Κατηγορία: Ανακοινώσεις ΜΕΤΑ

ΜΕΤΑ: Συνεχίζουμε τον αγώνα πιο δυναμικά και πιο αποφασιστικά.

meta-oyte-vima-piso2

Συμπληρώθηκαν πάνω από δύο χρόνια από την ιδρυτική συνδιάσκεψη του ΜΕΤΑ, που πραγματοποιήθηκε τον Μάρτη (14 & 15) του 2014. Δύο χρόνια που γέννησαν μεγάλες ελπίδες στους εργαζόμενους και τον ελληνικό λαό, ότι θα ανοίξει ο δρόμος για την απαλλαγή της χώρας μας απ’ τα μνημόνια και την επιτροπεία, αλλά ταυτόχρονα και μεγάλες απογοητεύσεις, μετά την πλήρη μνημονιακή μετάλλαξη του ΣΥΡΙΖΑ, την μετατροπή του υπερήφανου “ΟΧΙ” του ελληνικού λαού σε ταπεινωτικό “ΝΑΙ”, την υπογραφή και ψήφιση του 3ου μνημονίου από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και σήμερα από την εφαρμογή των πιο σκληρών μνημονιακών πολιτικών, στο ασφαλιστικό, τις ιδιωτικοποιήσεις, στα “κόκκινα” δάνεια και στα εργασιακά, καθώς και στη διαχείριση του προσφυγικού.

Η ομολογία μιας πολιτικής δύναμης, που θέλει να αυτοπροσδιορίζεται στην Αριστερά, ότι δεν υπάρχει άλλος δρόμος απέναντι στο μνημονιακό και νεοφιλελεύθερο μονόδρομο, εκτός απ’ αυτόν της υποταγής και της υλοποίησης των εντολών των δανειστών και του μεγάλου κεφαλαίου, αποτελεί ταυτόχρονα και το διαζύγιο από τις δυνάμεις εκείνες που αγωνίζονται για ελευθερία, εθνική ανεξαρτησία, λαϊκή κυριαρχία και κοινωνική δικαιοσύνη, που πρωτίστως είναι οι δυνάμεις της εργασίας στη χώρα μας.

Η συνομολόγηση του 3ου μνημονίου και ειδικά η αποδοχή του αξιώματος ότι, καμιά νομοθετική πρωτοβουλία της κυβέρνησης δεν προωθείται στη βουλή χωρίς την έγκριση των δανειστών, από τη μια πλήττει βάναυσα το ιδεολογικό-πολιτικό και αξιακό πλαίσιο της Αριστεράς και του προοδευτικού αντιμνημονιακού κινήματος και από την άλλη αποκαλύπτει πόσο εκτός πραγματικότητας είναι το “ιδεολόγημα” του “παράλληλου κυβερνητικού προγράμματος”.

Γίνεται πλέον καθαρό ότι τα μνημόνια ομογενοποιούν πολιτικές, πολιτικές δυνάμεις και πρακτικές και γι’ αυτό βλέπουμε να προσομοιάζουν μεταξύ τους όλο και περισσότερο τα επιχειρήματά τους και οι μέθοδοί τους, να θολώνουν σύμβολα, εικόνες, πρόσωπα και πολιτικές και να αναδεικνύονται ως διέξοδοι οι νέες διευρύνσεις ή οι οικουμενικές λύσεις με τις δυνάμεις εκείνες που μας έφεραν ως εδώ και που μέσα απ’ αυτές τις διαδικασίες, όχι μόνο αποκαθάρονται από τις αμαρτίες τους στην κολυμβήθρα του Σιλωάμ, αλλά επαναφέρονται και στην εξουσία.

Ταυτόχρονα ο τελευταίος χρόνος ήταν πολύ διδακτικός, καθώς διέλυσε αυταπάτες σχετικά με τον χαρακτήρα της Ευρωζώνης και της ίδιας της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αυταπάτες, που έχουν να κάνουν τόσο με τις δυνατότητες άσκησης διαφορετικής πολιτικής, υπέρ των λαϊκών στρωμάτων, στα πλαίσιά της Ε/Ε και της Ευρωζώνης όσο και σχετικά με το βάθος και το εύρος των αλλαγών που μπορεί να γίνουν από μια κυβέρνηση η οποία όμως δεν στηρίζεται σε ένα μαχητικό, αγωνιστικό, διεκδικητικό και μαζικό εργατικό-λαϊκό κίνημα, αλλά το χρησιμοποιεί μόνο για την κυβερνητική της ανάδειξη.

Μετά τις εκλογές του Γενάρη του 2015 είχαμε μεν κυβερνητική αλλαγή, αλλά αλλαγή πολιτικής δεν είχαμε. Υπό μία έννοια μάλιστα μπορούμε να πούμε ότι δυσκόλεψαν περισσότερο τα πράγματα, αφού, μετά τις εκλογές του Σεπτέμβρη, είχαμε τη διεύρυνση των πολιτικών κοινοβουλευτικών δυνάμεων του μνημονιακού μπλοκ, γεγονός που φαινομενικά δημιουργεί συνθήκες για τη συνέχιση της μνημονιακής διακυβέρνησης της χώρας και τη γενίκευση ενός κλίματος απογοήτευσης, ηττοπάθειας και ενίσχυσης της λανθασμένης αντίληψης ότι “όλοι το ίδιο είναι”.

Ειδικά το τελευταίο σε συνδυασμό με την κοινωνική εμπέδωση και τον ιδεολογικό εναγκαλισμό του θατσερικού δόγματος ΤΙΝΑ – δεν υπάρχει εναλλακτική λύση – μπορεί να εξαντλήσει τα αξιακά αποθέματα της Αριστεράς και του εργατικού κινήματος που λειτουργούσαν ως δεξαμενές στις δύσκολες στιγμές των πέτρινων χρόνων από τα οποία πέρασε και άντεξε το εργατικό-λαϊκό κίνημα.

Παρά ταύτα όμως είχαμε και σημαντικές κοινωνικές αντιστάσεις μετά τις εκλογές του περασμένου Σεπτέμβρη με αποκορύφωμα την πανελλαδική γενική απεργία στις 4/2/2016, που ξανάνοιξαν δρόμους και ελπίδες για την αντιμνημονιακή ανατροπή.

Οι αγώνες αυτοί και η μεγάλη κοινωνική δυσαρέσκεια που τους τροφοδοτεί αποδεικνύουν ότι το μνημονιακό πολιτικό σκηνικό, δεν σταθεροποιήθηκε, όπως πολλοί περίμεναν, μετά τις εκλογές της 20ης Σεπτέμβρη. Έχει ήδη μπει σ’ ένα νέο κύκλο αποσταθεροποίησής του, η οποία θα ενταθεί το αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα. Επομένως η αντιμνημονιακή ανατροπή παραμένει όχι μόνο αναγκαία, αλλά είναι και εφικτή.

ΣΗΜΕΡΑ ΑΝΑΓΚΑΙΑ ΟΣΟ ΠΟΤΕ Η ΠΟΛΙΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΑΓΩΝΩΝ ΚΑΙ ΤΟ ΑΝΑΤΡΕΠΤΙΚΟ-ΑΝΤΙΜΝΗΜΟΝΙΑΚΟ ΤΟΥΣ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ.

Επιβεβαιώθηκε και ισχύει και σήμερα η εκτίμησή μας, ότι στη μνημονική περίοδο κανένα αίτημα, ακόμη και το πιο μικρό, δεν μπορεί να ικανοποιηθεί ή κανένα εργασιακό δικαίωμα δεν θεωρείται δεδομένο και αυτονόητο, αν ταυτόχρονα δεν συνδεθεί με την πάλη για την απαλλαγή της χώρας μας απ’ τα μνημόνια και την ασφυκτική και ταπεινωτική διεθνή οικονομική και πολιτική επιτροπεία.

Είναι πολύ επίκαιρη η εκτίμηση του ΜΕΤΑ ότι “…Τα συνδικάτα, σε αυτές τις οικονομικές και πολιτικές συνθήκες, καλούνται να υπερβούν τον κοινωνικό τους ρόλο και, χωρίς να εγκαταλείπουν και να υποτιμούν τον αγώνα τους για τα επιμέρους αιτήματα, πρέπει να τον συνδέουν με την ανάγκη μιας εναλλακτικής πρότασης εξόδου από την κρίση, με νέα οικονομική, κοινωνική, πολιτική ατζέντα, που θα υπηρετεί τις ανάγκες των εργαζομένων και της κοινωνίας. Είναι υπόχρεα να κερδίσουν τις συνειδήσεις της μεγάλης πλειοψηφίας των εργαζομένων και να προσδιορίζουν το νόημα, το όραμα και την ελπίδα στους αγώνες των εργαζομένων.

Στο πλαίσιο αυτό πρέπει να προσδιορίσουμε τους αντιπάλους των εργαζομένων: τη μεγάλη εργοδοσία, τα μονοπώλια, τους τραπεζίτες, τους εφοπλιστές, τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές που προωθούνται, τους διεθνείς και ευρωπαϊκούς μηχανισμούς που τις επιβάλουν, όλο το μνημονιακό σύστημα που τις στηρίζει και τις κυβερνήσεις που τις εφαρμόζουν…” (Από την απόφαση της ιδρυτικής συνδιάσκεψης του ΜΕΤΑ – Μάρτης 2014).

Είναι λοιπόν απαραίτητη όσο ποτέ σήμερα η πολιτικοποίηση των αγώνων του εργατικού συνδικαλιστικού κινήματος και η σύνδεση των επιμέρους αιτημάτων με την ανάγκη για γενικότερες πολιτικές και κοινωνικές αλλαγές που έχει ανάγκη η χώρα μας.

Στο πλαίσιο αυτό πρέπει να θέσουμε σε προτεραιότητα την απόφασή μας να αγωνιστούμε για:

1. Την κατάργηση των μνημονίων και την ανατροπή των πολιτικών τους, μαζί με όσους είναι πρόθυμοι ή διαθέσιμοι να τις εφαρμόζουν.

2. Να προταχθεί η ικανοποίηση των λαϊκών-κοινωνικών αναγκών και όχι η αποπληρωμή του χρέους, με κύρια διεκδίκηση τη μονομερή διαγραφή τουλάχιστον του μεγαλύτερου μέρους του.

3. Να ανακεφαλαιοποιηθούν τα ασφαλιστικά ταμεία και όχι οι τράπεζες και να πληρώσουν όλοι όσοι πλούτισαν από τη διαχρονική καταλήστευσή τους.

4. Να εθνικοποιηθούν οι τράπεζες και να τεθούν υπό εργατικό-κοινωνικό έλεγχο, για να μπορούν να τροφοδοτηθούν, οι παραγωγικοί κλάδοι της οικονομίας και οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις, με ρευστότητα.

5. Να απλοποιηθεί το φορολογικό σύστημα και να υπάρξει δίκαιη κατανομή των βαρών με στόχο την φοροελάφρυνση και απαλλαγή των χαμηλών εισοδημάτων και τη φορολόγηση του μεγάλου κεφαλαίου και την αναδιανομή του παραγόμενου πλούτου υπέρ των εργαζομένων και των φτωχών λαϊκών στρωμάτων.

6. Να σταματήσουν οι ιδιωτικοποιήσεις και η εκποίηση της δημόσιας περιουσίας και να επανακτηθούν από το δημόσιο οι στρατηγικοί κλάδοι της οικονομίας και οι επιχειρήσεις που έχουν ιδιωτικοποιηθεί, για να αποτελέσουν τα παραγωγικά εργαλεία της νέας προσπάθειας ανασυγκρότησης της χώρας και

7. Να προωθηθεί ένα σχέδιο παραγωγικού μετασχηματισμού σε όφελος του λαού, που θα προχωρά στην αύξηση των μισθών και στην άμεση επαναφορά του κατώτατου μισθού στα 751 ευρώ και των ΣΣΕ, στην κατάργηση της ελαστικής και ενοικιαζόμενης εργασίας, στην επαναφορά του πενθήμερου και στη μείωση του εβδομαδιαίου χρόνου εργασίας, σε μαζικές προσλήψεις στις υπηρεσίες της υγείας, της παιδείας, της πρόνοιας και της τοπικής αυτοδιοίκησης και στη στελέχωση των ελεγκτικών μηχανισμών και των ασφαλιστικών ταμείων.

Τα παραπάνω φαντάζουν εξωπραγματικά μόνο για όσους κινούνται στο πλαίσιο των μνημονιακών και νεοφιλελεύθερων πολιτικών, ενώ είναι πολύ ρεαλιστικά με μια πολιτική που θα στηρίζεται στο λαό, θα προτάσσει τα συμφέροντά του και όχι την εξυπηρέτηση των δανειστών, θα επιλέγει τη σωτηρία του λαού και την αξιοπρέπεια της χώρας και όχι τη διάσωση του ευρώ και της Ευρωζώνης.

Στη βάση αυτών των εκτιμήσεων, των προγραμματικών μας επεξεργασιών και των αποφάσεων των αρμόδιων οργάνων του ΜΕΤΑ και κυρίως των αξιών που έχουμε διαμορφώσει στην πολύχρονη παρουσία των δυνάμεων που το συναποτελούν μέσα στους αγώνες του εργατικού συνδικαλιστικού κινήματος, σταθήκαμε σταθερά απέναντι στον εργοδοτικό, κυβερνητικό και κομματικό συνδικαλισμό. Αυτή μας η στάση εκτιμήθηκε και εκτιμάται από μια μεγάλη μερίδα εργαζομένων. Τα αρνητικά κρούσματα συνδικαλιστών που έβαλαν ως προτεραιότητα την υπεράσπιση, τον εξωραϊσμό και την ανοχή της μνημονιακής κυβερνητικής πολιτικής όχι απλά είναι καταδικαστέα από μεριάς μας, αλλά περίτρανα αποδεικνύουν ότι αυτοί οι συνδικαλιστές δεν έχουν καμία θέση πλέον στην κοινή μας συμπόρευση.

Μια επίπλαστη ενότητα δεν είναι αυτοσκοπός, ούτε μια παραλυτική ισορροπία αποτελεί επιδίωξή μας. Μένουμε σταθεροί στην ταξική θεώρηση των πραγμάτων και υπερασπιζόμαστε τα πραγματικά συμφέροντα της εργατικής τάξης, απέναντι στην εργοδοσία, απέναντι στις νεοφιλελεύθερες, αντιλαϊκές, αντικοινωνικές, βάρβαρες πολιτικές, απέναντι σε όλους αυτούς που τις εφαρμόζουν κι απέναντι στους πολιτικούς υπηρέτες τους.

ΕΚΤΙΜΗΣΗ ΤΗΣ ΣΗΜΕΡΙΝΗΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ ΚΑΙ ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΣΗ ΤΗΣ ΤΑΚΤΙΚΗΣ ΜΑΣ ΓΙΑ ΤΟ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ.

Είναι ανάγκη σήμερα να επικαιροποιήσουμε τις εκτιμήσεις μας και να απευθυνθούμε αποφασιστικά και με σαφήνεια προς τους εργαζόμενους, σημειώνοντας ότι:

1. Η πολιτική της κυβέρνησης για το ασφαλιστικό, όχι μόνο κινείται στο πλαίσιο των μνημονιακών πολιτικών που ακολουθούνται τα τελευταία χρόνια, αλλά είναι και βαθιά νεοφιλελεύθερη και αντικοινωνική. Στοχεύει σε νέα λεηλασία των συντάξεων και στην ολοκλήρωση της ανατροπής του δημοσίου, καθολικού, αναδιανεμητικού χαρακτήρα του ασφαλιστικού συστήματος, κάτι που αποτελεί στόχο των πολιτικών της ΕΕ και του νεοφιλελευθερισμού εδώ και 20 χρόνια τουλάχιστον.

2. Οι κινητοποιήσεις των εργαζομένων, των συνταξιούχων, των μικρών και μεσαίων ελεύθερων επαγγελματιών, επιστημόνων και αγροτών είναι δίκαιες και ο στόχος μας είναι η οικοδόμηση ενός αγωνιστικού κοινωνικού μετώπου, για την απόσυρση της αντιασφαλιστικής μεταρρύθμισης και για την ανατροπή της κυβερνητικής πολιτικής.

3. Το μέτωπο της παρέμβασής μας παραμένει σταθερό απέναντι στις μνημονιακές πολιτικές νέες και παλιές και στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ που τις εφαρμόζουν.

4. Μέσα στο μνημονιακό πλαίσιο δεν υπάρχουν περιθώρια άσκησης μιας διαφορετικής πολιτικής, ακόμη και για επιμέρους ζητήματα, ενώ χρησιμοποιούνται και οι οι ίδιες μέθοδοι για την επιβολή της.

5. Σε όλα τα προηγούμενα έρχεται να προστεθεί το τελευταίο διάστημα και η στάση της κυβέρνησης απέναντι στο προσφυγικό. Έτσι η κυβέρνηση, μαζί με τα μνημόνια, φέρνει το ΝΑΤΟ στο Αιγαίο και εμπλέκει την χώρα ενεργά στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου.

ΣΤΑΣΗ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΩΝ ΣΤΕΛΕΧΩΝ

Στην ιδρυτική μας συνδιάσκεψη τονίζαμε με έμφαση ότι: “…Τα φαινόμενα διαφθοράς, ιδιοτέλειας, πελατειακών σχέσεων, χρηματισμού αλλά και προσωπικής πολιτικής τακτικής αποτελούν μελανά σημεία για το σ.κ. και, χωρίς να αφορούν όλους, η εικόνα που εκπέμπουν συνδικαλιστικά στελέχη με τη συμπεριφορά και τη στάση τους αποτελεί προσβολή για όλους μας.

Συνδικαλιστές που έγιναν υπουργοί και από τη μια μέρα στην άλλη «άλλαξαν στρατόπεδο» συναλλαγής και «βολέματος», όπως και η πρόσδεση στα συμφέροντα του εργοδότη, απαξιώνουν το ρόλο και το ήθος των συνδικαλιστών, συνεπώς και το κύρος των συνδικάτων…” και ότι “…Ο συνδικαλισμός είναι συνυφασμένος με την ανιδιοτέλεια, την ηθική ακεραιότητα, τη δημοκρατική συμπεριφορά, το σεβασμό στη θέληση των εργαζομένων, και πρέπει να ξαναγίνει ένα ανάλογο υπόδειγμα…”.

Αυτά όταν τα λέγαμε δεν αφορούσαν μόνο τους άλλους, αλλά αποτελούσαν και μια προειδοποίηση για όλους μας ότι θα πρέπει να παραμείνουμε συνεπείς στις αρχές μας.

Δυστυχώς τέτοια φαινόμενα δεν αποφεύχθηκαν και γι’ αυτό τα καυτηριάσαμε απ’ την πρώτη στιγμή και διαχωρίσαμε τη θέση μας .

Είναι φανερό πλέον ότι υπάρχει ενορχηστρωμένη προσπάθεια απαξίωσης και αδρανοποίησης της παράταξης από συνδικαλιστές που επέλεξαν την ανοχή και υποστήριξη των μνημονιακών πολιτικών και ασκούν κυβερνητικό συνδικαλισμό.

Με τη δημόσια παρουσία τους και με τη στάση τους υπονομεύουν τις κινητοποιήσεις και “θολώνουν” την εικόνα της παράταξης, αφού δεν συμμετέχουν στις κινητοποιήσεις, δεν προπαγανδίζουν τις θέσεις της παράταξης και του σ.κ., αλλά είτε αναπαράγουν είτε δικαιολογούν τις κυβερνητικές επιλογές.

Έχουμε επίσης τη δημιουργία νέας συνδικαλιστικής παράταξης, της “ΣΥΜΜΑΧΙΑΣ”, η οποία εκτιμάμε ότι θέλει να αποτελέσει τον ιμάντα της κυβερνητικής πολιτικής μέσα στο εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα.

Ανάλογες πρακτικές σε διάφορους χώρους σε πρωτοβάθμιο και δευτεροβάθμιο επίπεδο, όπου η δημόσια εικόνα του ΜΕΤΑ “θόλωνε” και εξέπεμπε ένα διαφορετικό, απ’ τις ιδρυτικές του αρχές, μήνυμα, οδήγησαν πολλούς/ές συντρόφους/ισσες μας κυρίως στο δημόσιο τομέα, να προχωρήσουν στο διαχωρισμό, και ή να κατεβάσουν ξεχωριστά ψηφοδέλτια ή αφού συγκρότησαν συνδικαλιστικές κινήσεις να συνεργαστούν ως συλλογικότητες με άλλες αγωνιστικές ριζοσπαστικές δυνάμεις.

Τέτοιες προσπάθειες εμείς ως ΜΕΤΑ τις στηρίξαμε και τις στηρίζουμε, εφόσον κινούνται εντός του δικού μας πολιτικού-συνδικαλιστικού πλαισίου και μας εκπροσωπούν με τον πιο αυθεντικό τρόπο.

Σταθερή μας επιδίωξη, όπως επανειλημμένα έχουμε διακηρύξει δεν είναι η συγκρότηση μιας παράταξης που θα έχει αναφορά σε κάποια πολιτική δύναμη. Οι συνδικαλιστικές και πολιτικές μας αναφορές είναι στις αξίες, στα οράματα και στις ιδέες του εργατικού κινήματος και δεν περιορίζονται στα όρια κάποιου πολιτικού κόμματος.

Για την ένταξη ή τη συνεργασία με το ΜΕΤΑ δεν ζητείται πιστοποιητικό κοινωνικών φρονημάτων ή κομματικής επιλογής και ένταξης. Μοναδική προϋπόθεση είναι η συμφωνία με τις βασικές του αρχές και θέσεις και κυρίως η αγωνιστική και ανιδιοτελής δράση για τα συμφέροντα των εργαζομένων, καθώς επίσης και η ταξική θεώρηση των πραγμάτων και η αντίθεση σε κάθε εργοδοτικό, κυβερνητικό ή κομματικό συνδικαλισμό.

Στο ΜΕΤΑ έχουν λοιπόν θέση όλοι όσοι υπερασπίζονται σταθερά και με πάθος αυτές τις αρχές και αξίες και δεν κάνουν εκπτώσεις σ’ αυτές.

ΤΟ ΣΗΜΕΡΙΝΟ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΟ ΤΟΠΙΟ ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΜΑΣ

Παραμένουν επίκαιρες οι εκτιμήσεις της ιδρυτικής μας συνδιάσκεψης, για το συνδικαλιστικό τοπίο στη χώρα μας, που κάναμε στη συνδιάσκεψη όταν λέγαμε μεταξύ των άλλων ότι:

“… η κρίση του συνδικαλιστικού κινήματος και οι αιτίες που μας έφεραν μέχρις εδώ δεν εξηγούνται μονοσήμαντα. Υπήρξαν αντικειμενικές και υποκειμενικές αιτίες που συνέτειναν στην αποδιάρθρωση και την απαξίωσή του…”, όπως:

“…η ενσωμάτωση και η εξάρτηση της συνδικαλιστικής ηγεσίας ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ προς την κυβερνητική εξουσία και το πολιτικό σύστημα…”.

“…η διαρκής συρρίκνωση των στόχων τους, η ενασχόλησή τους με το ειδικό και το μερικό, με αποτέλεσμα να χάνεται από το οπτικό τους πεδίο η μεγάλη εικόνα της αντιπαράθεσης με τον ταξικό αντίπαλο…”.

“…η ενίσχυση της εργοδοτικής παρέμβασης στο συνδικαλιστικό κίνημα, κυρίως μέσα από τα επιχειρησιακά σωματεία, τις ενώσεις προσώπων και όχι μόνο…”.

“…η τρομοκρατία και η ένταση της μεθοδευμένης επίθεσης στα συνδικάτα…”.

“…η λαθεμένη επιλογή της ηγεσίας του ΠΑΜΕ να διασπάσει την κοινή δράση του συνδικαλιστικού κινήματος, στάση που είχε ως αποτέλεσμα την αποδυνάμωση της παρέμβασης των ταξικών δυνάμεων σε όλη την κλίμακα του κινήματος…”.

“…η αδυναμία – λόγω συσχετισμών – του αυτόνομου ταξικού ρεύματος να επηρεάσει τα πράγματα, παρά τις σημαντικές προσπάθειες που έκανε για να πρυτανεύσει η αγωνιστική ενότητα δράσης και να αποδυναμωθεί ο κυβερνητικός και εργοδοτικός συνδικαλισμός…”.

“…η χαμηλή συνδικαλιστική πυκνότητα, με εξαιρετικά χαμηλά ποσοστά, στον ιδιωτικό τομέα, και η ισχυρή βάση και μαζικότητα, αλλά με έντονα συντεχνιακά χαρακτηριστικά, στο δημόσιο τομέα, όπως επίσης το έλλειμμα στους νέους και στα «κοιτάσματα» της μισθωτής εργασίας, αποτελούν μερικές από τις αιτίες της κρίσης του σ.κ…”.

“…η αλματώδης αύξηση της ανεργίας και των απολύσεων, οι αλλαγές στο παραγωγικό πρότυπο- με την ανάπτυξη των υπηρεσιών και την ένταση της διεθνοποίησης της οικονομίας-, οι αλλαγές στη σύνθεση των μισθωτών, η δημιουργία του νέου, ευέλικτου εργασιακού προτύπου, η απορρύθμιση των εργασιακών σχέσεων, η κατάργηση των συλλογικών και κοινωνικών δικαιωμάτων – του εργατικού δικαίου, και η δραματική μείωση των εισοδημάτων αποτελούν πρόσθετες αιτίες της κρίσης του σ.κ. που αποδίδονται στους νέους όρους της καπιταλιστικής συσσώρευσης…” και τέλος ότι

“….όλα αυτά οδήγησαν στον κατακερματισμό των συμφερόντων μέσα στην εργατική τάξη, λειτούργησαν ανασταλτικά στη συγκρότηση ταξικής συνείδησης, αποδυνάμωσαν τη μαχητικότητα, τη συλλογική δράση και τη διαπραγματευτική δύναμη των συνδικάτων, ενώ ταυτόχρονα υπέσκαψαν την αυτοπεποίθηση και την αγωνιστικότητα των εργαζομένων…”.

Οι εξελίξεις στο συνδικαλιστικό κίνημα και ιδιαίτερα η παγίωση μιας οργανωτικής καχεξίας στη ΓΣΕΕ, που επιβεβαιώθηκε και στο πρόσφατο συνέδριό της, όπου έχουμε μια αναπαραγωγή ενός μηχανισμού και μιας ηγεσίας, που είναι ξεκομμένη απ’ την εργατική τάξη και που δεν αντιπροσωπεύει στην πραγματικότητα ούτε το 10% αυτής.

Οι συσχετισμοί που διαμορφώθηκαν στο τελευταίο συνέδριο της ΓΣΕΕ δείχνουν ότι δεν υπάρχει αντιστοίχηση στην κορυφή με τις διεργασίες που συντελούνται στη κοινωνία και στους χώρους εργασίας. Και αυτό γιατί ένα μεγάλο τμήμα της ηγεσίας της αναπαράγεται μέσα από διαδικασίες νοθείας και από σωματεία σφραγίδες.

Η κατάσταση αυτή φαίνεται να επηρεάζει λιγότερο ή περισσότερο όλα τα επίπεδα του εργατικού συνδικαλιστικού κινήματος, με αποτέλεσμα να εξαντλείται η αντιπαράθεση σε μια μάχη μηχανισμών και να διαφεύγει όλων η αναγνώριση μιας πραγματικότητας που κάνει αυτή την ηγεσία του συνδικαλιστικού κινήματος άχρηστη στα μάτια της συντριπτικής πλειοψηφίας του κόσμου της εργασίας.

Οι δυνάμεις του ΜΕΤΑ πρέπει να:

– είναι σε μετωπική και ανειρήνευτη σύγκρουση μ’ αυτές τις αντιλήψεις, νοοτροπίες και πρακτικές αυτής της συμβιβασμένης και γραφειοκρατικής ηγεσίας του εργατικού κινήματος και με στραμμένο το βλέμμα τους έξω τα συνδικαλιστικά γραφεία, να απευθυνθούν στο σύνολο της εργατικής τάξης και κυρίως σ’ αυτό το τμήμα που είναι άνεργο, ελαστικά εργαζόμενο, χωρίς ΣΣΕ και με μισθούς πείνας, που δεν εξασφαλίζει καν την αναπαραγωγή του.

– αγωνιστούν για την ένταξη των ανέργων και των επισφαλώς εργαζομένων στα συνδικάτα, αλλά να εφεύρουν και νέους, μαχητικούς και αποτελεσματικούς, τρόπους οργάνωσης, να καταστήσουν εμπροσθοφυλακή τα πιο πληττόμενα τμήματα της εργατικής τάξης, την ώρα που το «επίσημο» συνδικαλιστικό κίνημα φαίνεται να μην τα λογαριάζει καν.

– δημιουργήσουν σωματεία πραγματικά και όχι για λόγους συσχετισμών – εκεί που δεν υπάρχουν, ιδίως στους χώρους εργασίας της νέας γενιάς εργαζομένων.

– παρέμβουν στους κλάδους και τις επιχειρήσεις όπου η εργοδοσία, εκμεταλλευόμενη στην ανεργία και την επισφάλεια, έχει επιβάλλει τη συνδικαλιστική ερήμωση, να ενισχύσουν τους συναδέλφους που παρόλα αυτά υψώνουν ανάστημα μέσα στις δυσκολότερες συνθήκες, και να διδαχθούν από τη δράση τους.

Οι απόψεις ότι η ΓΣΕΕ πχ μπορεί να αλλάξει από τα μέσα, περιορίζουν τη δράση μας στον στενά συνδικαλισμένο κόσμο και χάνουν από τον ορίζοντα τη συντριπτική πλειοψηφία της εργατικής τάξης που είναι ασυνδικάλιστη, που βιώνει τη σκληρή πραγματικότητα και που δυστυχώς θεωρεί αυτή τη συνδικαλιστική ηγεσία όχι μόνο άχρηστη, αλλά και επικίνδυνη.

Για το λόγο αυτό σήμερα, σε διάκριση με τον εργοδοτικό, κυβερνητικό και κομματικό συνδικαλισμό, είναι απολύτως αναγκαία, η συγκρότηση ενός ευρύτερου αγωνιστικού-ταξικού μετώπου με πρωτοβάθμια σωματεία, ταξικές ομοσπονδίες, αγωνιστές εργαζόμενους και συνδικαλιστές:

– που θα παλέψει για να αποκαταστήσει το κύρος των συνδικάτων

– που θα ηγηθεί του αγώνα για την ανασύνταξη του εργατικού συνδικαλιστικού κινήματος σε ιδιωτικό και δημόσιο

– που θα αγωνιστεί για την άρση του διαχωρισμού και κατακερματισμού του και τη συγκρότηση ενιαίων και ισχυρών συνδικάτων που θα εκπροσωπούν όλους τους εργαζόμενους – ιδιωτικού και δημόσιου – Έλληνες και μετανάστες και τους άνεργους.

– που θα συντονίσει την πάλη του με τους μικρούς και μεσαίους ελεύθερους επαγγελματίες και επιστήμονες που προλεταριοποιούνται, τους αγρότες, κτηνοτρόφους, αλιείς, που καταστρέφονται, ώστε να μπει ένα τέλος στα βάσανα του ελληνικού λαού, στην παραγωγική παρακμή και στην επιτροπεία της χώρας μας.

Το ΜΕΤΑ χαιρετίζει τις μεγάλες λαϊκές κινητοποιήσεις της εργατικής τάξης, των νέων – κυρίως ελαστικά εργαζόμενων – της μικρομεσαίας αγροτιάς, των μισθωτών και αυτοαπασχολούμενων επιστημόνων και ελεύθερων επαγγελματιών, που ξέσπασαν το προηγούμενο διάστημα σε όλη τη χώρα.

Το ΜΕΤΑ στήριξε ενεργητικά αυτούς τους αγώνες και θεωρεί κεντρικό πολιτικό του καθήκον να συμβάλλει αποφασιστικά στο να συνεχιστούν, να ενταθούν, να συντονιστούν και να κλιμακωθούν.

Σε αυτή τη μάχη το ΜΕΤΑ επιδιώκει τη συνεργασία με όλες τις μαχόμενες δυνάμεις του εργατικού συνδικαλιστικού κινήματος, για να συμβάλει στον αναγκαίο παλλαϊκό ξεσηκωμό για την ανατροπή των μνημονιακών πολιτικών.

Η ΠΑΡΑΤΑΞΗ ΟΦΕΙΛΕΙ ΝΑ ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΘΕΙ ΣΤΑ ΚΑΘΗΚΟΝΤΑ ΤΗΣ ΣΥΓΚΥΡΙΑΣ

Παραμένουμε σταθεροί στις ιδρυτικές της αρχές και στις αξίες του εργατικού συνδικαλιστικού κινήματος.

Συνεχίζουμε να αντιπαλεύουμε απόψεις και πρακτικές που η επικράτησή τους στην ηγεσία του συνδικαλιστικού κινήματος το έφεραν στη σημερινή κατάσταση απαξίωσης και αναξιοπιστίας.

Οι έννοιες κυβερνητικός και εργοδοτικός συνδικαλισμός δεν συμβιβάζονται με τις αρχές μας και γι’ αυτό, με όσους τις υπηρετούν, τις δικαιολογούν και τις αναπαράγουν, δεν μπορεί να βρισκόμαστε στο ίδιο στρατόπεδο.

Οι δυνάμεις του ΜΕΤΑ που παραμένουν σταθερές στις αρχές της παράταξης καλούν και άλλες δυνάμεις, που έβγαλαν τα δικά τους συμπεράσματα από τη μέχρι τώρα πορεία τους και παραμένουν σταθερές στην υπεράσπιση των συμφερόντων της εργατικής τάξης, ανησυχούν και αυτές για την κατάσταση του εργατικού συνδικαλιστικού κινήματος και θέλουν να αγωνιστούν για την ταξική ανασυγκρότησή του, σε διάλογο και κοινή δράση για την ανατροπή των μνημονιακών πολιτικών, για την επαναφορά και διεύρυνση των εργασιακών, ασφαλιστικών και κοινωνικών δικαιωμάτων.

Εντός του επόμενου διαστήματος προχωράμε σε ευρεία πανελλαδική σύσκεψη συνδικαλιστών, με στόχο να εμπλουτίσουμε τις εκτιμήσεις μας, να ενισχύσουμε τα συλλογικά όργανα του ΜΕΤΑ και να προχωρήσουμε σε διεύρυνσή του με αγωνιστές συνδικαλιστές και συνδικαλιστικές κινήσεις που θέλουν να συμβάλουν ενεργά στην ταξική ανασυγκρότηση του συνδικαλιστικού κινήματος και με ορίζοντα το Φθινόπωρο να προχωρήσουμε σε συνδιάσκεψη, με στόχο να εκτιμήσουμε την νέα κατάσταση και την ανάγκη να εμβαθύνουμε ακόμη περισσότερο τις προγραμματικές μας επεξεργασίες.

Απρίλης 2016

Πρωτοβουλία για την ανασυγκρότηση του Μετώπου Ταξικής Ανατροπής (ΜΕΤΑ)

Για τη συγκρότηση ενός ευρύτατου ταξικού αγωνιστικού πόλου κόντρα στον εργοδοτικό, κυβερνητικό, γραφειοκρατικό και κομματικό συνδικαλισμό.

Για να δυναμώσει η πάλη για την ανατροπή των νεοφιλελεύθερων μνημονιακών κυβερνητικών πολιτικών.

meta-kokkino-kitrino2
Πηγή: ergasianet.gr

Το ΜΕΤΑ δοκιμάστηκε και άντεξε την περίοδο που ακολούθησε τις εκλογές του Γενάρη του 2015 και τη νίκη του ΣΥΡΙΖΑ, όταν κάποιοι πίστευαν ότι θα ακολουθούσε την πεπατημένη και θα διολίσθηε σε πρακτικές ενός νέου κυβερνητικού συνδικαλισμού. Το ΜΕΤΑ διέψευσε  όλους αυτούς και έμεινε σταθερό στη γραμμή της υπεράσπισης των πραγματικών συμφερόντων της εργατικής τάξης και όλων των εργαζομένων.

Έκανε πράξη αυτό που είχε διακηρύξει από την ίδρυσή του, ότι δηλαδή κρίνει τα κόμματα και τις κυβερνήσεις, όχι μ’ αυτά που λένε, αλλά κυρίως μ’ αυτά που πράττουν και ότι κριτήριο για τη στάση του απέναντι στις κυβερνητικές επιλογές είναι αν αυτές εξυπηρετούν τα συμφέροντα των εργαζομένων ή υπηρετούν τα συμφέροντα του κεφαλαίου.

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, παρά τις αρχικές ελπίδες που γέννησε, “πρόδωσε” την εμπιστοσύνη που της έδειξαν οι εργαζόμενοι και σήμερα εφαρμόζει την ίδια πολιτική, που ο ελληνικός λαός αποδοκίμασε. Με την προσχώρησή της δε στο μνημονιακό μπλοκ, γίνεται πιο επικίνδυνη, γιατί καλλιεργεί την ηττοπάθεια και την απογοήτευση στον Ελληνικό λαό και εμπεδώνει την άποψη ότι “όλοι είναι το ίδιο ”. Αξιοποιεί ταυτόχρονα το γεγονός ότι δεν έχει αντιμνημονιακή αντιπολίτευση μέσα στη βουλή, καθώς και ένα ισχυρό μαζικό κίνημα έξω απ’ αυτή, προκειμένου να εφαρμόζει τα βάρβαρα μέτρα και τις αντιλαϊκές μνημονιακές πολιτικές της.

Tο ΜΕΤΑ συνεχίζει σταθερά στη γραμμή της σύγκρουσης με τις αντεργατικές μνημονιακές πολιτικές που υλοποιεί και η σημερινή Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Όμως, επιμέρους στελέχη του προσδέθηκαν στο άρμα του νέου κυβερνητικού συνδικαλισμού σε σωματεία, σε ομοσπονδίες και σε χώρους δουλειάς και αντί να συγκρουστούν με αυτές τις πολιτικές και πρακτικές, με τη στάση τους «θολώνουν» την εικόνα του, με αποτέλεσμα να διαμορφώνεται μέσα στους εργαζόμενους αρνητική αίσθηση  για την παράταξή μας.

Το ΜΕΤΑ δεν είναι μόνο ο λόγος που εκφέρει κεντρικά, αλλά και το τι λένε τα μέλη και τα στελέχη του παντού, αν έχουν μια σαφή ταξική τοποθέτηση και θεώρηση της σημερινής πραγματικότητας και κυρίως βέβαια το ΜΕΤΑ είναι και το τι νομίζουν οι εργαζόμενοι ότι αυτό είναι και επίσης δεν μπορεί να λέει άλλα πράγματα από κλάδο σε κλάδο,  ή από πόλη σε πόλη.

Η συνέχιση μιας τέτοιας κατάστασης, η συστηματική προσπάθεια αδρανοποίησης της παράταξης και η εκφορά από ορισμένους ενός επαμφοτερίζοντος λόγου, που δημιουργεί συγχύσεις και προσπαθεί να δικαιολογήσει τη μνημονιακή μετάλλαξη της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και την υλοποίηση των βάρβαρων αντεργατικών και αντιλαϊκών πολιτικών, υπηρετεί κομματικές σκοπιμότητες, γεγονός που αντιστρατεύεται τις ιδρυτικές αρχές και τις αξίες του ΜΕΤΑ.

Η παράταξή μας μπορεί να παίξει καθοριστικό ρόλο στις σημερινές δύσκολες συνθήκες και κυρίως να δημιουργήσει τους όρους μιας δυναμικής επανάκαμψης της εργατικής τάξης και όλων των εργαζομένων στο προσκήνιο, για να μην περάσουν τα νέα βάρβαρα ασφαλιστικά και φορολογικά μέτρα, να μην ξεπουληθεί ο δημόσιος πλούτος της χώρας μας και να ανατραπεί η σημερινή μνημονιακή τάξη πραγμάτων. Σε αυτή την προσπάθεια δεν έχουν θέση οι αντιλήψεις και οι πρακτικές  του νέου κυβερνητικού συνδικαλισμού. Αντίθετα είναι ανάγκη με θάρρος να κάνει άνοιγμα σε νέες, ζωντανές συνδικαλιστικές δυνάμεις, στην κατεύθυνση συγκρότησης ενός ευρύτερου ταξικού πόλου που θα παίξει αποφασιστικό ρόλο στην αναγκαία ανασυγκρότηση του συνδικαλιστικού κινήματος.

Έχουμε τονίσει επανειλημμένα ότι σταθερή μας επιδίωξη δεν είναι η συγκρότηση μιας παράταξης που θα έχει αναφορά σε κάποιο πολιτικό κόμμα.

Οι συνδικαλιστικές και πολιτικές μας αναφορές είναι στις αξίες, στα οράματα και στις ιδέες του εργατικού κινήματος και δεν περιορίζονται στα όρια κάποιου πολιτικού κόμματος.

Μοναδική προϋπόθεση για την ένταξη ή τη συνεργασία με το ΜΕΤΑ είναι η συμφωνία με τις βασικές του αρχές και θέσεις, η αγωνιστική και ανιδιοτελής δράση για τα συμφέροντα των εργαζομένων και η αντίθεση σε κάθε εργοδοτικό, κυβερνητικό, γραφειοκρατικό ή κομματικό συνδικαλισμό.

Στο ΜΕΤΑ έχουν λοιπόν θέση όλοι, ανεξάρτητα πολιτικής ή άλλης επιλογής,  όσοι υπερασπίζονται σταθερά και με πάθος τις αρχές και τις αξίες του και δεν κάνουν εκπτώσεις σ’ αυτές.

Εκτιμούμε ότι είναι ανεπίτρεπτη η όποια καθυστέρηση στη διαδικασία απαλλαγής του ΜΕΤΑ από τα «βαρίδια» του νέου κυβερνητικού συνδικαλισμού.  Όσοι δεν το καταλαβαίνουν αυτό, ή έχουν αυταπάτες, ή βλέπουν κατά περίπτωση τη στάση τους με γνώμονα την προσωπική τους συνδικαλιστική “επιβίωση” και “αναπαραγωγή” στα όργανα του σ.κ, κάτι που είναι ξένο με τις αξίες και τις αρχές μας. Δεν μας ενδιαφέρει και δεν θα υποτάξουμε τις επιλογές μας στη διάσωση κάποιων συνδικαλιστικών παραγόντων.

Η αγωνιστική μας πορεία εδώ και πολλά χρόνια στο εργατικό κίνημα μάς επιβάλλει, μαζί με άλλους συντρόφους και συναγωνιστές συνδικαλιστές και πρωτοπόρους εργαζόμενους, να προχωρήσουμε στη δημοσιοποίηση των θέσεων μας για την αναγκαία, πλέον, ταξική ανασυγκρότηση του ΜΕΤΑ και στην πρωτοβουλία για την πραγματοποίηση πανελλαδικής σύσκεψης συνδικαλιστών του από τον ιδιωτικό και δημόσιο τομέα, το αμέσως επόμενο διάστημα.

 

Κείμενο Θέσεων

Ακολουθούν οι Υπογραφές

(περισσότερα…)

ΜΕΤΑ: Η Μ. Εβδομάδα «εβδομάδα των παθών» για εργαζόμενους και συνταξιούχους.

Πηγή: ygeionomikoi.gr

Η κυβέρνηση κατέθεσε στη βουλή το αντιασφαλιστικό-φορομπηχτικό νομοσχέδιο. Περίμενε τις μέρες της Μεγάλης Εβδομάδας και των εορτών του Πάσχα, ευελπιστώντας ότι έτσι θα συναντήσει τις λιγότερες δυνατές αντιδράσεις από τους εργαζόμενους και τον ελληνικό λαό.

Και μόνο αυτό το γεγονός, αποδεικνύει ότι πρόκειται για μια κυβέρνηση, όπως όλες οι προηγούμενες, που φοβάται τον ελληνικό λαόνομοθετεί καθ’ υπόδειξη των δανειστών και γρήγορα θα έχει το ίδιο τέλος, γιατί μπορεί η διάψευση των ελπίδων να δημιούργησε ηττοπάθεια και απογοήτευση, η σκληρή όμως πραγματικότητα που βιώνουν οι εργαζόμενοι, οι άνεργοι, οι συνταξιούχοι, οι ελεύθεροι επαγγελματίες και οι αγρότες, σύντομα θα μετατρέψει την απογοήτευση σε οργή και σε αγωνιστική κινητοποίηση.

Οι κινητοποιήσεις του προηγούμενου διαστήματος, όμως, με αποκορύφωμα την γενική πανεργατική-παλλαϊκή απεργία στις 4 Φλεβάρη, αποδεικνύουν ότι ο ελληνικός λαός δεν υποτάσσεται και ότι το μνημονιακό πολιτικό μπλοκ μπαίνει σε ένα νέο κύκλο πολιτικής αποσταθεροποίησης που μπορεί να κάνει τον αγώνα για την ανατροπή των μνημονίων, των μνημονιακών πολιτικών και όλων όσοι τις εφαρμόζουν, όχι μόνο αναγκαίο, αλλά και εφικτό.

Με το νομοσχέδιο αυτό, μειώνονται για 12η φορά οι συντάξεις, καθιερώνεται η εθνική σύνταξη, αυξάνονται τα χρόνια από 15 στα 20 για την πλήρη καταβολή της, και μειώνονται οι συντελεστές αναπλήρωσης της ανταποδοτικής σύνταξης, με αποτέλεσμα από το 70% που είναι σήμερα για την πλειοψηφία των εργαζομένων, να κατρακυλάνε στο 35,40% με 35 χρόνια εργασίας, καταργεί σταδιακά το ΕΚΑΣ, αυξάνει τις ασφαλιστικές εισφορές των ελεύθερων επαγγελματιών, των αυτοαπασχολουμένων και των αγροτών, οδηγεί στη σταδιακή κατάργηση των επικουρικών και ολοκληρώνει την ανατροπή του χαρακτήρα του ασφαλιστικού συστήματος και, από αλληλέγγυο και αναδιανεμητικό, μετατρέπεται σε κεφαλαιοποιητικό και ανταποδοτικό και οι συντάξεις σε προνοιακά επιδόματα.

Παράλληλα, με το νέο φορολογικό, προβλέπονται: η μείωση του αφορολόγητου, η αύξηση των φορολογικών συντελεστών για τα μικρομεσαία εισοδήματα και των εισφορών στα ασφαλιστικά ταμεία των εργαζομένων με μπλοκάκι, των ελεύθερων επαγγελματιών και των αγροτών – κτηνοτρόφων – αλιέων, που θα οδηγήσουν στην προλεταριοποίησή τους και στην καταστροφή πολλών κλάδων της ελληνικής οικονομίας, στην περαιτέρω έκρηξη της ανεργίας και στην αύξηση της μεταναστευτικής ροής των επιστημόνων, ιδιαίτερα των νέων.

Το ΜΕΤΑ καλεί τα συνδικάτα να οργανώσουν συντονισμένες μαζικές αντιδράσεις για να μην περάσουν αυτά τα μέτρα. Να ξεπεράσουν την απαράδεκτη στάση της ΓΣΕΕ, που σε συνεργασία με το ΠΑΜΕ έχουν προκηρύξει μια 48ωρη απεργία φάντασμα, και η μεν ΓΣΕΕ ακόμη δεν έχει προσδιορίσει την ημερομηνία, το δε ΠΑΜΕ συνεχίζει αυτές τις κρίσιμες ώρες να οργανώνει τις κομματικές του συγκεντρώσεις και να αρνείται την κοινή δράση όλων των ταξικών δυνάμεων και την οργάνωση μαζικών κινητοποιήσεων μέσα από τα συνδικάτα.

Καλούμε, τέλος, όλους τους εργαζόμενους, τους ανέργους και τους συνταξιούχους να συμμετέχουν μαζικά στις απεργίες, τις διαδηλώσεις και τις καταλήψεις που έχουν προγραμματιστεί για τις επόμενες μέρες από τα συνδικάτα.

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΚΑΙ ΠΟΡΕΙΑ
ΜΕΓΑΛΗ ΔΕΥΤΕΡΑ 25/4/2016, ΩΡΑ 6.30ΜΜ.
ΣΤΑ ΧΑΥΤΕΙΑ – ΟΜΟΝΟΙΑ

ΜΕΤΑ Υγειονομικών: Με φθαρμένα υλικά δεν χτίζουμε το καινούργιο.

META_YGEIONOMIKON

Η κρίση στις γραμμές του Μετώπου Ταξικής Ανατροπής (ΜΕΤΑ) που σοβεί εδώ και μήνες, εξαιτίας της πρόσδεσης μέρους των στελεχών του στον κυβερνητικό συνδικαλισμό, φαίνεται ότι κορυφώνεται και τις τελευταίες μέρες δρομολογούνται εξελίξεις που θα ξεκαθαρίσουν το τοπίο.

Η πρωτοβουλία του Γραμματέα του Μετώπου Ταξικής Ανατροπής Γιώργου Χαρίση να θέσει «επί τον τύπον των ήλων» το ζήτημα της συνύπαρξης στις γραμμές της παράταξης συνδικαλιστών, που κρατούν με συνέπεια την ταξική γραμμή που είχε και συνεχίζει να έχει το ΜΕΤΑ μέσα στο εργατικό κίνημα, μαζί με τους όψιμους κυβερνητικούς συνδικαλιστές, τάραξε τα νερά στις γραμμές της παράταξης και ανοίγει το δρόμο για να ξεκαθαρίσει το τοπίο.

Ιδιαίτερα αυτή την κρίσιμη περίοδο που το νεομνημονιακό μπλοκ ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ επιχειρεί να περάσει την πλήρη κατάργηση της Κοινωνικής Ασφάλισης και να συνυπογράψει στην πράξη ένα 4ο μνημόνιο, οι δυνάμεις του ΜΕΤΑ δεν μπορούν να «πατούν σε δύο βάρκες».

Μας προξενεί εντύπωση η στάση συνδικαλιστών του ΜΕΤΑ που στο όνομα της συμπόρευσης το προηγούμενο χρονικό διάστημα με  άλλα συνδικαλιστικά στελέχη που σήμερα έχουν προσχωρήσει στον κυβερνητικό συνδικαλισμό, ανέχονται αυτήν την επιλογή. Το συνέδριο της ΓΣΕΕ και η στάση κάποιων συνδικαλιστών του ΜΕΤΑ απέναντι στον νέο κυβερνητικό συνδικαλισμό προξενεί κατάπληξη στις δυνάμεις του ΜΕΤΑ Υγειονομικών.

Το ΜΕΤΑ Υγειονομικών που βίωσε αυτή την κατάσταση, έγκαιρα πήρε τα αναγκαία μέτρα για να απεγκλωβιστεί από τις δυνάμεις του νέου κυβερνητικού συνδικαλισμού.

Έχοντας αυτή την τραυματική αλλά και λυτρωτική εμπειρία στην παράταξη μας, ως Γραμματεία του ΜΕΤΑ Υγειονομικών καλούμε όλα τα συνδικαλιστικά στελέχη του ΜΕΤΑ, σε ιδιωτικό και δημόσιο τομέα, που δεν ανέχονται αυτή την κατάσταση, να συνταχθούν με την πρωτοβουλία του Γραμματέα του ΜΕΤΑ Γιώργου Χαρίση. Έτσι θα γίνει πράξη η βασική στόχευση του Μετώπου Ταξικής Ανατροπής που ήταν και είναι η ανασύνταξη των ταξικών αγωνιστικών δυνάμεων, με στόχο την υπεράσπιση των συμφερόντων της εργατικής τάξης και την ανατροπή των μνημονιακών πολιτικών.

Συμπερασματικά:  «με φθαρμένα υλικά δεν χτίζουμε το καινούργιο»

H Γραμματεία του ΜΕΤΑ Υγειονομικών

ΜΕΤΑ: Να μην περάσει η νέα λεηλασία συντάξεων και εισοδημάτων.

meta-040216

Την Πέμπτη 21 Απρίλη 2016, κατατίθεται στη βουλή το αντιασφαλιστικό νομοσχέδιο της κυβέρνησης. Όπως είχαμε προβλέψει, ακόμη απ’ τη δημοσιοποίηση των προτάσεών της απέναντι στους δανειστές, αυτό το νομοσχέδιο είναι ακόμη χειρότερο, αφού μειώνει ακόμη περισσότερο την εθνική σύνταξη και αυξάνει τα χρόνια από 15 στα 20 για την πλήρη καταβολή της, καθώς και τα ποσοστά αναπλήρωσης της ανταποδοτικής σύνταξης, με αποτέλεσμα από το 70% που είναι σήμερα για την πλειοψηφία των εργαζομένων, να κατρακυλάνε στο 35,40% με 35 χρόνια εργασίας.

H κυβέρνηση με το 3ο μνημόνιο, αφού πρώτα αύξησε σ’ όλους τους εργαζόμενους τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης στα 40 χρόνια εργασίας και στα 62–67 και ανέτρεψε ώριμα και θεμελιωμένα συνταξιοδοτικά δικαιώματα χιλιάδων εργαζομένων, τώρα δίνει το τελειωτικό χτύπημα στις συντάξεις και ολοκληρώνει την ανατροπή του χαρακτήρα του ασφαλιστικού συστήματος και, από αλληλέγγυο και αναδιανεμητικό, τον μετατρέπει σε κεφαλαιοποιητικό και ανταποδοτικό και τις συντάξεις σε προνοιακά επιδόματα.

Ταυτόχρονα με τις ήδη ισχύουσες διατάξεις για τις επικουρικές συντάξεις, τις οποίες η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ έθεσε σε εφαρμογή μετά το καλοκαίρι, με τη ρήτρα μηδενικού ελλείμματος, την περικοπή των κοινωνικών πόρων και την μη δυνατότητα ενίσχυσής τους από το κράτος, άμεσα θα περικοπούν δραματικά ενώ με μαθηματική ακρίβεια πολύ σύντομα θα καταργηθούν οριστικά.

Το επιχείρημα ότι η κυβέρνηση εγγυάται τις κύριες συντάξεις αποδείχτηκε αίολο, αφού και αυτές μειώνονται, πολύ περισσότερο δε όταν με την σταδιακή κατάργηση των επικουρικών αφαιρείται μεγάλο μέρος του εισοδήματος από τους συνταξιούχους.

Παράλληλα με το νέο φορολογικό νομοσχέδιο, προβλέπεται η μείωση του αφορολόγητου, η αύξηση των φορολογικών συντελεστών για τα μικρομεσαία εισοδήματα και των εισφορών στα ασφαλιστικά ταμεία των εργαζομένων με μπλοκάκι, των ελεύθερων επαγγελματιών και των αγροτών-κτηνοτρόφων-αλιέων, που θα οδηγήσουν στην προλεταριοποίησή τους και στην καταστροφή πολλών κλάδων της ελληνικής οικονομίας, στην περαιτέρω έκρηξη της ανεργίας και στην αύξηση της μεταναστευτικής ροής των επιστημόνων, ιδιαίτερα των νέων.

Το ΜΕΤΑ καλεί όλους τους εργαζόμενους και τον ελληνικό λαό να σταθούν απέναντι στο νέο ασφαλιστικό και φορολογικό νομοσχέδιο και τις συνδικαλιστικές οργανώσεις, σε συντονισμό με τα άλλα πληττόμενα κοινωνικά στρώματα, να μπουν στη μάχη και με πολύμορφες δράσεις, συλλαλητήρια, καταλήψεις και απεργίες, να οργανώσουν την αντίσταση απέναντι σ’ αυτή τη νέα επίθεση της κυβέρνησης και των δανειστών.

Από το Γραφείο Τύπου του ΜΕΤΑ, 20-04-16

ΜΕΤΑ: Αλληλεγγύη στους Γάλλους εργαζόμενους.

gallia-cgt2

Το Μέτωπο Ταξικής Ανατροπής (ΜΕΤΑ) εκφράζει την αμέριστη αλληλεγγύη του και χαιρετίζει τις κινητοποιήσεις των εργαζομένων και των συνδικάτων, ενάντια στο νόμο για την Εργασία στη Γαλλία.

Οι μεγαλειώδης κινητοποιήσεις και οι μαζικές συγκεντρώσεις σε όλη τη Γαλλία αποτελούν πηγή έμπνευσης για τους μελλοντικούς μας αγώνες.

Καταδικάζουμε απερίφραστα την χρησιμοποίηση αστυνομικής βίας ενάντια στους απεργούς και τους διαδηλωτές.

Από το 2010, που η χώρα μας μπήκε στο μνημονιακό ζυγό, η ανεργία υπερδιπλασιάστηκε (26%), ολόκληροι κλάδοι της οικονομίας κατέρρευσαν και εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενοι περιθωριοποιηθήκαν ή μετανάστευσαν στο εξωτερικό.

Αυτές τις μέρες η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ πρόκειται να φέρει προς ψήφιση νέα μέτρα, με αυξήσεις στους φόρους και για 12η φορά περικοπή συντάξεων ενώ θα ακολουθήσει και στην Ελλάδα νόμος για την Εργασία.

Με την κατάθεση των μέτρων για ψήφιση στη βουλή, περίπου στα τέλη Απρίλη, τα συνδικάτα στην Ελλάδα έχουν ανακοινώσει την πραγματοποίηση 48ωρης γενικής απεργίας.

Ο αγώνας σας δείχνει στους εργαζόμενους όλης της Ευρώπης ότι ο μόνος δρόμος για την ανατροπή της λιτότητας και των νεοφιλελεύθερων πολιτικών, είναι ο δρόμος του αγώνα. Ένας αγώνας που θα βάζει τις ζωές μας πάνω από τα κέρδη τους.

Για μία ακόμη φορά εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας στον αγώνα σας που σήμερα είναι η εμπροσθοφυλακή των κοινών μας αγώνων στην Ευρώπη.

ΟΧΙ ΣΤΗ ΛΙΤΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΑΥΤΑΡΧΙΣΜΟ

ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ – ΡΗΞΗ – ΑΝΥΠΑΚΟΗ
ΣΤΙΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ
ΚΑΙ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ

Αθήνα – Απρίλης 2016

ΜΕΤΑ: Υποδεχόμαστε την πορεία κατά της ανεργίας και πορευόμαστε προς το Σύνταγμα, Κυριακή 10/4.

meta-kokkino-kitrino2

Το Μέτωπο Ταξικής Ανατροπής (ΜΕΤΑ) χαιρετίζει την πορεία κατά της ανεργίας, που οργανώνεται με πρωτοβουλία του Δήμου Πατρέων και καλεί όλους τους εργαζόμενους σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, τους συνταξιούχους, τους άνεργους, τη νεολαία αλλά και τους πολίτες από όπου περνά η πορεία κατά της ανεργίας να εκφράσουν την αλληλεγγύη τους και να συμμετάσχουν ενεργά σε όλα τα σημεία της διαδρομής. Ιδιαίτερα, καλεί τον κόσμο της εργασίας στην πρωτεύουσα να δώσει δυναμικό «παρών» με την είσοδο της πορείας στην Αθήνα (Χαϊδάρι, ώρα 12μ.) αλλά και στην κατάληξή της στην πλατεία Συντάγματος (ώρα 6μμ.).

Από το 2010, που η χώρα μας μπήκε στο μνημονιακό ζυγό, η ανεργία υπερτριπλασιάστηκε, ολόκληροι κλάδοι της οικονομίας κατέρρευσαν και εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενοι περιθωριοποιηθήκαν ή μετανάστευσαν στο εξωτερικό.

Οι ελπίδες που γεννήθηκαν στις εκλογές του Γενάρη του 2015, ότι μπορεί να έμπαινε ένα τέρμα στα μνημόνια και στην επιτροπεία της χώρας μας, γρήγορα εξανεμίστηκαν. Και η ανάγκη της συγκρότησης ενός ευρύτερου ταξικού, αγωνιστικού κοινωνικού μετώπου, που θα πάρει στα χέρια του τον αγώνα για την κατάργηση των μνημονίων, την επαναφορά των εργατικών κατακτήσεων και τη σύγκρουση με την Ευρωπαϊκή Ένωση και την Ευρωζώνη, είναι απολύτως αναγκαία και επιβεβλημένη σήμερα, αν θέλουμε να ανοίξει μια νέα σελίδα στη χώρα μας για να την ανάκτηση της εθνικής ανεξαρτησίας, της λαϊκής κυριαρχίας και της παραγωγικής ανάπτυξης της χώρας μας σε όφελος του λαού, για να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά και ριζικά η μάστιγα της ανεργίας.

Κατά συνέπεια, ο αγώνας κατά της ανεργίας και η διεκδίκηση σταθερών εργασιακών σχέσεων, πλήρους απασχόλησης και δικαιωμάτων, αφορά στο σύνολο της ελληνικής κοινωνίας.

Για το λόγο αυτό, η μαζική συμμετοχή των εργαζομένων, των ανέργων, των συνταξιούχων και των νέων στην υπερμαραθώνια πορεία Πάτρα-Αθήνα και στη συγκέντρωση στο Σύνταγμα θα στείλει ένα μήνυμα αντίστασης του ελληνικού λαού απέναντι στην ελληνική κυβέρνηση και σ’ όλες τις δυνάμεις του μνημονιακού μπλοκ που ευθύνονται για τη δραματική αύξηση της ανεργίας.

Τέλος, το ΜΕΤΑ δηλώνει ότι αντιπροσωπεία του θα υποδεχθεί την πορεία στο Χαϊδάρι και θα πορευτεί μαζί της προς το Σύνταγμα.

06-04-16
Από το γραφείο Τύπου του ΜΕΤΑ