Κατηγορία: Λαϊκή Ενότητα

«Ναι σε όλα» στη Βουλή, χημικά και ξύλο σε ΛΑ.Ε–διαδηλωτές

Απεργιακά συλλαλητήρια κατά του πολυνομοσχεδίου σ’ όλη τη χώρα.

dav

Πηγή: Iskra.gr

Με χημικά και άγριο ξύλο από τα ΜΑΤ αντιμετωπίστηκε το μπλοκ διαδηλωτών της ΛΑΪΚΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ, που συμμετείχε στο συλλαλητήριο στην πλατεία Συντάγματος ενάντια στο κυβερνητικό μνημονιακό πολυνομοσχέδιο, το βράδυ της Δευτέρας 15/1/1018.

Μόνο από καθαρή τύχη δεν είχαμε σοβαρούς τραυματισμούς μελών της ΛΑ.Ε καθώς τα ΜΑΤ πέρα από τα χημικά και το ξύλο τους πετούσαν κυριολεκτικά και κάτω από τα σκαλάκια έξω από το χώρο της Βουλής.

Αποδείχτηκε λοιπόν για άλλη μία φορά ότι οι πολιτικές των μνημονίων συνοδεύεται από ακραίο αυταρχισμό και ότι η κυβέρνηση πάει όχι μόνο μνημόνιο – μνημόνιο αλλά και ροπαλάκι – ροπαλάκι για να τα περάσει και να τα εφαρμόσει. Ότι αυτός είναι ο ρεαλισμός, για τον οποίο μίλησε σήμερα ο Τσίπρας προσπαθώντας να δικαιολογήσει την μνημονιακή προδοσία του το καλοκαίρι του 2015.

Εν τω μεταξύ, κορυφώθηκαν τη Δευτέρα οι αντιδράσεις σωματείων και εργαζομένων κατά του πολυνομοσχεδίου με τα αντιλαϊκά μνημονιακά προαπαιτούμενα για την ολοκλήρωση της γ’ αξιολόγησης, και ειδικά κατά των ρυθμίσεων για την αυστηροποίηση στον τρόπο λήψης απόφασης για τις απεργίες, για την γενίκευση των ηλεκτρονικών πλειστηριασμών, για το ολοκληρωτικό ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας και την περικοπή των οικογενειακών επιδομάτων.

Απεργιακά συλλαλητήρια

Λίγο πριν τις 15:00 ολοκληρώθηκε η πορεία της ΑΔΕΔΥ από την πλατεία Κλαυθμώνος προς τη Βουλή, η οποία ξεκίνησε στις 13:30, με τη συμμετοχή της ΟΛΜΕ και άλλων ενώσεων εκπαιδευτικών. Η ΑΔΕΔΥ είχε προκηρύξει στάση εργασίας σε όλο τον δημόσιο τομέα από τις 12:00 έως τη λήξη του ωραρίου.

Τα συνδικάτα πραγματοποίησαν απεργιακό συλλαλητήριο κατά του πολυνομοσχεδίου στις 18:00, στο Σύνταγμα.

Η ΛΑ.Ε πραγματοποίησε μαζική προσυγκέντρωση στην συμβολή Όθωνος και Αμαλίας στο Σύνταγμα.

Το ΠΑΜΕ πραγματοποίησε συλλαλητήριο στις 18:00 στην Ομόνοια και εν συνεχεία πορεία στη Βουλή.

Στις 17:30 στην πλατεία Κάνιγγος συγκεντρώθηκαν τα μέλη της ΠΝΟ και πραγματοποίησαν πορεία προς τη Βουλή.

Καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας ακινητοποιημένα παρέμειναν τα μέσα μαζικής μεταφοράς, αφού τα Σωματεία εργαζομένων σε μετρό, ηλεκτρικό, τραμ, λεωφορεία και τρόλεϊ, πραγματοποίησαν 24ωρη απεργία, αντιδρώντας στο πολυνομοσχέδιο.

Θεσσαλονίκη: Συγκέντρωση διαμαρτυρίας και πορεία

Να μην ψηφιστούν τα προαπαιτούμενα της 3ης αξιολόγησης και να διατηρηθεί το δικαίωμα στην απεργία, είναι τα βασικά αιτήματα εργαζομένων του δημοσίου, που συγκεντρώθηκαν στο άγαλμα Βενιζέλου, στην Αριστοτέλους, για να διαμαρτυρηθούν για την ψήφιση του πολυνομοσχεδίου από την Ολομέλεια της Βουλής τη Δευτέρα.

Στη συγκέντρωση διαμαρτυρίας συμμετείχαν σωματεία και σύλλογοι εργαζομένων του δημοσίου, εκπαιδευτικοί όλων των βαθμίδων, εργαζόμενοι σε ΟΤΑ και δήμους, σε νοσοκομεία κ.α., την οποία κάλεσε η Ένωση Δημοσιοϋπαλληλικών Οργανώσεων Θεσσαλονίκης (ΕΔΟΘ), ενώ στάση εργασίας κήρυξε για σήμερα η ΑΔΕΔΥ, από τις 12.00 έως το τέλος του ωραρίου. Στη συνέχεια πραγματοποιήθηκε πορεία, που κατέληξε στο υπουργείο Μακεδονίας-Θράκης.

Συγκέντρωση μπροστά από το υπουργείο Μακεδονίας-Θράκης πραγματοποίησαν εκπαιδευτικοί–μέλη της ΕΛΜΕ, καθώς και συμβασιούχοι και παρατασιούχοι στους ΟΤΑ Νομού Θεσσαλονίκης, με αφορμή τη ψήφιση του πολυνομοσχεδίου στη Βουλή.

Εκπρόσωποί τους έγιναν δεκτοί από στελέχη του υπουργείου Μακεδονίας–Θράκης, στους οποίους εξέφρασαν τη διαμαρτυρία τους για τις αλλαγές που φέρνει το πολυνομοσχέδιο με τα προαπαιτούμενα για την τρίτη αξιολόγηση.

Πρωτοβάθμια σωματεία, κοινωνικά κινήματα και πολιτικές οργανώσεις της Αριστεράς πραγματοποίησαν το απόγευμα της Δευτέρας συλλαλητήριο στην Καμάρα και εν συνεχεία πορεία στο υπουργείο Μακεδονίας-Θράκης.

Advertisements

Η κυβερνητική «χούντα» των πλειστηριασμών εν δράσει.

Τροπολογία θα βάζει φυλακή τους αγωνιστές του κινήματος κατά των πλειστηριασμών

Η Ελλάδα γυρίζει σε σκοτεινές εποχές

Δήλωση Παν. Λαφαζάνη

Πηγή: Iskra.gr

Η κυβερνητική «χούντα» των πλειστηριασμών για να εξυπηρετήσει μια χούφτα τραπεζίτες, που εξουσιάζουν και ληστεύουν τη χώρα, γυρίζει την Ελλάδα στους πιο σκοτεινούς χρόνους πολιτικών διώξεων και φυλακίσεων.

Κατατέθηκε στη Βουλή η τροπολογία, με την οποία προβλέπεται αυτεπάγγελτη δίωξη σε όποιον προκαλεί απλή σωματική βλάβη ή απειλή (!) με βία ή άλλη παράνομη πράξη ή παράλειψη σε υπάλληλο πλειστηριασμού που διενεργείται κατά τη διαδικασία αναγκαστικής εκτέλεσης.

Με την ίδια τροπολογία τιμωρείται με τις προβλεπόμενες από την κείμενη νομοθεσία ποινές (φυλάκιση 6 ή 3 μηνών κατ’ ελάχιστο όριο, κατά περίπτωση) όποιος εισέρχεται και παραμένει σε χώρους διεξαγωγής πλειστηριασμών κατά τη διαδικασία αναγκαστικής εκτέλεσης, διακόπτοντας ή διαταράσσοντας (!) την ομαλή διεξαγωγή αυτών.

Σύμφωνα με τις ως άνω αυθαίρετες και αόριστες κατηγορίες, η αστυνομία ή και οποιοσδήποτε κακόπιστος συμβολαιογράφος, με τον πιο εύκολο και αναπόδεικτο τρόπο θα μπορεί να στέλνει στη φυλακή κάθε αγωνιστή του κινήματος.

Τέτοια ιδιώνυμα και αυθαίρετα νομικά κατασκευάσματα παραπέμπουν σε προπολεμικές και ανώμαλες μεταπολεμικές εποχές.

Σύμφωνα με την αιτιολογική έκθεση, οι ρυθμίσεις αυτές υπαγορεύονται από λόγους υπέρτερου δημοσιονομικού και δημοσίου συμφέροντος, που αποσκοπούν αφενός στη στήριξη και προστασία της εθνικής οικονομίας, μέσω της ακώλυτης διενέργειας των πλειστηριασμών, ως μέσον ενίσχυσης της ρευστότητας του χρηματοπιστωτικού συστήματος και αποφυγής ανάγκης νέας ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών, αφετέρου στην εξασφάλιση της έννομης προστασίας των συμβολαιογράφων που διενεργούν πλειστηριασμούς ως υπάλληλοι αυτών.

Η τροπολογία αίσχους και ιδιώνυμου χουντικού τύπου κατατέθηκε στο νομοσχέδιο του υπουργείου Δικαιοσύνης που βρίσκεται στο στάδιο της επεξεργασίας στη Βουλή.

Ολόκληρη η τροπολογία εδώ

Δήλωση Παν. Λαφαζάνη, Γραμματέα του Π.Σ της ΛΑ.Ε

“Η κυβερνητική χούντα των πλειστηριασμών, των ΤσίπραΚοντονήΤσακαλώτου και τραπεζιτών, δείχνει το αδίστακτο πρόσωπό της.

Με τροπολογία που κατέθεσε μετατρέπει τον αγώνα κατά των πλειστηριασμών σε ιδιώνυμο αδίκημα, με στόχο να φυλακίσει τους αγωνιστές τους κινήματος κατά των πλειστηριασμών.

Η κυβέρνηση Τσίπρα – Καμμένου για να εξυπηρετήσει τους τραπεζίτες γυρίζει την Ελλάδα σε σκοτεινούς χρόνους πολιτικών διώξεων και φυλακίσεων.

Αυτή η κυβέρνηση θα ανατραπεί γρήγορα και μαζί όλο το βρώμικο ξεπουλημένο μνημονιακό πολιτικό μπλοκ.”

Διαβάστε ακόμη: Με ΜΑΤ και χημικά χτύπησε ξανά η «χούντα» στο Ειρηνοδικείο.

Τετάρτη 29/11: Όλοι στα Ειρηνοδικεία της χώρας για να αποτρέψουμε τους πλειστηριασμούς λαϊκής περιουσίας

Δήλωση Παν. Λαφαζάνη
για την συνέλευση – παρωδία
του Συμβολαιογραφικού Συλλόγου Αττικής

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Δήλωση Παν. Λαφαζάνη για την συνέλευση – παρωδία του Συμβολαιογραφικού Συλλόγου Αττικής:

«Αυτό που έγινε σήμερα δεν ήταν Γενική Συνέλευση αλλά μια έκνομη παρωδία και ένα πραξικόπημα του Ρούσκα μαζί με τα κοράκια, που τον περιβάλλουν και λυμαίνονται τους πλειστηριασμούς.
Τσίπρας, Κοντονής, Τσακαλώτος  και Τόσκας με υπάλληλο και εργαλείο τον Ρούσκα έδρασαν σήμερα ως αδίστακτη χούντα των τραπεζών και των ηλεκτρονικών πλειστηριασμών, για να αρπάξουν τα σπίτια του λαού και τις  λαϊκές περιουσίας.
Οι αποφάσεις μιας έκνομης και πραξικοπηματικής Γενικής Συνέλευσης δεν μπορούν να νομιμοποιηθούν και δεν μπορούν να παράξουν έννομα αποτελέσματα.
Ο αγώνας του κινήματος κατά των πλειστηριασμών συνεχίζεται πιο ενωμένος, πιο δυναμικός και με μεγαλύτερη ευρύτητα».

Το Γραφείο Τύπου της ΛΑ.Ε
Αθήνα, 27/11/2017

Διαβάστε ακόμη: Με πραξικόπημα και μαυραγορίτικες μεθοδεύσεις οι συμβολαιογράφοι-«κοράκια» του Ρούσκα αποφάσισαν συμμετοχή στους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς!

Απόφαση της Κεντρικής Επιτροπής του Αριστερού Ρεύματος

14 Οκτωβρίου 2017

Η Κεντρική Eπιτροπή του Αριστερού Ρεύματος, που συνεδρίασε στις 14 Οκτωβρίου, εκτιμά τα παρακάτω:

Α. Στο διεθνές πεδίο.

Συνεχίζουν να αναδεικνύονται έντονα οι δυσκολίες του καπιταλισμού να αντιμετωπίσει τη νέα φάση της κρίσης του που ξεκίνησε το 2007 και να συνεχίσει να αναπαράγεται απρόσκοπτα με τη μορφή της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης. Αυτή η μορφή κυριαρχίας του κεφαλαίου δέχεται πλέον σοβαρούς κλυδωνισμούς και αμφισβητήσεις από τμήματα των εθνικών αστικών τάξεων στις ίδιες τις μητροπόλεις του καπιταλισμού, που κινούνται σε λογικές περιχαράκωσης εθνικών ή ζωτικών χώρων και μορφών προστατευτισμού.

Ταυτόχρονα, όμως, αναδεικνύονται και νέες δυνατότητες του νεοφιλελεύθερου καπιταλισμού να διαιωνίζει την ηγεμονία του και να αυξάνει με νέες πολιτικές και οικονομικές μορφές, την καπιταλιστική εκμετάλλευση. Η αδυναμία της Αριστεράς και των κοινωνικών κινημάτων να δώσουν εναλλακτική διέξοδο με συγκεκριμένο σχέδιο σε προοδευτική και βιώσιμη κατεύθυνση αφήνει σοβαρά πολιτικά κενά, που σ’ ένα βαθμό αξιοποιούν και καλύπτουν υπερσυντηρητικές και ακροδεξιές πολιτικές δυνάμεις.

Οι δυνάμεις αυτές προβάλλονται ως δήθεν αντισυστημικές και ενάντιες στη παγκοσμιοποίηση, χωρίς όμως να αμφισβητούν επί της ουσίας τη νεοφιλελεύθερη διαχείριση, αποτελώντας στην ουσία το σιδερένιο χέρι του καπιταλισμού. Το αποτέλεσμα, όμως, είναι να κεφαλαιοποιούν πολιτικά ένα σοβαρό τμήμα της δυσαρέσκειας των λαών απέναντι στις παραδοσιακές συντηρητικές και σοσιαλοδημοκρατικές πολιτικές δυνάμεις.

Στις πρόσφατες γερμανικές εκλογές,το ποσοστό των Χριστιανοδημοκρατών της Merkel παρουσίασε μεγάλη πτώση.

Οι Σοσιαλδημοκράτες του M. Schulz, εξαιτίας της συγκυβέρνησης, καταποντίστηκαν, με το ποσοστό τους να είναι το χειρότερο από την περίοδο της τραγικής για την Ευρώπη ανόδου του Χίτλερ.

Το παραδοσιακό δικοματικό σύστημα, πάνω στον οποίο στηρίχθηκε η καθεστηκυία μεταπολεμική πολιτική σταθερότητα στη Γερμανία, συνετρίβη, όπως επίσης συνετρίβη και η στρατηγικής σημασίας κυβερνητική επιλογή των δύο κομμάτων επί δυο τετραετίες, του μεγάλου συνασπισμού.

Ειδικά οι Σοσιαλδημοκράτες τείνουν προς στρατηγική υποβάθμιση έως περιθωριοποίηση.

Το χαρακτηριστικό, όμως, αυτών των εκλογών είναι η εντυπωσιακή άνοδος των ακροδεξιών (AfD), την οποία δεν μπόρεσαν να προβλέψουν οι δημοσκοπήσεις, οι οποίες για άλλη μία φορά στις γερμανικές εκλογές έπεσαν έξω.

Η άνοδος των Φιλελεύθερων, του κόμματος που εκφράζει με τον πιο αδιάλλακτο τρόπο τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές απόψεις των γερμανών βιομηχάνων, ενισχύει τον αντεργατικό προσανατολισμό της Γερμανίας και αποτελεί μία ακόμα πιο δυσμενή εξέλιξη για το ευρωζωνικό γερμανικό προτεκτοράτο που λέγεται Ελλάδα.

Οι Πράσινοι, επίσης, περίπου στάσιμοι, μετά από διαπραγματεύσεις, θα αποτελέσουν κατά πάσα πιθανότητα μαζί με τους Φιλελεύθερους τους κυβερνητικούς εταίρους των Χριστιανοδημοκρατών, μιας και οι Σοσιαλοδημοκράτες με δηλώσεις του Schulz απέκλεισαν ένα τέτοιο ενδεχόμενο.

Τέλος, η γερμανική Αριστερά (Die Linke), άτολμη και χωρίς ιδιαίτερη ριζοσπαστική πρωτοτυπία στις νέες πραγματικότητες, σημείωσε μια μικρή άνοδο, όχι, όμως, ικανή, για να αντιστρέψει την αντιδραστική κατεύθυνση του εκλογικού αποτελέσματος. Μια αριστερά, με πολλά ελλείμματα στο ριζοσπαστικό της λόγο, που ακολούθησε μονοσήμαντα ένα πολιτικό σχεδιασμό προσεταιρισμού του SPD, κυρίως σε περιφερειακό επίπεδο, αρνούμενη να αντιληφθεί την ανάγκη ουσιαστικών ανατροπών του ευρωπαϊκού μορφώματος.

Το νέο μετεκλογικό τοπίο συνεπώς, καθιστά τη Γερμανία πολύ πιο επικίνδυνη για την Ευρώπη και τους ευρωπαϊκούς λαούς, ιδιαίτερα των πιο φτωχών χωρών της ΕΕ.Η ευρωζώνη και η ΕΕ θα βαδίσουν τώρα σε ακόμα πιο σκληρούς και ολοκληρωτικούς αντικοινωνικούς δρόμους, με πιο έντονο το ακροδεξιό πρόσημο.

Η επικυριαρχία της Γερμανίας σε ευρωζώνη και ΕΕ, με συρόμενο παρτενέρ τη Γαλλία του Macron, θα καταστεί περισσότερο καταπιεστική για τον κόσμο της εργασίας. Η πίεση στην Ελλάδα για πιο γρήγορη εφαρμογή των μνημονίων θα αυξηθεί, ώστε η κυβέρνηση να υποχωρήσει και πάλι κατά κράτος στις απαιτήσεις των δανειστών σε ό,τι αφορά την 3η αξιολόγηση.

Το δημοψήφισμα της Καταλονίας.

Είναι αντιληπτό σε όλους μας, πέρα και έξω από διαφορετικές προσεγγίσεις για τα τεκταινόμενα στην Καταλονία και την Ισπανία, ότι έχουμε μια κατάσταση αντιδημοκρατικού εκφυλισμού σε όλη την Ευρώπη από τη Γερμανία και τη Γαλλία ως την Αυστρία, την Ιταλία, τις Βαλτικές χώρες , την Ουκρανία κ.λ.π. Χωρίς καμιά αμφιβολία υπάρχουν ενδοαστικές αντιθέσεις στην Ισπανία που οξύνονται όπως και σε άλλες χώρες της Ευρώπης. Το θέμα, όμως, είναι ποια πρέπει να είναι η θέση της εργατικής τάξης απέναντι σε αυτές τις αντιθέσεις και αυτό είναι μια μεγάλη συζήτηση που πρέπει να γίνει και στη χώρα μας χωρίς προκαταλήψεις και μηχανιστικές μεταφορές ειδικά από την Αριστερά.

Υπάρχει ένα βασικό ερώτημα που πάντα πρέπει να μπαίνει από τη δική μας σκοπιά: Είναι προς το συμφέρον της εργατικής τάξης και του λαού της Καταλονίας η απόσχισή της και η δημιουργία ξεχωριστού κράτους; Είναι γεγονός ότι η απόσχιση προωθείται από την αστική τάξη της Καταλονίας της οποίας η πολιτική έκφραση ηγεμονεύει αυτή τη στιγμή και η οποία αισθάνεται ότι είναι ισχυρή να σταθεί στη διεθνή αγορά καλύτερα, χωρίς τα βαρίδια της υπόλοιπης Ισπανίας. Φυσικά αυτή η τάση βρίσκει και πρόσφορο έδαφος στα λαϊκά στρώματα, λόγω της ιστορικής αυτονομιστικής στάσης σ’ αυτή την περιοχή.

Στη συνολική εκτίμησή μας, ωστόσο, θα πρέπει να λάβουμε υπόψη και την Καταλανική Αριστερά (CUP) που στηρίζει την απόσχιση και φιλοδοξεί να συνδέσει το εθνικό ζήτημα με ένα ριζοσπαστικό πολιτικό πρόγραμμα ρήξης με Ε.Ε. και ΝΑΤΟ, που περιλαμβάνει το σοσιαλιστικό μετασχηματισμό της οικονομίας κ.λ.π. και η οποία εμφανίζεεται αρκετά ενισχυμένη απο τις εξελίξεις των τελευταίων ετών, αλλά βέβαια να συνεκτιμήσουμε και τις απόψεις της όλης Αριστεράς στην Ισπανία.

Σε κάθε περίπτωση, επί του παρόντος τουλάχιστον, ζητήματα ζωτικής σημασίας για τον κόσμο της εργασίας στην Καταλονία, όπως οι εργασιακές σχέσεις , το κοινωνικό κράτος , η Ευρωζώνη , η γερμανοκρατούμενη Ε.Ε που στηρίζει το Ραχόι, οι πολιτικές της λιτότητας και του νεοφιλελευθερισμού, δυστυχώς δεν έχουν μπει μέσα στο μαζικότατο αυτό κίνημα που έγινε περισότερο μαζικό από τη στάση του Ραχόι .

Παρ’όλα αυτά όμως αυτές τις ώρες, οφείλουμε να σεβαστούμε το δικαίωμα του Καταλανικού λαού να αποφασίζει για το μέλλον του δημοκρατικά και να σταθούμε στο πλευρό του κόσμου της εργασίας της Καταλονίας, που παλεύει απέναντι στη φασίζουσα κυβέρνηση του Ραχόι και της Ε.Ε που τον στηρίζει.

Η βία και η αστυνομική καταστολή που εφάρμοσε το καθεστώς Ραχόι σε βάρος του λαού της Καταλονίας την ημέρα του δημοψηφίσματος αντιπροσωπεύει απόλυτα το βαθιά αντιδημοκρατικό και αντιλαϊκό χαρακτήρα του. Η στήριξη, που παρέχει στο καθεστώς Ραχόι η ΕΕ, αποτυπώνει τον αντιδημοκρατικό χαρακτήρα της ίδιας αλλά και της κυρίαρχης σε αυτή Γερμανίας, που είναι έτοιμες ανά πάσα στιγμή, προετοιμασμένες πολιτικά και θεσμικά και με επεξεργασμένο πολιτικό σχέδιο να επιδείξουν, εάν απειληθούν στρατηγικά συμφέροντά τους, όπως στην Καταλονία, το απολυταρχικό πρόσωπό τους. Η ΕΕ στήριξε τον ακραίο αυταρχισμό της ισπανικής κυβέρνησης στην Καταλονία, για να καταπνίξει τη δύναμη του παραδείγματος για τους άλλους λαούς της Ευρώπης. Γιατί, εάν μπορεί να επιλέξει δημοκρατικά το μέλλον του ο λαός της Καταλονίας, τότε μπορεί ο κάθε λαός να διεκδικεί δημοκρατικά, όχι μόνο την ανεξαρτησία του, αλλά και κοινωνική χειραφέτησή του. Οι εξελίξεις στην Καταλονία θα έχουν σοβαρές επιπτώσεις όχι μόνο στην Ισπανία αλλά και στην ΕΕ, γιατί φαίνεται ότι ανοίγουν τον ασκό του Αιόλου.

Ο αγώνας, όμως, του λαού της Καταλονίας, η κατεύθυνση και η τελική έκβασή του θα κριθούν από πολλούς παράγοντες και κυρίως από την παρέμβαση της Αριστεράς και του εργατικού κινήματος, με βάση τη δική τους ταξική ριζοσπαστική κατεύθυνση.

Μπροστά, λοιπόν, στη βαθιά κρίση που διανύουν η ευρωζώνη και η ΕΕ, το Γερμανικό και Γαλλικό οικονομικοπολιτικό κατεστημένο είχαν αρχίσει να συζητούν, πριν ακόμα τις γερμανικές εκλογές, μια νέα αρχιτεκτονική για την ΕΕ και την Ευρωζώνη, ώστε να μπορούν να επιβιώσουν στις νέες συνθήκες και να εξυπηρετούν πιο αποτελεσματικά τα συμφέροντα του χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου, χρησιμοποιώντας τα ίδια νεοφιλελεύθερα και αντιδημοκρατικά “υλικά” που οικοδομήθηκε η ΟΝΕ.

Ιδιαίτερα ο Μακρόν προβάλλει το σχέδιο μιας νέας Γερμανο-Γαλλικής συμμαχίας (στην ουσία Γερμανικής επικυριαρχίας με κομπάρσο, παρά συνεταίρο, τη Γαλλία), η οποία θα κυριαρχεί απολύτως σε μια διαιρεμένη σε πολλά σχήματα και σε διαφορετικές ταχύτητες ΕΕ. Πρόκειται για την πρωτοκαθεδρία των πλέον ισχυρών οικονομιών, που στην περίμετρο του Γερμανο-Γαλλικού άξονα, θα οδηγούν το τραίνο της ΕΕ, ενώ θα ακολουθούν ως απλά βαγόνια όλες οι άλλες χώρες με μία πολυμορφία σχέσεων με την ΕΕ, που θα μπορεί να περιλαμβάνει ακόμα και μέλη με ειδικές συμφωνίες.

Τέλος, οι διεθνείς αυτές εξελίξεις, επιβεβαιώνουν την ανάγκη να εργαστούμε για τη συγκρότηση και ανάπτυξη ενός μαζικού φιλειρηνικού κινήματος στη χώρα μας και διεθνώς σε αντιπαράθεση με τα ιμπεριαλιστικά σχέδια και επεμβάσεις των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ, αλλά και με την πλήρη υποταγή της κυβέρνησης σε αυτά. Ταυτόχρονα η χώρα μας πρέπει να απεμπλακεί από τυχοδιωκτικά ιμπεριαλιστικά σχέδια στην ευρύτερη περιοχή μας, να κινηθεί στα πλαίσια μίας αντιπολεμικής, φιλειρηνικής και πολυδιάστατης εξωτερικής πολιτικής ισότιμων διεθνών και οικονομικών σχέσεων. Επιβεβαιώνεται, επίσης, η ανάγκη συγκρότησης στη χώρα μας ενός πολιτικού ρεύματος, που θα συνδέει το αίτημα της ανατροπής των μνημονίων της λιτότητας με την έξοδο από την ευρωζώνη και την ΕΕ σε συνδυασμό με την προώθηση ενός μεταβατικού φιλολαϊκού αντι-νεοφιλελεύθερου προγράμματος μ’ ένα σύγχρονο σοσιαλιστικό ορίζοντα.

Β. Στο εσωτερικό της χώρας.

Με βάση όσα είπε ο Πρωθυπουργός στη ΔΕΘ, παρατηρείται μία νέα και πιο γρήγορη φιλομνημονιακή πολιτική στροφή της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ (υιοθεσία μνημονιακού προγράμματος, ιδιοποίηση οικονομικού προγράμματος της ΝΔ για καπιταλιστικά κέρδη, «επενδύσεις» κλπ). Ο Πρωθυπουργός δεν παριστάνει πλέον τον αριστερό, που οι συνθήκες αναγκάζουν να συνθηκολογεί. Για αυτόν και την κυβέρνησή του τα μνημόνια και οι αντιλαϊκές εφαρμοστικές πολιτικές είτε των ίδιων είτε των προηγούμενων μνημονιακών κυβερνήσεων, αποκαλούνται «μεταρρυθμίσεις». Προβάλλει μάλιστα την κυβέρνησή του ως πιο αποτελεσματική από τις προηγούμενες μνημονιακές κυβερνήσεις για την προώθηση αυτών των πολιτικών και μάλιστα χωρίς αξιόλογες κοινωνικές αντιστάσεις. Η προσέλκυση «επενδύσεων» από πολυεθνικές εταιρείες, η προώθηση στην πραγματικότητα ξεπουλήματος του πλούτου της χώρας, που είναι εξαγορές έτοιμων επιχειρήσεων και δημόσιων υποδομών και όχι νέες δραστηριότητες, αποτελούν για την κυβέρνηση τη νέα κανονικότητα.

Ταυτόχρονα η κυβέρνηση, αναπτύσει δικό της αφήγημα, μιλώντας για το δικό της success story, ότι οδεύουμε σε καθαρή έξοδο από τα μνημόνια, δίκαιη ανάπτυξη με κοινωνική και εργασιακή προστασία. Επίσης, η κυβέρνηση αξιοποιεί ορισμένες αποσπασματικές και ανεπαρκείς παρεμβάσεις της στα εργασιακά και στην κοινωνική ασφάλιση, που όμως δεν θίγουν τον πυρήνα της συνεχιζόμενης μνημονιακής εργασιακής και ασφαλιστικής κατεδάφισης, καθώς και ορισμένα ψίχουλα ανθρωπιστικής βοήθειας σε απόλυτα φτωχοποιημένους από τα μνημόνια πολίτες -την ίδια ώρα που καταργεί κοινωνικές πολιτικές και επιδόματα – για να δείξει ένα δήθεν κοινωνικό πρόσωπο.
(περισσότερα…)