Κατηγορία: Ψυχική υγεία

Για τα προβλήματα της Ψυχιατρικής Κλινικής

Ανακοίνωση του Σωματείου Εργαζομένων ΠΑΓΝΗ

Πηγή: ygeionomikoi.gr

Είναι αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια όλο και περισσότεροι συμπολίτες μας στρέφονται στα δημόσια νοσοκομεία προς αναζήτηση βοήθειας στο τομέα της ψυχικής υγείας. Έτσι και η Ψυχιατρική κλινική του ΠαΓΝΗ δέχεται ένα διαρκώς αυξανόμενο όγκο νοσηλευόμενων, με αποτέλεσμα να μην επαρκεί ο συνήθης αριθμός κρεβατιών και η παρουσία των ράντζων ν’ αυξάνεται διαρκώς, αποτελώντας πλέον ένα σχεδόν μόνιμο φαινόμενο.

Η κατάσταση αυτή που δημιουργεί τεράστια προβλήματα σε ασθενείς και προσωπικό, επιβαρύνεται από το γεγονός ότι στην κλινική νοσηλεύονται άνθρωποι που για διάφορους λόγους θα έπρεπε να βρίσκονται αλλού, όπως π.χ χρόνιοι υπολειμματικοί ασθενείς που θα έπρεπε να έχουν μεταφερθεί σε ανάλογες δημόσιες δομές-ξενώνες, ή άνθρωποι εξαρτημένοι από ψυχοτρόπες ουσίες και αλκοόλ που θα έπρεπε να νοσηλεύονται σε κατάλληλες δομές όπως είναι μια μονάδα νοσηλείας Διπλής Διάγνωσης. Αυτό δεν γίνεται, όχι από λάθος ή κακό συντονισμό, αλλά απλούστατα λόγω έλλειψης αυτών των δομών. Το ίδιο συμβαίνει και με άλλους ασθενείς της κλινικής με σοβαρά κοινωνικά προβλήματα ή και άστεγους, οι οποίοι καταφεύγουν στην κλινική, επιβαρύνοντας περαιτέρω τη λειτουργία της.

Η ασφυκτική πίεση που ασκείται σε αυτήν την κλινική, οφείλεται στο γεγονός ότι καλείται να καλύψει τις ανάγκες ολόκληρης της ανατολικής Κρήτης, με αποτέλεσμα ο πληθυσμός αναφοράς να υπερβαίνει τους 350.000 κατοίκους και την καλοκαιρινή περίοδο ν’ αυξάνεται αλματωδώς εξαιτίας του τουρισμού. Για ένα τόσο μεγάλο κομμάτι του πληθυσμού θα έπρεπε να υπάρχουν διαθέσιμα 50 με 55 κρεβάτια, ενώ σήμερα η κλινική για εκούσιες και ακούσιες νοσηλείες, με 2 τμήματα, βραχείας και οξέων, διαθέτει με μεγάλη δυσκολία 35 κρεβάτια.

Αυτό δεν είναι τυχαίο, αλλά αντίθετα είναι αποτέλεσμα της εγκληματικής πολιτικής στο χώρο της ψυχικής υγείας που άσκησαν όλες οι προηγούμενες κυβερνήσεις και συνεχίζει με ευλάβεια και η σημερινή, κλείνοντας μεγάλα ψυχιατρεία (π.χ. Κέρκυρας, Χανίων) χωρίς να αναπτύξουν άλλες δημόσιες δωρεάν δομές νοσηλείας, χωρίς να αναπτύξουν ένα μεγάλο και αποτελεσματικό δίκτυο κοιν. ψυχιατρικής, διογκώνοντας όμως τον αντίστοιχο ιδιωτικό τομέα με μοναδικό ευεργετημένο τις Μ.Κ.Ο. που κατέλαβαν μεγάλο κομμάτι της χρηματοδότησης και της φροντίδας των ψυχικά ασθενών.

Έτσι, σήμερα, η κατάσταση στη Ψυχιατρική κλινική έχει ξεπεράσει το επίπεδο ασφάλειας για ασθενείς και εργαζομένους. Πιο συγκεκριμένα την Τρίτη 1/8 νοσηλεύονταν 33 ασθενείς με δύναμη τμήματος βραχείας 23 κλινών, ενώ στο τμήμα οξέων νοσηλεύονταν 12 ασθενείς με αντίστοιχη δυνατότητα 10 κλινών. Είναι αυτονόητο ότι σε τέτοιες συνθήκες δεν υπάρχει προσωπικός χώρος ούτε προϋποθέσεις ηρεμίας που απαιτούνται, με συνέπεια να υποβαθμίζονται οι παρεχόμενες υπηρεσίες ψυχικής υγείας, ενώ σαφώς τίθενται και σοβαρά ζητήματα ασφαλείας.

Είναι χαρακτηριστικό ότι, ενώ υπάρχουν κάποιοι μικροί χώροι – προαύλια, αυτοί δεν χρησιμοποιούνται λόγω έλλειψης προσωπικού, ενώ η γενικότερη κατάσταση της κλινικής και από άποψη χώρων και από άποψη τεχνικών προδιαγραφών χρήζει μεγάλων παρεμβάσεων και βελτιώσεων.

Οι συνάδελφοί μας στο ψυχιατρικό τμήμα, παρόλη τη φιλότιμη και σκληρή προσπάθεια που καταβάλουν, ασκούν τα καθήκοντα τους σε ένα περιβάλλον με αυξημένο βαθμό επικινδυνότητας, ενώ ταυτόχρονα οδηγούνται σε φυσική, ψυχική και επαγγελματική εξουθένωση. Σαν σωματείο εργαζομένων την κατάσταση στην ψυχιατρική κλινική του νοσοκομείου μας την έχουμε επισημάνει, την έχουμε αναδείξει και καταγγείλει επανειλημμένα στο παρελθόν. Ουσιαστική παρέμβαση αντιμετώπισης του προβλήματος ΔΕΝ έχει γίνει ούτε από διοικήσεις, ούτε από το υπουργείο.

Αυτό δεν είναι τυχαίο ή από αμέλεια, αλλά είναι αποτέλεσμα του αντιδραστικού πυρήνα της περιβόητης “ψυχιατρικής μεταρρύθμισης”, δηλ. της πολιτικής ενίσχυσης του εμπορευματικού χαρακτήρα των υπηρεσιών ψυχικής υγείας και του γενικότερου “λουκέτου” που προωθείται στη δημόσια ψυχική υγεία.

Είναι τεράστιες οι ευθύνες και της παρούσας κυβέρνησης και του υπουργείου, για την απαράδεκτη κατάσταση που διαμορφώνεται συνολικά στις δομές ψυχικής υγείας, αλλά και της διοίκησης του ΠαΓΝΗ για την απαράδεκτη κατάσταση της δικής μας ψυχιατρικής κλινικής. Η διοίκηση, παρότι έχει γνώση του ορίου ασφαλείας φιλοξενίας ασθενών στην κλινική, δεν ασκεί κατ’ εξακολούθηση κανέναν έλεγχο εφαρμογής των κανόνων αυτών, παρά τις διαμαρτυρίες του προσωπικού και των επιστημονικά υπευθύνων.

Απαιτούμε:
• Ασφαλείς κι ανθρώπινες συνθήκες εργασίας για τους συναδέλφους μας.
• Άμεσα μέτρα από τη διοίκηση για την αξιοπρεπή, ομαλή και ασφαλή λειτουργία της ψυχιατρικής κλινικής με δέσμευση για συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα εφαρμογής τους.
• Ασφαλείς, αξιοπρεπείς συνθήκες νοσηλείας για τους ψυχικά πάσχοντες.

Έχει πάτο ο κατήφορος της διοίκησης του ΟΚΑΝΑ;

Ενωτικό Κίνημα για την Ανατροπή

Η διοίκηση του ΟΚΑΝΑ σύμφωνα με σχετικές καταγγελίες του Συλλόγου Εργαζομένων στον ΟΚΑΝΑ έχει γίνει πρωταθλήτρια στην αυθαιρεσία και στον αυταρχισμό ενάντια στους εργαζόμενους, αλλά και στην ρουσφετολογία προώθησης «ημετέρων» σε θεσούλες. Πρόσφατη κλιμάκωση της πρακτικής αυτής αποτελεί η συνδικαλιστική δίωξη ενάντια στην συντρόφισσα Ψυχίατρο Έμμυ Κουτσοπούλου, εκπρόσωπο της Αριστερής Συσπείρωσης (ΑΡΣΥ) Εργαζομένων ΟΚΑΝΑ και αναπληρωματικό μέλος του ΔΣ του Συλλόγου Εργαζομένων.

(http://aristerisyspeirosi. blogspot.gr/2017/07/blog-post_ 15.html#more)

Οι ισχυρισμοί της διοίκησης μετά από την δημοσιοποίηση των σχετικών καταγγελιών αποτελούν μια αγχωτική έμμεση ομολογία ενοχής προερχόμενη προφανέστατα από ανθρώπους που έχουν την φωλίτσα τους απίστευτα λερωμένη και στην προσπάθειά τους να αμυνθούν όχι μόνο επιβεβαιώνουν τις καταγγελίες αλλά κατρακυλούν ακόμα πιο πολύ στον κατήφορο της σπίλωσης, της συκοφαντίας και της λασπολογίας. (http://www.okana.gr/2012-01- 12-13-29-02/anakoinoseis/item/ 1112-anakoinosidsioulios2017). Χωρίς να δίνει ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΚΑΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ στα καταγγελλόμενα είτε από την ΑΡΣΥ ή από τον Σύλλογο Εργαζομένων (http://aristerisyspeirosi. blogspot.gr/2017/07/blog-post_ 65.html) η Διοίκηση του ΟΚΑΝΑ προσπαθεί αρχικά άχαρα να πετάξει την μπάλα πάνω από τις κερκίδες αντιγράφοντας την γνωστή γενικολογία των προπαγανδιστικών μηχανισμών του Υπουργείου Υγείας περί δήθεν success story και στην συνέχεια διαπράττει ένα ακόμα μεγαλύτερο ατόπημα. Καμαρώστε : «Ενώ αγωνιζόμαστε για έναν Οργανισμό σύγχρονο, αποτελεσματικό, με στόχο την παροχή υπηρεσιών υψηλού επιπέδου και την προάσπιση του δικαιώματος στη θεραπεία, κάποιοι μας κατηγορούν για μετακινήσεις υπαλλήλων και αποσπασματικές προκηρύξεις θέσεων υπευθύνων, λες και ο καθένας έχει «καπαρώσει» τη θέση του ανεξαρτήτως των ικανοτήτων του, της αποτελεσματικότητάς του ή των αναγκών του Οργανισμού.»

Αγαπητές κυρίες και κύριοι ΔΙΟΡΙΣΜΕΝΕΣ και ΔΙΟΡΙΣΜΕΝΟΙ στην διοίκηση του ΟΚΑΝΑ :

Αρχικά ΞΕΚΑΒΑΛΗΣΤΕ, γιατί δεν είστε τίποτα άλλο παρά μια προσωρινή περαστική με κομματικά κριτήρια διορισμένη διοίκηση. Έχουν περάσει πολλοί άλλοι πριν από σας και θα περάσουν πολλοί άλλοι μετά από εσάς στο μέλλον.

Δεύτερο, ενώ καθαιρέσατε και μετακινήσατε την ως τώρα επιστημονική υπεύθυνη της Μονάδας Βουπρενορφίνης του «Άγιου Σάββα» σ. Έμμυ Κουτσοπούλου με τελείως αυθαίρετο τρόπο και με ΑΣΤΕΙΑ ΠΡΟΣΧΗΜΑΤΑ που αφορούσαν «διενέξεις μεταξύ νοσηλευτών – θεραπευτών» κλπ, δεν είχατε κάνει ούτε το στοιχειώδες δεοντολογικό που ζητούσε η σ. Κουτσοπούλου σχετικά με αυτά τα αστεία σας προσχήματα : την διενέργεια ΕΔΕ. Γιατί ? Μα απλούστατα γιατί αν ακολουθούσατε την στοιχειώδη δεοντολογία, θα κατέρρεαν τα αστεία σας προσχήματα. Όμως συνεχίζετε να κατηφορίζετε στον βούρκο της λάσπης και της βρωμιάς τώρα που για να δικαιολογήσετε τα αδικαιολόγητα τολμάτε να αμφισβητείτε δημόσια την «ικανότητα» (!) της συναδέλφου (!!) έτσι – στον αέρα – χωρίς τεκμηρίωση – με λάσπη στον ανεμιστήρα (!!!). Εσείς, μια περαστική κομματικά διορισμένη διοικησούλα «μιας χρήσεως» ΣΥΚΟΦΑΝΤΕΙΤΕ δημόσια μια λειτουργό αγωνίστρια καταξιωμένη πολλά χρόνια τόσο στην Αντιμετώπιση της  Εξάρτησης όσο και στα Κοινωνικά Κινήματα, επειδή πιαστήκατε με την γίδα στην πλάτη να αυθαιρετείτε και να ρουσφετολογείτε …

Ας πούμε λοιπόν εδώ μερικές αλήθειες αφού σας τρώει η πλατούλα σας κάτω από την κλεμμένη γίδα, τόσο εσάς όσο και τους πολιτικούς προϊσταμένους σας.

–          Το τελευταίο διάστημα σε μια σειρά από οργανισμούς που είτε άμεσα διοικούνται ή εποπτεύονται από το Υπουργείο Υγείας (νοσοκομεία, ΥΠΕ, ΟΚΑΝΑ εν προκειμένω, κλπ …) στήνεται ένα υπόγειο βρώμικο δίκτυο από την μια προώθησης ατομικών ιδιοτελών επιδιώξεων και από την άλλη συκοφαντίας και διώξεων ενάντια σε αυτούς που πραγματικά ενοχλούν – τους εκπροσώπους της ασυμβίβαστης αριστερής αντισυστημικής αγωνιστικής πτέρυγας στην Υγεία.

–          Το υπόγειο βρώμικο αυτό δίκτυο στελεχώνεται από ανθρώπους που μονίμως σαλιαρίζουν στους προθαλάμους της εκάστοτε κυβέρνησης και αλλάζουν την κομματική τους απόχρωση σαν το φιδοπουκάμισο ανάλογα με το «πού φυσάει ο άνεμος» αλλά και από «παραδοσιακά στελέχη» του ΣΥΡΙΖΑ τα οποία δυστυχώς κι αυτά πολύ γρήγορα «πασοκοποιήθηκαν» στην νοοτροπία τους.

–          ΜΙΑ ΧΑΡΟΥΛΑ τα βρίσκουν οι εκπρόσωποι του δικτύου αυτού με εκπροσώπους της «παραδοσιακής» λαμογιάς – ρουσφετολογίας προέλευσης ΠΑΣΟΚ – ΝΔ : ούνα φάτσα, ούνα ράτσα. Πίσω από τις φανφάρες της δικομματικής αντιπαράθεσης στο κεντρικό αστικό πολιτικό σκηνικό, υπάρχει μια αγαστή συνεργασία ΣΥΡΙΖΑ – ΝΔ – ΠΑΣΟΚ τόσο σε «επίσημο συνδικαλιστικό» επίπεδο (π.χ. στον ΠΙΣ και στην ΟΕΝΓΕ) όσο και σε «υπόγειο» επίπεδο παραδιοικητικών μηχανισμών σε νοσοκομεία, σε ΥΠΕ και σε οργανισμούς.

–          Χαρακτηριστικό στοιχείο «αναγνώρισης» της «λειτουργίας» αυτού του υπόγειου δικτύου είναι η λυσσαλέα και εκδικητική του στάση ενάντια στην ασυμβίβαστη αριστερή αγωνιστική πτέρυγα. Αυτήν την περίοδο τα ίδια περίπου που ζούμε στον ΟΚΑΝΑ, τα ζούμε π.χ. και στο Ασκληπιείο Βούλας : ένα αισχρό σύμπλεγμα διοικούντων – προϊσταμένων – κυβερνητικών «συνδικαλιστών» που λειτουργεί ως ΚΑΘΕΣΤΩΣ τρομοκράτησης εργαζομένων, διώξεων και συκοφάντησης των εκπροσώπων της ασυμβίβαστης αριστερής αγωνιστικής πτέρυγας. Τα ίδια και σε μια σειρά άλλα νοσοκομεία σε όλη την χώρα. Γιατί τέτοιο «μονομερές» μένος ? Μα απλούστατα από την μία σε ΤΙΠΟΤΑ δεν διαφωνούν επί της ουσίας πολιτικά ο ΣΥΡΙΖΑ με την ΝΔ και με το ΠΑΣΟΚ – αγκαλίτσα στηρίζουν τα μνημόνια του μαύρου μετώπου κεφαλαίου – ΕΕ – ΔΝΤ. Από την άλλη, η παρουσία και δράση της ασυμβίβαστης αριστερής αγωνιστικής αντισυστημικής ριζοσπαστικής πτέρυγας δείχνει «στην σύγκριση» το μέγεθος του καταγέλαστου κυβερνητικού μνημονιακού εξευτελισμού τους και αντιδρούν σαν την αλεπού του Αισώπου που φρύαζε από την ζήλεια της επειδή οι άλλες δεν ήθελαν να κολοβωθούν …

–          Επιπρόσθετα, ΚΑΙ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΗΣ ΕΞΑΡΤΗΣΗΣ, εδώ και πολλά χρόνια οι ΙΔΙΟΙ συστημικοί μηχανισμοί από τα ΙΔΙΑ πολλές φορές φυσικά πρόσωπα (ανεξάρτητα από την συγκεκριμένη κυβερνητική απόχρωση που κάθε φορά ενδύονται ως χαμαιλέοντες) επίμονα προσπαθούν να μην υπάρχει κανένας εκπρόσωπος της αριστερής αγωνιστικής ριζοσπαστικής πτέρυγας σε επιστημονικά υπεύθυνες θέσεις. Π.χ. υπενθυμίζουμε την ΣΚΑΝΔΑΛΩΔΗ για τα δεδομένα της τότε εποχής αδικία σε βάρος της σ. Κατερίνας Μάτσα που αφορούσε κρίση για θέση (Συντονιστή) Διευθυντή στο «18 άνω» του ΨΝΑ. Την σκυτάλη από τις κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ και ΝΔ σε αυτόν τον ανομολόγητο «νόμο» που λέει «κανένας επικίνδυνος αναρχοαριστεριστής σε θέση επιστημονικού υπεύθυνου» την πήρε τώρα η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και την εφαρμόζει και διά της διορισμένης διοίκησης ΟΚΑΝΑ. Μπράβο, και σε ανώτερα …

Επειδή λοιπόν τα πολλά λόγια είναι φτώχεια και επειδή περισσεύει η υποκρισία :

Η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Υγείας, δηλαδή οι κ.κ. Ξανθός και Πολάκης, οφείλουν άμεσα να παρέμβουν για να σταματήσουν τα απίθανα καμώματα της διορισμένης από αυτούς διοίκησης του ΟΚΑΝΑ. Να αποκαταστήσουν αμέσως στην θέση της την σ. Κουτσοπούλου. Αν υπάρχουν θέματα που αφορούν κάποιες «διενέξεις» μεταξύ εργαζομένων (σιγά την ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΗ πρωτοτυπία, σε κανένα άλλο τμήμα ή μονάδα ή κλινική δεν υπάρχουν τέτοια, ΓΕΛΑΕΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ δλδ …) γι αυτά να ακολουθηθούν αυτά που προβλέπει η στοιχειώδης δεοντολογία. Να αποσυρθεί η απαράδεκτη και συκοφαντική «ανακοίνωση του ΔΣ του ΟΚΑΝΑ 24-7-17» και να ζητηθεί δημοσίως συγνώμη για την ατεκμηρίωτη λασπολογία περί «ανικανότητας» που ρίχνεται ενάντια στην σ. Κουτσοπούλου και σε άλλους εργαζόμενους, μια κατάπτυστη ανακοίνωση που ΦΥΣΙΚΑ «σηκώνει» και ένδικα μέσα εκτός από συνδικαλιστικά και πολιτικά.

Σε αντίθετη περίπτωση, οι κ.κ. Υπουργοί θα θεωρηθεί πως προσυπογράφουν και εγκρίνουν ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ την αυθαιρεσία, την λασπολογία, τον αυταρχισμό και τις διώξεις. Και θα τους το θυμίζουμε και αυτό κάθε φορά που θα στήνουν κοκορομαχίες με τον Άδωνη ή με τον Λοβέρδο για να δείξουν πως είναι «διαφορετικοί» …



Παρακάτω παραθέτουμε την αναλυτική ανακοίνωση του Συλλόγου Εργαζομένων στον ΟΚΑΝΑ:

http://ektosgrammis.gr/website/kato-ta-heria-apo-tin-psyhiatro-ergazomeni-ston-okana-emmy-koytsopoyloy

Ψήφισμα συμπαράστασης εξέδωσε και το ΔΣ του Εργατικού Κέντρου Αθήνας:

Δελτίο Τύπου 2017-07-27
Το Εργατικό Κέντρο Αθήνας εκφράζει τη συμπαράστασή του στη συνάδελφο εργαζόμενη στον Οργανισμό Κατά των Ναρκωτικών, κα Κουτσοπούλου, για την καταχρηστική παύση από τη θέση της Υπευθύνου της Μονάδας του Αγίου Σάββα.

Ως αιτία της παύσης αναφέρονται, από πλευράς Διοίκησης του Οργανισμού, οι ανεπαρκείς χειρισμοί της συναδέλφου για την επίλυση διενέξεων μεταξύ των εργαζομένων της μονάδας. Η απόφαση αυτή ελήφθη από τη Διοίκηση χωρίς καμία διαδικασία διαφάνειας και αξιοκρατίας, χωρίς τη διενέργεια έρευνας.

Το Εργατικό Κέντρο Αθήνας καταγγέλλει τις πρακτικές πίεσης και εκφοβισμού των εργαζομένων από τη Διοίκηση του ΟΚΑΝΑ και απαιτούμε την επιστροφή της συναδέλφου στη θέση της και τα καθήκοντά της.

Ανακοίνωση του Σωματείου εργαζομένων ΨΝΑ

Συγκέντρωση διαμαρτυρίας

την Δευτέρα 19 Ιουνίου

ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ
Ψ.Ν.Α «ΔΡΟΜΟΚΑΪΤΕΙΟ»

Ιερά Οδός 343
Χαϊδάρι, 13/6/2017

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

H κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει η Δημόσια Ψυχική Υγεία είναι εφιαλτική τόσο για τους νοσηλευόμενους όσο και για τους εργαζόμενους.

Εκτός της δραματικής υποχρηματοδότησης, της έλλειψης κλινών, της υποστελέχωσης, προκύπτει και η αντιμετώπιση της έντονης επιθετικότητας, λόγω νόσου, έργω και λόγω, συχνά με βίαιο τρόπο εναντίον των εργαζομένων και κυρίως των νοσηλευτών, που έρχεται να συμπληρώσει τις βάρδιες-Οδύσσεια του προσωπικού.

Την 12/6/17 μέλος του νοσηλευτικού προσωπικού σε τμήμα οξέων περιστατικών του Νοσοκομείου, δέχτηκε επίθεση από νοσηλευόμενο με συνέπεια τον τραυματισμό της και την μεταφορά της σε κλινική γενικού νοσοκομείου για την παροχή ιατρικής φροντίδας.

Η εμπειρία της εργαζόμενης, αλλά και η συνδρομή του ετέρου νοσηλευτή της βάρδιας αποσόβησαν  τα χειρότερα και η συνάδελφος έλαβε εξιτήριο αποκομίζοντας διάσειση.

Αναρωτιόμαστε αν και στο επόμενο περιστατικό βίας θα είναι οι εργαζόμενοι τόσο «τυχεροί».

Αναρωτιόμαστε αν την επόμενη φορά θα υπάρχει κάποιος αρωγός για το επόμενο θύμα βίας.

Το νοσηλευτικό προσωπικό στις Δημόσιες Ψυχιατρικές δομές, σωματικά και ηθικά εξουθενωμένο, καλείται να προσφέρει νοσηλευτική φροντίδα σε νοσηλευόμενους με ακούσια νοσηλεία, τοξικομανείς, αλκοολικούς, άρθρο 69 του Π.Κ, κοινωνικών περιστατικών, χωρίς όμως η πολιτεία να έχει φροντίσει την αριθμητική επάρκεια όλων των ειδικοτήτων.

Εκφράζουμε την συμπαράστασή μας και τις ευχές μας για γρήγορη ανάρρωση στη συνάδελφο και διαβεβαιώνουμε τους εργαζόμενους στο Ψ.Ν.Α «Δρομοκαϊτειο» πως θα αγωνιστούμε για να εξασφαλίσουμε επάρκεια σε νοσηλευτικό προσωπικό, καλύτερες συνθήκες εργασίας και νοσηλείας των ασθενών.

Καλούμε το Υπουργείο Υγείας να λάβει τα απαραίτητα μέτρα για την ομαλοποίηση της τραγικής κατάστασης στην οποία έχει περιέλθει η Δημόσια Ψυχική Υγεία.

Ήδη το Σωματείο Εργαζομένων έχει παρέμβει στην Διοίκηση του Νοσοκομείου με προτάσεις για την διαχείριση της εφημερίας και εισαγωγών των οξέων περιστατικών σε νοσηλευτική μονάδα που ενδείκνυται για τη νοσηλεία τους και όχι όπου υπάρχει κενή κλίνη. Επίσης προτείνουμε συν-εφημερία και με άλλα νοσοκομεία για την κάλυψη της συνεχούς ζήτησης σε κλίνες.

Τη Δευτέρα 19/6/17, 8.00πμ-10.00πμ, συγκέντρωση έξω από το χώρο του Εφημερίου.

Το Δ.Σ

 

Ένα μικρό Δαφνί στον Ευαγγελισμό

Του Γιάννη Παπαδόπουλου
Πηγή: Καθημερινή
Αναδημοσίευση από ygeionomikoi.gr

Το πρωί της περασμένης Τετάρτης, στον 9ο όροφο του νοσοκομείου «Ευαγγελισμός», ένας από τους ασθενείς που είχε ολοκληρώσει εδώ και καιρό τον κύκλο νοσηλείας του ντύθηκε, φόρεσε τα παπούτσια που του χάρισε νοσηλευτής και άνοιξε την πόρτα της Ψυχιατρικής Κλινικής. Έπειτα από πολλές προσπάθειες της κοινωνικής υπηρεσίας είχε βρεθεί δομή για να τον υποδεχθεί. Πίσω όμως έμειναν άλλοι τέσσερις ασθενείς που «λιμνάζουν», περιμένοντας τη δική τους σειρά. Οπως ένας ηλικιωμένος που έχει συμπληρώσει πέντε χρόνια και δύο μήνες εκεί, αλλά και γυναίκα που μετράει τέσσερα χρόνια στο ίδιο μέρος.

Κανονικά, η μέση διάρκεια νοσηλείας για τα υπόλοιπα περιστατικά σε αυτή την κλινική δεν ξεπερνάει τον ένα μήνα.

Η έλλειψη ασφαλιστικής κάλυψης ή οικογενειακού υποστηρικτικού πλαισίου, η αδυναμία εύρεσης θέσεων σε κατάλληλες δομές και ο κίνδυνος αυτοί οι άνθρωποι να καταλήξουν άστεγοι έχουν μετατρέψει τη νοσηλεία τους από βραχεία –όπως θα έπρεπε να είναι στον συγκεκριμένο χώρο– σε χρόνια.

Αυτό δεν είναι το μόνο πρόβλημα που αντιμετωπίζει εδώ και καιρό η Ψυχιατρική Κλινική. Κατά την επίσκεψη της «Κ» την περασμένη Τετάρτη, οι νοσηλευόμενοι ήταν 32, ενώ οι διαθέσιμες κλίνες 20. Κι όμως αυτή, σύμφωνα με το προσωπικό του νοσοκομείου, «ήταν μια καλή ημέρα».

Συνήθως ο αριθμός των ασθενών είναι διπλάσιος από τις κλίνες. Υπήρξε περίοδος, σύμφωνα με τη διευθύντρια της κλινικής Παναγιώτα Αλεξανδράκου, που οι νοσηλευόμενοι ξεπέρασαν τους 50. Αλλά και εφημερία κατά την οποία η διοίκηση του νοσοκομείου ζήτησε από το Εθνικό Κέντρο Επιχειρήσεων Υγείας να μη γίνουν νέες εισαγωγές – δεν είχαν διαθέσιμο χώρο. Τα ράντζα είναι μονίμως εγκατεστημένα στους δύο διαδρόμους της κλινικής. Οταν αυξάνεται ο αριθμός των νοσηλευομένων τοποθετούνται και στις δύο πλευρές κρεβάτια, αλλά και φορεία, αφήνοντας ένα στενό πέρασμα.

Μετά το σεισμό του 1999

Η κ. Αλεξανδράκου εξηγεί ότι τα ράντζα εμφανίστηκαν μετά τις φθορές από τον σεισμό του 1999 στις εγκαταστάσεις του Ψυχιατρικού Νοσοκομείου Αττικής. Σταδιακά αυξήθηκαν οι ακούσιες εισαγωγές ασθενών με εισαγγελική εντολή στον «Ευαγγελισμό». Σε συνδυασμό με το πρόγραμμα των εφημεριών, αλλά και τη μη ανάπτυξη κλινών για ψυχιατρικά περιστατικά σε όλα τα γενικά νοσοκομεία της Αττικής, ο 9ος όροφος του «Ευαγγελισμού» δέχθηκε δυσανάλογο βάρος.

Μέλη του νοσηλευτικού προσωπικού λένε μεταξύ τους ότι η κλινική εξελίχθηκε σε «μικρό Δαφνί». Μετατράπηκε σε δομή βαριάς ψυχιατρικής νοσηλείας, λέει στην «Κ» ο ψυχίατρος Κώστας Αλεξανδρόπουλος, πρώην διευθυντής της κλινικής στον «Ευαγγελισμό». Παρά και τις δικές του προσπάθειες και τις τακτικές αναφορές προς τους αρμόδιους φορείς, η κατάσταση δεν διαφοροποιήθηκε. Είναι απαράδεκτο, αν σκεφτείτε ότι υπάρχουν περιπτώσεις ασθενών που δεν μπορούν να είναι εκτεθειμένοι στα μάτια όλων, λέει.

Ασθενής που μετέβη εκουσίως στην κλινική πέρυσι το Πάσχα είχε περάσει δύο από τις τρεις εβδομάδες νοσηλείας της σε φορείο. «Δεν μπορείς να κοιμηθείς με ησυχία στον διάδρομο και ο ύπνος είναι σημαντικός σε θέματα ψυχικής υγείας», λέει η 48χρονη που πάσχει από διπολική διαταραχή και μίλησε στην «Κ» ζητώντας να μη δημοσιευθεί το όνομά της.

Με τα χρόνια οι κυβερνήσεις άλλαξαν, όπως και τα πρόσωπα στη θέση του υπουργού Υγείας, αλλά τα ράντζα έμειναν στη θέση τους. Η κατάσταση δεν ήταν άγνωστη ούτε στον ΣΥΡΙΖΑ. Το 2008 ο τότε βουλευτής του κόμματος, Θανάσης Λεβέντης, σε ερώτησή του στη Βουλή ανέφερε ότι στις 23 Ιανουαρίου εκείνου του έτους νοσηλεύονταν 47 ασθενείς στην Ψυχιατρική.

Πιο πρόσφατα, σε έκτακτο έλεγχο του Σώματος Επιθεωρητών Υπηρεσιών Υγείας και Πρόνοιας τον Μάρτιο του 2015 διαπιστώθηκε ξανά το ίδιο πρόβλημα. Σε έκθεσή τους, που είναι στη διάθεση της «Κ», έγραφαν ότι ο χώρος ήταν καθαρός και περιποιημένος, όμως «διαπιστώθηκε υπερπλήρωση σε ποσοστό μεγαλύτερο του 150% των κλινών». Ακόμη στα συμπεράσματά τους ανέφεραν ότι λόγω του κορεσμού, η νοσηλεία «γίνεται με δυσχέρεια και ορισμένες φορές με κίνδυνο της αποθεραπείας».

Την κατάσταση αναγνώριζε και το ΕΚΕΠΥ. Σε έγγραφό του σημείωνε ότι το σύστημα εφημεριών στις ψυχιατρικές κλινικές των νοσοκομείων της Αττικής είναι «επιβαρυμένο» και ότι «είχαν ενημερωθεί σχετικά η προηγούμενη και η παρούσα πολιτική ηγεσία». Ως λύση είχε εξεταστεί τότε η μεταφορά της Ψυχιατρικής Κλινικής του «Ευαγγελισμού» στο κτίριο της «Πολυκλινικής Αθηνών».

Την ανάγκη αποσυμφόρησης καθώς και κεντρικού σχεδιασμού για τη διαχείριση των περιστατικών ακούσιας νοσηλείας έχει θίξει και η διοικητής του νοσοκομείου Παναγιώτα Γκουλάκη-Μητσάκη. Το σωματείο των εργαζομένων, όπως τονίζει και ο πρόεδρός του, καρδιολόγος Ηλίας Σιώρας, έχει ζητήσει επανειλημμένως να λυθεί το ζήτημα.

Το 2016 το σωματείο προχώρησε σε κινητοποιήσεις διαμαρτυρίας με αφορμή την παραπομπή νοσηλευτών σε δίκη για τον θάνατο ασθενούς. Επρόκειτο για νοσηλευόμενη που τον Σεπτέμβριο του 2010 μπήκε χωρίς να γίνει αντιληπτή στο «ήσυχο δωμάτιο» της κλινικής (χώρο όπου οδηγούνται με ιατρική εντολή ασθενείς σε φάση διέγερσης) και προσπάθησε να βάλει φωτιά στην προστατευτική ταπετσαρία των τοίχων. Διασωληνώθηκε στην εντατική και δύο ημέρες αργότερα πέθανε από τις αναθυμιάσεις που είχε εισπνεύσει.

Τη στιγμή του ατυχήματος στον χώρο των 20 κλινών νοσηλεύονταν 37 άνθρωποι.

Η «διοικητική μεταρρύθμιση» στην ψυχική υγεία

…ως φύλλο συκής της κατασταλτικής ψυχιατρικής

των Γ. Αστρινάκη, Γ. Κοκκινάκου, Αικ. Μάτσα, Θ. Μεγαλοοικονόμου, ψυχιάτρων,
Κ. Μπαϊρακτάρη, αν. καθ. Ψυχολογίας ΑΠΘ
Πηγή: ygeionomikoi.gr *

Μέσα σ’ ένα νομοσχέδιο «σκούπα», παγιωμένη πλέον τακτική της μνημονιακής διακυβέρνησης, φέρνει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝ.ΕΛΛ. τις διατάξεις για τη «μεταρρύθμιση της διοικητικής οργάνωσης των υπηρεσιών ψυχικής υγείας», μια ακόμα επίπλαστη κίνηση που κυριολεκτικά ισοδυναμεί με απλό «σκούπισμα» των ερειπίων στα οποία έχει οδηγηθεί, από τις ασκούμενες πολιτικές, ο ανέκαθεν πολύπαθος αυτός χώρος.

Την ίδια στιγμή που με το τέταρτο «μνημόνιο διαρκείας» θεσμοθετούνται πολιτικές που επιδεινώνουν περαιτέρω το όποιο έδαφος έχει απομείνει, πάνω στο οποίο μπορούσε να ακουμπήσει και να στηριχτεί το στοιχειωδώς «καλώς έχειν» (η «ψυχική υγεία») του καθενός (με την περαιτέρω μείωση των συντάξεων, την επέκταση της φοροληστείας, την απελευθέρωση/ελαστικοποίηση της αγοράς εργασίας, τις χωρίς τέλος ιδιωτικοποιήσεις των «κοινών» και την απεξάρθρωση του δημόσιου), το ψυχιατρικό think tank του ΣΥΡΙΖΑ θεωρεί ή, μάλλον, προσπαθεί να μας πείσει, ότι η αρχή για την όποια αλλαγή στον διαλυμένο χώρο της ψυχικής υγείας, ή για μιαν «επανεκκίνηση» από το τέλμα της, μηδέποτε γενομένης, «ψυχιατρικής μεταρρύθμισης», είναι η «διοικητική μεταρρύθμιση».

– Χωρίς στο ελάχιστο ν’ αμφισβητείται ο όλο και πιο κατασταλτικός χαρακτήρα της κυρίαρχης ψυχιατρικής, τα καθημερινά (ως επί το πλείστον αφανή) εγκλήματα που επιτελούνται στο όνομα της «θεραπείας», αλλά πρωτίστως της «προστασίας της κοινωνίας» από τους υποτίθεται «επικίνδυνους» ψυχασθενείς.

– Χωρίς καμιά νύξη για την επικρατούσα ψυχιατρική κουλτούρα και πράξη, για τη δραματική αποψίλωση των μονάδων ψυχικής υγείας από προσωπικό και υλικούς πόρους, για το όργιο των μηχανικών καθηλώσεων και του «θεραπευτικού μονόδρομου» του ψυχοφάρμακου, για την διαρκή και θεωρούμενη ως αυτονόητη (ως «αναγκαία για την θεραπεία» τους) καταπάτηση των δικαιωμάτων των ψυχικά πασχόντων, για την συνεχιζόμενη ασυδοσία των ΜΚΟ ψυχικής υγείας.

Ποτέ, ωστόσο, μια πραγματική μεταρρύθμιση δεν είχε ως αφετηρία, ως βάση, διοικητικού χαρακτήρα αλλαγές, ερήμην της καθημερινής πράξης, του τρόπου αντιμετώπισης του ψυχικά πάσχοντος ως υποκειμένου και ισότιμου συνομιλητή, με ό,τι ριζικές ανατροπές σε θεσμικό επίπεδο απαιτούνταν για την πλαισίωση και τη στήριξη αυτής της ριζικά εναλλακτικής προσέγγισης, αυτού του μετασχηματισμού των σχέσεων εξουσίας.

Παρά τις μεγάλες διαφορές τους, οι όποιες αλλαγές, μεταπολεμικά, στα συστήματα ψυχικής υγείας στην Αγγλία, στη Γαλλία και προπαντός στην Ιταλία με τον Fr. Basaglia, βασίστηκαν πάνω σε (και υποκινήθηκαν από) συγκεκριμένες εμπειρίες και πρακτικές, που είχαν ήδη δείξει το θεραπευτικό και χειραφετητικό δυναμικό τους πριν μετουσιωθούν σε νομοθετικές ρυθμίσεις.

Για να φτάσουν, φυσικά, με τη σειρά τους, να γίνουν θεσμοί εξουσίας, που θα έπρεπε και πάλι να αμφισβητηθούν – γιατί μόνο στη διαδικασία της έμπρακτης αμφισβήτησης και ριζικού μετασχηματισμού του εκάστοτε κυρίαρχου θεσμού είναι που ανοίγει ο χώρος για τον πραγματικά «θεραπευτικό παράγοντα», που είναι αδιανόητος χωρίς ελευθερία.

Όπως έχει, επίσης, δείξει η διεθνής εμπειρία, το να ξεκινάει κανείς από την «διοικητική αναδιοργάνωση» του συστήματος ήταν πάντα συνδεδεμένο με την αναπαραγωγή του υπάρχοντος συστήματος στην κατεύθυνση της απονοσοκομειοποίησης, του, νεοφιλελεύθερης κοπής, βίαιου κλεισίματος των ψυχιατρείων, με τις γνωστές συνέπειες που αυτό είχε, και έχει, διεθνώς.

Γνωρίζουμε ότι ο στόχος του κλεισίματος των εναπομεινάντων ψυχιατρείων σ’ αυτή τη χώρα, χωρίς τη δημιουργία των αναγκαίων εναλλακτικών, ολοκληρωμένων και κοινοτικά βασισμένων υπηρεσιών, δεν έχει φύγει από το προσκήνιο – απλώς υλοποιείται με λιγότερο θορυβώδεις και ταχύρυθμους τρόπους απ’ ό,τι πριν.

Είναι, μάλιστα, πιθανόν ότι ένα από τα βήματα προς αυτή την κατεύθυνση είναι και το νομοσχέδιο αυτό, σύμφωνα και με τις αρμοδιότητες που δίνει στα Περιφερειακά Διατομεακά Συμβούλια, τα οποία, χωρίς να υπάρχει μια πολιτική ψυχικής υγείας, και πάνω στην έρημο των υπηρεσιών αυτών, θα μπορούν να αποφασίζουν για το κλείσιμο, τη συγχώνευσή τους κ.ο.κ., ανακατεύοντας κατά το δοκούν το χυλό μιας χύτρας όλο και πιο άδειας.

Η «περιφερειοποίηση», που θα είχε νόημα αν υπήρχε μια πολιτική για ένα κοινοτικά βασισμένο σύστημα ψυχικής υγείας με αντίστοιχη κουλτούρα, πόρους κ.λπ., γίνεται τώρα το άλλοθι και το όχημα του ξεφορτώματος των ευθυνών της εσαεί, από εδώ πέρα, μνημονιακής διακυβέρνησης.

Αν στοιχειωδώς, ωστόσο, οι περί την ηγεσία του υπουργείου Υγείας συντάξαντες το νομοσχέδιο ενδιαφέρονταν πραγματικά για ένα κοινοτικά βασισμένο σύστημα, αντί να αναλωθούν στη σύνταξη αυτής της «έκθεσης ιδεών» που αποτελεί αυτό το νομοσχέδιο, μήπως θα έπρεπε να σπεύσουν να ασχοληθούν με κάτι που γνωρίζουν πολύ καλά, ότι δηλαδή ένα κτίριο στην οδό Πειραιώς, κοντά στο Γκάζι, αξίας 7,3 εκατ. ευρώ, που αγοράστηκε με κονδύλια ΕΣΠΑ για να φτιάξει το ΨΝΑ ένα Κέντρο Ψυχικής Υγείας (βασική μονάδα ενός κοινοτικά βασισμένου συστήματος), αντί γι’ αυτό χρησιμοποιείται εδώ και ένα χρόνο για τη στέγαση των εξωτερικών ιατρείων του ψυχιατρείου και οικοτροφείων; Και να εξασφαλίσουν ότι το κτίριο αυτό θα στεγάσει πραγματικά τη λειτουργία για την οποία αγοράστηκε, δηλαδή ενός ΚΨΥ;

Οι ανακοινώσεις που εξέδωσαν πέρσι η Πρωτοβουλία για ένα Πολύμορφο Κίνημα στην Ψυχική Υγεία (25/4/16) και η Πανελλαδική Συσπείρωση για την Ψυχιατρική Μεταρρύθμιση (6/6/16) έχουν καλύψει πλήρως τον επίπλαστο και προσχηματικό χαρακτήρα του νομοσχέδιου αυτού.

Το νομοσχέδιο μιλάει για τομεακές επιτροπές χωρίς να υπάρχει στην πράξη τομεοποίηση, με την περιοχή, π.χ., του λεκανοπεδίου των περίπου 5 εκατ. κατοίκων να διαιρείται σε μόλις έντεκα γιγαντο-τομείς (επί χάρτου, βέβαια, καθώς οι υπηρεσίες, εδώ και πάνω από 30 χρόνια που υπάρχει υποτίθεται ψυχιατρική μεταρρύθμιση, δεν λειτουργούν, και αρνούνται να λειτουργούν, σε τομεοποιημένη βάση).

Και αυτό τη στιγμή που, σύμφωνα με τα διεθνή πρότυπα, ένας Τομέας Ψυχικής Υγείας δεν μπορεί να έχει πάνω από 100.00 κατοίκους, τις ανάγκες των οποίων πρέπει να καλύπτει ένα Κέντρο Ψυχικής Υγείας και μια ψυχιατρική κλινική γενικού νοσοκομείου, από κοινού με το όλο πλέγμα των κοινοτικών υπηρεσιών που αρθρώνονται και συνδέονται με αυτές τις μονάδες.

Εξίσου επίπλαστη και προσχηματική είναι η υποτιθέμενη «φωνή» που δίνει το νομοσχέδιο στα άτομα με ψυχιατρική εμπειρία και στους συλλόγους των οικογενειών, που εκπρόσωποί τους θα συμμετέχουν στις τομεακές επιτροπές. Εκτός του ότι αυτή η συμμετοχή έχει, σ’ ένα βαθμό, νομοθετηθεί εδώ και λίγα χρόνια, το κυριότερο είναι ότι αυτοί οι εκπρόσωποι χρησιμοποιούνται ως διακοσμητικό στοιχείο, ως η έξωθεν καλή μαρτυρία, καθώς λόγος πραγματικός και εξουσία πραγματική ποτέ δεν τους δίδεται.

«Γιατί είναι η κυρίαρχος λόγος, ο ταυτοποιημένος με την αστική εξουσία, που διανέμει τους τρόπους, τους χρόνους και τους χώρους στους οποίους μπορούν να μιλάνε, αλλά με τους δικούς του όρους, με τη δική του γλώσσα», αυτή του κράτους και της κυρίαρχης ψυχιατρικής.

Στη βάση και της εμπειρίας από τα δύο χρόνια του ΣΥΡΙΖΑ: οι ατέρμονες συζητήσεις στις επιτροπές του Υπουργείου, πού κατέληξαν, σε ποια έμπρακτη αναγνώριση και κατοχύρωση των δικαιωμάτων, σε ποια έστω στοιχειώδη αλλαγή του «τρόπου σκέψης και πράξης» της κυρίαρχης ψυχιατρικής, σε ποια μεταρρυθμιστική πρακτική;

Προς το τέλος της «σκούπας» υπάρχει και η διάταξη για την ΑΕΜΥ ΑΕ – έναν φορέα ενδιάμεσο ανάμεσα στο δημόσιο και στον ιδιωτικό τομέα, που θα εμπλέκεται, μεταξύ άλλων, και στη διάσωση των δομών ΜΚΟ που, για διάφορους λόγους, κλείνουν, αλλά που οι εργαζόμενοί τους θα μπορούν να συνάψουν μόνο απευθείας ατομικές συμβάσεις έργου με την ΑΕΜΥ, το πολύ για ένα χρόνο, διατηρώντας το ασφαλιστικό φορέα στον οποίο ήταν, αλλά χάνοντας όλα τα δικαιώματά του, καθώς μετά, η ΑΕΜΥ θα μπορεί να προλαμβάνει όποιον και όσους θέλει, και με τους όρους που θέλει.

Ταυτόχρονα θεσμοθετείται η δυνατότητα απόσπασης υπαλλήλων του δημοσίου στην ΑΕΜΥ (με απροσδιόριστους τους όρους μισθοδοσίας και των λοιπών δικαιωμάτων, αν θα παραμείνουν αυτοί που ήταν πριν ή αν θα είναι αυτοί που ισχύουν στην ΑΕΜΥ).

Η πρακτική διάσταση στα νομοθετήματα της «πρώτη φορά αριστεράς» δεν υπάρχει στις «αριστερόμορφες» και καθαρά λεκτικές διακηρύξεις και ρυθμίσεις. Πρακτική διάσταση, δηλαδή, εφαρμογή, υπάρχει μόνο όταν αυτά πλήττουν δικαιώματα και κεκτημένα.

Και εν προκειμένω, στο χώρο της ψυχικής υγείας, η μόνη πρακτική συνέπεια που μπορεί να έχει αυτό το νομοσχέδιο για την «διοικητική μεταρρύθμιση» είναι ν΄ αποτελεί ένα βοηθητικό εργαλείο για το όπως-όπως κλείσιμο των ψυχιατρείων.

Την ίδια στιγμή που ένα άλλο νομοσχέδιο, αυτό που μόλις πρόσφατα ανακοινώθηκε και αφορά τους λεγόμενους «ακαλόγιστους» του αρ. 69 ΠΚ, είναι πιο άμεσα «πρακτικό» καθώς, πέρα από τις όποιες μεγαλόσχημες διακηρύξεις για εναλλακτικές προσεγγίσεις/ρυθμίσεις στο ζήτημα της λεγόμενης «επικινδυνότητας» και της μεταχείρισης των ανθρώπων αυτών, αυτό που εισάγει, και που είναι προς άμεση εφαρμογή, είναι αυτό που η ιερά συμμαχία ψυχιατρικής κοινότητας (δημόσιου και ΜΚΟ) και δικαστικού σώματος περιμένει με ανυπομονησία (και πιέζει) εδώ και πολύν καιρό: το «ειδικό τμήμα» (το «ειδικό κολαστήριο» θα έπρεπε από τώρα να λέγεται) για τον εγκλεισμό των «ακαταλόγιστων».

Παρ’ όλο, βέβαια, που ορισμένοι καλοθελητές έτσι χαρακτηρίζουν και τα τμήματα στα οποία τώρα νοσηλεύονται/φυλάσσονται οι ασθενείς αυτοί, ως «ειδικές ψυχιατρικές πτέρυγες», ενώ είναι σε όλους γνωστό ότι τέτοια τμήματα δεν υπάρχουν στο ΨΝΑ και στο Δρομοκαΐτειο, όπου οι ασθενείς με το καθεστώς του άρ. 69 νοσηλεύονται στα τμήματα εισαγωγών όπως όλοι οι άλλοι ασθενείς.

Η αμφισβήτηση του «κυρίαρχου ψυχιατρικού παραδείγματος» και η μετάβαση πέρα από αυτό, προς μια ριζικά εναλλακτική ψυχιατρική κουλτούρα, πρακτική και οργάνωση υπηρεσιών, προφανώς δεν αφορά αυτούς που υπηρετούν την «υπάρχουσα τάξη πραγμάτων» (πολιτική, κοινωνική, θεσμική) – παρ’ όλο που κατά κόρον χρησιμοποιούν τον όρο («αλλαγή παραδείγματος» κλπ.) ως λεκτικό πυροτέχνημα.

Είναι υπόθεση κοινωνικού κινήματος «από τα κάτω», λειτουργών ψυχικής υγείας που παλεύουν καθημερινά προς αυτή την κατεύθυνση, ατόμων με ψυχιατρική εμπειρία ανεξάρτητα οργανωμένων, συλλόγων οικογενειών, κοινωνικών συλλογικοτήτων, που όχι απλώς οραματίζονται, αλλά και έμπρακτα παλεύουν προς μιαν άλλη, ριζικά εναλλακτική «κοινωνική τάξη πραγμάτων».

1/3/2017

* Το κείμενο πρωτοδημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα των Συντακτών

«Αυτοκρατορία των παραισθήσεων»: Συγχώνευση με τα Κέντρα Πρόληψης προτείνει η ηγεσία του ΟΚΑΝΑ.

Ανακοίνωση του Σωματείου Εργαζομένων στα Κέντρα Πρόληψης των Εξαρτήσεων και Προαγωγής της Ψυχοκοινωνικής Υγείας.

2015_efimerides-dimosievmata_pontiki-okana-revma2

Απ’ το κακό στο χειρότερο βυθίζεται η διαβούλευση για τη συγκρότηση θεσμικού πλαισίου των Κέντρων Πρόληψης των Εξαρτήσεων και Προαγωγής της Ψυχοκοινωνικής Υγείας.

Όπως επισημάναμε με Δελτίο Τύπου της 21/12/2016, το Υπουργείο Υγείας κάλεσε σε συγκρότηση της σχετικής ομάδας εργασίας χωρίς να έχει επίσημη πρόταση και χωρίς να αποκτήσει κάποια, στο τρίμηνο των συνεδριάσεων.

Και τώρα, τον Ιανουάριο του 2017, απευθείας στο σχέδιο πορίσματος της ομάδας εργασίας κατατίθεται ετεροχρονισμένη πρόταση του ΟΚΑΝΑ (με ημερομηνία 20/09/2016…), για συγχώνευσή του με τα Κέντρα Πρόληψης, με την ηγεμονικής χροιάς επονομασία «ένταξη των Κέντρων Πρόληψης στον ΟΚΑΝΑ».

Ο ΟΚΑΝΑ ασχολείται σχεδόν αποκλειστικά με τη χορήγηση υποκαταστάτων σε ήδη εξαρτημένους από οπιοειδή. Τα 75 Κέντρα Πρόληψης εστιάζουν στην καθολική πρόληψη, δηλαδή στην ολιστική παρέμβαση επί των αιτίων που γεννούν κάθε μορφής εξάρτηση, πριν την εκδήλωσή της, με έμφαση στην κοινοτική δουλειά. Μετά από πολλά χρόνια μιας πολλαπλά βεβαρημένης «συνεργασίας» μεταξύ του ΟΚΑΝΑ και των Κέντρων Πρόληψης, η ηγεσία του ΟΚΑΝΑ προτείνει επίσημα ως λύση στο πρόβλημα μια «Αυτοκρατορία των παραισθήσεων».

Λυπούμαστε γι’ αυτήν την από πλευράς ηγεσίας του ΟΚΑΝΑ τριπλή έλλειψη ψυχραιμίας, αυτοκριτικής και διάθεσης συμβολής στην ισότιμη ανάπτυξη των διαφορετικών φιλοσοφιών αντιμετώπισης των εξαρτήσεων για το καλό του ανθρώπου και της κοινωνίας, στις σημερινές δύσκολες, απαιτητικές συνθήκες.

Παροτρύνουμε την ηγεσία του ΟΚΑΝΑ να διαβάσουν τουλάχιστον το κεφάλαιο ΣΤ΄ του βιβλίου μας «Κοινότητα, Πρόληψη των Εξαρτήσεων, Κέντρα Πρόληψης», που καταθέσαμε στην ομάδα εργασίας ως επιστημονική τεκμηρίωση της πρότασής μας για αυτόνομο, ενιαίο φορέα των Κέντρων Πρόληψης – ελεύθερα διαθέσιμο στον ηλεκτρονικό σύνδεσμο ideostato.gr/2016/11/e-book.html

Οι συνάδελφοί μας στις υπόλοιπες δομές αντιμετώπισης των εξαρτήσεων, που μαζί παλεύουμε διαχρονικά για ανατροπή των ποικίλων και πολυώνυμων σεναρίων συγχώνευσης φορέων/προσεγγίσεων σε ομοιόμορφη μάζα, η επιστημονική κοινότητα και οι δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι που υπηρετούμε από το ιδιαίτερο μετερίζι της πρόληψης, ας βγάλουν συμπεράσματα.

Για το Ψυχιατρικό Νοσοκομείο Αθήνας και τη δημόσια ψυχική υγεία.

Ανακοίνωση της Ριζοσπαστικής Ανατροπής για την ψυχική υγεία

simata_rizapsi-300x258Συνάδελφοι, ως παράταξη στεκόμαστε συνεπείς, ενωτικοί και ξεκάθαροι απέναντί σας. Ως παράταξη παλέψαμε και παλεύουμε για τα δικαιώματα των εργαζομένων, τη διατήρηση και τη διασφάλιση ανθρωπίνων συνθηκών εργασίας, το επίπεδο φροντίδας των ψυχικά ασθενών και τον ρόλο του Νοσοκομείου στην πολύπαθη Ψυχιατρική Μεταρρύθμιση.

Πριν 30 περίπου χρόνια, το αίτημα της Ψυχιατρικής κοινότητας ήταν η αποασυλοποίηση και η αποϊδρυματοποίηση των Ψυχιατρείων. Από τότε έχουν γίνει πολλές προσπάθειες αλλαγής μοντέλου της ψυχιατρικής νοσηλείας προς θετική κατεύθυνση, δηλαδή ο ψυχιατρικά άρρωστος να παίρνει βοήθεια μετά την νοσηλεία του στην περιοχή όπου διαμένει. Όμως αυτή η προσπάθεια είναι ελλιπής στην πράξη. Παρόλα τα οικονομικά πακέτα που ήρθαν στη χώρα μας για την Ψυχιατρική μεταρρύθμιση, έχουν γίνει οι μισές δομές απ’ αυτές που χρειάζεται η κοινωνία.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα για την Αττική είναι ο Πειραιάς και η ευρύτερη περιοχή του, όπου λειτουργεί ένα ΚΨΥ στο Κερατσίνι, ένα ΚΨΥ στο Κορυδαλλό που ανήκουν στο Δρομοκαϊτειο και ένα Κέντρο Υγιεινής στο κέντρο του Πειραιά με την αναμονή για ραντεβού να είναι πολύμηνη. Άλλο παράδειγμα είναι το ΚΨΥ Περιστερίου που έχει στον τομέα 750.000 κατοίκους και 250.000 μαθητικό πληθυσμό.

Η πλειοψηφία των Μονάδων Ψυχοκοινωνικής Αποκατάστασης έγιναν στο κέντρο της Αθήνας. Μετά από τόσα χρόνια ήρθε η ώρα να αναθεωρηθούν τα σχέδια τους για αποασυλοποίηση και κλείσιμο των Ψυχιατρείων. Δεν υπάρχουν πλέον άσυλα με 2.000 ασθενείς. Ασυλιακές νοοτροπίες μπορεί να υπάρχουν σε οικοτροφεία, ψυχιατρικές κλινικές Δημόσιες και ιδιωτικές, στα γενικά Νοσοκομεία και σε ΜΚΟ.

Σε μια περίοδο βαθιάς οικονομικής κρίσης που διέρχεται η χώρα μας δεν μπορεί να υπάρχει αίτημα για το κλείσιμο των εναπομεινάντων Ψυχιατρείων, γιατί αυτό δεν θα είναι προς όφελος των ασθενών και θα αναγκαστούν να γίνουν βορά των ιδιωτών ή δεν θα παίρνουν ψυχιατρική βοήθεια.

Τι πρέπει να γίνει για την Δημόσια Ψυχική Υγεία:

– Ολοκλήρωση των ψυχιατρικών κλινικών στην επαρχία
– Να μην χαθεί καμία ψυχιατρική κλίνη στο σύστημα και να μην αφαιρεθεί καμία θέση στην κοινότητα διότι δεν επαρκούν για την κάλυψη των αναγκών της κοινωνίας
– Χαρτογράφηση των πραγματικών Ψυχιατρικών αναγκών  της κοινωνίας
– Ολοκλήρωση και άνοιγμα Νέων Κέντρων Ψυχικής Υγείας σε 24ωρη λειτουργία ανεπτυγμένα ανά ΤΟΨΥ
– Κέντρα ημέρας τα οποία θα λειτουργούν εντός των Κέντρων Ψυχικής Υγείας στην Αττική και στην επαρχία
– Κατάργηση κάθε μορφής επιχειρηματικής δράσης στην Ψυχική Υγεία. Να ενταχθούν οι ΜΚΟ στο δημόσιο και δωρεάν δίκτυο υπηρεσιών Ψυχικής Υγείας.
– Να φύγουν οι ιδιωτικές εταιρίες (εργολάβοι – σίτιση, καθαριότητα, ιματισμός κ.α.) από το Νοσοκομεία.

Τι πρέπει να γίνει για το ΨΝΑ:

– Άμεσες  προσλήψεις μόνιμου προσωπικού όλων των ειδικοτήτων
– Αύξηση της Χρηματοδότησης του ΨΝΑ & της Δημόσιας Ψυχικής Υγείας

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ:
– Το Υπουργείο να ξεκαθαρίσει ποιο είναι το σχέδιο του για την ψυχιατρική μεταρρύθμιση
– Την άμεση απόσυρση του Νομοσχεδίου για την Ψυχική Υγεία
– Το ξεκίνημα και την από μηδενική βάση συζήτηση με ΟΛΟΥΣ τους θεσμικούς φορείς  για το μέλλον της Ψυχικής Υγείας & των Δημόσιων Ψυχιατρικών Νοσοκομείων
– Την έγκριση του νέου οργανισμού (αναμόρφωση) του ΨΝΑ ΝΠΔΔ που έχει στα συρτάρια του το Υπουργείο Υγείας από τον Μάιο του 2016
– Κοινοτικό Δίκτυο Υπηρεσιών, δημιουργία Νέων Κέντρων Ψυχικής Υγείας σε 24ωρη λειτουργία ανεπτυγμένα ανά ΤΟΨΥ. Κέντρα ημέρας τα οποία θα λειτουργούν εντός των Κέντρων Ψυχικής Υγείας
– Διασύνδεση εκάστου ΚΨΥ (σήμερα έχουμε 3 ΚΨΥ) με Ψυχιατρικό Τομέα του Νοσοκομείου μας, για ασθενείς που χρήζουν εκούσιας νοσηλείας καθώς και για όσους ασθενείς έχει εκδοθεί εισαγγελική εντολή.
– Δημιουργία ειδικών ψυχογηριατρικών οικοτροφείων εντός ή έκτος Νοσοκομείου
– Το 18 ΑΝΩ να παραμείνει οργανικό κομμάτι του Νοσοκομείου με σαφή ενίσχυση του ρόλου των «στεγνών» προγραμμάτων απεξάρτησης
– Μεταστέγαση των δομών μας & νέων ΚΨΥ σε κενά δημόσια κτίρια
– Να φύγουν οι ιδιωτικές εταιρίες (εργολάβοι) από το ΨΝΑ, να αναπτυχθούν στον χώρο του Νοσοκομείου: πρότυπη Μονάδα Σίτισης, Υπηρεσία Καθαρισμού καθώς και Πλύσης Επαγγελματικού Ιματισμού
– Ένα σύστημα Ψυχικής Υγείας που σέβεται τα δικαιώματα και την αξιοπρέπεια των ασθενών βασιζόμενο στις αρχές της κοινοτικής ψυχιατρικής και κοινωνικής φροντίδας.

Αντιστεκόμαστε στη διάλυση της Δημόσιας Ψυχικής Υγείας. Αγωνιζόμαστε για την μη κατάργηση και συγχώνευση του 18 ΑΝΩ που είναι κόσμημα και πρωτοπόρο  στην απεξάρτηση, για έναρξη και λειτουργία Μονάδος Detox. Παλεύουμε για υπηρεσίες δημόσιες και δωρεάν προς τους πολίτες, προαγωγή & πρόληψη ψυχικής υγείας, κινητή μονάδα Ψυχικής Υγείας ανά ΚΨΥ για ολοκληρωμένη κοινοτική θεραπεία, καθώς και Ομάδα Παρέμβασης στην κρίση ανά ΚΨΥ.

Ως παράταξη μαζί με τους εργαζόμενους στο ΨΝΑ ΔΑΦΝΙ δεν θα επιτρέψουμε καμία συρρίκνωση, συγχώνευση, κατάργηση Μονάδων Ψυχοκοινωνικής Αποκατάστασης ή μετακίνηση και κλείσιμο κλινικών και υπηρεσιών του νοσοκομείου μας.

Το ΨΝΑ ΔΑΦΝΙ πρέπει να παραμείνει κόμβος διασυνδεόμενος της ψυχικής υγείας με ανάπτυξη δομών και υπηρεσιών στην κοινότητα. Χαρτογράφηση των αναγκών της κοινωνίας και όχι των «σοφών» της Ψυχικής Υγείας.

Πολύ εύκολα κάποιοι χρησιμοποιούν την λέξη ‘’ΑΣΥΛΟ’’ για το ΨΝΑ. Τα στοιχεία μας αποδεικνύουν ακριβώς το αντίθετο. Το 70% των ασθενών φιλοξενούνται σε δομές στην κοινότητα. Η μέση διάρκεια νοσηλείας στο Ψυχιατρικά Τμήματα (χωρίς το άρθρο 69) είναι 24 ημέρες. Εξυπηρετούνται 44.000 εξωτερικές επισκέψεις στα Τακτικά Εξωτερικά Ιατρεία & στο Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών. 25.000 ραντεβού & επισκέψεις στα ΚΨΥ. 95.000 συνεδρίες & εξετάσεις στις Μονάδες Απεξάρτησης. Ανά έτος. Στην Ελλάδα του 2016 με την ανεργία και την ανασφάλιστη εργασία στα ύψη το Νοσοκομείο μας παρέχει υπηρεσίες Ψυχικής Υγείας σε 31% άπορους και 15% ανασφάλιστους.

Το τελευταίο διάστημα παρατηρείται το γεγονός ότι μεταφέρονται εισαγγελικά περιστατικά από την επαρχία και εκτός εφημερίας μας (Τετ – Παρ). Γι’ αυτό το λόγο είναι άμεση και επιτακτική ανάγκη η σωστή τομεοποίηση των υπηρεσιών της Ψυχικής Υγείας σε όλη την Ελλάδα καθώς και η ολοκλήρωση και το άνοιγμα  των Ψυχιατρικών κλινικών στην επαρχία στα Δημόσια Νοσοκομεία. Παράδειγμα 5 Νομοί (Πρέβεζα, Φλώρινα, Καστοριά, Ημαθία και Βοιωτία) διαθέτουν Ψυχιατρικά Τμήματα που έχουν μόνο Εξωτερικά Ιατρεία και όχι κλίνες Ψυχιατρικές.

Η παράταξη μας & οι εργαζόμενοι στο Ψ.Ν.Α. θα υπερασπιστούμε, πραγματικά και όχι ψευδεπίγραφα, με σεβασμό, τις ανάγκες, τα δικαιώματα, την ασφάλεια και την αξιοπρέπεια ασθενών και εργαζομένων, για την πρόσβαση όλων σε σύγχρονες, ποιοτικές, δημόσιες και δωρεάν υπηρεσίες Ψυχικής Υγείας.

ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ, ενωτικά… συνεχίζουμε!