Κατηγορία: Συνδικαλιστικά Όργανα

ΟΕΝΓΕ: Η λιτότητα και το μνημονιακό πολιτικό προσωπικό, η πηγή των προβλημάτων ασθενών και υγειονομικών

Απόφαση εκτελεστικής επιτροπής ΟΕΝΓΕ

Πηγή: ergasianet.gr

Η Ε.Γ της Ο.Ε.Ν.Γ.Ε συνεδρίασε στις 12/1/2018. Παρόντα ήταν και τα 9 μέλη της Ε.Γ της Ο.Ε.Ν.Γ.Ε. Τα ζητήματα που απασχόλησαν τη συνεδρίαση της Ε.Γ της Ο.Ε.Ν.Γ.Ε ήταν τα ακόλουθα:

– Το πολυνομοσχέδιο που κατέθεσε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ –ΑΝΕΛ, ακολουθώντας την προσφιλή της τακτική των fast  track διαδικασιών, με τα δεκάδες αντιλαϊκά προαπαιτούμενα για το κλείσιμο της 3ης αξιολόγησης του 3ου μνημονίου.

Ανάμεσα τους το χτύπημα του δικαιώματος στην απεργία, η επέκταση των ηλεκτρονικών πλειστηριασμών για χρέη στην Εφορία και το Δημόσιο, ο νέος πέλεκυς στα επιδόματα των τρίτεκνων και πολύτεκνων οικογενειών, στα επιδόματα αναπηρίας, στο επίδομα ανθυγιεινής και επικίνδυνης εργασίας στο Δημόσιο, οι ιδιωτικοποιήσεις.

Η προκλητική κυβερνητική προπαγάνδα ότι η απεργοκτόνος διάταξη υπηρετεί δήθεν «την ενίσχυση της δημοκρατικής λειτουργίας των πρωτοβάθμιων σωματείων» δεν έπιασε τόπο. Το πολυνομοσχέδιο «καταψηφίστηκε» στη συνείδηση των χιλιάδων εργαζόμενων σε όλη τη χώρα που απείργησαν και έδωσαν το αγωνιστικό «παρών» στις απεργιακές συγκεντρώσεις σε όλη τη χώρα.

Η Ε.Γ της Ο.Ε.Ν.Γ.Ε αναλογιζόμενη το χρέος της να υπερασπιστεί το ιερό δικαίωμα στην απεργία, δικαίωμα κατακτημένο με αιματηρούς αγώνες και θυσίες, με αίσθημα ευθύνης απέναντι στους συναδέλφους, πήρε θέση μάχης και συντάχθηκε με τα σωματεία, τις Ομοσπονδίες του Δημόσιου και Ιδιωτικού τομέα και τα Εργατικά Κέντρα  που προκήρυξαν απεργία στις 12/1, ημέρα κατάθεσης του πολυνομοσχεδίου στην Ολομέλεια της Βουλής.  Άλλωστε η απεργοκτόνος αυτή διάταξη αφορά άμεσα και τις Ενώσεις νοσοκομειακών γιατρών – μέλη της Ο.Ε.Ν.Γ.Ε που είναι πρωτοβάθμια σωματεία.

Η Ε.Γ της Ο.Ε.Ν.Γ.Ε χαιρετίζει τους συναδέλφους που ανταποκρίθηκαν στο απεργιακό κάλεσμα της Ομοσπονδίας. Χαιρετίζει τις Ενώσεις των Νοσοκομειακών Γιατρών που είχαν τη δική τους ξεχωριστή συμβολή στην οργάνωση του απεργιακού αγώνα.

Η Ε.Γ της Ο.Ε.Ν.Γ.Ε καλεί τις Ενώσεις των Νοσοκομειακών Γιατρών να μην αποδεχτούν την κατάσταση ως τετελεσμένο γεγονός. Να πάρουν την υπόθεση της υπεράσπισης του απεργιακού δικαιώματος στα χέρια τους. Κόντρα σε όλους τους νόμους που θέλουν να βάλουν στο γύψο τον αγώνα  των εργαζομένων, να φιμώσουν κάθε φωνή αντίστασης.

Πιο αποφασιστικά, πιο μαχητικά να διεκδικήσουμε όλα όσα δικαιούμαστε.

Η ΟΕΝΓΕ θα καταβάλλει κάθε δυνατή προσπάθεια σε αυτή την κατεύθυνση. Δε θα υποκλιθεί μπροστά στις δυσκολίες. Θα συγκρουστεί με όλες της τις δυνάμεις κόντρα σε όλους όσους υπονομεύουν τους αγώνες μας για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων μας.

– Η υπογραφή νέας κλαδικής συμφωνίας της ΟΕΝΓΕ  με το Υπουργείο Υγείας.

Η Ε.Γ της Ο.Ε.Ν.Γ.Ε αποφάσισε να επανέλθει και να καταθέσει εκ νέου αίτημα στην ηγεσία  του Υπ. Υγείας  για την έναρξη διαπραγματεύσεων με στόχο την υπογραφή νέας κλαδικής συμφωνίας, αίτημα που εκκρεμεί από διετίας και στο οποίο η πολιτική ηγεσία αρνείται να ανταποκριθεί.

– Για την απόφαση του ΣτΕ για το ιατρικό μισθολόγιο.

Η Ε.Γ της Ο.Ε.Ν.Γ.Ε θεωρεί αδικαιολόγητη και απαράδεκτη την πολύμηνη καθυστέρηση της δημοσίευσης της απόφασης του ΣτΕ  για την προσφυγή που είχε υποβληθεί από την Ο.Ε.Ν.Γ.Ε ενάντια στην προηγούμενη μνημονιακή περικοπή των αποδοχών μας η οποία είχε θεσμοθετηθεί το 2012. Η Ε.Γ της Ο.Ε.Ν.Γ.Ε έχει ήδη απευθύνει αίτημα για συνάντηση με τον Πρόεδρο του ΣτΕ, στο οποίο μέχρι σήμερα δεν έχει λάβει καμία απάντηση. Η Ε.Γ της Ο.Ε.Ν.Γ.Ε αποφάσισε να επανέλθει. Σε περίπτωση που δεν υπάρξει άμεση ανταπόκριση, θα προκηρυχθεί στάση εργασίας με παράσταση διαμαρτυρίας στο ΣτΕ απαιτώντας να μπει τέλος στην αδικαιολόγητη καθυστέρηση και να εκδοθεί άμεσα η πολυαναμενόμενη απόφαση.

– Για την δημοσίευση της απόφασης του Ελεγκτικού Συνεδρίου για τους συναδέλφους επικουρικούς.

Όπως είναι γνωστό μέχρι στιγμής δεν έχει δημοσιευθεί το πλήρες κείμενο της απόφασης του Κλιμακίου του Ελεγκτικού Συνεδρίου για τους επικουρικούς γιατρούς, με αποτέλεσμα σε αρκετές περιπτώσεις,  πάρεδροι  να αρνούνται να υπογράψουν τα εντάλματα πληρωμής που αφορούν δεδουλευμένα μετά τις 13/12/17, ημέρα κοινοποίησης του αποσπάσματος της σχετικής  πράξης του Κλιμακίου. Η Ο.Ε.Ν.Γ.Ε είχε έγκαιρα, από τις 21/12/17,  προειδοποιήσει την ηγεσία του Υπ. Υγείας, η οποία είχε δεσμευτεί ότι θα προβεί στις απαραίτητες ενέργειες για  να μην μείνουν για μία ακόμη φορά απλήρωτοι οι συνάδελφοι. Δυστυχώς οι φόβοι μας επαληθεύτηκαν και οι συνάδελφοι επικουρικοί έρχονται για μία ακόμη φορά αντιμέτωποι με το πρόβλημα ενώ ταυτόχρονα παρατείνεται η αγωνία τους για το μέλλον των συμβάσεων τους.

Η Ε.Γ  της Ο.Ε.Ν.Γ.Ε  αποφάσισε να ζητήσει συνάντηση τις αμέσως επόμενες ημέρες με την Πρόεδρο του Ελεγκτικού Συνεδρίου για το πρόβλημα που έχει προκύψει.

– Για το Σχέδιο Υπουργικής Απόφασης αναφορικά με τις κρίσεις των Γιατρών του ΕΣΥ.

Η Ο.Ε.Ν.Γ.Ε καταγγέλλει την ηγεσία του Υπ. Υγείας η οποία ουδέποτε κοινοποίησε στην Ο.Ε.Ν.Γ.Ε το Σχέδιο της Εφαρμοστικής Υπουργικής Απόφασης για τις κρίσεις των Γιατρών του ΕΣΥ.

Η δημόσια διαβούλευση ξεκίνησε στις 05/12/17 και ολοκληρώθηκε στις 07/12/17.

Η Ε.Γ της Ο.Ε.Ν.Γ.Ε απευθύνει αίτημα στο Υπ. Υγείας να αποστείλει στην Ο.Ε.Ν.Γ.Ε το Σχέδιο της Εφαρμοστικής Υπουργικής  Απόφασης, πριν την οριστική της διαμόρφωση, προκειμένου να καταθέσει τις προτάσεις της.

– Για το πολυνομοσχέδιο που θα περιλαμβάνει τις αλλαγές στην Ιατρική Εκπαίδευση και τους Οργανισμούς των Νοσοκομείων.

Η  Ο.Ε.Ν.Γ.Ε έχει απευθύνει αίτημα για συνάντηση στην ηγεσία του Υπ. Υγείας προκειμένου να ενημερωθεί. Μέχρι στιγμής δεν έχουμε καμία ενημέρωση ούτε για το ακριβές περιεχόμενο του ούτε για την ημερομηνία κατάθεσης στη Βουλή. Θα σταλεί εκ νέου αίτημα στο Υπ. Υγείας για συνάντηση.

– Για το έγγραφο του Υπουργείου Υγείας βάσει του οποίου καλούνται οι επιστημονικά υπεύθυνοι τμημάτων, τα επιστημονικά συμβούλια, οι διευθυντές τομέων και οι διευθυντές ιατρικών τμημάτων να απαντήσουν πόσοι και τι γιατροί χρειάζονται για να τεθεί σε εφαρμογή ο νέος νόμος για το ωράριο.

Η Ε.Γ της Ο.Ε.Ν.Γ.Ε θεωρεί ότι το ερώτημα του Υπ. Υγείας είναι προσχηματικό. Γνωρίζουν πολύ καλά ότι ο νόμος  για το ωράριο μπορεί να εφαρμοστεί άμεσα σε βάρος της υγείας και της ασφάλειας τόσο των  γιατρών όσο  και των  ασθενών.

Είναι πρόκληση. Αφού επιδίωξαν να περάσουν σαν τους κλέφτες στη Βουλή τον νόμο έκτρωμα, τώρα θέλουν να μας κάνουν συνένοχους στο έγκλημα. Το ερώτημα για τους νοσοκομειακούς γιατρούς δεν είναι πόσοι γιατροί  χρειάζονται για να εφαρμοστεί ο νόμος που ελαστικοποιεί το χρόνο εργασίας των γιατρών αλλά πόσοι γιατροί  για να μπει τέλος στην αθλιότητα των εξοντωτικών προγραμμάτων εφημεριών, για να έχουμε ανθρώπινα ωράρια ώστε να μπορούμε να παρέχουμε με ασφάλεια τις υπηρεσίες μας στους ασθενείς.

– Η Ε.Γ της Ο.Ε.Ν.Γ.Ε υλοποιώντας προηγούμενη απόφαση της, στην κατεύθυνση ενίσχυσης του κοινού μετώπου υγειονομικών και ασθενών για την υπεράσπιση του δικαιώματος του λαού στην Υγεία, αποφάσισε να απευθύνει κάλεσμα αγώνα στους ασθενείς αναδεικνύοντας ότι η αιτία των προβλημάτων που αντιμετωπίζουν υγειονομικοί και ασθενείς είναι κοινή, ότι μοναδική διέξοδος είναι ο κοινός αγώνας ενάντια στην πολιτική που συνθλίβει τα δικαιώματα μας. 

Η Ε.Γ της Ο.Ε.Ν.Γ.Ε θεωρεί ότι αυτές οι πρωτοβουλίες είναι επιβεβλημένες σε μία περίοδο που καλλιεργείται έντονα ο κοινωνικός αυτοματισμός, που επιχειρείται να συκοφαντηθούν συλλήβδην όλοι οι γιατροί, που τσουβαλιάζονται οι επίορκοι γιατροί που εκμεταλλεύονται τον ανθρώπινο πόνο με όλους όσους δίνουν τον καλύτερο τους εαυτό κάτω από ιδιαίτερα δύσκολες και αντίξοες συνθήκες  για να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους  στους ασθενείς και να υπερασπιστούν το δικαίωμα του λαού στην Υγεία, που πολλαπλασιάζονται τα κρούσματα βίας σε βάρος συναδέλφων.

– Ορίστηκε το επόμενο Γενικό Συμβούλιο για 1/2/2018.

Συζητήθηκαν επίσης η καταγγελία της Ένωσης Τρικάλων για το νέο κρούσμα αυταρχικής συμπεριφοράς του διοικητή του Νοσοκομείου αυτή τη φορά  σε βάρος συνδικαλιστή, μέλους του Δ.Σ. της Ένωσης, καθώς επίσης και τα ζητήματα που έθεσε στην Ο.Ε.Ν.Γ.Ε η Ένωση της Λέσβου.

Θα εκδοθούν σχετικές ανακοινώσεις.

Advertisements

Εκλογή προεδρείου στην ΑΔΕΔΥ: Παλιοί και νέοι μνημονιακοί μαζί (ΣΥΡΙΖΑ-ΝΔ-ΠΑΣΟΚ)

Ο ΣΥΡΙΖΑ ολοκληρώνει το μνημονιακό του προφίλ
και σχηματίζει προεδρείο στην κορυφαία συνδικαλιστική συνομοσπονδία του Δημοσίου, την ΑΔΕΔΥ,
με τις ΔΑΚΕ-ΔΗΣΥΠ (πρώην ΠΑΣΚ)
και την πρώην ΠΑΣΚ στους ΟΤΑ (ΔΗΜ/ΚΗ ΑΝΑΤΡΟΠΗ).

Της Κατερίνας Γιαννούλια, μέλους του ΓΣ ΑΔΕΔΥ
Πηγή: rproject.gr

Ένα χρόνο μετά το τελευταίο συνέδριο της ΑΔΕΔΥ (Δεκέμβριος 2016), αφού απέτυχαν οι προσπάθειες της παράταξης του ΣΥΡΙΖΑ (ΕΑΕΚ, που ήδη περιελάμβανε πρώην συνδικαλιστές του ΠΑΣΟΚ) να έχει αριστερό άλλοθι, με τη συμμετοχή στο προεδρείο και των παρατάξεων της αριστεράς (ΜΕΤΑ, ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ, ΠΑΜΕ), η μνημονιακή μετάλλαξη του ΣΥΡΙΖΑ «δεν κρατιόταν άλλο» και κατέληξε στην πολύ «φυσιολογική συμμαχία» με τη δεξιά, το ΠΑΣΟΚ και τις παραφυάδες τους.

Οι ίδιες πολιτικές οδηγούν και στις αντίστοιχες συμμαχίες και στα συνδικαλιστικά όργανα.

Ήδη στη βουλή, η ΝΔ είχε ψηφίσει την απεργοσπαστική τροπολογία Γεροβασίλη, για την «αξιολόγηση» των Δημοσίων Υπαλλήλων (Δ.Υ.) και την αντισυνταγματική απαγόρευση για συμμετοχή των απεργών στις κρίσεις για θέσεις προϊσταμένων.

Η ΑΔΕΔΥ βαδίζει στα χνάρια της ΓΣΕΕ, αν και αυτό θα κριθεί στο κίνημα και θα εξαρτηθεί και από τη στάση της Αριστεράς.

Δείγματα μπλοκαρίσματος απεργιακών κινητοποιήσεων και κατώτερου πλαισίου αγώνα ενάντια στα κυβερνητικά μέτρα, παράλειψη προβληματικών μέτρων για τους εργαζόμενους από τις ανακοινώσεις της ΑΔΕΔΥ, δυσκολίες στην έκφραση συμπαράστασης και αλληλεγγύης σε διωκόμενους αγωνιστές, βιώνουμε στις τελευταίες συνεδριάσεις των οργάνων της ΑΔΕΔΥ, από το συνδικαλιστικό μνημονιακό φράγμα που είχε σχηματιστεί, άτυπα μέχρι χτες, από τις δυνάμεις ΔΑΚΕ-π.ΠΑΣΚ-ΕΑΕΚ(ΣΥΡΙΖΑ)-ΑΝΑΤΡΟΠΗ (παράταξη Μπαλασόπουλου, π. ΠΑΣΚ-ΟΤΑ).

Όπως εύστοχα αναφέρεται και στη σχετική ανακοίνωση του ΜΕΤΑ (εδώ): «Η ‘τριμερής συμφωνία’ του παλιού και νέου κυβερνητικού συνδικαλισμού στην ΑΔΕΔΥ αποκαλύφθηκε και με τη στάση που κράτησαν στις προτάσεις για το πρόγραμμα δράσης μπροστά στην γ’ αξιολόγηση. Εκεί οι δυνάμεις του παλιού και νέου κυβερνητικού συνδικαλισμού, ΔΑΚΕ, ΔΗΣΥΠ (π. ΠΑΣΚ) και Ενωτική Αγωνιστική Εκκίνηση (ΕΑΕΚ), κατέστησαν σαφές ότι η συμφωνία τους για την εκλογή προεδρείου περιλαμβάνει και την κοινή τους προσπάθεια για πλήρη αδρανοποίηση της ΑΔΕΔΥ, καθώς και την ακύρωση των όποιων θετικών βημάτων, σε επίπεδο στόχων και προσανατολισμού, έκανε η Συνομοσπονδία τα προηγούμενα χρόνια».

Τα τελευταία τέσσερα χρόνια η ΑΔΕΔΥ δεν είχε εκλεγμένο προεδρείο, γιατί καμιά δύναμη της Αριστεράς δεν ήθελε να εγκλωβιστεί σε αποφάσεις στήριξης μνημονιακών και αντεργατικών μέτρων, δεν ήθελε να συμπράξει με τις μνημονικές δυνάμεις των ΝΔ-ΠΑΣΟΚ και να συνδέσει τη δράση της μ’ αυτές, ειδικά σε έναν χώρο όπως το τριτοβάθμιο συνδικαλιστικό όργανο των Δημοσίων Υπαλλήλων, που θεωρητικά υποστηρίζει (ή θα έπρεπε να υποστηρίζει) τα συμφέροντα των εργαζομένων-μελών του και όχι των κυβερνήσεων και του κεφαλαίου.

Αυτά ήταν τα χρόνια που η ΑΔΕΔΥ αναβαθμίστηκε στα μάτια των μελών της, έδειξε βελτίωση της στάσης της, έβγαλε καλύτερες ανακοινώσεις και ανέκτησε κάποιο μέρος από το χαμένο κύρος της. Χωρίς τέτοιο προεδρείο η ΑΔΕΔΥ ήταν καλύτερη!

Η προσχώρηση του ΣΥΡΙΖΑ στο μνημονιακό μπλοκ τον έβγαλε από το άθροισμα των παρατάξεων της Αριστεράς, τον ενέταξε στο αντίπαλο συμμαχικό σύνολο, μαζί με τη δεξιά και το ΠΑΣΟΚ και στις 16/1/2018, αυτό επισημοποιήθηκε και επισφραγίστηκε, στο προεδρείο της ΑΔΕΔΥ.

Η Αριστερά θα μπορούσε να έχει ανακόψει αυτήν την εξέλιξη ή έστω να έχει περιορίσει σημαντικά τις συνέπειές της, αν είχε εγκαταλείψει το σεχταρισμό κι είχε επιλέξει την κοινή δράση, αντί για τα ξεχωριστά κατεβάσματα και τις ξεχωριστές προτάσεις (που όμως δεν υποστηρίζονται από ξεχωριστή επιχειρηματολογία και ανάλυση, κάτι που αποδεικνύει ότι δεν υπάρχει λόγος ουσίας για το μη συντονισμό όλων μας).

Εξάλλου, σε όποια σοβαρά ζητήματα η Αριστερά κινήθηκε στοιχειωδώς από κοινού (ακόμα και…άθελά της), ή έστω παράλληλα, όπως στο αίτημα ένταξης των συμβασιούχων στην ΑΔΕΔΥ (στο συνέδριο, που κατάφερε να φτάσει στο 70% υποστήριξης από τους συνέδρους), στην «αξιολόγηση» των Δ.Υ και στην πρόσφατη απεργία της 12/1 (που πραγματοποιήθηκε μερικώς μεν, χωρίς τη στήριξη από κανένα θεσμικό συνδικαλιστικό όργανο, δε), υπήρξαν θετικά αποτελέσματα στην πράξη.

Η δυσμενής εξέλιξη στο προεδρείο της ΑΔΕΔΥ, δεν θα μας πτοήσει στη δράση, γιατί η «αληθινή» ζωή και ιδιαίτερα στους χώρους δουλειάς δεν είναι αποδεκτό να είναι αυτή που μας έχουν επιβάλλει κυβερνήσεις-ΣΕΒ-δανειστές, με την αμέριστη βοήθεια των συνδικαλιστών των ΣΥΡΙΖΑ-ΔΑΚΕ-π.ΠΑΣΚ.

Συνυπογράφουμε την ανακοίνωση του ΜΕΤΑ και το μεταφέρουμε κι εδώ:

«Το ΜΕΤΑ θα συμβάλλει με όλες του τις δυνάμεις για να ακυρωθούν τα σχέδια του παλιού και νέου κυβερνητικού συνδικαλισμού. Θα συνεχίσει και θα εντείνει τις προσπάθειές του, καλώντας όλες τις αγωνιστικές και ταξικές δυνάμεις του συνδικαλιστικού κινήματος για από κοινού παρεμβάσεις στα Εργατικά Κέντρα της ΓΣΕΕ,  Νομαρχιακά Τμήματα της ΑΔΕΔΥ, Ομοσπονδίες και Πρωτοβάθμια Σωματεία, για το επόμενο διάστημα, για τη συγκρότηση ενός ταξικού πόλου μέσα στο συνδικαλιστικό κίνημα, με στόχο την ΑΝΑΤΡΟΠΗ των πολιτικών της Κυβέρνησης – Ευρωπαϊκής Ένωσης – ΔΝΤ και Κεφαλαίου».

ΜΕΤΑ: Επισφραγίστηκε η συντηρητική στροφή της ΑΔΕΔΥ

Με την εκλογή προεδρείου από τον παλιό
και νέο κυβερνητικό συνδικαλισμό

Έστω και με καθυστέρηση, επιβεβαιώθηκαν οι εκτιμήσεις μας για τη στροφή της ΑΔΕΔΥ μετά τα αποτελέσματα στο 36ο Συνέδριο. Παρά το γεγονός ότι στο Συνέδριο συνολικά οι δυνάμεις της συνδικαλιστικής Αριστεράς ενισχύθηκαν στη νέα διοίκηση της ΑΔΕΔΥ, επισημάναμε τότε ότι  η επόμενη μέρα για το συνδικαλιστικό κίνημα των εργαζόμενων στο δημόσιο θα ήταν ιδιαίτερα δύσκολη.

Ήταν ξεκάθαρο πως έτσι διαμορφώνονταν μια πλειοψηφία, η οποία θα κινούνταν στο πλαίσιο μιας συμβιβαστικής πολιτικής, που δεν θα αμφισβητούσε επί της ουσίας το μνημονιακό πλαίσιο, θα αποδέχονταν με κάθε κόστος τις πολιτικές που εκπορεύονται από την ΕΕ, ενώ η όποια αντίθεση της με την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ δεν θα ήταν στην ουσία της ασκούμενης πολιτικής της αλλά σε επιμέρους ζητήματα.

Ο «τριμερής συμφωνία» του παλιού και νέου κυβερνητικού συνδικαλισμού στην ΑΔΕΔΥ αποκαλύφθηκε και με τη στάση που κράτησαν στις προτάσεις για το πρόγραμμα δράσης μπροστά στην γ’ αξιολόγηση. Εκεί οι δυνάμεις του παλιού και νέου κυβερνητικού συνδικαλισμού, ΔΑΚΕ, ΔΗΣΥΠ (π. ΠΑΣΚ) και Ενωτική Αγωνιστική Εκκίνηση (ΕΑΕΚ), κατέστησαν σαφές ότι η συμφωνία τους για την εκλογή προεδρείου περιλαμβάνει και την κοινή τους προσπάθεια για πλήρη αδρανοποίηση της ΑΔΕΔΥ, καθώς και την ακύρωση των όποιων θετικών βημάτων, σε επίπεδο στόχων και προσανατολισμού, έκανε η Συνομοσπονδία τα προηγούμενα χρόνια.

Είναι χαρακτηριστικό ότι προετοιμάζουν μεθοδικά, με το πρόσχημα της κατάθεσης πρότασης για την «αξιολόγηση» στο Δημόσιο, την εγκατάλειψη της τακτικής της αντιπαράθεσης στους κυβερνητικούς σχεδιασμούς για συρρίκνωση και παραπέρα ιδιωτικοποίηση του Δημοσίου, της τακτικής δηλαδή που ακολούθησε η ΑΔΕΔΥ και με την επιτυχημένη απεργία – αποχή από όλες τις διαδικασίες της «αξιολόγησης».

Επομένως, η σημερινή συγκρότηση του προεδρείου της ΑΔΕΔΥ από τις δυνάμεις που εκπροσωπούν το παλιό και νέο κυβερνητικό συνδικαλισμό, με τη στήριξη από τη Δημοσιοϋπαλληλική Ανατροπή (τέως ΠΑΣΚΕ-ΟΤΑ), δεν προκαλεί καμία έκπληξη και δεν δίνει λύσεις στα προβλήματα του δημοσιοϋπαλληλικού κινήματος. Αντιθέτως, θα επιδιωχθεί να οδηγηθεί η ΑΔΕΔΥ σε οπισθοχώρηση από το πλαίσιο  των μέχρι σήμερα αιτημάτων και διεκδικήσεων της προς την κατεύθυνση και την διαμόρφωση μιας συμβιβαστικής και συντηρητικής πολιτικής που θα οδηγήσει σε παροπλισμό, απαξίωση  και την πλήρη αδράνειά της.

Το ΜΕΤΑ θα συμβάλλει με όλες του τις δυνάμεις για να ακυρωθούν τα σχέδια του παλιού και νέου κυβερνητικού συνδικαλισμού. Θα συνεχίσει και θα εντείνει τις προσπάθειές του, καλώντας όλες τις αγωνιστικές και ταξικές δυνάμεις του συνδικαλιστικού κινήματος για από κοινού παρεμβάσεις στα Εργατικά Κέντρα της ΓΣΕΕ,  Νομαρχιακά Τμήματα της ΑΔΕΔΥ, Ομοσπονδίες και Πρωτοβάθμια Σωματεία, για το επόμενο διάστημα, για τη συγκρότηση ενός ταξικού πόλου μέσα στο συνδικαλιστικό κίνημα, με στόχο την ΑΝΑΤΡΟΠΗ των πολιτικών της Κυβέρνησης – Ευρωπαϊκής Ένωσης – ΔΝΤ και Κεφαλαίου.

ΜΕΤΑ, 16-01-18

Δυστυχώς… δεν κινδυνολογούσαμε για το ανθυγιεινό!

Οι τοποθετήσεις των εκπροσώπων
του ΜΕΤΑ στη συνεδρίαση
του ΓΣ της ΠΟΕΔΗΝ

Πηγή: ygeionomikoi.gr

Συνεδρίασε την Παρασκευή 12 Γενάρη το Γενικό Συμβούλιο της ΠΟΕΔΗΝ. Στις τοποθετήσεις τους, οι εκπρόσωποι του ΜΕΤΑ Υγειονομικών αναφέρθηκαν στο πολυνομοσχέδιο που ψηφίζει η κυβέρνηση, με το οποίο κορυφώνεται η επίθεση στα εργατικά και λαϊκά δικαιώματα.

Η υφαρπαγή της λαϊκής κατοικίας, η εκποίηση της δημόσιας περιουσίας, το ξεπούλημα και η ιδιωτικοποίηση των κοινωνικών αγαθών, ήταν ανάμεσα στα ζητήματα που αναφέρθηκαν. Ιδιαίτερη μνεία έγινε στο χτύπημα του δικαιώματος στην απεργία, με το οποίο η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ επιχειρεί αντεργατική τομή που δε θα αποτολμούσαν ούτε οι πιο ακραίοι νεοφιλελεύθεροι, γυρνώντας τη χώρα δεκαετίες πίσω.

Οι εκπρόσωποι του ΜΕΤΑ Υγειονομικών άσκησαν έντονη κριτική στην πλειοψηφία της ΠΟΕΔΗΝ, αλλά και στο νέο κυβερνητικό συνδικαλισμό (την παράταξη ΑΡΜΑ), για τη στάση που κράτησαν το προηγούμενο χρονικό διάστημα στο ζήτημα του ανθυγιεινού.

Και οι μεν και οι δε καλλιεργούσαν αυταπάτες και «καθησύχαζαν» τους εργαζόμενους ότι δήθεν το ανθυγιεινό δεν κινδυνεύει. Είχαμε κουραστεί να τονίζουμε ότι οι μνημονιακές δεσμεύσεις της κυβέρνησης σχετικά με το ανθυγιεινό δεν πρέπει να μας διαφεύγουν και δεν πρέπει να εφησυχάζουμε, τόνισαν.

Ο Ανδρέας Μακρής και ο Γιώργος Μανουσάκης αναφέρθηκαν επίσης στην υποχρηματοδότηση, την υποστελέχωση των δομών της δημόσιας υγείας, τις ελαστικές σχέσεις εργασίας και τους επικουρικούς συναδέλφους που έκαναν γιορτές απλήρωτοι. Τόνισαν την ανάγκη για ένα μεγάλο εργατικό-λαϊκό μέτωπο που θα αμφισβητεί και θα συγκρούεται με τις νεοφιλελεύθερες-μνημονιακές πολιτικές, οι οποίες εφαρμόζονται από όλα τα κόμματα εξουσίας και τις οποίες η πλειοψηφία της ΠΟΕΔΗΝ δεν αμφισβητεί. Ο Άδωνις και ο Πολάκης ψήφισαν μαζί τα μνημόνια, ανέφεραν επιγραμματικά.

Το ΜΕΤΑ Υγειονομικών ζήτησε -για πολλοστή φορά- να ληφθεί πρωτοβουλία από την ΠΟΕΔΗΝ ώστε να υπάρξει συντονισμός με άλλες ομοσπονδίες, οι οποίες έχουν στο δυναμικό τους προσωπικό που λαμβάνει ανθυγιεινό επίδομα, για παράδειγμα με την ΠΟΕ-ΟΤΑ. Πρότεινε επίσης κοινές κινητοποιήσεις και δράσεις για να αποκρούσουμε το επερχόμενο ψαλίδισμα του επιδόματος.

Ωστόσο, η πλειοψηφία -συνεχίζοντας την τακτική του απομονωτισμού- αποφάσισε να πραγματοποιηθεί κινητοποίηση μόνο από την ΠΟΕΔΗΝ, και μάλιστα χωρίς τη στοιχειώδη προετοιμασία (συσκέψεις σωματείων και γενικές συνελεύσεις) που πρότεινε το ΜΕΤΑ Υγειονομικών.

Στη συνέχεια παραθέτουμε τα βίντεο με τις τοποθετήσεις των εκπροσώπων του ΜΕΤΑ Υγειονομικών στο Γενικό Συμβούλιο. Για τεχνικούς λόγους, μικρό μέρος των τοποθετήσεων δεν έχει βιντεοσκοπηθεί.

Αντιπαράθεση με όρους κινήματος, συγκρότηση ευρύτερου κοινωνικού μετώπου απέναντι στις μνημονιακές πολιτικές.

Πηγή: ergasianet.gr

Μιλώντας στην εκπομπή «Στη δουλειά & στον αγώνα», που μεταδίδεται από το ραδιόφωνο της ΕΡΤopen, ο γραμματέας του ΜΕΤΑ Γιώργος Χαρίσης ασκεί κριτική για τη στάση του παλιού και του νέου μνημονιακού συνδικαλισμού σε ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ, ενώ τοποθετείται και για τη στάση τού ΠΑΜΕ, με αφορμή τις κινητοποιήσεις που γίνονται αυτές τις ημέρες ενάντια στο πολυνομοσχέδιο για την γ’ αξιολόγηση.

Όπως σημειώνει, το ΜΕΤΑ εκτιμά ότι η ηγεσία του συνδικαλιστικού κινήματος, ιδιαίτερα στη ΓΣΕΕ, δεν έχει καμία αξιοπιστία στους εργαζομένους καθώς έχει βάλει και βάζει πλάτη σε όλα τα μνημονιακά μέτρα που περνούν, η τακτικής της έχει ως στόχο την εκτόνωση των αγώνων των εργαζομένων και όχι την άμεση σύγκρουση με την κυβέρνηση.

«Δεν έχει κανένα σχέδιο μιας συνολικής αντιπαράθεσης με τους εργοδότες και την κυβέρνηση. Πολλές φορές για την τιμή των όπλων, επειδή δεν είχε άλλο δρόμο, προκήρυσσε απεργιακές κινητοποιήσεις», υπογραμμίζει ο Γ. Χαρίσης και σημειώνει: «Είναι τραγικό λάθος από το συνδικαλιστικό κίνημα να γίνονται κινητοποιήσεις, με βάση το πότε μια κυβέρνηση θα φέρει ένα νομοσχέδιο στη Βουλή. Κι αυτό, διότι ουσιαστικά ακολουθεί μια στάση αναμονής και παθητική στάση από τους εργαζομένους. Εμείς λέμε ότι το συνδικαλιστικό κίνημα πρέπει να προβάλλει τους δικούς του στόχους, τα δικά του αιτήματα, ώστε οι αγώνες που θα αναγγείλει να είναι καλά προετοιμασμένοι και στα Συνδικάτα και στους χώρους δουλειάς».

Αυτή η τακτική που ακολουθεί η σημερινή ηγεσία του συνδικαλιστικού κινήματος είναι τακτική διευκόλυνσης όλων των μνημονιακών κυβερνήσεων, συμπεριλαμβανομένης και της σημερινής, επαναλαμβάνει ο γραμματέας του ΜΕΤΑ και τονίζει: «Το ΜΕΤΑ έγκαιρα, με ανακοίνωση από τις αρχές Νοέμβρη, είχαμε τοποθετηθεί και είχαμε προτείνει μια διαφορετική τακτική που πρέπει να ακολουθήσει το συνδικαλιστικό κίνημα, εάν ήθελε με όρους μαζικούς να αντιμετωπίσει τα νέα μνημονιακά μέτρα της γ’ αξιολόγησης».

Τι είχε προτείνει το ΜΕΤΑ; «Εγκαίρως, θα έπρεπε να πάρουν μια πρωτοβουλία τα Συνδικάτα, ώστε να πάμε σε ένα συνολικό πρόγραμμα κινητοποιήσεων, με όλες τις μορφές, με κλιμάκωση των αγώνων και με γενικές απεργιακές κινητοποιήσεις, ακόμα και σε συντονισμό με τα άλλα πληττόμενα από τα μνημόνια κοινωνικά στρώματα (π.χ., αγρότες, επιστήμονες, αυτοαπασχολούμενους, κινήματα κατά των πλειστηριασμών κτλ.), ώστε να υπάρξει ένα ευρύτερο μέτωπο, εάν θέλουμε να αντιμετωπίσουμε αυτήν την κατάσταση.

Προτείναμε, λοιπόν, μεγάλα εργατικά κέντρα, μεγάλες Ομοσπονδίες να έπαιρναν πρωτοβουλίες και ανάλογες αποφάσεις, πιέζοντας την ΑΔΕΔΥ και σε παράκαμψη της γραφειοκρατικής συνδικαλιστικής ηγεσίας της ΓΣΕΕ, για να αντιμετωπίσουμε τα νέα μέτρα και να υπερασπίσουμε το δικαίωμά μας στην απεργία που φαλκιδεύεται μέσα από το πολυνομοσχέδιο». Δυστυχώς, όμως, δεν έγινε τίποτε με ευθύνη του παλιού και νέου μνημονιακού συνδικαλισμού, που θεωρούν ότι δεν τρέχει τίποτε.

ΠΑΜΕ

Ωστόσο, όπως σημειώνει ο γραμματέας του ΜΕΤΑ, «ευθύνη για αυτή την κατάσταση έχει και το ΠΑΜΕ, μέχρι την τελευταία στιγμή δεν μιλούσε για απεργία συγκεκριμένη ημέρα, μιλούσε για απεργία την ημέρα που θα ψηφίζονταν τα μέτρα, με αποτέλεσμα η κυβέρνηση να περάσει το νομοσχέδιο Παρασκευή και Δευτέρα, να προκηρυχθεί απεργία την τελευταία στιγμή, στις 12/1, χωρίς ουσιαστική προετοιμασία.

Εμείς ως ΜΕΤΑ συγκρουστήκαμε με την άποψη αυτή, διότι θεωρούσαμε και θεωρούμε ότι επαναλαμβάνεται το σκηνικό με την 48ωρη απεργία – φάντασμα, πέρυσι, για το ασφαλιστικό Κατρούγκαλου. Το ίδιο είχαμε και τώρα. Μέχρι τη Δευτέρα 8/1 δεν ψήφιζαν οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ την πρότασή μας που ήταν απεργία στις 11 Γενάρη. Έλεγαν μόνον γενικά και αόριστα για απεργία, όταν θα ψηφίζονταν τα μέτρα… Θεωρούμε και την αντίληψη του ΠΑΜΕ λανθασμένη, διότι είναι κι αυτή αμυντική στάση».

Σχολιάζοντας τις… δράσεις του ΠΑΜΕ αυτές τις ημέρες έναντι του πολυνομοσχεδίου, ο Γ. Χαρίσης επισημαίνει πως «αυτές οι αντιδράσεις δεν είναι ουσιαστικές. Αντιπαράθεση με όρους κινήματος δε γίνονται με συμβολική κατάληψη, για παράδειγμα, ενός υπουργείου ή της εισόδου του Μεγάρου Μαξίμου. Τέτοιες ενέργειες μπορεί να είναι ενισχυτικές. Η αντιπαράθεση πρέπει να γίνεται με όρους κινήματος, δηλαδή με καλά οργανωμένες, συντονισμένες και μαζικές παρεμβάσεις συνδικάτων και εργαζομένων, με ενωτικές συγκεντρώσεις, με μεγαλύτερη και ευρεία συσπείρωση ταξικών, λαϊκών και κοινωνικών δυνάμεων, εάν θέλουμε το συνδικαλιστικό κίνημα, να συγκρουστεί με τις μνημονιακές πολιτικές και όλους όσοι τις εφαρμόζουν».

Ακούστε αναλυτικά στο οπτικοποιημένο απόσπασμα της εκπομπής «Στη δουλειά & στον αγώνα» τι είπε Ο γραμματέας του ΜΕΤΑ, Γιώργος Χαρίσης. Η εκπομπή μεταδόθηκε στις 13-01-2018.

Χαρίσης: Το ΜΕΤΑ δεν εκπροσωπείται στη ΓΣΕΕ και στα Εργατικά Κέντρα Αθήνας και Πειραιά

Με αφορμή τη «λάσπη στον ανεμιστήρα» που εκτοξεύεται από πολλούς εναντίον του ΜΕΤΑ, εξαιτίας της παράταξης ΕΑΚ στη ΓΣΕΕ αλλά και των «παρακλαδιών» της σε ΕΚΑ και ΕΚΠ, ο γραμματέας του ΜΕΤΑ, Γιώργος Χαρίσης, μιλώντας στην εκπομπή «Στη δουλειά & στον αγώνα», που μεταδίδεται από το ραδιόφωνο της ΕΡΤopen, ξεκαθαρίζει:

«Το ΜΕΤΑ δεν εκπροσωπείται στη ΓΣΕΕ, στο ΕΚΑ και στο ΕΚΠ. Κάποιοι που θέλουν να λένε για τη στάση του ΜΕΤΑ σε αυτές τις συνδικαλιστικές οργανώσεις , γνωρίζουν πολύ καλά ότι εμείς δεν εκπροσωπούμαστε εκεί. Εκεί εκπροσωπείται ο νέος μνημονιακός κυβερνητικός συνδικαλισμός, δηλαδή η παράταξη ΕΑΚ».

«Ως ΜΕΤΑ είμαστε απέναντι σε αυτή τη μνημονιακή πολιτική που ασκείται και δεν έχουμε καμία σχέση με όλους όσοι θέλουν να εμφανίζονται ή να τους εμφανίζουν κάποιοι ότι είναι στελέχη της παράταξής μας. Αν θέλουν να αντιπαρατεθούν με το ΜΕΤΑ μπορούν ευθέως να αντιπαρατεθούν μαζί μας κι όχι βρίσκοντας αντιπάλους», συμπληρώνει.

Όσον αφορά στην ανακοίνωση της ΛΑΕ (εδώ), όπως σημειώνει ο γραμματέας του ΜΕΤΑ, «δύσκολα καταλαβαίνει κάποιος σε ποιους απευθύνεται. Δεν αναφέρεται συγκεκριμένα στα στελέχη που θέλουν να είναι ή εμφανίζονται να είναι μέλη της ΛΑΕ στο Εργατικό Κέντρο Αθήνας και στη ΓΣΕΕ, και δεν διαχωρίζει τη θέση της απέναντι σε αυτά τα στελέχη. Νομίζω κρατά μια θέση πατώντας σε δύο βάρκες, θέση που δημιουργεί προβλήματα στο μάχιμο κόσμο της Αριστεράς. Νομίζω πως τέτοιες αντιλήψεις πρέπει να γίνουν παρελθόν, αν θέλουμε να παλέψουμε να ανατραπούν οι συσχετισμοί και στο λαϊκό και στο εργατικό κίνημα».

Ακούστε αναλυτικά στο οπτικοποιημένο απόσπασμα της εκπομπής «Στη δουλειά & στον αγώνα» τι είπε ο γραμματέας του ΜΕΤΑ, Γιώργος Χαρίσης. Η εκπομπή μεταδόθηκε στις 13-01-18.

«Προληπτικό χτύπημα» κατά της απεργίας και των συνδικάτων

Του Παναγιώτη Σωτήρη
Πηγή: ektosgrammis.gr

Οι αλλαγές στους όρους με τους οποίους θα προκηρύσσουν απεργία τα πρωτοβάθμια σωματεία είναι μία από τις σημαντικότερες τομές που φέρνει το νέο πολυνομοσχέδιο για την τρίτη αξιολόγηση. Για την ακρίβεια, είναι η μεγαλύτερη ανατροπή στο δίκαιο περί της απεργίας τις τελευταίες δεκαετίες.

Όπως είναι γνωστό το άρθρο 211 του νομοσχεδίου για την τρίτη αξιολόγηση αναφέρει τα εξής:

«Μετά το τρίτο εδάφιο της παρ. 2 του άρθρου 8 του ν. 1264/1982 (Α’ 79) προστίθεται εδάφιο ως εξής: “Ειδικά για τη συζήτηση και λήψη απόφασης κήρυξης απεργίας απαιτείται η παρουσία τουλάχιστον του ενός δευτέρου (1/2) των οικονομικά τακτοποιημένων μελών”».

Η κυβέρνηση λέει ότι ουσιαστικά η αλλαγή αφορά μόνο την απαρτία που από το ένα τρίτο (1/3) πάει στο ένα δεύτερο (1/2). Βέβαια, και αυτό το 1/3 δεν ισχύει μια που στην πραγματικότητα το ισχύον καθεστώς για τα πρωτοβάθμια σωματεία ουσιαστικά όριζε το 1/5. Η ισχύουσα διατύπωση για την απαρτία είναι η ακόλουθη:

«Με την επιφύλαξη των άρθρων 99 και 100 του Α.Κ. όπως και κάθε άλλης διάταξης µε την οποία προβλέπεται ειδική απαρτία και εφόσον το καταστατικό δεν ορίζει διαφορετικά, για να γίνει συζήτηση και για να ληφθεί απόφαση, κατά τις Συνελεύσεις, απαιτείται η παρουσία τουλάχιστο του ενός τρίτου (1/3) των οικονοµικά τακτοποιηµένων µελών. Αν δεν υπάρχει απαρτία κατά την πρώτη συζήτηση συγκαλείται νέα συνέλευση µέσα σε δύο (2) µέχρι δεκαπέντε (15) µέρες, κατά την οποία απαιτείται η παρουσία τουλάχιστο του ενός τετάρτου (1/4) των οικονοµικά τακτοποιηµένων µελών. Εάν δεν υπάρξει απαρτία κατά τη δεύτερη συνέλευση συγκαλείται µέσα σε δύο (2) µέχρι δεκαπέντε µέρες Τρίτη κατά την οποία είναι αρκετή η παρουσία του ενός πέµπτου (1/5) των οικονοµικά τακτοποιηµένων µελών».

Βλέπουμε ότι το ισχύον καθεστώς δεν όριζε το 1/3 όπως λέει η κυβέρνηση, αλλά το 1/5, έναν αριθμό που και η εμπειρία όποιας/ου έχει περάσει έστω και από συνέλευση δείχνει ότι είναι ταυτόχρονα αντιπροσωπευτικός και τεχνικά εφικτός. Αντίθετα, τώρα η κυβέρνηση φέρνει αυξημένη πλειοψηφία για τις αποφάσεις για απεργία, καθώς ορίζεται ως απόλυτο όριο η παρουσία του 1/2 των ταμειακώς τακτοποιημένων μελών.

Η κυβέρνηση υποστηρίζει ότι έχει εξασφαλίσει ότι η ρύθμιση δεν αφορά τα πανελλαδικά σωματεία ή τα σωματεία που εκπροσωπούν εργαζομένους επιχείρησης ή κλάδου σε ευρύτερη περιφέρεια. Για την ακρίβεια αυτό δεν το εξασφάλισε η κυβέρνηση αλλά υπήρχε ως διατύπωση από ήδη στο άρθρο 20, παρ. 1 του ν. 1264/1982: «Η απεργία στις πρωτοβάθµιες συνδικαλιστικές οργανώσεις ευρύτερης περιφέρειας ή πανελλαδικής έκτασης κηρύσσεται µε απόφαση του διοικητικού συµβουλίου, εκτός αν το καταστατικό ορίζει διαφορετικά.»

Εδώ πρέπει να ξεκαθαρίσουμε κάτι, επειδή από κυβερνητική πλευρά έχουν γραφτεί διάφορα. Η έννοια της ευρύτερης περιφέρειας του 1982 αναφερόταν σε σωματεία που κάλυπταν σημαντικό μέρος της χώρας π.χ. σωματεία που είχαν αναφορά στη «Βόρεια Ελλάδα» ή «Αττική και νήσοι». Δεν αναφερόταν στην Αττική και γενικά στα όρια ενός νομού ή μιας περιφέρειας.

Από κυβερνητική πλευρά η ρύθμιση αυτή έχει γίνει προσπάθεια να ωραιοποιηθεί μέσα από αναφορές στην ανάγκη να καταπολεμηθεί η γραφειοκρατία, να συμμετέχουν οι εργαζόμενοι, να ανασυγκροτηθεί το εργατικό κίνημα. Πρόκειται για μια ιδιότυπη ιησουίτικη καζουιστική που αντιστρέφει την πραγματικότητα.

Εδώ πρέπει να ξεκαθαρίσουμε ορισμένα πράγματα ως προς το ποια σωματεία αφορά πραγματικά η ρύθμιση. Λέμε λοιπόν ότι η ρύθμιση αυτή δεν φτιάχτηκε για ένα επιχειρησιακό σωματείο σε μια επιχείρηση με 200 εργαζομένους όπου ψηφίζουν (και άρα καταβάλουν εισφορές και άρα είναι ταμειακώς τακτοποιημένοι) 100 εργαζόμενοι το οποίο μπορεί να έχει απαρτία με 51 εργαζομένους και απόφαση με 26. Ο λόγος είναι ότι ένα τέτοιο σωματείο ούτως ή άλλως είχε πάντα άλλα προβλήματα να αντιμετωπίσει σημαντικότερα από το θέμα της απαρτίας: την εργοδοτική τρομοκρατία και το γεγονός ότι θα κινδύνευαν να βρεθούν απολυμένοι, ούτως ή άλλως, οι συμμετέχοντες. Ένα τέτοιο σωματείο από μόνο του θα επεδίωκε πολύ μεγάλη συμμετοχή στη συνέλευση, δέσμευση ότι θα υπάρξει πλειοψηφική συμμετοχή, θα ζητούσε στήριξη από το υπόλοιπο εργατικό κίνημα. Ούτε φτιάχτηκε η ρύθμιση αυτή για ένα κλαδικό σωματείο των 200 ψηφισάντων σε έναν κλάδο 5000, όπου θα αρκούσε απαρτία 101 μελών και ψήφοι υπέρ 51. Και εδώ, εάν το σωματείο δεν θα ήθελε να είναι σφραγίδα ή απλώς «πολιτική πρωτοβουλία» (ή ακόμη χειρότερα μηχανισμός διαμόρφωσης συσχετισμών σε δευτεροβάθμιο και τριτοβάθμιο επίπεδο), η έγνοια θα ήταν για ακόμη μεγαλύτερη συμμετοχή. Ή για να το πω διαφορετικά: τέτοια σωματεία χωρίς σκληρή δουλειά και συστηματική απεύθυνση απλώς με τα ενεργά τους μέλη δεν μπορούν να κάνουν απεργία με επιπτώσεις: δεν κατορθώνουν να κλείσουν ρολά ή να κατεβάσουν διακόπτες. Για να το κάνουν σημαίνει όντως πολύ μαζική συνέλευση και συσπείρωση.

Αυτό δεν αναιρεί το γεγονός ότι η ρύθμιση αυτή βάζει εμπόδια και σε αυτά τα σωματεία. Για παράδειγμα κλαδικά σωματεία του ιδιωτικού τομέα με αναφορά στην Αττική, που προσπαθούν να κάνουν μια μαζική δουλειά και να ανασυνθέσουν συνδικαλιστικές πρακτικές, και που ορισμένες περιπτώσεις έχουν αρκετές εκατοντάδες ή και παραπάνω ενεργά μέλη και αυτά δυσκολεύονται να κηρύξουν απεργία ή υποχρεώνονται να ζητήσουν κάλυψη από τις ομοσπονδίες (να προκηρύξουν απεργία για λογαριασμό τους), παρότι σε ορισμένες περιπτώσεις τέτοια σωματεία φτιάχτηκαν ακριβώς για να ξεπεράσουν τις αγκυλώσεις των ομοσπονδιών και των εργατικών κέντρων.

Πολύ χειρότερα, όμως, θα γίνουν τα πράγματα σε μεγάλα πρωτοβάθμια σωματεία και του Δημοσίου και των ΔΕΚΟ όπου όχι μόνο υπάρχει μαζική συμμετοχή στις εκλογές αλλά σε αρκετές περιπτώσεις οι εισφορές στα συνδικάτα εισπράττονται από όλους τους εργαζομένους κάθε αντίστοιχου κλάδου ή επιχείρησης, μέσω της μισθοδοσίας. Σε αυτά τα σωματεία «ταμειακώς τακτοποιημένοι» μπορεί να είναι το σύνολο των εργαζομένων, αφού τους παρακρατείται εισφορά υπέρ του σωματείου. Σε αυτά τα σωματεία είναι πρακτικά αδύνατο να πραγματοποιηθεί συνέλευση με το 50%+1 των εργαζομένων για τη λήψη απόφασης.

Ακόμη και εάν πάμε με τον αριθμό των ψηφισάντων στις τελευταίες αρχαιρεσίες πάλι πάμε σε τεράστιους αριθμούς που καθιστούν ανέφικτη την αυτοτελή κήρυξη απεργιών. Για παράδειγμα η ΕΙΝΑΠ είχε 3870 ψηφίσαντες στις τελευταίες αρχαιρεσίες της που σημαίνει ότι η απαρτία για απόφαση από συνέλευση είναι 1936!

Δηλαδή, έχουμε να κάνουμε με μια ρύθμιση η οποία στην πραγματικότητα πλήττει κυρίως τα μεγάλα πρωτοβάθμια σωματεία των ΔΕΚΟ και του Δημοσίου, που έχουν δείξει ικανότητα να κινητοποιούνται και να δημιουργούν προβλήματα σε κυβερνήσεις και «επενδυτές». Ούτε είναι τυχαίο ότι η κυβέρνηση στο ίδιο νομοσχέδιο φέρνει και το «αυτόματο» πέρασμα στο Υπερταμείο όλων των ΔΕΚΟ ουσιαστικά ανοίγοντας το δρόμο για την πλήρη ιδιωτικοποίησή τους. Θα έλεγε κανένας ότι επειδή η κυβέρνηση γνωρίζει ότι σύντομα θα υπάρξουν αντιδράσεις από σωματεία που όταν απεργούν κάνουν αισθητή την παρουσία τους (π.χ. αυτά των συγκοινωνιών) σπεύδει να τους απαγορεύσει ουσιαστικά το δικαίωμα στην απεργία.

Ναι, αλλά δεν πρέπει η απόφαση για κινητοποίηση να γίνεται από τις/τους ίδιες/ους τις/τους εργαζόμενες/ους; Σωστό, αλλά αυτό αφορά τη δημοκρατία στα συνδικάτα, αφορά την προσπάθεια να οργανώνονται συνελεύσεις και να είναι όσο πιο μαζικές, αφορά πρακτικές που να εξασφαλίζουν ότι οι διοικήσεις των σωματείων είναι υπόλογες απέναντι στα μέλη και δεν αποφασίζουν ερήμην των μελών. Αυτό δεν έχει σχέση με τη θέσπιση ορίων απαρτίας που απλώς καθιστούν απαγορευτική την κήρυξη απεργίας από πρωτοβάθμια σωματεία.

Και βέβαια όλες κι όλοι αντιλαμβανόμαστε ότι τέτοιες ρυθμίσεις είναι μόνο η αρχή. Η προσπάθεια να περιοριστεί το δικαίωμα στην απεργία, κύρια μέσα από ρυθμίσεις που επιβάλλουν μεγάλες πλειοψηφίες και κάθε λογής υποχρεωτικής διαβουλεύσεις πριν από την κήρυξη, υπήρξε βασική πλευρά των αστικών πολιτικών και διεκδίκηση των εργοδοτικών ενώσεων, σε παγκόσμια κλίμακα, εδώ και δεκαετίες. Εάν περάσει αυτή τη ρύθμιση, ανοίγει ο δρόμος για ακόμη μεγαλύτερες ανατροπές και συνολική αποδόμηση του εργατικού δικαίου. Ανοίγει ο δρόμος για αποφάσεις για επέκταση αυτή της ρύθμισης και στα πανελλαδικά ή «ευρύτερης περιφέρειας» σωματεία (που σημαίνει μεγάλο μέρος των ενεργών σήμερα σωματείων των τραπεζών, των Υπουργείων, ορισμένων ΔΕΚΟ), για ρυθμίσεις καθολικής ψηφοφορίας όλων των εργαζομένων, για επέκταση τέτοιων πρακτικών και στις ομοσπονδίες και συνολικά για ένα τοπίο όπου θα είναι πολύ πιο δύσκολο να απεργήσει οποιοσδήποτε κλάδος.

Ένας λόγος παραπάνω για να κατέβουμε στο δρόμο αυτές τις μέρες. Γιατί όντως για κάποια δικαιώματα χύθηκε πολύ αίμα, κυριολεκτικά, για να τα αφήσουμε να καταργηθούν.