Κατηγορία: Ψυχική υγεία

Έργα διάσημων ζωγράφων που έπασχαν από κατάθλιψη.

10 Οκτωβρίου – Παγκόσμια Ημέρα
Ψυχικής Υγείας

Πηγή: culturacolectiva.com
Επιμέλεια – Απόδοση: Psychologynow.gr

Πολλές φορές η διαφαινόμενη σκιά της δημιουργικότητας χαρακτηρίζεται από ψυχικές ασθένειες, από την άβυσσο της κατάθλιψης και από το άγχος. Πολλοί καλλιτέχνες, κυρίως ζωγράφοι που έπασχαν από ψυχικές και συναισθηματικές διαταραχές καθ’ όλη τη σταδιοδρομία τους, έχουν επηρεαστεί από αυτό το σκοτάδι.

Ζούσαν σε ένα ατελείωτο εφιάλτη όπου το μαρτύριο, η σύγχυση και διαταραχές τους απαθανατίστηκαν στα έργα ζωγραφικής τους. Αυτοί οι εσωτερικές δαίμονες τους έγιναν οι πρωταγωνιστές όχι μόνο της τέχνη τους, αλλά και της ζωής τους. Παρόλο που δεν έπασχαν όλοι οι αυτοί οι ζωγράφοι από παραισθήσεις, διπολικές διαταραχές, σχιζοφρένεια ή αγχωτικές επιθέσεις, οι περισσότεροι από αυτούς τους καλλιτέχνες μπόρεσαν να εκφράσουν την κατάθλιψη μέσα από κάθε πινελιά τους.

Στην πραγματικότητα, μερικοί από αυτούς τους καλλιτέχνες είδαν τις ασθένειές τους ως μέρος της πηγής έμπνευσης τους που μεταμόρφωσε τις ζωγραφιές τους σε απαράμιλα έργα τέχνης. Ο Munch μοιράστηκε επίσης αυτή την πεποίθηση:

«Ο φόβος για τη ζωή μου είναι απαραίτητος για μένα, όπως είναι και η ασθένειά μου. Χωρίς το άγχος και τις ασθένειες μου, είμαι ένα πλοίο χωρίς πηδάλιο. Η τέχνη μου στηρίζεται σε αντανακλάσεις πάνω στη διαφορετικότητα μου σε σχέση με τους άλλους. Τα βάσανα μου είναι μέρος του εαυτού μου και της τέχνης μου. Αυτά είναι δυσδιάκριτα από μένα και η απομόνωσή τους θα μπορούσε να ζημιώσει την τέχνη μου. Θέλω να διατηρήσω αυτά τα βάσανα. Η θεραπεία των μη ισορροπημένων μυαλών των καλλιτεχνών, θα σήμαινε την εξαφάνιση της επιτυχίας τους ως καλλιτέχνες».

 

Black in Deep Red

Mark Rothko

Η ζωή αυτής της ιδιοφυΐας ήταν γεμάτη από αντιφάσεις και παράδοξα. Ο Rothko ήταν ένας καλλιτέχνης, του οποίου η φήμη μεγάλωσε παράλληλα με την κατάθλιψη του, σε σημείο που τον οδήγησε στην αυτοκτονία του. Παρά τον τραγικό του θάνατο, ο Rothko ήταν γνωστός από την αρχή της καριέρας του ως οπαδός του εξπρεσιονισμού και της αφηρημένηςτέχνης. Πολλοί εντοπίζουν την έναρξη της κατάθλιψης του με το διαζύγιό του και το δεύτερο γάμο του, ο οποίος αντί να οδηγήσει στην άρση του συναισθηματικού του κατρακυλίσματος, τον οδήγησε σε βαθύτερη κατάθλιψη.

Η μικρή ομάδα των έργων του χωρίς τίτλο, γνωστά ως Multiforms που ζωγράφισε μεταξύ της περιόδου 1947-1949, προηγούνται των ώριμων έργων του, για τα οποία και έχει ιδιαίτερα επαινεθεί. Μέσω της χειραγώγησης χρωμάτων σε μεγάλη κλίμακα, παίζει με ζωηρά χρώματα και απαλές ανοιχτόχρωμες βαφές και καθώς η καριέρα του άρχισε να απογειώνεται, τα έργα του άρχισαν αργότερα να κλίνουν προς ένα απύθμενο σκοτάδι. Στη συντριπτική τους πλειοψηφία τα αφηρημένα έργα του άρχισαν να αποσπώνται από τον κόσμο της τέχνης και ακόμα και από την ίδια τη ζωή.

Φαίνεται ότι αυτός ο καλλιτέχνης του εξπρεσιονισμού προσπάθησε να φιμώσει, ίσως για πάντα, τις συνέπειες των ψυχολογικών παθήσεων του, που σε εκείνη τη φάση της ζωής του είχαν φτάσει σε ένα κρίσιμο επίπεδο. Δεν μπορούσε να υπάρξει επιστροφή για αυτόν και τα έργα του άρχισαν να εκφράζουν πτυχές τραγωδίας, αγαλλίασης, έκστασης, ακόμα και θανάτου. Στα μέσα της δεκαετίας του 1950 τα έργα του άρχισαν να γίνονται σκοτεινότερα, και η παρουσία του γκρι, του μπλε, του μαύρου και του καφέ ήταν παρούσα σχεδόν σε κάθε έργο του. Σε αυτό το βαθύ σκοτάδι, τα έργα του ζωγράφου έγιναν μονοχρωματικά, ένα τελικό αντίο από τον Rothko, πριν να δώσει τέλος στη ζωή του.

 

The Harlequin’s Carnival

Joan Miró 

‘Ηταν γνωστό ότι ο Miró ταλαιπωρούταν από χρόνια κατάθλιψη, η οποία τον οδήγησε σε μία ζωή με ψυχοπάθεια, εναλλαγές της διάθεσής του και σε περιόδους επιτυχημένης παραγωγικότητας και αμετάκλητης αδράνειας. Τα έργα αυτού του ζωγράφου συμβολίζουν την κατάθλιψή του. Διέθετε μία έντονη αντίληψη που του επέτρεπε να αποσπά την πραγματικότητα και να την αιχμαλωτίζει μέσα στους πίνακες του. Από την αρχή της καριέρας του, υπέστη παραληρητικές αμφιβολίες και άγχος και σε αυτές τον οδηγούσαν οι εκρήξεις της συμπεριφοράς του. Από πολύ νεαρή ηλικία βίωσε δύσκολες καταστάσεις που τον οδήγησαν σε ακραία θλίψη και σε απόγνωση, όπως για παράδειγμα το ότι ο πατέρας του τον ανάγκασε να εγκαταλείψει την τέχνη και να εργαστεί σε ένα φαρμακείο.

Τα καλλιτεχνικά στάδια του Miró είναι οριοθετημένα. Μπορούμε να εντοπίσουμε τις περιόδους που η δημιουργικότητά του ήταν πλούσια και ήταν σε θέση να ζωγραφίσει μέχρι 130 έργα ζωγραφικής σε λιγότερο από δύο χρόνια, καθώς και περιόδους που είχε παραλύσει από την κατάθλιψη. Είναι εντυπωσιακό το πώς τα έργα του μεταδίδουν τα συναισθήματά του, τα οποία σε πολλές περιπτώσεις, χαρακτηρίζονται έντονα από μία ατελείωτη αγωνία.

 

Blue Poles

Jackson Pollock

Ο Jackson Pollock έκανε το χάος μία μορφή τέχνης. Υπήρξε μανιώδης αλκοολικός και ιδιοφυής καλλιτέχνης που πέθανε σε ένα τραγικό αυτοκινητιστικό δυστύχημα λίγα μέτρα μακριά από το σπίτι του. Ήταν ένα θαυμάσιος ζωγράφος που χρησιμοποίησε μία τεχνική που κανείς δεν είχε πειραματιστεί μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 1940. Γύρισε τον κόσμο της τέχνης ανάποδα με τα αντι-παραδοσιακά του έργα που αντανακλούν τα μπερδεμένα πλαίσια του μυαλού του. Σε κάθε πινελιά επιδεικνύει την ψυχική ασθένεια που μπορεί να κρύβεται μέσα σε όλους μας. Η παράξενη τεχνική που χρησιμοποίησε ο Pollock μετέτρεψε τους πίνακές του σε ισχυρές καταθέσεις ψυχής. Ο μόνος τρόπος για να επικεντρωθεί στη δουλειά του ήταν επιτρέποντας στον ασυνείδητο νου του να αναλάβει τον έλεγχο του σώματος του και των χρωμάτων και ίσως αυτός να είναι ο λόγος που το στυλ του είναι ισχυρό και απρόβλεπτο, πανομοιότυπο με το είδος της ζωής που ζούσε.

Η ιστορία του είναι γεμάτη από αγωνία, κατάθλιψη, αλκοολισμό και ανεξέλεγκτη παρόρμηση να ενεργεί πάντα με αυθόρμητο τρόπο και η ζωή του ήταν εξίσου απρόβλεπτη.

 

The Yellow Christ

Paul Gauguin

Τα πειράματα με το χρώμα και τα διάφορα στοιχεία, επέτρεψαν σε αυτόν τον μετά-ιμπρεσιονιστή καλλιτέχνη να αποκτήσει μεγάλη φήμη. Ενώ φαινόταν ότι ζούσε μία ήσυχη ζωή με τη γυναίκα του και τα πέντε παιδιά τους, ο καλλιτέχνης υπέστη επίσης ακραίες περιόδους κατάθλιψης που τον οδήγησαν να διαπράξει αρκετές απόπειρες να αφαιρέσει τη ζωή του. ‘Ηταν γνωστή η απογοήτευσή του για το κίνημα του ιμπρεσιονισμού και ως εκ τούτου, αναζητούσε νέα σχήματα και σύμβολα που θα έδιναν νέο νόημα στην τέχνη του. Έχοντας απηυδήσει με τη δυστυχία και την έλλειψη επιβεβαίωσης που λάμβανε από τον κόσμο, αποφάσισε να ταξιδέψει στην Ταϊτή. Εκεί, εκτός από τη ζωγραφική, έμπλεξε με δραστηριότητες που τον οδήγησαν στη φυλάκισή του. Το 1903 λόγω σύφιλης έφυγε από τη ζωή, μία ζωή που σημαδεύτηκε από το αλκοόλ, τη μοναξιά και τη βαθιά απογοήτευση.

 

Edgar Degas

The Absinthe Drinker

Λίγοι καλλιτέχνες μπορούν να παρουσιάσουν τόσες πολλές αντιφάσεις στο έργο τους, όπως ο Degas. Εξαρτώμενος σε μεγάλο βαθμό από τη μητέρα του από τα νεανικά του χρόνια, ο θάνατός της τον επηρέασε υπερβολικά. Από μικρή ηλικία αποφάσισε να αφιερώσει τη ζωή του στην τέχνη και επηρεάστηκε σε μεγάλο βαθμό από άλλους καλλιτέχνες όπως ο Gustave Moreau.

Αυτός ο ιμπρεσιονιστής καλλιτέχνης, επίσης επηρεάστηκε πολύ από το χορό, ένα θέμα που βλέπουμε ξανά και ξανά στα πρώτα του έργα. Με το πέρασμα του χρόνου, τα έργα του έγιναν πιο περίπλοκα και επηρεάστηκαν από διάφορα προσωπικά ζητήματα που στοίχειωναν τον καλλιτέχνη, όπως η οικονομική κρίση της οικογένειάς του, ο θάνατος του πατέρα του και η κακή φήμη που είχε αποκτήσει.

Τίποτα όμως δεν ήταν περισσότερο τραυματικό για τον καλλιτέχνη από την προοδευτική απώλεια της όρασης που τον εμπόδισε να ολοκληρώσει πολλά από τα έργα του. Οι πίνακές του απεικονίζουν έναν εσωτερικό κόσμο και μια διαστρεβλωμένη αίσθηση της πραγματικότητας. Μερικοί πιστεύουν ότι έπασχε από σχιζοφρένεια, ενώ άλλοι ισχυρίζονται ότι είχε πέσει σε βαθιά κατάθλιψη.

 

The Witchy Brew

Francisco de Goya

Ο κύριος λόγος για τον οποίο τα έργα του Goya υπέστησαν τόσες πολλές αλλαγές οφείλεται στην ψυχική διαταραχή από την οποία έπασχε. Ενώ δεν υπήρξε ποτέ καμία επίσημη διάγνωση, είναι γνωστό ότι υπέστη περιόδους κατάθλιψης που εξωτερικοποιήθηκαν στις μεταλλάξεις της ζωγραφικής του.

Καταστροφικά γεγονότα, μαύρο χρώμα, σκούρες αποχρώσεις της ώχρας και του κόκκινου, σύμβολα βίας, προοπτική χωρίς πειθαρχία, και παραμορφωμένες ανθρώπινες φιγούρες είναι μερικά από τα στοιχεία που χαρακτηρίζουν τα έργα του. Ήταν αιχμάλωτος της κατάθλιψης και, ως αποτέλεσμα, ζωγράφισε παγκοσμίου φήμης έργα και επαινέθηκε για τις αινιγματικές φιγούρες του.

Ο Francisco de Goya εξέφρασε τα διάφορα στάδια της ψυχικής ασθένειάς του μέσα από το κατακερματισμένο καλλιτεχνικό στυλ του. Ξεκίνησε με περίπλοκα έργα ζωγραφικής πλούσια από φως και αυτοί οι πίνακές του υποδηλώνουν το παιδικό όραμα του καλλιτέχνη. Σιγά-σιγά υπό την επήρεια της κατάθλιψης, τα έργα του απέκτησαν τερατώδεις φιγούρες που εξαπέλυσαν μία ψυχολογική κρίση, από την οποία ο καλλιτέχνης δεν θα ήταν ποτέ σε θέση να δραπετεύσει.

 

The Scream

Edvard Munch

Πιθανολογείται ότι αυτός ο εξπρεσιονιστής καλλιτέχνης έπασχε από σχιζοφρένεια, αλλά στην πραγματικότητα έπασχε από κατάθλιψη που τροφοδοτούταν από την εσωστρεφή φύση του, τον αλκοολισμό και την εμπειρία του με το θάνατο, καθώς υπήρξε μάρτυρας των θανάτων της μητέρας του και των αδελφών του.

Το πιο διάσημο έργο του Νορβηγού καλλιτέχνη είναι Η Κραυγή, από το οποίο μπορούμε να συλλάβουμε τα διάφορα συναισθήματα που μάστιζαν το μυαλό του καλλιτέχνη, όπως η ανεξέλεγκτη μελαγχολία, η αφόρητη κούραση και η απελπισία εξαιτίας του φόβου που βίωνε. Κάθε εμπόδιο που αντιμετώπιζε το αποθανάτιζε στα έργα του, με την κατάθλιψη να είναι πρωταγωνιστής.

 

At Eternity’s Gate

Vincent van Gogh

Αυτός ο Ολλανδός καλλιτέχνης είναι ένας από τους πιο δημοφιλείς καλλιτέχνες σε όλο τον κόσμο. Η προσωπική ζωή του ήταν εξαιρετικά αμφιλεγόμενηκαι τον τοποθέτησε ως έναν από τους πιο προβληματισμένους ζωγράφους. Ήταν μανιοκαταθλιπτικός και η καθημερινότητά του ήταν γεμάτη από ψευδαισθήσεις, οράματα και επιληπτικά επεισόδια, τα οποία του δημιούργησαν σύγχυση σε τέτοιο βαθμό που έπασχε από αμνησία και από ψύχωση που επηρέασαν τη δημιουργική ικανότητα του. Η γοητεία αυτού του καλλιτέχνη απεικονίζεται στα έργα που δημιούργησε στις οξείες φάσεις της ασθένειάς του, ενώ νοσηλευόταν στο ινστιτούτο ψυχικής υγείας του Saint-Rémy.

Ο προσωπικός αγώνας που έδωσαν αυτοί οι καλλιτέχνες, συνεχίζει να έχει απήχηση ακόμα και σήμερα μέσα από την καλλιτεχνική κληρονομιά τους. Τα έργα ζωγραφικής τους που κρέμονται σήμερα στα πιο γνωστά μουσεία και γκαλερί τέχνης του κόσμου, διαιωνίζουν την πεποίθηση ότι οι καλλιτέχνες είναι πιο επιρρεπείς σε ψυχικές διαταραχές. Φαίνεται ότι η ψυχική ασθένεια ζει πολλές φορές μαζί με τη δημιουργικότητα.


 

Advertisements

Ο μεγάλος και δύσκολος δρόμος της ψυχιατρικής μεταρρύθμισης

Το ράντσο, πάντα επίκαιρο, αποτυπώνει την αδιέξοδη σχέση αθρόων ακούσιων εγκλεισμών και… αποασυλοποίησης στο ψυχιατρικό τμήμα του «Γ. Γεννηματάς»

Της Άννας Ψαρρά
Πηγή: efsyn.gr

Αν όλοι έχουμε συνηθίσει να γελάμε όταν ακούμε ποιο είναι κατά καιρούς το πιο «σύντομο ανέκδοτο», κάθε άλλο παρά γέλιο προκαλεί η χρήση αυτού του «αστείου» αν αναφερθεί κανείς στην ελληνικής κοπής ψυχιατρική μεταρρύθμιση. Πουθενά αλλού όμως φαίνεται ότι δεν ταιριάζει καλύτερα αυτή η παραδοξολογία.

Η ψυχιατρική μεταρρύθμιση που ξεκίνησε το 1985 εξακολουθεί μέχρι και σήμερα να αποτελεί ένα σχεδόν ανέφικτο ζητούμενο. Στο παρελθόν, είτε με αναλυτικές τοποθετήσεις ψυχιάτρων και ψυχοθεραπευτών είτε με αφορμή τραγικά περιστατικά είτε με την ψήφιση νόμων η «Εφ.Συν.» ασχολήθηκε με το θέμα τής πλέον ευάλωτης ομάδας πληθυσμού που δεν είναι άλλη από τους πάσχοντες από ψυχικά νοσήματα και ειδικά εκείνους που κλείνονται στις ψυχιατρικές μονάδες ακουσίως.

Η πρωτιά της Ελλάδας

Ας σημειωθεί εδώ ότι σε ποσοστό ακούσιων εγκλεισμών η Ελλάδα κατέχει το σκήπτρο. Μέσος όρος ακούσιων ασθενών 75-80%, συχνά 95%, όταν στην Ε.Ε. είναι 7-8%. Πάνω από 85% διαφορά!

Λίγο τα στερεότυπα και ο στιγματισμός, λίγο οι δυσκολίες της κάθε οικογένειας να αφομοιώσει την κοινωνική αποδοκιμασία αλλά και τις δυσκολίες συμβίωσης με ένα άτομο που δεν γνωρίζει τις περισσότερες φορές πώς να αντιμετωπίσει, αλλά πάνω και πέρα από όλα η στρεβλή πεποίθηση ότι ένα ψυχικό νόσημα ισοδυναμεί εξ αρχής με καθολικό καρκίνο σε τελικό στάδιο δεν αφήνουν περιθώρια οποιασδήποτε αισιοδοξίας για την τύχη των ανθρώπων που ανήκουν στην παραπάνω κατηγορία.

Οι εισαγγελείς δεν σταματούν να δίνουν συνεχώς εντολές για ακούσιο εγκλεισμό με αποτέλεσμα τα νοσοκομεία να αδυνατούν να εξυπηρετήσουν τους ανθρώπους.

Κουβεντιάσαμε πολλή ώρα με τη δρα ψυχίατρο του ΕΣΥ και συντονίστρια διευθύντρια του ψυχιατρικού τομέα του Νοσοκομείου «Γ. Γεννηματάς» Μαρία Διαλλινά για τη εφαρμογή της ψυχιατρικής μεταρρύθμισης αλλά και την τωρινή κατάσταση που επικρατεί στις κατά τόπους μονάδες.

«Δυστυχώς, όπως όλες οι μεταρρυθμίσεις, ειδικά η ψυχιατρική χρειάζεται πριν από όλα αλλαγή νοοτροπίας. Στην Ελλάδα αυτό δεν έγινε ποτέ. Το να κλείσουν μονάδες και να αδειάσουν τα κτίρια που σε τελική ανάλυση ήταν και είναι περιουσία των ασθενών ήταν το εύκολο και όπως αποδείχτηκε, εξαιρετικά επιβαρυντικό ειδικά για τους οικονομικά ασθενέστερους. Εκλεισαν, για παράδειγμα, επί Λοβέρδου το Νταού Πεντέλης, την ίδια στιγμή που οι έφηβοι δεν είχαν στη συνέχεια πού να νοσηλευτούν. Μια μικρή μονάδα στο Σισμανόγλειο και οι υπόλοιποι στους ξενώνες που από μονάδες βραχείας παραμονής μετατράπηκαν σε οικοτροφεία με νοσηλείες που φτάνουν συχνά τα δέκα χρόνια. Κι όμως τα ίδια τα κτίρια στο Νταού μπορούσαν να μετατραπούν σε έξοχους ξενώνες με λιγότερα χρήματα και με μικρότερες ανάγκες σε προσωπικό από εκείνο που απαιτείται στις διάσπαρτες και πολλές φορές ακατάλληλες δομές».

Σύμφωνα με την κ. Διαλλινά, καμία κυβέρνηση μέχρι τώρα δεν έχει δώσει λύση στον ξενώνα του νοσοκομείου «Αγγέλια» που φιλοξενεί περιστατικά με βαριές νευροαναπτυξιακές διαταραχές, έχει μεγάλο κόστος λειτουργίας (υψηλό ενοίκιο) και όχι επαρκές προσωπικό που απορροφάται δυστυχώς από το προσωπικό του νοσοκομείου αποδυναμώνοντας τα άλλα τμήματα.

Η ίδια συμπληρώνει ότι «τελευταία γίνονται σημαντικές προσπάθειες που εμποδίζονται όμως από αναχρονιστικές ιδεοληψίες. Εχει διαμορφωθεί ένα καθεστώς ανάμεσα σε «Αντουανέτες» με δυνατά σωματεία και κωπηλάτες γαλέρας που δεν έχουν συνδικαλιστική δύναμη. Αντί να κλείσουν τα άσυλα επιστρέφουν στα γενικά νοσοκομεία. Η ασυλοποίηση δεν σχετίζεται όμως με τα κτίρια αλλά με τη νοοτροπία μας».

Η δήθεν «αποασυλοποίηση»

Η Μ. Διαλλινά μάς εξήγησε ότι από τότε που ξεκίνησε η δήθεν «αποασυλοποίηση» και ιδιαίτερα μετά τον μεγάλο σεισμό του 1999 (οπότε και υπήρξαν καταστροφές στο Δαφνί) αλλά και στη διάρκεια της οικονομικής κρίσης που οδήγησε στη συρρίκνωση κρίσιμων μονάδων και πάντα με πρόσχημα την αποασυλοποίηση, οι ψυχίατροι στα νοσοκομεία άρχισαν να βλέπουν ράντσα, ενώ συνωστίζονταν και εξακολουθούν να συνωστίζονται εκεί ασθενείς όλων των ηλικιών, των φύλων και όλα τα περιστατικά ανεξάρτητα της βαρύτητάς τους.

Σύμφωνα με τη συνομιλήτριά μας, έγιναν οι μονάδες μικρά και μεγάλα άσυλα, η ψυχοθεραπεία συνεχίζει να είναι σχεδόν πολυτέλεια, η φαρμακοθεραπεία παραμένει κύρια μέθοδος αντιμετώπισης των διαταραχών, οι ασθενείς συχνά δένονται πολύ περισσότερες ώρες από όσες προβλέπουν τα ειδικά πρωτόκολλα, ενώ πολλοί από αυτούς φεύγοντας τριγυρνούν στους δρόμους άστεγοι και ανήμποροι.

Προφανώς έχουν γίνει βήματα και μάλιστα σημαντικά και προφανώς επίσης υπάρχουν πολλές μικρές ή μεγάλες δομές που προσφέρουν πραγματικό έργο, σημειώνει η συνομιλήτριά μας.

«Δυστυχώς όμως όλες οι μονάδες ζητούν να νοσηλεύουν τα ελαφρύτερα περιστατικά και αποφεύγουν με κάθε τρόπο τις μακροχρόνιες νοσηλείες. Αποτέλεσμα, για όσους έχουν είτε μέσω επιδομάτων είτε και από μόνοι τους κάποια οικονομική ευχέρεια να πληρώσουν, για παράδειγμα, έναν φροντιστή ή να διασφαλίσουν ώρες ψυχοθεραπείας και την παραμονή του συγγενή τους σε μια μονάδα έχει καλώς. Οι υπόλοιποι και ειδικά οι βαριές και χρόνιες περιπτώσεις απλά ασυλοποιούνται στις μονάδες των νοσοκομείων, στα συρρικνωμένα ψυχιατρεία και στα διάφορα παραρτήματα».

Παράλληλα, όπως σημειώνει η Μ. Διαλλινά, ο εξαιρετικός νόμος για την περίθαλψη αντί του εγκλεισμού των ψυχικά ασθενών κρατουμένων που έχουν το ακαταλόγιστο τους οδήγησε στη νοσηλεία ανά ομάδες των πέντε ανθρώπων στα νοσοκομεία με επιπρόσθετες ανάγκες προσωπικού και κυρίως με την απόλυτη αδυναμία στοιχειώδους προαυλισμού τους.

Εδώ χρειάζεται άμεσα διάλογος για μια άλλη προσέγγιση με πιθανή ακόμα και τη διαμόρφωση των χώρων που έχουν τα δύο μεγάλα ψυχιατρεία ώστε να μπορούν να φιλοξενούν όχι μόνο τους κρατουμένους αλλά και τους άπορους χρόνιους ασθενείς που τώρα τριγυρνούν στους δρόμους χωρίς καμία φροντίδα.

Δύο αυτιστικοί, ένα «μπαλάκι»!

Το δράμα δύο παιδιών που στο πλαίσιο της «αποασυλοποίησης» έφυγαν από το Νταού Πεντέλης, μεταφέρθηκαν στον Ξενώνα Εφήβων με Αυτισμό «Αγγέλια», από εκεί στο ψυχιατρικό τμήμα του «Γ. Γεννηματάς» και κατέληξαν στο Ψυχιατρικό Νοσοκομείο Αττικής σε ένα κτίριο εντελώς ακατάλληλο και επιβαρυντικό για τους δύο νέους.

Τα αυτιστικά παιδιά έφυγαν από το Νταού Πεντέλης και μεταφέρθηκαν στον Ξενώνα Εφήβων με Αυτισμό «Αγγέλια» (παράρτημα του «Γεννηματάς») ως μόνιμα περιστατικά (ορισμένοι ενήλικες πλέον) στο πλαίσιο της «αποασυλοποίησης».

«Με δυο λόγια άλλαξαν απλώς κτίριο! Χρειάζεται υψηλή αυτογνωσία και όχι μόνον τα ιδεολογήματα του τύπου “αρκεί να δημιουργηθούν τμήματα στα γεν. νοσοκομεία ή ξενώνες, ώστε να μετατραπεί ως διά μαγείας η ψυχική διαταραχή σε μια κοινή διαταραχή”», παρατηρεί η Μ. Διαλλινά και εξιστορεί το απίθανο αυτό δράμα:

Δύο παιδιά μεταφέρθηκαν από την «Αγγέλια» στο ψυχιατρικό κτίριο του Νοσοκομείου «Γεννηματάς» που είναι επιφορτισμένο να δέχεται κυρίως περιστατικά βραχείας νοσηλείας παρά το σχέδιο για άμεση δημιουργία και τμήματος οξέων περιστατικών.

Η έλλειψη τμημάτων μέσης νοσηλείας είναι πολύ κρίσιμη, μια και πουθενά δεν προκύπτει ότι μια ψυχική νόσος μπορεί, για παράδειγμα, να υποχωρήσει μέσα σε 30 ημέρες. Αντίθετα η παραμονή χρόνιων ασθενών σε νοσοκομειακή μονάδα (βραχείας νοσηλείας) οδηγεί στην αναγκαστική καθήλωση των ασθενών, ενώ συχνά το νοσοκομείο αναγκάζεται να τους κρατάει σε ράντζα.

Οι δύο αυτιστικοί νέοι έφτασαν στο «Γεννηματάς» σε κατάσταση μεγάλης υπερδιέγερσης ο πρώτος στις στις 24/1/2016 και ο δεύτερος στις 19/9/2017. Η κατάστασή τους παρουσίασε σημαντική πρόοδο, παρά το γεγονός ότι σε κάθε βάρδια υπάρχουν 2-3 νοσηλευτές για όλους τους ασθενείς, ενώ το συγκεκριμένο νοσοκομειακό τμήμα έχει 5-7 εφημερίες τον μήνα και μεγάλο αριθμό οξέων περιστατικών.

Σημειώνεται εδώ ότι δεν υπάρχει πλαίσιο για αυτισμό και μάλιστα βαριάς συμπτωματολογίας, διότι αν φυσικά υπήρχε οι ασθενείς θα είχαν μεταφερθεί εκεί.

Στις 5/7/2018 δόθηκε εντολή από τον γ.γ. Υγείας και τον εισαγγελέα για διακομιδή των ασθενών στο ΨΝΑ. Ωστόσο και προκειμένου να μην επιβαρυνθεί το ΨΝΑ με εισαγωγές εν μέσω καλοκαιρινών αδειών και να γίνει ομαλή μετάβαση και προετοιμασία τόσο των ασθενών όσο και του τμήματος και ύστερα από συνεχείς τηλεφωνικές επικοινωνίες με τον διευθυντή Ιατρικής Υπηρεσίας του ΨΝΑ, ορίστηκε ότι οι ασθενείς θα εισαχθούν σε δίκλινο δωμάτιο, στο 7ο Τμήμα του ΨΝΑ, όπου νοσηλεύεται χρονίως μικρός αριθμός ασθενών με παρόμοιες νευροαναπτυξιακές διαταραχές.

Τα παραπάνω σημειώνει και σε επιστολή της (3/10/2018) η Μ. Διαλλινά προς το ΨΝΑ και τον εκεί Σύλλογο Εργαζομένων, με κοινοποίηση και προς όλους τους αρμοδίους.

Εχει προηγηθεί άλλη επιστολή (19/9/2018) με την οποία ενημερώνει η ίδια με έκθεση για όλες τις φροντίδες που δέχτηκαν οι δύο νέοι στο Νοσ. «Γεννηματάς», τους πλήρεις ιατρικούς φακέλους τους, τη φαρμακευτική αγωγή αλλά και βίντεο με τη σημαντική πρόοδό τους. Συμπληρώνει δε ότι και επί δύο μήνες, μέχρι τη διακομιδή τους, σχεδιάστηκε και πραγματοποιήθηκε πρόγραμμα προσαρμογής για τη συγκατοίκηση και την ενίσχυση της αλληλεπίδρασης των ασθενών.

Παρ’ όλα αυτά οι δύο νέοι εισήχθησαν -κατά παράβαση των ανωτέρω εντολών- σε άλλο τμήμα και συγκεκριμένα στο «προκάτ» κτίριο 2, αντίθετα σε κάθε θεραπευτικό, ιατρικό και ανθρωπιστικό κριτήριο, χωρίς να ληφθεί υπόψη το ιατρικό και φαρμακευτικό ιστορικό τους και με ραγδαία αλλαγή της φαρμακευτικής αγωγής και του τρόπου καθημερινής φροντίδας και κινητοποίησής τους.

Το κτίριο 2 κρίνεται από την ίδια ως εντελώς ακατάλληλο και επιβαρυντικό για τους δύο νέους, δεδομένου ότι εκεί «νοσηλεύονται πάνω από 30 άτομα, τα περισσότερα ηλικιωμένα και κρατούμενοι του άρθρου 69, πολλοί από τους όποιους έχουν εκδηλώσει επιθετική και απειλητική στάση απέναντί τους».

Των επιστολών αυτών είχε προηγηθεί ανακοίνωση του Συλλόγου Εργαζομένων στο ΨΝΑ (5/9/2018) σύμφωνα με την οποία οι δύο ασθενείς έπρεπε να μεταφερθούν ξανά στην «Αγγέλια» κι όχι στο ΨΝΑ διότι ο αυτισμός δεν είναι ψυχιατρική νόσος και χρειάζεται ειδική φροντίδα. Και οι ίδιοι οι εργαζόμενοι παραδέχονται στην επιστολή αυτή ότι η συγκεκριμένη μονάδα «δεν καθίσταται ασφαλής για τη νοσηλεία των δύο ασθενών, με αποτέλεσμα την επικινδυνότητα τόσο των ίδιων όσο και των υπόλοιπων ασθενών αλλά και του προσωπικού».

Κάνουν λόγο για αποδυναμωμένο προσωπικό και ελλείψεις καθιστώντας υπεύθυνο για ό,τι συμβεί αν δεν φύγουν από εκεί οι δύο ασθενείς το υπουργείο Υγείας!

Ωστόσο οι υπογράφοντες την ανακοίνωση δεν απαντούν στο γιατί οι δύο αυτοί νέοι δεν πήγαν στο ειδικό κτίριο 7, γιατί δεν ελήφθησαν υπόψη ο πλήρης ιατρικός φάκελος, οι οδηγίες και η φαρμακευτική αγωγή και τελικά κατέληξαν σε ακατάλληλο κτίριο, ενώ λανθασμένα αναφέρονται, σύμφωνα με την ψυχίατρο Μ. Διαλλινά, σε νοητική υστέρηση που δεν ισχύει για ασθενείς με αυτισμό.

Το να γίνονται δύο νέοι άνθρωποι με αυτισμό, που πάνω από όλα χρειάζονται αγάπη, φροντίδα και ήσυχο περιβάλλον για να μην αναστατώνονται, μπαλάκι ανάμεσα στα συμφέροντα συλλόγων ή διοικήσεων ιδρυμάτων ή οποιουδήποτε άλλου είναι σίγουρα η χειρότερη επιλογή που δεν μπορεί να δικαιολογηθεί ούτε από την κούραση ούτε από τις διαπιστωμένες ελλείψεις ούτε από τίποτε άλλο.

Τα κακώς κείμενα που υπάρχουν δεν αντιμετωπίζονται με «όχημα» δύο ανθρώπους τόσο ευάλωτους. Κανείς δεν παραγνωρίζει τις ελλείψεις και την κούραση, αλλά δυστυχώς γίνεται φανερό ότι όλοι προσπαθούν να «ξεφορτωθούν» ανθρώπους και ειδικά χρόνιους ασθενείς.

Είναι όμως επίσης δεδομένο ότι τα νοσοκομεία δεν μπορούν να νοσηλεύουν για μεγάλο διάστημα ασθενείς όταν έχουν σε κάθε εφημερία ανάγκη από επιπλέον κρεβάτια και αντιμετωπίζουν καθημερινά δεκάδες ακούσιες εισαγωγές ανθρώπων με ψυχικά νοσήματα.

Στον τομέα αυτό δεν μπορεί να υπάρχουν πολυτέλειες, επιλεκτικές εφημερίες νοσοκομείων, επιλεκτικές φροντίδες ανθρώπων και επιλεκτικές εισαγωγές.

Σύσκεψη με θέμα τις ανατροπές στο χώρο της ψυχικής υγείας

Πηγή: ygeionomikoi.gr

Σύσκεψη πραγματοποιήθηκε σήμερα Δευτέρα στο Υπ. Υγείας με θέμα τις αλλαγές στο χώρο της ψυχικής υγείας (Το υπ. Υγείας μιλά για ημερίδα χωρίς αυτή να έχει προαναγγελθεί). Πληροφορίες αναφέρουν ότι στη σύσκεψη θα συζητηθεί η υλοποίηση των ανατροπών που σχεδιάζει το Υπ. Υγείας, όπως αυτές έχουν αποτυπωθεί στην πρόταση της επιτροπής που επικεφαλής ήταν ο Γ.Γ. Υγείας κ. Γιαννόπουλος.

Σύμφωνα με την πρόταση της επιτροπής, που συντάχθηκε τον Ιούνιο, θα πρέπει να κλείσουν κλινικές στο ψυχιατρικά νοσοκομεία και σε κάθε ένα από αυτά να απομείνουν μόνο 4 κλινικές ενδιάμεσης νοσηλείας με 25-30 ασθενείς.

Επίσης η επιτροπή εισηγείται την αποσύνδεση του ΨΝΑ από το Δρομοκαΐτειο και την υπαγωγή των κέντρων ψυχικής υγείας στις ΥΠΕ. Παράλληλα δίνει την δυνατότητα οι στεγαστικές δομές να φύγουν από τα Νοσοκομεία και να μετατραπούν σε αποκεντρωμένες δομές των ΚΨΥ, μετά από απόφαση της οικείας ΠεΔιΤοΨΥ.

Το πιο εντυπωσιακό όμως είναι ότι η επιτροπή, ούτε λίγο ούτε πολύ, θεωρεί ότι η στελέχωση των κλινικών ενηλίκων αλλά και εφήβων των ψυχιατρικών νοσοκομείων και των τμημάτων που είναι ανεπτυγμένα στα γενικά νοσοκομεία είναι επαρκής, αφού σύμφωνα με την εκτίμηση που κάνει υπηρετούν σήμερα ανά κλινική κατά μέσο όρο 23 άτομα και σύμφωνα με την επιτροπή χρειάζονται 22.

Είναι χαρακτηριστικό ότι η επιτροπή θεωρεί ότι σε μια κλινική που νοσηλεύει σήμερα 30 – 40 ψυχικά πάσχοντες χρειάζονται μόνο 13 άτομα νοσηλευτικό προσωπικό για να καλύψουν όλες τις βάρδιες!

Αντίστοιχες διαπιστώσεις κάνει η επιτροπή και για τη στελέχωση των κέντρων ψυχικής υγείας.

Αυτές οι προτάσεις σύμφωνα με την επιτροπή θα αποτυπωθούν στους νέους οργανισμούς μετά τον Σεπτέμβρη του 2018, όταν θα έχει ολοκληρωθεί η σύνταξη του νέου ενιαίου πλαισίου οργάνωσης των Νοσοκομείων.

Είναι προφανές ότι με μια επιτροπή όπου κυριαρχούν οι διορισμένοι σύμβουλοι της πολιτικής ηγεσίας το υπ. Υγείας επιχειρεί να ωραιοποιήσει την εικόνα στο χώρο της ψυχικής υγείας για να περάσει τις ανατροπές που σχεδιάζει.

Οι εξελίξεις στο χώρο της ψυχικής υγείας φαίνεται να είναι ραγδαίες. Οι εργαζόμενοι και τα σωματεία είναι ήδη σε ετοιμότητα και προετοιμάζουν δυναμικές κινητοποιήσεις για να αποτρέψουν τους κυβερνητικούς σχεδιασμούς.

Το υπ. Υγείας αργά το μεσημέρι εξέδωσε ανακοίνωση για το θέμα με την οποία επιβεβαιώνει την πραγματοποίηση της σύσκεψης, γεγονός που είχαμε αποκαλύψει ως ιστοσελίδα από το πρωί και σύμφωνα με την ανακοίνωση στην σύσκεψη έκανε παρέμβαση ο Υπ. Υγείας κ. Ξανθός.

Στη Δικαιοσύνη οι εργαζόμενοι του Ευαγγελισμού για την άθλια κατάσταση τού Ψυχιατρικού Τμήματος

Πηγή: write-in.gr

Μηνυτήρια αναφορά στην Εισαγγελία Αθηνών για την «άθλια» και «τραγική» κατάσταση που επικρατεί στο Ψυχιατρικό Τμήμα του Ευαγγελισμού αποφάσισαν να καταθέσουν οι εργαζόμενοι του νοσοκομείου μέσω του Σωματείου τους, με σκοπό την λήψη άμεσων μέτρων καθώς, όπως λένε, το πράγμα έχει φτάσει πλέον στο απροχώρητο.

Ο πρόεδρος του σωματείου εργαζομένων, Ηλίας Σιώρας, χαρακτηρίζει την κατάσταση που επικρατεί στο Ψυχιατρικό Τμήμα «άθλια» και «επικίνδυνη για ασθενείς και προσωπικό» και προσθέτει ότι είναι γνωστή, καθώς τα προηγούμενα χρόνια έχουν γίνει δεκάδες παρεμβάσεις, παραστάσεις, διαμαρτυρίες, αναφορές, ανάδειξη στον Τύπο, διαδηλώσεις σε όλα τα αρμόδια όργανα, (Διοίκηση νοσοκομείου, περιφέρεια, Υπουργείο, Βουλή κλπ), ωστόσο δεν υπήρξε βελτίωση.

«Η κατάσταση στο Ψυχιατρικό Τμήμα έφτασε στο απροχώρητο» λέει ο κ. Σιώρας. Σημειώνει ότι «τα ράντζα είναι σταθερά υπερδιπλάσια από τον αριθμό των κλινών και υπάρχουν ράντζα ακόμα και στα γραφεία των ψυχοθεραπευτών», ενώ αναφέρει ότι οι πάσχοντες αντιμετωπίζονται ως «υποδεέστερες υπάρξεις».

Απαράδεκτη η κατάσταση στην ψυχιατρική κλινική του Ευαγγελισμού

Έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής
για την Πρόληψη των Βασανιστηρίων

Πηγή: ygeionomikoi.gr

Απαράδεκτη χαρακτηρίζει την κατάσταση που επικρατεί στην ψυχιατρική κλινική του Νοσοκομείου Ευαγγελισμός η Ευρωπαϊκή Επιτροπή για την Πρόληψη των Βασανιστηρίων σε έκθεση που συνέταξε μετά την επίσκεψή της τον Απρίλιο σε ψυχιατρικά Νοσοκομεία και κλινικές στην χώρα μας.

Η Επιτροπή θεωρεί ότι στο Νοσοκομείο υπάρχει υπερπληθυσμός, οι ασθενείς παραμένουν στους διαδρόμους, η προσωπική τους φροντίδα γίνεται σε κοινή θέα, ενώ δεν υπάρχει για τους ψυχικά πάσχοντες η δυνατότητα προαυλισμού.  Επίσης η επιτροπή διαπιστώνει ότι υπάρχει απαράδεκτα χαμηλή στελέχωση σε προσωπικό τόσο στον Ευαγγελισμό όσο και στις υπόλοιπες δομές ψυχικής υγείας.

Οι διαπιστώσεις αυτές βεβαίως «γκρεμίζουν» το success story που επιχειρεί να φιλοτεχνήσει η Κυβέρνηση και για το χώρο της ψυχικής υγείας.

Η επιτροπή θεωρεί ότι οι πολιτικές λιτότητας που ασκούνται είναι ο βασικός υπεύθυνος για τα προβλήματα που παρουσιάζονται και ζητά να ληφθούν άμεσα μέτρα για να σταματήσει αυτή η απαράδεκτη κατάσταση.

Η επιτροπή κάνει γενικότερες διαπιστώσεις για τις συνθήκες νοσηλείας για όλες τις δομές ενώ ιδιαίτερη μνεία έχει στο ψυχιατρείο φυλακών Κορυδαλλού.  Όμως για τις διαπιστώσεις αυτές της επιτροπής θα επανέλθουμε με άλλο δημοσίευμα.

Μαχητική κινητοποίηση των εργαζομένων στο Ψυχιατρικό Νοσοκομείο Αττικής

Πηγή: ygeionomikoi.gr

Με μια μεγάλη κινητοποίηση στην πύλη του νοσοκομείου και στη συνέχεια με συμβολικό αποκλεισμό της Λεωφόρου Αθηνών απάντησαν σήμερα οι εργαζόμενοι στο Ψυχιατρικό Νοσοκομείο Αττική στα σχέδια της Κυβέρνησης να κλείσει κλινικές και να καταργήσει κρεβάτια στα ψυχιατρικά νοσοκομεία και παράλληλα να μεταφέρει τα κέντρα ψυχικής υγείας και τις ψυχοκινητικές δομές από τα Νοσοκομεία στις υγειονομικές περιφέρειες.

Η μαχητική τους κινητοποίηση ήταν μια ακόμα δράση ενάντια στις νομοθετικές ρυθμίσεις που βρίσκονται στα συρτάρια του υπουργείου υγείας οι οποίες σύμφωνα με όλες τις πληροφορίες μέσα στον μήνα θα πάνε για ψήφιση στη βουλή.

Ο πρόεδρος του Σωματείου του ΨΝΑ Ν. Παναγούλης τόνισε στην ομιλία του ότι οι προωθούμενες ανατροπές στο χώρο της Ψυχικής υγείας θα οδηγήσουν ένα μεγάλο μέρος από τους ψυχικά πάσχοντες που δεν έχουν οικονομική δυνατότητα στο δρόμο. Παράλληλα αυτές οι αλλαγές ανοίγουν το δρόμο για διεύρυνση των ιδιωτικοποιήσεων στο χώρο της ψυχικής υγείας μέσω της εκχώρησης και άλλων δομών σε ΜΚΟ ή και απευθείας σε ιδιώτες. Καυτηρίασε μάλιστα το γεγονός ότι η σημερινή ηγεσία του Υπ. Υγείας, πριν την άνοδο στην κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, ήταν παρούσα σε αντίστοιχες συγκεντρώσεις του Σωματείου και δήλωνε την αντίθεσή της στο κλείσιμο των ψυχιατρείων. Ο Πρόεδρος του Σωματείου ανέφερε ότι όπως οι εργαζόμενοι απέτρεψαν το κλείσιμο δομών του ψυχιατρείου επί υπουργίας Άδωνη Γεωργιάδη έτσι και σήμερα με τους αγώνες τους θα αποτρέψουν τις ανατροπές που προωθεί η Κυβέρνηση.

Στην συγκέντρωση χαιρέτισε ο Γρηγόρης Καλομοίρης μέλος της ΕΕ της ΑΔΕΔΥ και στέλεχος του ΜΕΤΑ, ο πρόεδρος του Σωματείου του Ευαγγελισμού Ηλίας Σιώρας, ο Δήμαρχος Χαϊδαρίου Μ. Σελέκος και ο πρόεδρος της ΠΟΕΔΗΝ Μ. Γιανάκος.

Στη μαχητική κινητοποίηση των εργαζομένων παραβρέθηκαν εκπρόσωποι σωματείων της Αττικής της ΠΟΕΔΗΝ και της ΑΔΕΔΥ, ο Δήμαρχος Χαϊδαρίου Δημοτικοί σύμβουλοι της περιοχής καθώς και τοπικοί κοινωνικοί και συνδικαλιστικοί φορείς. Από τα Σωματεία των Νοσοκομείων παρόντες ήταν οι πρόεδροι από τα Σωματεία του Αττικού, του ΕΛΠΙΣ, του Ευαγγελισμού του Δρομοκαϊτειου καθώς και μέλη από την διοίκηση από τα Σωματεία του Θριάσιου και του Εθνικού Κέντρου Αποκατάστασης.

Στη συγκέντρωση παραβρέθηκε επίσης πολυμελής αντιπροσωπεία από το ΜΕΤΑ από μέλη της Ε.Ε. και του Γ.Σ. της ΑΔΕΔΥ καθώς και μέλη της Γραμματείας του ΜΕΤΑ Υγειονομικών.

Οι εργαζόμενοι δήλωσαν αποφασισμένοι να συνεχίσουν και να κλιμακώσουν τον αγώνα με νέες κινητοποιήσεις τις επόμενες μέρες και με την διοργάνωση συναυλίας για να μην περάσουν τα σχέδια της Κυβέρνησης.

Σε νέα κινητοποίηση στις 16 Μάη προχωρούν οι εργαζόμενοι του ΨΝΑ

Την Τετάρτη 16 Μαΐου στις 11:00 πμ
στην Πύλη του Νοσοκομείου

Συνεχίζει τις κινητοποιήσεις του το Σωματείο Εργαζομένων στο Ψυχιατρικό Νοσοκομείο Αττικής ενάντια στις ανατροπές που δρομολογεί η Κυβέρνηση στο χώρο της ψυχικής υγείας.

Έτσι στις 16 Μάη .προχώρα σε συγκέντρωση διαμαρτυρίας στην είσοδο του Νοσοκομείου. Κάλεσμα για στήριξη της κινητοποίησης αποφάσισε και η σύσκεψη των Σωματείων των Νοσοκομείων τη Αττικής.

Στην ανακοίνωση που εξέδωσε το Σωματείο εργαζομένων του ΨΝΑ αναφέρει:

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ προχωρεί στο σχέδιο για διάλυση των εναπομεινάντων Ψυχιατρικών Νοσοκομείων. Προτίθενται τις προσεχείς ημέρες να καταθέσουν σχέδιο νόμου για την υγεία με σχετικά άρθρα για την Ψυχική Υγεία που θα προωθήσουν την μεταφορά των Κέντρων Ψυχικής Υγείας (ΚΨΥ) και των Μονάδων Ψυχοκοινωνικής Αποκατάστασης (ξενώνες, οικοτροφεία, διαμερίσματα κλπ) από τα Ψυχιατρικά Νοσοκομεία στις Υγειονομικές Περιφέρειες (ΥΠΕ).

Το έργο το έχουμε ξαναδεί, πολλές δομές θα καταργηθούν (όπως συνέβη επι υπουργίας Άδωνι Γεωργιάδη με τις μονάδες πρωτοβάθμιας περίθαλψης που μεταφέρθηκαν από 1-1-2015 στις ΥΠΕ).  Οι εναπομείνασες  δομές  θα τις αναλάβουν οι ιδιώτες με τις ΜΚΟ και την ΑΕΜΥ Α.Ε. διαλέγοντας φυσικά τους φιλοξενούμενους ασθενείς τους έχοντες πορτοφόλι και οικογενειακό περιβάλλον. Η κατάσταση θα γίνει δραματική για τους άπορους και  ανασφάλιστους ασθενείς που θα βρεθούν στις γέφυρες, στα πάρκα και στις πλατείες.

Σε μια περίοδο βαθιάς οικονομικής κρίσης που διέρχεται η χώρα μας δεν μπορεί να υπάρχει αίτημα για κλείσιμο ή διάλυση των εναπομεινάντων Ψυχιατρείων, γιατί αυτό δεν θα είναι προς όφελος των ασθενών και θα αναγκαστούν να γίνουν βορά των ιδιωτών ή δεν θα παίρνουν ψυχιατρική βοήθεια.

Το Σωματείο Εργαζομένων μαζί με τους εργαζόμενους στο ΨΝΑ ΔΑΦΝΙ δεν θα επιτρέψουμε καμία συρρίκνωση, συγχώνευση, κατάργηση, μεταφορά ή μετακίνηση Μονάδων Ψυχοκοινωνικής Αποκατάστασης, κλείσιμο Κλινικών, ή υπηρεσιών του Νοσοκομείου μας.

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ την απόσυρση των σχετικών άρθρων που αφορούν την Ψυχική Υγεία στο υπό κατάθεση Νομοσχέδιο του Υπουργείου Υγείας.

ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ την Τετάρτη 16/05/2018 και ώρα 11:00 πμ στην Πύλη του Νοσοκομείου μας  

 

Για το Δ.Σ.

 

 Ο Πρόεδρος                                 Ο Γραμματέας

Ν. ΠΑΝΑΓΟΥΛΗΣ                        Ι. ΚΟΥΡΜΟΥΛΑΚΗΣ