Κατηγορία: Οικονομία

4η αξιολόγηση: Η κυβέρνηση τα έδωσε όλα στους δανειστές.

Κόβονται συντάξεις, αφορολόγητο

Πηγή: Iskra.gr

Μια δύσκολη εξίσωση για την κυβέρνηση έβγαλε η χθεσινή διαπραγμάτευση Τσακαλώτου – δανειστών στο Hilton καθώς από τη μία πλευρά όλα δείχνουν ότι βαδίζουμε σε τεχνική συμφωνία τους το Σάββατο (Staff Level Agreement) αλλά από την άλλη δεν αποφεύγεται η περικοπή των συντάξεων από την 1.1.2019, όπως η κυβέρνηση καλλιεργούσε φρούδες ελπίδες, και η μείωση περίπου στο μισό του αφορολόγητου από 1.1.2020.

Κορυφαίο στέλεχος του υπουργείου Οικονομικών, μιλώντας στους δημοσιογράφους στο περιθώριο των χθεσινών διαπραγματεύσεων, τόνισε ότι “τα συμπεφωνημένα θα τηρηθούν”, προσθέτοντας ότι η μείωση των συντάξεων θα γίνει από την αρχή του 2019 και ότι το αφορολόγητο θα μειωθεί και αυτό από το 2020.

Η εξέλιξη αυτή παγιώνει τη μείωση των συντάξεων χωρίς αναβολές, κάτι που ήθελε να αποφύγει κυβέρνηση, για να κάνει τις εκλογές το 2019 και να παραμείνει όσο το δυνατόν περισσότερο στην κυβερνητική εξουσία.

Επιπλέον, η ξερή αυτή επιβεβαίωση της περικοπής των συντάξεων από επίσημα χείλη του υπουργείου Οικονομικών «αδειάζει» τους βουλευτές και τους Υπουργούς του ΣΥΡΙΖΑ, που καλλιεργούσαν με δηλώσεις τους ψεύτικες ελπίδες περί του αντιθέτου τις τελευταίες εβδομάδες στους συνταξιούχους. Να σημειωθεί ότι η κυβέρνηση κρύβει και δεν στέλνει στους συνταξιούχους τα ενημερωτικά σημειώματα που δείχνουν την προσωπική διαφορά (δηλαδή τις περικοπές που θα γίνουν σε κύριες και επικουρικές συντάξεις από 1.1.2019), ώστε να μην πληροφορηθούν αυτά που έχουν ήδη αποφασιστεί και τελικά θα εφαρμοστούν σε βάρος των εισοδημάτων τους.

Το πολυνομοσχέδιο

Έτσι όπως κινούνται τα πράγματα το πιθανότερο είναι οι διαπραγματεύσεις να ολοκληρωθούν το Σάββατο, οι εκπρόσωποι των δανειστών να αποχωρήσουν, και μετά από λίγες ημέρες να επικυρωθεί και τυπικά το Staff Level Agreement πριν από το Eurogroup της 24ης Μαΐου.

Σύμφωνα με πληροφορίες από έγκυρες πηγές, έως τις 15 Ιουνίου θα κατατεθεί στην Βουλή πολυνομοσχέδιο, που θα κλείνει οριστικά τουλάχιστον 78 από το 88 προαπαιτούμενα της τετάρτης αξιολόγησης.

Η ημερομηνία δεν είναι τυχαία καθώς υπάρχει μεγάλη πίεση από τους δανειστές να ολοκληρωθούν όλα ως το Eurogroup της 21ης Ιουνίου για να υπάρχει πιθανότητα μιας συνολικής συμφωνίας και με το ΔΝΤ για το χρέος.
Από την άλλη πλευρά, εάν το ΔΝΤ δεν βάλει την υπογραφή του σε μία Ανάλυση Βιωσιμότητας Χρέους (DSA) που θα βγάζει το ελληνικό χρέος βιώσιμο, πολλοί εκτιμούν ότι η λεγόμενη «καθαρή έξοδος» θα γίνει όνειρο καλοκαιρινής νύχτας, καθώς οι αγορές θα βλέπουν με δυσπιστία την Ελλάδα και ότι θα επανέλθει στο προσκήνιο το σενάριο της Ενισχυμένης Πιστωτικής Γραμμής (ECCL), κάτι που θέλει με κάθε τρόπο να αποφύγει κυβέρνηση καθώς προϋποθέτει την υπογραφή νέου μνημονίου.

Η αυστηροποίηση του νόμου Κατσέλη

Στις «διαπραγματεύσεις», που συνεχίζονται Παρασκευή και Σάββατο, ανοιχτά παραμένουν τα εξής ζητήματα:
-Η συζήτηση για την αυστηροποίηση του νόμου Κατσέλη.
-Τα εργασιακά, με στόχο την κατάργηση της δυνατότητας των εργατικών συνδικάτων να προσφεύγουν μονομερώς στη Διαιτησία.
-Οι προκλητικά χαριστικές φοροαπαλλαγές, που ζητάνε τα κερδοσκοπικά funds για να προβούν σε αγορές  δανείων από τις τράπεζες αλλά και ακινήτων στους διενεργούμενους μαζικά πλειστηριασμούς λαϊκής κατοικίας και περιουσίας.

Η πανελλαδική πανεργατική απεργία στις 30 Ιούνη

Το μεγάλο πολιτικό πρόβλημα είναι ότι, ενώ προωθείται ταχύτατα νέα λεηλασία του λαού και της χώρας, οι κοινωνικές αντιστάσεις είναι αναντίστοιχες με τη σφοδρότητα της επίθεσης που δέχονται τα λαϊκά στρώματα, εκτός από αποσπασματικές κινητοποιήσεις των συνταξιούχων, που, όμως, κι αυτές παρότι είναι μαζικές, είναι αρκετά πίσω από τις ανάγκες και ασυντόνιστες με τους εργαζομένους και άλλα κοινωνικά στρώματα που πλήττονται από αυτές τις πολιτικές.

Η πανελλαδική πανεργατική απεργία της ΓΣΕΕ στις 30 Ιούνη, με το περιεχόμενο και τον προσανατολισμό, που της έχει δοθεί από την πλειοψηφία της, δεν ενοχλεί ούτε την κυβέρνηση ούτε τους δανειστές.

Οι αγωνιστικές και ανυπότακτες δυνάμεις, που δρουν στο εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα, έχουν ιστορικό χρέος να εξαντλήσουν με ενωτικό πνεύμα όλες τις δυνατότητες, ώστε να δώσουν ένα διακριτό αγωνιστικό περιεχόμενο σε αυτή την πανελλαδική πανεργατική απεργία και να την μετατρέψουν σε αγωνιστική αφετηρία για σχεδιασμένη κλιμάκωση αγώνων και αντιστάσεων στις μνημονιακές αντιλαϊκές πολιτικές.

Advertisements

“Εργαλείο” αντί… μνημόνιο! Οι δανειστές επιστρέφουν στην Αθήνα και κλειδώνουν μειώσεις συντάξεων και αφορολόγητου.

Πηγή: Iskra.gr*

Την ώρα που στην Αθήνα ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας επιμένει κοροϊδεύει το λαό με το αφήγημα για δήθεν  καθαρή έξοδο από το μνημόνιο και διάφοροι κυβερνητικοί παράγοντες κλείνουν το μάτι για μη εφαρμογή της μείωσης των συντάξεων αλλά και και παροχές από τον Οκτώβριο, οι δανειστές, που τα παρακολουθούν όλα αυτά φαίνεται ότι αλλάζουν τακτική. 

Όσο πλησιάζει η ώρα και μοιραία η χώρα μπαίνει σε προεκλογική περίοδο, η ανησυχία των κρατών-μελών του Eurogroup ότι η κυβέρνηση θα υποσχεθεί προεκλογικά ότι θα επιδιώξει να αντιστρέψει ψηφισμένα μνημονιακά μέτρα και θα πάει σε εκλογές με «αριστερή» ατζέντα δημιουργεί αντίστροφα αντανακλαστικά και προκαλεί τη σκλήρυνση της στάση τους. Στο πλαίσιο αυτό δέκα τουλάχιστον χώρες του Eurogroup απορρίπτουν κάθε ενδεχόμενο ξηλώματος του ψηφισμένου μνημονιακού μέτρου μείωσης των συντάξεων έως 18% από 1/1/2019 και ρίχνουν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων ξανά την εφαρμογή της μείωσης του αφορολόγητου από το 2019 αντί για το 2020, που έχει ψηφιστεί από την κυβερνητική πλειοψηφία ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ Στη Βουλή.

Κατά τις πληροφορίες, οι δέκα τουλάχιστον χώρες που φέρονται να συμπλέουν με τη Γερμανία στη γραμμή της μηδενικής ελαστικότητας απέναντι στο ενδεχόμενο αντιστροφής μνημονιακών μέτρων (συντάξεις, εργασιακά, κατώτατος μισθός) είναι oι εξής: Αυστρία, Ολλανδία, Βέλγιο Λουξεμβούργο, Φινλανδία, Εσθονία, Λετονία, Λιθουανία, Σλοβακία, Σλοβενία.

Εν τω μεταξύ, η εφαρμογή της μείωση του αφορολόγητου από το 2019, ακόμη και χωρίς αντίμετρα, παραμένει πάγια απαίτηση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ).

Μέσα σε αυτό το κλίμα από σήμερα Δευτέρα αρχίζουν οι διαπραγματεύσεις στο ξενοδοχείο «Hilton» ανάμεσα στην κυβέρνηση και στους επικεφαλής των θεσμών (Κομισιόν, ΔΝΤ, ΕΚΤ, ESM) με στόχο να υπάρξει τεχνική συμφωνία (Staff Level Agreement) για το κλείσιμο της 4ης αξιολόγησης ως το Eurogroup της 24ης Μαΐου. Ωστόσο τα περιθώρια είναι ασφυκτικά καθώς, σύμφωνα με κυβερνητικές πηγές, μόλις 10 από τα 88 προαπαιτούμενα μπορεί αυτή τη στιγμή να θεωρηθούν κλεισμένα ή πολύ κοντά στη φάση της ολοκλήρωσης.

Ιδιαίτερη σημασία φαίνεται ότι έχει και το έντονο παρασκήνιο πριν από το προηγούμενο Eurogroup, αυτό της 27ης Απριλίου στη Σόφια. Καλά πληροφορημένες πηγές λένε ότι κ. Τσακαλώτος διαπίστωσε εκεί δύο πράγματα:

Όχι σε άτυπη παράταση. Καταρχάς, σύμφωνα με πληροφορίες, κατέστη σαφές ότι δεν μπορεί να δοθεί μια άτυπη τεχνική παράταση, π.χ. ως το τέλος Σεπτεμβρίου, για την υλοποίηση όσων προαπαιτούμενων δεν προλαβαίνει κλείσει η κυβέρνηση ως τη λήξη του τρίτου μνημονίου στις 20 Αυγούστου. Ακόμη κι αν υπήρξε η σκέψη ή ακόμη και η βολιδοσκόπηση από ελληνικής πλευράς για κάτι τέτοιο, το ζήτημα θεωρείται λήξαν.

Ναι στο «εργαλείο» παρακολούθησης. Δεύτερον, είναι πλέον δεδομένο ότι το πλαίσιο μετά τις 20 Αυγούστου θα είναι αυστηρό και ότι η όποια ελάφρυνση χρέους θα δίνεται σταδιακά και υπό όρους. Για το νέο πλαίσιο, η επιστολή του προέδρου του Eurogroup Μάριο Σεντένο, στην οποία συνοψίζει όσα συνέβησαν στη συνεδρίαση της Σόφιας, είναι σαφής: «Το Eurogroup έλαβε υπόψη του το λεγόμενο “εργαλείο ενισχυμένης εποπτείας”, όπως αυτό προτάθηκε από την Κομισιόν».

Κάπως έτσι το νέο μνημονιακό καθεστώς απέκτησε όνομα: η χώρα στις 20 Αυγούστου θα περάσει από το μνημόνιο στο «εργαλείο». Ο ίδιος ο κ. Τσακαλώτος είχε φροντίσει εγκαίρως να το ονομάσει «πρόγραμμα μεταμνημονιακής παρακολούθησης» μιλώντας στην «Εφημερίδα των Συντακτών», ενώ λίγες μέρες μετά είχε αποκαλύψει στους «Financial Times» ότι θα προβλέπονται τρεις με τέσσερις επισκέψεις των θεσμών τον χρόνο. Οι λεπτομέρειες για το τι θα περιλαμβάνει αυτό το «εργαλείο» θα συμπληρωθούν ως το τέλος Ιουλίου. Η ουσία είναι ότι θα πρόκειται για ένα μνημόνιο χωρίς λεφτά. Αντί για δόσεις δανείων η Ελλάδα θα παίρνει ελάφρυνση χρέους σε δόσεις ανάλογα με την υλοποίηση μνημονιακών μέτρων και ιδιωτικοποιήσεων και με εφαρμογή των ήδη ψηφισμένων μέτρων, όπως η μείωση των συντάξεων και του αφορολόγητου.

Brussels Group αλά Βαρουφάκη 

Η ακριβής εικόνα που μετέδωσαν οι παραδοχές Τσακαλώτου ανησύχησε το Μέγαρο Μαξίμου, γιατί του αποδομεί το πολιτικό του παραμύθι περί καθαρής εξόδου από τα μνημόνια. Έτσι, σε μια προσπάθεια να αμβλυνθούν οι εντυπώσεις ότι πάμε σε νέο μνημόνιο που απλά (θα συμφωνηθεί να) ονομάζεται κάπως αλλιώς, βλέπε «εργαλείο», η κυβέρνηση κυκλοφόρησε μέσα στην εβδομάδα την ιδέα να μην έρχονται τελικά οι θεσμοί στην Ελλάδα, τρεις-τέσσερις φορές τον χρόνο όπως παραδέχτηκε ο υπουργός Οικονομικών, «αλλά να γίνεται συνεννόηση εξ αποστάσεως με ανταλλαγή στοιχείων».

Από επίσημα χείλη ακούστηκε ακόμη η σκέψη να προτείνει η κυβέρνηση στους Ευρωπαίους την αναβίωση του λεγόμενου Brussels Group, το οποίο γνώρισε επικοινωνιακές δόξες επί υπουργίας Γιάνη Βαρουφάκη κατά το πρώτο εξάμηνο του 2015 και προέβλεπε οι συναντήσεις με την τρόικα να γίνονται στις Βρυξέλλες.

Η ιστορία αυτή βεβαίως, πέρα από κακής ποιότητας ρετρό, έχει έντονο και το στοιχείο της γελειότητας. Διότι ακόμη και στελέχη του υπουργείου Οικονομικών αναρωτιόντουσαν το εξής: με δεδομένο ότι μεταμνημονιακή παρακολούθηση σε Κύπρο, Πορτογαλία και Ιρλανδία προέβλεπε δύο επιτόπιους ελέγχους των θεσμών τον χρόνο, πόσες πιθανότητες υπάρχουν να γίνει εξαίρεση για την Ελλάδα όπου -λόγω υψηλού χρέους- θα γίνονται τρεις με τέσσερις έλεγχοι; Η απάντηση είναι απλή. Δεν υπάρχει καμία πιθανότητα.

Προβληματισμένος ο Γιούνκερ

Όσο περνούν οι μέρες και πλησιάζουμε στην 20ή Αυγούστου, ημέρα κατά την οποία θα κατέβει, εάν κατέβει, ο διακόπτης του τρίτου μνημονίου, οι βεβαιότητες που καλλιεργούσαν από πέρυσι το καλοκαίρι και μέχρι φέτος τον Μάρτιο η κυβέρνηση και ο επίτροπος Οικονομικών Πιερ Μοσκοβισί, κλονίζονται. Έτσι, ούτε η έξοδος θα είναι τελικά «καθαρή» και χωρίς μνημονιακά μέτρα, ούτε η “ρύθμιση” του χρέους «αυτόματη», καθώς το «γαλλικό κλειδί» ενδέχεται τελικά να μην αποτελέσει μέρος της λύσης για το χρέος και να πάμε σε μια ακόμα χειρότερη φόρμουλα «ελάφρυνσης», που θα είναι πιο εύπεπτη για τα ευρωπαϊκά εκλογικά ακροατήρια.

Μέσα σε αυτό το κλίμα, ακόμη και ο πρόεδρος της Κομισιόν Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ φέρεται για πρώτη φορά να εκφράζει προβληματισμό για τις εξελίξεις.

Η τεχνική δουλειά για το χρέος φαίνεται ότι έχει ολοκληρωθεί χωρίς να γεφυρωθεί πλήρως η διαφορά ανάμεσα στο ΔΝΤ και τη Γερμανία. Τις επόμενες μέρες αναμένεται ένας νέος γύρος επαφών με πρωτοβουλία του επικεφαλής του Ευρωπαϊκού Τμήματος του ΔΝΤ Πολ Τόμσεν. Παρά τις δυσκολίες, οι περισσότεροι αναλυτές αναμένουν ότι, όπως παγίως συμβαίνει από το 2015 και μετά, Βερολίνο και ΔΝΤ θα τα βρουν στο τέλος σε μια ενδιάμεση λύση που δεν θα σηματοδοτεί τη ριζική αντιμετώπιση του προβλήματος, που έτσι κι αλλιώς δεν αντιμετωπίζεται χωρίς διαγραφή χρέους, αλλά «ένα ακόμη βήμα» (;;;) σε μια μακρά διαδικασία. Αυτό που είναι βέβαιο είναι ότι η όποια λύση για το χρέος δεν θα σηματοδοτεί καμία χαλάρωση της λιτότητας, καθώς η κυβέρνηση έχει ήδη συνομολογήσει με τα άλλα μέλη του Eurogroup από το 2017 ότι θα διατηρεί πρωτογενή πλεονάσματα 3,5% του ΑΕΠ έως και το 2022.

Πώς θα γίνονται οι «αποστολές παρακολούθησης»
Πώς μετά την «τρόικα», που έγινε «θεσμοί», έρχονται νέα ονόματα για τους φορείς εποπτείας της ελληνικής οικονομίας – Το παράδειγμα της Κύπρου και οι διαρκείς παρεμβάσεις

Από την τρόικα στο διάστημα 2010-2014, το 2015 πήγαμε στους «θεσμούς» για να καλυφθούν οι επικοινωνιακές ανάγκες της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, όταν μετέτρεψε το περήφανο όχι του ελληνικού λαού στα μνημόνια σε ταπεινωτικό ναι. Τώρα η ανάγκη της ίδιας κυβέρνησης και του οικονομικού επιτελείου της να χαράξουν μια νέα επικοινωνιακή γραμμή προς την κατεύθυνση της καθαρής εξόδου από τα μνημόνια βαφτίζει για τρίτη φορά την εποπτεία της χώρας. Κάπως έτσι θα βρεθούμε μάλλον μπροστά στη μετονομασία των θεσμών σε «αποστολές παρακολούθησης».

Πρόκειται για τους φορείς εποπτείας της οικονομίας μας. Ουσιαστικά έτσι σηματοδοτείται η καινούρια περίοδος που ανοίγεται μεταξύ δανειστών και Ελλάδας από το ερχόμενο καλοκαίρι και έπειτα. Μια μετονομασία, όμως, που δεν σημαίνει ταυτόχρονη χαλάρωση ή καθαρή έξοδο από τους ελέγχους, όπως υπόσχεται η κυβέρνηση εδώ και καιρό. Όλα τα παραπάνω βασίζονται στον ευρωπαϊκό κανονισμό 472/2013. Τι προβλέπει ο κανονισμός τον οποίο θα αναγκαστεί και η χώρα μας να ακολουθήσει; Μερικά και μόνο εδάφια δίνουν το κλίμα του τι έρχεται. Συγκεκριμένα, ο όρος «ενισχυμένη εποπτεία» βρίσκεται σε περίοπτη θέση.

Υπάρχει, επίσης, μέριμνα για τριμηνιαίες εκθέσεις εποπτείας του ελλείμματος, καθώς και για αποδοχή τακτικών αποστολών επιθεώρησης της οικονομίας. Το εμπλεκόμενο κράτος, εν προκειμένω η Ελλάδα, οφείλει να κοινοποιεί από εδώ και στο εξής στην ΕΚΤ -με όποια συχνότητα της ζητηθεί- αναλυτικές αναφορές και πληροφορίες σχετικά με το τραπεζικό της σύστημα. Παράλληλα οι έλεγχοι που θα διενεργούνται είναι υποχρεωτικό να κοινοποιούνται στην αρμόδια Επιτροπή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, ενώ το ευρωπαϊκό πλαίσιο σε πείσμα όσων προβλέπουν χαλάρωση και «καθαρή έξοδο» ξεκαθαρίζει στην 1η παράγραφο, 5ο εδάφιο ότι «η Επιτροπή κοινοποιεί ανά τρίμηνο την εκτίμησή της στην αρμόδια επιτροπή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και την ΟΔΕ.

Στην εν λόγω εκτίμηση, εξετάζει ειδικότερα αν χρειάζονται… περαιτέρω μέτρα». Και πιο κάτω ξεκαθαρίζεται ότι «οι αποστολές επιθεώρησης αντικαθιστούν τους επιτόπιους ελέγχους», ουσιαστικά ξεκαθαρίζοντας ότι δεν αλλάζει κάτι στο μείγμα πολιτικής ή στις υποχρεώσεις της χώρας μας. Μάλιστα στην υποπαράγραφο 7 του ίδιου κανονισμού της Ε.Ε. τονίζεται ότι «στις περιπτώσεις στις οποίες η Επιτροπή διαπιστώνει, με βάση τις αποστολές επιθεώρησης, ότι απαιτούνται περαιτέρω μέτρα και ότι η χρηματοπιστωτική και οικονομική κατάσταση του οικείου κράτους-μέλους έχει σημαντικές δυσμενείς επιπτώσεις στη χρηματοπιστωτική σταθερότητα της ζώνης του ευρώ ή των κρατών-μελών της, το Συμβούλιο, με ειδική πλειοψηφία και μετά από πρόταση της Επιτροπής, μπορεί να συστήσει στο οικείο κράτος-μέλος να λάβει προληπτικά διορθωτικά μέτρα ή να καταρτίσει σχέδιο προγράμματος μακροοικονομικής προσαρμογής».

Κάτι ανάλογο με αυτό που θα προκύψει στη χώρα μας συμβαίνει σήμερα στην Κύπρο, όπου οι αποστολές παρακολούθησης διαρκώς παρεμβαίνουν παρά τη γενική εικόνα, ότι η κυπριακή οικονομία έχει βγει εκτός μνημονίων και ελέγχων. Στα τέλη Μαρτίου του 2017, μάλιστα, κλιμάκιο αποτελούμενο από εκπροσώπους της Ε.Ε., της ΕΚΤ και του ESM απαίτησε «συνετή δημοσιονομική διαχείριση και ενίσχυση των μεταρρυθμίσεων με παράλληλη μείωση των μη εξυπηρετούμενων δανείων» επαναφέροντας την Κύπρο και την κυβέρνησή της στον δρόμο των περικοπών μισθών στο Δημόσιο, καθώς η κατάσταση είχε ξεφύγει από κάθε έλεγχο.

Ποιοι θα μετέχουν στη νέα εποπτεία

Πηγές αναφερόμενες στις αποστολές παρακολούθησης υποστηρίζουν ότι σε αυτές θα μετέχει ο ΕSΜ και η ΕΚΤ και όπου κριθεί πως σκόπιμο και το ΔΝΤ, κυρίως λόγω πιέσεων των Γερμανών. Ωστόσο και στη χώρα μας θα παραμείνει ένα μεικτό κλιμάκιο παρακολούθησης με μόνιμα χαρακτηριστικά άνω των 10 ατόμων. Θα πρέπει να σημειώσουμε ότι εσχάτως καλλιεργείται μια εικόνα πως η «Ε.Ε. επιθυμεί την καθαρή έξοδο της Ελλάδας από τα μνημόνια». Κι αυτή η εκτίμηση είναι αληθινή, καθώς ο πρόεδρος της Κομισιόν Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ επιδιώκει να πάει στις ευρωεκλογές του Μαΐου 2019 με ένα δικό του success story. Με τις δάφνες εκείνου που έσωσε τον ευρωπαϊκό Νότο και ειδικά την Ελλάδα από τα δύσκολα. Κάπως έτσι εξηγούνται και οι επικοινωνιακές αβάντες που εσχάτως κάνει υπέρ της κυβέρνησης.

Η πραγματικότητα, όμως, είναι πολύ διαφορετική, καθώς τίποτα δεν αλλάζει ως προς τη σφοδρότητα της εποπτείας της οικονομίας μας και της επιβολής νέων αντικοινωνικών μέτρων όπου αυτό απαιτηθεί.

*Βασική πηγή: protothema.gr

«Πρωταθλήτρια» στη φορολογική επιβάρυνση της εργασίας η Ελλάδα

Πηγή: ergasianet.gr

Στην κορυφή της Ευρωζώνης είναι η Ελλάδα αναφορικά με τη συνολική φορολογική επιβάρυνση της εργασίας από τον φόρο εισοδήματος και τις εισφορές εργαζομένων και εργοδοτών σύμφωνα με την έκθεση που έδωσε στη δημοσιότητα ο ΟΟΣΑ.

Η έκθεση (Taxing Wages 2018) καταγράφει ότι η φορολογική επιβάρυνση για έναν άγαμο εργαζόμενο, χωρίς παιδιά, που εισπράττει τον μέσο μισθό αυξήθηκε κατά 0,31 της ποσοστιαίας μονάδας και διαμορφώθηκε στο 40,8% του συνολικού κόστους εργασίας των εργοδοτών. Η μεταβολή αυτή προέκυψε από την αύξηση των εισφορών των εργαζομένων (0,15 της ποσοστιαίας μονάδας) και των εργοδοτών (0,13 της μονάδας) και την οριακή αύξηση του φόρου εισοδήματος (0,04 της μονάδας).

Στο σύνολο των χωρών του ΟΟΣΑ, η φορολογική επιβάρυνση για αυτήν την κατηγορία των εργαζομένων μειώθηκε πέρυσι κατά 0,13 της ποσοστιαίας μονάδας στο 35,9%.

Την υψηλότερη επιβάρυνση είχαν το Βέλγιο (53,7%), η Γερμανία (49,7%), η Ιταλία (47,7%), η Γαλλία (47,6%) και η Αυστρία (47,4%).

Αντίθετα, το χαμηλότερο «tax wedge» σημειώθηκε στη Χιλή (7%), τη Νέα Ζηλανδία (18,1%) και το Μεξικό (20,4%).

Σε σχέση με το 2016, το tax wedge αυξήθηκε σε 18 από τις 35 χώρες του ΟΟΣΑ, ενώ μειώθηκε σε 16 χώρες και έμεινε σταθερό στην περίπτωση της Χιλής.

Για οικογένειες με δύο παιδιά, όπου μόνο ο ένας γονιός εργάζεται και παίρνει τον μέσο μισθό, η συνολική φορολογική επιβάρυνση στην Ελλάδα αυξήθηκε κατά 0,33 της ποσοστιαίας μονάδας και έφθασε το 39%.

Η μέση επιβάρυνση στις χώρες του ΟΟΣΑ για τη συγκεκριμένη κατηγορία εργαζομένων ανήλθε στο 26,1%. Τη μεγαλύτερη επιβάρυνση είχε η Γαλλία με 39,4%, ενώ πέντε ακόμη χώρες είχαν «tax wedge» από 38% έως 39%: η Ελλάδα (39%), η Ιταλία (38,6%), η Φινλανδία (38,4%), το Βέλγιο (38,3%) και η Σουηδία (38,2%). Η χαμηλότερη επιβάρυνση σημειώθηκε στη Νέα Ζηλανδία (6,4%), τη Χιλή (7%) και την Ελβετία (9,1%).

Η διαφορά στη φορολογική επιβάρυνση των οικογενειών με δύο παιδιά σε σχέση με αυτή των άγαμων είναι μικρότερη στην Ελλάδα σε σχέση με τον μέσο όρο των χωρών του ΟΟΣΑ. Η διαφορά αυτή είναι μικρότερη από τρεις ποσοστιαίες μονάδες στην Ελλάδα, το Ισραήλ, την Κορέα και την Τουρκία, ενώ η επιβάρυνση είναι η ίδια στη Χιλή και το Μεξικό.


Διαβάστε αναλυτικά την έκθεση του ΟΟΣΑ, εδώ.

Τα περί «αυστηρής εποπτείας» του Τσακαλώτου και η παραδοχή ενός νέου «αφανούς» μνημονίου

Πηγή: Iskra.gr

Τα όσα περί «αυστηρής εποπτείας» τέσσερις φορές τον χρόνο ομολόγησε ο Ευκλ. Τσακαλώτος συνιστούν ένα νέο «αφανές μνημόνιο» για να «καθησυχάσει» τις «αγορές» και να αποφύγει ένα νέο εμφανές μνημόνιο που θα συνδεόταν με την αναπόφευκτη τότε «πιστοληπτική γραμμή στήριξης».

Φυσικά, η «αυστηρή εποπτεία», μετά το τέλος του τρίτου μνημονίου, δεν είναι «απαραίτητη» μόνο για να εφαρμόζει η ελληνική κυβέρνηση με συνέπεια και σκληρότητα τα ληφθέντα μνημονιακά μέτρα, τις δημοσιονομικές ρυθμίσεις, ιδιωτικοποιήσεις κλπ., με τις οποίες έχει ήδη δεσμευτεί, αλλά και για να υλοποιήσει πρόσθετα μέτρα, τα οποία θα αποδεχθεί στην «μεταμνημονιακή» περίοδο.

Το προφανές τούτο γεγονός προξένησε την εντυπωσιακή μήνι της κυβερνητικότερης της κυβέρνησης ΕΡΤ, η οποία με άκρως εξοργιστικό τρόπο επέκρινε τον Τσακαλώτο ότι παρέκκλινε της κυβερνητικής γραμμής της «καθαρής» εξόδου.

Το οικονομικό επιτελείο θεωρεί πιθανότατα ότι η αυστηρή, μνημονιακού τύπου, εποπτεία, μετά την έξοδο, μαζί με ισχυρά εθνικά αποθεματικά που διασφαλιστούν από τα υπερπλεονάσματα, που βουλιάζουν όμως οικονομία, ανάπτυξη και κοινωνία και με την δέσμευση υλοποίησης ορισμένων εντελώς αναγκαίων μέτρων και δέσμης νεοφιλελεύθερων «μεταρρυθμίσεων», είναι ικανά να προσφέρουν προπαγανδιστικά άλλοθι στην κυβέρνηση για να πάει σε εκλογές, χωρίς να εκτροχιάσουν άμεσα το σκάφος και κάτω από τις πιέσεις των απαιτητικών αγορών.

Φυσικά το οικονομικό επιτελείο εξωραΐζει, έτσι, αρκετά τα πράγματα, κάνοντας το μη χείρον βέλτιστον, αλλά ποντάροντας σε εκλογές το φθινόπωρο υπολογίζει ότι δεν θα γευθεί μετεκλογικά την αποτυχία ούτε το ίδιο ούτε η κυβέρνηση από μια τακτική, η οποία έχει προεξοφλήσει την δεύτερη θέση για τον ΣΥΡΙΖΑ και επιδιώκει απλώς ποσοστά που να κρατούν το σημερινό κυβερνητικό κόμμα στο κάδρο.

Οι αγορές επικροτούν ό,τι μοιάζει με νέο μνημόνιο

H αυστηρή εποπτεία 4 φορές τον χρόνο στην μεταμνημονιακή Ελλάδα, χωρίς νέα πιστωτική γραμμή αλλά με ασφυκτικό έλεγχο παρόμοιο με την τρέχουσα περίοδο του μνημονίου, ασήμαντη ελάφρυνση του χρέους, με ρήτρα ότι εάν η Ελλάδα θέλει «μεγαλύτερη ελάφρυνση» θα λαμβάνει μέτρα λιτότητας και η παράταση του QE της ποσοτικής χαλάρωσης αποτελούν ένα τρίπτυχο θετικών νέων για μετοχές και ομόλογα στην Ελλάδα.

Ήδη η αντίδραση στις τραπεζικές μετοχές με την διάσπαση του τραπεζικού δείκτη των 1000 μονάδων επιβεβαιώνει ότι οι αγορές επικροτούν την «αυστηρή εποπτεία» της Ελλάδος.

Η αυστηρή εποπτεία καλύτερη εξέλιξη από την «καθαρή» έξοδο – Θετικό νέο για μετοχές και ομόλογα

Η βασική ανησυχία των διεθνών επενδυτών είναι ότι εάν η Ελλάδα αφεθεί μόνη της να ασκεί οικονομική πολιτική με βάση τις ελληνικές παραδοχές σε ένα περιβάλλον clean exit θα οδηγηθεί εκ νέου σε αδιέξοδο.

Το clean exit, η καθαρή έξοδος μπορεί να αποτελεί βέλτιστη λύση με όρους πολιτικούς αλλά εκ των πραγμάτων αντιμετωπίζεται αρνητικά με όρους επενδυτικούς.

Οι διεθνείς επενδυτές θέλουν να αισθάνονται ασφάλεια και αυτή η ασφάλεια θα παρασχεθεί μέσω της αυστηρής εποπτείας.

Περισσότερα μέτρα για το χρέος σημαίνει ότι η Ελλάδα πρέπει να κάνει θυσίες με νέα μέτρα

Η ιμιτασιόν λύση για το ελληνικό χρέος εκ πρώτης όψεως είναι μια αρνητική είδηση για την Ελλάδα.

Όμως το γεγονός ότι σε όλα τα επίπεδα η Ελλάδα μπαίνει σε καθεστώς αυστηρής επιτήρησης και εποπτείας οι αγορές το αντιμετωπίζουν θετικά.

Θετικό νέο η παράταση της ποσοτικής χαλάρωσης για την Ελλάδα

Το μήνυμα του Draghi της ΕΚΤ ότι θα μπορούσε να παραταθεί το QE η ποσοτική χαλάρωση και μετά τον Σεπτέμβριο του 2018 αποτελεί μια εξέλιξη που έχει και ελληνικό ενδιαφέρον.

Η ποσοτική χαλάρωση είναι ο μηχανισμός με βάση τον οποίο οι Κεντρικές Τράπεζες όπως η ΕΚΤ στην Ευρώπη, η FED στις ΗΠΑ, η Bank of Japan στην Ιαπωνία ασκούν νομισματική πολιτική, αγοράζοντας κρατικά ομόλογα και άλλα περιουσιακά στοιχεία ώστε να συντηρήσουν υψηλά τις τιμές και τις αξίες των παγκόσμιων περιουσιακών στοιχείων.
Ήδη η ΕΚΤ έχει αγοράσει πάνω από 1 τρισεκ. ευρώ περιουσιακά στοιχεία κυρίως κρατικά ομόλογα, εταιρικά ομόλογα και άλλα assets.

Η ΕΚΤ είχε προϊδεάσει ότι τον Σεπτέμβριο του 2018 θα ξεκινήσει η αρχή του τέλους της νομισματικής χαλάρωσης με προοπτική από το 2019 να αρχίσει και η αύξηση των επιτοκίων στην Ευρώπη που σήμερα βρίσκονται στο 0%.

Η ΕΚΤ επαναξιολόγησε τα δεδομένα περισσότερο παρακολουθώντας
  1. Πως συμπεριφέρονται οι αγορές λόγω της FED που από την ποσοτική χαλάρωση πέρασε στην ποσοτική σύσφιξη.
    Το αποτέλεσμα ήταν το 10ετές αμερικανικό ομόλογο να φθάσει στο 3% απόδοση, αυξήθηκε σημαντικά καθιστώντας ακριβό το κόστος χρηματοδότησης της αμερικανικής οικονομίας και προκαλώντας μεγάλες αναταράξεις στην Wall Street.
  2. Από την πολιτική Trump με την στρατηγική προστατευτισμού που έχει ακολουθήσει ειδικά με την επιβολή δασμών με επιπτώσεις στο παγκόσμιο εμπόριο και οικονομία.

Η ΕΚΤ βλέποντας πως συμπεριφέρονται οι αγορές όταν η FED αποφάσισε να αποσύρει την πολιτική ποσοτικής χαλάρωσης και λόγω Trump…αποφάσισε να διατηρήσει ακόμη λίγο σε πρώτη φάση έως τα τέλη Δεκεμβρίου 2018 την ποσοτική χαλάρωση.

Τι σημαίνει αυτό για την Ελλάδα; 

Η διατήρηση της ποσοτικής χαλάρωσης για λίγους μήνες ακόμη σε συνδυασμό και με το μοντέλο του μεταμνημονιακού μνημονίου που τελικώς θα εφαρμοστεί στην Ελλάδα μετά τον Αύγουστο του 2018 με αυστηρή 4 φορές τον χρόνο εποπτεία χωρίς πιστωτική γραμμή αποτελεί ένα μηχανισμό που διασφαλίζει την Ελλάδα από ακραίες μεταβολές στις διεθνείς αγορές.

Η ΕΚΤ με την ποσοτική χαλάρωση και η Ελλάδα με ένα αυστηρό πλαίσιο εποπτείας διασφαλίζει ότι οι αποδόσεις των ελληνικών ομολόγων μπορούν να υποχωρήσουν στο 10ετές στο 3,5% ενώ αποτελεί και ένα θετικό νέο και για το χρηματιστήριο.
Οι επενδυτές των μετοχών θα γνωρίζουν ότι η Ελλάδα δεν θα αφεθεί μόνη της να παλέψει με άγρια κύματα μια χώρα που μόλις τώρα βγαίνει από την Μονάδα Εντατικής Θεραπείας.

Γιατί η Ελλάδα δεν θα ενταχθεί στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης

Η Ελλάδα και η Κύπρος είναι οι δύο χώρες της ευρωζώνης που δεν απολαμβάνουν τα οφέλη των αγορών ομολόγων από την ΕΚΤ.
Η Ελλάδα στην μεταμνημοναική Ελλάδα και εφόσον δεν υπάρξει πιστωτική γραμμή δεν μπορεί να ενταχθεί σε πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης.
Μόνο χώρες με πιστοληπτική ικανότητα άνω του ΒΒΒ-  δηλαδή χώρες που έχουν βαθμολογία investment grade πιστωτική διαβάθμιση μπορούν να ενταχθούν σε πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης.

Σοκ από ΔΝΤ: Ζητάει μείωση αφορολόγητου από 1/1/19 μαζί με την μείωση συντάξεων

Πηγή: Iskra.gr

Σοκ από το ΔΝΤ για τους πολίτες αφού ζητάει, σχεδόν απαιτεί, από 1/1/19, μαζί με την μείωση των συντάξεων και την ταυτόχρονη μείωση του αφορολόγητου καθώς και το πάγωμα των όποιων λεγόμενων “θετικών” μέτρων.

Η “καθαρή” έξοδος μοιάζει με εφιάλτη όταν τα αθροιστικά μέτρα για το 2019 ξεπερνάνε τα 4 δισ και επομένως καθιστούν απαγορευτικές τις εκλογές σε αυτόν τον χρόνο και “υποχρεωτική” την εκλογική αναμέτρηση εντός του 2018.

Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο συμφωνεί ότι το πρωτογενές πλεόνασμα της Ελλάδας μπορεί να διαμορφωθεί στο 3,5% του ΑΕΠ για το 2019, ωστόσο καταλήγει στην εκτίμηση αυτή προχωρώντας σε εντελώς διαφορετικές προβλέψεις σε σχέση με αυτές που θα ήθελε η Αθήνα.

Αυτή η παραδοχή ανώτατου κυβερνητικού στελέχους σημαίνει εμμέσως πλην σαφώς ότι το ΔΝΤ εξακολουθεί να εκτιμά ότι η παραγωγή πρωτογενούς πλεονάσματος της τάξεως του 3,5% για το 2019 προϋποθέτει τη μείωση του αφορολογήτου από την 1/1/2019 και όχι από την 1/1/2020 όπως είναι νομοθετημένο και ψηφισμένο. Σημαίνει επίσης ότι δεν θα υπάρξει ενεργοποίηση του πακέτου με τα θετικά μέτρα από την 1η Ιανουαρίου 2019 με αποτέλεσμα οι πολίτες να βρεθούν αντιμέτωποι με νέα δημοσιονομικά μέτρα αθροιστικού αποτελέσματος της τάξεως των 4 δισ. ευρώ.

Το θέμα του αφορολογήτου συζητήθηκε στην Ουάσιγκτον τόσο κατά τη συνάντηση του Ευκλείδη Τσακαλώτου και του Γιώργου Χουλιαράκη με την επικεφαλής του ΔΝΤ Κριστίν Λαγκάρντ όσο και στη συνάντηση που ακολούθησε με τον επικεφαλής του ευρωπαϊκού τμήματος Πολ Τόμσεν. Ειδικά ο τελευταίος φέρεται να έχει προσδώσει στη μείωση του αφορολογήτου χαρακτηριστικά «μεταρρύθμισης» και όχι δημοσιονομικού μέτρου, με την έννοια ότι θα συμβάλει στη «διεύρυνση της φορολογικής βάσης».

Από τα όσα υποστήριξαν μέλη της ελληνικής αποστολής στις ΗΠΑ μετά το τέλος των συναντήσεων, προκύπτει ότι δεν υπάρχει συμφωνία επί του θέματος:

1. Η ελληνική πλευρά εκτιμά ότι το πρωτογενές πλεόνασμα του 2019 θα φτάσει όχι μόνο στον επίσημο στόχο του 3,5% που θα προβλέπει ο μεταμνημονιακός στόχος για το 2019, αλλά τουλάχιστον στο 4%, ακόμη και αν ενεργοποιηθεί το «καλό πακέτο» της συγκεκριμένης χρονιάς.

Δηλαδή, η ελληνική πλευρά προβλέπει -και αυτό θα θελήσει να «περάσει» και στο αναθεωρημένο μεσοπρόθεσμο που θα συζητηθεί με τους δανειστές στο πλαίσιο της 4ης αξιολόγησης- ότι την επόμενη χρονιά θα παραχθεί πρωτογενές πλεόνασμα τουλάχιστον 7,8 δισ. ευρώ, περίπου ένα δισ. ευρώ πάνω από τον επίσημο μνημονιακό στόχο που θα οριστεί στα 6,8 δισ. ευρώ (ανάλογα και με το πού θα συμφωνηθεί ο πήχης του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος). Με αυτά τα δεδομένα, το 2019 θα φέρει τη μείωση των συντάξεων (αυτό θεωρείται πλέον περίπου δεδομένο από όλες τις εμπλεκόμενες πλευρές), τη διατήρηση της έκπτωσης φόρου στα 1.900 ευρώ (με τη μείωση στα 1.250 ευρώ να μετατίθεται για το 2020) και το πακέτο των καλών μέτρων (σ.σ.: περιλαμβάνει τη διανομή επιδόματος στέγασης σε όσους πληρώνουν ενοίκιο ή σε όσους έχουν στεγαστικό δάνειο, τη μείωση της συμμετοχής στη φαρμακευτική δαπάνη κ.λπ.) να ενεργοποιούνται μέσα στο 2019.

Περιθώρια για άλλες θετικές παρεμβάσεις πέραν του «καλού πακέτου μέτρων» δεν φαίνεται να υπάρχουν για το 2019, ακόμη και με βάση την ελληνική πλευρά, κάτι άλλωστε που παραδέχτηκε και ο υφυπουργός Παρά τω Πρωθυπουργώ Δημήτρης Λιάκος μεταθέτοντας για το 2020 τις όποιες προσπάθειες μείωσης των φορολογικών συντελεστών.

2. Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, το οποίο από την προηγούμενη εβδομάδα αναθεώρησε προς τα πάνω την πρόβλεψή του για το πρωτογενές πλεόνασμα του 2017 στο 3,7% «συμβαδίζοντας» πλέον με την ελληνική πλευρά, εκτιμά ότι ο πήχης του πρωτογενούς πλεονάσματος θα πέσει στο 2,9% για τη φετινή χρονιά (σ.σ.: παρά το γεγονός ότι και το ίδιο βλέπει υψηλότερη ανάπτυξη για το 2018 συγκριτικά με το 2017) και θα ξανανέβει στο 3,5% το 2019 υπό «προϋποθέσεις».

Αυτές είναι πρώτον η μείωση της συνταξιοδοτικής δαπάνης με την κατάργηση της προσωπικής διαφοράς, δεύτερον η επίσπευση της μείωσης του αφορολογήτου από την 1/1/2019 και όχι από την 1/1/2020 και τρίτον το «πάγωμα» των θετικών μέτρων που προβλέπεται να ενεργοποιηθούν το 2019.

Οι άνεργοι αυξάνονται, οι εργαζόμενοι «χτυπούν» 10ωρα καθημερινά για να επιβιώσουν και αμείβονται με ψίχουλα.

Σχόλιο του Γραφείου Τύπου της ΛΑΕ
για τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ
για την ανεργία.

Την αύξηση της ανεργίας και την μετατροπή της εργασίας σε δουλεία, έχουν μετατρέψει τα 3 διαδοχικά μνημόνια την ελληνική αγορά εργασίας, σύμφωνα και με τα τελευταία στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ.

Παρά τα διακηρύξεις της Κυβέρνησης για περαιτέρω πτώση της ανεργίας, τα στοιχεία δείχνουν ότι η ανεργία αυξήθηκε και ήδη ξεπερνάει το 1 εκατομμύριο ανέργους από του οποίους το 64,6% δηλ. 650.200 άτομα, δεν παίρνουν οποιασδήποτε μορφής επίδομα παρότι είναι εγγεγραμμένοι στον ΟΑΕΔ.

Το πλέον χαρακτηριστικό όμως είναι ότι, οι 3 στους 10 εργαζομένους (27,2%) για να καταφέρουν, πλέον, να επιβιώσουν ή εξαναγκαζόμενοι από τους εργοδότες τους, δουλεύουν για περισσότερες από 10 ώρες την ημέρα με μισθούς πολλές φορές κάτω των 500 ευρώ.

Από την άλλη πλευρά, τη στιγμή που η ανεργία το 4ο τρίμηνο του 2017 διατηρήθηκε σε ακραία υψηλά επίπεδα (21,2%) το ποσοστό των μακροχρόνια ανέργων που ψάχνουν δουλειά για περισσότερο από 2 χρόνια (!) αυξήθηκε από το 36,2% το 2012, στο δυσθεώρητο επίπεδο του 51,5% το 2017. Μάλιστα, σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ, το 33,2% των μακροχρόνια ανέργων δεν μπορούν να βρουν μια θέση απασχόλησης ακόμη και μετά από αναζήτηση 4 ετών!

Βέβαια και τα αυξημένα αυτά στοιχεία της ανεργίας απέχουν πολύ από την πραγματικότητα με δεδομένο ότι δεν συνυπολογίζουν τους 618.000 νέους επιστήμονες που έχουν μεταναστεύσει στο εξωτερικό σε αναζήτηση μιας θέσης εργασίας, στα χρόνια του μνημονίου κι το γεγονός ότι το 57% των νέων θέσεων εργασίας είναι ελαστικής απασχόλησης, δηλαδή κόβουν μία θέση στα δύο με αποτέλεσμα η πραγματική ανεργία να είναι πολύ υψηλότερη.

Αυτό είναι το «success story» που έταζαν οι Σαμαροβενιζέλοι και υλοποίησε η συγκυβέρνηση Τσίπρα – Καμμένου!

Μοναδική απάντηση στις αντικοινωνικές και αντεργατικές πολιτικές της ακραίας λιτότητας και της εξοντωτικής φτώχειας μπορεί να δώσει μόνο ο λαός, στέλνοντας το σύνολο των μνημονιακών κομμάτων, παλιών και νέων, στα πολιτικά αζήτητα.

Η κατάργηση των μνημονίων και των μνημονιακών νόμων, η έξοδος της Ελλάδας από το ευρώ, η επιστροφή στο εθνικό νόμισμα, η προώθηση ενός σχεδίου παραγωγικής ανασυγκρότησης και η ενίσχυση των εισοδημάτων, αποτελούν τη μοναδική διέξοδο για τον ελληνικό λαό.

Το Γραφείο Τύπου

16/03/2018