Κατηγορία: Υγεία

Να χτυπηθεί το… «παρακράτος» που κρύβει τα σεντόνια από τους ασθενείς στα νοσοκομεία!

Δεν χρειάζεται και μεγάλη έρευνα για να αντιληφθεί κανείς
τι συμβαίνει με τις ελλείψεις στα νοσοκομεία.
Αρκεί να έχει νοσηλευθεί ένας δικός του άνθρωπος.

Του Γεράσιμου Χολέβα
Πηγή: imerodromos.gr

Ο αναπληρωτής υπουργός Υγείας, ο κύριος Παύλος Πολάκης, έκανε μια καταγγελία μέσα από τη σελίδα του στο facebook. Mε λίγα λόγια περιέγραψε ότι στο Σισμανόγλειο υπάρχουν σεντόνια στο νοσοκομείο, αλλά ορισμένοι δεν τα δίνουν στους ασθενείς για να χτυπηθεί η κυβέρνηση. Μάλιστα, έγραψε για «παρακράτος με χιλιάδες πλοκάμια».

Δημοσιεύουμε ολόκληρη την ανάρτηση του αναπληρωτή υπουργού Υγείας με όσα καταγγέλλει με μια πρώτη σημείωση: Συζητάμε το 2017 για το εάν υπάρχουν σεντόνια στα νοσοκομεία.

Τα πολλά λόγια είναι φτώχεια, ειδικά όταν πρόκειται για την υγεία και την περίθαλψη ενός λαού που τον έχουν ρημάξει,  οπότε θα είμαστε συγκεκριμένοι.

Πρώτα, ένα απλό ερώτημα πρώτα:

Τώρα ανακάλυψε ο κύριος Πολάκης πως δεν υπάρχουν (ή δεν δίνουν σύμφωνα με τον ίδιο) σεντόνια στα νοσοκομεία;

Δεν χρειάζεται και μεγάλη έρευνα για να αντιληφθεί κανείς τι συμβαίνει με τις ελλείψεις στα νοσοκομεία. Αρκεί να έχει νοσηλευθεί ένας δικός του άνθρωπος. Όσο για τα σεντόνια (το ξαναγράφουμε: συζητάμε για τα σεντόνια στα νοσοκομεία το 2017!) φτάνει μόνο να ρωτήσει κι άλλους συνεργάτες του, που έχουν πάει σε νοσοκομεία να δούνε ασθενείς.

Εμείς, πάντως, μπορούμε να καταγράψουμε ένα πρόσφατο περιστατικό από άλλο νοσοκομείο. Δεν γνωρίζουμε εάν κι εκεί κρύβουν τα σεντόνια, για να χτυπηθεί η κυβέρνηση.

Συγκεκριμένα, στο νοσοκομείο «Ερυθρός Σταυρός», στην Αθήνα, ασθενής μετά τα επείγοντα μεταφέρθηκε σε θάλαμο. Εκεί – στην αρχή – βρήκε σεντόνια, αλλά δεν βρήκε μαξιλαροθήκη, κάτι που καλύφθηκε με πρόχειρο τρόπο από τους συγγενείς. Τα σεντόνια, μέχρι να γίνει η επέμβαση (τέσσερις μέρες μετά) δεν είχαν αλλάξει.

Μετά την επέμβαση μεταφέρθηκε σε άλλο θάλαμο όπου βρήκε σεντόνια. Δυστυχώς, στη συνέχεια, ήταν απαραίτητο να αλλάξουν. Οι οικείοι απευθύνθηκαν αρμοδίως, όπου η απάντηση ήταν πως θα γίνει προσπάθεια να βρεθούν. Μετά από ένταση, διότι το θέμα ήταν επείγον για τον ασθενή (τι καθόμαστε και περιγράφουμε για να περιγράψουμε τα αυταπόδεικτα), βρέθηκαν σεντόνια. Το νοσηλευτικό προσωπικό απευθύνθηκε στους οικείους, λέγοντας: Νομίζετε ότι έχουμε σεντόνια και σας τα κρύβουμε;…

Για το συγκεκριμένο περιστατικό να σημειωθεί πως τα σεντόνια στα κρεβάτια έπαιζαν και ρόλο μαξιλαροθήκης…Το σεντόνι κάλυπτε από πάνω το μαξιλάρι μαζί με το στρώμα του κρεβατιού…  Όσο για πετσέτες (ως γιατρός καταλαβαίνει πως τις χρειάζεται ένας ασθενής στο νοσοκομείο) δεν υπήρχαν.

Για να τελειώνουμε με το πρόβλημα με τα σεντόνια (το 2017 επαναλαμβάνουμε ξανά και ξανά!):

Ο κύριος Πολάκης, ως αναπληρωτής υπουργός Υγείας, ας βρει άκρη με τους υπονομευτές της κυβέρνησης που κρύβουν τα σεντόνια. Ας το λύσει. Είναι προκλητικό (και φαιδρό) ένας αναπληρωτής υπουργός Υγείας να κάνει facebookικές καταγγελίες και ΑΠΛΑ να μην λύνει το θέμα.

Δεν έχουμε λόγο να αμφισβητήσουμε την καταγγελία του για «παρακράτος με χιλιάδες πλοκάμια» που κρύβει σεντόνια στα νοσοκομείο. Ακόμα κι έτσι να είναι ΑΠΛΑ ας το λύσει! Εκτός αν θεωρεί πως είναι λύση για τον κάθε ασθενή, που αναγκάζεται να φέρνει σεντόνια από το σπίτι του, να διαβάζει την καταγγελία του και να νιώθει καλύτερα!

Θα …αποκαλύψουμε και κάτι άλλο στον κύριο Πολάκη, αλλά και τους προκατόχους του στο υπουργείο, τον Αδ. Γεωργιάδη, τον Μ. Βορίδη και όλους τους υπόλοιπους που έφεραν – ως εκπρόσωποι των κυβερνήσεων τους – την δημόσια Υγεία μέχρι εδώ.

Στο νοσοκομείο «Σωτηρία» σε θαλάμους με πέντε κι έξι κρεβάτια δεν υπάρχει ούτε ένα παραβάν μεταξύ των ασθενών, με ό,τι αυτό σημαίνει για τις βαριές περιπτώσεις και τους ασθενείς που βρίσκονται στα υπόλοιπα κρεβάτια. Δεν ξέρουμε αν θεωρεί ο κ. Πολάκης πως τα παραβάν είναι πολυτέλεια (;), αλλά αν κι εκεί είναι θέμα του «παρακράτους με τα χιλιάδες πλοκάμια» ας το λύσει κι αυτό με τις απαραίτητες διαδικασίες.

Κι ας πούμε, λοιπόν, πως για τα σεντόνια φταίει το «παρακράτος με χιλιάδες πλοκάμια»… Υπάρχουν και πολλά άλλα στην Υγεία για τα οποία ευθύνεται το επίσημο κράτος (για το «παρακράτος» δεν ξέρουμε) της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΡΙΖΑ, τα τελευταία χρόνια. Ας δούμε ορισμένα στοιχεία που περιγράφουν την κατάσταση.

Σύμφωνα με πανελλαδική έρευνα HELLAS HEALTH VII (η οποία έγινε τον Μάιο του 2017 σε αντιπροσωπευτικό δείγμα του ενήλικου ελληνικού πληθυσμού, σε συνεργασία με την Metron Analysis και το Κέντρο Μελετών Υπηρεσιών Υγείας της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών):

  • κατά μέσον όρο, κάθε πολίτης δίνει από τον δικό του προϋπολογισμό στη διάρκεια του έτους 300 ευρώ για ιατρικές επισκέψεις, οδοντιατρική φροντίδα και διαγνωστικές εξετάσεις.
  • για καθαρά οικονομικούς λόγους, τουλάχιστον ένας στους δέκα Έλληνες στερείται την αναγκαία ιατρική φροντίδα.
  • οκτώ στους δέκα πολίτες δίνουν από την τσέπη τους 50 ευρώ μηνιαίως για φάρμακα.
  • δαπανώνται ετησίως τουλάχιστον 170 ευρώ σε γιατρούς, 50 ευρώ σε διαγνωστικές εξετάσεις και 75 ευρώ σε οδοντιάτρους.

Κι ενώ συμβαίνουν όλα αυτά ο προϋπολογισμός που κατατέθηκε στη Βουλή προβλέπει περικοπές και προβλέπονται ακόμα πιο δραματικές καταστάσεις.

Χαρακτηριστικά είναι όσα δήλωσε πρόσφατα  ο αντιπρόεδρος της Ένωσης Ιατρών Νοσοκομείων Αθηνών Πειραιώς (ΕΙΝΑΠ) και πρόεδρος του σωματείου εργαζομένων του «Ευαγγελισμού», Ηλίας Σιώρας (εδώ):

Η κρατική επιχορήγηση του ΕΟΠΥΥ για το 2018 μειώνεται σε 100 εκατομμύρια ευρώ έναντι 314 εκατομμυρίων το 2017 (και 502 εκατομμύρια ευρώ το 2016). Πρόκειται για μείωση κατά 68,15%, τη στιγμή που η κυβέρνηση βαυκαλίζεται ότι οργανώνει την πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας, εξαγγέλλοντας πιλοτικά τις Τοπικές Μονάδες Υγείας (ΤΟΜΥ).Ο ΕΟΠΥΥ, μάλιστα, έχει χρέη προς τρίτους (παρόχους και ασφαλισμένους) 910 εκατομμυρίων ευρώ (Σεπτέμβριος 2017). Δηλαδή, η κρατική επιχορήγηση είναι μόλις το ένα ένατο των χρεών του.

Η επιχορήγηση για τα δημόσια νοσοκομεία είναι 930 εκατομμύρια ευρώ, έναντι 1.303 εκατομμυρίων το 2017 (και 1.321 εκατομμυρίων ευρώ το 2016). Πρόκειται για μείωση 373 εκατομμυρίων ευρώ ή 28,62%.

Επίσης, το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων Υγείας για το 2018 θα είναι 35 εκατομμύρια ευρώ (εκ των οποίων τα 20 εκατομμύρια είναι εθνικοί πόροι) έναντι 64 εκατομμυρίων για το 2017 (εκ των οποίων μόνο 4 εκατομμύρια ήταν εθνικοί πόροι). Πρόκειται για μείωση 45,31%.

Οι εφημερίες είναι αυξημένες κατά 11 εκατομμύρια ευρώ (343 εκατομμύρια, έναντι 332 το 2017).

Πάμε να δούμε και ορισμένα στοιχεία που καταγράφει σε πρόσφατη έκθεση 20 σελίδων η (αγαπημένη των «αριστερών» και δεξιών κυβερνώντων) Κομισιόν (ολόκληρη η έκθεση εδώ) για τα μνημονιακά χρόνια στην Υγεία. Στην έκθεση σημειώνεται πως «τα δεδομένα και οι πληροφορίες που περιέχουν τα προφίλ χώρας βασίζονται κυρίως σε εθνικά επίσημα στατιστικά στοιχεία που παρασχέθηκαν στην Eurostat και στον ΟΟΣΑ, τα οποία επικυρώθηκαν τον Ιούνιο του 2017, ώστε να διασφαλιστεί το υψηλότερο δυνατό επίπεδο συγκρισιμότητας των δεδομένων».

  • Η κατά κεφαλή δαπάνη μειώθηκε από 2.287 ευρώ το 2009 σε 1.650 ευρώ το 2015, μείωση ύψους 28%. Οι δημόσιες δαπάνες αντιστοιχούν στο 5% του ΑΕΠ σε σχέση με το 7,2% που είναι ο μέσος όρος στην Ε.Ε.  Αντιπροσωπεύουν μόνο το 59% των συνολικών δαπανών για την υγεία.
  • Η μη ικανοποιούμενη ανάγκη για ιατρική περίθαλψη λόγω κόστους, απόστασης ή χρόνου αναμονής τριπλασιάστηκε κατά την τελευταία δεκαετία και είναι πλέον η δεύτερη υψηλότερη στην Ε.Ε. (12,3% έναντι 3,3% του μέσου όρου της Ε.Ε.).
  • Επίσης, το ποσοστό του πληθυσμού που αναφέρει μη ικανοποιούμενες ανάγκες υγειονομικής περίθαλψης λόγω υψηλού κόστους υπερδιπλασιάστηκε μεταξύ 2010 και 2015 (από 4,2% σε 10,9%).
  • Στα φτωχότερα στρώματα έφτασε στο 17,4%.
  • Η Ελλάδα εμφανίζει από τα υψηλότερα επίπεδα ιδιωτικών δαπανών για την υγεία στην Ε.Ε. Επίσης, όπως σημειώνεται,στην πραγματικότητα το υψηλότερο μερίδιο των δαπανών των νοικοκυριών για την υγεία συνιστούν οι άμεσες πληρωμές των ασθενών και όχι η συμμετοχή των ασφαλισμένων στο κόστος των παρεχόμενων υπηρεσιών.

Τα στοιχεία είναι γνωστά. Τα γνωρίζουν και στο υπουργείο Υγείας και γνωρίζουν και ακόμα περισσότερα. Δυστυχώς, ειδικά στο θέμα της υγείας, τα στοιχεία «πολλαπλασιάζονται» σε ταλαιπωρία και απάνθρωπες συνθήκες από την ίδια την εμπειρία.

Είμαστε βέβαιοι, άλλωστε, πως ο ασθενής και οι οικείοι του, όταν πρέπει να ψάξουν να βρούνε σεντόνια (σεντόνια, όχι κάποιο ειδικό ιατρικό μηχάνημα!) ξέρουν καλά τι τραβάνε. Δεν χρειάζονται κανέναν Πολάκη και κανένα στοιχείο για τους το επιβεβαιώσει. Έχουν να ασχοληθούν με το πρόβλημα υγείας τους και σε πολλές περιπτώσεις με την ίδια τους τη ζωή.

Οι ήρωες των δημόσιων νοσοκομείων (γιατροί, νοσηλευτές και το υπόλοιπο προσωπικό) όσο και να προσπαθούν δεν γίνεται να καλύψουν τα κενά και την απαράδεκτη κατάσταση στο σύστημα Υγείας. Εξαντλούνται και δίνουν καθημερινή μάχη παρά την εξάντληση. Δεν ξέρουμε πόσοι απ’ αυτούς έχουν κουράγια να κρύβουν σεντόνια για να χτυπήσουν την κυβέρνηση. Αν, όμως, υπάρχουν τέτοιοι (από το ιατρικό ή το διοικητικό προσωπικό) ας τους ανακαλύψει ο κύριος Πολάκης, για να μπορέσουν τουλάχιστον οι ασθενείς να έχουν σεντόνια και μαξιλαροθήκες! Το 2017! 

Ιδιωτικά απογευματινά ιατρεία: Aντί να τα κλείσουν, τα… ελέγχουν!

Πηγή: ygeionomikoi.gr

Σύμφωνα με δημοσιεύματα στον έντυπο και ηλεκτρονικό τύπο, ο αν. υπουργός Υγείας κ. Πολάκης απέστειλε εγκύκλιο στις διοικήσεις των Υγειονομικών Περιφερειών, με την οποία τους ζητά να θέσουν υπό στενή παρακολούθηση τη λειτουργία των ιδιωτικών απογευματινών ιατρείων στα δημόσια νοσοκομεία.

Μιλάμε βεβαίως για τα ιατρεία που οι πολίτες πληρώνουν ακριβά από την τσέπη τους, σε μια χώρα που η κυβέρνηση μιλά για δωρεάν υγεία. Από τη λειτουργία αυτών των ιατρείων, κάποιοι όχι μόνο συντηρούν την πελατεία τους, αλλά και τσεπώνουν μεγάλα ποσά από πολίτες που έχουν ανάγκη υπηρεσιών υγείας και δεν μπορούν να περιμένουν για πρωινό (δωρεάν) ραντεβού.

Σύμφωνα με τα ίδια δημοσιεύματα, η εγκύκλιος εκδόθηκε «σε συνέχεια πορισμάτων του Σώματος Επιθεωρητών Υπηρεσιών Υγείας Πρόνοιας (ΣΕΥΥΠ) με τα αποτελέσματα ελέγχων σε νοσοκομεία του ΕΣΥ, τα οποία μεταξύ άλλων κατέδειξαν ετεροβαρή κατανομή εξετάσεων και ιατρικών πράξεων σε συγκεκριμένες ειδικότητες που γίνονταν κατά την απογευματινή λειτουργία των νοσοκομείων σε σχέση με την τακτική πρωινή λειτουργία».

Θα έλεγε κάποιος ότι η κυβέρνηση ανακάλυψε την Αμερική με τριετή καθυστέρηση. Πρόσφατα, άλλωστε, είχαμε αποκαλύψει το πρόβλημα που θα αντιμετώπιζε ο οποιοσδήποτε πολίτης να κλείσει ένα ραντεβού για οφθαλμίατρο σε τακτικό ιατρείο, ενώ στα απογευματινά υπήρχαν διαθέσιμες ημερομηνίες ακόμα και την επομένη!

Όμως αυτή η πολιτική ηγεσία, που πριν το 2015 ζητούσε την κατάργηση των επί πληρωμή απογευματινών, πρέπει να απαντήσει: Γιατί σήμερα δεν το πραγματοποιεί και απλώς δίνει εντολές ελέγχων για τα μάτια του κόσμου; Αλλά τι να περιμένει κανείς από ανθρώπους που έχουν εκπαιδευτεί τόσο καλά στην κωλοτούμπα…

Eπιδείνωση των δεικτών ευεξίας στην Ελλάδα μετά το 2010

Αναδημοσίευση από ygeionomikoi.gr

Αναδημοσιεύουμε σήμερα, άνευ λοιπών σχολίων, δύο ενδιαφέροντα άρθρα από την εφ. Ναυτεμπορική. Το πρώτο αφορά έρευνα της Ιατρικής Σχολής Αθήνας, σχετικά με την ποιότητα ζωής και την πρόσβαση σε υπηρεσίες υγείας στην Ελλάδα. Το δεύτερο παρουσιάζει τα πορίσματα έρευνας που διεξήχθη στις ΗΠΑ για το συσχετισμό χαμηλού εισοδήματος-κατάθλιψης.

Ακολουθούν στη συνέχεια τα δύο κείμενα. Υπενθυμίζουμε ότι αυτή την εβδομάδα θα συνεχιστεί και η δική μας παρουσίαση της έκθεσης Health at a Glance του ΟΟΣΑ.

Επιδείνωση παρουσιάζει στην Ελλάδα η ποιότητα ζωής που σχετίζεται την Υγεία

της Ανθής Αγγελοπούλου

Την Πανελλαδική έρευνα HELLAS HEALTH VII, η οποία έγινε τον Μάιο του 2017 σε αντιπροσωπευτικό δείγμα του ενήλικου ελληνικού πληθυσμού, σε συνεργασία με την Metron Analysis και το Κέντρο Μελετών Υπηρεσιών Υγείας της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών παρουσίασαν ο καθηγητής Κοινωνικής και Προληπτικής Ιατρικής Γιάννης Τούντας, η αναπληρώτρια καθηγήτρια Υγιεινής και Επιδημιολογίας Βίκυ Μπενέτου, η επίκουρη καθηγήτρια Επιδημιολογίας και Προληπτικής Ιατρικής Μαρία Καντζανού και ο αναπληρωτής διευθυντής του Ινστιτούτου Δημόσιας Υγείας και επιστημονικός συνεργάτης του Κέντρου Μελετών Υπηρεσιών Υγείας Κωνσταντίνος Βαρδαβάς.

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της μελέτης, η ποιότητα ζωής που σχετίζεται με την Υγεία και που εκφράζει τη «σωματική, ψυχική και κοινωνική ευεξία» του ορισμού της υγείας του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, παρουσιάζει στατιστικά σημαντική επιδείνωση στη χώρα μας μετά το έτος 2010.

Σύμφωνα με τα ευρήματα της έρευνας, το 53% των συμμετεχόντων δεν τρέφονται υγιεινά, καθώς όπως δήλωσαν καταναλώνουν 1,6 μερίδες φρούτων και λαχανικών ημερησίως. Το 28% απάντησε ότι λαμβάνει δύο μερίδες, όταν η συνιστώμενη κατανάλωση είναι 5 μερίδες. Η χαμηλή αυτή κατανάλωση δεν έχει τροποποιηθεί στη διάρκεια της τελευταίας δεκαετίας. Πάντως, το ποσοστό των καθημερινών καπνιστών (29%) παρουσιάζει σημαντική μείωση από το 2006 (40%), με τη μεγαλύτερη μείωση να παρατηρείται μετά το 2011 (36%).

Σε ό,τι αφορά τις θεραπευτικές αγωγές τους, το 28% των συμμετεχόντων, τόνισε ότι η πληρωμή των φαρμάκων τους τελευταίους 12 μήνες αποτέλεσε γι’ αυτούς σημαντικό πρόβλημα και ένα 21% δήλωσε ότι αντιμετώπισε κάποιο πρόβλημα σε μικρότερο βαθμό όμως. To 30% των ατόμων που επισκέφθηκαν ένα φαρμακείο στο διάστημα αυτό, αφορούσε την προμήθεια συνταγογραφούμενων φαρμάκων χωρίς συνταγή γιατρού, εκ των οποίων το 35% ήταν για αγορά αντιβιοτικών.

Οι ειδικοί έθεσαν στο ερωτηματολόγιό τους και την ερώτηση αν το κοινό γνωρίζει τα γενόσημα φάρμακα και όπως διαφάνηκε ένα 36% γνωρίζει πολύ ή αρκετά τα γενόσημα φάρμακα, ωστόσο, μόνο το 23% τα εμπιστεύεται πολύ ή αρκετά. Επιπροσθέτως, αναφορικά με τα γενόσημα, το 38% δεν γνωρίζει ότι κοστίζουν τα 2/3 της τιμής των πρωτοτύπων, ενώ το 42% προτιμά τα γενόσημα μόνο εάν το ποσό που εξοικονομεί είναι μεγάλο, το 27% προτιμά το πρωτότυπο φάρμακο ανεξαρτήτως τιμής και μόνο το 19% προτιμά πάντα το γενόσημο.

Επίσης, σύμφωνα με τα ευρήματα της έρευνας, το 42% πληρώνει από την τσέπη του 10-50 ευρώ κάθε μήνα για να πάρει τα φάρμακα του που είναι συνταγογραφούμενα. Ένα ποσοστό 35% δίνει λιγότερο από 10 ευρώ, ένα ποσοστό 8% πληρώνει όμως από 50-100ευρώ, ένα 3% πληρώνει πάνω από 100-200 ευρώ και, το 1% πληρώνει από 200-500 ευρώ. Επίσης, όπως παρατηρήθηκε, μόνο το 10% δεν χρειάστηκε να πληρώσει από την τσέπη του. Το 45% των συμμετεχόντων εκδήλωσε την ανησυχία του αναφορικά με την κάλυψη του κόστους συνταγογραφούμενων φαρμάκων, ενώ το 24% δήλωσε ότι ανησυχεί λίγο και μόνο το 28% δεν ανησυχεί καθόλου.

Σε ό,τι αφορά τις υπηρεσίες Υγείας το 62% από τους 916 ερωτώμενους που είχαν ανάγκη ιατρικής φροντίδας το τελευταίο 12μηνο, χρειάστηκε να πληρώσει από την τσέπη του. Το 21% των συμμετεχόντων ανέφερε ότι δεν έλαβε την ιατρική φροντίδα που είχε ανάγκη κυρίως λόγω του κόστους (53%), άλλης απασχόλησης (15%), αμέλεια (11%), αναμονή (11%). Το 37% δήλωσε ότι απευθύνεται σε συμβεβλημένο ιδιώτη γιατρό για ιατρική φροντίδα, το 23% σε μη συμβεβλημένο ιδιώτη γιατρό, το 19% στα εξωτερικά ιατρεία των νοσοκομείων, το 7% στα δημόσια Πολυϊατρεία και Κέντρα Υγείας του ΠΕΔΥ.

Σύμφωνα με τα ευρήματα της έρευνας, κατά μέσο όρο, ο κάθε Έλληνας πληρώνει από την τσέπη του στη διάρκεια του έτους 170 ευρώ για επισκέψεις σε ιατρούς, 75 ευρώ για επισκέψεις σε οδοντιάτρους και 50 ευρώ για εργαστηριακές και διαγνωστικές εξετάσεις.

Στο θέμα των εμβολιασμών, που αποτελεί και ένα από τα σοβαρά θέματα Δημόσιας Υγείας τα τελευταία έτη διαπιστώθηκε ότι ένα μεγάλο ποσοστό Ελλήνων στην ενήλικη ηλικία δεν έχει εμβολιαστεί ποτέ, ενώ παρατηρήθηκε και ότι ένα επίσης μεγάλο ποσοστό δεν εμβολιάζει τα παιδιά του λόγω πιθανών παρενεργειών. Συγκεκριμένα, στους ενήλικες το 27% του ελληνικού πληθυσμού δεν έχει εμβολιαστεί ποτέ στην ενήλικη ζωή του. Ενώ, το ετήσιο αντιγριπικό εμβόλιο το έχει κάνει το 30%, το 25% έχει κάνει της διφθερίτιδας, τετάνου, κοκκύτη, το 15% έχει κάνει του πνευμονιόκοκκου και το 14% ηπατίτιδας Β.

Το 6% ανέφερε δυσκολίες για να εμβολιασθεί, λόγω έλλειψης εμβολίων (30%), φόβου για κινδύνους (20%), δυσκολία συνταγογράφησης (12%), κόστος εμβολίου (9%). Επίσης, ένα ποσοστό 19% απάντησε ότι δεν γνωρίζει ότι πρέπει να εμβολιάζονται οι ενήλικες και ένα 10% θεωρεί ότι οι κίνδυνοι είναι μεγαλύτεροι από τα οφέλη. Επιπροσθέτως, ένα 23% δεν γνωρίζει εάν ανήκει σε ομάδα υψηλού κινδύνου για πνευμονικές λοιμώξεις και μόνο το 17% έχει εμβολιασθεί για πνευμονιόκοκκο. Τέλος, στους ενήλικες, το 76% απάντησε ότι δεν έχει ενημερωθεί για τα νοσήματα που σχετίζονται με τον ιό HPV και το 78% δεν γνωρίζει για την ύπαρξη εμβολίου για τον HPV, ενώ όπως διαφάνηκε μόνο το 7% έχει εμβολιασθεί γι αυτό.

Όσον αφορά τους παιδικούς εμβολιασμούς, οι περισσότεροι γονείς δήλωσαν ότι απευθύνονται σε ιδιώτη γιατρό για τον εμβολιασμό των παιδιών τους. Το 94% των γονέων απάντησε ότι έχει εμβολιάσει πλήρως τα παιδιά του, όμως πολλοί εξ αυτών δεν θυμούνταν ποια εμβόλια είχαν κάνει τα παιδιά. Το μεγαλύτερο ποσοστό των γονέων που δεν έχει εμβολιάσει τα παιδιά τους (58%) ανέφερε ως κύριο λόγο τη διαφωνία τους και τις τυχόν παρενέργειες.

Επίσης, το 64% των γονέων δήλωσε ότι έχει ενημερωθεί για τα οφέλη του εμβολιασμού, το 56% για την αναγκαιότητα του εμβολιασμού και το 41% για τους κινδύνους που απορρέουν από τον εμβολιασμό. Ένα 15% ανέφερε ότι αντιμετώπισε δυσκολίες στην προσπάθεια εμβολιασμού των παιδιών τους λόγω έλλειψης εμβολίων (64%), κόστους (34%), αδυναμία ραντεβού (10%). Ωστόσο, και εδώ παρατηρήθηκε ότι το 24% των γονέων έχει εμβολιάσει τα παιδιά του έναντι του ιού HPV.

ΗΠΑ: Οι οικονομικές δυσκολίες επιτείνουν τη ροπή προς κατάθλιψη

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι τα άτομα που είχαν εισόδημα κάτω από 25.000 δολάρια το χρόνο, είχαν δύο φορές μεγαλύτερο κίνδυνο να εμφανίσουν αυτοκτονικές συμπεριφορές ενώ, εμφάνιζαν υψηλά ποσοστά μη συμμόρφωσης και ανταπόκρισης στη θεραπεία κατά της κατάθλιψης από ότι τα άτομα με υψηλότερα εισοδήματα.

Προηγούμενη μελέτη που είχε διεξαχθεί στη Βιρτζίνια των Ηνωμένων Πολιτειών είχε διαπιστώσει ότι το προσδόκιμο ζωής, ειδικά των ανδρών, συσχετίζεται άμεσα με το εισόδημα τους. Ενώ, όπως επεσήμαναν οι ερευνητές σε μια ανάλογη μελέτη που είχε γίνει για τους New York Times, το εισόδημα είναι άρρηκτα δεμένο με το προσδόκιμο ζωής, καθώς σύμφωνα με στοιχεία του Κέντρου Ελέγχου Ασθενειών και Πρόληψης, κάποιες ασθένειες, όπως τα καρδιαγγειακά νοσήματα, είναι λιγότερο διαδεδομένες μεταξύ των ανθρώπων που έχουν υψηλότερα εισοδήματα.

Μια νεότερη τώρα μελέτη, η οποία έγινε από τους επιστήμονες στο Harvard, επιβεβαιώνει ότι τα εισοδήματα αποτελούν σημαντικό πρόβλημα και έχουν αντίκτυπο στην υγεία πολλών ανθρώπων. Στη μελέτη οι ερευνητές συμπεριέλαβαν περίπου 250 άτομα με μέσο όρο ηλικίας τα 59 έτη, οι οποίοι κινδύνευαν ή έπασχαν από κατάθλιψη και βρίσκονταν υπό φαρμακευτική αγωγή.

Η μελέτη έγινε προκειμένου να διαπιστωθεί κατά πόσο το εισόδημα συνέβαλε στην πρόκληση κατάθλιψης, αλλά και αν δυσκολεύει τον ασθενή να ανταποκριθεί στη θεραπεία του. Οι ερευνητές παρακολούθησαν τους συμμετέχοντες για να δουν αν είχαν συμπτώματα κατάθλιψης, καθώς και κατά πόσο ανταποκρίνονταν στη θεραπεία τους, είτε αυτή ήταν φαρμακευτική αγωγή είτε ψυχοθεραπεία, κάθε εβδομάδα. Στη συνέχεια αξιολόγησαν τόσο την ανταπόκριση στη θεραπεία συσχετίζοντας την κάθε ομάδα μεταξύ τους.

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι τα άτομα που είχαν εισόδημα κάτω από 25.000 δολάρια το χρόνο, είχαν δύο φορές μεγαλύτερο κίνδυνο να εμφανίσουν αυτοκτονικές συμπεριφορές, ενώ εμφάνιζαν υψηλά ποσοστά μη συμμόρφωσης και ανταπόκρισης στη θεραπεία κατά της κατάθλιψης απ’ ό,τι τα άτομα με υψηλότερα εισοδήματα.

Τα άτομα με εισόδημα από 25.000 – 50.000 δολάρια τον χρόνο είχαν περισσότερες πιθανότητες να ανταποκριθούν στη θεραπεία που λάμβαναν κατά της κατάθλιψης απ’ ό,τι τα άτομα με χαμηλότερα εισοδήματα. Και τα άτομα που είχαν εισόδημα πάνω από 50.000 δολάρια ετησίως είχαν λίγο περισσότερες πιθανότητες να ανταποκριθούν σωστά στη θεραπεία τους από ό,τι τα άτομα του μεσαίου εισοδήματος.

Σύμφωνα με το γενικό συμπέρασμα, τα άτομα με μεσαίο εισόδημα, όπως χαρακτηρίστηκε το εισόδημα από 25.000 – 50.000 δολάρια, και τα άτομα με υψηλό εισόδημα, δηλαδή άνω των 50.000 δολαρίων, είχαν καλύτερη ανταπόκριση από ό,τι τα άτομα με χαμηλό εισόδημα, δηλαδή κάτω από 25.000 δολάρια το χρόνο.

Επιπροσθέτως, οι επιστήμονες παρατήρησαν ότι η μόρφωση των ατόμων αυτών, ανεξαρτήτως εισοδήματος, δεν φαινόταν ικανή να τους προστατέψει από την κατάθλιψη και μόνο η οικονομική και κοινωνική τους επιτυχία ήταν αυτή που συνέβαλε στη θετική ανταπόκριση κατά της κατάθλιψης.

Συμπερασματικά λοιπόν, οι ερευνητές αποφάνθηκαν ότι τα άτομα που έχουν χαμηλά εισοδήματα κινδυνεύουν περισσότερο να πάθουν κατάθλιψη, ενώ συγχρόνως τα άτομα αυτά δεν ανταποκρίνονται και θετικά στην όποια αγωγή τους προταθεί από τον θεράποντα ιατρό τους.

ΟΟΣΑ: Αρνητικές διακρίσεις σε ανασφάλιστους και ιδιωτικές δαπάνες υγείας για την Ελλάδα

Πηγή: ygeionomikoi.gr

Τρίτοι στην ιδιωτική δαπάνη για ζητήματα υγείας και πρώτοι στον αριθμό ανασφάλιστων είναι οι Έλληνες μεταξύ των τριάντα πέντε κρατών-μελών του ΟΟΣΑ, σύμφωνα με την έκθεση Health at a Glance που δημοσιεύει κάθε χρόνο ο οργανισμός και παρουσιάζει από σήμερα το ygeionomikoi.gr.

Πρώτοι είμαστε επίσης στην αναλογία γιατρών/πληθυσμού, χαμηλά όμως σε νοσηλευτές και διαθέσιμες κλίνες. Σοβαρά προβλήματα το κάπνισμα και η άνοια, στα 78,5 χρόνια το προσδόκιμο ζωής για τους άντρες και στα 83,7 για τις γυναίκες.

Ακολουθούν τα βασικά ευρήματα της φετινής έκθεσης, η οποία δημοσιεύτηκε πριν από λίγες εβδομάδες και βασίζεται σε στοιχεία της τελευταίας διετίας.

Πρόσβαση σε υπηρεσίες υγείας

Η Ελλάδα βρίσκεται στην τελευταία θέση, όσον αφορά τον αριθμό των πολιτών που καλύπτονται από ασφάλιση (86% έναντι μ.ό. 97,9%). Μάλιστα είμαστε η μόνη χώρα, όπου το ποσοστό των ασφαλισμένων είναι κάτω από 90%. Δεύτερες από το τέλος είναι οι ΗΠΑ κι η Πολωνία. Στις περισσότερες χώρες του ΟΟΣΑ, το ποσοστό ασφαλιστικής κάλυψης του πληθυσμού είναι 100%.

Ελλάδα και Ουγγαρία μοιράζονται την τρίτη θέση στο ποσοστό της ιδιωτικής δαπάνης (out-of-pocket) για ζητήματα υγείας, καθώς εκεί κατευθύνεται το 4,4% των ετήσιων εξόδων ενός νοικοκυριού. Μας ξεπερνούν μόνο Ελβετία και Νότια Κορέα, ενώ ο μ.ό. του ΟΟΣΑ είναι 3%. Τη θετικότερη επίδοση σε αυτόν τον τομέα έχουν η Γαλλία, το Λουξεμβούργο και η Μεγάλη Βρετανία, με ποσοστά γύρω στο 1,5%.

Πρώτη είναι η χώρα μας στον αριθμό γιατρών, με 6,3 ενεργούς ανά 1000 κατοίκους – αριθμός σχεδόν διπλάσιος του μ.ό. (3,4). Στην έρευνα δεν γίνεται διάκριση μεταξύ εργαζομένων στο δημόσιο ή τον ιδιωτικό τομέα. Δεύτερη η Αυστρία με 5,1 και τρίτη η Πορτογαλία με 4,6. Η μεγαλύτερη έλλειψη παρουσιάζεται σε Τουρκία και Χιλή, με 1,8 και 2,1 ενεργούς γιατρούς ανά 1000 κατοίκους αντίστοιχα.

Αντίθετα, πολύ χαμηλός είναι ο αριθμός των νοσηλευτών, με μόλις 3,2 ενεργούς ανά 1000 κατοίκους έναντι μ.ό. 9 στις τριάντα πέντε χώρες. Χειρότερες επιδόσεις εμφανίζουν μόνο η Τουρκία, η Χιλή και το Μεξικό, ενώ στην κορυφή βρίσκεται η Ελβετία (18) κι ακολουθούν Νορβηγία και Δανία.

Λίγο καλύτερα, αλλά και πάλι κάτω του μέσου όρου (4,7), τα πηγαίνει η Ελλάδα στον αριθμό των νοσοκομειακών κλινών ανά 1000 κατοίκους με 4,3 – και πάλι δεν γίνεται διαχωρισμός μεταξύ δημόσιων και ιδιωτικών νοσοκομείων. Πρώτη έρχεται η Ιαπωνία με 13,2 κλίνες, δεύτερη η Νότια Κορέα με 11,5 και τελευταία η Χιλή με 2,1. Εντύπωση σε αυτόν τον τομέα προξενεί ο -αρκετά χαμηλότερος από την Ελλάδα- αριθμός κλινών των σκανδιναβικών χωρών, αλλά πρέπει να ληφθούν υπόψη τα εξαιρετικά ανεπτυγμένα προγράμματα πρωτοβάθμιας περίθαλψης και κατ’ οίκον νοσηλείας των χωρών αυτών.

Στην έκθεση δεν υπάρχουν στοιχεία για το ποσοστό των Ελλήνων ασθενών, οι οποίοι εντέλει δεν ακολουθούν τη θεραπεία που τους προτείνει ο γιατρός λόγω οικονομικής αδυναμίας – αριθμός που γνωρίζουμε από εγχώριες έρευνες ότι είναι πολύ υψηλός. Εντύπωση προκαλεί (ή μήπως όχι;) ότι ο μ.ό. του ΟΟΣΑ, ο οποίος απαρτίζεται από τις «αναπτυγμένες» καπιταλιστικές χώρες, φτάνει το 10,5%, ξεκινώντας από τα σοκαριστικά 33% της Πολωνίας, 22,3% των ΗΠΑ και 20,9% της Ελβετίας. Αντίθετα, σε Ισπανία και Γερμανία το ποσοστό είναι κάτω του 3%.

Παράγοντες κινδύνου για την υγεία

Ελλάς-Τουρκία-συμμαχία για την πρώτη θέση στο κάπνισμα, καθώς το 27,3 % του πληθυσμού στις δυο χώρες καπνίζει τουλάχιστον ένα τσιγάρο καθημερινά. Μας ακολουθεί σε μικρή απόσταση η Ουγγαρία. Ο μ.ό. στις χώρες του ΟΟΣΑ είναι 18,4%, με καλύτερους τους Μεξικάνους, τους Νορβηγούς και τους Ισλανδούς.

Σχετικά ενθαρρυντικά είναι τα στοιχεία για την κατανάλωση αλκοόλ, η οποία στην Ελλάδα περιορίζεται σε 7,5 λίτρα ανά κάτοικο ετησίως έναντι 9 του μέσου όρου. Τις καλύτερες επιδόσεις καταγράφουν η Τουρκία (1,4) και το Ισραήλ (2,6) προφανώς για θρησκευτικούς λόγους. Σοβαρό είναι το πρόβλημα σε Βέλγιο και Αυστρία, με μέση ετήσια κατανάλωση 12,6 και 12,3 λίτρων αντίστοιχα. Γενικά ο συγκεκριμένος δείκτης είναι ένας από τους πιο ομοιογενείς της έρευνας, με τα περισσότερα κράτη να περιστρέφονται λίγο πάνω ή κάτω από το μέσο όρο.

Λίγο κάτω από το μέσο όρο βρίσκεται επίσης η Ελλάδα στα ποσοστά ατόμων με δείκτη μάζας σώματος άνω του τριάντα (17 ανά 100 κατοίκους – μ.ό. ΟΟΣΑ 19,4). Πλέον παχύσαρκοι οι Αμερικανοί με 38,2 και ακολουθούν Μεξικάνοι, Νεοζηλανδοί και Ούγγροι με ποσοστά λίγο πάνω του 30%. Οι λιγότεροι παχύσαρκοι, όπως αναμενόταν, βρίσκονται στην Ιαπωνία και τη Νότια Κορέα, ενώ από μακριά τους ακολουθούν οι Ιταλοί.

Προσδόκιμο ζωής

Ένα παιδί που θα γεννηθεί αύριο το πρωί στην Ελλάδα, προβλέπεται να φτάσει τα 78,5 εάν είναι αγόρι και τα 83,7 εάν είναι κορίτσι. Και στις δύο περιπτώσεις, το προσδόκιμο είναι επτά μήνες υψηλότερο από το μέσο όρο των τριάντα πέντε χωρών. Μεταξύ των ανδρών, περισσότερο αναμένεται να ζήσει ένας Ισλανδός (81,2) και λιγότερο ένας Λετονός (μόλις 69,7). Στις γυναίκες, καλύτερη είναι η κατάσταση για τις Γιαπωνέζες (87,1) και χειρότερη για τις Μεξικάνες (77,7).

Από τα άτομα που είναι αυτή τη στιγμή εξήντα πέντε ετών, ανεξαρτήτως φύλου, μεγαλύτερο προσδόκιμο ζωής έχουν οι Ιάπωνες, οι Γάλλοι και οι Ισπανοί, οι οποίοι αναμένεται να ζήσουν για 21-21,9 χρόνια ακόμα! Άσχημα τα πράγματα για το μέσο Ούγγρο, Λετονό και Σλοβάκο εξηνταπεντάρη, καθώς του απομένουν 16-17 χρόνια. Ο Έλληνας θα ζήσει ακόμα 19,9 χρόνια, λίγο πάνω απ’ το μέσο όρο.

Χαμηλότερος του μέσου όρου (82 ανά 100.000, έναντι 112 στις 35 χώρες) είναι ο αριθμός θανάτων από ισχαιμικό επεισόδιο στην Ελλάδα. Καλύτεροι σε αυτόν τον τομέα οι Ιάπωνες (34) και πολύ κοντά τους Νοτιοκορεάτες, Γάλλοι και Ολλανδοί. Αρνητικό ρεκόρ για Λετονούς (328), Σλοβάκους και Ούγγρους.

Τέλος, πολύ αυξημένα είναι στην Ελλάδα τα περιστατικά άνοιας (19,6 ανά 1000 κατοίκους). Τα πρωτεία έχουν Ιαπωνία και Ιταλία (23,3 και 22,5), κάτι που πάντως συνδέεται και με το υψηλό προσδόκιμο επιβίωσης στις χώρες αυτές. Τα λιγότερα περιστατικά εμφανίζονται σε Τουρκία και Σλοβακία (8 και 8,3). Ο μέσος όρος στις τριάντα πέντε χώρες του ΟΟΣΑ είναι 14,5 ανά χιλίους κατοίκους.

  • Η παρουσίαση της έρευνας από το ygeionomikoi.gr θα συνεχιστεί σε τακτά διαστήματα τις ερχόμενες δύο εβδομάδες. Στο τέλος θα υπάρξει σύγκριση των φετινών ευρημάτων με παλαιότερα, όσον αφορά την Ελλάδα.