Κατηγορία: Οικονομία

Παραμένει μνημονιακός ο προϋπολογισμός για την υγεία και το 2019

Πηγή: ygeionomikoi.gr

Η εγκύκλιος για την κατάρτιση του προϋπολογισμού του 2019, που είδε το φως της δημοσιότητας, καταρρίπτει τους ισχυρισμούς της κυβέρνησης για έξοδο από τα μνημόνια και για την διαμόρφωση μιας διαφορετικής πολιτικής στο χώρο της υγείας.

Τόσο τα ποσά που δίνονται από την κρατική χρηματοδότηση στις δομές υγείας όσο και τα όρια δαπανών για λειτουργικές ανάγκες διαμορφώνονται σε επίπεδα αντίστοιχα με αυτά του 2018.

Συγκεκριμένα:

– Η κρατική χρηματοδότηση το 2019 παραμένει δραματικά μειωμένη στα 931 εκατ. ευρώ.

– Τα όρια δαπανών για λειτουργικές δαπάνες καθηλωμένα στα επίπεδα του 2018 καθώς και οι δαπάνες για την κάλυψη των αναγκών για εφημερίες και πρόσθετες αμοιβές.

– Η κρατική χρηματοδότηση στον ΕΟΠΥΥ παραμένει στα τάρταρα αφού ο οργανισμός επιχορηγείται για μια ακόμα χρονιά με μόλις 100 εκατ. ευρώ, υποτίθεται για την κάλυψη των ανασφαλίστων

– Οι συνολικές δημόσιες δαπάνες για την υγεία παραμένουν καθηλωμένες κάτω από το 5%, δηλαδή κυμαίνονται  στα επίπεδα των προηγούμενων μνημονιακών ετών.

Γι’ αυτό και το «παραμύθι» της εξόδου από τα μνημόνια και της διαμόρφωσης μιας διαφορετικής πολιτικής που υποτίθεται ότι θα στοχεύει στην ουσιαστική στήριξη και ανάταξη των δομών υγείας, γκρεμίζεται από το ίδιο το σχέδιο της κατάρτισης του προϋπολογισμού. Οι μόνοι που δεν θέλουν να το αναγνωρίσουν είναι οι κυβερνητικοί παράγοντες με πρώτους από όλους την πολιτική ηγεσία του Υπ. Υγείας και πίσω από αυτούς τα συνδικαλιστικά τους «παπαγαλάκια» στα νοσοκομεία.

Για το συγκεκριμένο θέμα θα επανέλθουμε σύντομα με νέο δημοσίευμα που θα περιλαμβάνει πιο αναλυτικά στοιχεία.

Advertisements

«Βαριά» εκκαθαριστικά – Πάνω από 1.000 ευρώ ο μέσος πρόσθετος φόρος

«Κατά κεφαλή» 1.047,5 ευρώ πρόσθετο φόρο δείχνουν,
κατά μέσον όρο, τα χρεωστικά εκκαθαριστικά
που καλούνται να πληρώσουν έως τέλος του μηνός
2 εκατομμύρια φορολογούμενοι.

Πηγή: ergasianet.gr

«Κατά κεφαλή» 1.047,5 ευρώ πρόσθετο φόρο δείχνουν, κατά μέσον όρο, τα χρεωστικά εκκαθαριστικό που καλούνται να πληρώσουν έως τέλος του μηνός 2 εκατομμύρια φορολογούμενοι.

Όσο πλησιάζει το τέλος της διορίας υποβολής των Ε1 (στις 26 Ιουλίου) ανεβαίνει κατακόρυφα και το ύψος των χρεωστικών εκκαθαριστικών. Ένας στους 4 πλέον από όσους ποιούν την ανάγκη φιλοτιμία και πατούν «οριστική υποβολή» της δήλωσής τους, αντικρύζουν στην οθόνη τους ποσά πληρωμής που ξεπερνούν κατά πολύ τα 1.000 ή και τα 2.000 ευρώ. Όταν είχαν ξεκινήσει οι δηλώσεις πριν 3 μήνες, οι πρώτοι που πήραν την «κρυάδα» καλούνταν να πληρώσουν χρεωστικά εκκαθαριστικά της τάξεως των 660 ευρώ κατά μέσο όρο, αλλά πλέον τα μέσα εκκαθαριστικά σημειώματα τείνουν να δείχνουν διπλάσιους φόρους. Όσο τρέχει η διαδικασία υποβολής των δηλώσεων θα αυξάνεται ο αριθμός των φορολογούμενων με χρεωστικό σημείωμα αλλά και το ποσό του μέσου φόρου που –με τους ρυθμούς αυτούς- θα σύντομα αναμένεται να ξεπεράσουν και τα 1.100 ή 1.200 ευρώ, κατά μέσον όρο.

70.000 δηλώσεις την ημέρα

Με βάση τα τελευταία στοιχεία που εκδίδει η Διεύθυνση Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης (ΔΗΛΕΔ), έχουν υποβληθεί και εκκαθαριστεί μέχρι τα ξημερώματα της Παρασκευής 5.043.036 δηλώσεις Ε1. Από τα 5 εκατομμύρια νοικοκυριά, το 39% (ή 1.961.483 δηλώσεις) έχουν χρεωστικό εκκαθαριστικό και καλούνται να πληρώσουν πρόσθετους φόρους ύψους 2,054 δισεκατομμυρίων ευρώ. Η α΄δόση εξόφλησης είναι η Τρίτη 31 Ιουλίου.

Μόλις 1 στους 8 (12,95%) ή 653.193 νοικοκυριά δικαιούνται να λάβουν σαν επιστροφή φόρου 254,7 εκατ. ευρώ όλα μαζί συνολικά, ή 390 ευρώ κατά μέσον όρο το καθένα. Για 1 στα 2 νοικοκυριά όμως, το αποτέλεσμα είναι μηδενικό και δεν θα πληρώσουν ούτε θα λάβουν πίσω φόρους.

Πλέον, περίπου 70.000 φορολογικές δηλώσεις υποβάλλονται καθημερινά στο Taxisnet αν και ο ρυθμός κατάθεσης αναμένεται να αυξηθεί σημαντικά έως τις 26 Ιουλίου, οπότε λήγει η προθεσμία υποβολής των φορολογικών δηλώσεων.

Επιβλήθηκαν ισοδύναμα μέτρα για την μη αύξηση του ΦΠΑ στα νησιά.

Πηγή: Iskra.gr

Με απαράδεκτη επέμβαση από την πλευρά της Γερμανίας και του Eurogroup βγήκε ξινή και εξευτελιστική στη κυβέρνηση η μη αύξηση του ΦΠΑ στα 5 νησιά για τους επόμενους έξι μήνες, η οποία φαίνεται έγινε “χωρίς άδεια” από την Τρόικα.

«Κακά μαντάτα» για τους Έλληνες συνταξιούχους και τους νησιώτες που εξαιρέθηκαν φέτος από την αύξηση του ΦΠΑ, έκρυβε το χθεσινό Eurogroup.Ταυτόχρονα όμως, η παράταση της αβεβαιότητας και το «βέτο» στην καταβολή της δόσης από την Γερμανία έστειλε και ένα αρνητικό μήνυμα στις διεθνείς αγορές για την Ελλάδα, πριν καλά-καλά επιστρέψει ο Έλληνας υπουργός Οικονομικών από τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, όπου επί τρεις μέρες διαφήμιζε στους ξένους επενδυτές τις αποφάσεις του προηγούμενου Eurogroup για την επιστροφή της Ελλάδας στις αγορές.

Παρά τα μηνύματα αισιοδοξίας των προηγουμένων ημερών από Αθήνα και Βρυξέλλες ότι το χθεσινό Eurogroup θα ήταν το πιο αδιάφορο «από καταβολής Μνημονίων» και σχεδόν τυπική διαδικασία για την χώρα μας, τελικώς όλα διαψεύστηκαν από τις εξελίξεις. Στις «καθυστερήσεις» του Μνημονίου η Ελλάδα πέτυχε εκπληκτικό «αυτογκόλ», από το οποίο πρέπει να εξαχθούν πολλαπλά συμπεράσματα και διδάγματα:

– Η διατήρηση του χαμηλού ΦΠΑ στα 5 νησιά του Αιγαίου θα κρατήσει μόνον 6 μήνες, ως τον Δεκέμβριο του 2018. Παρά τις δηλώσεις Τσίπρα πως «όσο είμαι πρωθυπουργός» και «όσο διαρκεί η μεταναστευτική κρίση ο ΦΠΑ δεν θα αυξηθεί», στο Eurogroup η ελληνική πλευρά υποχρεώθηκε σε -μία ακόμη- ταπεινωτική δήλωση μετανοίας. Το αποκάλυψε ο Κλάους Ρέγκλινγκ αποκαλύπτοντας στην συνέντευξη Τύπου ότι «έχουμε όντως την δέσμευση από τις ελληνικές αρχές ότι ο συντελεστής ΦΠΑ θα αυξηθεί στο τέλος του έτους, οπότε πρόκειται για αναβολή κατά 6 μήνες».

– Το «πέναλτι» που ζήτησαν οι Γερμανοί ήταν ιδιαίτερα οδυνηρό. Απαίτησαν να ληφθούν «ισοδύναμα μέτρα» για τις απώλειες, παρότι το κόστος είναι ιδιαίτερα ευτελές για τον προϋπολογισμό μπροστά στα πρωτογενή πλεονάσματα των 7 δισ. τον χρόνο που επιτυγχάνει η χώρα.

– Και μάλιστα, ενώ το κόστος για τον προϋπολογισμό (ή το όφελος για τους κατοίκους των 5 νησιών) καταγράφεται στο Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα στα 16 εκατομμύρια ευρώ για το β΄εξάμηνο φέτος (ή 32 εκατομμύρια για κάθε χρόνο από το 2019 και μετά) της φοροελάφρυνσης, το «πέναλτι» που θα πληρώσει η χώρα για αυτούς τους έξι μήνες που απομένουν ως το 2019 θα φτάσει… στα 28 εκατομμύρια ευρώ!

– Αυτά τα 28 εκατομμύρια ευρώ, σύμφωνα με πληροφορίες, η ελληνική πλευρά δεσμεύθηκε ότι θα περικοπούν «κωδικό προς κωδικό» από κονδύλια και δαπάνες του υπουργείου Άμυνας(έξοδα κίνησης, αναβάθμιση αεροσκαφών κλπ) δηλαδή από χρήματα που προορίζονταν ιδίως για την προστασία και ασφάλεια των 5 ακριτικών νησιών του Αιγαίου (Λέσβος, Χίος, Σάμος, Κως και Λέρος) οι κάτοικοι των οποίων θα ωφελούνταν από την θεαματική εξαγγελία του πρωθυπουργού.

«Νάρκη» στις συντάξεις

Το χειρότερο όλων ίσως είναι πως η όλη εξέλιξη, ξύπνησε και τα άσχημα «αντανακλαστικά» των δανειστών στις μονομερείς ενέργειες της χώρας, που σχεδόν είχαν ξεχαστεί.

Είτε πρόκειται για 16 είτε για 28 εκατομμύρια, αυτά είναι μόλις το 1/100 σχεδόν από τα 1,8-2 δισ. ευρώ των περικοπών της προσωπικής διαφοράς στις συντάξεις, τις οποίες η κυβέρνηση εμφανίζεται να προσπαθεί να ακυρώσει. Αλλά και την προηγούμενη ημέρα επίσης, την Τετάρτη πριν το Eurogroup, στην συνένετευξη Τύπου Ντομπρόβσκις – Μοσκοβισί, οι ερωτήσεις των ξένων μέσων ενημέρωσης έδειχναν να συνδέουν επίσης την (ήσσονος σημασίας) υπαναχώρηση στον ΦΠΑ, με φόβους για γενικότερη μεταμνημονιακή χαλάρωση και μεταστροφή της Ελλάδας μετά το Μνημόνιο.

Έτσι, ενώ σε εποχές Μνημονίου η κυβέρνηση απέτυχε να πείσει (καταθέτοντας και ισοδύναμα έστω όπως τώρα κάνει) το αυτονόητο, ότι δηλαδή δεν έχει κανένα ουσιαστικό δημοσιονομικό όφελος η χώρα αν επιβαρυνθούν με αυξήσεις ΦΠΑ οι ηρωικοί –όσο και ταλαιπωρημένοι από το μεταναστευτικό και τους σεισμούς- κάτοικοι των ακριτικών νησιών του Αιγαίου, έχασε και την ευκαιρία να επιβάλει την άποψή της κατά την έξοδο από τα Μνημόνια, υπονομεύοντας ταυτόχρονα και την διαπραγμάτευση που όλα τα κόμματα ζητούν να υπάρξει για τις περικοπές στις συντάξεις!

Μετά τις εξελίξεις αυτές, περνά σε δεύτερη μοίρα η αναβολή της εκταμίευσης της τελευταίας δόσης των 15 δισ. ευρώ. Αντί για πολλά «συγχαρητήρια» για έξοδο από το Μνημόνιο, οι σχετικές αναγγελίες σκιάζονται από την απαξιωτική υποχώρηση της κυβέρνησης, μετά και το γερμανικό «μπλόκο» στην εκταμίευση, καθώς το Γερμανικό Κοινοβούλιο δεν την ενέκρινε ακόμη, μέχρι να ανακοινωθούν και επισήμως ποια είναι τα αρνητικά «αντίμετρα» που θα λάβει η Αθήνα.

Όπως είπε χθες ο επικεφαλής του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Στήριξης Κλάους Ρέγκλινγκ, «το γεγονός ότι η εθνική διαδικασία στη Γερμανία δεν έχει κλείσει, συνδέεται με την απόφαση της ελληνικής κυβέρνησης να μην αυξήσει τον συντελεστή ΦΠΑ σε πέντε νησιά. Αυτή ήταν ένα από τα 88 προαπαιτούμενα. Η Ελλάδα στη σημερινή συνεδρίαση του Διοικητικού Συμβουλίου δεσμεύτηκε να επιτύχει εξοικονόμηση σε άλλες περιοχές του προϋπολογισμού ύψους 28 εκατ. ευρώ, έτσι ώστε σε καθαρή βάση να μην αλλάξει η δημοσιονομική κατάσταση. Και αυτό ήταν ένα σημαντικό βήμα που ελπίζουμε ότι θα επιτρέψει επίσης στη Γερμανία να ολοκληρώσει την εθνική της διαδικασία» δήλωσε, για να συμπληρώσει ο παριστάμενος Επίτροπος Μοσκοβισί ότι «προλαβαίνουμε να εκταμιευθεί η δόση πριν τις 20 Αυγούστου».

Άνθρακες ο θησαυρός! Τελικά μόνον για έξι μήνες ο μειωμένος ΦΠΑ στα νησιά

Δείτε το σχετικό ΦΕΚ που δίνει παράταση στην εφαρμογή του αυξημένου ΦΠΑ στα νησιά έως τις 31 Δεκεμβρίου  – Πώς μέσα σε μια νύχτα ακυρώθηκε το  «όσο διαρκεί η προσφυγική κρίση και όσο θα είμαι πρωθυπουργός» του Τσίπρα

Πηγή: Iskra.gr

Άνθρακες αποδεικνύεται ο ούτως ή άλλως ανύπαρκτος θησαυρός που απεκόμισε ο Αλ. Τσίπρας για τις υπαλληλλικές υπηρεσίες του στην Merkel και την γερμανική Ευρώπη (βλ. εδώ) στην Σύνοδο Κορυφής της ΕΕ για τους πρόσφυγες.

Μέχρι το τέλος του έτους, και συγκεκριμένα την 31η Δεκεμβρίου του 2018 πρόκειται να διαρκέσει ο μειωμένος ΦΠΑ στα πέντε νησιά του ανατολικού Αιγαίου, τα οποία δέχονται το κύριο βάρος των προσφυγικών ροών.

Παρά το γεγονός ότι ο πρωθυπουργός δήλωσε από τις Βρυξέλλες ότι η αναστολή αύξησης του ΦΠΑ  θα ισχύει για όσο διάστημα διαρκεί η προσφυγική κρίση και για όσο αυτός θα βρίσκεται στο Μαξίμου – και όπως είπε χαρακτηριστικά θα βρίσκεται εκεί για πολύ  – στο ΦΕΚ η αναστολή αναφέρεται ότι θα ισχύσει ως το τέλος του χρόνου, ητοι για 6 μόνον μήνες.

Η αναβολή της αύξησης του ΦΠΑ που είχε ανακοινώσει εχθές από τις Βρυξέλλες ο Αλέξης Τσίπρας για την Λέσβο, την Χίο, την Σάμο, τη Κω, και την Λέρο επισημοποιήθηκε με την πράξη νομοθετικού περιεχομένου που αναρτήθηκε στο ΦΕΚ.

Διαβάστε παρακάτω το κείμενο της ΠΝΠ (ΦΕΚ Αρ. Φύλλου A’ 115/29.06.2018)

ΠΡΑΞΕΙΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΟΥ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟΥ

Παράταση μειωμένων συντελεστών ΦΠΑ στα νησιά Λέρο, Λέσβο, Κω, Σάμο και Χίο.

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ
ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ

Έχοντας υπόψη:

1. Την παράγραφο 1 του άρθρου 44 του Συντάγματος.

2. Την έκτακτη περίπτωση της εξαιρετικά επείγουσας και απρόβλεπτης ανάγκης αντιμετώπισης των συνεπειών του προσφυγικού σε νησιά του Αιγαίου με παράταση της προθεσμίας που προβλέπεται στην παρ. 4 του άρθρου 21 του ν. 2859/2000 (Α΄ 248), όπως αντικαταστάθηκε με την παρ. 1 του άρθρου 74 του ν. 4509/2017 (Α΄ 201).

3. Τη σχετική πρόταση του Υπουργικού Συμβουλίου,

αποφασίζουμε:

Άρθρο Πρώτο

Η παρ. 4 του άρθρου 21 του ν. 2859/2000 (Α΄ 248), όπως αντικαταστάθηκε με την παρ. 1 του άρθρου 74 του ν. 4509/2017 (Α΄ 201), αντικαθίσταται ως εξής:

«4. Μέχρι 31.12.2018 για τα νησιά Λέρο, Λέσβο, Κω, Σάμο και Χίο, οι συντελεστές του φόρου μειώνονται κατά τριάντα τοις εκατό (30%), εφόσον πρόκειται για αγαθά τα οποία, κατά το χρόνο που ο φόρος γίνεται απαιτητός:

α) βρίσκονται στα νησιά αυτά και παραδίδονται από υποκείμενο στο φόρο που είναι εγκατεστημένο στα νησιά αυτά,
β) πωλούνται με προορισμό τα νησιά αυτά από υποκείμενο στο φόρο, εγκατεστημένο σε οποιοδήποτε μέρος του εσωτερικού της χώρας, προς αγοραστή υποκείμενο ή προς μη υποκείμενο στο φόρο νομικό πρόσωπο, εγκατεστημένο στα νησιά αυτά,
γ) αποστέλλονται ή μεταφέρονται προς υποκείμενο στο φόρο ή προς μη υποκείμενο στο φόρο νομικό πρόσωπο που είναι εγκατεστημένο στα νησιά αυτά, στα πλαίσια της ενδοκοινοτικής απόκτησης αγαθών,
δ) εισάγονται στα νησιά αυτά.

Η πιο πάνω μείωση των συντελεστών δεν ισχύει για τα καπνοβιομηχανικά προϊόντα και τα μεταφορικά μέσα.».

Άρθρο Δεύτερο

Η ισχύς της παρούσας, η οποία θα κυρωθεί νομοθετικά κατά το άρθρο 44 παράγραφος 1 του Συντάγματος, αρχίζει από τη δημοσίευσή της στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.

Αθήνα, 29 Ιουνίου 2018

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας

ΠΡΟΚΟΠΙΟΣ Β. ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ

Ο Πρωθυπουργός

ΑΛΕΞΙΟΣ Π. ΤΣΙΠΡΑΣ

Μια γραβάτα, σαν τη θηλιά του κρεμασμένου

Η συμφωνία του Τσίπρα με την τρόικα για το χρέος

Του Αντώνη Νταβανέλου
Αναδημοσίευση από την Εργατική Αριστερά

Ο Αλέξης Τσίπρας είχε υποσχεθεί στους ομολόγους του ότι θα αλλάξει στυλ –ότι θα φορέσει γραβάτα– εάν και όταν λυθεί το πρόβλημα του χρέους και βγει η ελληνική οικονομία από τη βάρβαρη πολιτική λιτότητας των μνημονίων και την επιτήρηση από την τρόικα των δανειστών.

Ο Έλληνας πρωθυπουργός, ανακοινώνοντας δημοσίως στο Ζάππειο τη συμφωνία στο πρόσφατο Eurogroup στο Λουξεμβούργο, εμφανίστηκε… φορώντας γραβάτα! Ήταν μια προσπάθεια να ενισχυθεί το «μήνυμα» της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ ότι η πολιτική της των τελευταίων χρόνων, μετά το 2015 –μια πολιτική συνέχειας και ενίσχυσης της μνημονιακής λιτότητας–  συνιστά ένα κάποιο success story, που επιτέλους οδήγησε στην έξοδο από τα μισητά μνημόνια.

Η επικοινωνιακή προσπάθεια είναι καταδικασμένη σε αποτυχία, γιατί βρίσκεται σε μεγάλη απόσταση από την πραγματικότητα. Πίσω από τις δημαγωγίες για το «τέλος των μνημονίων», η αλήθεια είναι η πλήρης δέσμευση στη μνημονιακή πολιτική για μια αφόρητα μακρά χρονική περίοδο, για μια ολόκληρη ιστορική εποχή.

Χρέος

Η συμφωνία στο Eurogroup υπήρξε κατώτερη του αναμενόμενου από το επιτελείο του Τσίπρα. Η «γαλλική πρόταση» (του όχι και τόσο ριζοσπάστη Μακρόν) –που συνέδεε τις πληρωμές χρέους με την πορεία της ελληνικής οικονομίας προς την «ανάπτυξη», συμπεριλαμβάνοντας «αυτοματισμούς» που θα μείωναν τις δόσεις πληρωμών, αν τα πράγματα εξελίσσονταν ομαλά– σιωπηρά εγκαταλείφθηκε.

Η απόφαση πρακτικά συνοψίζεται στην «επιμήκυνση» της υποχρέωσης πληρωμών μόνο για το ένα τρίτο του χρέους (για τα 96 δισ. ευρώ των δανείων του EFSF, στα πλαίσια του δεύτερου μνημονίου) και στη δημιουργία ενός «μαξιλαριού ρευστότητας» (cash buffer) που θα επιτρέψει στις επόμενες κυβερνήσεις, μέχρι το 2022, να πληρώσουν τις υποχρεώσεις χρέους, αν καταστεί αδύνατη η πολυδιαφημιζόμενη έξοδος στις αγορές.

Η απόφαση είναι κομμένη και ραμμένη στις επιδιώξεις των δανειστών και της ΕΕ.

Αφενός, τους επιτρέπει να ανακοινώνουν ότι, πλέον, «καμιά ευρωπαϊκή χώρα δεν βρίσκεται σε μνημόνιο», να ενισχύουν δηλαδή την εικόνα συνοχής του ευρωπαϊκού οικονομικού χώρου, εικόνα που πιθανώς χρειάζονται ενόψει της όξυνσης των αντιπαραθέσεων που εγκαινιάζει η πολιτική του Τραμπ προς τον προστατευτισμό και τον εμπορικό πόλεμο.

Αφετέρου, προστατεύει σχεδιασμένα και σε μεγάλο χρονικό βάθος τα συμφέροντά τους:

Η δημιουργία του μαξιλαριού ρευστότητας κρίθηκε αναγκαία και στηρίζεται στην πρόβλεψη ότι τα σχέδια των Τσίπρα-Τσακαλώτου περί γρήγορης εξόδου στις αγορές είναι απλώς υπερφίαλα.

Πριν λίγες εβδομάδες, και μετά τα επεισόδια της ιταλικής κρίσης, το επιτόκιο του δεκαετούς ελληνικού ομολόγου εκτινάχθηκε στο 4,84% (περίπου όσο ήταν στα πρόθυρα της χρεοκοπίας που οδήγησε στο πρώτο μνημόνιο το 2010-2011), ενώ μετά την ανακοίνωση της απόφασης του Eurogroup υποχώρησε ελαφρά, στο 4,14%, παραμένοντας ακόμα σε απαγορευτικά επίπεδα.

Το «πάγωμα» για μια δεκαετία των πληρωμών για τα 96 δισ. του EFSF (που ασφαλώς δεν αποτελεί δώρο, αφού προσθέτει μια δεκαετία επικερδών τόκων) κάνει πιο ρεαλιστικές τις υποχρεώσεις πληρωμών του υπόλοιπου χρέους, ενώ, ταυτόχρονα, οριοθετεί ένα καινούργιο ορόσημο κρίσης του ελληνικού χρέους: το 2032.

Ας το πούμε με τα λόγια της καθεστωτικής εφημερίδας «Το Βήμα», που αποδίδει την εκτίμηση σε ανώνυμους «ειδικούς»: «Το deal είναι πονηρό. Οι Γερμανοί δεν έδωσαν πολλά στην Ελλάδα, μάλλον έδωσαν τα απολύτως αναγκαία για να βγάλουν τη χώρα από τη ζώνη του κινδύνου μεσοπρόθεσμα. Θα τους ξαναχρειαστούμε το 2032, αν η οικονομία δεν ανακάμψει γρήγορα».

Έναντι αυτών, η κυβέρνηση Τσίπρα έδωσε τα εξής:

α) Τη δέσμευση ότι το σύνολο των μνημονιακών νόμων, ρυθμίσεων και αντιμεταρρυθμίσεων όλης της προηγούμενης οκταετίας της κρίσης θα παραμείνει σε ισχύ, χωρίς ούτε και δευτερεύουσας σημασίας τροποποιήσεις, κατά την περίοδο μετά το υποθετικό τέλος των μνημονίων. Η κατά τον Τσίπρα έξοδος από το μνημόνιο 3, οδηγεί στη μονιμοποίηση των νεοφιλελεύθερων αντιμεταρρυθμίσεων των μνημονίων 1, 2 και 3 για δεκαετίες!

β) Τη δέσμευση για πρόσθετα μέτρα σκληρής λιτότητας μέσω της προνομοθετημένης περικοπής των συντάξεων το 2019, της αύξησης των φόρων κυρίως επί των φτωχών λαϊκών νοικοκυριών με την κατάργηση του αφορολόγητου από το 2020, την αύξηση του ΕΝΦΙΑ με τις «αναπροσαρμογές» των αντικειμενικών αξιών των ακινήτων, τη διάλυση ακόμα και της ελάχιστης κοινωνικής προστασίας με την περικοπή των προνοιακών επιδομάτων από το 2018 και, ακόμα, ένα καλπάζον πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων, που εκτός από τη ΔΕΗ περιλαμβάνει το νερό στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη και όλες τις εκτάσεις δημόσιας γης, που το real estate εκτιμά ως «φιλέτα».

γ) Τη δέσμευση της μελλοντικής οικονομικής και κοινωνικής πολιτικής σε έναν απίστευτο δημοσιονομικό «κορσέ», που θα πιέζει διαρκώς προς μεγαλύτερο βύθισμα στη νεοφιλελεύθερη βαρβαρότητα. Η συμφωνία προβλέπει ότι όλοι οι προϋπολογισμοί μέχρι το 2022 θα διασφαλίζουν «πλεόνασμα» της τάξης του 3,5%, ενώ ως το 2060(!) θα πρέπει –κατά μέσο όρο– το ετήσιο «πλεόνασμα» να ξεπερνά το 2,2% του ΑΕΠ.

Όπως σημειώνουν ακόμα και οι φιλομνημονιακοί οικονομολόγοι, τόσο υψηλά πλεονάσματα, για τόσο μακρό χρονικό διάστημα, δεν έχει μέχρι σήμερα επιδιώξει καμιά χώρα στην οικονομική ιστορία του κόσμου.

Όμως το αυτί του Τσίπρα δεν ιδρώνει, παρά την οκταετή ελληνική εμπειρία που αποδεικνύει ότι τα «πλεονάσματα» είναι βαμμένα με το αίμα των εργατών και των φτωχών λαϊκών τάξεων. Εξίσου δεν ιδρώνουν οι δανειστές: Η συμφωνία του Eurogroup εγκαθιστά ένα δρακόντειο μηχανισμό επιτήρησης για τη διασφάλιση των πλεονασμάτων: με ανά τρίμηνο ελέγχους, με εκθέσεις συμμόρφωσης, με μηχανισμούς επιβολής πρόσθετων μέτρων, αν υπάρχουν αποκλίσεις από τους δημοσιονομικούς στόχους. Μετά το τέλος του 3ου, το 4ο μνημόνιο είναι εδώ.

Όπως σημειώσαμε παραπάνω, η όποια «ομαλή» εξέλιξη αυτής της συμφωνίας προϋποθέτει μια λιγότερο ή περισσότερο γρήγορη μετάβαση της ελληνικής οικονομίας σε καθεστώς διαρκούς ανάπτυξης. Αλλιώς, η συμφωνία προδιαγράφει τα επόμενα στάδια δραστικής παρέμβασης των δανειστών. Με πρώτο σταθμό το 2022 και δεύτερο σταθμό, με πιθανότατα πιο δραματικά χαρακτηριστικά, το 2032.

Όπως άλλωστε φέρονται να δηλώνουν τόσο η Κριστίν Λαγκάρντ του ΔΝΤ, όσο και ο Μάριο Ντράγκι της ΕΚΤ, η συμφωνία αυτή θεωρείται βιώσιμη μεσοπρόθεσμα ως το 2032 (δηλαδή να προλάβουμε να αρμέξουμε την αγελάδα όσο ακόμα μπορούμε), ενώ μακροπρόθεσμα «το ελληνικό χρέος εκτιμάται ως μη-βιώσιμο».

Το πρόβλημα όμως, πιθανότατα, θα προκύψει νωρίτερα. Γιατί η συμφωνία ούτε συμβαδίζει με τις προβλέψεις περί των προοπτικών ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας, ούτε διευκολύνει μια επιτάχυνσή της:

Η δέσμευση για πλεονάσματα 3,5% του ΑΕΠ σημαίνει ότι οι δημόσιες επενδύσεις (το παραδοσιακό όπλο «ανάπτυξης» του ελληνικού καπιταλισμού) όχι μόνο δεν θα αυξηθούν, αλλά θα περικοπούν περισσότερο. Ήδη τα επιτελεία του Τσίπρα κάνουν σημαία τις επενδύσεις του ιδιωτικού τομέα, τονίζοντας ότι δεν θα διστάσουν σε τίποτα προκειμένου να τις υποβοηθήσουν. Όμως, παρά τη συντριβή των μισθών και των εργατικών κατακτήσεων, οι επενδύσεις των Ελλήνων καπιταλιστών κυμαίνονται στο 30%(!) των αντίστοιχων προ της κρίσης. Ο σοσιαλδημοκράτης υπουργός Οικονομικών της εποχής Σημίτη, Ν. Χριστοδουλάκης, κάνει λόγο για «επενδυτικό κενό ύψους 100 δισ. ευρώ στην Ελλάδα σήμερα», αντιπροτείνοντας τη μείωση των επιδιωκόμενων πλεονασμάτων στο 1,5% του ΑΕΠ, ως πόρων που θα πρέπει, λέει, να κατευθυνθούν προς «παραγωγικές επενδύσεις», ώστε να υποβοηθηθούν οι πιθανότητες της ανάπτυξης. Ο Αλέξης Τσίπρας θα βρεθεί σύντομα αντιμέτωπος με την αξία της πάγιας προγραμματικής θέσης της Αριστεράς ότι απέναντι στο χρέος η μόνη βιώσιμη πολιτική είναι η πολιτική άρνησης και διαγραφής του.

Από τη σκοπιά των συμφερόντων των εργαζομένων και των λαϊκών τάξεων, η συμφωνία του ΣΥΡΙΖΑ με τους δανειστές και την τρόικα συνιστά έναν μεγάλο κίνδυνο. Η αναγωγή των ιδιωτικών επενδύσεων (ντόπιων και διεθνών) στη μοναδική ελπίδα της κοινωνίας για πρόοδο οδηγεί στην απόλυτη υποταγή στις ορέξεις του κεφαλαίου. Ο μισθός, η σύνταξη, οι κοινωνικές δαπάνες, οι εργασιακές σχέσεις, οι περιβαλλοντικές προστασίες, οι δημόσιοι χώροι, τα κοινωνικά δικαιώματα με την πιο πλήρη έννοιά τους, θα μπουν σε ακόμα μεγαλύτερη πίεση και αμφισβήτηση. Οι «θυσίες», που θα απαιτηθούν, θα είναι ακόμα πιο βάρβαρες, ενώ το αποτέλεσμα θα εξακολουθεί να είναι ακόμα πιο αβέβαιο και από τις υποσχέσεις του μνημονίου 1 (που προέβλεπε την έξοδο από την κρίση το… 2012!).

Απέναντι σε αυτή την πολιτική, η μόνη απάντηση που αξίζει, είναι η κλιμάκωση της δράσης για την ανατροπή της.

Απέναντι σε αυτή την πολιτική, η ΝΔ και η ακροδεξιά, που βγήκαν στα κάγκελα για το μακεδονικό προσπαθώντας να δημιουργήσουν εθνικιστικό μαζικό ρεύμα, κρατούν τώρα χαμηλούς τόνους. Καταδικάζουν τις «αστοχίες» του Τσίπρα, προσπαθούν να επωφεληθούν από τη δυσαρέσκεια του κόσμου μπροστά στα επερχόμενα μέτρα, αλλά φροντίζουν να κρατούν στο απυρόβλητο τον πυρήνα της πολιτικής που οργανώνει η συμφωνία. Τα συμφέροντα του κεφαλαίου ήταν πάντα για τη Δεξιά «η φωνή του Κυρίου».

Σε αυτές τις νέες συνθήκες, το βάρος της αντίστασης και της ανατροπής πέφτει και πάλι στις πλάτες της ριζοσπαστικής Αριστεράς.

Eurogroup: Ασπιρίνες για χρέος.

Σκληρή εποπτεία
και βροχή νέων μέτρων

Πηγή: Iskra.gr

Μετά από μαραθώνια συνεδρίαση, το Eurogroup κατέληξε σε αποφάσεις που συνεχίζουν τη μνημονιακή καταλήστευση της χώρας, στο όνομα της υποτιθέμενης “μεταμνημονιακής εποχής”.

Οι πανηγυρισμοί της ευρωγραφειοκρατίας και της κυβέρνησης, σχετικά με τα αποτελέσματα του Eurogroup, δεν έχουν την παραμικρή βάση. Συνιστούν έναν επικοινωνιακό ορυμαγδό που επιχειρεί να καλύψει, με επίπλαστα στοιχεία, την οδυνηρή πραγματικότητα που θα βιώσει ο ελληνικός λαός από το 2019 μέχρι το 2060.

Ενώ οι αποφάσεις δεν εμπεριέχουν ούτε ένα ευρώ κούρεμα του χρέους, παρατείνεται το βασανιστήριο της χρεοδουλείας για τη χώρα και η επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής θα κοστίσει, τελικά, περισσότερο στον ελληνικό λαό, αφού θα πληρώσει συνολικά περισσότερους τόκους αποπληρωμής.

Η μετονομασία του χρέους σε “βιώσιμο” θυμίζει την πρακτική των καλογήρων του Μεσαίωνα, που μέσα σ’ ένα βράδυ βάφτιζαν το κρέας ψάρι.

Ο ελληνικός λαός θα υποχρεώνεται κάθε χρόνο στην καταβολή συνολικής δόσης αποπληρωμής του χρέους που θα φτάνουν το 15% του ΑΕΠ. Με δυο λόγια, θα δουλεύει μόνο και μόνο για να πληρώνει ένα χρέος το οποίο δεν θα μπορεί να εξοφληθεί ποτέ.

Την ίδια ώρα, η Ελλάδα υποχρεώνεται σε πρωτογενή πλεόνασμα ύψους 3,5% του ΑΕΠ μέχρι το 2022 και 2,2% μέχρι το 2060. Όλα αυτά σημαίνουν συνεχή σκληρή λιτότητα σε βάρος του εργαζόμενου λαού και βαρύτατη φορολογία, προκειμένου να επιτυγχάνονται τέτοιες πρωτοφανείς δημοσιονομικές επιδόσεις.

Η απόφαση του Eurogroup για την ψευδεπίγραφη “μεταμνημονιακή περίοδο” περιλαμβάνει σκληρότερη εποπτεία, σαν η Ελλάδα να βρισκόταν και τυπικά σε μνημόνιο, πράγμα που διαψεύδει απολύτως τη δήθεν δυνατότητα της χώρας να καθορίσει αυτόνομη πορεία.

Με τις αποφάσεις αυτές, η Ελλάδα υποχρεώνεται σε ένα πολύ σκληρό πακέτο “μεταρρυθμίσεων” και μέτρων, τα οποία συνιστούν ένα μνημόνιο πολύ σκληρότερο από τα τρία προηγούμενα.

Δεν αναφερόμαστε μόνο στη μείωση των συντάξεων από 1/1/2019 και τη δραστική μείωση του αφορολόγητου από 1/1/2020, αλλά και σε μέτρα όπως περικοπές επιδομάτων, μεγαλύτερη απορρύθμιση των εργασιακών σχέσεων, εκτεταμένο κύμα ιδιωτικοποιήσεων στρατηγικών τομέων της εθνικής οικονομίας κ.λπ. κ.λπ.

Αυτή την ώρα, ένα μεγάλο μέτωπο αντίστασης του ελληνικού λαού μπορεί να ακυρώσει αυτούς τους σχεδιασμούς και να ανοίξει έναν άλλο δρόμο για τη ζωή και το μέλλον αυτού του τόπου. 

Οι αποφάσεις του Eurogroup όπως παρουσιάζονται στα σημερινά ρεπορτάζ των ΜΜΕ:

Το ανακοινωθέν του Eurogroup περιγράφει λεπτομερώς τα μέτρα ελάφρυνσης του χρέους, το πλαίσιο του προγράμματος μεταμνημονιακής παρακολούθησης και συνοδεύεται από παράρτημα δύο σελίδων, στο οποίο σημειώνονται «τηλεγραφικά» οι δεσμεύσεις των επόμενων ετών.

Η επιμήκυνση των δανείων του EFSF θα είναι δέκα έτη, σε συνδυασμό με επέκταση της περιόδου χάριτος για την πληρωμή επιτοκίων επίσης για δέκα έτη. Η δόση που θα λάβει η Ελλάδα θα είναι 15 δισ. ευρώ. Από αυτό το ποσό, τα 3,3 δισ. θα μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την εξαγορά προηγούμενων δανείων, όπως αυτών του ΔΝΤ.

Στο παράρτημα, κάτω από την διατύπωση «fiscal structural measures», δηλαδή δημοσιονομικά, διαρθρωτικού χαρακτήρα μέτρα, «κρύβεται» η επαναβεβαίωση της μείωσης των συντάξεων και του αφορολόγητου, καθώς αυτή είναι η ορολογία με την οποία περιγράφουν τα μέτρα αυτά οι θεσμοί και στο παράρτημα σημειώνεται ότι η Ελλάδα θα σεβαστεί απολύτως τη δέσμευσή της να διασφαλίσει την επίτευξη πρωτογενούς πλεονάσματος 3,5% του ΑΕΠ έως το 2022 και 2,2% από το 2023 έως το 2060.

Αναλυτικότερα:

Πολυεπίπεδες μεταρρυθμίσεις, εκσυγχρονισμό του Δημοσίου και πολλές δεσμεύσεις προβλέπει το κείμενο των υποχρεώσεων που καλείται να ακολουθήσει η Ελλάδα στη μεταπρογραμματική εποχή, έτσι ώστε να συνεχίσει να λαμβάνει τα μέτρα βιωσιμότητας του χρέους.

Ανάμεσα στα πιο ενδιαφέροντα σημεία του ανακοινωθέντος είναι τα εξής:

1) Δημοσιονομικά

– Προβλέπεται πρωτογενές πλεόνασμα 3,5% του ΑΕΠ ως το 2022 και 2,2% από το 2023 ως το 2060

– Σημειώνεται ότι “οι συμφωνηθείσες δεσμεύσεις πολιτικής που σχετίζονται με το πρόγραμμα θα συνδεθούν με την επιστροφή των ANFAs και SMP” κάτι που σημαίνει ότι η σταδιακή επιστροφή αυτού του ποσού που υπολογίζεται σε 4,5 δισ ευρώ θα γίνεται ανάλογα με την τήρηση των δεσμεύσεων του προγράμματος μεταμνημονιακής παρακολούθησης

– Γίνεται έμμεση αναφορά στις περικοπές συντάξεων και στη μείωση αφορολόγητου καθώς ζητά απ’ την Ελλάδα να σεβαστεί όλες τις δεσμεύσεις της για τη διασφάλιση των ετήσιων δημοσιονομικών στόχων.

– Ζητείται η επαρκής στελέχωση της Ανεξάρτητης Αρχής Εσόδων. Συγκεκριμένα οι μόνιμοι απασχολούμενοι ως το τέλος της χρονιάς θα πρέπει να φθάσουν τις 12.000. Ως το τέλος του 2019 τις 12.500 και ως το τέλος του 2021 τις 13.322

– Η Ελλάδα θα συνεχίσει τις μεταρρυθμίσεις για να αποφύγει τη συσσώρευση ληξιπρόθεσμων και τις μεταρρυθμίσεις που υποδεικνύει το ελεγκτικό συνέδριο

– Θα ολοκληρώσει τη παρακολούθηση και πρόβλεψη μετρητών για το σύστημα λογαριασμού του Γενικού Δημοσίου, το Σχέδιο Λογαριασμών για την κεντρική διοίκηση

– Μέχρι τα μέσα του 2020 θα πρέπει ο ΕΝΦΙΑ και οι λοιποί φόροι στην ακίνητη περιουσία να μπορούν να υπολογίζονται με βάση αντικειμενικές αξίες που θα είναι πλήρως ευθυγραμμισμένες με τις τρέχουσες εμπορικές τιμές.

– Η Ελλάδα θα πρέπει να συνεχίσει τις μεταρρυθμίσεις στη διαχείριση των δημόσιων οικονομικών και θα πρέπει να ολοκληρώσει αυτές που έχει προτείνει το Ελεγκτικό Συνέδριο ως τα μέσα του 2021

– Ως το τέλος του 2019 πρέπει να έχει ολοκληρωθεί το σύστημα παρακολούθησης

2) Κοινωνική πρόνοια

– Η Ελλάδα θα πρέπει να συνεχίσει τις προσπάθειες για εκσυγχρονισμό του συστήματος πρόνοιας με την τεχνική βοήθεια της Υπηρεσίας Στήριξης Διαρθρωτικών Μεταρρυθμίσεων (SRSS)

– Ως τα μέσα του 2020 θα πρέπει να έχει ολοκληρωθεί η δημιουργία ενός ενιαίου ταμείου συντάξεων (ΕΦΚΑ).

– Να εκσυγχρονίσει το σύστημα υγείας ανοίγοντας 120 κέντρα πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας (ΤΟΜΥ) ως τα μέσα του 2018. Ως τα μέσα του 2020 θα πρέπει να έχουν ανοίξει και τα 240 που έχουν προβλεφθεί.

– Ως το τέλος της χρονιάς θα πρέπει να λειτουργεί η Εθνική Κεντρική Αρχή Προμηθειών Υγείας (ΕΚΑΠΥ), η οποία ως τα μέσα του 2020 θα πρέπει να έχει καταφέρει να είναι υπεύθυνη για την κάλυψη τουλάχιστον του 30% των νοσοκομειακών δαπανών και 40% ως τα μέσα του 2022.

– Να ολοκληρώσει τα κοινωνικά δίκτυα ασφαλείας και τη μεταρρύθμιση τους εφαρμόζοντας τα συμφωνηθέντα για τον τρόπο υπολογισμού της αναπηρίας ως τα μέσα του 2019, αναθεωρώντας τις επιχορηγήσεις των τοπικών μέσων μεταφοράς ως το τέλος του 2019 και ολοκληρώνοντας τους τρεις πυλώνες του Εισοδήματος Κοινωνικής Αλληλεγγύης ως το τέλος του 2019.

3) Χρηματοοικονομική σταθερότητα

– Η Ελλάδα θα συνεχίσει να εφαρμόζει τις μεταρρυθμίσεις για την αποκατάσταση της υγείας του τραπεζικού συστήματος, που συμπεριλαμβάνουν και τη διαχείριση των κόκκινων δανείων διασφαλίζοντας τη διαρκή αποτελεσματικότητα του σχετικού νομικού πλαισίου (πτωχευτική διαδικασία νοικοκυριών και επιχειρήσεων, εξωδικαστικοί συμβιβασμοί, ηλεκτρονικοί πλειστηριασμοί, πωλήσεις κόκκινων δανείων κοκ)

– Θα λάβει μέτρα βελτίωσης της λειτουργίας της δικαιοσύνης με χρηματοοικονομική εκπαίδευση των δικαστών ως το τέλος της χρονιάς και ολοκλήρωση της Πύλης Ψηφιακών Υπηρεσιών Δικαστηρίων – ΟΣΔΔΥ ως τα μέσα του 2020

– Το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας θα πρέπει ως το τέλος της χρονιάς να αναπτύξει μία στρατηγική εξόδου για την πώληση των μεριδίων που κατέχει στις συστημικές τράπεζες. Θα παραμείνει αυτόνομο από τη πολιτική και θα συνεχίσει να λειτουργεί με εμπορικούς όρους. Η απόφαση για τη ρευστοποίηση θα ληφθεί ως τα μέσα του 2022.

– Θα συνεχιστεί η χαλάρωση των capital controls, σύμφωνα με τον οδικό χάρτη

4) Αγορά εργασίας – αγορές προϊόντων

– Η Ελλάδα θα περιφρουρησει την ανταγωνιστικότητα μέσω μιας διαδικασίας επικαιροποίησης του κατώτατου μισθού, που θα είναι ευθυγραμμισμένη με τις προβλέψεις 4172/2012.

– Η εφαρμογή του σχεδίου για την καταπολέμηση της αδήλωτης εργασίας θα ολοκληρωθεί ως τα μέσα του 2019

– Η Ελλάδα θα ολοκληρώσει τη μεταρρύθμιση για την αδειοδότηση των επενδύσεων

– Θα ολοκληρώσει το κτηματολόγιο ως τα μέσα του 2021, εντάσσοντας μέσα πλήρεις πληροφορίες για τις δασικές εκτάσεις ως τα μέσα του 2019.

– Για την ενεργειακή μεταρρύθμιση, η αποεπένδυση της ΔΕΗ απ’ τα λιγνιτικά θα έχει ολοκληρωθεί ως το τέλος της χρονιάς

– Ως τα μέσα του 2019 θα λειτουργεί πλήρως το Target Model ενώ τα μέτρα που συμφωνήθηκαν από κοινού για το σύστημα δημοπρασιών ενέργειας ΝΟΜΕ θα εφαρμοστούν ως τα μέσα του 2019

5) Υπερταμείο και ιδιωτικοποιήσεις

– Το Πρόγραμμα Αξιοποίησης της Δημόσιας Περιουσίας και το Στρατηγικό Σχέδιο της Ελληνικής Εταιρείας Συμμετοχών και Περιουσίας (Υπερταμείου) θα εφαρμόζεται σε μία διαρκή βάση

– Η Ελλάδα δεσμεύεται να ολοκληρώσει τις συναλλαγές του ΔΑΑ «Ελ. Βενιζέλος» και του ΔΕΣΦΑ (ως τα μέσα 2018), των ΕΛΠΕ (συμπεριλαμβανομένης της μεταφοράς υπολοίπων μετοχών στο Υπερταμείο) και της Μαρίνας Αλίμου (ως τα μέσα 2019), της Εγνατίας, του εμπορικού σκέλους της ΔΕΠΑ, των μετοχών του ΔΑΑ, της ΕΥΔΑΠ, της ΕΥΑΘ και των λιμανιών Αλεξανδρούπολης και Καβάλας (ως το τέλος 2019).

– Την πώληση ή άλλη μορφή νομισματοποίησης των μετοχών της ΔΕΗ, του δικτύου της ΔΕΠΑ, των περιφερειακών λιμένων Ηγουμενίτσας και Κερκύρας και της υπόγειας αποθήκης της Καβάλας (ως τα μέσα του 2021) καθώς και άλλα περιφερειακά λιμάνια (ως τα μέσα του 2022) που θα προταθούν απ’ τους συμβούλους του ΤΑΙΠΕΔ και βάσει της συμφωνηθείσας διαδικασίας μεταξύ της κυβέρνησης και του Ταμείου.

– Τη μεταφορά του ΟΑΚΑ στο Υπερταμείο και την αναδιάρθρωση της εταιρείας ακινήτων του Δημοσίου (ΕΤΑΔ) που θα ολοκληρωθούν στα τέλη του 2018

– Αξιολόγηση/αντικατάσταση όλων των ΔΣ των ΔΕΚΟ ως τα μέσα 2019

6) Δημόσια Διοίκηση

– Η εφαρμογή των μεταρρυθμίσεων για τον εκσυγχρονισμό της δημόσιας διοίκησης θα συνεχιστεί

– Θα ολοκληρωθούν οι μεταρρυθμίσεις για τον εκσυγχρονισμό της διαχείρισης των ανθρώπινων πόρων στο Δημόσιο. Στο πλαίσιο αυτό η Ελλάδα πρέπει να εξασφαλίσει το διορισμό Διοικητικών Γενικών Γραμματέων και όλων των Γενικών Διευθυντών σύμφωνα με το νόμο 4369/2016 ως το τέλος του 2018 με ανεξάρτητη αξιολόγηση της διαδικασίας

– Ολοκλήρωση του τρίτου κύματος κινητικότητας στο Δημόσιο ως τα μέσα του 2019

– Ολοκλήρωση του κεντρικού συστήματος διαχείρισης ανθρώπινων πόρων (ψηφιακό οργανόγραμμα για όλους τους δημόσιους φορείς και σύνδεση με μία αρχή πληρωμών) ως το τέλος του 2019

-Εφαρμογή όλων των συστάσεων του Συμβουλίου της Ευρώπης κατά της διαφθοράς ως τα μέσα του 2021.

Η ανακοίνωση του Eurogroup στα ελληνικά

Τα μέτρα ελάφρυνσης του ελληνικού χρέους που υιοθέτησαν σήμερα οι υπουργοί Οικονομικών της Ευρωζώνης περιλαμβάνονται αναλυτικά στην τελική δήλωση του Eurogroup, η οποία χαιρετίζει επίσης την ολοκλήρωση της τελευταίας αξιολόγησης και περιγράφει το πλαίσιο της μεταμνημονιακής εποπτείας.

Ειδικότερα, στην ανακοίνωση του Eurogroup επικροτούνται οι ελληνικές αρχές για την ολοκλήρωση της εφαρμογής των προαπαιτούμενων και την επιτυχή ολοκλήρωση του προγράμματος. «Η Ελλάδα βγαίνει από το πρόγραμμα οικονομικής βοήθειας με μια ισχυρότερη οικονομία που στηρίζεται στις δημοσιονομικές και διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις που εφαρμόστηκαν» αναφέρει η δήλωση, επισημαίνοντας πως «είναι σημαντικό να συνεχιστούν αυτές οι μεταρρυθμίσεις, οι οποίες αποτελούν τη βάση για μια βιώσιμη πορεία ανάπτυξης με υψηλότερη απασχόληση και δημιουργία θέσεων εργασίας». Στο πλαίσιο αυτό, το Eurogroup χαιρετίζει και την ολοκλήρωση της στρατηγικής ανάπτυξης της Ελλάδας, η οποία «στοχεύει στην ενίσχυση της μακροπρόθεσμης αναπτυξιακής προοπτικής της Ελλάδας και στη βελτίωση του επενδυτικού κλίματος».

Σε ό,τι αφορά τους στόχους πρωτογενούς πλεονάσματος για το μέλλον, το Eurogroup χαιρετίζει τη δέσμευση της Ελλάδας να διατηρήσει πρωτογενές πλεόνασμα ύψους 3,5% του ΑΕΠ μέχρι το 2022 και τη μετέπειτα ευθυγράμμισή της με τους κανόνες της ΕΕ. «Η ανάλυση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής δείχνει ότι αυτό συνεπάγεται ένα πρωτογενές πλεόνασμα κατά μέσο όρο 2,2% του ΑΕΠ κατά την περίοδο από το 2023 έως το 2060» σημειώνει η ανακοίνωση.

Σε ό,τι αφορά την έκθεση βιωσιμότητας του ελληνικού χρέους το Eurogroup υπενθυμίζει ότι «οι ακαθάριστες χρηματοδοτικές ανάγκες της χώρας θα πρέπει να παραμείνουν κάτω από το 15% του ΑΕΠ μεσοπρόθεσμα και κάτω από το 20% του ΑΕΠ στη συνέχεια, εξασφαλίζοντας ταυτόχρονα ότι το χρέος μειώνεται σταθερά».

Ως μεσοπρόθεσμα μέτρα ελάφρυνσης του χρέους η δήλωση του Eurogroup παραθέτει:

– την κατάργηση από το 2018 του step-up επιτοκίου που σχετίζεται με τα δάνεια του δεύτερου ελληνικού προγράμματος.

– τη χρήση από τον ESM των κερδών των κεντρικών τραπεζών (SMPs, ANFAs) από τα ελληνικά ομόλογα του 2014 και τη σταδιακή επιστροφή τους στην Ελλάδα. Τα εν λόγω κεφάλαια θα μεταφέρονται στην Ελλάδα ισόποσα, σε εξαμηνιαία βάση (Δεκέμβριο και Ιούνιο), αρχής γενομένης από το 2018 μέχρι τον Ιούνιο του 2022 μέσω ξεχωριστού λογαριασμού του ESM και θα χρησιμοποιηθούν για τη μείωση των ακαθάριστων χρηματοδοτικών αναγκών ή για τη χρηματοδότηση άλλων συμφωνηθέντων επενδύσεων.

– την παράταση της περιόδου χάριτος για τα δάνεια του EFSF κατά 10 χρόνια και την επιμήκυνση της μέσης διάρκειας λήξης κατά 10 χρόνια.

Επίσης, σημειώνεται ότι «βάσει της ανάλυσης της βιωσιμότητας του χρέους από τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα, το Eurogroup θα επανεξετάσει στο τέλος της περιόδου χάριτος, το 2032 εάν χρειάζονται πρόσθετα μέτρα χρέους», ενώ γίνεται αναφορά στη συμφωνία του Μαΐου του 2016 για ένα «μηχανισμό, ο οποίος θα ενεργοποιείται στην περίπτωση πολύ δυσμενέστερου απρόοπτου μακροοικονομικού σεναρίου». Αυτός ο μηχανισμός, θα περιέχει μέτρα όπως την «περαιτέρω αναδιάρθρωση του χρέους με ανώτατο όριο και παρατάσεις των πληρωμών τόκων του δανείου του EFSF», στο βαθμό που είναι αναγκαία για τη βιωσιμότητα του χρέους.

Σε ό,τι αφορά τη μεταμνημονιακή εποπτεία, το Eurogroup επισημαίνει ότι τα μέτρα ελάφρυνσης του χρέους «πρέπει να περιέχουν κίνητρα που θα διασφαλίζουν ισχυρή και συνεχή εφαρμογή από την Ελλάδα των μεταρρυθμίσεων που έχουν συμφωνηθεί στο πλαίσιο του προγράμματος». Αναφέρεται επίσης στη σύνδεση συγκεκριμένων δεσμεύσεων πολιτικής με την επιστροφή των SMPS και ANFAs, καθώς και την κατάργηση του επιτοκίου step up, χαιρετίζοντας παράλληλα «την πρόθεση της Επιτροπής να ενεργοποιήσει τη διαδικασία ενισχυμένης εποπτείας τις επόμενες εβδομάδες και επίσης την υποστήριξη αυτής της προσέγγισης από τις ελληνικές αρχές».

Εξάλλου, στην ανακοίνωση του Eurogroup γίνεται αναφορά στις εν εξελίξει νομικές διαδικασίες κατά των εμπειρογνωμόνων του ΤΑΙΠΕΔ και κατά του πρώην προέδρου και άλλων στελεχών της ΕΛΣΤΑΤ, καλώντας τους θεσμούς να παρακολουθούν την πορεία τους στο πλαίσιο της μεταμνημονιακής επιτήρησης.

Αναφορικά με την τελευταία δόση που θα λάβει η Ελλάδα, το Eurogroup σημειώνει:

«Με την ολοκλήρωση των εθνικών διαδικασιών, τα όργανα διοίκησης του ESM αναμένεται να εγκρίνουν την εκταμίευση της πέμπτης και της τελευταίας δόσης του προγράμματος του ESM ύψους 15 δισ. ευρώ. Από το συνολικό αυτό ποσό, 5,5 δισ. ευρώ θα διατεθούν σε ξεχωριστό λογαριασμό και θα χρησιμοποιηθούν για την εξυπηρέτηση του χρέους, ενώ τα 9,5 δισ. ευρώ θα διατεθούν σε ειδικό λογαριασμό για τη δημιουργία ταμειακού αποθέματος, που θα χρησιμοποιηθεί για την εξυπηρέτηση του χρέους σε περίπτωση ανάγκης». Η χρήση των εν λόγω κεφαλαίων θα γίνεται μετά από συμφωνία με τους θεσμούς, ενώ σημειώνεται ότι «συνολικά, η Ελλάδα βγαίνει από το πρόγραμμα με ένα σημαντικό ταμειακό απόθεμα ύψους 24,1 δισ. ευρώ, το οποίο θα καλύψει τις δανειακές ανάγκες της κυβέρνησης για περίπου 22 μήνες μετά το τέλος του προγράμματος».

Τέλος, σχετικά με το ΔΝΤ, η δήλωση του Eurogroup αναφέρει ότι «η διοίκηση του ΔΝΤ εξέφρασε την ικανοποίησή της για την επιτυχή εφαρμογή του προγράμματος ESM και για την περαιτέρω εξειδίκευση των μέτρων για το χρέος που δόθηκε σήμερα από τα κράτη-μέλη».

Συνεχίζοντας, επισημαίνεται ότι παρόλο που «δεν είναι πλέον δυνατή η ενεργοποίηση» του δικού του προγράμματος, το ΔΝΤ επιβεβαίωσε «τη συνεχιζόμενη συμμετοχή του στην Ελλάδα στο πλαίσιο της μεταμνημονιακής εποπτείας, παράλληλα με τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα».

 

Με 154 «ναι», ψηφίστηκε το πολυνομοσχέδιο με τα προαπαιτούμενα της δ’ αξιολόγησης

Πηγή: ergasianet.gr

Ψηφίστηκε το πολυνομοσχέδιο με τα προαπαιτούμενα για το κλείσιμο της δ’ αξιολόγησης, από την Ολομέλεια της Βουλής. Το νομοσχέδιο με τίτλο «Διατάξεις για την ολοκλήρωση της Συμφωνίας Δημοσιονομικών Στόχων και Διαρθρωτικών Μεταρρυθμίσεων – Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο Δημοσιονομικής Στρατηγικής 2019 – 2022», εγκρίθηκε επί της αρχής με τις ψήφους ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, 154 βουλευτές ψήφισαν υπέρ και 144 κατά. Συνολικά ψήφισαν 298 βουλευτές ενώ δύο ήταν απόντες.

Την ώρα της ψήφισης του αντεργατικού, αντιλαϊκού – πλέον – νόμου, έξω από τη Βουλή ΑΔΕΔΥ, Ομοσπονδίες και Συνδικάτα πραγματοποιούσαν συγκέντρωση κατά της ψήφισής του. Στο σχετικό κάλεσμα που είχαν απευθύνει Σωματεία, στην ανεξάρτητη, ταξική συγκέντρωση που έγινε στην πλατεία Κλαυθμώνος μεταξύ άλλων υπογραμμιζόταν πως:

Η κυβέρνηση, με υποσχέσεις χωρίς αντίκρισμα για «οριστική έξοδο από τα μνημόνια», «μεταμνημονιακή εποχή» και «δίκαιη ανάπτυξη», προσπαθεί να αποπροσανατολίσει τους εργαζόμενους και την κοινωνία για να περάσει ένα νέο πακέτο μέτρων ύψους 18,5 δις, ξεζουμίζοντας ακόμα περισσότερο τους εργαζόμενους και τα λαϊκά νοικοκυριά» και ότι, η μεταμνημονιακή Ελλάδα που μας υπόσχονται, όχι μόνο δεν φέρνει ανάκτηση των απωλειών και ανακούφιση για τον εργαζόμενο λαό, αλλά θα ενισχύσει ακόμα περισσότερο την αντιλαϊκή επίθεση με βάση τα μνημόνια επιτήρησης κυβερνήσεων-ΕΕ-ΔΝΤ.

Για μας έξοδος από τα μνημόνια σημαίνει:

  • Αυξήσεις στους μισθούς και τις συντάξεις, επαναφορά του θεσμού των ΣΣΕ και της διαιτησίας, κατώτατο μισθό τα 751€, επίδομα ανεργίας για όλους, μείωση του χρόνου εργασίας χωρίς μείωση μισθών και δικαιωμάτων, άμεση επαναφορά του αφορολόγητου στα 12.000€ και κατάργηση του ΕΝΦΙΑ.

  • Κατάργηση της ελαστικής, ενοικιαζόμενης και εκ περιτροπής εργασία. Μόνιμη και σταθερή εργασία για όλους, μετατροπή όλων των συμβάσεων ορισμένου σε αορίστου χρόνου, για εργασίες που εξυπηρετούν πάγιες και διαρκείς ανάγκες, στον ιδιωτικό και τον δημόσιο τομέα.

  • Όχι στις ιδιωτικοποιήσεις δημοσίων οργανισμών, κοινωνικών υπηρεσιών και στην εμπορευματοποίηση των κοινωνικών αγαθών της Παιδείας, της Υγείας, της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, της Πρόνοιας, του Ρεύματος, του Νερού και των Μεταφορών. Επανάκτηση από το δημόσιο, με εργατικό και κοινωνικό έλεγχο, των επιχειρήσεων στρατηγικής σημασίας, που έχουν ιδιωτικοποιηθεί και των τραπεζών.

  • Όχι στους πλειστηριασμούς και την εκποίηση της εργατικής κατοικίας και της λαϊκής περιουσίας. Κανένα σπίτι στα χέρια κράτους – τραπεζίτη.

  • Κατάργηση των μνημονίων νόμων και της επιτροπείας που έχουν επιβληθεί στη χώρα μας από το κεφάλαιο, τις κυβερνήσεις, την ΕΕ και το ΔΝΤ.

  • Λεφτά για τις κοινωνικές ανάγκες και όχι για πολεμικούς εξοπλισμούς.

Δυστυχώς, όπως υπογραμμιζόταν, «για ακόμη μια φορά η γραφειοκρατική ηγεσία του συνδικαλιστικού κινήματος σφυρίζει αδιάφορα. Η ΓΣΕΕ μάλιστα δεν λέει κουβέντα, ενώ το ΕΚΑ καλεί τα σωματεία τους σε εγρήγορση όταν νέα αντιλαϊκά μέτρα ψηφίζονται στη Βουλή».