Κατηγορία: Οικονομία

Σόιμπλε: Η Ελλάδα θυσιάστηκε για να στηριχτεί η Ευρωζώνη

Πηγή: Iskra.gr

Η Ελλάδα “δεν θα έπρεπε ποτέ να γίνει δεκτή στη ζώνη του ευρώ” και όταν ξέσπασε η κρίση χρέους στη χώρα μας, έπρεπε να βγει για 10 χρόνια από την Ευρωζώνη, δήλωσε ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, σε συνέντευξή του στην εφημερίδα Financial Times.

Στην αποκαλυπτική συνέντευξή του, ο πρώην υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας, αναφέρθηκε σε συζητήσεις του με τον τότε ομόλογό του Γιώργο Παπακωνσταντίνου, το διάστημα 2009-2011. Επισημαίνοντας πως του είπε ότι “πρέπει να μπορείτε να υποτιμάτε το νόμισμά σας, δεν είστε ανταγωνιστικοί. Oι μεταρρυθμίσεις που απαιτούνταν για την ελληνική οικονομία επρόκειτο να είναι δύσκολες να επιτευχθούν σε μία δημοκρατία. Γι’ αυτό πρέπει να φύγετε από το ευρώ για μία συγκεκριμένη περίοδο. Ωστόσο, όλοι είπαν ότι δεν υπήρχε πιθανότητα για κάτι τέτοιο”.

Οι αποκαλύψεις του πρώην “τσάρου” της γερμανικής οικονομίας φέρνουν στο φως τις συνθήκες υπό τις οποίες η Ελλάδα εντάχθηκε στο ευρώ, στερούμενη τη δυνατότητα αντιμετώπισης των οξύτατων δημοσιονομικών προβλημάτων που συνόδευσαν αυτή την ένταξη.

Αν και ο Σόιμπλε δήλωσε ότι το 2015 είχε φτάσει κοντά στην παραίτηση, μόνο εμμέσως κάνει αναφορά στην επιλογή πρόταξης των ευρύτερων πολιτικών έναντι των οικονομικών στοχεύσεων.

Είναι προφανές ότι η επιλογή της αντίθεσης σε ενδεχόμενο Grexit καθορίστηκε από τον κίνδυνο να αποτελέσει την απαρχή μιας αποσταθεροποιητικής διαδικασίας, που θα ξεπερνούσε τα ελληνικά σύνορα, απειλώντας την ίδια τη συνοχή της Ευρωζώνης και κατ’ επέκταση της Ε.Ε.

Άλλωστε, ενδεχόμενο Grexit θα είχε ως συνέπεια μια διαδικασία “κουρέματος” του χρέους, με ό,τι θα σήμαινε αυτό για τα συμφέροντα του τραπεζικού κεφαλαίου. Χωρίς να αποκλείεται και η χρεοκοπία τραπεζών.

Αυτός είναι ο λόγος που επιλέχθηκε η θυσία της Ελλάδας, ακόμη και με την προώθηση “μεταρρυθμίσεων” που “είναι δύσκολες να επιτευχθούν σε μία δημοκρατία”. 

Μιλώντας για την κρίση της Ευρωζώνης, ο Σόιμπλε σημείωσε πως το αρχικό λάθος ήταν να προσπαθήσουμε να δημιουργήσουμε ένα κοινό νόμισμα χωρίς “κοινή πολιτική οικονομίας, απασχόλησης και κοινωνικής πολιτικής για όλα τα κράτη μέλη της Ευρωζώνης”.

“Οι πατέρες του ευρώ είχαν αποφασίσει ότι εάν περίμεναν την πολιτική ένωση να γίνει πρώτα θα περίμεναν για πάντα”, ανέφερε και πρόσθεσε ότι οι προοπτικές για μεγαλύτερη πολιτική ένωση είναι τώρα πολύ χειρότερες από ό,τι στο παρελθόν. “Η κατασκευή της Ε.Ε. έχει αποδειχθεί αμφίβολη”, υπογράμμισε.

Advertisements

Νίκος Χουντής: Σε ρόλο «λαγού» ο Δραγασάκης, μιλά για κίνδυνο νέας ανακεφαλαιοποίησης

Από το 2008 έχουν δοθεί πάνω από 73 δισ. ευρώ
δημόσιο χρήμα και εγγυήσεις στις ελληνικές τράπεζες
και τώρα θέλουν και άλλα…

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Ερώτηση Νίκου Χουντή (ΛΑΕ) προς Μάριο Ντράγκι (ΕΚΤ)

«Μπορείτε να αποκλείσετε κατηγορηματικά το ενδεχόμενο νέας ανακεφαλαιοποίησης που θα αναγκαστεί να πληρώσει ο ελληνικός λαός;».Αυτό ρωτάει σε ερώτησή του προς τον Πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, Μάριο Ντράγκι, ο ευρωβουλευτής της Λαϊκής Ενότητας, Νίκος Χουντής, με αφορμή την περίεργη δήλωση του Αντιπροέδρου της Κυβέρνησης και Υπουργού Οικονομίας & Ανάπτυξης, Γιάννη Δραγασάκη, για κίνδυνο νέας ανακεφαλαιοποίησης, λόγω κόκκινων δανείων.
Ο Νίκος Χουντήςστην ερώτησή του, ενημερώνει τον Μάριο Ντράγκιγια τη δήλωση του Υπουργού Οικονομίας και Ανάπτυξης, και σημειώνει ότι οι ελληνικές τράπεζεςαπό το 2008 μέχρι σήμερα έχουν λάβει πάνω από 73 δισ. ευρώσε δημόσιο χρήμακαι εγγυήσειςκαι έχουν εφαρμοστεί «πλείστα σχέδια αναδιάρθρωσης-εξυγίανσης και στρατηγικές μείωσης των κόκκινων δανείων, σχεδιασμένα από τις υπηρεσίες της Κομισιόν, την ΕΚΤ και το ΔΝΤ».

Πιο συγκεκριμένα, αναφέρει ο ευρωβουλευτής της Λαϊκής Ενότητας, οι ελληνικές τράπεζες έχουν λάβει ως βοήθεια:

«-το 2008, 15 δις ευρώ σε εγγυήσεις, 8 δισ. ευρώ σε ειδικά ομόλογα και 5 δισ. ευρώ νέα κεφάλαια από το ελληνικό κράτος,

-το 2012, κεφαλαιακή ενίσχυση 40.2 δισ. ευρώ από το Ελληνικό Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας,

-το 2014, κεφαλαιακή ενίσχυση 8.3 δισ. ευρώ από ιδιώτες επενδυτές, με ταυτόχρονη απαξίωση της συμμετοχής του δημοσίου,

-το 2015, 5.4 δισ. ευρώ δημόσιο χρήμα και 5.3 δισ. ευρώ ιδιωτικά κεφάλαια».
Καταλήγοντας στην ερώτησή του, ο Νίκος Χουντής ζητά από τον Πρόεδρο της ΕΚΤ να αποκλείσει κατηγορηματικά το ενδεχόμενο νέας ανακεφαλαιοποίησης ελληνικών τραπεζών,λόγω κόκκινων δανείων, που θα αναγκαστεί και πάλι να πληρώσει ο ελληνικός λαός, καθώς επίσης, να σχολιάσει για ποιο λόγο έχουν «αποτύχει τα σχέδια αναδιάρθρωσης των ελληνικών τραπεζών, τα οποία συνέταξε, μεταξύ άλλων, και η ΕΚΤ».

Ακολουθεί η ερώτηση του Νίκου Χουντή (ΛΑΕ) στον Μάριο Ντράγκι (ΕΚΤ):

Σε πρόσφατη δήλωσή του, ο Υπουργός Οικονομίας υπογραμμίζει τους κινδύνους του υψηλού ποσοστού Μη Εξυπηρετούμενων Δανείων και Ανοιγμάτων για τις ελληνικές τράπεζες, σημειώνοντας παράλληλα ότι «από μια κίνηση λάθος μπορεί να χρειαστεί οι τράπεζες να απαιτήσουν νέα κεφάλαια και αυτά τα νέα κεφαλαία να κληθούν πάλι να τα βάλουν οι Έλληνες φορολογούμενοι»

Οι ελληνικές τράπεζες, μέχρι σήμερα, έχουν δεχτεί ως βοήθεια:

-το 2008, 15 δις ευρώ σε εγγυήσεις, 8 δισ. ευρώ σε ειδικά ομόλογα και 5 δισ. ευρώ νέα κεφάλαια από το ελληνικό κράτος,

-το 2012, κεφαλαιακή ενίσχυση 40.2 δισ. ευρώ από το Ελληνικό Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας,

-το 2014, κεφαλαιακή ενίσχυση 8.3 δισ. ευρώ από ιδιώτες επενδυτές, με ταυτόχρονη απαξίωση της συμμετοχής του δημοσίου,

-το 2015, 5.4 δισ. ευρώ δημόσιο χρήμα και 5.3 δισ. ευρώ ιδιωτικά κεφάλαια.

Παράλληλα με την οικονομική στήριξη, στο ελληνικό τραπεζικό σύστημα, στο πλαίσιο των Μνημονίων έχουν εφαρμοστεί πλείστα σχέδια αναδιάρθρωσης-εξυγίανσης και στρατηγικές μείωσης των κόκκινων δανείων, σχεδιασμένα από τις υπηρεσίες της Κομισιόν, την ΕΚΤ και το ΔΝΤ.

Ερωτάται ο Πρόεδρος της ΕΚΤ:

Αποκλείει κατηγορηματικά το ενδεχόμενο νέας ανακεφαλαιοποίησης ελληνικών τραπεζών, λόγω κόκκινων δανείων, που θα αναγκαστεί και πάλι να πληρώσει ο ελληνικός λαός;

Για ποιο λόγο πιστεύει ότι έχουν αποτύχει τα σχέδια αναδιάρθρωσης των ελληνικών τραπεζών, τα οποία συνέταξε, μεταξύ άλλων, και η ΕΚΤ;

Το Γραφείο Τύπου
1.2.2019

Ελλάδα της κρίσης: Οι επιστήμονες που έγιναν σερβιτόροι και pole dancers

To ethnos.gr μίλησε με πέντε επιστήμονες που εν καιρώ κρίσης έβαλαν τα πτυχία στην κορνίζα για να βγάλουν τα προς το ζην

Πηγή: ethnos.gr

Το ξέσπασμα της κρίσης στην Ελλάδα πριν από δέκα χρόνια οδήγησε εκατοντάδες ανθρώπους, είτε να αναζητήσουν μία καλύτερη τύχη στο εξωτερικό και ένα καλύτερο αύριο, είτε να παραμείνουν στη χώρα μας αναζητώντας διαφορετική εργασία από το αντικείμενο σπουδών τους.

Νέοι άνθρωποι αλλά και μεσήλικες με πτυχία νομικής, ιατρικής, κοινωνικών και πολιτικών επιστημών, φιλολογίας, όχι μόνο δεν ακολούθησαν το αντικείμενο σπουδών τους αλλά αντίθετα οδηγήθηκαν σε άλλες επαγγελματικές λύσεις. Είναι άνθρωποι της καθημερινότητας, φίλοι μας, συγγενείς μας, αδέρφια μας, γείτονές μας. Άλλοι εργάζονται ως σερβιτόροι, ως ψήστες και τυλιχτές, ως διανομείς φαγητού, σε βενζινάδικα, σε μανάβικα, σε φούρνους, με σκοπό να βγάλουν τα προς το ζην και να ζουν αξιοπρεπώς. Οι περισσότεροι εξ αυτών θέλουν να μείνουν ανώνυμοι επειδή ντρέπονται και επειδή πιστεύουν ότι η κρίση τους έκανε επινοητικούς.

«Δούλεψα για χρόνια σε μία μικρομεσαία επιχείρηση, η οποία δεν άντεξε την κρίση και έβαλε λουκέτο το 2013» λέει ο 43χρονος Κώστας Ν. στο ethnos.gr. «Είμαι παντρεμένος με δύο παιδιά κοντά στην εφηβεία. Η σύζυγός μου δεν εργάζεται. Τα μοναδικά χρήματα που έμπαιναν στο σπίτι ήταν ο μισθός από τη δουλειά μου. Χτύπησα αρκετές πόρτες αλλά παντού υπήρχε άρνηση από τους εργοδότες. Έτσι όταν περνούσα μπροστά από μία ταβέρνα και είδα ένα χαρτάκι να γράφει «ζητούνται σερβιτόροι» δεν το σκέφτηκα καθόλου» προσθέτει. «Τα χρήματα που παίρνω μπορεί να μην είναι τα ίδια με αυτά που έπαιρνα ωστόσο φτάνουν για να ζω αξιοπρεπώς εγώ και η οικογένειά μου» καταλήγει.

«Στα 49 μου αναγκάστηκα να κλείσω το αρχιτεκτονικό μου γραφείο. Ο δικός μας κλάδος ήταν ένας από αυτούς που χτυπήθηκε αρκετά στα χρόνια της κρίσης καθώς ελαχιστοποιήθηκαν οι κατασκευές νέων σπιτιών, ενώ άλλα που είχαν ξεκινήσει να κατασκευάζονται έμειναν στη μέση» τονίζει ο Σπύρος Τ. στο ethnos.gr. «Αναγκάστηκα μετά από χρόνια δουλειάς να γυρίσω σελίδα στη ζωή μου. Πλέον δουλεύω σε βενζινάδικο. Είναι μία δουλειά που την ξέρω, καθώς την έκανα και κατά τη διάρκεια των φοιτητικών μου χρόνων, για να εξασφαλίζω το χαρτζιλίκι μου. Όμως τώρα τα πράγματα έχουν αλλάξει και οι υποχρεώσεις έχουν μεγαλώσει καθώς έχω μία κόρη που σπουδάζει. Έτσι δεν υπήρχαν περιθώρια για να κάνω κάτι άλλο μιας και τα χρόνια έχουν περάσει» προσθέτει.

Εκτός από τους σαρανταπεντάρηδες, η κρίση έφερε αλλαγές και στις ζωές νέων ανθρώπων. Τρεις νέοι περιγράφουν στο ethnos.gr τις δικές τους ιστορίες.

Brain drain

«Όταν τέλειωσα τις σπουδές μου πάνω στα οικονομικά το 2012, πίστευα ότι με περίμενε ένα πολύ καλό μέλλον σε αυτό το κομμάτι. Όταν όμως είσαι 23 ετών, έχεις αλλιώς στο μυαλό σου κάποια πράγματα» λέει ο Γιώργος Β. στο ethnos.gr. «Θεωρούσα ότι όλες οι πόρτες θα ήταν ανοιχτές για εμένα. Κάτι τέτοιο όμως δεν συνέβη και πήρα την απόφαση να πάω στην Αγγλία για μεταπτυχιακές σπουδές πάνω στο Marketing Management. Η προσαρμογή μου σε μία ξένη χώρα αρχικά δεν ήταν εύκολη, ωστόσο μετά όλα πήραν τον δρόμο τους. Παράλληλα με το μεταπτυχιακό άρχισα να εργάζομαι part-time σε μία μικρομεσαία εταιρεία και μόλις ολοκλήρωσα τις σπουδές μου συνέχισα ως full-time» προσθέτει. «Πλέον έχω φτιάξει τη ζωή μου εδώ, τα χρήματα που παίρνω είναι ικανοποιητικά και δεν σκοπεύω να γυρίσω πίσω τη δεδομένη στιγμή. Βέβαια ποτέ δεν ξέρεις τι μπορεί να γίνει αύριο» καταλήγει ο Γιώργος Β.

Από ψυχολόγος καθηγήτρια pole dancing

«Σπούδασα ψυχολογία. Τέλειωσα τις σπουδές μου πριν από 4 χρόνια. Ωστόσο δεν κατάφερα μέχρι σήμερα να εργαστώ πάνω σε αυτόν τομέα. Αυτό οφείλεται σε πολύ συγκεκριμένους λόγους όπως είναι για παράδειγμα η υψηλή φορολόγηση που έχουν οι ελεύθεροι επαγγελματίες, η συνεργασία με ένα κέντρο ψυχικής υγείας δεν ωφελεί καθώς στην πλειονότητα των περιπτώσεων μιλάμε για part-time εργασία (2 φορές την εβδομάδα) και το κόστος των συνεδριών είναι μικρότερο συγκριτικά με προηγούμενα χρόνια. Συνεπώς για να συμπληρώσεις το μηνιαίο εισόδημα θα πρέπει να συνεργάζεσαι και με άλλα κέντρα» αναφέρει η Μαριλένα Κ. στο ethnos.gr.

«Έτσι λοιπόν σκέφτηκα κάποιο άλλο είδος επαγγελματικής ενασχόλησης. Αποφάσισα να μάθω poll dancing. Αφού έμαθα poll dancing πλέον το διδάσκω και σε άλλες κοπέλες» προσθέτει. Όσο για το εάν είναι επικερδές απαντά λέγοντας χαρακτηριστικά: «Eίναι αρκετά. Το γεγονός ότι το τελευταίο διάστημα έχει διαδοθεί ευρέως δίνει τη δυνατότητα σε πολλές γυναίκες να μάθουν και εκείνες. Έτσι λοιπόν όσο περισσότερες γυναίκες μαθαίνουν είναι καλύτερο για εμάς».

Γραμματέας με πτυχίο Κοινωνιολογίας

«Είμαι απόφοιτος του τμήματος Κοινωνιολογίας του Παντείου Πανεπιστημίου. Το συγκεκριμένο τμήμα ήταν από τις πρώτες μου επιλογές. Ακόμη έχω στο μυαλό μου μία καθηγήτρια στο σχολείο η οποία μου έλεγε ότι η συγκεκριμένη ειδικότητα δεν έχει επαγγελματική αποκατάσταση στη χώρα μας. Εγώ όμως επέμεινα επειδή ήθελα να κάνω το όνειρό μου πραγματικότητα. Παρά ταύτα διαψεύστηκα» λέει αρχικά η Ειρήνη Γ. «Σε μία περίοδο σαν τη σημερινή η Κοινωνιολογία είναι σημαντικό να υπάρχει και να αναγνωρίζεται από την ελληνική κοινωνία» προσθέτει. «Σήμερα εργάζομαι ως γραμματέας σε κέντρο ειδικής αγωγής. Μπορεί να μην δουλεύω ως Κοινωνιολόγος, αλλά αυτό που κάνω με αφήνει ικανοποιημένη, ειδικότερα όταν βρισκόμαστε σε μία περίοδο κατά την οποία υπάρχουν υψηλά ποσοστά ανεργίας» καταλήγει.

Πως κυμάνθηκε η αλλαγή του επαγγελματικού προσανατολισμού των νέων στην Ελλάδα από το 2010 μέχρι και το 2017

Από την πλευρά του ο Γιάννης Πούπκος, Γραμματέας Εργαζόμενης Νεότητας της ΓΣΕΕ, μίλησε στο ethnos.gr σχετικά με την αλλαγή του επαγγελματικού προσανατολισμού των νέων στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια. «Στην αρχή της κρίσης στην Ελλάδα (2010) το ποσοστό αποφοίτων της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης που δούλευαν σε κατώτερη θέση του μορφωτικού τους επιπέδου ήταν 22,1%» αναφέρει αρχικά ο κ. Πούπκος και συνεχίζει λέγοντας πως «το 2017 σημειώθηκε αύξηση του ποσοστού αυτού κατά 11,3% και έφτασε το 33,4%». Σύμφωνα με τον γραμματέα νεότητας της ΓΣΕΕ «το 2021 η πρόβλεψη της ΚΑΝΕΠ (Κέντρο Ανάπτυξης Εκπαιδευτικής Πολιτικής) αναφέρει ότι το ποσοστό των νέων που δουλεύουν σε κατώτερη θέση θα φτάσει το 39,9%».

Οι παράγοντες αύξησης του brain drain

«Η αγορά εργασίας στην Ελλάδα δεν ανταμείβει το επίπεδο τεχνολογικής εξειδίκευσης των αποφοίτων της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, καθώς υιοθετεί ένα μοντέλο που προκρίνει ως ικανοποιητικά προσόντα εργασίας τον μεταπτυχιακό τίτλο σπουδών, τη γνώση αγγλικών σε επίπεδο proficiency και την τριετή προϋπηρεσία. Όμως το αντικείμενο εργασίας που προσφέρεται από την αγορά εργασίας είναι για απόφοιτο λυκείου και η αμοιβή της εργασίας ουσιαστικά ισοδυναμεί με μισθό κατώτερο του αποφοίτου γυμνασίου» προσθέτει. «Τα παραπάνω φαινόμενα διογκώνουν το brain drain καθώς οι νέοι άνθρωποι αναγκάζονται να αναζητήσουν την τύχη τους στο εξωτερικό» καταλήγει. Σε όλα τα παραπάνω ταιριάζει «γάντι» η παροιμία του λαού που λέει «κάθε εμπόδιο για καλό» καθώς επίσης και το ρητό που λέει «όρεξη για δημιουργία να έχεις και θα τη βρεις τη λύση».

Ο καπιταλισμός λειτουργεί ενάντια στην πλειονότητα, λέει ο ιδιοκτήτης του μεγαλύτερου «hedge fund»

Πηγή: ergasianet.gr

Ο καπιταλισμός δεν λειτουργεί για την πλειονότητα των πολιτών, παραδέχθηκε ο ιδρυτής της «Bridgewater Associates», του μεγαλύτερου hedge fund στον κόσμο. «Αυτή είναι η πραγματικότητα», ανέφερε ο Ray Dalio, θρυλικός επενδυτής με πλούτο άνω των 18 δισ. δολαρίων.

Μιλώντας από το Λος Άντζελες (σύμφωνα με βίντεο που δημοσιοποίησε ο ίδιος), σχολίασε για μία ακόμη φορά την τεράστια οικονομική ανισότητα στις σύγχρονες καπιταλιστικές κοινωνίες. Μάλιστα, εκτίμησε ότι η κατάσταση θα γίνει χειρότερη μελλοντικά!

«Σήμερα, το κορυφαίο 1% των πιο πλουσίων ανθρώπων κατέχει πλούτο ίσο με το κατώτατο 90%. Με άλλα λόγια, υπάρχει ένα μεγάλο γιγαντιαίο χάσμα πλούτου. Αυτό τελευταία φορά παρατηρήθηκε στα τέλη της δεκαετίας του ’30», είπε.

Επιπλέον, αναφέρθηκε στην έρευνα της Ομοσπονδιακής Τράπεζας ΗΠΑ, η οποία δείχνει ότι το 40% των ενηλίκων στη χώρα δεν μπορεί να βρει 400 δολάρια σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης. «Αυτός είναι ο πραγματικός κόσμος. Αυτό είναι ένα ζήτημα», σχολίασε.

Προεκλογικά κυβερνητικά πυροτεχνήματα πάνω στα ερείπια της ανεργίας, των μισθών και των εργασιακών σχέσεων

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Σε ό,τι αφορά τις σημερινές εξαγγελίες του πρωθυπουργού για ανεργία, συλλογικές συμβάσεις και κατώτατο μισθό η Λαϊκή Ενότητα σημειώνει τα εξής:

  1. Μιλάει για μείωση της ανεργίας. Παρουσιάζει τα στοιχεία της έρευνας ανθρώπινου δυναμικού της ΕΛΛ.ΣΤΑΤ. και σύμφωνα με αυτήν το μήνα Οκτώβριο είχαμε 862.400 άνεργους και ποσοστό 18%. Ο ΟΑΕΔ όμως για το ίδιο διάστημα παρουσιάζει 1.002.269 εγγεγραμμένους άνεργους δηλαδή 140 χιλιάδες περισσότερους ενώ για το μήνα Δεκέμβριο η ανεργία ξεπέρασε όλα τα προηγούμενα και οι δηλωμένοι άνεργοι στον ΟΑΕΔ είναι 1.116.816. Πρέπει να σημειωθεί ότι οι άνεργοι είναι περισσότεροι αφού υπάρχουν πολλοί οι οποίοι δεν κάνουν σχετική δήλωση καθώς και το ότι τα τελευταία χρόνια αυξήθηκε η μερική απασχόληση σε βάρος της πλήρους και επίσης αυξήθηκε η μετανάστευση ιδίως των νέων.
  2. Μιλάει για επαναφορά των συλλογικών συμβάσεων. Θα πρέπει να πούμε ότι η ρύθμιση για την επεκτασιμότητα σε όλες τις επιχειρήσεις του κλάδου έχει τέτοιους όρους και προϋποθέσεις που για τη συντριπτική πλειοψηφία των μισθωτών καθίσταται κενό γράμμα. Σχετικό με την επεκτασιμότητα είναι και το ζήτημα της συρροής. Αν κάπου δεν υπάρχει κλαδική ή ομοιοεπαγγελματική σύμβαση υπάρχει μόνο επιχειρησιακή. Τέλος δεν υπάρχει καμιά πρόβλεψη για τη ρύθμιση που έλεγε πως όταν λήγει μία σύμβαση οι όροι τους ακολουθούν το μισθωτό σε όλο τον εργασιακό του βίο και επίσης δεν λέει τίποτε για το στραγγαλισμό που συνεχίζει να υφίσταται στον  Οργανισμό Μεσολάβησης και Διαιτησίας (ΟΜΕΔ) που ήταν το τελευταίο αποκούμπι της εργατικής πλευράς.
  3. Η κυβέρνηση αποφάσισε την αύξηση του κατώτατου μισθού κατά 64 € μηνιαίως και του υποκατώτατου κατά 140 €. Τα ποσά είναι μικτά προ φόρων ενώ εκκρεμεί και η μείωση του αφορολόγητου που θα καταστήσει την αύξηση δώρο άδωρο. Οι εξαγγελίες απέχουν πολύ από την επαναφορά του κατώτατου μισθού στα 751€ και έτη φωτός από τη δηλωμένη εξαγγελία για καθορισμό του κατώτατου μισθού με συλλογική σύμβαση. Παράλληλα και σε ότι αφορά την κατάργηση του απαράδεκτου καθεστώτος υποκατώτατου μισθού υπάρχει υποχρέωση συμμόρφωσης της χώρας από το 2017 που πάρθηκε η καταδικαστική απόφαση για την Ελλάδα για παραβίαση του Ευρωπαϊκού κοινωνικού χάρτη από τα όργανα του Συμβουλίου της Ευρώπης.

Κλείνοντας σημειώνουμε πρώτον, πως για τα παραπάνω, προς δόξαν της ανεξαρτησίας της χώρας και της δήθεν εξόδου από τα μνημόνια, η κυβέρνηση τα προώθησε  έφερε αφού πήρε πρώτα την έγκριση των «θεσμών» και δεύτερον πως ακόμη κι’ αυτές οι εξαγγελίες προκειμένου να μη μείνουν κενό γράμμα θα πρέπει να λειτουργήσουν οι ελεγκτικοί μηχανισμοί, τους οποίους από κοινού κατεδάφισαν όλες οι μνημονιακές κυβερνήσεις.

Γραφείο Τύπου Λαϊκής Ενότητας
28/1/2019

Το τέλος μιας εποχής: Εμπορικοί πόλεμοι, νεοφιλελευθερισμός και κλίμα

Του Δημήτρη Λένη
Πηγή: ektosgrammis.gr

Σε κάθε πόλεμο υπάρχει πάντα ένα χαοτικό ποσοστό αβεβαιότητας, τυχαιότητας ή άγνωστων παραγόντων. Ως προϊόν των ανταγωνισμών μεταξύ αστικών/ιμπεριαλιστικών τάξεων, κάθε πόλεμος είναι ένα στοίχημα, μια κυριολεκτικά τυχοδιωκτική ενέργεια, που βάζει στο τραπέζι του τζόγου τις τύχες των λαών που –αυτοί και όχι οι ταγοί τους– θα πληρώσουν το τίμημα.

Όπως έχουν παρατηρήσει όλοι οι στρατηγοί από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα, νικητής πάνω στην αβεβαιότητα και το χαοτικό στοιχείο της πολεμικής αναμέτρησης αναδεικνύεται όχι αναγκαστικά ο αντίπαλος που έχει την υλική ανωτερότητα, αλλά εκείνος που διαθέτει τρία στοιχεία: γνώση του εαυτού του, γνώση του αντιπάλου και στρατηγική, σχέδιο δηλαδή ικανό να ενσωματώσει και να εξουδετερώσει τόσο τις τακτικές κινήσεις του αντιπάλου όσο και τους απρόβλεπτους παράγοντες. Μεταξύ των τελευταίων είναι πρώτος και κύριος η εξέλιξη της ταξικής πάλης. Όπως έχουν δείξει τα επιτυχημένα εθνικοαπελευθερωτικά κινήματα του 20ού αι. (τα οποία βέβαια μόνο τυχοδιωκτικά δεν ήταν), αυτός που καταφέρνει να έχει στο εσωτερικό του τις λιγότερες αντιφάσεις, είναι εκείνος που θα κερδίσει ισχυρότερους αντιπάλους.

Η συγκυρία που ζούμε χαρακτηρίζεται από μια σειρά στοιχεία, με κυρίαρχο σε επίπεδο επικαιρότητας την εμπορική σύγκρουση των ΗΠΑ όχι μόνο με την Κίνα αλλά και λίγο πολύ όλους τους εταίρους της. Η σύγκρουση αυτή δεν είναι επιλογή, δεν είναι κάποιο καπρίτσιο, κἀποιο στοιχείο «τρέλας» ή «ηλιθιότητας» εκ μέρους του Τραμπ (ο οποίος προσωπικά θα μπορούσε βέβαια να είναι και τρελός και πολιτικά ηλίθιος, αδιάφορο), αλλά αναγκαστική κίνηση που κλείνει μια εποχή χωρίς να ανοίγει ακόμη κάποια καινούργια. Με κάπως εγελιανούς όρους, ο Τραμπ μπορεί να αποδειχτεί απλώς το όργανο της ιστορίας (και όχι βέβαια το υποκείμενό της).

Αντίθετα με την αρχική δήλωση Τραμπ ότι οι εμπορικοί πόλεμοι είναι καλοί και ότι είναι εύκολο να κερδηθούν, είναι αδύνατο να προβλεφθεί η τελική τους έκβαση· το μόνο που μένει να γίνει είναι να εξετάσουμε τον τρόπο με τον οποίο οι αντίπαλοι κατεβαίνουν στο πεδίο –όπως και τα πραγματικά διακυβεύματα, τους πραγματικούς τους στόχους– και τις έως τώρα επιτυχίες ή αποτυχίες τους στα πεδία των μαχών.

Το σύμπτωμα μιας αντίφασης

Η τρέχουσα περίοδος χαρακτηρίζεται από μια δομική κρίση του καπιταλισμού, την τέταρτη μετά την κρίση του τέλους του 19ου αι., την κρίση του 1929 και την κρίση της δεκαετίας του ’70. Σε όλες τις παρελθούσες περιόδους, η έξοδος από την κρίση έγινε δυνατή με τη χρήση της «δημιουργικής καταστροφής» (της μαζικής απαξίωσης μη παραγωγικών κεφαλαίων προς όφελος νέων τεχνικών και κοινωνικών τεχνολογιών), την ένταξη νέων, παρθένων αγορών στο καπιταλιστικό υπόδειγμα και τέλος με μια ορισμένη αναδιάρθρωση του ίδιου του δομικού καπιταλιστικού μοντέλου συσσώρευσης ώστε να συμβαδίσει με τη νέα εποχή. Έτσι λ.χ. τον φιλελεύθερο καπιταλισμό του μεσοπολέμου τον διαδέχτηκε ο κεϋνσιανός μεταπολεμικός καπιταλισμός. Ταυτόχρονα όμως με αυτή την αλλαγή υποδείγματος, είχαμε και πολιτικές συνέπειες: οι ΗΠΑ, που ήταν η ισχυρότερη οικονομία του κόσμου ήδη από την εποχή του Πρώτου Παγκόσμιου Πολέμου, έγιναν ο κορυφαίος κρίκος της ιμπεριαλιστικής αλυσίδας μόνο μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, αντικαθιστώντας τη Βρετανία. Και μάλιστα αυτό έγινε αφού πρώτα απέρριψαν τον προστατευτισμό που τις χαρακτήριζε μέχρι τότε – για να γίνουν κατόπιν ο σταθερότερος πρόμαχος της «ανοιχτής οικονομίας» και του ελεύθερου εμπορίου.
(περισσότερα…)