Κατηγορία: Χωρίς κατηγορία

Χαρούμενο, αγωνιστικό και νικηφόρο το 2018

Advertisements

Πέρασε η «χουντική» τροπολογία. Και οι «διαφωνούντες» ξεφτιλιζόμενοι, ψήφισαν «Ναι».

Πλάτες από ΝΔ και Κίνημα Αλλαγής

Πηγή: Iskra.gr

Σαν «κότες» οι θορυβωδώς εμφανιζόμενοι ως «διαφωνούντες» ψήφισαν τελικά την χουντικής έμπνευσης ιδιώνυμη τροπολογία μετά από τακτικού τύπου τροποποιήσεις του Κοντονή, οι οποίες όμως δεν αλλάζουν την βαθιά τρομοκρατική και αντιδημοκρατική ουσία της.

Ο «Χουντονής», όπως προσφυώς ονόμαζαν τον Κοντονή οι διαδηλωτές έξω από την Βουλή, περιορίστηκε να αφαιρέσει το αυτεπάγγελτο της δίωξης μόνο στην περίπτωση απειλής κατά του συμβολαιογράφου, πράγμα που προσέφερε το επιζητούμενο σαθρό και διάτρητο άλλοθι στους υποκριτικά διαφωνούντες να υπερψηφίσουν την κατάπτυστη τρομολαγνική τροπολογία.

Ακόμη και ο Μιχελογιαννάκης, αντί να καταψηφίσει, όπως είχε φανεί με τις καταγγελίες του και αυτός δραπέτευσε θρασύδειλα από την ψηφοφορία, θεωρώντας ότι με την απουσία του, την οποία μπορεί κανείς να ερμηνεύσει ποικιλοτρόπως, αποστασιοποιείται από το αντιδημοκρατικό τερατούργημα.

Κατά τα άλλα, παρά τις κραυγές, τις ειρωνείες και τις επιθέσεις, ακόμα και η ΝΔ και το Κίνημα Αλλαγής έκαναν ανοικτά πλάτες στην κυβέρνηση, ψηφίζοντας «παρών» (!) στην τρομοκρατική τροπολογία, επιβεβαιώνοντας για άλλη μία φορά ότι ΣΥΡΙΖΑ, ΝΔ και Κίνημα Αλλαγής συνιστούν συνεταιράκια στα μνημόνια, στην υποτέλεια και στον αυταρχισμό.

Απεργία: 50+1 λόγοι που θέλουν να την καταργήσουν

Αναδημοσίευση από ektosgrammis.gr

Κυριολεκτικά από τη πίσω πόρτα, αιφνιδιαστικά και χωρίς ίχνος ντροπής η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ φέρνει μέσω ενός άσχετου νομοσχεδίου τροπολογία για να περιστείλει ένα από τα μέχρι τώρα αναφαίρετα –όπως θεωρούσαμε– εργασιακά-κοινωνικά δικαιώματα. Την απεργία των εργαζομένων. Ενώ οι πρώτες αντιδράσεις είχαν ξεκινήσει, με μια άτυπη δήλωσή του το Υπ. Εργασίας το παίρνει πίσω το ίδιο βράδυ για νομοτεχνική βελτίωση και κοινοβουλευτική διαβούλευση (!)

 

Καλώς τα παιδιά

Η τροπολογία αυτή δεν μας κάνει εντύπωση. Συζητιέται καιρό και είναι γνωστό ότι αποτελεί έναν από τους βασικούς «φόρους αίματος» που προτίθεται να καταβάλει για λογαριασμό μας η κυβέρνηση με στόχο πάντα την πολυπόθητη «ανάπτυξη». Έρχεται ως επιστέγασμα όλων των θεσπισμένων μέτρων λιτότητας που συμφώνησε και υλοποίησε η παρούσα και οι προηγούμενες κυβερνήσεις (από τους κατώτατους μισθούς των 400 ευρώ μέχρι τις κομμένες συντάξεις) ώστε να αφαιρέσει με τον πιο χυδαίο τρόπο από τους εργαζόμενους το πιο θεμελιώδες δικαίωμα που έχουν κατακτήσει όχι από κάποια ελεημοσύνη ή πρόνοια του νομοθέτη αλλά μέσα από μαχητικούς συλλογικούς αγώνες.

 

Μας αφορά αυτή η τροπολογία ως νέους εργαζόμενους/ες;

Μας αφορά και πολύ μάλιστα. Γιατί για κάθε κομμένο επίδομα εγκύου, για όλα τα απλήρωτα 12ωρα που κάναμε όπως οι εργαζόμενοι/ες των Public, για τις άδικες και αναιτιολόγητες απολύσεις χωρίς αποζημίωση που υποστήκαμε, για κάθε εργοδοτική απειλή και εκβιασμό που δεχτήκαμε, για κάθε εργατικό ατύχημα ή θάνατο που μάθαμε ή ζήσαμε δίπλα μας ξέραμε πάντα πως, αν το αποφασίσουμε, αν βρούμε την δύναμη, τότε έχουμε όπλο να απαντήσουμε, και αυτό είναι η απεργία. Το μεγαλύτερο όπλο στα χέρια μας.

Σε μια περίοδο λοιπόν που όλα αμφισβητούνται στην αγορά εργασίας και όλα πρέπει να (επανα)κατακτώνται καθημερινά, η ουσιαστική κατάργηση ενός τέτοιου όπλου, μέσα από μια γελοία επίφαση εκδημοκρατισμού του 50% + 1, είναι κάτι που θα μας φέρει άμεσα σε πολύ δυσκολότερη θέση μέσα σε χώρους δουλειάς.

 

Μα… καταργείται όντως το δικαίωμα στην απεργία;

Ναι. Με έναν ύπουλο και ανήθικο τρόπο. Όποιος/α έχει την παραμικρή ιδέα από το τι σημαίνει συλλογική διαδικασία που εμπλέκει δεκάδες και εκατοντάδες ή και χιλιάδες κόσμο ξέρει/καταλαβαίνει ότι ένα τέτοιο μέτρο ούτε εκδημοκρατισμό φέρνει ούτε κάποια «αντιδημοκρατία» προσπαθεί να χτυπήσει εντός των εργασιακών χώρων.

Η κυβέρνηση μας, που αυτή τη στιγμή μέσα από το συνταγματικά κατοχυρωμένο εκλογικό μας σύστημα, φέρνει τα πάνω κάτω στις ζωές μας κατέχοντας το 20%+ περίπου των ψήφων στο σύνολο του ελληνικού λαού (22,5% στο σύνολο των εγγεγραμμένων για την ακρίβεια), επικαλείται την δημοκρατία του 50% + 1 για να παραλύσει κάθε αντίσταση, κάθε διεκδίκηση μέσα στους χώρους δουλειάς.

 

Κλίμα φιλικό στις επιχειρήσεις

Γιατί συμβαίνουν όλα αυτά; Γιατί οι συνομιλητές της κυβέρνησης, οι εγχώριοι και μη, περιμένουν με τα πορτοφόλια τους γεμάτα το πότε η Ελλάδα θα μοιάζει με μια τεράστια Ειδική Οικονομική Ζώνη, με χαμηλούς μισθούς, χωρίς δικαιώματα εργασιακά, χωρίς απεργίες, χωρίς σωματεία και συνδικάτα, χωρίς εγγυήσεις για τους εργαζόμενους παρά μόνο για τους εργοδότες. Τότε το κλίμα θα είναι «φιλικό για τις επιχειρήσεις» και για κανέναν άλλο…

 Πηγή: G400

Γιάννης Ρίτσος

Ο ποιητής της Ρωμιοσύνης

πέθανε στις 11 Νοεμβρίου 1990

Και να, αδερφέ μου,
που μάθαμε να κουβεντιάζουμε
ήσυχα, ήσυχα κι απλά.
Καταλαβαινόμαστε τώρα
δε χρειάζονται περισσότερα.

Κι αύριο λέω θα γίνουμε
ακόμα πιο απλοί.
Θα βρούμε αυτά τα λόγια
που παίρνουνε το ίδιο βάρος
σ’ όλες τις καρδιές,
σ’ όλα τα χείλη,
έτσι να λέμε πια
τα σύκα σύκα
και τη σκάφη σκάφη.

Κι έτσι που να χαμογελάνε οι άλλοι
και να λένε:
«Τέτοια ποιήματα
σου φτιάχνω εκατό την ώρα».
Αυτό θέλουμε κι εμείς.

Γιατί εμείς δεν τραγουδάμε
για να ξεχωρίσουμε, αδελφέ μου,
απ’ τον κόσμο.
Εμείς τραγουδάμε
για να σμίξουμε τον κόσμο.

Διαβάστε ακόμη:   Μέρα Μαγιού

Ομολογία-σοκ Ντάισελμπλουμ στον Χουντή: Τα μνημόνια έγιναν για να σωθούν οι τράπεζες!

Ν. Χουντής: «Τα μνημόνια ήταν στήριξη και αλληλεγγύη υπέρ της Ελλάδας ή ήταν για τη σωτηρία των ευρωπαϊκών τραπεζών και του ευρώ;»

Ντάισελμπλουμ: «Χρησιμοποιήσαμε τα χρήματα των φορολογουμένων, κατά τη γνώμη μου με λάθος τρόπο, για να σώσουμε τις Τράπεζες. Όσοι λένε πως όλα έγιναν για τις Τράπεζες, έχουν δίκιο»!

Πηγή: Iskra.gr

Ο απερχόμενος Πρόεδρος του Eurogroup, Γ. Ντάσελμπλουμ αιφνιδίασε τους ευρωβουλευτές, όταν μιλώντας στην Επιτροπή Απασχόλησης για την πορεία της 3ης αξιολόγησης του Προγράμματος της Ελλάδας, σε ερώτηση του ευρωβουλευτή της Λαϊκής Ενότητας, Νίκου Χουντή, αναφερόμενος στα μνημόνια, παραδέχθηκε κυνικά και θα προσθέταμε ξεδιάντροπα, ότι όλα έγιναν για να σωθούν οι ευρωπαϊκές Τράπεζες!!!

Η κρίση ειλικρίνειας του Ντάσελμπλουμ αφήνει πολιτικά έκθετες και ποινικά υπόλογες όλες τις μνημονιακές κυβερνήσεις.

Πιο συγκεκριμένα, ο κ. Dijsselbloem , απαντώντας στην ευθεία ερώτηση του Νίκου Χουντή, αν «τώρα που φεύγετε, επιμένετε ότι τα προγράμματα (σ.σ: μνημόνια) αποτελούσαν στήριξη και αλληλεγγύη υπέρ της Ελλάδας ή αν θα παραδεχθείτε, όπως έκανε ο κ. Ρεν, ο προηγούμενος Επίτροπος όταν έφευγε, ότι αυτά τα προγράμματα ήταν για να στηριχθούν οι ευρωπαϊκές τράπεζες και το ευρώ;», άφησε άφωνους τους ευρωβουλευτές όταν, μεταξύ άλλων, δήλωσε ότι:

«Χρησιμοποιήσαμε πολλά από τα χρήματα του φορολογούμενου, με λάθος τρόπο κατά την γνώμη μου, για να σώσουμε τις τράπεζες και ο κόσμος που επέκρινε τα πρώτα χρόνια του ελληνικού προγράμματος λέγοντας πως όλα έγιναν για τις τράπεζες, έχει κάποιο δίκιο».

Το ερώτημα του Νίκου Χουντή και η πλήρης απάντηση του κ. Ντάσελμπλουμ έχουν ως εξής:

Νίκος Χουντής: «Επιμένετε ότι αυτά τα προγράμματα ήταν αλληλεγγύη και στήριξη στην Ελλάδα ή θα παραδεχθείτε, όπως έκανε ο κ. Ρεν, ο προηγούμενος Επίτροπος όταν έφευγε, ότι αυτά τα προγράμματα ήταν για να στηριχθούν οι ευρωπαϊκές τράπεζες και το ευρώ;»

Ντάσελμπλουμ : «Κατά πόσο συμφωνώ με τον Όλι Ρεν, που είπε ότι το πρώτο πρόγραμμα έγινε για να στηριχτούν οι τράπεζες.

Στο πρώτο στάδιο της κρίσης, στις χώρες μας, το μεγαλύτερο πρόβλημα ήταν οι τράπεζες.

Είχαμε τραπεζική κρίση, δημοσιονομική κρίση, και χρησιμοποιήσαμε πολλά από τα χρήματα του φορολογούμενου, με λάθος τρόπο κατά την γνώμη μου, για να σώσουμε τις τράπεζες και ο κόσμος που επέκρινε τα πρώτα χρόνια του ελληνικού προγράμματος λέγοντας πως όλα έγιναν για τις τράπεζες, έχουν κάποιο δίκαιο.

Και αυτό ισχύει για όλες μας τις χώρες.

Οι τράπεζες παντού στην Ευρώπη σώθηκαν σε βάρος του φορολογούμενου.

Γι’ αυτό και φτιάξαμε την τραπεζική ένωση τώρα.

Με υψηλότερες προδιαγραφές, με καλύτερη εποπτεία, με ένα πλαίσιο εξυγίανσης διάσωσης, αν οι τράπεζες έχουν απώλειες.

Ακριβώς για να μην ξαναβρεθούμε σε αυτήν την κατάσταση.

Το υψηλό δημοσιονομικό χρέος χωρών που παραμένει σε πολλές περιπτώσεις έχει να κάνει με την τραπεζική κρίση και δεν πρέπει να επαναληφθεί».

Μπορείτε να παρακολουθήσετε ολόκληρη την απάντηση του Ντάσελμπλουμ στον Νίκο Χουντή, στο ακόλουθο link:

Απόφαση του Πολιτικού Συμβουλίου της ΛΑ.Ε

15/10/2017

  1. Στο διεθνές πλαίσιο παραμένει το κλίμα αστάθειας, ρευστότητας, όξυνσης των ανταγωνισμών και κινδύνων για νέους ιμπεριαλιστικούς τυχοδιωκτισμούς και επεμβάσεις. Οι κίνδυνοι αυτοί εντείνονται με τη συνεχιζόμενη αντιπαράθεση της ηγεσίας των ΗΠΑ με τη Β. Κορέα για τα πυρηνικά, με την νέα αποστολή Αμερικανικών στρατευμάτων στο Αφγανιστάν και με την αύξηση των στρατιωτικών δαπανών κατά 700 δισεκατομμύρια δολάρια, που ενέκρινε η Γερουσία των ΗΠΑ.

  2. Στη διάρκεια και αυτής της χρονιάς συνέχισαν να αναδεικνύονται έντονα νέες δυσκολίες του καπιταλισμού να αντιμετωπίσει τη νέα φάση της κρίσης του, που ξεκίνησε το 2007-2008, και να συνεχίσει να αναπαράγεται απρόσκοπτα με τη μορφή της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης. Αυτή η μορφή της “παγκοσμοιοποιημένης” κυριαρχίας του κεφαλαίου δέχεται πλέον σοβαρούς κλυδωνισμούς, ρωγμές και αμφισβητήσεις από τμήματα των κυρίαρχων αστικών τάξεων στις ίδιες τις μητροπόλεις του καπιταλισμού, που κινούνται σε λογικές περιχαράκωσης εθνικών ή ζωτικών χώρων. Ωστόσο, το νεοφιλελεύθερο μοντέλο και υπόδειγμα παραμένει ακόμα κυρίαρχο και κατά συνέπεια τα κύρια ιδεολογικά και πολιτικά μέτωπά μας παραμένουν ανοικτά ενάντια στον νεοφιλελευθερισμό, τον ιμπεριαλισμό και τον πόλεμο.

Ταυτόχρονα, η αδυναμία της Αριστεράς και των κοινωνικών κινημάτων να δώσουν εναλλακτική διέξοδο με συγκεκριμένο σχέδιο σε προοδευτική και βιώσιμη κατεύθυνση, αφήνει σοβαρά πολιτικά κενά, που σ’ ένα βαθμό αξιοποιούν και καλύπτουν υπερσυντηρητικές, ακροδεξιές και ανορθολογικές πολιτικές δυνάμεις. Αυτές προβάλλουν ένα δήθεν αντισυστημικό αντιπαγκοσμιοποιητικό πολιτικό λόγο, χωρίς όμως να αμφισβητούν επί της ουσίας τη νεοφιλελεύθερη διαχείριση, αποτελώντας στην πραγματικότητα το σιδερένιο χέρι επιβολής του καπιταλισμού. Το αποτέλεσμα είναι να κεφαλαιοποιούν πολιτικά ένα σοβαρό τμήμα της δυσαρέσκειας των λαών απέναντι στις παραδοσιακές συντηρητικές ή σοσιαλδημοκρατικές πολιτικές δυνάμεις.

  1. Στις Γερμανικές εκλογές οι Χριστιανοδημοκράτες της Merkel είχαν μία πύρρειο νίκη, λόγω της μεγάλης εκλογικής πτώσης τους, που οφείλεται στη λαϊκή δυσαρέσκεια από τη διαρκή λιτότητα σε βάρος της εργατικής τάξης της Γερμανίας. Οι Σοσιαλδημοκράτες καταποντίστηκαν, λόγω κυρίως της συγκυβέρνησής τους με τους Χριστιανοδημοκράτες και της πλήρους υποταγής τους στις νεοφιλελεύθερες πολιτικές. Το πιο ανησυχητικό και χαρακτηριστικό, όμως, στοιχείο αυτών των εκλογών ήταν η εντυπωσιακή άνοδος της ακροδεξιάς, που αξιοποίησε εκτός από τη λαϊκή δυσαρέσκεια λόγω των εφαρμοζόμενων νεοφιλελεύθερων πολιτικών, και το κλίμα ρατσισμού και ισλαμοφοβίας. Η άνοδος των Φιλελεύθερων, ενός ακραία νεοφιλελεύθερου κόμματος, και η ενδεχόμενη συμμετοχή τους στη νέα κυβέρνηση θα ενισχύσει τον αντεργατικό προσανατολισμό της Γερμανίας και τις ηγεμονικές τάσεις της στην Ευρωζώνη και την ΕΕ. Η γερμανική Αριστερά (Die Linke), χωρίς να έχει μία ιδιαίτερα ριζοσπαστική κινηματική, πολιτική και προγραμματική ατζέντα, σημείωσε μια μικρή άνοδο, η οποία, όμως, δεν ήταν αρκετή για να αντιστρέψει την αντιδραστική κατεύθυνση του εκλογικού αποτελέσματος και κυρίως την μεγάλη άνοδο της ακροδεξιάς σε λαϊκά και εργατικά κοινωνικά στρώματα.

Το νέο μετεκλογικό τοπίο και η κυβέρνηση, που θα σχηματιστεί στη Γερμανία, θα έχει αρνητικές επιπτώσεις στην Γερμανική εργατική τάξη, στους λαούς της Ευρώπης, ιδιαίτερα στους λαούς των πιο φτωχών χωρών της ΕΕ. Η ευρωζώνη και η ΕΕ θα κινηθούν τώρα σε ακόμα πιο νεοφιλελεύθερες και αντικοινωνικές κατευθύνσεις, με πιο έντονη την επίδραση της ακροδεξιάς πολιτικής ατζέντας. Η πίεση στην Ελλάδα για πιο γρήγορη και σκληρή εφαρμογή των μνημονίων θα αυξηθεί, αφού μάλιστα η ίδια κυβέρνηση είναι πρόθυμη να υποχωρήσει και πάλι κατά κράτος στις απαιτήσεις των δανειστών όσων αφορά την 3η αξιολόγηση.

  1. Η βία και η αστυνομική καταστολή που εφάρμοσε το καθεστώς Ραχόι σε βάρος του λαού της Καταλονίας την ημέρα του δημοψηφίσματος αντιπροσωπεύει απόλυτα τον βαθιά αντιδημοκρατικό και αντιλαϊκό χαρακτήρα του. Η στήριξη, που παρέχει στο καθεστώς Ραχόι η ΕΕ αποτυπώνει τον αντιδημοκρατικό χαρακτήρα της ίδιας αλλά και της κυρίαρχης σε αυτή Γερμανίας, που είναι έτοιμες ανά πάσα στιγμή, προετοιμασμένες πολιτικά και θεσμικά και με επεξεργασμένο πολιτικό σχέδιο να επιδείξουν, εάν απειληθούν στρατηγικά συμφέροντα τους, όπως στην Καταλονία, το απολυταρχικό πρόσωπό τους. Η ΕΕ στήριξε τον ακραίο αυταρχισμό της ισπανικής κυβέρνησης στην Καταλονία για να καταπνίξει την δύναμη του παραδείγματος για τους άλλους λαούς της Ευρώπης. Γιατί, εάν ο λαός της Καταλονίας μπορεί να επιλέξει δημοκρατικά το μέλλον του, τότε μπορεί ο κάθε λαός να διεκδικεί δημοκρατικά, όχι μόνο την ανεξαρτησία του, αλλά και κοινωνική χειραφέτησή του. Οι εξελίξεις στη Καταλονία θα έχουν σοβαρές επιπτώσεις όχι μόνο στην Ισπανία αλλά και στην ΕΕ, γιατί φαίνεται ότι ανοίγουν τους ασκούς του Αιόλου. Ο αγώνας, όμως, του λαού της Καταλονίας, η κατεύθυνση και η τελική έκβασή του θα κριθούν από πολλούς παράγοντες και κυρίως από την παρέμβαση της Αριστεράς και του εργατικού κινήματος με βάση την δική τους ταξική ριζοσπαστική κατεύθυνση.

  2. Το Γερμανικό και Γαλλικό οικονομικοπολιτικό κατεστημένο μπροστά στην βαθιά κρίση, που διανύουν η ευρωζώνη και η ΕΕ, είχαν αρχίσει να συζητούν πριν ακόμα τις Γερμανικές εκλογές μια νέα αρχιτεκτονική για την ΕΕ και την Ευρωζώνη, ώστε να μπορούν να επιβιώσουν στις νέες συνθήκες και να εξυπηρετούν πιο αποτελεσματικά τα συμφέροντα του χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου, χρησιμοποιώντας τα ίδια νεοφιλελεύθερα και αντιδημοκρατικά “υλικά” που οικοδομήθηκε η ΟΝΕ. Με τη λεγόμενη «Λευκή Βίβλο» των πέντε προέδρων και τις προτάσεις της Κομισιόν, επιχειρείται η υπέρβαση της βαθειάς κρίσης του νεοφιλελεύθερου και αντιδημοκρατικού οικοδομήματος της ευρωζώνης, ενώ οι λύσεις που προτείνονται αναπαράγουν τους ανισότιμους όρους συμμετοχής χωρών και λαών στη διαδικασία της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. Ταυτόχρονα, τα εξειδικευμένα κείμενα της Κομισιόν παγιώνουν τις ακραίες νεοφιλελεύθερες πολιτικές λιτότητας, τη συρρίκνωση του κοινωνικού κράτους και εργασιακών δικαιωμάτων, εντείνουν τη στρατιωτικοποίηση και επιθετικότητα του ευρωπαϊκού ιμπεριαλιστικού κέντρου στο διεθνή χώρο.

Ιδιαίτερα ο Μακρόν, προβάλλει το σχέδιο μιας νέας Γερμανο-Γαλλικής συμμαχίας, η οποία θα κυριαρχεί απολύτως σε μια διαιρεμένη σε πολλά σχήματα και σε διαφορετικές ταχύτητες ΕΕ. Πρόκειται για την πρωτοκαθεδρία των πλέον ισχυρών οικονομιών, που στην περίμετρο του Γερμανο-Γαλλικού άξονα, θα οδηγούν το τραίνο της ΕΕ, ενώ θα ακολουθούν ως απλά βαγόνια, όλες οι άλλες χώρες με μία πολυμορφία σχέσεων με την ΕΕ, που θα μπορεί να περιλαμβάνει ακόμα και μέλη με ειδικές συμφωνίες.
(περισσότερα…)