυκλοφορούσαν μόνο φήμες. Μάλιστα, οι ταγματασφαλίτες της περιοχής που προέρχονταν από την Πάτρα, έσπευσαν να καθησυχάζουν τους πολίτες. Ωστόσο, το βράδυ της Μεγάλης Πέμπτης κυκλοφόρησαν νέες φήμες ότι ανοίγουν λάκκους σε ένα χωράφι της περιοχής. Τα νέα διαδόθηκαν αλλά κανείς δεν ήταν σε θέση να φανταστεί το μακελειό που θα ακολουθούσε.

Ο συνεργάτης των Γερμανών, Γεώργιος Τολιόπουλος (πρώτος δεξιά από την εξέδρα) στην κεντρική πλατεία του Αγρινίου.
Πηγή φωτο: Wikimedia Commons

Οι πρώτες αγχόνες

Το τραγικό τέλος στην αγωνία τους δόθηκε το ξημέρωμα της Μεγάλης Παρασκευής. Οι Γερμανοί, με επικεφαλής τον λοχία Καρλ Βέρνερ, εισέβαλαν στις φυλακές του Αγρινίου και φώναξαν τα ονόματα τριών κρατούμενων. Ήταν ο 22χρονος Παναγιώτης Σούλος, ο 52χρονος Αβραάμ Αναστασιάδης και ο 23χρονος Χρήστος Σαλάκος. Χωρίς περαιτέρω εξηγήσεις, τους οδήγησαν με τη βία στην κεντρική πλατεία της πόλης. Σκόπευαν να τους κρεμάσουν.
Ο Σαλάκος, προτού τον κουκουλώσουν, μπόρεσε να διακρίνει μέσα στο σκοτάδι τον ανθυπολοχαγό των ταγματασφαλιτών, Γεωργόπουλο. Τα τελευταία του λόγια τα απεύθυνε στον προδότη εκτελεστή του: «Θα εκδικηθεί για μένα ο λαός του Αγρινίου. Ζήτω το Ε.Α.Μ.!». Ο Γεωργόπουλος του ανταπάντησε με ένα στεγνό «Σκάσε παλιοκάθαρμα» κλωτσώντας ο ίδιος το σκαμνί πάνω στο οποίο στεκόταν ο 23χρονος πατριώτης.

Ο απαγχονισμένος Αβραάμ Αναστασιάδης στην Πλατεία Μπέλλου (Δημοκρατίας) του Αγρινίου.
Φωτογραφία-ντοκουμέντο του Σπύρου Ξυθάλη, είναι τραβηγμένη στις 14 Απριλίου 1944 από διπλανή οικοδομή.
Στην θέση που κρεμάστηκε ο πατριώτης βρίσκεται σήμερα αναθηματική χάλκινη στήλη

Τα άψυχα σώματά των αντρών αφέθηκαν πάνω στους στύλους σε κοινή θέα. Στόχος ήταν η τρομοκρατία και ο παραδειγματισμός της υπόλοιπης πόλης.  Έπειτα, επέστρεψαν στις φυλακές και διέταξαν τους κρατούμενους να βγουν από τα  κελιά τους και να παραταχθούν σε ομάδες των δέκα. Ύστερα, ανέλαβαν οι αποκαλούμενοι «Γερμανοτσολιάδες». Οι Έλληνες ταγματασφαλίτες παραλάμβαναν τους κρατούμενους σε δεκάδες και τους οδηγούσαν πίσω από την εκκλησία της Αγίας Τριάδας. Εκεί τους περίμενε το εκτελεστικό απόσπασμα των προδοτών. Με συνοπτικές διαδικασίες τους εκτέλεσαν όλους. Δε γλίτωσε κανείς. Όλοι βρήκαν ακαριαίο θάνατο. Ο τραγικός απολογισμός ήταν 120 νεκροί. Ανάμεσά τους βρισκόταν μία γυναίκα και δύο Ιταλοί αντιφασίστες.

Η πόλη έρχεται αντιμέτωπη με την τραγωδία

Οι Αγρινιώτες την ημέρα εκείνη ξύπνησαν από τον ήχο των πένθιμων καμπάνων της Μεγάλης Παρασκευής. Για πρώτη φορά οι καμπάνες προμήνυαν μία πραγματική τραγωδία που δεν έμελλε να ανατραπεί με το χαρμόσυνο νέο της Ανάστασης δυο μέρες μετά.  Η ατμόσφαιρα μύριζε θάνατο. Μόλις συνειδητοποίησαν τι είχε συμβεί, άντρες, γυναίκες και παιδιά έτρεχαν πανικόβλητοι στους δρόμους αναζητώντας τους δικούς τους ανθρώπους. Η εικόνα της κεντρικής πλατείας, που άλλοτε αποτελούσε σημείο ευχάριστων καθημερινών συναθροίσεων, είχε μετατραπεί σε ένα κράμα φρίκης και τρόμου. Από παντού ακούγονταν κλάματα και κραυγές.

Οι Αγρινιώτες θρηνούν τα 120 θύματα πάνω από τον ανοιχτό τάφο.
Πηγή φωτο: Wikimedia Commons

Οι Γερμανοί έριξαν τα πτώματα των εκτελεσθέντων στο μεγάλο λάκκο που είχε σκαφτεί την προηγούμενη νύχτα. Το πρωί του Μεγάλου Σαββάτου, ξεκρέμασαν και τους απαγχονισμένους και τους έβαλαν μαζί με τους άλλους. Σύμφωνα με αυτόπτες μάρτυρες, μόλις στοίβαξαν όλους τους νεκρούς στον ομαδικό τάφο, επιχείρησαν να τους κάψουν ρίχνοντας πετρέλαιο.

Οι σκηνές που διαδραματίστηκαν ήταν αποτρόπαιες. Οι συγγενείς των θυμάτων έκλαιγαν τους αγαπημένους τους πάνω από τον ανοιχτό τάφο πασχίζοντας να τους αναγνωρίσουν από τα ρούχα. Παράλληλα, ο στρατιωτικός διοικητής των Γερμανικών μονάδων Ηπείρου, εξέδωσε ανακοίνωση σχετικά με το γεγονός.

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΙΣ

Την 9ην Απριλίου 1944 ο εκ Μεσολογγίου προς Αγρίνιον κατευθυνόμενος σιδηροδρομικός συρμός, υπέστη βορείως της Σταμνάς επίθεσην κομμουνιστικών συμμοριών και επυρπολήθη. Γερμανοί στρατιώται και συνταξιδεύοντες Έλληνες πολίται εφονεύθησαν ή ετραυματίσθησαν, τραυματισμένοι Γερμανοί στρατιώται εφονεύθησαν ή ηπήχθησαν ανάνδρως. Ως αντίποινα των υπούλων τούτων πράξεων, αίτινες πλήττουν αφ’ ενός τον Γερμανικόν Στρατόν και αφ’ ετέρου τους ειρηνικούς κατοίκους, ελήφθησαν και εξετελέσθησαν τα κάτωθι μέτρα:

1ον) Σήμερον 120 κομμουνισταί εκ χωρίων κατά μήκος της σιδηροδρομικής γραμμής και εκ Παναιτωλίου, οίτινες ως διεπιστώθη, έλαβον μέρος εμμέσως ή αμέσως εις την εν λόγω πράξιν, ετυφεκίσθησαν ή απηγχονίσθησαν εν Αγρινίω.
2ον) Εις Σταμνάν και Παναιτώλιον, ορισμένος αριθμός οικιών, εις τας οποίας είχον διαμείνει συμμορίται ή ανευρέθησαν εν αυταίς όπλα και πυρομαχικά, κατεστράφη.
3ον) Δέκα χωρία, εξ ων προήρχοντο οι λησταί, ή τα οποία κείνται κατά μήκος της σιδηροδρομικής γραμμής, υπεχρεώθησαν εις την καταβολήν μεγάλης χρηματικής ποινής.

Εις περίπτωσιν επαναλήψεως, όλα τα χωρία άτινα κείνται παρά την σιδηροδρομικήν γραμμήν, ως και εκείνα ων οι κάτοικοι λαμβάνουν μέρος εις αποπείρας, θα καταστραφούν. Και οι άνω των 16 ετών άρρενες κάτοικοι αυτών θα υποβληθούν εις αντίποινα.

14 Απριλίου 1944.
Ο ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟΣ ΔΙΟΙΚΗΤΗΣ
ΤΩΝ ΓΕΡΜΑΝΙΚΩΝ ΜΟΝΑΔΩΝ
ΗΠΕΙΡΟΥ ΚΑΙ ΑΚΑΡΝΑΝΙΑΣ.

Η ανακοίνωση που εξέδωσε ο στρατιωτικός διοικητής των Γερμανικών μονάδων Ηπείρου.
Πηγή: Wikimedia Commons

Ο απολογισμός

Η εκτέλεση των 120 Ελλήνων κρατούμενων έμεινε ανοιχτή πληγή για την πόλη του Αγρινίου. Εκτός από την τεράστια ανθρώπινη απώλεια και το βάρος που κλήθηκαν να κουβαλήσουν όσοι έμειναν πίσω, οι ένοχοι δεν τιμωρήθηκαν ποτέ. Οι δοσίλογοι ταγματασφαλίτες που έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στη δολοφονία των Αγρινιωτών κατάφεραν να διαφύγουν. Το ίδιο συνέβη και με τον διοικητή τους Γεώργιο Τολιόπουλο. Σύμφωνα με μαρτυρίες κατοίκων, μετά την ήττα της Ναζιστικής Γερμανίας και την αποχώρηση της Βέρμαχτ από τα ελληνικά εδάφη, ο Τολιόπουλος «παρέδωσε την πόλη στους αντάρτες και έφυγε σαν κύριος».

Ο ίδιος στην αναφορά του την 1η Οκτωβρίου 1944 έγραψε: «Η Κυβέρνησις διέταξε την προσωρινήν απόλυσιν, άμα και την εναντίον εκάστου απαγγελίαν κατηγορίας ως δοσιλόγων. Επικολούθησε διεξαγωγή ανακρίσεων, βάσει των καταγγελιών εκ μέρους των ελασιτών, οπότε και αφέθημεν ελεύθεροι περί τας αρχάς Απριλίου του 1945».

Ο  Τολιόπουλος συνέχισε την επαγγελματική του πορεία στον ελληνικό στρατό και το 1949 προήχθη στο βαθμό του Συνταγματάρχη. Πέθανε το 1962 στην Αθήνα.
Για τις πράξεις του δεν κλήθηκε να λογοδοτήσει ποτέ.

Πακιστάν: Δολοφονία νοσηλεύτριας που συμμετείχε στην εκστρατεία κατά της πολιομυελίτιδας

Φωτογραφία αρχείου

Πηγή: ergasianet.gr

Οπλοφόροι πυροβόλησαν και σκότωσαν χθες Πέμπτη νοσηλεύτρια που συμμετείχε σε εκστρατεία εμβολιασμού για την πρόληψη της πολιομυελίτιδας. Πρόκειται για το τέταρτο μέλος ομάδας του υγειονομικού προσωπικού ή των αστυνομικών που τους φρουρούν που δολοφονείται μέσα σε μία εβδομάδα, εν μέσω της έξαρσης της βίας εναντίον όλων όσοι συμμετέχουν στην προσπάθεια η χώρα της νοτιοανατολικής Ασίας να απαλλαγεί από την ασθένεια.

Όπως ανακοινώθηκε από τις αρχές δύο ένοπλοι, που επέβαιναν σε μοτοσικλέτα, επιτέθηκαν εναντίον ομάδας που έκανε εμβόλια στην περιοχή Σαμάν, στην επαρχία Μπαλουτσιστάν, στο νοτιοδυτικό Πακιστάν, κοντά στα σύνορα με το Αφγανιστάν.

Όλα άρχισαν την περασμένη Δευτέρα, όταν σε ορισμένα τεμένη στη βορειοδυτική πόλη Πεσάβαρ διαδόθηκε η ψευδής φήμη πως το εμβόλιο προκαλεί σοβαρές αρνητικές επιπτώσεις σε παιδιά, προκαλώντας πανικό και εξωθώντας φοβισμένους γονείς να πάνε τα παιδιά τους να εξεταστούν. Συνολικά 25.000 παιδιά μεταφέρθηκαν σε νοσηλευτικά ιδρύματα.

Οι άνθρωποι που συμμετέχουν σε εκστρατείες εμβολιασμού για την πρόληψη της πολιομυελίτιδας αντιμετωπίζουν ολοένα περισσότερες επιθέσεις σε κάποιες συγκεκριμένες περιοχές του κόσμου, περιλαμβανομένου του Πακιστάν, όπου ιερωμένοι και εξτρεμιστές διατείνονται πως το εμβόλιο κατά της πολιομυελίτιδας είναι ξένη συνωμοσία για να στειρωθούν οι μουσουλμάνοι ή ότι οι εργαζόμενοι στην εκστρατεία εμβολιασμού είναι κατάσκοποι δυτικών μυστικών υπηρεσιών.

Σκοτώνοντας για το κέρδος;

Του Αλέξη Κροκιδά,
Κοινωνιολόγου-κοινωνικού λειτουργού
Πηγή: efsyn.gr

Σου λέει ο γιατρός σου: «Κοίτα, έχεις υψηλού ρίσκου Διαβήτη τύπου 2, αλλά αν πάρεις Atovarstatin 10 mg κάθε μέρα για 4 χρόνια το ρίσκο να πάθεις έμφραγμα μειώνεται περίπου κατά 50%, τέλος πάντων 48% για να είμαστε και ακριβείς». Τι αποφασίζεις;

Αν σου πει: «Κοίτα, έχεις υψηλού ρίσκου Διαβήτη τύπου 2, αλλά αν πάρεις Atovarstatin 10 mg κάθε μέρα για 4 χρόνια το ρίσκο να πάθεις έμφραγμα μειώνεται κατά 1,3%», θα αποφασίσεις το ίδιο; Δεδομένων των σοβαρών παρενεργειών του συγκεκριμένου φαρμάκου.

Ο γιατρός σου λέει την αλήθεια και στις δύο περιπτώσεις, βασίζοντας τα λεγόμενά του ακριβώς στα ίδια στοιχεία (από σχετικές έρευνες). Πώς είναι δυνατόν; Και όμως είναι. Το πώς παρουσιάζονται τα στοιχεία σε ιατρικές έρευνες στις οποίες βασίζονται οι γιατροί για να συνταγογραφήσουν, όπως θα δούμε παρακάτω, είναι τρομερά σημαντικό.

Η ελεύθερη πληροφορημένη συναίνεση, ακρογωνιαίος λίθος της θεραπευτικής σχέσης ανάμεσα σε γιατρό και ασθενή, βασίζεται ακριβώς στη μη παραπλανητική πληροφόρηση όσον αφορά τα ρίσκα και οφέλη κάποιας προτεινόμενης ιατρικής παρέμβασης.

Όταν το δάχτυλο δείχνει το φεγγάρι, ο ηλίθιος κοιτάζει το δάχτυλο. Ίσως το δάχτυλο να μην έδειχνε ποτέ το φεγγάρι. Ίσως να ‘δειχνε την κόλαση και ποιος θέλει να κοιτάξει την κόλαση; Όπως και να ’χει, καθώς το θεατρικό έργο Novartis παίζεται με μεγάλη επιτυχία στην κεντρική πολιτική σκηνή καθώς μιλάμε, στη διεθνή σκηνή διαδραματίζεται κάτι πολύ πιο σκοτεινό. Ας ρίξουμε μια ματιά.

Θεωρώ, ίσως ρομαντικά, ίσως αφελώς, ότι όλοι-ες, ως πολίτες, κάποιοι ως πάσχοντες οι οποίοι κάποια στιγμή στη ζωή τους έχουν χρειαστεί να πάρουν κάποιο φάρμακο, και κάποιοι ως γιατροί που συνταγογραφούν καλή τη πίστει για το καλό των ασθενών τους, όλοι-ες ανεξαρτήτως πολιτικών πεποιθήσεων θα ανατριχιάσουν με τις μεθοδεύσεις και τον τρόπο που λειτουργούν κάποιες μεγάλες φαρμακευτικές εταιρείες.

Ας ρίξουμε μια πρώτη γρήγορη ματιά λοιπόν. Σταχυολογώ ενδεικτικά.

Glaxo-Smith Klein, 2010, ΗΠΑ. Κρίθηκε ένοχη από το δικαστήριο και της επιβλήθηκε πρόστιμο 3 δισεκατομμυρίων δολαρίων (2 δισ. αστικό, 1 δισ. ποινικό). Οι κατηγορίες περιελάμβαναν, παράνομη προώθηση 9 διαφορετικών συνταγογραφούμενων φαρμάκων περιλαμβανομένων των Wellbutrin και Paxil (αντικαταθλιπτικά), Avandia (για διαβήτη), κατά συρροή παράνομες δραστηριότητες για πάνω από μια δεκαετία, μεταξύ άλλων, δωροδοκίες γιατρών, παραποίηση και παρουσίαση ψευδών στοιχείων σε επιστημονικές έρευνες και άρθρα, και την δημιουργία ενημερωτικού διαφημιστικού υλικού το οποίο έβριθε από ανακρίβειες και μη τεκμηριωμένους ισχυρισμούς για την αποτελεσματικότητα των φαρμάκων.

Johnson & Johnson, 2013, ΗΠΑ. Πλήρωσε 2,2 δισ. δολάρια ως διακανονισμό για μηνύσεις (ποινικού και αστικού τύπου) σχετικά με την παράνομη (εκτός ενδείξης, off-label στα Αγγλικά) προώθηση των φαρμάκων Risperdal, Invega και Natrecor και για παράνομες συμφωνίες/δωροδοκίες για την προώθηση των προϊόντων της.

Purdue Pharma, 2007, ΗΠΑ. Κρίθηκε ένοχη για παραπληροφόρηση σχετικά με τους κινδύνους εθισμού του φαρμάκου Oxycontin (οπιοειδές αναλγητικό) και πλήρωσε πρόστιμο 634 εκατομμύρια δολάρια. Η ιστορία δεν τελειώνει εδώ. Πριν από ένα μήνα η εταιρεία συμφώνησε σε εξωδικαστικό συμβιβασμό με την πολιτεία της Οκλαχόμα και θα πληρώσει 270 εκατομμύρια δολάρια για τον τρόπο που συνέχισε να προωθεί το ίδιο φάρμακο.

Φαίνεται ότι εκκρεμούν πάνω από χίλιες μηνύσεις για το ίδιο θέμα πού έχει δημιουργήσει σάλο στην Αμερική όπου ανοιχτά εδώ και πάνω από δέκα χρόνια έγκυρες δημοσιογραφικές και επιστημονικές πηγές μιλάνε για τον καθοριστικό ρόλο της εν λόγω εταιρείας στην επιδημία εθισμού σε συνταγογραφούμενα οπιοειδή (και πολλών θανάτων) σε όλη την Αμερική.

Pfizer, 2009, ΗΠΑ. Η εταιρεία πλήρωσε 2,3 δισ. δολάρια πρόστιμο για παράνομη προώθηση του αναλγητικού Bextra και άλλων τριών φαρμάκων. Στο βιογραφικό της εταιρείας περιλαμβάνονται μεταξύ άλλων, το σκάνδαλο με τις ελαττωματικές βαλβίδες για την καρδιά που κόστισε την ζωή σε 100 ανθρώπους (είχε αποκρύψει στοιχεία από τον κρατικό ελεγκτικό θεσμό), δωροδοκίες, το συγκλονιστικό σκάνδαλο στην Νιγηρία οπου σε μια έρευνα που έστησαν για να συγκρίνουν την αποτελεσματικότητα ενός δικού τους αντιβιοτικού για μενιγκίτιδα σε παιδιά, trovafloxacin (Trovan), με ένα άλλο που σύστηνε ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας και που το χορηγούσαν τότε δωρεάν οι Γιατροί χωρίς Σύνορα, κυριολεκτικά σε διπλανούς θαλάμους στην ίδια κλινική που είχε στηθεί για να αντιμετωπίσει την επιδημία μηνιγκίτιδας που είχε ξεσπάσει, έδινε η Pfizer το άλλο αντιβιοτικό στην ομάδα ελέγχου εσκεμμένα σε πολύ μικρότερη δόση από την ενδεδειγμένη για να φανεί ότι το δικό τους ήταν πιο αποτελεσματικό. Μετά από πολλά χρόνια στα δικαστήρια, τελικά η Pfizer έφτασε σε εξωδικαστικό συμβιβασμό και πλήρωσε 75 εκατομμύρια δολάρια αποζημίωση. Και για το ιστορικό, το εν λόγω αντιβιοτικό αποσύρθηκε από την αγορά γιατί αποδείχτηκε θανάσιμα ηπατοτοξικό και αργότερα η χρήση του περιορίστηκε σε πολύ ειδικές περιπτώσεις.

Novartis. Στα δικά μας τα παιδιά. Το 2010 η εταιρεία παραδέχεται την ενοχή της σε κατηγορίες για παράνομη προώθηση του Trileptal για μη εγκεκριμένη χρήση (για νευροπαθητικό πόνο και διπολική διαταραχή) και πληρώνει πρόστιμο 423 εκατομμύρια δολάρια. Το 2015 πληρώνει 390 εκατομμύρια δολλάρια για την πρακτική kick-backs (παράνομες συμφωνίες τύπου δωροδοκίας, λάδωμα) στην συγκεκριμένη περίπτωση με εξειδικευμένα φαρμακεία για την προώθηση προϊόντων της. Το 2016, 25 εκατομμύρια για παράνομες πληρωμές σε γιατρούς στην Κίνα για να συνταγογραφούν δικά της φάρμακα.

Το 2017 η Νότια Κορέα επιβάλλει πρόστιμο 49 εκατ. δολαρίων για κατά συρροή δωροδοκίες γιατρών να συνταγογραφούν συγκεκριμένα φάρμακα. Η υπόθεση δωροδοκιών στην γείτονα Τουρκία συνεχίζεται. Για το πρόσφατο σκάνδαλο στην Αμερική που οδήγησε στην απόλυση του κορυφαίου νομικού συμβούλου της εταιρείας ο οποίος είχε υπογράψει συμφωνία με τον προσωπικό δικηγόρο του Trump τον Michael Cohen, ύψους 1.2 εκατομ. δολλαρίων δεν χρειάζεται να πούμε πολλά. Η εταιρεία αν και δεν έκανε κάτι παράνομο, ήθελε λέει απλά συμβουλές για την πολιτική της καινούργιας κυβέρνησης γύρω από ζητήματα που αφορούν την φαρμακοβιομηχανία, απολογήθηκε λέγοντας ότι η συμφωνία ήταν μεγάλο λάθος.

Τέλος πάντων, κλάιν που λέμε κι εμείς στην καθομιλούμενη. Αξίζει όμως εδώ να αναφέρουμε το πρόσφατο σκάνδαλο στην Ιαπωνία κι ας μην καταδικάστηκε η εταιρεία γι αυτό που έγινε. Αξίζει, γιατί φωτίζει μια πτυχή άγνωστη σε πολλούς, αλλά εξόχως σοβαρή και ανησυχητική γιατί όχι μόνο δεν είναι μεμονωμένη αλλά πολύ συνηθισμένη.

Με δυό πολύ απλά λόγια πρόκειται περί τούτου:
φαρμακευτικές εταιρείες πληρώνουν ερευνητές και γιατρούς σε πανεπιστήμια και ερευνητικά κέντρα για να σιγουρευτούν ότι οι έρευνες θα δείξουν ευνοϊκά αποτελέσματα για τα φάρμακα που ερευνώνται.
Τόσο απλά. Καμία συνωμοσία. Γίνεται συνέχεια και συστηματικά.

Το φάρμακο υπό εξέταση στην Ιαπωνία ήταν το Diovan, δραστική ουσία βαλσαρτάνη (για διάφορες καρδιακές παθήσεις) οι πωλήσεις του οποίου στην Ιαπωνία όταν ξεκίνησε αυτή η έρευνα/αξιολόγηση πριν από περίπου δέκα χρόνια ήταν περίπου το ¼ των πωλήσεων σε όλον τον κόσμο που ξεπερνούσαν τα πεντέμισι δισ. δολάρια (παγκόσμιες πωλήσεις 2011). Δεν μιλάμε για φραγκοδίφραγκα εδώ. Τέτοια ποσά δεν τα αφήνεις στην τύχη, ή στην επιστήμη!! Γιατί αν η επιστήμη δείξει ότι το φαρμακάκι σου δεν είναι τόσο αποτελεσματικό όσο θα ήλπιζες, ή όσο το παρουσιάζεις, τότε θα χεις να αντιμετωπίσεις τους μετόχους στην εταιρεία και οι μέτοχοι δεν αστειεύονται. Κάπως δεν έχουν χιούμορ όταν πρόκειται για τα λεφτάκια τους.

Σ’ αυτήν την περίπτωση η οποία αποδείχτηκε ιδιαίτερα περίπλοκη νομικά, η Novartis και το τυπάκος που είχαν χώσει με το αζημίωτο στην έρευνα γλύτωσαν καταδίκη και πρόστιμα αλλά η Ιαπωνία φαίνεται ότι συγκλονίστηκε από το σκάνδαλο.

Δυστυχώς τα παραπάνω δεν αποτελούν μεμονωμένα περιστατικά. Λέω δυστυχώς γιατί θα μπορούσε κάποιος να πει ότι πάντα θα υπάρχουν περιπτώσεις απληστίας και παρανομίας αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να καταδικάσουμε όλες τις φαρμακευτικές εταιρείες. Δυστυχώς όμως το πρόβλημα φαίνεται να είναι ενδημικό και όχι τυχαίο. Και πρόκειται για σοβαρότατο πρόβλημα/θέμα δημόσιας υγείας.

Να το πούμε ακόμα πιο απλά. Οσο απλά γίνεται. Όταν το παιδί μου είναι άρωστο πάω στον γιατρό και αυτός μου γράφει κάποιο φάρμακο. Εμπιστεύομαι τον γιατρό και δίνω το φάρμακο που έγραψε στο παιδί μου. Τόσο απλά. Αν όμως 1) ο ίδιος ο γιατρός έχει εξαπατηθεί / παραπληροφορηθεί από την εταιρεία που βγάζει το φάρμακο ή 2) ο γιατρός τα έχει πάρει από την εταιρεία για να γράφει το φάρμακο της, έχουμε ένα τεράστιο πρόβλημα. Μα συμβαίνουν αυτά τα πράγματα? Δυστυχώς συμβαίνουν και τα δύο και άλλα.

Πριν από ένα χρόνο στις 12 Απριλίου 2018, τρείς κορυφαίοι γιατροί, ο Sir Richard Thompson, πρώην Πρόεδρος του Royal College of Physicians και πρώην προσωπικός γιατρός της βασίλισσας της Αγγλίας Ελισάβετ Β΄ για είκοσι χρόνια, ο καθηγητής Dr Hanno Pijl που θεωρείται ένας απο τους κορυφαίους γιατρούς διαβητολόγους στον κόσμο, ο Dr Aseem Malhotra κορυφαίος καρδιολόγος και ερευνητής (ο οποίος βάζει και stents, τα μπαλονάκια όπως τα λέμε εμείς εδώ) και η Sarah Macklin Διαιτολόγος μίλησαν σε μια διάλεξη με τον τίτλο “Big Food & Big Pharma, Killing for Profit?”στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στις Βρυξέλλες. Θα πρότεινα ανεπιφύλακτα στους αναγνώστες να παρακολουθήσουν την διάλεξη. Υπάρχει στο youtube.

Τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν κάνουν το αίμα να παγώνει.

Αξιολογήσεις της ποιότητας των βιο-ιατρικών ερευνών αναδεικνύουν συνήθεις πρακτικές σε έρευνες που χρηματοδοτούνται από φαρμακευτικές εταιρείες συστηματικής παραποίησης, απόκρυψης αλλά και παραπλανητικής παρουσίασης στοιχείων έτσι ώστε τα αποτελέσματα να παρουσιάζονται ευνοϊκά για το προϊόν (είτε πρόκειται για φάρμακο, ή μπαλονάκι, ή βαλβίδα ή οτιδήποτε φτιάχνει η εταιρεία).

Ένα μικρό παράδειγμα: μια τεχνική που χρησιμοποιείται ευρέως σε επιστημονικά ιατρικά περιοδικά είναι το λεγόμενο mismatched framing. Για παράδειγμα αν η θεραπεία Α μειώνει το ρίσκο για την νόσο Α από τους 10 σε 7 στους 1000, αλλά αυξάνει το ρίσκο για να πάθεις το Β (ας το πούμε νόσο Β) από 7 σε 10 στους 1000, τότε το όφελος της θεραπείας εμφανίζεται σαν ποσοστό μείωσης του ρίσκου να αρρωστήσεις με την Α σε 30% , αλλά παρουσιάζει το ρίσκο να πάθεις το Β σαν 0,3%!! Πολλά θαυμαστικά χρειάζονται εδώ.

Οσον αφορά την παραπλανητική παρουσίαση στοιχείων, ανησυχητικά, έρευνες δείχνουν ότι πολλοί γιατροί δεν ξέρουν (γιατί ίσως δεν το διδάχθηκαν στην σχολή) να αξιολογούν τις έρευνες που παρουσιάζονται σε επιστημονικά περιοδικά και συνέδρια για την αποτελεσματικότητα φαρμάκων, πχ δεν καταλαβαίνουν την διαφορά ανάμεσα στο σχετικό ρίσκο (relative risk) και το απόλυτο ρίσκο (absolute risk) ή αλλιώς NNT (Number Needed to Treat) με αποτέλεσμα να υπερεκτιμούν κατά πολύ την αποτελεσματικότητα κάποιου φαρμάκου ή ιατρικής παρέμβασης, υποτιμώντας πολύ τα ρίσκα. Το θέμα δεν είναι φιλολογικό ή τεχνικό. Είναι εξαιρετικά σημαντικό γιατί οδηγεί κυριολεκτικά στο να παρέχονται φάρμακα, ή να γίνονται παρεμβάσεις (ας πούμε τα μπαλονάκια) που αλλιώς οι ίδιοι οι γιατροί δεν θα πρότειναν. Και εξίσου σημαντικό: οι ίδιοι ασθενείς, αν τα στοιχεία τους παρουσιάζονταν με όρους απόλυτου ρίσκου δεν θα συναινούσαν κατά πάσα πιθανότητα στην προτεινόμενη παρέμβαση.

Επιστημονικά περιοδικά βρίσκονται κάτω από τεράστια πίεση να δημοσιεύουν έρευνες που δείχνουν ευνοϊκά αποτελέσματα για συγκεκριμένα φάρμακα. Συνηθισμένη τακτική για φαρμακοβιομηχανίες είναι να αγοράζουν πολλά αντίτυπα του περιοδικού που δημοσιεύει άρθρα τα οποία παρουσιάζουν θετικά αποτελέσματα για τα προϊόντα της εταιρείας.

Απόκρυψη στοιχείων. Για παράδειγμα, γίνονται εφτά έρευνες. Οι έξι δεν δείχνουν το επιθυμητό αποτέλεσμα. Η μία μόνο δείχνει θετικά αποτελέσματα. Η μία δημοσιεύεται, οι έξι όχι, όπως συνέβη με το αντικαταθλιπτικό reboxetine της Pfizer.

Φαρμακευτικές εταιρείες προωθούν και κατασκευάζουν, με την βοήθεια γιατρών και όχι με το αζημίωτο βέβαια, καινούργιες διαγνώσεις και φυσικά έχουν έτοιμη την θεραπεία. Μια έρευνα που παρουσιάστηκε στο έγκυρο επιστημονικό περιοδικό Journal of the American Medical Association, ισχυρίστηκε ότι το 43% των γυναικών υπέφεραν από Γυναικεία Σεξουαλική Δυσλειτουργία (Female Sexual Dysfunction). Αφού είχε δημοσιευθεί το αρθρο, οι New York Times αποκάλυψαν ότι δύο από τους τρείς επιστήμονες που το είχαν γράψει είχαν δουλέψει σαν σύμβουλοι για την Pfizer, η οποία ετοιμαζόταν τότε να λανσάρει το viagra για τις γυναίκες!! Ο αρχισυντάκτης του περιοδικού απολογήθηκε γιατί δεν το είχε ελέγξει!!

Όπως επισημαίνει και ο Ben Goldacre, γιατρός και ερευνητής διεθνούς κύρους, η πιο επικίνδυνη τακτική που χρησιμοποιείται από εκπροσώπους των φαρμακοβιομηχανιών σαν απάντηση στις ολοένα αυξανόμενες και σοβαρότατες αποδείξεις ότι πολλές μεγάλες φαρμακοβιομηχανίες επιδίδονται σε αυτό που έχει χαρακτηριστεί ως οργανωμένες εγκληματικές πράξεις είναι ότι όλα αυτά ανήκουν στο παρελθόν και ότι οι εταιρείες έχουν πια συμμορφωθεί και λειτουργούν ηθικά.

Είναι όντως άκρως επικίνδυνο να πιστεύουμε σε ανακουφιστικά ψέματα. Και αν κάποιοι παραπονεθούν ότι τρομάζουμε τον κόσμο με τέτοια άρθρα και δημιουργούμε πανικό χωρίς λόγο, θα τους απαντούσα, «Κυρίες και Κύριοι, αν τα παραπάνω στοιχεία δεν σας δημιουργούν καμία ανησυχία, τότε είστε υπεύθυνοι-ες για την μοίρα σας, αλλά έχετε και τεράστια ηθική ευθύνη και για όσους προσπαθείτε να πείσετε ότι δεν συντρέχει λόγος για ανησυχία». Ο πανικός δεν βοηθάει κανέναν, συμφωνώ, η κριτική σκέψη όμως όχι μόνο βοηθάει αλλά είναι και απαραίτητη.

Ευαγγελισμός: Απλήρωτοι εργολαβικοί εργαζόμενοι με την ανοχή Διοίκησης – υπ. Υγείας

Πηγή: ygeionomikoi.gr

Απλήρωτοι παραμένουν από τον Φεβρουάριο του 2019 εργολαβικοί εργαζόμενοι του Ευαγγελισμού από εργολαβική εταιρία που δραστηριοποιείται στο χώρο  του Νοσοκομείου.

Η καθυστέρηση στις πληρωμές στον Ευαγγελισμό στους εργολαβικούς εργαζόμενους, δεν γίνεται για πρώτη φορά και έχει ως βασική αιτία την τακτική της Διοίκησης του Νοσοκομείου, η οποία διατηρεί εργολαβικές εταιρίες στο Νοσοκομείο χωρίς να έχει υπογράψει συμβάσεις με αυτές εδώ και χρόνια.

Αποτέλεσμα της απουσίας συμβάσεων, που γίνεται με την ανοχή του υπ. Υγείας, είναι οι εργολάβοι να μην δικαιούνται να πληρωθούν και εκμεταλλευόμενοι αυτή την κατάσταση να μην πληρώνουν τους εργαζόμενους. Όλα αυτά γίνονται με την ανοχή της Διοίκησης του Νοσοκομείου που μέχρι σήμερα «νίπτει τας χείρας της».

Όλα αυτά έχουν επισημανθεί από εκπροσώπους του ΜΕΤΑ Υγειονομικών στην πολιτική ηγεσία του υπ. Υγείας σε συναντήσεις που έχουν γίνει με την ΠΟΕΔΗΝ αλλά δυστυχώς ο υπ. υγείας κάνει τα στραβά μάτια.

Αναρωτιόμαστε πως είναι δυνατό εργολαβικές εταιρίες να παραμένουν σε κάποιο νοσοκομείο χωρίς σύμβαση και με καθυστέρηση μηνών να καταβάλλονται σε αυτές με δικαστικές αποφάσεις, ως δεδουλευμένη παροχή υπηρεσιών, τεράστια ποσά. Κατά τα άλλα, η πολιτική ηγεσία του υπ. Υγείας επαίρεται ότι οι εργολάβοι φεύγουν και η διαπλοκή τσακίζεται αμείλικτα.

Η Επανάσταση των Γαρυφάλλων.

Όταν τα λουλούδια και τα τραγούδια έριξαν την δικτατορία στην Πορτογαλία

 

Πηγή: infonewstime.wordpress.com

45 χρόνια σήμερα από την ημέρα που καταλύθηκε η στρατιωτική δικτατορία στην Πορτογαλίακαι επανήλθε η δημοκρατία.

Η κίνηση που «έριξε» την χούντα της Πορτογαλίας, έμεινε στην ιστορία με το όνομα «Επανάσταση των Γαρυφάλλων», καθώς οι πιο πολλοί από τους κυβερνητικούς στρατιώτες οι οποίοι ενώθηκαν με τους επαναστάτες, τοποθέτησαν στις κάννες των όπλων τους από ένα κόκκινο γαρύφαλλο, σε μια κίνηση ειρήνης και συμφιλίωσης.

Γιατί έγινε το κίνημα

Η Πορτογαλία, ήδη από το 1926 είχε περιέλθει κάτω από την διακυβέρνηση στρατιωτικών, οι οποίοι ανέτρεψαν το τότε εύθραυστο δημοκρατικό καθεστώς. Μέσα από το σύστημα της δικτατορίας, αναδείχθηκε ένας ηγέτης, ο Αντόνιο ντε Ολιβέιρα Σαλαζάρ. Ο Σαλαζάρ δημιούργησε ένα φασιστικό καθεστώς, με το όνομα «Νέο Κράτος». Το νέο καθεστώς του Σαλαζάρ ήταν ολοκληρωτικό και πίστευε στη διατήρηση των αποικιών της Πορτογαλίας στην Αφρική για οικονομικούς λόγους, την ίδια εποχή που η αποικιοκρατία είχε παρακμάσει. Το καθεστώς του Σαλαζάρ καταπίεζε τις κοινωνικές ελευθερίες και τα δικαιώματα των Πορτογάλων, οι οποίοι ζούσαν σε καθεστώς τρόμου.

Στις αρχές της δεκαετίας του 1970, η Πορτογαλία είχε «ματώσει» οικονομικά, καθώς η διατήρηση των αποικιών της απορροφούσε το 40% του προϋπολογισμού της χώρας. Αποτέλεσμα της πολιτικής αυτής ήταν να οργανωθούν ορισμένοι δημοκρατικοί αξιωματικοί του στρατού με το όνομα «Κίνημα των Ενόπλων Δυνάμεων», προκειμένου να επαναφέρουν την Δημοκρατία.

Το χρονικό της επανάστασης-Τα λουλούδια και η μουσική επανέφεραν την Δημοκρατία

Με συνωμοτικό τρόπο και χωρίς να γίνουν αντιληπτοί από το καθεστώς του διαδόχου τουΣαλαζάρ, Καετάνο, οι στρατιωτικοί οργανώθηκαν δυναμικά και αποφάσισαν να εξεγερθούν εναντίον της δικτατορίας στις 25 Απριλίου του 1974, με αρχηγό τον ταγματάρχη Οτέλο ντε Καρβάλιο, ορίζοντας ως συνθηματικά της εξέγερσης δύο τραγούδια: Το πρώτο ήταν το τραγούδι «Μετά το Αντίο» το οποίο θα έδινε το γενικό πρόσταγμα για τους εξεγερθέντες, ενώ το δεύτερο ήταν το τραγούδι «Γκράντολα μια μελαψή πόλη» του αντιστασιακού τραγουδιστή Ζέκα Αφόνσο, το οποίο έδωσε το έναυσμα της εξέγερσης, με τους Πορτογάλους αντιστασιακούς να ξεχύνονται στους δρόμους και να απαιτούν την άμεση απομάκρυνση από την εξουσία.

Έξι ώρες αργότερα, η δικτατορία είχε καταρρεύσει, ενώ ο απολογισμός της εξέγερσης ήταν τέσσερις νεκροί.

Παρά τις συμβουλές των επαναστατών προς τους Πορτογάλους πολίτες να μείνουν κλεισμένοι στα σπίτια τους, εκείνοι ξεχύθηκαν στους δρόμους της Λισαβόνας και προέτρεψαν τους κυβερνητικούς στρατιώτες να ενωθούν με τους επαναστάτες και να βάλουν στις κάννες των όπλων τους από ένα κόκκινο γαρύφαλλο, που την εποχή της άνοιξης αφθονούν στηνΠορτογαλία, ως ένα σύμβολο ειρήνης και συμφιλίωσης. Μετά από διαπραγματεύσεις, ο δικτάτορας Καετάνο παρέδωσε την εξουσία και αναχώρησε για την Βραζιλία όπου και έζησε μέχρι το 1980.

Ως άμεσο αποτέλεσμα της επικράτησης των επαναστατών ήταν η διάλυση της αποικιοκρατικής Πορτογαλίας.

Η Γουϊνέα – Μπισάου κέρδισε την ανεξαρτησία της το 1974 κι ένα χρόνο αργότερα η Μοζαμβίκη, η Αγκόλα, το Σάο Τομέ ε Πρίνσιπε και τα Νησιά του Πράσινου Ακρωτηρίου. Η «Επανάσταση των Γαρυφάλλων» προκάλεσε το «τρίτο κύμα του εκδημοκρατισμού», όπως το ονόμασε ο γνωστός πολιτικός επιστήμονας Σάμιουελ Χάντιγκτον, που ενέπνευσε τα δημοκρατικά κινήματα στην Ελλάδα (1974), την Ισπανία (1975) και σε αρκετές χώρες της Λατινικής Αμερικής. Η «Επανάσταση των Γαρύφαλλων», έμεινε στην ιστορία, καθώς οι στρατιωτικοί απέδειξαν πως τα γαρύφαλλα, τα τραγούδια και η πίστη στην Δημοκρατία,ορισμένες φορές είναι πολύ πιο ισχυρά από τα όπλα…

 

Τη νύχτα της 24ης προς 25η του Απρίλη 1974 εκδηλώνεται στην Πορτογαλία στρατιωτικό κίνημα για την ανατροπή του δικτατορικού καθεστώτος, που συμπλήρωνε 42 χρόνια.

Έτσι, άρχισε η «Επανάσταση των γαρυφάλλων».

Στην καρδιά αυτού του κινήματος ήταν το Κίνημα Ενόπλων Δυνάμεων (ΚΕΔ), μια οργάνωση που συγκέντρωνε πολλούς κατώτερους και μεσαίους αξιωματικούς αλλά και αρκετά υψηλόβαθμα στελέχη των πορτογαλικών Ενόπλων Δυνάμεων.

Αυτό που συνένωνε τα μέλη του ΚΕΔ ήταν η πεποίθηση ότι έπρεπε να τερματιστεί η αποικιοκρατική παρουσία της Πορτογαλίας στην Αφρική, αλλά και να τεθεί τέρμα στη δικτατορική διακυβέρνηση της χώρας, που είχε οδηγήσει σε εξαθλίωση μεγάλα τμήματα του πληθυσμού.

Αν προσθέσει κανείς την καλπάζουσα δυσαρέσκεια για τη διαρκή κοινωνική υποβάθμιση των στρατιωτικών, την πολιτική και ηθική ανυποληψία του λαομίσητου καθεστώτος Καετάνο και την ισχυρή επιρροή του εκτός νόμου Κομμουνιστικού Κόμματος, δεν είναι δύσκολο να αντιληφθεί την εκρηκτική κατάσταση που διαμορφωνόταν στους κόλπους των πορτογαλικών Ενόπλων Δυνάμεων.

Η αντίστροφη μέτρηση άρχισε το Φλεβάρη του 1974 όταν εκδηλώθηκε η ανοιχτή αντίθεση ενός μέρους της ανώτατης στρατιωτικής ηγεσίας με την πολιτική της δικτατορίας.

Τη νύχτα της 24ης του Απρίλη στρατιωτικές μονάδες από όλη τη χώρα κινούνται και καταλαμβάνουν όλα τα κρίσιμα σημεία. Τα ξημερώματα της 25ης του Απρίλη το κίνημα έχει επικρατήσει ολοκληρωτικά και ο δικτάτορας Καετάνο παραδίδεται στο στρατηγό Σπίνολα, ο οποίος αναλαμβάνει την εξουσία εν ονόματι του ΚΕΔ.

Από την πρώτη στιγμή φαίνεται ότι δεν είναι ένα συνηθισμένο πραξικόπημα, αλλά μια πραγματική λαϊκή επανάσταση με πυροκροτητή το στρατό. Χιλιάδες διαδηλωτές ξεχύνονται στους δρόμους και ενώνονται με τους στρατιώτες, απειλώντας να λιντσάρουν τους ανθρώπους του λαομίσητου καθεστώτος. Οι πολιτικοί κρατούμενοι απελευθερώνονται από τις φυλακές, οι εργάτες καταλαμβάνουν τα εργοστάσια, ενώ ακτήμονες αγρότες καταλαμβάνουν λατιφούντια γαιοκτημόνων και δημιουργούν αυτοδιοικούμενους συνεταιρισμούς.

Στις 28 του Απρίλη επιστρέφει στην Πορτογαλία από το Παρίσι ο ηγέτης του Σοσιαλιστικού Κόμματος, Μάριο Σοάρες. Δυο μέρες αργότερα επιστρέφει από τη Μόσχα και γίνεται δεκτός από δεκάδες χιλιάδες λαού ο ηγέτης του Κομμουνιστικού Κόμματος, Αλβάρο Κουνιάλ.
Οι δύο ηγέτες είναι οι ομιλητές στην κεντρική εκδήλωση της Εργατικής Πρωτομαγιάς, που μετατρέπεται σε ογκωδέστατο συλλαλητήριο λαού και στρατού για το γιορτασμό της Επανάστασης.

Πηγές:
rizospastis.gr
iefimerida.gr
sansimera.gr


Ο Salgueiro Maia απευθύνεται στο πλήθος.

Συλλήψεις πρακτόρων της PIDE.

 

 

Σαν σήμερα, το 1792, γράφτηκε από τον λοχαγό του Μηχανικού Κλοντ Ζοζέφ Ρουζέ ντε Λιλ, η Μασσαλιώτιδα

Πηγή: sansimera.gr
και youtube.com

Πολεμικό επαναστατικό άσμα, που υιοθετήθηκε προοδευτικά ως Εθνικός Ύμνος της Γαλλίας.

Γράφτηκε στις 24 Απριλίου 1792 από τον λοχαγό του Μηχανικού Κλοντ Ζοζέφ Ρουζέ ντε Λιλ, τη νύκτα της κήρυξης του πολέμου μεταξύ Γαλλίας και Αυστρίας, προς τιμή του στρατάρχη Νίκολας Λούκνερ, ενός Βαυαρού που έγινε Γάλλος και έπαιξε σημαντικό ρόλο στη Γαλλική Επανάσταση. Ο πρωτότυπος τίτλος του εμβατηρίου είναι Πολεμικό Άσμα για τη Στρατιά του Ρήνου.

Μασσαλιώτιδα (Marseillaise) ονομάστηκε, επειδή τραγουδήθηκε από τους στρατιώτες της Μασσαλίας που έφτασαν στο Παρίσι και συμμετείχαν στην εξέγερση της 10ης Αυγούστου 1792, η οποία οδήγησε στην κατάργηση της Μοναρχίας, μεσούσης της Γαλλικής Επανάστασης. Η Μασσαλιώτιδα έγινε για πρώτη φορά Εθνικός Ύμνος της Γαλλίας στις 14 Ιουλίου 1795, ανήμερα της έκτης επετείου από την Πτώση της Βαστίλης.

Απαγορευμένη κατά τη διάρκεια της Αυτοκρατορίας και της Παλινόρθωσης, επειδή θεωρήθηκε επαναστατικό τραγούδι, η Μασσαλιώτιδα ξαναβρήκε την αίγλη της στην Επανάσταση του 1830, όταν ο Εκτόρ Μπερλιόζ την ενορχήστρωσε και την αφιέρωσε στον Ρουζέ Ντε Λιλ. Απαγορεύθηκε εκ νέου από το φιλοναζιστικό καθεστώς του Βισί, κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Το Σεπτέμβριο του 1944, με εγκύκλιο του Υπουργείου Παιδείας, η Μασσαλιώτιδα παίζεται στα σχολεία για να γιορτασθεί η Απελευθέρωση και να τιμηθούν οι μάρτυρες. Τα Συντάγματα του 1946 και 1958 καθιέρωσαν την Μασσαλιώτιδα ως τον Εθνικό Ύμνο της Γαλλίας (Άρθρο 2).

Για πολλά χρόνια η Μασσαλιώτιδα ήταν ο Ύμνος του Διεθνούς Επαναστατικού και Αριστερού κινήματος.
Οι στίχοι της Διεθνούς γράφτηκαν το 1870 από τον Εζέν Ποτιέ πάνω στη μουσική της Μασσαλιώτιδας.
Το 1871 υιοθετήθηκε ως Ύμνος της Παρισινή Κομμούνας και τραγουδήθηκε από τους απεργούς του Σικάγου στα αιματηρά γεγονότα του Χέιμαρκετ που οδήγησαν στην καθιέρωση της Εργατικής Πρωτομαγιάς.
Μαζί με τη Διεθνή, που είχε αποκτήσει τη δική της μουσική το 1888 από τον Πιερ Ντεζετέ, ήταν οι επίσημοι ύμνοι της Οκτωβριανής Επανάστασης στη Ρωσία.

Σταδιακά, η Μασσαλιώτιδα υποχώρησε και η Διεθνής επικράτησε ως ο Ύμνος του Διεθνούς Επαναστατικού και Αριστερού κινήματος.

Διασκευές της Μασσαλιώτιδας

  • Το 1882 ο ρώσος συνθέτης Πιοτρ Ιλιτς Τσαϊκόφσκι χρησιμοποίησε εκτεταμένα αποσπάσματα της Μασσαλιώτιδας για το συμφωνικό του κομψοτέχνημα 1812.
  • Γιανίκ Νοά: Oh Reve, ποπ διασκευή.
  • Τζάνγκο Ράινχαρντ: Echoes of France, τζαζ διασκευή.
  • Beatles: Διασκευασμένο απόσπασμα στο τραγούδι τους All you need is love.
  • Σερζ Γκενζμπούρ: Aux Armes et cetera, ρέγκε διασκευή με τη συμμετοχή του Ρόμπι Σέξπηρ, του Σλάι Ντένμπαρ και της Ρίτας Μάρλεϊ.
  • Οι καμπάνες του Δημαρχείου της βαυαρικής πόλης Χαμ παίζουν κάθε μέρα στις 12:05 μ.μ. τη Μασσαλιώτιδα, προς τιμή του διακεκριμένου τέκνου της στρατάρχη Νίκολας Λούκνερ.

La Marseillaise

Allons enfants de la Patrie,
Le jour de gloire est arrivé!
Contre nous de la tyrannie,
L’ étendard sanglant est levé, (bis)
Entendez-vous dans les campagnes
Mugir ces féroces soldats ?
Ils viennent jusque dans vos bras
Égorger vos fils, vos compagnes!

Aux armes, citoyens,
Formez vos bataillons,
Marchons, marchons!
Qu’un sang impur
Abreuve nos sillons!

Η Μασσαλιώτιδα

Εμπρός παιδιά της Πατρίδας,
Η μέρα της δόξας έφθασε!
Ενάντια στην τυραννία μας,
Το ματωμένο λάβαρο υψώθηκε, (δις)
Ακούστε τον ήχο στα λιβάδια
Το ουρλιαχτό αυτών των φοβερών στρατιωτών
Έρχονται ανάμεσά μας
Να κόψουν τους λαιμούς των γυιων και των συζύγων σας!

Στα όπλα πολίτες,
Σχηματίστε τα τάγματά σας,
Προελάστε, προελάστε!
Αφήστε το μολυσμένο αίμα
Να ποτίσει τα αυλάκια στα χωράφια μας!