Κατηγορία: Εργασιακά

Δημόσιο: Εγκύκλιος για αναστολή προσλήψεων και μεταβολών, ανάκληση και απαγόρευση αδειών λόγω βουλευτικών εκλογών

Εγκύκλιος τής υπουργού Διοικητικής Ανασυγκρότησης, Μαριλίζας Ξενογιαννακοπούλου, για τις βουλευτικές εκλογές τής 7ης Ιουλίου 2019, που αφορά σε: αναστολή προσλήψεων και υπηρεσιακών μεταβολών, ανάκληση και απαγόρευση χορήγησης κανονικών αδειών καθώς και διευκολύνσεις – εκλογικές άδειες υπαλλήλων για την άσκηση τού εκλογικού τους δικαιώματος.

Πατήστε ΕΔΩ για να διαβάσετε και να κατεβάσετε το κείμενο τής εγκυκλίου.

Advertisements

ΜΕΤΑ: Ο αγώνας για την κατάργηση της «αξιολόγησης» συνεχίζεται

 

Πάνω από δύο χρόνια κινητοποιήσεων και αγώνων των εργαζομένων, χρειάστηκαν για να καταργηθεί και τυπικά προχθές η  κατάπτυστη απεργοσπαστική τροπολογία Γεροβασίλη, με την οποία τιμωρούνταν η συμμετοχή των εργαζομένων στην απεργίααποχή της ΑΔΕΔΥ από την «αξιολόγηση».

Η τροπολογία αυτή βεβαίως είχε καταργηθεί στην πράξη, αφού οι εργαζόμενοι σε ποσοστό πάνω από 70% και σε πολλές υπηρεσίες από 80% έως και 100%, συμμετείχαν στην απεργία-αποχή και, όπου η κυβέρνηση εμφανίζει μεγάλα ποσοστά συμμετοχής, ήταν εκεί που μονοπρόσωπα όργανα «αξιολόγησαν» το προσωπικό και τους υφισταμένους τους.

Το πρόβλημα όμως για τους εργαζόμενους δεν ήταν μόνο η κατάργηση της αυτής της απεργοσπαστικής τροπολογίας, αλλά και η κατάργηση συνολικά όλου του θεσμικού πλαισίου της «αξιολόγησης» που αποτελεί μνημονιακό προαπαιτούμενο των δανειστών και στοχεύει στη συρρίκνωση του κράτους και ιδιαίτερα των κοινωνικών του υπηρεσιών, αλλά και στην εμπορευματοποίηση των αγαθών της Υγείας, της Παιδείας, της Πρόνοιας, καθώς και όλων των υποστηρικτικών δομών για τη λειτουργία της δημόσιας διοίκησης και της τοπικής αυτοδιοίκησης.

Οι ντόπιοι θιασώτες του νεοφιλελευθερισμού και της πολιτικής για ένα «Ευέλικτο και Επιτελικό Κράτος», που πεισματικά επιχειρούν να το υλοποιήσουν από τη δεκαετία του ’90 στη χώρα μας, βρήκαν πεδίο δόξης λαμπρό στα χρόνια των μνημονίων και πλέον αυτό έχει γίνει συστατικό προγραμματικό στοιχείο των κυβερνητικών προγραμμάτων του ΣΥΡΙΖΑ, της ΝΔ και του ΚΙΝΑΛ.

Κινούνται στις ίδιες ράγες που καθορίζονται από τα μνημόνια και τις πολιτικές της ΕΕ και «διαφωνούν» σε επιμέρους πλευρές, και κυρίως στον έλεγχο και στην νομή της εξουσίας και του κράτους για την ενίσχυση του πελατειακού τους μηχανισμού, όπως αποκαλυπτικά φάνηκε και με τους διακομματικούς διορισμούς και τα βολέματα της τελευταίας στιγμής στη Βουλή: μέσω του «Ιδρύματος της Βουλής» που το έφτιαξαν, για να ξεπεράσουν τους περιορισμούς του ΑΣΕΠ για την πρόσληψη των υπαλλήλων της βουλής, τακτοποίησαν συγγενικά πρόσωπα και οικογενειακούς και κομματικούς φίλους!

Δεν είναι τυχαίο ότι ακόμα και η κατάργηση αυτής της τροπολογίας ψηφίστηκε λίγα 24ωρα προτού κλείσει η Βουλή και συνδυάστηκε μαζί με άλλες που, ανεξάρτητα το αν είναι θετικές ή όχι, καταδεικνύουν την χυδαία εκλογική-πελατειακή λειτουργία όλων των κομμάτων εξουσίας στη χώρα μας.

Ας μην κινδυνολογεί η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ για τα δεινά που μας περιμένουν αν έρθει η ΝΔ. Η ίδια αφήνει πίσω της ένα πλούσιο οπλοστάσιο που θα το χρησιμοποιήσει και η ΝΔ. Κυρίως όμως αφήνει μια πρακτική πλήρους εφαρμογής όλων των αντεργατικών και αντιλαϊκών πολιτικών.

Το ΜΕΤΑ, παρόλα αυτά, θεωρεί ότι οι εργαζόμενοι νίκησαν με την επιμονή τους και ακύρωσαν στην πράξη την «αξιολόγηση». Είναι, εξάλλου, δεδομένο πως οι εργαζόμενοι στο Δημόσιο, μαζί με όλα τα κοινωνικά στρώματα που πλήττονται από τις πολιτικές που εφαρμόζουν ο ΣΥΡΙΖΑ και η ΝΔ, θα βρουν ξανά τη δύναμη και θα συνεχίσουν τον αγώνα για να αλλάξουν τη ζωή τους.

Στην κατεύθυνση αυτή, σήμερα, ο αγώνας του συνδικαλιστικού κινήματος και των εργαζομένων πρέπει να στραφεί στη διεκδίκηση αυξήσεων στους μισθούς και στις συντάξεις, στη δραστική μείωση του ωραρίου εργασίας, χωρίς τη μείωση των αποδοχών και των δικαιωμάτων, στη βελτίωση των συνθηκών εργασίας και στη λήψη και τήρηση των μέτρων υγιεινής και ασφάλειας των εργαζομένων και για την εκτίμηση και την πρόληψη του επαγγελματικού κινδύνου, στις μαζικές προσλήψεις μόνιμου προσωπικού και στην μονιμοποίηση όλων των συμβασιούχων που εργάζονται χρόνια στο Δημόσιο και καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες, στη μείωση της φορολογίας και στη δίκαιη κατανομή της, για να πληρώνουν και οι πλούσιοι, και τέλος στη δίκαιη εξέλιξη του προσωπικού σε θέσεις ευθύνης μέσα από ένα σύστημα, όσο γίνεται πιο αντικειμενικό, χωρίς κομματικές παρεμβάσεις, χωρίς αναθέσεις και διορισμούς, αλλά μέσα από κρίσεις των Υπηρεσιακών Συμβουλίων με αυξημένη συμμετοχή των εκπροσώπων των εργαζομένων.

Αγωνιζόμαστε για την επαναφορά και διεύρυνση των δικαιωμάτων μας.

Συνεχίζουμε την απεργία-αποχή μέχρι και την τυπική κατάργηση του νόμου για την «αξιολόγηση».


ΜΕΤΑ, Ιούνης 2019

«Burn out»: Στις ασθένειες κατατάσσει πλέον την εργασιακή εξουθένωση ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας

Πηγή: ergasianet.gr

Η εργασιακή εξουθένωση ή «burn out» όπως άτυπα ονομάζεται παγκοσμίως εντάσσεται πλέον στη διεθνή κατάταξη των ασθενειών του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ), χρησιμεύοντας ως βάση για τον καθορισμό των τάσεων και των στατιστικών της υγείας.

Ο κατάλογος καταρτίστηκε από τον ΠΟΥ και βασίζεται στα συμπεράσματα ειδικών της υγείας σε όλο τον κόσμο. Υιοθετήθηκε από τα κράτη μέλη του ΠΟΥ, που συνεδριάζουν από τις 20 έως τις 28 Μαΐου στη Γενεύη, στο πλαίσιο της Παγκόσμιας Συνέλευσης Υγείας.

«Είναι η πρώτη φορά που η επαγγελματική εξουθένωση εντάσσεται στην κατάταξη», ανακοίνωσε ο εκπρόσωπος του ΠΟΥ Ταρίκ Γιασάρεβιτς.

Η Κατάταξη των Ασθενειών του ΠΟΥ παρέχει μια κοινή γλώσσα χάρη στην οποία οι επαγγελματίες της υγείας μπορούν να ανταλλάσσουν πληροφορίες παντού στον κόσμο. Η υπερκόπωση στη δουλειά εντάσσεται στην κατηγορία που εξετάζει «προβλήματα που συνδέονται» με την εργασία ή την ανεργία και φέρει στο εξής την κωδική ονομασία QD85.

Περιγράφεται ως ένα σύνδρομο που προκύπτει από το χρόνιο εργασιακό στρες του οποίου η διαχείριση δεν έγινε με επιτυχία και χαρακτηρίζεται από τρία στοιχεία: ένα αίσθημα εξάντλησης, κυνισμού ή αρνητικά συναισθήματα σε σχέση με τη δουλειά και με τη «μειωμένη επαγγελματική αποδοτικότητα».

Το πρωτόκολλο του ΠΟΥ διευκρινίζει ότι το burn-out «αναφέρεται σε φαινόμενα σχετικά με τον επαγγελματικό περιβάλλον και δεν πρέπει να χρησιμοποιείται για την περιγραφή εμπειριών σε άλλους τομείς της ζωής».

Η νέα κατάταξη, που ονομάζεται CIP-11 και δημοσιεύτηκε πέρυσι, υιοθετήθηκε επίσημα κατά τη φετινή 72η Παγκόσμια Συνέλευση και θα τεθεί σε ισχύ την 1η Ιανουαρίου 2022. Η κατάταξη περιέχει νέα κεφάλαια, από τα οποία ένα αφιερώνεται στη σεξουαλική υγεία. Η νέα κατάταξη καλύπτει διαταραχές που παλαιότερα κατατάσσονταν αλλού, όπως η «ασυμφωνία φύλου» δηλαδή η τρανσεξουαλικότητα, η οποία έως σήμερα κατατασσόταν στην κατηγορία των ψυχικών διαταραχών.

Η διαταραχή των βιντεοπαιχνιδιών προστέθηκε στην κατηγορία των διαταραχών της εξάρτησης. Η νέα κατάταξη του ΠΟΥ προσθέτει επίσης ένα νέο κεφάλαιο για την παραδοσιακή ιατρική.

Λαϊκή Ενότητα – Ν. Χουντής: Μπορούν να μετατραπούν σε αορίστου χρόνου οι συμβάσεις, απαντά η Ευρωπαία Επίτροπος

Τα Ελληνικά δικαστήρια μπορούν στην περίπτωση των διαδοχικών συμβάσεων να μετατρέψουν τις συμβάσεις σε αόριστου χρόνου στο δημόσιο σύστημα υγείας, απαντά με σημερινή ανακοίνωση η Ευρωπαία Επίτροπος σε ερώτηση του Ευρωβουλευτή της Λαϊκής Ενότητας – Μέτωπο Ανατροπής Νίκου Χουντή. Η απάντηση αυτή καταρρίπτει τους κυβερνητικούς ισχυρισμούς περί αδυναμίας μετατροπής των συμβάσεων και αποκαλύπτει ότι παράνομα χρησιμοποιούν τις συμβάσεις ορισμένου χρόνου για πάγιες και διαρκείς ανάγκες.

Σε ανακοίνωση που εξέδωσε ο Ευρωβουλευτής της Λαϊκής Ενότητας – Μέτωπο Ανατροπής Νίκος Χουντής αναφέρει:

  • Τα εθνικά δικαστήρια να εφαρμόσουν την ευρωπαϊκή νομοθεσία και να δικαιώσουν τους εργαζόμενους ορισμένου χρόνου με διαδοχικές συμβάσεις στο Δημόσιο Σύστημα Υγείας
    · Απάντηση Κομισιόν σε Νίκο Χουντή
    Τα ελληνικά δικαστήρια να επιβάλουν τη συμμόρφωση με τη νομοθεσία της ΕΕ, που προβλέπει τη μετατροπή συμβάσεων ορισμένου χρόνου σε αορίστου, μετά από 24μηνο, για τους εργαζόμενους στο Δημόσιο Σύστημα Υγείας.
    Αυτή την ενθαρρυντική απάντηση στο αίτημα χιλιάδων συμβασιούχων που εργάζονται στο Δημόσιο Σύστημα Υγείας της χώρας, απέστειλε σήμερα, 24.5.2019, η Επίτροπος κ. Thyssen, μετά από ερώτηση του ευρωβουλευτή της Λαϊκής Ενότητας και υποψήφιου με τη «Λαϊκή Ενότητα-Μέτωπο Ανατροπής», Νίκου Χουντή.
    Στην ερώτησή του, ο Νίκος Χουντής, τόνιζε ότι, «Τα τελευταία χρόνια, λόγω της απαγόρευσης των προσλήψεων,  ο αριθμός των εργαζομένων στο δημόσιο σύστημα υγείας έχει μειωθεί κατά 25%, και θέσεις εργασίας που καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες, αντί με μόνιμο προσωπικό, καλύπτονται με συμβάσεις ορισμένου χρόνου» και σημείωνε ότι, «στο προσωπικό που σήμερα εργάζεται με συνεχώς ανανεούμενες συμβάσεις εργασίας περιλαμβάνονται:
    1200 επικουρικοί εργαζόμενοι, οι  οποίοι εργάζονται από 24 μήνες έως 5 συνεχόμενα έτη·
    3.700 εργαζόμενοι μέσω προγραμμάτων ΟΑΕΔ, που όμως καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες και έχουν υπερβεί το 24μηνο·
    αδιευκρίνιστος αριθμός εργαζομένων μέσω συμβάσεων ορισμένου χρόνου σε καθαριότητα, φύλαξη και εστίαση νοσοκομείων, οι οποίοι επίσης έχουν υπερβεί το 24μηνο, χρόνος που αποτελεί προϋπόθεση για την μετατροπή των συμβάσεων σε αορίστου χρόνου, βάσει εθνικής νομοθεσίας (Π.Δ. 186/2003)».
    Καταλήγοντας στην ερώτησή του, ο Έλληνας ευρωβουλευτής καλούσε την Κομισιόν «να βεβαιώσει ότι, σε περίπτωση παραβίασης της νομοθεσίας, οι συμβάσεις ορισμένου χρόνου πρέπει να μετατραπούν σε αορίστου χρόνου, ακόμη και εάν η εθνική νομοθεσία το απαγορεύει»
    Στην απάντησή της, η Ευρωπαία Επίτροπος τονίζει, μεταξύ άλλων ότι, «Η ρήτρα 5 της συμφωνίας πλαισίου περιορίζει την προσφυγή σε διαδοχικές συμβάσεις εργασίας ορισμένου χρόνου, ορίζοντας ορισμένες ελάχιστες προστατευτικές διατάξεις τις οποίες πρέπει να εφαρμόζουν τα κράτη μέλη, συμπεριλαμβανομένης της μέγιστης συνολικής διάρκειας των συμβάσεων αυτών.
    Η διάταξη στην ελληνική νομοθεσία για τη θέσπιση μέγιστης διάρκειας 24 μηνών για τις συμβάσεις ορισμένου χρόνου, μετά την οποία ανατίθεται σύμβαση αορίστου χρόνου, εφαρμόζει τη ρήτρα 5. Εναπόκειται στα εθνικά δικαστήρια να διασφαλίσουν τη συμμόρφωση με την εν λόγω διάταξη».Η πλήρης ερώτηση και απάντηση έχουν ως εξής:
    Ερώτηση με αίτημα γραπτής απάντησης E-001510/2019
    προς την Επιτροπή
    Άρθρο 130 του Κανονισμού
    Nikolaos Chountis (GUE/NGL)
    Θέμα: Παράνομες διαδοχικές συμβάσεις ορισμένου χρόνου στο δημόσιο σύστημα υγείας της Ελλάδας
    Τα τελευταία χρόνια, λόγω της απαγόρευσης των προσλήψεων,  ο αριθμός των εργαζομένων στο δημόσιο σύστημα υγείας έχει μειωθεί κατά 25%, και θέσεις εργασίας που καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες, αντί με μόνιμο προσωπικό, καλύπτονται με συμβάσεις ορισμένου χρόνου.
    Πιο συγκεκριμένα, στο προσωπικό που σήμερα εργάζεται με συνεχώς ανανεούμενες συμβάσεις εργασίας περιλαμβάνονται:
    1200 επικουρικοί εργαζόμενοι, οι  οποίοι εργάζονται από 24 μήνες έως 5 συνεχόμενα έτη·
    3.700 εργαζόμενοι μέσω προγραμμάτων ΟΑΕΔ, που όμως καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες και έχουν υπερβεί το 24μηνο·
    αδιευκρίνιστος αριθμός εργαζομένων μέσω συμβάσεων ορισμένου χρόνου σε καθαριότητα, φύλαξη και εστίαση νοσοκομείων, οι οποίοι επίσης έχουν υπερβεί το 24μηνο, χρόνος που αποτελεί προϋπόθεση για την μετατροπή των συμβάσεων σε αορίστου χρόνου, βάσει εθνικής νομοθεσίας (Π.Δ. 186/2003).
    Με δεδομένα τα  ανωτέρω, την οδηγία 1999/70 περί καταχρήσεως διαδοχικών συμβάσεων εργασίας και τις αποφάσεις του Ευρωπαϊκού  Δικαστηρίου , ερωτάται η Επιτροπή:
    1. Μπορεί να βεβαιώσει ότι, σε περίπτωση παραβίασης της νομοθεσίας, οι συμβάσεις ορισμένου χρόνου πρέπει να μετατραπούν σε αορίστου χρόνου, ακόμη και εάν η εθνική νομοθεσία το απαγορεύει;
    2. Τι μέτρα προτίθεται να λάβει, προκειμένου η ελληνική κυβέρνηση να μετατρέψει τις ανωτέρω συμβάσεις σε αορίστου χρόνου και να καταργήσει τον θεσμό των συμβασιούχων;E-001510/2019Απάντηση από την κα Thyssenεξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής(24.5.2019)
    Σύμφωνα με το προοίμιο της συμφωνίας πλαισίου για την εργασία ορισμένου χρόνου που συνήφθη με την οδηγία 1999/70/ΕΚ του Συμβουλίου, οι υπογράφοντες κοινωνικοί εταίροι αναγνωρίζουν ότι οι συμβάσεις εργασίας αορίστου χρόνου αποτελούν τη γενική μορφή εργασιακής σχέσης.
    Η ρήτρα 5 της συμφωνίας πλαισίου περιορίζει την προσφυγή σε διαδοχικές συμβάσεις εργασίας ορισμένου χρόνου, ορίζοντας ορισμένες ελάχιστες προστατευτικές διατάξεις τις οποίες πρέπει να εφαρμόζουν τα κράτη μέλη, συμπεριλαμβανομένης της μέγιστης συνολικής διάρκειας των συμβάσεων αυτών.
    Η διάταξη στην ελληνική νομοθεσία για τη θέσπιση μέγιστης διάρκειας 24 μηνών για τις συμβάσεις ορισμένου χρόνου, μετά την οποία ανατίθεται σύμβαση αορίστου χρόνου, εφαρμόζει τη ρήτρα 5. Εναπόκειται στα εθνικά δικαστήρια να διασφαλίσουν τη συμμόρφωση με την εν λόγω διάταξη.
    Η συμφωνία πλαίσιο δεν επιβάλλει γενική υποχρέωση στα κράτη μέλη να προβλέπουν τη μετατροπή των συμβάσεων εργασίας ορισμένου χρόνου σε αορίστου. Ωστόσο, το Δικαστήριο της ΕΕ έκρινε ότι η εν λόγω μετατροπή μπορεί να αποτελέσει επαρκές μέσο προσφυγής για κατάχρηση κατά τη ρήτρα 5.

    Το Γραφείο Τύπου
    24.05.2019

Απάντηση Κομισιόν σε N.Χουντή για διαδοχικές συμβάσεις στο Δημόσιο Σύστημα Υγείας

Τα εθνικά δικαστήρια να εφαρμόσουν την ευρωπαϊκή νομοθεσία και να δικαιώσουν τους εργαζόμενους ορισμένου χρόνου με διαδοχικές συμβάσεις στο Δημόσιο Σύστημα Υγείας

Τα ελληνικά δικαστήρια να επιβάλουν τη συμμόρφωση με τη νομοθεσία της ΕΕ, που προβλέπει τη μετατροπή συμβάσεων ορισμένου χρόνου σε αορίστου, μετά από 24μηνο, για τους εργαζόμενους στο Δημόσιο Σύστημα Υγείας.

Αυτή την ενθαρρυντική απάντηση στο αίτημα χιλιάδων συμβασιούχων που εργάζονται στο Δημόσιο Σύστημα Υγείας της χώρας, απέστειλε σήμερα, 24.5.2019, η Επίτροπος κ. Thyssen, μετά από ερώτηση του ευρωβουλευτή της Λαϊκής Ενότητας και υποψήφιου με τη «Λαϊκή Ενότητα-Μέτωπο Ανατροπής», Νίκου Χουντή.

Στην ερώτησή του, ο Νίκος Χουντής, τόνιζε ότι, «Τα τελευταία χρόνια, λόγω της απαγόρευσης των προσλήψεων,  ο αριθμός των εργαζομένων στο δημόσιο σύστημα υγείας έχει μειωθεί κατά 25%, και θέσεις εργασίας που καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες, αντί με μόνιμο προσωπικό, καλύπτονται με συμβάσεις ορισμένου χρόνου» και σημείωνε ότι, «στο προσωπικό που σήμερα εργάζεται με συνεχώς ανανεούμενες συμβάσεις εργασίας περιλαμβάνονται:

1200 επικουρικοί εργαζόμενοι, οι  οποίοι εργάζονται από 24 μήνες έως 5 συνεχόμενα έτη·

3.700 εργαζόμενοι μέσω προγραμμάτων ΟΑΕΔ, που όμως καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες και έχουν υπερβεί το 24μηνο·

αδιευκρίνιστος αριθμός εργαζομένων μέσω συμβάσεων ορισμένου χρόνου σε καθαριότητα, φύλαξη και εστίαση νοσοκομείων, οι οποίοι επίσης έχουν υπερβεί το 24μηνο, χρόνος που αποτελεί προϋπόθεση για την μετατροπή των συμβάσεων σε αορίστου χρόνου, βάσει εθνικής νομοθεσίας (Π.Δ. 186/2003)».

Καταλήγοντας στην ερώτησή του, ο Έλληνας ευρωβουλευτής καλούσε την Κομισιόν «να βεβαιώσει ότι, σε περίπτωση παραβίασης της νομοθεσίας, οι συμβάσεις ορισμένου χρόνου πρέπει να μετατραπούν σε αορίστου χρόνου, ακόμη και εάν η εθνική νομοθεσία το απαγορεύει»

Στην απάντησή της, η Ευρωπαία Επίτροπος τονίζει, μεταξύ άλλων ότι, «Η ρήτρα 5 της συμφωνίας πλαισίου περιορίζει την προσφυγή σε διαδοχικές συμβάσεις εργασίας ορισμένου χρόνου, ορίζοντας ορισμένες ελάχιστες προστατευτικές διατάξεις τις οποίες πρέπει να εφαρμόζουν τα κράτη μέλη, συμπεριλαμβανομένης της μέγιστης συνολικής διάρκειας των συμβάσεων αυτών.

Η διάταξη στην ελληνική νομοθεσία για τη θέσπιση μέγιστης διάρκειας 24 μηνών για τις συμβάσεις ορισμένου χρόνου, μετά την οποία ανατίθεται σύμβαση αορίστου χρόνου, εφαρμόζει τη ρήτρα 5. Εναπόκειται στα εθνικά δικαστήρια να διασφαλίσουν τη συμμόρφωση με την εν λόγω διάταξη».

Η πλήρης ερώτηση και απάντηση έχουν ως εξής:

Ερώτηση με αίτημα γραπτής απάντησης E-001510/2019

προς την Επιτροπή

Άρθρο 130 του Κανονισμού

Nikolaos Chountis (GUE/NGL)

Θέμα:         Παράνομες διαδοχικές συμβάσεις ορισμένου χρόνου στο δημόσιο σύστημα υγείας της Ελλάδας

Τα τελευταία χρόνια, λόγω της απαγόρευσης των προσλήψεων,  ο αριθμός των εργαζομένων στο δημόσιο σύστημα υγείας έχει μειωθεί κατά 25%, και θέσεις εργασίας που καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες, αντί με μόνιμο προσωπικό, καλύπτονται με συμβάσεις ορισμένου χρόνου.

Πιο συγκεκριμένα, στο προσωπικό που σήμερα εργάζεται με συνεχώς ανανεούμενες συμβάσεις εργασίας περιλαμβάνονται:

1200 επικουρικοί εργαζόμενοι, οι  οποίοι εργάζονται από 24 μήνες έως 5 συνεχόμενα έτη·

3.700 εργαζόμενοι μέσω προγραμμάτων ΟΑΕΔ, που όμως καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες και έχουν υπερβεί το 24μηνο·

αδιευκρίνιστος αριθμός εργαζομένων μέσω συμβάσεων ορισμένου χρόνου σε καθαριότητα, φύλαξη και εστίαση νοσοκομείων, οι οποίοι επίσης έχουν υπερβεί το 24μηνο, χρόνος που αποτελεί προϋπόθεση για την μετατροπή των συμβάσεων σε αορίστου χρόνου, βάσει εθνικής νομοθεσίας (Π.Δ. 186/2003).

Με δεδομένα τα  ανωτέρω, την οδηγία 1999/70 περί καταχρήσεως διαδοχικών συμβάσεων εργασίας και τις αποφάσεις του Ευρωπαϊκού  Δικαστηρίου[1] [2], ερωτάται η Επιτροπή:

  1. Μπορεί να βεβαιώσειότι, σε περίπτωση παραβίασης της νομοθεσίας, οι συμβάσεις ορισμένου χρόνου πρέπει να μετατραπούν σε αορίστου χρόνου, ακόμη και εάν η εθνική νομοθεσία το απαγορεύει;
  2. Τι μέτρα προτίθεται να λάβει, προκειμένου η ελληνική κυβέρνηση να μετατρέψει τις ανωτέρω συμβάσεις σε αορίστου χρόνου και να καταργήσει τον θεσμό των συμβασιούχων;

E-001510/2019

Απάντηση από την κα Thyssen

εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής

(24.5.2019)

Σύμφωνα με το προοίμιο της συμφωνίας πλαισίου για την εργασία ορισμένου χρόνου που συνήφθη με την οδηγία 1999/70/ΕΚ του Συμβουλίου[3], οι υπογράφοντες κοινωνικοί εταίροι αναγνωρίζουν ότι οι συμβάσεις εργασίας αορίστου χρόνου αποτελούν τη γενική μορφή εργασιακής σχέσης.

Η ρήτρα 5 της συμφωνίας πλαισίου περιορίζει την προσφυγή σε διαδοχικές συμβάσεις εργασίας ορισμένου χρόνου, ορίζοντας ορισμένες ελάχιστες προστατευτικές διατάξεις τις οποίες πρέπει να εφαρμόζουν τα κράτη μέλη, συμπεριλαμβανομένης της μέγιστης συνολικής διάρκειας των συμβάσεων αυτών.

Η διάταξη στην ελληνική νομοθεσία για τη θέσπιση μέγιστης διάρκειας 24 μηνών για τις συμβάσεις ορισμένου χρόνου, μετά την οποία ανατίθεται σύμβαση αορίστου χρόνου, εφαρμόζει τη ρήτρα 5. Εναπόκειται στα εθνικά δικαστήρια να διασφαλίσουν τη συμμόρφωση με την εν λόγω διάταξη.

Η συμφωνία πλαίσιο δεν επιβάλλει γενική υποχρέωση στα κράτη μέλη να προβλέπουν τη μετατροπή των συμβάσεων εργασίας ορισμένου χρόνου σε αορίστου[4]. Ωστόσο, το Δικαστήριο της ΕΕ έκρινε ότι η εν λόγω μετατροπή μπορεί να αποτελέσει επαρκές μέσο προσφυγής για κατάχρηση κατά τη ρήτρα 5.[5]

 

[1]     Υπόθ. C-16/15, 14 Σεπτέμβριος 2016.

[2]     Υπόθ. C-331/17, Οκτώβριος 2018.

[3]     Οδηγία 1999/70/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Ιουνίου 1999, για την εφαρμογή της συμφωνίας πλαισίου για με την εργασία ορισμένου χρόνου, ΕΕ L 175 της 10.7.1999.

[4]     Για παράδειγμα, απόφαση της 26ης Νοεμβρίου 2014, Mascolo and Others, C-22/13, C-61/13 έως C-63/13 και C- 418/13, σκέψη 80.

[5]     Απόφαση της 25ης Οκτωβρίου 2018 στην υπόθεση Sciotto, C-331/17, σκέψη 59 και εξής.

«Ξέχασε» και τις συλλογικές συμβάσεις το Υπ. Υγείας

Πηγή: ygeionomikoi.gr

Την ίδια ώρα που οι κυβερνητικοί πανηγυρίζουν για την δήθεν επαναφορά του θεσμού των συλλογικών συμβάσεων, η πολιτική ηγεσία του Υπ. Υγείας δεν κάνει τον κόπο να προσέλθει στη συνάντηση που είχε προταθεί από την ΠΟΕΔΗΝ για την συλλογική σύμβαση εργασίας των εργαζομένων στην υγεία.

Μάλιστα, στην πρόσφατη συνάντηση της ΠΟΕΔΗΝ με τον Γ.Γ. Υγείας κ. Γιαννόπουλο ο ίδιος δήλωσε «άγνοια» για το θέμα αποδεικνύοντας με αυτό τον τρόπο ότι την πολιτική ηγεσία του Υπ. Υγείας ελάχιστα την απασχολούν τα προβλήματα και τα αιτήματα των υγειονομικών.

Αντιλαμβανόμαστε φυσικά ότι προτεραιότητα αυτή την περίοδο για την πολιτική ηγεσία του Υπ. Υγείας αποτελούν οι φιέστες και το κόψιμο των κορδελών όμως είμαστε υποχρεωμένοι να κάνουμε αυτή την παρατήρηση.

Βέβαια αυτή η στάση της πολιτικής ηγεσίας του υπ. Υγείας και της κυβέρνησης δεν μας κάνει εντύπωση αφού μέχρι σήμερα έχει δείξει το «φιλεργατικό» της πρόσωπο αρνούμενη επίμονα να δώσει λύσεις σε δίκαια αιτήματα των εργαζομένων στην υγεία όπως οι μαζικές προσλήψεις προσωπικού, η αποκατάσταση του εισοδήματός τους από τις μνημονιακές περικοπές,  η βελτίωση των συνθηκών εργασίας και η επέκταση του θεσμού των Βαρέων και Ανθυγιεινών.

Η απάντηση σε αυτή την απαξιωτική στάση της πολιτικής ηγεσίας του Υπ. Υγείας απέναντι στα αιτήματα των εργαζομένων στην υγεία δεν μπορεί να είναι οι κραυγές που εκτοξεύει η πλειοψηφία της ΠΟΕΔΗΝ ούτε η σιωπή της φιλοκυβερνητικής παράταξης στην ΠΟΕΔΗΝ αλλά ο ενωτικός συντονισμένος αγώνας όλων των εργαζομένων στην Υγεία. Το ΜΕΤΑ Υγειονομικών κόντρα στο ρεύμα θα επιμείνει σε αυτή την κατεύθυνση που είναι και ο μόνος δρόμος για την αντιμετώπιση και επίλυση των δίκαιων αιτημάτων μας.

Μήνυμα του ΜΕΤΑ υγειονομικών για τη διεθνή ημέρα Νοσηλευτών – τριών

Μετά από 9 έτη μνημονιακών πολιτικών, το νοσηλευτικό προσωπικό των δημόσιων νοσοκομείων της χώρας μας είναι αποδεκατισμένο, υποβαθμισμένο και απαξιωμένο εξαιτίας των νεοφιλελεύθερων πολιτικών που ακολουθούνται πιστά και από τη σημερινή κυβέρνηση. Τα εξοντωτικά πλήγματα που δέχτηκαν και δέχονται οι εργαζόμενοι και η ελληνική κοινωνία από την πολιτική των μνημονίων, δεν άφησαν αλώβητο ούτε το νοσηλευτικό κλάδο. 

Παρ’ όλα αυτά οι νοσηλεύτριες κι οι νοσηλευτές, κάτω από πολύ δύσκολες συνθήκες, συμβάλλουν αποφασιστικά στο να κρατηθεί όρθιο το Δημόσιο Σύστημα Υγείας. Συνεχίζουν με αυταπάρνηση και ανιδιοτέλεια, όπου κι αν εργάζονται, να προσφέρουν εξειδικευμένες και ποιοτικές υπηρεσίες, έχοντας ως επίκεντρο της προσοχής τους τον άνθρωπο.

Ως ΜΕΤΑ Υγειονομικών αγωνιζόμαστε και διεκδικούμε συγκεκριμένα αιτήματα για την αντιμετώπιση των προβλημάτων που αντιμετωπίζει το νοσηλευτικό προσωπικό:

• Προσλήψεις μόνιμου προσωπικού, κάλυψη όλων των κενών οργανικών θέσεων. Τήρηση των διεθνών αναλογιών στη στελέχωση τμημάτων κι υπηρεσιών. Όχι στις ελαστικές σχέσεις εργασίας.

• Σύγχρονο σύστημα επιλογής υπηρεσιακών στελεχών με βάση τα προσόντα και την εμπειρία, όχι κομματικές και ρουσφετολογικές τοποθετήσεις που έκαναν μέχρι χθες οι κυβερνήσεις της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ και συνεχίζει σήμερα η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ.

• Επαναφορά άμεσα του ωραρίου στις επτάμισι ώρες, με στόχο την περαιτέρω μείωσή του και τη δημιουργία τέταρτης βάρδιας.

• Μέτρα για την προστασία της μητρότητας και του παιδιού. Αύξηση της άδειας τοκετού-λοχείας, ανάπτυξη παιδικών σταθμών, διευκολύνσεις για την εργαζόμενη μητέρα.

• Μείωση των χρόνων συνταξιοδότησης, με την εφαρμογή του θεσμού των βαρέων και ανθυγιεινών. Κατάργηση των αντιασφαλιστικών νόμων που μειώνουν δραματικά τις συντάξεις και αυξάνουν θεαματικά τα όρια ηλικίας.

• Εφαρμογή της νομοθεσίας που αφορά το κυκλικό ωράριο, με στόχο ανθρώπινα ωράρια εργασίας. Ισότιμη αντιμετώπιση όλων των εργαζομένων στο πρόγραμμα εργασίας, χτύπημα των αυθαιρεσιών από αρκετές διευθύνσεις νοσηλευτικής.

• Αύξηση του ωρομισθίου για νυκτερινά – Κυριακές – αργίες, με προοπτική το διπλασιασμό του.

• Άμεση εφαρμογή των νόμων για την υγιεινή και ασφάλεια (μέσα ατομικής προστασίας, μέτρα για την ασφαλή χορήγηση των φαρμάκων κλπ).

• Διασφάλιση των επαγγελματικών δικαιωμάτων, δημιουργία σύγχρονου καθηκοντολογίου, παροχή νομικής προστασίας των επαγγελματιών υγείας απέναντι στις άδικες επιθέσεις που δέχονται.

• Αλλαγή του θεσμικού πλαισίου της εκπαίδευσης, για να σταματήσει η πολυδιάσπαση του κλάδου. Ένα επίπεδο σπουδών νοσηλευτικής στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, με ουσιαστική αναβάθμισή του. Εκπαιδευτική αναβάθμιση του νοσηλευτικού προσωπικού μέσης εκπαίδευσης με πολυετή προϋπηρεσία σε καθήκοντα ανώτερης κατηγορίας, με δυνατότητα διεξόδου στην τριτοβάθμια εκπαίδευση (χωρίς πανελλήνιες εξετάσεις) και ταυτόχρονη αναγνώριση των προγραμμάτων σπουδών.

• Δημιουργία δομών εκπαίδευσης για βοηθητικό υγειονομικό προσωπικό (μεταφορείς ασθενών, βοηθούς θαλάμου) και σταδιακή κατάργηση της κατηγορίας ΥΕ βοηθητικού υγειονομικού προσωπικού στο ΕΣΥ, με ένταξη των νυν εργαζόμενων στη ΔΕ βαθμίδα (όσων κατέχουν τα τυπικά προσόντα).

• Οργάνωση της συνεχιζόμενης εκπαίδευσης και επανεκπαίδευσης από τα νοσοκομεία και το Υπ. Υγείας, και όχι από τις φαρμακευτικές εταιρείες.

• Αλλαγή στον τρόπο εκλογής και εκπροσώπησης των νοσηλευτών στην επαγγελματική τους ένωση. Ουσιαστική και δημοκρατική λειτουργία της ΕΝΕ.

• Μισθολογική αναβάθμιση του προσωπικού του ΕΣΥ που υποχρεώνεται να ασκεί καθήκοντα ανώτερης κατηγορίας, με προώθηση στα μισθολογικά κλιμάκια.

• Αναβάθμιση του θεσμού των νοσηλευτικών ειδικοτήτων, με αντικειμενικά κριτήρια για την προσέγγισή τους και μισθολογική – βαθμολογική αναγνώριση τους.

Καλούμε το νοσηλευτικό προσωπικό των δημόσιων νοσοκομείων να μην ακολουθήσει το δρόμο των εσωτερικών αντιπαραθέσεων, στον οποίο το οδηγεί έντεχνα η κυβέρνηση και οι παρατρεχάμενοί της. Κοινός αντίπαλος όλων μας είναι οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές της λιτότητας και των μνημονίων που ακολουθούνται από τις προηγούμενες κυβερνήσεις και από τη σημερινή.

Καλούμε το νοσηλευτικό προσωπικό του ΕΣΥ να συνεχίσει και να εντείνει τους αγώνες, ενωμένο μαζί με τους άλλους εργαζομένους, για την ανατροπή των μνημονιακών πολιτικών και των κυβερνήσεων που τις εφαρμόζουν.

Γραμματεία ΜΕΤΑ υγειονομικών