Σωματείο Νοσ. ΕΛΠΙΣ: Ανοιχτή επιστολή στο υπουργείο για τους απλήρωτους συμβασιούχους

Κύριε Υπουργέ,

Οι συμβασιούχοι εργαζόμενοι στην εστίαση και τη φύλαξη του Νοσοκομείου «Η ΕΛΠΙΣ» παραμένουν απλήρωτοι εδώ και 3 μήνες, αντιμετωπίζοντας σοβαρά προβλήματα επιβίωσης οι ίδιοι και οι οικογένειες τους. Αντίστοιχο πρόβλημα αντιμετώπιζαν μέχρι και σήμερα οι εργαζόμενοι στην καθαριότητα, οι οποίοι σύμφωνα με διαβεβαιώσεις της Διοίκησης θα πληρωθούν τις επόμενες μέρες.

Ως Σωματείο των Εργαζομένων εκφράζουμε την διαμαρτυρία μας για το θέμα, καταθέτοντας τα εξής:

1) Με τον Ν. 4368/2016 υπεγράφησαν συμβάσεις μίσθωσης έργου στην εστίαση και τη φύλαξη για ένα έτος από 2-1-2017 και μέχρι 31-12-2017.

2) Με τον Ν. 4430/2016 οι εργαζόμενοι στην εστίαση και τη φύλαξη κλήθηκαν για τη μετατροπή των συμβάσεων μίσθωσης έργου και υπεγράφησαν μεταξύ Διοίκηαης και εργαζομένων συμβάσεις εργασίας με ορίζοντα 2ετίας και μέχρι 31-12-2018.

3) Ομως εδώ και 3 μήνες οι εργαζόμενοι είναι απλήρωτοι, αφού η επίτροπος αρνείται να θεωρήσει τα εντάλματα μισθοδοσίας. Συγκεκριμένα, η επίτροπος θεωρεί ότι η μετατροπή των συμβάσεων μίσθωσης έργου σε συμβάσεις εργασίας ορισμένου χρόνου στην εστίαση και τη φύλαξη δεν είναι νόμιμη.

4) Η Διοίκηση κάλεσε χθες, με καταληκτική ημερομηνία 20/6/17 και ώρα μέχρι 2 μ.μ να «ξεχάσουν» τις συμβάσεις εργασίας, δηλώνοντας τους προφορικά ότι είναι παράνομες και ζήτησε από τους εργαζομένους με την υπόσχεση ότι θα πληρωθούν, να ανακαλέσουν την υπογραφή τους και να «επανέλθουν» στις συμβάσεις μίσθωσης έργου.

Οι εργαζόμενοι με μεγάλη ανοχή και στερήσεις, έδειξαν το φιλότιμο τους προσφέροντας ανελλιπώς υπηρεσίες και ζητούν δικαίωση και αξιοπρέπεια. Δεν μπορεί να εισπράττουν την αδιαφορία της κυβέρνησης και του Υπ. Υγείας για τα προβλήματα που έχουν προκύψει με τις συμβάσεις εργασίας και θα πρέπει να επιλυθούν. Η λύση δεν είναι οι εργαζόμενοι να γίνονται μπαλάκι, να ανακαλούν τις υπογραφές τους και να καλούνται να υπογράφουν συμβάσεις μίσθωσης έργου, οι οποίες έχουν κριθεί παράνομες από το Συμβούλιο Επικρατείας.

Ως Σωματείο των Εργαζομένων ζητάμε συνάντηση μαζί σας, προκειμένου να δώσετε άμεσα λύση και να πάρει ένα τέλος η ομηρία των συμβασιούχων για:

– την άμεση πληρωμή των δεδουλευμένων των εργαζομένων και την τακτική τους μισθοδοσία.
– να τηρηθούν οι συμβάσεις εργασίας που είχαν υπογραφεί και να συνεχίσουν οι εργαζόμενοι να εργάζονται
– την οριστική λύση στο πρόβλημα που αντιμετωπίζουν, που θα διασφαλίζει το εργασιακό μέλλον των εργαζομένων, με σταθερή και μόνιμη εργασία, μιας και καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες.

Εκλογές στο Σωματείο «Γεννηματά»: Να σπάσει η μνημονιακή πλειοψηφία

Το σπάσιμο της πλειοψηφίας των μνημονιακών δυνάμεων (ΔΑΚΕ – πρώην ΠΑΣΚΕ – ΣΥΡΙΖΑ) στο Σωματείο Εργαζομένων του Νοσοκομείου Γ. Γεννηματάς, θέτει ως βασικό στόχο η Αγωνιστική Πρωτοβουλία για την Ανατροπή.

Ήδη μία σειρά από κινητοποιήσεις στα νοσοκομεία έχουν φέρει αποτελέσματα, αναφέρεται στην εκλογική διακήρυξη της παράταξης. Από τις απεργίες που κέρδισαν ότι δεν απολύθηκαν οι επικουρικοί γιατροί, μέχρι το πάγωμα των διαδικασιών που απολύουν εργολαβικούς, το μπλοκάρισμα της αξιολόγησης (…) Επιπλέον, η νίκη εγγραφής εργολαβικών σε μία σειρά σωματεία, όπως και το ανοιχτό ζήτημα να φύγουν οι εργολάβοι από τα νοσοκομεία.

Τις παραπάνω μάχες τις δώσαμε και είμαστε περήφανοι για αυτές, συνεχίζει η διακήρυξη της Αγωνιστικής Πρωτοβουλίας. Μπροστά μας έχουμε τον αγώνα για μαζικές προσλήψεις στο ΕΣΥ για να δουλεύουμε σε ανθρώπινους ρυθμούς, να παρέχουμε υψηλής ποιότητα υγεία και να είναι καθολικό δικαίωμα. Τον αγώνα για να μην περάσει ο νέος τρόπος εφημέρευσης που νομιμοποιεί την υποστελέχωση και υποβαθμίζει το ιατρικό έργο. Τον αγώνα ενάντια στην αξιολόγηση και στις απολύσεις των επικουρικών. Τον αγώνα για να στελεχωθεί η ΠΦΥ με μόνιμο νοσηλευτικό και ιατρικό προσωπικό. Τον αγώνα ενάντια στις συγχωνεύσεις-κλεισίματα σε μια περίοδο που μεγαλύτερα κομμάτια στρέφονται στα δημόσια νοσοκομεία. Τον αγώνα για να διώξουμε τη μαφία των εργολαβιών καθαριότητας-φύλαξης-σίτισης και την πρόσληψη όλων των εργαζομένων χωρίς αποκλεισμούς εθνικότητας ή εκπαίδευσης. Τον αγώνα εν τέλει για γενναία αύξηση της χρηματοδότησης από τον κρατικό προϋπολογισμό για τη δημόσια υγεία.

Οι εκλογές για το ΔΣ του σωματείου, όπως και την ανάδειξη αντιπροσώπων για το συνέδριο της ΠΟΕΔΗΝ, διεξάγονται το διήμερο Τετάρτη 21 & Πέμπτη 22 Ιουνίου.

Απόφαση Eurogroup: μια γραμμή για τους «από πάνω» – μια διαρκής κόλαση για τους «από κάτω»

Του Γιώργου Σαπουνά *
Πηγή: rproject.gr

Αναμφισβήτητα το πιο εντυπωσιακό στοιχείο της απόφασης του πρόσφατου Eurogroup είναι το πρωτοφανές βάθος χρόνου της συμφωνίας: ως το 2060! Και το περιεχόμενο αυτής; Λιτότητα!

Εάν δίπλα σ’ αυτό προ­σθέ­σου­με και την ευ­ρω­παϊ­κή στή­ρι­ξη για έξοδο στις αγο­ρές (η απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τη­τα της οποί­ας μένει βέ­βαια να απο­δει­χθεί) έχου­με την ερ­μη­νεία για την αντί­δρα­ση της εγ­χώ­ριας άρ­χου­σας τάξης, του με­γά­λου κε­φα­λαί­ου και όχι μόνο: χαρές και πα­νη­γύ­ρια! (Θ. Φέσ­σας – πρό­ε­δρος του Συν­δέ­σμου Ελ­λη­νι­κών Βιο­μη­χα­νιών (ΣΕΒ): «Εξαι­ρε­τι­κά θε­τι­κή εξέ­λι­ξη … μας απο­μα­κρύ­νει από την αβε­βαιό­τη­τα για την ελ­λη­νι­κή οι­κο­νο­μία και μας επι­τρέ­πει να σχε­διά­σου­με, με σχε­τι­κή ασφά­λεια, το μέλ­λον» και Κ. Μί­χα­λος – πρό­ε­δρος του Εμπο­ρι­κού και Βιο­μη­χα­νι­κού Επι­με­λη­τη­ρί­ου της Αθή­νας (ΕΒΕΑ): «η συμ­φω­νία … εξο­βε­λί­ζει κάθε κίν­δυ­νο νέας ανα­τα­ρα­χής και δη­μιουρ­γεί τις προ­ϋ­πο­θέ­σεις προ­κει­μέ­νου η χώρα να απο­τά­ξει τα δεινά που επι­φέ­ρουν τα μνη­μό­νια και, σχε­διά­ζο­ντας και υλο­ποιώ­ντας ένα εθνι­κό σχέ­διο ανά­πτυ­ξης, να κάνει το άλμα προς τα εμπρός…»).

Όταν βέ­βαια μι­λά­νε οι ίδιοι οι κα­πι­τα­λι­στές η γνώμη των πο­λι­τι­κών τους εκ­προ­σώ­πων πε­ρισ­σεύ­ει. Πράγ­μα­τι, από την θέση της αντι­πο­λί­τευ­σης τα μνη­μο­νια­κά κόμ­μα­τα πε­ριο­ρί­στη­καν να κρι­τι­κά­ρουν την ανα­ντι­στοι­χία των δια­κη­ρυγ­μέ­νων στό­χων της κυ­βέρ­νη­σης (χρέος και QE) με τα απο­τε­λέ­σμα­τα και έντε­χνα να απο­φύ­γουν την κρι­τι­κή σε αυτά καθ’ αυτά.

Εάν ο Τσί­πρας δεν είχε υπο­πέ­σει στην λάθος εκτί­μη­ση και ιδιαί­τε­ρα στην δη­μό­σια δή­λω­ση για τις δυ­να­τό­τη­τες που υπήρ­χαν στο συ­γκε­κρι­μέ­νο eurogroup, πριν από τις γερ­μα­νι­κές εκλο­γές, θα πα­ρου­σια­ζό­ταν σή­με­ρα ως ο κυ­ρί­αρ­χος του πο­λι­τι­κού παι­χνι­διού με τόνο θριαμ­βι­κό. Παρά ταύτα ξε­κα­θα­ρί­ζει (ακόμη πε­ρισ­σό­τε­ρο) ότι ερ­γά­ζε­ται με … στο­χο­προ­σή­λω­ση για την εξυ­πη­ρέ­τη­ση του εθνι­κού, αστι­κού συμ­φέ­ρο­ντος και πα­ρα­λαμ­βά­νει γι αυτό τους αστι­κούς επαί­νους δυ­σκο­λεύ­ο­ντας την ζωή του Μη­τσο­τά­κη και εν γένει της μνη­μο­νια­κής αντι­πο­λί­τευ­σης. Εξάλ­λου ποιος άλλος θα μπο­ρού­σε να πε­ρά­σει όλα αυτά τα μέτρα και να κλεί­σει τέ­τοιες συμ­φω­νί­ες, για μισό αιώνα, απ’ όλους αυ­τούς;

Θα μπο­ρέ­σει, ωστό­σο, πράγ­μα­τι ο Τσί­πρας και η κυ­βέρ­νη­σή του να στα­θε­ρο­ποι­ή­σει τον ελ­λη­νι­κό κα­πι­τα­λι­σμό επα­να­φέ­ρο­ντας την «κα­νο­νι­κό­τη­τα» πρώτα και κύρια στο πο­λι­τι­κό σύ­στη­μα, επι­τυγ­χά­νο­ντας και «μο­νι­μο­ποιώ­ντας» την κοι­νω­νι­κή ανοχή, ανα­στυ­λώ­νο­ντας τον δι­κομ­μα­τι­σμό, «ανα­νε­ώ­νο­ντας» την σο­σιαλ­δη­μο­κρα­τία;

Από την απο­φυ­γή της άμε­σης πτώ­σης της κυ­βέρ­νη­σης μέχρι την στα­θε­ρο­ποί­η­ση υπάρ­χει πολύ με­γά­λη από­στα­ση.

Πρώτα και κύρια κάτι τέ­τοιο δεν είναι καν στο χέρι του. Το ελ­λη­νι­κό κα­θε­στώς υπερ­κα­θο­ρί­ζε­ται από το αστα­θές ευ­ρω­παϊ­κό και διε­θνές πλαί­σιο. Όσο πο­λι­τεύ­ε­ται, ιδιαί­τε­ρα στην εξω­τε­ρι­κή πο­λι­τι­κή, ως το πι­στό­τε­ρο σκυλί των ιμπε­ρια­λι­στών στην πε­ριο­χή το μόνο που πε­τυ­χαί­νει είναι να βυ­θί­ζει τον λαό στις πλέον επι­κίν­δυ­νες πε­ρι­πέ­τειες. Οι ανα­κα­τα­τά­ξεις, οι αντι­θέ­σεις, η πο­λι­τι­κή και γε­ω­πο­λι­τι­κή αστά­θεια χα­ρα­κτη­ρί­ζουν το διε­θνές πε­ρι­βάλ­λον και πολύ πε­ρισ­σό­τε­ρο την ίδια την ΕΕ/ΟΝΕ. Ται­ρια­στό το σχό­λιο του διευ­θυ­ντή της Monde Diplomatique, Σερζ Χα­λί­μι, πριν λίγες μέρες: «…Την δε­κα­ε­τία του 1920, ανα­γνω­ρί­ζο­ντας ότι, μετά από μια πε­ρί­ο­δο απερ­γιών και επα­να­στά­σε­ων, στην πλειο­νό­τη­τα των ευ­ρω­παϊ­κών χωρών –ιδίως στη Βρε­τα­νία και στη Γερ­μα­νία– τα κα­θε­στώ­τα είχαν πα­γιω­θεί, η Κομ­μου­νι­στι­κή Διε­θνής ανα­γκά­στη­κε να ανα­γνω­ρί­σει τη «στα­θε­ρο­ποί­η­ση του κα­πι­τα­λι­σμού». Επι­θυ­μώ­ντας ωστό­σο να κρα­τή­σει τον κόσμο σε επα­γρύ­πνη­ση, τον Σε­πτέμ­βριο του 1928 ανα­κοί­νω­σε ότι η ηρε­μία αυτή ήταν «με­ρι­κή, προ­σω­ρι­νή και επι­σφα­λής». Η προει­δο­ποί­η­ση έμοια­ζε μη­χα­νι­κή, σή­κω­νε με­γά­λη αμ­φι­σβή­τη­ση, τόση ήταν η ευ­φο­ρία της Χρυ­σής Δε­κα­ε­τί­ας. Έναν χρόνο αρ­γό­τε­ρα ήρθε η «Μαύρη Πέμ­πτη» της Γουόλ Στριτ…»

Όσο για τους ευ­ρω­παί­ους συμ­μά­χους για τους οποί­ους επαί­ρε­ται ο Τσί­πρας – καθώς πράγ­μα­τι, αυτή την φορά ο Σόι­μπλε δέ­χτη­κε ομο­βρο­ντία επι­θέ­σε­ων προ­κει­μέ­νου να εγκα­τα­λεί­ψει την σκλη­ρή γραμ­μή (ο γερ­μα­νι­κός δε­ξιός Τύπος τον κα­τη­γο­ρεί τώρα ότι οπι­σθο­χώ­ρη­σε στις απαι­τή­σεις των Ελ­λή­νων) – υπο­νο­ώ­ντας την ευ­ρω­παϊ­κή σο­σιαλ­δη­μο­κρα­τία θα πρέ­πει να απο­φα­σί­σει σε πια εκ­δο­χή ανα­φέ­ρε­ται, στον Μα­κρόν, στον Κορ­μπίν ή στον Σουλτς.

Πάνω απ’ όλα όμως το πρό­βλη­μα του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ (αν προ­σπε­ρά­σου­με τους γε­λοί­ους αν και επι­κίν­δυ­νους, ακρο­δε­ξιούς ΑΝΕΛ με τους οποί­ους συ­γκυ­βερ­νά) είναι ότι δεν απέ­κτη­σε ποτέ τους δε­σμούς των σο­σιαλ­δη­μο­κρα­τι­κών κομ­μά­των με τις υπο­τε­λείς τά­ξεις αλλά και με με­ρί­δες του με­γά­λου κε­φα­λαί­ου (πώς θα μπο­ρού­σε άλ­λω­στε), κάτι το οποίο δεν «αντι­γρά­φε­ται» μέσα στην κρίση και μά­λι­στα με πο­λι­τι­κή μό­νι­μης λι­τό­τη­τας και επι­τρο­πεί­ας. Όσο κι αν προ­σπα­θεί να κα­μου­φλά­ρει την κυ­βερ­νη­τι­κή πο­λι­τι­κή με πε­ρι­τυ­λίγ­μα­τα «αρι­στε­ρής δια­κό­σμη­σης» η ουσία πα­ρα­μέ­νει και κα­τα­νο­εί­ται βιω­μα­τι­κά, κα­θη­με­ρι­νά από την κοι­νω­νι­κή πλειο­ψη­φία καθώς όχι μόνο δεν αλ­λά­ζει το μνη­μο­νια­κό τα­ξι­κό τοπίο της ανερ­γί­ας, της ερ­γα­σια­κής ζού­γκλας, της διά­λυ­σης του κρά­τους πρό­νοιας αλλά βα­θαί­νει διαρ­κώς η νε­ο­φι­λε­λεύ­θε­ρη στρα­τη­γι­κή της λι­τό­τη­τας σε βάρος του κό­σμου της ερ­γα­σί­ας και των κα­τώ­τε­ρων κοι­νω­νι­κών στρω­μά­των και τά­ξε­ων. Με την πρό­σφα­τη συμ­φω­νία παίρ­νει χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά μο­νι­μό­τη­τας.

Παρά την με­γά­λη κοι­νω­νι­κή απο­γο­ή­τευ­ση από τα κα­μώ­μα­τα του Τσί­πρα και της κυ­βέρ­νη­σής του, παρά την υπο­χώ­ρη­ση του κι­νή­μα­τος και την θλι­βε­ρή κα­τά­πτω­ση της συν­δι­κα­λι­στι­κής γρα­φειο­κρα­τί­ας, οι αντι­κει­με­νι­κές συν­θή­κες στην Ελ­λά­δα μα και πα­νευ­ρω­παϊ­κά ευ­νο­ούν νέες κοι­νω­νι­κές εκρή­ξεις, ένα νέο γύρο «απ΄τα κάτω» και «απ’ τ’ αρι­στε­ρά». Η ευ­θύ­νη βα­ραί­νει τον «κόσμο της Αρι­στε­ράς» και κατά προ­τε­ραιό­τη­τα τα κόμ­μα­τα και τις ορ­γα­νώ­σεις. Ο ίδιος ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ πο­ντά­ρει σή­με­ρα κυ­ρί­ως στην (δι­καιο­λο­γη­μέ­νη) απέ­χθεια που προ­κα­λεί η Δεξιά και ο Μη­τσο­τά­κης (ακόμη και εντός της Δε­ξιάς) στους «από κάτω» και ελ­πί­ζει να επα­να­συ­σπει­ρώ­σει εκλο­γι­κά ένα ση­μα­ντι­κό μέρος από τις τε­ρά­στιες διαρ­ρο­ές του. Με την προ­ϋ­πό­θε­ση να μην συ­σπει­ρω­θεί όλος αυτός ο κό­σμος στ’ αρι­στε­ρά του όπου το πο­λι­τι­κό κενό «φω­νά­ζει»!

Τί­θε­νται όροι και προ­ϋ­πο­θέ­σεις για την ανα­τρο­πή του σκη­νι­κού. Πρώτ΄απ΄όλα η συ­γκέ­ντρω­ση της δύ­να­μης σε αρι­στε­ρή, ρι­ζο­σπα­στι­κή πο­λι­τι­κή γραμ­μή άμε­σης ρήξης. Με το εγ­χώ­ριο κε­φά­λαιο, με τους δα­νει­στές, με την ΟΝΕ/ΕΕ και τα ιμπε­ρια­λι­στι­κά κέ­ντρα.  Αυτό απαι­τεί την ενό­τη­τα της αρι­στε­ράς, την ενιο­με­τω­πι­κή προ­σέγ­γι­ση. Οι τα­ξι­κές «δια­πι­στώ­σεις» χωρίς εναλ­λα­κτι­κό σχέ­διο για το σή­με­ρα απο­τε­λούν την δι­καιο­λο­γία και το πρό­σχη­μα της σε­χτα­ρι­στι­κής αδρά­νειας και ητ­το­πά­θειας. Αντί­στρο­φα η ενω­τι­κή γραμ­μή απαι­τεί ταυ­τό­χρο­να τα­ξι­κή ευ­θυ­κρι­σία. Δεν μπο­ρεί να πα­νη­γυ­ρί­ζουν και να στη­ρί­ζουν (για την ώρα) οι αστοί τις επι­λο­γές και τις επι­δό­σεις της κυ­βέρ­νη­σης και αρι­στε­ρές φωνές να την κα­τη­γο­ρούν για… ανα­πο­τε­λε­σμα­τι­κό­τη­τα! Απαι­τεί­ται προ­τε­ραιό­τη­τα στις πο­λι­τι­κές αιχ­μές του προ­γράμ­μα­τος που συ­γκρο­τούν οι επεί­γου­σες ανά­γκες και τα αι­τή­μα­τα των «από κάτω», του κό­σμου της δου­λειάς, της νε­ο­λαί­ας, των ανέρ­γων, των γυ­ναι­κών, των απο­κλει­σμέ­νων… Με σαφή και ρητά δια­τυ­πω­μέ­νο αντι­κα­πι­τα­λι­στι­κό προ­σα­να­το­λι­σμό. Ο τρί­τος πα­ρά­γο­ντας, ίσως ο σο­βα­ρό­τε­ρος στην πε­ρί­ο­δο, αφορά στην οι­κο­δό­μη­ση και στή­ρι­ξη τα­ξι­κών, αρι­στε­ρών, κι­νη­μα­τι­κών συλ­λο­γι­κο­τή­των. Η κα­τά­στα­ση του ερ­γα­τι­κού κι­νή­μα­τος δεν είναι με­τα­φυ­σι­κό ζή­τη­μα. Η ευ­θύ­νη αφορά εξ ολο­κλή­ρου την πο­λι­τι­κή αρι­στε­ρά. Σή­με­ρα τον δρόμο τον δεί­χνουν οι μα­χη­τι­κές εκ­δη­λώ­σεις αντί­στα­σης όπως η απερ­γία που ορ­γα­νώ­θη­κε στον κλάδο των «ντε­λι­βε­ρά­δων», των παι­διών με τα μη­χα­νά­κια, η 48ωρη απερ­γία με σκλη­ρή πε­ρι­φρού­ρη­ση και πολύ με­γά­λη συμ­με­το­χή των ενοι­κια­ζο­μέ­νων στην ΕΤΕ και κάθε δυ­να­μι­κή και απο­φα­σι­στι­κή κί­νη­ση που ξε­πη­δά απ’ τα κάτω ξε­περ­νώ­ντας την αναί­σχυ­ντη συν­δι­κα­λι­στι­κή γρα­φειο­κρα­τία που υπο­νο­μεύ­ει και κα­τα­στρέ­φει ότι έχει απο­μεί­νει στο ορ­γα­νω­μέ­νο, συν­δι­κα­λι­στι­κό κί­νη­μα.

* Ο Γιώργος Σαπουνάς είναι μέλος της ΠΓ της ΛΑΕ

Απλήρωτοι για τρεις μήνες οι συμβασιούχοι στο Νοσοκομείο ΕΛΠΙΣ

Πηγή: ygeionomikoi.gr

Απλήρωτοι παραμένουν για 3 μήνες οι συμβασιούχοι εργαζόμενοι στην εστίαση και τη φύλαξη του Νοσοκομείου ΕΛΠΙΣ. Αντίστοιχο πρόβλημα αντιμετώπιζαν μέχρι και σήμερα οι εργαζόμενοι στην καθαριότητα, οι οποίοι σύμφωνα με διαβεβαιώσεις της διοίκησης θα πληρωθούν τις επόμενες μέρες.

Όπως μας καταγγέλλει ο πλειοψηφών σύμβουλος στις πρόσφατες εκλογές και απερχόμενος πρόεδρος του σωματείου, Λευτέρης Παναρέτου, οι εργαζόμενοι είναι απλήρωτοι, αφού η επίτροπος αρνείται να θεωρήσει τα εντάλματα μισθοδοσίας. Συγκεκριμένα, η επίτροπος θεωρεί ότι η μετατροπή των συμβάσεων μίσθωσης έργου σε συμβάσεις εργασίας ορισμένου χρόνου στην εστίαση και τη φύλαξη δεν είναι νόμιμη.

Η διοίκηση επιχειρεί να εγκλωβίσει τους εργαζομένους των συγκεκριμένων τομέων, καλώντας τους να «ξεχάσουν» τις συμβάσεις εργασίας, θεωρώντας ότι η μετατροπή είναι παράνομη, και ζητώντας τους να «επανέλθουν» στις συμβάσεις μίσθωσης έργου που από το Συμβούλιο Επικρατείας έχουν χαρακτηριστεί παράνομες! Ήδη οι εργαζόμενοι συμμετείχαν σήμερα σε συσκέψεις, με πρωτοβουλία του Σωματείου, και προσανατολίζονται σε κινητοποιήσεις τις επόμενες μέρες.

Ο εκπρόσωπος της Ενωτικής Κίνησης και απερχόμενος πρόεδρος του σωματείου, Λευτέρης Παναρέτου, δήλωσε στο ygeionomikoi.gr:

Οι παλινωδίες της κυβέρνησης και η αδιαφορία που επιδεικνύει  το Υπ. Υγείας για τα προβλήματα που έχουν προκύψει με τις συμβάσεις εργασίας, πρέπει να σταματήσουν. Η λύση δεν είναι οι εργαζόμενοι να γίνονται μπαλάκι, να ανακαλούν τις υπογραφές τους και να καλούνται να υπογράφουν συμβάσεις μίσθωσης έργου, οι οποίες έχουν κριθεί παράνομες από το Συμβούλιο Επικρατείας.

Η ομηρία των συμβασιούχων πρέπει να πάρει ένα τέλος.  Απαιτούμε την άμεση πληρωμή των δεδουλευμένων των εργαζομένων, που καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες, και την οριστική λύση στο πρόβλημα που αντιμετωπίζουν με την υπογραφή συμβάσεων εργασίας αορίστου χρόνου που θα διασφαλίζουν το εργασιακό τους μέλλον.

Ανάλογα προβλήματα αντιμετωπίζουν εργαζόμενοι σε μια σειρά νοσοκομείων, γεγονός που αναδεικνύει την ανάγκη συντονισμένης δράσης κι αγώνα των εργαζομένων μέσα από τα σωματεία. Η πλειοψηφία της ΠΟΕΔΗΝ πρέπει να σταματήσει να σφυρίζει αδιάφορα και να κινηθεί σε αυτήν την κατεύθυνση, παίρνοντας πρωτοβουλίες συντονισμού κι οργάνωσης του αγώνα των εργαζομένων.

ΛΑΕ Ηρακλείου: Ανοιχτή εκδήλωση – συζήτηση με Μ. Κριτσωτάκη και Α. Αναστασάκη

21/6, στις 19:30

Εργατικό Κέντρο Ηρακλείου

Η Ν.Ε. Ηρακλείου της Λαϊκής Ενότητας και η Θεματική Επιτροπή Εργατικής Πολιτικής της Ν.Ε. διοργανώνουν ΕΚΔΗΛΩΣΗ – ΣΥΖΗΤΗΣΗ με θέμα «Οι εργασιακές σχέσεις & τα δικαιώματα των εργαζομένων μετά και το 4ο μνημόνιο» με ομιλητές τον Μιχάλη Κριτσωτάκη μέλος του Π.Σ. και τον Ανδρέα Αναστασάκη μέλος της γραμματείας της Ν.Ε. Ηρακλείου

Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί την Τετάρτη 21 Ιουνίου στις 7:30 το απόγευμα στην αίθουσα «Ν. Σουκατζίδης» του Ε.Κ. Ηρακλείου.

Το 4ο μνημόνιο (Νόμος 4472/2017 και το επισυναπτόμενο σε αυτόν Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο Δημοσιονομικής Στρατηγικής 2018 – 2021) έρχεται μετά το 3ο μνημόνιο, να κατεδαφίσει ακόμα περισσότερο τα δικαιώματα, εργασιακά και συνταξιοδοτικά, των εργαζομένων.

Τώρα περισσότερο από ποτέ συνδικάτα, κοινωνικοί φορείς, κοινωνικές συλλογικότητες, Αριστερές, αντιμνημονιακές και προοδευτικές δυνάμεις οφείλουν να μπουν μπροστά και να συντονίσουν τις δυνάμεις τους προκειμένου να υψωθεί ένα τείχος αντίστασης στις μνημονιακές επιδιώξεις, να σταματήσει επιτέλους η κατεδάφιση εργατικών και συνταξιοδοτικών κατακτήσεων ενός αιώνα, να προχωρήσει επιτέλους η δημοκρατική αντιμνημονιακή ανατροπή.

ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΜΠΟΡΟΥΜΕ!

Το Γραφείο Τύπου

Ηράκλειο, 20 Ιουνίου 2017

Η μέτρηση της ακτίνας της Γης από τον Ερατοσθένη

21η Ιουνίου 240 πΧ

Βίντεο με τον Καρλ Σαγκάν.

Πηγή: mixanitouxronou.gr

Δύο ραβδιά, το μυαλό και την παρατηρητικότητά του χρησιμοποίησε ο Ερατοσθένης για να ανακαλύψει πρώτος ότι η Γη είναι στρογγυλή και να μετρήσει την περίμετρο της.

Χιλιάδες χρόνια πριν, κατάφερε να υπολογίσει το μέγεθος του πλανήτη μας και να κατασκευάσει ένα σύστημα συντεταγμένων με παράλληλους και μεσημβρινούς με τα μέσα που διέθετε.

Οι μεταγενέστεροι αστρονόμοι και γεωγράφοι διάβασαν λανθασμένα τα ευρήματα του Έλληνα μαθηματικού και συντάχθηκαν με την άποψη του Πτολεμαίου ότι η Γη είναι 30% μικρότερη από όσο είχε μετρήσει ο Ερατοσθένης. Το λάθος αυτό παρέμεινε για 15 αιώνες και ήταν η αιτία να αποφασίσει ο Κολόμβος το ταξίδι για την Ινδία, το οποίο κατέληξε στην ανακάλυψη της Αμερικής.

Ο Ερατοσθένης είχε γεννηθεί στην ελληνική αποικία της Βόρειας Αφρικής, Κυρήνη, το 276 π.Χ. και ήταν φίλος με τον Αρχιμήδη. Λέγεται ότι είχε ζήσει στην Αθήνα για αρκετά χρόνια, ώσπου έγινε βιβλιοθηκάριος στην περίφημη βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας.

Το πείραμα του Ερατοσθένη

Εκείνη την περίοδο έκανε μια παρατήρηση που τον οδήγησε να διατυπώσει πρώτος ότι η Γη είναι στρογγυλή.

Στις 21 Ιουνίου, που είναι η πιο μεγάλη ημέρα του έτους, σε ένα πηγάδι ο Ήλιος έπεφτε κάθετα και φώτιζε τον πυθμένα χωρίς να δημιουργεί σκιές.

Το πηγάδι βρισκόταν στη Συήνη, σημερινή πόλη Ασουάν που βρίσκεται στη Νότια Αίγυπτο. Αντίθετα στην Αλεξάνδρεια, η οποία απέχει 800 χλμ από το Ασουάν, ο ήλιος δημιουργούσε σκιά σε μια ράβδο, που ήταν στερεωμένη στο έδαφος. Αυτό σήμαινε ότι οι δύο πόλεις σίγουρα δεν έβλεπαν τον Ήλιο από την ίδια γωνία και ότι η Γη δεν ήταν επίπεδη, όπως πίστευαν.

(Σημείωση δική μας: Η παραδοχή ότι οι ακτίνες του Ήλιου φτάνουν παράλληλες μεταξύ τους στην επιφάνεια της Γης, είναι κατά προσέγγιση αποδεκτή γιατί η απόσταση Ηλίου-Γης είναι πολύ μεγάλη.)

Ο Ερατοσθένης γνώριζε ήδη από προγενέστερες αστρολογικές μετρήσεις που διάβασε στη βιβλιοθήκη ή από δικούς του υπολογισμούς, ότι η Συήνη και η Αλεξάνδρεια ανήκαν στον ίδιο μεσημβρινό.

Το πείραμα του βασίστηκε στη μέτρηση της σκιάς που δημιουργούν οι ακτίνες του Ηλίου την ίδια ημερομηνία σε δύο διαφορετικές τοποθεσίες. Για να το τεκμηριώσει την πεποίθηση ότι η Γη είναι στρογγυλή τοποθέτησε στο έδαφος έναν στύλο στην Αλεξάνδρεια και έναν στη Συήνη.

(Σημείωση δική μας: Οι γωνίες «Κ» και «Αλεξάνδρεια» είναι ίσες διότι είναι «εντός εναλλάξ».)

Μετά υπολόγισε τη γωνία που σχημάτιζε η σκιά στις 12 το μεσημέρι (σημείωση δική μας: στην Αλεξάνδρεια, γιατί στην Συήνη η γωνία ήταν μηδέν). Το αποτέλεσμα ήταν ότι η γωνία ήταν το 1/50 της περιφέρειας του κύκλου (σημείωση δική μας: 360/7.2=50).
Μετά υπολόγισε την απόσταση των δύο πόλεων. Πιθανόν έβαλε έναν βηματιστή να διασχίσει τη διαδρομή από τη μία πόλη στην άλλη και να μετρήσει με προσοχή την απόσταση, που ήταν 5.040 στάδια (σημείωση δική μας: ένα στάδιο είναι περίπου 185 μέτρα). Στο πείραμα του, τα 5.040 στάδια αποτυπωνόταν στο 1/50  του κύκλου.

Στη συνέχεια, πολλαπλασίασε το 5.040 επί 50, και έτσι υπολόγισε την περίμετρο της Γης στα 252.000 στάδια που σήμερα ισούνται με 39.690 χιλιόμετρα. Ο υπολογισμός που έκανε 2.200 χρόνια πριν ήταν αρκετά ακριβής. Στην ουσία έπεσε έξω μόλις 358 χιλιόμετρα, καθώς σήμερα η περίμετρος της Γης υπολογίζεται σύμφωνα με δορυφορικές μετρήσεις σε 40.048 χιλιόμετρα.

Μόλις ολοκλήρωσε το πείραμά του, σχημάτισε σε έναν χάρτη τη Γη, όπως πίστευε ότι έμοιαζε.

Δείτε τον αστροφυσικό Carl Sagan να εξηγεί πώς ο Έλληνας μαθηματικός Ερατοσθένης ανακάλυψε ότι η Γη είναι στρογγυλή.

O Χάρης Βάρβογλης καθηγητής του Τμήματος Φυσικής του ΑΠΘ με άρθρο του στο Βήμα εξήγησε πώς ο Χριστόφορος Κολόμβος ξεγελάστηκε από τους λανθασμένους υπολογισμούς των μεταγενεστέρων μαθηματικών και ειδικά του Πτολεμαίου:

«Το πείραμα του Ερατοσθένη είχε δημιουργήσει μεγάλη εντύπωση στην εποχή του, και αρκετοί μεταγενέστεροι φυσικοί φιλόσοφοι, όπως ονομάζονταν οι επιστήμονες εκείνη την εποχή, θέλησαν να το επαναλάβουν. Ο πρώτος που γνωρίζουμε, χρονολογικά, ήταν ο Έλληνας Ποσειδώνιος ο Ρόδιος, ο οποίος γύρω στο 100 π.Χ. υπολόγισε την ακτίνα της Γης με διαφορετική μέθοδο από αυτήν του Ερατοσθένη. Υπέθεσε ότι η Αλεξάνδρεια και η Ρόδος είναι στον ίδιο μεσημβρινό και υπολόγισε ότι η επίκεντρη γωνία που σχηματίζουν οι δύο πόλεις είναι 7,5 μοίρες, παρατηρώντας όχι τον Ήλιο αλλά το ύψος του αστέρα Κάνωπου, όπως φαίνεται από τις δύο πόλεις. Υποθέτοντας ότι η απόσταση των δύο πόλεων είναι 5.000 στάδια, κατέληξε σε ένα αποτέλεσμα πρακτικά ίδιο με αυτό του Ερατοσθένη. Μεταγενέστερα όμως αναθεώρησε την εκτίμησή του για την απόσταση Ρόδου-Αλεξάνδρειας σε 3.750 στάδια, οπότε η ακτίνα της Γης προέκυψε ίση με 4.500 χιλιόμετρα, δηλαδή 30% μικρότερη από την πραγματική. Με την τιμή αυτή συμφώνησε στη συνέχεια ο Ρωμαίος ναύαρχος και φυσικός φιλόσοφος Πλίνιος, ενώ την καθιέρωσε οριστικά ο Έλληνας αστρονόμος Πτολεμαίος αναφέροντάς την στο βιβλίο του «Γεωγραφία».

Τα βιβλία του Πτολεμαίου έχαιραν μεγάλης εκτίμησης μεταξύ των επιστημόνων ως την Αναγέννηση, και αυτό το γεγονός ήταν η αιτία να επικρατήσει τελικά η λανθασμένη τιμή του Ποσειδώνιου για την ακτίνα της Γης. Σε υδρόγειες σφαίρες της εποχής, κατασκευασμένης με βάση αυτήν τη λανθασμένη τιμή, βλέπει κανείς τοποθετημένες την Ευρώπη, την Ασία και την Αφρική να καλύπτουν όλη την επιφάνεια της Γης, χωρίς να υπάρχει διαθέσιμος χώρος για άλλη ήπειρο. Ο Κολόμβος, με βάση παρόμοιους χάρτες, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η Ινδία απείχε από τα Κανάρια Νησιά μόλις 6.300 χιλιόμετρα δυτικά (αντί για τη σωστή 28.000 χιλιόμετρα), οπότε θα μπορούσε να φθάσει σχετικά σύντομα στις Ινδίες ταξιδεύοντας προς δυσμάς. Επομένως θα μπορούσε κανείς να πει ότι το λάθος του Ποσειδώνιου έπαιξε καθοριστικό ρόλο για την ανακάλυψη της Αμερικής από τον Κολόμβο, αφού είναι σχεδόν βέβαιο ότι αν γνώριζε τις πραγματικές διαστάσεις της Γης δεν θα τολμούσε ποτέ να ξεκινήσει για ένα ταξίδι 28.000 χιλιομέτρων με τα πλοία της εποχής».