Κατηγορία: Αντιφασιστικά-Αντιρατσιστικά

Η κυβέρνηση εγκληματεί σε βάρος των προσφύγων

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Η κυβέρνηση εγκληματεί σε βάρος των προσφύγων

Η Λαϊκή Ενότητα καταδικάζει με τον πιο απόλυτο τρόπο την ρατσιστική κατασταλτική πολιτική που ακολουθεί η κυβέρνηση Μητσοτάκη στο προσφυγικό. Πρόκειται για μια αδιανόητη τιμωρητική πολιτική που επιρρίπτει ευθύνες στους ίδιους πρόσφυγες για τις απάνθρωπες συνθήκες που βιώνουν.

Η ΝΔ έχει υιοθετήσει πλήρως το δόγμα «κάντε τους τον βίο αβίωτο» και τις αποκρουστικές απόψεις των πιο ακροδεξιών στελεχών της. Με υποκρισία που περισσεύει, προσπαθεί, μάλιστα, με την βοήθεια των μεγάλων ΜΜΕ που την στηρίζουν, να καλύψει τις ρατσιστικές πολιτικές της με έναν δήθεν «ανθρωπιστικό» μανδύα καταγγελίας των απάνθρωπων συνθηκών που, πράγματι, βιώνουν συνεχώς εδώ και χρόνια οι πρόσφυγες στα νησιά. Την ίδια ώρα που εξαγγέλλει πλωτά αντιπροσφυγικά φράγματα στο Αιγαίο, που θα έχουν ως αποτέλεσμα την αύξηση των προσφυγικών πνιγμών.  Ενώ προετοιμάζει κλειστά στρατόπεδα – φυλακές  και ταχείες απελάσεις για ανθρώπους που το μόνο «έγκλημα» τους είναι ότι προσπαθούν να ζήσουν, καθώς  οι χώρες τους βομβαρδίζονται και καταστρέφονται  από ιμπεριαλιστικούς πολέμους και πολιτικές που τροφοδοτούν την προσφυγιά και την διαπλανητική ακραία φτώχεια. Πολέμους στους οποίους σχεδιάζει να ενισχύσει την συμμετοχή της, παραδίδοντας νέες βάσεις στο ΝΑΤΟ για την διεξαγωγή τους.

Εκμεταλλεύεται έτσι τις πολιτικές κοινωνικού αποκλεισμού και εγκλωβισμού των προσφύγων που ασκήθηκαν και επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ,  για να ενθαρρύνει  έναν ρατσισμό «αγανακτισμένων» που της είναι χρήσιμος για την τεχνητή διαίρεση της κοινωνίας και την περαιτέρω καλλιέργεια της αντίληψης του αναλώσιμου ανθρώπου.  Για να συγκαλύψει τις δικές της ευθύνες για τον συνεχιζόμενο εγκλωβισμό των προσφύγων στη χώρα μας στο πλαίσιο της αποδοχής και της εφαρμογής των Κανονισμών του Δουβλίνου, που έχουν μεταβάλει την χώρα μας σε τοποτηρητή των αντιπροσφυγικών πολιτικών της ΕΕ.

Η Λαϊκή Ενότητα  εκφράζει την αλληλεγγύη της στους πρόσφυγες της Λέσβου, που αντιμετώπισαν μια άγρια καταστολή όταν διαδήλωσαν ειρηνικά κατά των συνθηκών διαβίωσης τους και των ακροδεξιών, ρατσιστικών σχεδίων της κυβέρνησης: η διεκδίκηση μιας ζωής με αξιοπρέπεια και ασφάλεια δεν αποτελεί «κατάχρηση φιλοξενίας», είναι υποχρέωση του κάθε ανθρώπου να αγωνίζεται για τα δικαιώματά του.

Η ΛΑ.Ε. παλεύει, στο πλαίσιο του συνολικού αντιρατσιστικού κινήματος, για τον τερματισμό του εγκλωβισμού των προσφύγων στα νησιά, με την αποδέσμευση της Ελλάδας από τους Κανονισμούς του Δουβλίνου. Για την κατάργηση της επονείδιστης συμφωνίας ΕΕ – Τουρκίας, που νομιμοποιεί τις αποτρεπτικές πολιτικές της Ευρώπης – Φρούριο και ευθύνεται για τους μαζικούς πνιγμούς στο Αιγαίο.  Απαιτεί την καθιέρωση διαύλων ελεύθερης μετακίνησης των προσφύγων προς τις χώρες της Ευρώπης στις οποίες επιθυμούν να ζήσουν, συμπεριλαμβανομένης της χώρας μας. Απαιτούμε την εφαρμογή της συνθήκης της Γενεύης για τους πρόσφυγες.

Απαιτεί αξιοπρεπείς δομές στέγασης των προσφύγων στην ενδοχώρα, εντός του κοινωνικού ιστού των πόλεων και την ισότιμη πρόσβαση τους στην κοινωνική ζωή, στην υγεία, την παιδεία και την εργασία.

Απαιτεί την κατάργηση των hot spots και τον κέντρων κράτησης προσφύγων. Θα παλέψουμε για ανάκληση κάθε σχεδίου φυλάκισης των προσφύγων σε κλειστά κέντρα διαβίωσης.

Παλεύουμε και θα συνεχίσουμε να παλεύουμε για ένα μεγάλο αντιπολεμικό – αντιιμπεριαλιστικό κίνημα, που αποτελεί την μόνη απάντηση στις συνθήκες που δημιουργούν την προσφυγιά.

Επιτροπή Δικαιωμάτων ΛΑ.Ε
5/2/2020

Καλάβρυτα 1943: Μια σφαγή ανεξιλέωτη.

Χαρακτικό-από-παράνομο-λεύκωμα-της-ΚατοχήςΧαρακτικό από παράνομο λεύκωμα της Κατοχής.

Του Ανδρέα Δενεζάκη
Πηγή: imerodromos.gr

Καλάβρυτα, Δευτέρα, 13 Δεκέμβρη του 1943. Η καμπάνα της Μητρόπολης άρχισε να χτυπά από τα ξημερώματα. Σε λίγο ήρθε η διαταγή να συγκεντρωθούν όλοι οι κάτοικοι της πόλης στο Δημοτικό Σχολείο, έχοντας μαζί τους μια κουβέρτα και τρόφιμα για μια μέρα. Νέοι, γέροι, γυναίκες και παιδιά συγκεντρώθηκαν, ανήσυχοι, στο σχολείο. Οι Γερμανοί και οι γερμανοντυμένοι συνεργάτες τους, «Έλληνες» των Ταγμάτων Ασφαλείας, προσπάθησαν να καθησυχάσουν τον κόσμο. Ό,τι είχαν να κάνουν στα Καλάβρυτα, το είχαν κάνει τις προηγούμενες μέρες. Είχαν πάρει στα χέρια τους κατάλογους με τα ονόματα των ανταρτών και των οικογενειών τους, είχαν κάψει και γκρεμίσει τα σπίτια τους, μια και δεν τους βρήκαν εκεί. Το ξενοδοχείο «Χελμός», που το είχαν χρησιμοποιήσει σαν νοσοκομείο οι αντάρτες, καταστράφηκε ολοσχερώς με πυρκαγιά. Ο Πρόεδρος του Κοινοτικού Συμβουλίου Χρ. Παπανδρέου, ο Αρχιμανδρίτης Δωρόθεος, ο γυμνασιάρχης Αντώνης Οικονόμου, ο καθηγητής γυμνασίου Α. Δημόπουλος, ο επιθεωρητής των δημοτικών σχολείων Θ. Παπαβασιλείου, ο διευθυντής του υποκαταστήματος της Εθνικής Τράπεζας Μήτσος Σαμψαρέλος, και τόσοι άλλοι επιφανείς πολίτες, είχαν συνεργαστεί μαζί τους σε ότι τους ζήτησαν. Το μόνο που έμενε ήταν μια ομιλία σε όλους τους άνδρες, ξεχωριστά, από τους Γερμανούς ώστε να παραμείνουν φιλήσυχοι, νομοταγείς και να μην βοηθούν τους αντάρτες.

Το χρονικό

Γύρω στις 9 το πρωί χώρισαν τα γυναικόπαιδα από τους άνδρες πάνω των 14 και έως 65 ετών. Κλείδωσαν τα γυναικόπαιδα στο σχολείο και οδήγησαν τον ανδρικό πληθυσμό λίγο έξω από την πόλη, σε έναν μικρό λόφο, στο χωράφι του δάσκαλου Καπή. Τους έβαλαν στη μέση και έστησαν γύρω – γύρω πολυβόλα. Την ίδια ώρα άλλα τμήματα Γερμανών στρατιωτών και ταγματασφαλιτών άρχισαν να λεηλατούν και να καταστρέφουν την πόλη. Το μεσημέρι, στις 2.34 (το ιστορικό ρολόι της εκκλησίας της πόλης μένει σταματημένο μέχρι σήμερα), μια φωτοβολίδα που έπεσε από την πόλη έδωσε το σύνθημα. Η διαταγή δίνεται από επικεφαλής του αποσπάσματος Γερμανό λοχία Τένερ και οι τριάντα πέντε Γερμανοί στρατιώτες που χειρίζονταν τα πολυβόλα άρχισαν να ξερνούν το θάνατο. Οι άτυχοι άντρες πέφτουν νεκροί ο ένας μετά τον άλλο. Εκατοντάδες νεκρά κορμιά σχηματίζουν έναν μεγάλο σωρό. Οι φονιάδες τελειώνουν το έργο τους με χαριστικές βολές σε ότι κινείται, ότι βογγάει ακόμα, στο ματωμένο κουβάρι. Πάνω από 650 οι νεκροί. Ορφάνεψε η πόλη. Κατάφεραν να σωθούν μόνο 13 άτομα που σκεπάστηκαν από τους νεκρούς συμπολίτες τους και θεωρήθηκαν νεκροί από τους ναζί. Σώθηκαν επίσης όσοι άκουσαν το κάλεσμα του ΕΛΑΣ και έφυγαν από τα Καλάβρυτα όταν έφτασαν οι Γερμανοί καθώς και όσοι κατάφεραν να δραπετεύσουν κατά την περίοδο της παραμονής των Γερμανών στη πόλη τις προηγούμενες μέρες.

Η τραγωδία συνεχίστηκε για τις γυναίκες των Καλαβρύτων. Οι φασίστες έβαλαν φωτιά στο σχολείο που είχαν κλειδώσει τα γυναικόπαιδα και τους γέροντες. Σε κατάσταση αλλοφροσύνης έριχναν τα παιδιά τους από τα παράθυρα, κατάφεραν να σπάσουν τις πόρτες και αντίκρισαν όλοι τη φρίκη που μπόρεσε να γεννήσει η αποκτήνωση του φασισμού. Χαροκαμένες μάνες και κόρες, χήρες και αδελφές έμειναν να κλάψουν και να θάψουν τους νεκρούς τους και αγωνίστηκαν να μαζέψουν όσο κουράγιο τους απόμενε να συνεχίσουν να ζουν για να κρατήσουν τα Καλάβρυτα ζωντανά.

«Οι Ούννοι κολυμπάν στο αίμα»

Στις 24 Δεκέμβρη του 1943, σε μία έκτακτη έκδοσή του, ο «Ριζοσπάστης», κάτω από τον τίτλο: «Η ΤΡΑΓΩΔΙΑ ΤΩΝ ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ» και υπέρτιτλο – ΟΙ ΟΥΝΝΟΙ ΚΟΛΥΜΠΑΝ ΣΤΟ ΑΙΜΑ», έγραφε:

«Στα Καλάβρυτα ξετυλίχτηκε μια φρικαλέα πράξη απ’ την πιο φοβερή τραγωδία που έζησε η Ελλάδα και ολόκληρη η Ευρώπη. Ορδές των Ούννων έκαναν επιδρομή και μπήκαν στα Καλάβρυτα που ο πληθυσμός είχε αδειάσει και αποσύρθηκε ολόκληρος στα βουνά. Οι άνανδροι Ούννοι, βαρβαρότεροι και απ’ τις άγριες φυλές της ζούγκλας, κάλεσαν τον πληθυσμό να ξαναγυρίσει στα Καλάβρυτα με την υπόσχεση ότι δεν είχε να πειραχτεί κανένας. Ο πληθυσμός ξαναγύρισε και τότε οι Ούννοι, οι προστάτες των Ράλληδων Ντερτιλήδων, ρίχτηκαν στην εξόντωση των αθώων και ανυπεράσπιστων ανθρώπων. Έκλεισαν όλα τα γυναικόπαιδα σε ένα σχολείο και έβαλαν φωτιά. Τυλιγμένες απ’ τις φλόγες οι γυναίκες πάλεβαν να σπάσουν τις πόρτες, ενώ έριχναν τα παιδιά όξω απ’ τα παράθυρα για να σωθούν. Εσπασαν τις πόρτες και μισοκαμμένος και ξετρελαμένος αυτός ο κόσμος ρίχτηκε στους δρόμους οπότε αντιμετώπισε άλλο φρικτό θέαμα. Οι Ούννοι είχαν συγκεντρώσει σε μια διπλανή πλαγιά τον άρρενα πληθυσμό από δεκάξι χρονών και πάνου και τον θέριζαν με πολυβόλα. Σκότωσαν πάνου από οχτακόσιους ανθρώπους και κάμποσες γυναίκες που με θρήνους και οδυρμούς έτρεξαν να περιμαζέψουν τα πτώματα που είταν βουτηγμένα σε βούρκο αίματος. Οι Ούννοι απόκλεισαν τα Καλάβρυτα και απαγόρεψαν και στον Ερυθρό Σταυρό να επικοινωνήσει και να στείλει οποιαδήποτε βοήθεια στα τραγικά θύματα.

ΡΗΜΑΞΑΝ ΤΗΝ ΑΓΙΑ ΛΑΥΡΑ

Οι Ούννοι, αυτές οι ύαινες που γρυλίζουν για πολιτισμό και για θρησκεία, έκαναν επιδρομή και στο ιστορικό μοναστήρι της Αγίας Λαύρας. Λεηλάτησαν αυτό το εθνικό μνημείο και σκότωσαν όλους τους καλόγερους γκρεμίζοντάς τους στους βράχους…».

Η «Επιχείρηση Καλάβρυτα»
(Unternehmen Kalawrita)

                                                         Γερμανοί στρατιώτες ξεκουράζονται, πίσω τα Καλάβρυτα καίγονται
                                                         Γερμανοί στρατιώτες ξεκουράζονται, πίσω τα Καλάβρυτα καίγονται

 

Πριν από το φρικαλέο έγκλημα που έκαναν οι φασίστες στα Καλάβρυτα, είχαν προηγηθεί σημαντικά γεγονότα. Στις 8 Σεπτέμβρη του 1943 η ιταλική κυβέρνηση παρέδωσε άνευ όρων τις στρατιωτικές της δυνάμεις στους συμμάχους.Η ιταλική συνθηκολόγηση υποχρέωσε τη Γερμανία να αναλάβει τον πλήρη έλεγχο των κατεχόμενων χωρών όπου μέχρι εκείνη τη στιγμή βρίσκονταν και ιταλικά στρατεύματα. Αυτό ακριβώς έγινε και στην Ελλάδα. Ειδικά για την Ελλάδα, πέρα από την αντικατάσταση των ιταλικών δυνάμεων κατοχής με γερμανικές, οι Ναζί πήραν επιπλέον μέτρα, τα οποία οφείλονταν στους φόβους τους ότι μετά τη συμμαχική απόβαση στην Ιταλία θα ακολουθούσε απόβαση και στην Ελλάδα κατά μήκος των ακτών προς το Ιόνιο, συμπεριλαμβανομένης και της Πελοποννήσου.

Οι Βρετανοί ξεκινούν αμέσως επιχειρήσεις, ελπίζοντας και σε βοήθεια από τους Ιταλούς, για να καταλάβουν τα Δωδεκάνησα. Στις 15 Σεπτέμβρη καταλαμβάνουν την Κω και στις 17 τη Λέρο. Ακολούθησαν σφοδρές μάχες με τους Γερμανούς να περνούν σε επίθεση. Στις 3 Οκτώβρη του 1943 οι Γερμανοί παίρνουν την Κω και στις 12 Νοέμβρη ανακαταλαμβάνουν τη Λέρο. Μέχρι τις 20 Νοέμβρη ελέγχουν όλο το Αιγαίο.

Ολοι περιμένουν απόβαση των Συμμάχων στη Πελοπόννησο. Μια διαταγή του Χίτλερ – που διαβίβασε, στις 6 Οκτώβρη του 1943, ο στρατάρχης Κάιτελ προς τον στρατάρχη Μαξιμίλιαν φον Βάικς, στρατιωτικό διοικητή της Νοτιανατολικής Ευρώπης – αναφέρει χωρίς περιστροφές πως σε περίπτωση απόβασης συμμαχικών δυνάμεων στην Ελλάδα τα γερμανικά στρατεύματα θα πρέπει να καταστρέψουν τα πάντα νότια της γραμμής Κερκύρας – Μετσόβου – Ολύμπου.

Στόχος η Εθνική Αντίσταση- Νίκη του ΕΛΑΣ

Πριν όμως φτάσουν στο σημείο να καταστρέψουν κατ” αυτό τον τρόπο, οι ναζί όφειλαν να ξεμπερδεύουν με την Εθνική Αντίσταση, χτυπώντας αλύπητα όχι μόνο τους αντάρτες, αλλά και όσους τους υπέθαλπαν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, δηλαδή τα χωριά, τις πόλεις και τις κωμοπόλεις, όπου υπήρχαν πολιτικές οργανώσεις Εθνικής Αντίστασης κι όπου συχνά οι αντάρτικες δυνάμεις έβρισκαν καταφύγιο, τροφή και κάθε είδους υποστήριξη.

Μια έκθεση της 117ης γερμανικής Μεραρχίας Κυνηγών (καταδρομών), γραμμένη στα τέλη Νοέμβρη του 1943 αναφέρεται στην κατάσταση που ήδη έχει διαμορφωθεί στην Πελοπόννησο, σημειώνοντας ανάμεσα σε άλλα: «Ολόκληρη η Πελοπόννησος πρέπει να θεωρείται σήμερα συμμορίτικη περιοχή. Οι διαρκείς επιθέσεις δείχνουν ότι κι εκεί όπου υπάρχουν συγκεντρωμένα γερμανικά στρατεύματα, δεν μπορεί να γίνεται λόγος για ειρηνοποίηση της χώρας. Η ορεινή ενδοχώρα είναι υπό την πλήρη κυριαρχία των συμμοριών. Εκεί αυτές αποτελούν κράτος εν κράτει κι ασκούν απεριόριστα την κομμουνιστική κυβερνητική εξουσία τους…». Ακριβώς στο πλαίσιο αυτών των στρατιωτικών υπολογισμών σχεδιάζεται και η «επιχείρηση Καλάβρυτα», η οποία θεωρείται αναγκαία για τις γερμανικές δυνάμεις κατοχής που υπολόγιζαν πως στην ευρύτερη περιοχή Καλαβρύτων βρίσκονταν περί τις 5.000 αντάρτες, η ισχυρότερη δηλαδή αντάρτικη δύναμη σ’ ολόκληρη την Πελοπόννησο.

Στις 15 Οκτώβρη ένας λόχος μιας μεραρχίας Ορεινών Καταδρομών με 105 άνδρες αναλαμβάνει αναγνωριστική επιχείρηση στην περιοχή. Το πρωί της 16ης κινητοποιείται ο ΕΛΑΣ των χωριών και συγκεντρώνονται διάφορες ομάδες του Β΄ Τάγματος Αιγιαλείας – Καλαβρύτων του ΕΛΑΣ. Οι Γερμανοί είχαν παγιδευτεί. Οι δυνάμεις των ανταρτών τους κύκλωσαν στα υψώματα ανάμεσα στους Ρωγούς και την Κερπινή. Η μάχη κράτησε ως αργά το απόγευμα. Ο ΕΛΑΣ έπιασε 66 αιχμαλώτους τους οποίους οδήγησε στα Καλάβρυτα , 10 Γερμανοί διέφυγαν και οι υπόλοιποι σκοτώθηκαν.

Εκστρατεία «αντιποίνων»

Η διαταγή για την «επιχείρηση Καλάβρυτα» («Unternehmen Kalawrita») δόθηκε από τον Χίτλερ και τον στρατάρχη Κάιτελ στις 29/10/1943. Η εκτέλεση της επιχείρησης ανατέθηκε στον διοικητή της 117ης Μεραρχίας, αντιστράτηγο Καρλ φον Λε Σουίρ. Ο τελευταίος αφού συγκέντρωσε τις στρατιωτικές δυνάμεις που του ήταν απαραίτητες, στις 25/11/1943, εξέδωσε την υπ” αριθ. 1296 διαταγή προς τις μονάδες που θα έπαιρναν μέρος στην επιχείρηση.

Η επιχείρηση ξεκίνησε στις 4 Δεκέμβρη 1943. Οι δυνάμεις των Γερμανών που πήραν μέρος ξεκίνησαν από την Πάτρα, το Αίγιο, την Τρίπολη, τον Πύργο Ηλείας και από την περιοχή της Κορινθίας.

«Καλάβρυτα 13 Δεκεμβρίου 1943» Γιάννης Στεφανίδης

«Καλάβρυτα 13 Δεκεμβρίου 1943» Γιάννης Στεφανίδης

Στο διάβα τους τα ναζιστικά στρατεύματα σκορπούσαν το θάνατο. Καίγανε και δολοφονούσαν, αφήνοντας πίσω τους την καταστροφή και την ερήμωση σε κάθε χωριό της περιοχής των Καλαβρύτων από το οποίο έτυχε να περάσουν. Ο αριθμός των θυμάτων τους ξεπερνά τα 1.100 άτομα. Στο χωριό Αιγείρα εκτέλεσαν 5 πατριώτες, στην Ανω Ζαχλωρού 12, στα Κλειτωριά και Χανιού 19, στο Σκεπαστό 16, στη Βρώσταινα 7, στα Ζαχλωρίτικα 14, στην Κερπινή 45, στους Ρωγούς 63, στη Ροδοδάφνη 3, στην Ακράτα 14, στην Κροκόβη 4, στη Μαμουσιά 5, Βλασία 9, Βραχνί 8, Πλανητέρου 6, Ακράτα 14 κλπ. Στις 8 Δεκεμβρίου του 1943 γερμανικές δυνάμεις έφτασαν στην ιστορική μονή του Μεγάλου Σπηλαίου. Εκεί συνέλαβαν όλους του μοναχούς και μερικούς λαϊκούς, συνολικά 19 άτομα, κι αφού τους μετέφεραν σε μικρή απόσταση από τη Μονή, τους δολοφόνησαν πετώντας τους σε γκρεμό. Μετά από λίγες ημέρες επέστρεψαν στη μονή και την καταλήστευσαν ενώ έβαλαν φωτιά στο Ιερό και στον ξενώνα.

Την Πέμπτη 9 Δεκέμβρη του 1943 τα γερμανικά στρατεύματα, πλαισιωμένα από γερμανοντυμένους Έλληνες των Ταγμάτων Ασφαλείας, μπήκαν πάνοπλα στα Καλάβρυτα.

«Είστε όλοι παρτιζάνοι!»

Οι κάτοικοι δημιουργούν βιαστικά μια επιτροπή επισήμων για την υποδοχή τους. Ο επιθεωρητής των Δημοτικών Σχολείων Θ. Παπαβασιλείου, που ήξερε γερμανικά, τους δήλωσε πως ο λαός των Καλαβρύτων ήταν φιλήσυχος, φιλειρηνικός και νομοταγής, αλλά και «ευτυχής», που δεχόταν ξανά στην πόλη του το γερμανικό στρατό.

Ο Γερμανός διοικητής θέλησε να καθησυχάσει τους φοβισμένους κατοίκους: «Οι κάτοικοι – είπε – δεν πρέπει να φοβούνται. Να ησυχάστε πρώτα εσείς και να βοηθήσετε κι εμάς να ησυχάσουμε. Να παραδώσετε, αν έχετε, όπλα και πολεμικό υλικό. Εμείς καταδιώκουμε μόνο αντάρτες. Εσείς, εφόσον είσθε φιλήσυχοι και φιλόνομοι, δεν πρέπει να φοβάσθε. Επειδή βγαίνουν περίπολα δεν πρέπει να κυκλοφορείτε πέραν της 16.00 ώρας. Από την πόλη επίσης δε θα βγείτε, διότι, όποιος επιχειρήσει κάτι τέτοιο, θα θεωρηθεί ως αντάρτης και αμέσως θα θανατώνεται. Να μας υποδείξετε, πού κρύβονται οι αντάρτες να τους τιμωρήσουμε. Εμείς αθώους δεν τους πειράζουμε καθόλου». Ζήτησε ακόμη έναν κατάλογο με τα ονόματα των οικογενειών που είχαν μέλη τους αντάρτες. Οι Καλαβρυτινοί που θέλησαν να φανούν συνεργάσιμοι, με την ελπίδα πως θα γλίτωναν την πόλη τους, παρέδωσαν τον κατάλογο που τους ζήτησε. Πρώτο πρώτο φιγουράριζε το όνομα της οικογένειας του Χρ. Παπανδρέου, που είχε δυο γιους στην Αντίσταση, τον έναν αντάρτη του ΕΛΑΣ και τον άλλο στο Περιφερειακό Συμβούλιο της ΕΠΟΝ. «Υπάρχουν κι άλλοι παρτιζάνοι», ήταν η απάντηση του διοικητή, που ο κατάλογος του φάνηκε μικρός. «Είσαστε όλοι παρτιζάνοι!».

Στη συνέχεια οι Γερμανοί πήγαν στο ξενοδοχείο «Χελμός», το οποίο οι αντάρτες είχαν χρησιμοποιήσει ως νοσοκομείο της Αντίστασης και το έκαψαν. Μετά κατάστρεψαν τα σπίτια των οικογενειών που είχαν μέλη τους στην Αντίσταση. Οι κάτοικοι έμειναν με την εντύπωση ότι οι Γερμανοί θα έμεναν ικανοποιημένοι τιμωρώντας μόνο τις οικογένειες όσων είχαν μέλη επίσημα αναμεμειγμένα στην Αντίσταση. Η υπόλοιπη πόλη δεν έπρεπε να ανησυχεί για τίποτα πια.

Ο Ράλλης «ανησυχεί»…

                                                       «Καλάβρυτα - Η εκτέλεση». Εργο του Τάσσου (1985)
                                                           «Καλάβρυτα – Η εκτέλεση». Έργο του Τάσσου (1985)

Οι Καλαβρυτινοί ησύχασαν, ο Ιωάννης Ράλλης όμως, ο συνεργάτης και πρωθυπουργός της δωσίλογης κυβέρνησης των Γερμανών, ξέρει και στέλνει επιστολή στις 10 Δεκέμβρη 1943:

«Προς τον Στρατηγόν Σπάιντελ Στρ. Διοικητήν Ελλάδος

Στρατηγέ

Περιήλθον εις εμέ χθες πληροφορίαι περί ομαδικών εκτελέσεων διαταχθεισών υπό της Γερμανικής Διοικήσεως Πελοποννήσου εν Καλαβρύτοις, λόγω αντιποίνων δια τον φόνον γερμανών στρατιωτικών. Επίσης πληροφορούμαι ότι επίκειται η πυρπόλυσις του Αιγίου έχοντος ήδη κυκλωθεί υπό του Γερμανικού Στρατού.

Αι φήμαι αυταί, άς εισέτι δεν κατώρθωσα να εξακριβώσω, με αναγκάζουν να στραφώ προς υμάς και να σας γνωρίσω, ότι δεν είναι δυνατόν να θανατώνεται ο άμαχος πληθυσμός της ελληνικής υπαίθρου χωρίς ουδεμία να γίνεται διάκρισις μεταξύ αθώων και ενόχων…

Εκτός πάντων αυτών, η υπό μορφήν αντιποίνων καταστροφή της χώρας μας και η εκτέλεσις συμπατριωτών μας αδιακρίτως ενοχής ή αθωότητος, ηλικίας ή φύλου, αναρχικών ή μη, δεν επιτρέπει εις την Κυβέρνησίν μου να φέρη εις αίσιον πέρας το έργον ό έχη αναλάβη, την αυτοτελή και αυτοδύναμον δηλαδή αντίδρασιν κατά των αναρχικών…

Εν ονόματι της νομιμοφροσύνης, δικαιούμαι να απαιτήσω όπως δώσητε τας αναγκαίας διαταγάς δια να σταματήση η εφαρμογή αντιποίνων γενικώτερον, αλλά και ειδικώτερον δια την περίπτωσιν της υπό αμέσου καταστροφής απειλουμένης πόλεως του Αιγίου.

Ι.Δ.ΡΑΛΛΗΣ»

(Το έντονα γράμματα της παραγράφου είναι δική μας επιλογή —
Η επιστολή από το «Ο Ιωάννης Δ. Ράλλης ομιλεί εκ του τάφου», Αθήναι 1947, σελ. 131)

Την τύχη των Καλαβρύτων, την επόμενη μέρα 14.12.1943, είχαν τα Μαζέικα (Κλειτορία) που πυρπολήθηκαν, με 10 νεκρούς και η Άγια Λαύρα με 7 νεκρούς.

Οι πραγματικοί στόχοι

Στην Απόφαση του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ που δημοσιεύτηκε στον Ριζοσπάστη της 24 Δεκέμβρη 1943, ανάμεσα στα άλλα αναφέρονται:

«Τους τελευταίους μήνες οι Γερμανοί επιδρομείς εκτραχηλίζονται σε πρωτάκουστες θηριωδίες και βαρβαρότητες. Στους εμπρησμούς και εξανδραποδισμούς της υπαίθρου προσθέτουν εκατόμβες σφαγών στις πόλεις. Στη Σπάρτη, στην Τρίπολη, στην Καλαμάτα, στα Καλάβρυτα έσφαξαν χιλιάδες άοπλους Έλληνες πολίτες.

Οι Γερμανοί μη διαθέτοντας δικές τους δυνάμεις να αντιμετωπίσουν την ολοκληρωτική καταστροφή που τους περισφίγγει, ανίκανοι να αντιμετωπίσουν τον αντάρτικο στρατό του ΕΛΑΣ, επιζητούν να εξανδραποδίσουν τον Ελληνικό λαό και να τον μεταβάλλουν σε μισθοφόρους δούλους τους. Να οργανώσουν τους μισούς Έλληνες σε στρατό από φουστανελοφόρους Ες-Ες και μ’ αυτούς να χτυπήσουν τον Ελληνικό λαϊκό στρατό και να αποκρούσουν την αναμενόμενη συμμαχική απόβαση. Να στείλουν τους άλλους μισούς στα κάτεργα της Γερμανίας να δουλέψουν γι’ αυτούς τους εγκληματίες και να σκοτωθούν απ’ τους συμμαχικούς βομβαρδισμούς.

Γι’ αυτό οι Γερμανοί ξαπόλυσαν αυτή τη θηριώδη τρομοκρατία…»

Είναι απόλυτα φανερό ότι το Ολοκαύτωμα των Καλαβρύτων δεν ήταν απλά μια πράξη αντεκδίκησης και αντιποίνων των κατακτητών. Η «επιχείρηση Καλάβρυτα» και το ολοκαύτωμα εξυπηρετούσε για τις δυνάμεις κατοχής στρατιωτικούς σκοπούς, ανεξάρτητους από την τύχη των αιχμαλώτων.

Τα Καλάβρυτα σήμερα, 72 χρόνια μετά, στέκουν αιώνια καταγγελία της αποκτήνωσης και της φρίκης που γεννά ο φασισμός, παγκόσμιο σύμβολο του αγώνα για την προστασία των ανθρώπινων δικαιωμάτων, της ειρήνης και της ελευθερίας.

ΟΕΝΓΕ: Θα προσφέρουμε περίθαλψη σε πρόσφυγες και μετανάστες με ή χωρίς ΑΜΚΑ

Πηγή: efsyn.gr

Την ξεκάθαρη απόφασή τους να βοηθήσουν όλους ανεξαιρέτως του πρόσφυγες και μετανάστες είτε έχουν είτε δεν έχουν ΑΜΚΑ επαναλαμβάνουν σε ανακοίνωσή τους οι νοσοκομειακοί γιατροί με αφορμή και την υπόθεση του 22χρονου καρκινοπαθή από το Πακιστάν.

Η ΟΕΝΓΕ αναφέρει ότι «από την πρώτη στιγμή είχε καταγγείλει την ανάλγητη και απάνθρωπη απόφαση του υπουργού Βρούτση να ανακαλέσει προηγούμενη εγκύκλιο που παρείχε κάποιες διευκολύνσεις για την έκδοση ΑΜΚΑ σε πρόσφυγες και αιτούντες άσυλο, ώστε να έχουν πρόσβαση στην ιατροφαρμακευτική περίθαλψη».

Παράλληλα οι νοσοκομειακοί γιατροί αναφέρουν συγκεκριμένα παραδείγματα, κάνοντας ειδική αναφορά στην υπόθεση του 22χρονου καρκινοπαθή από το Πακιστάν που εδώ και έναν μήνα δεν μπορεί να κάνει αναγκαίες αξονικές τομογραφίες και να ξεκινήσει χημειοθεραπεία, επειδή δεν μπορεί να βγάλει ΑΜΚΑ λόγω νομικού κενού, παρόλο που πληροί τις προϋποθέσεις.

Η ΟΕΝΓΕ αναφέρει χαρακτηριστικά «το ελληνικό κράτος έσπευσε να του χορηγήσει ΑΦΜ για να μπορεί να τον φορολογεί, από την άλλη αρνείται να του χορηγήσει ΑΜΚΑ ώστε να μπορέσει να υποβληθεί στην απαραίτητη θεραπεία».

ΟΕΝΓΕ για την περίθαλψη προσφύγων και μεταναστών

ΑΠΟΦΑΣΗ ΓΕΝΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΟΕΝΓΕ

Η ΟΕΝΓΕ από την πρώτη στιγμή είχε καταγγείλει την ανάλγητη και απάνθρωπη απόφαση του υπουργού Βρούτση να ανακαλέσει προηγούμενη εγκύκλιο που παρείχε κάποιες διευκολύνσεις για την έκδοση ΑΜΚΑ σε πρόσφυγες και αιτούντες άσυλο, ώστε να έχουν πρόσβαση στην ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. Ήδη από την πρώτη συνάντηση με την νέα ηγεσία του υπουργείου Υγείας στις 2/9 (η οποία με ευθύνη των υπουργών είχε γίνει με μεγάλη καθυστέρηση) είχαμε προειδοποιήσει ότι η συγκεκριμένη απόφαση θα οδηγούσε πρακτικά στον αποκλεισμό των προσφύγων και των μεταναστών που δε διαθέτουν ΑΜΚΑ από την – έτσι και αλλιώς – προβληματική περίθαλψη.

Ο υφυπουργός Υγείας κ. Κοντοζαμάνης στην προσπάθεια του να διασκεδάσει τις εντυπώσεις, μας είχε διαβεβαιώσει, πως όλες αυτές οι περιπτώσεις θα καλύπτονταν δήθεν με τη χορήγηση ΚΥΠΑ (Κάρτας Υγειονομικής Περίθαλψης Αλλοδαπών). Ωστόσο αποδείχτηκε περίτρανα πως οι ανησυχίες μας ήταν απολύτως βάσιμες. Πολλοί συνάνθρωποί μας είναι «εγκλωβισμένοι» και από υγειονομική άποψη. Οι προϋποθέσεις για τη χορήγηση ΑΜΚΑ είναι στην πράξη απαγορευτικές για την πλειοψηφία των προσφύγων και των αιτούντων άσυλο, οι διαδικασίες χρονοβόρες και η χορήγηση ΚΥΠΑ δεν έχει ακόμα ξεκινήσει. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση 22χρονου που διαγνώστηκε με μεταστατικό καρκίνο. Σε αυτόν τον νέο εργαζόμενο το ελληνικό κράτος από τη μία έσπευσε να του χορηγήσει ΑΦΜ για να μπορεί να τον φορολογεί, από την άλλη αρνείται να του χορηγήσει ΑΜΚΑ ώστε να μπορέσει να υποβληθεί στην απαραίτητη θεραπεία. Και μπορεί η συγκεκριμένη περίπτωση να αντιμετωπίστηκε τελικά χάρη σε έναν συνάδελφο, που έκανε αυτό που του υπαγόρευε η συνείδηση του, και στη δημοσιότητα που πήρε το θέμα, το πρόβλημα όμως παραμένει.

Πριν από λίγες μέρες στο νοσοκομείο του Ηρακλείου μία μετανάστρια, ογκολογική ασθενής που δεν είχε ΑΜΚΑ, δεν υποβλήθηκε στην προγραμματισμένη χημειοθεραπεία, επειδή βάσει της εγκυκλίου Κοντοζαμάνη για την περίθαλψη ανασφάλιστων ασθενών θα έπρεπε να πληρώσει και δεν είχε τη δυνατότητα.

Δεν πρόκειται για μεμονωμένα περιστατικά. Όσοι κατατρεγμένοι από τους ιμπεριαλιστικούς πολέμους και τη φτώχεια, ανάμεσα τους παιδιά, μωρομάνες, ασθενείς με σοβαρά, χρόνια προβλήματα υγείας, δεν θαλασσοπνίγονται και καταφέρνουν να φτάσουν στη χώρα μας, κινδυνεύουν να χάσουν τη ζωή τους επειδή δεν έχουν ΑΜΚΑ ή ΚΥΠΑ.

Άλλωστε η ΚΥΠΑ – αν και εφ’ όσον αρχίσουν επιτέλους οι διαδικασίες χορήγησής της – ΔΕΝ καλύπτει την εξωνοσοκομειακή περίθαλψη (π.χ. ηλεκτρονική συνταγογράφηση παρακλινικών εξετάσεων, φαρμάκων, εμβολίων κλπ).

Απαιτούμε να ανακληθεί άμεσα η απάνθρωπη απόφαση Βρούτση που καταργεί τη χορήγηση ΑΜΚΑ και αποκλείει από την αναγκαία ιατροφαρμακευτική περίθαλψη πρόσφυγες και μετανάστες.

Η ΟΕΝΓΕ θα συνεχίσει να αναδεικνύει το ζήτημα. Θα συνεχίσουμε να υπερασπιζόμαστε με κάθε τρόπο τα δικαιώματα προσφύγων και μεταναστών.

Θα συνεχίσουμε να κάνουμε αυτό που υπαγορεύει η συνείδησή μας και η ιατρική δεοντολογία. Θα συνεχίσουμε να περιθάλπουμε τους ασθενείς ανεξαρτήτως χρώματος, φυλής, θρησκείας. Δεν πρόκειται να απαρνηθούμε τον ρόλο μας. Είμαστε γιατροί. Θα συνεχίσουμε να προσφέρουμε τις υπηρεσίες μας στους ξεριζωμένους από τις πατρίδες τους από τη φτώχεια, τους πολέμους, την προσφυγιά, σε όλους όσους έχουν ανάγκη είτε έχουν ΑΜΚΑ και ΚΥΠΑ, είτε όχι.

Το αυθεντικό ντοκουμέντο της εξέγερσης του Πολυτεχνείου (video ντοκιμαντέρ) του αεικίνητου δημιουργού Κ. Ζυρίνη

Πηγή: inred.gr
Αναδημοσίευση από istoriatexnespolitismos.wordpress.com/

(….) «Τη «Μεγάλη Βδομάδα» της Εξέγερσης του Πολυτεχνείου μοιραστήκαμε: άλλοι στις συνελεύσεις του «πρώτου σοβιέτ εργατών» στο κτήριο Γκίνη, άλλοι στις προκηρύξεις, άλλος στο ραδιοσταθμό «Εδώ Πολυτεχνείο» κι εγώ, ως συνήθως, με την κάμερα της ΚΙΝΟ, παντού όπου ήταν ανθρωπίνως δυνατό». Κ. ΖΥΡΙΝΗΣ 

Σε λιγότερες από 10 ημέρες η επέτειος της 17ης Νοέμβρη του 1973 θα ξαναγυρίσει μνήμες πίσω και θα εξεγείρει τη φαντασία και την αναζήτηση εκατοντάδων χιλιάδων νέων παιδιών που δεν το έζησαν, αλλά το ονειρεύονται.  Ακολούθησαν κι άλλες εξεγέρσεις έκτοτε. Οι μεγαλύτερες θέλουμε να πιστεύουμε ότι είναι μπροστά μας. Ως Ιστορική, κοινωνική και ηθική αναγκαιότητα.

Επιλέξαμε να σας παρουσιάσουμε, σε όσους δεν το έχετε δει, αυτούσιο, το ιστορικό ντοκιμαντέρ του Κ. Ζυρίνη για το Πολυτεχνείο. Ιστορικό ντοκουμέντο χωρίς κανένα μοντάζ, κανένα φτιασίδωμα, καμία ιδιαίτερη τεχνική επεξεργασία. Ρέει όπως έρρεε το αίμα εκείνες τις ματωμένες μέρες του Νοέμβρη του 1973. Ρέει όπως ρέει κάθε εξέγερση. Όπως ένας ορμητικό φουσκωμένο ποτάμι που μπορεί να παρασύρει στο διάβα του όλη την αδικία του κόσμου.

Η ιστορία μιας ταινίας

Την επόμενη μέρα της εξέγερσης κινηματογραφούσα μέσα από ένα ταξί την γκρεμισμένη πύλη. Ηρθα σ” επαφή με τον Κούραντ, τον εν Ελλάδι εκπρόσωπο της ολλανδικής τηλεόρασης. Αδελφικά και άδολα ανταλλάξαμε υλικό. Ετσι η ΚΙΝΟ απέκτησε και το πλάνο της εισβολής του τανκ στο Πολυτεχνείο.

Την ίδια περίπου στιγμή που τυπωνόταν ημιπαράνομα το φιλμ σε φιλικά εργαστήρια, έκανα επιτόπου ένα χοντρικό μοντάζ, τύπωσα ένα αντίγραφο και, κομμάτι κομμάτι, με τον παράνομο μηχανισμό που διαθέταμε, το διοχέτευα στις αντιστασιακές και φοιτητικές οργανώσεις των Ελλήνων της Ευρώπης. Από τη στιγμή εκείνη έχανα φυσικά και τον έλεγχο του φιλμικού υλικού. Κάθε φοιτητική οργάνωση του εξωτερικού μπορούσε τότε να ισχυρίζεται ότι «αυτό το υλικό το κινηματογράφησαν οι δικοί μας». Μετά τη μεταπολίτευση, η Μπόλεξ μου δεν πίστεψε πως όλα τέλειωσαν με την κλιμακωτή κατάρρευση της χούντας και συνέχισε να καταγράφει ό,τι εκινείτο πολιτικώς. Παράλληλα, η ΚΙΝΟ όργωσε το Λεκανοπέδιο της Αττικής, όλη τη Στερεά και μέχρι τη Θεσσαλονίκη, για να προβάλει την εξέγερση σε σχολές, σε συλλόγους, σε ποικιλόμορφους μαζικούς φορείς που μόλις γεννιούνταν. Ποτέ δεν μερίμνησε να εισπράξει από πουθενά έστω και μια δεκάρα για την ανανέωση, τουλάχιστον, του καταπονημένου φιλμικού υλικού. Και ποτέ δεν ενέδωσε στην ιταμή αξίωση ορισμένων νεόκοπων μαζικών φορέων να αφαιρέσει από το φιλμ τη συμμετοχή και τη συμβολή στην εξέγερση των τότε αναρχικών, όσο και άλλων μη αρεστών «αριστερίστικων» φορέων. Ηταν οι μέρες που ο σεχταρισμός και η μισαλλοξία έσκαγαν μύτη.

Οι πολιτικές ανακατάξεις στην περίοδο της νομιμότητας άφησαν την ΚΙΝΟ με τον «εξής έναν». Και συνέχισα να κινηματογραφώ ως ελεύθερος πλέον σκοπευτής. Ώσπου βρέθηκα στη φυλακή.

Η ιταμότητα μαζί με τη φιλαργυρία δεν έχουν όρια. Οντας εγώ στη φυλακή δεν έλειψαν εκείνοι, οι πρώην, που άδραξαν την ευκαιρία για να κερδοσκοπήσουν με τα ρετάλια του φιλμικού υλικού, ιδιοποιούμενοι μάλιστα και την επ” αυτού πνευματική ιδιοκτησία.

Μετά την πρώτη εκλογική νίκη του ΠΑΣΟΚ δέχτηκα, με την πίεση του τότε καθ” όλα αξιόπιστου προέδρου της ΕΡΤ, να διαθέσω την ταινία για την παρθενική της τηλεοπτική μετάδοση υπό τον όρο να μην αλλαχτεί τίποτα, ούτε από τους τίτλους ούτε απ” το περιεχόμενό της. Από τη στιγμή που την παρέδωσα μέχρι να φτάσω μπροστά στον τηλεοπτικό δέκτη συγγενικού μου περιβάλλοντος, η εικόνα προβαλλόταν με άλλους τίτλους. Ηταν, βλέπεις, οι ποντικοί, το παρακράτος των «μέσων», οι πάντα ατιμώρητοι, που είχαν την κατάσταση στα χέρια τους. Τη δικιά τους «εναλλακτική» κυριαρχία. Το μεν υλικό ήταν ένας ανεκτίμητος θησαυρός, πρόσφορος για κάθε κομματική εκμετάλλευση, ο δε δημιουργός του… Δε βαριέσαι, αριστεριστής είναι, δεν έχει «πρόσβαση», πού θα βρει το δίκιο του; Ληστέψτε τον!

Και πέρασαν από τότε άλλα είκοσι τόσα χρόνια. Είκοσι τόσα χρόνια το κλεψίτυπο αυτό υλικό έγινε χαλί για κάθε κερδοσκοπική, ή μη, εκπομπή. Της κρατικής και της ιδιωτικής τηλεόρασης. Μέχρι και σε διαφημιστικά σποτ έχω δει τα πλάνα της ΚΙΝΟ. Να με ματώνουν. Κάθε χρόνο. Και χωρίς ποτέ, μα ποτέ, να αναφερθεί ποιος τα τράβηξε. Αφού αυτός ο κάποιος δεν είναι συντεταγμένος με τον κυρίαρχο πολιτικό πολιτισμό. Νομίζω πως αυτό λέγεται σύληση.

Απόσπασμα από άρθρο του Κ. Ζυρίνη, που δημοσιεύθηκε στην «Ελευθεροτυπία» στις 15/11/2005.

Για να δείτε το αυθεντικό βίντεο ακολουθήστε τον ακόλουθο σύνδεσμο:

Για μια πληρέστερη εικόνα για την εξέγερση του Πολυτεχνείου, διαβάστε επίσης στο συγκεκριμένο blog και στην ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΜΕ: ΕΡΓΑΣΙΕΣ/ΑΡΘΡΑ/ΑΦΗΓΗΜΑΤΑ του Δ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ την εργασία «ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ, η κατάθεση μιας άποψης από Δ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ», πατώντας εδώ.

Εκδήλωση ΜΕΤΑ: «Η Άκρα Δεξιά και ο Φασισμός στην Ελλάδα τον 20ό αιώνα»

Κυριακή 10 Νοέμβρη

Το ΜΕΤΑ οργανώνει, ενόψει της 46ης επετείου από την εξέγερση του Πολυτεχνείου, εκδήλωση – συζήτηση με θέμα: «Η Άκρα Δεξιά και ο Φασισμός στην Ελλάδα τον 20ό αιώνα», με ομιλητή τον Γιώργο Αλεξάτο συγγραφέα του βιβλίου «Οι Ελλαδέμποροι», που πρόσφατα κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις «Άπαρσις» και διαπραγματεύεται αυτό το θέμα.

Η εκδήλωση – συζήτηση θα πραγματοποιηθεί την Κυριακή 10 Νοεμβρίου, από τη 1μμ., στο ΠΑΣ «Υποβρύχιο», οδός Μπουμπουλίνας 34, στα Εξάρχεια.

Θα ακολουθήσουν μεζές, ποτό και ζωντανή μουσική με εργατικά και αντιφασιστικά τραγούδια.

Στη φυλακή, οι νεοναζί της Χρυσής Αυγής. Να αθωωθεί ο Θανάσης Κούρκουλας.

Αλληλεγγύη από ΜΕΤΑ

Την Πέμπτη 10 Οκτώβρη, στις 9.30 πμ., δικάζεται στα Δικαστήρια της οδού Ευελπίδων, στο Β’ Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών (κτήριο 8, αίθουσα 2),  ο Θανάσης Κούρκουλας, μέλος της Κίνησης «Απελάστε το Ρατσισμό» και του ΜΕΤΑ, έπειτα από προκλητική και ανυπόστατη μήνυση από μέλος της χρυσαυγανακτισμένης «επιτροπής κατοίκων Αγίου Παντελεήμονα».

Ο μηνυτής, Σπύρος Γιαννάτος, επικεφαλής για πολλά χρόνια της περιβόητης επιτροπής και ανοικτά υποστηρικτής της εγκληματικής ναζιστικής συμμορίας της Χρυσής Αυγής εκείνα τα χρόνια, κατηγορεί το Θανάση Κούρκουλα για συκοφαντική δυσφήμηση και ψευδή καταμήνυση επειδή ο ίδιος – ενώ καταδικάστηκε σε 1ο βαθμό – αθώωθηκε τελικά λόγω αμφιβολιών στο Β’ βαθμό για την επίθεση εναντίον του Αλέκου Αλαβάνου και πολλών ακόμα (μεταξύ των οποίων και του Θανάση Κούρκουλα), κατά την προεκλογική περιοδεία του σχήματος «Ελεύθερη Αττική» στις αυτοδιοικητικές εκλογές του 2010.

Σημειώνουμε πως η μεγάλη καθυστέρηση της δίκης και το ελλιπές κατηγορητήριο είχε ως αποτέλεσμα να παραγραφούν τα περισσότερα από τα αδικήματα του κατηγορητηρίου την ώρα της τέλεσής της. Παρόλα αυτά, στην ίδια δίκη έχουν καταδικαστεί πλέον αμετάκλητα 3 από τους δράστες της επίθεσης, μεταξύ των οποίων και η πρώην υποψήφια βουλευτής της Χρυσής Αυγής, Θέμις Σκορδέλη.

Θυμίζουμε ότι, στις αυτοδιοικητικές εκλογές του 2010, μέλη του σχήματος «Ελεύθερη Αττική» με επικεφαλής τον Αλέκο Αλαβάνο, έκαναν προεκλογική περιοδεία στο κέντρο της Αθήνας, την περίοδο που τα τάγματα εφόδου της Χρυσής Αυγής ήταν κράτος εν κράτει στην περιοχή. Ξεκίνησαν από την πλατεία Βικτωρίας και κατευθύνθηκαν προς την πλατεία του Αγίου Παντελεήμονα. Εκεί οι νεοναζί της Χρυσής Αυγής μαζί με τοπικούς υποστηρικτές τους, μεταξύ των οποίων και ο μηνυτής, Σπύρος Γιαννάτος, τους επιτέθηκαν με γιαούρτια, αυγά και ντομάτες, κλοτσιές και γροθιές.

Η μήνυση αυτή είναι ενέργεια αντιπερισπασμού και αποτελεί μέρος της βιομηχανίας μηνύσεων που έκανε και συνεχίζει να κάνει η Χρυσή Αυγή, προσπαθώντας να σταματήσει τη δράση των αντιφασιστών και να αποφύγει τις ποινικές ευθύνες. Άλλωστε αντίστοιχη αντι-μήνυση προς τον πολιτικό ενάγοντα Θ. Κούρκουλα, είχε κάνει και η Σκορδέλη, μήνυση που όμως δεν είχε καμία συνέχεια, καθώς η ίδια καταδικάστηκε αμετάκλητα.

Έχουμε να δηλώσουμε ότι δεν τους φοβηθήκαμε, ούτε βέβαια τους φοβόμαστε τώρα που το νεοναζιστικό κόμμα έχει τεθεί εκτός βουλής. Ντόπιοι και μετανάστες συνεχίζουμε τον αγώνα ενάντια στο φασισμό. Αγωνιζόμαστε για μια κοινωνία αλληλεγγύης και δικαιοσύνης, με ίσα κοινωνικά και πολιτικά δικαιώματα για όλους, χωρίς πόλεμο, εθνικισμό και ρατσισμό, φτώχεια και καταστολή.

Την Πέμπτη 10/10 και ώρα 9.30 πμ. θα είμαστε
στην αίθουσα του δικαστηρίου
για να υπερασπιστούμε το αυτονόητο:

Στη φυλακή οι νεοναζί, ΟΧΙ οι αντιφασίστες αγωνιστές!