Τα ψηφοδέλτια μάχης και νίκης της Λαϊκής Ενότητας σε όλη την Ελλάδα.

laikienotita

Η Λαϊκή Ενότητα  έδωσε στη δημοσιότητα τα ονόματα των υποψηφίων για την εκλογική μάχη της 20ης Σεπτεμβρίου, στα οποία κυρίαρχη είναι η παρουσία της ελληνικής νεολαίας, των γυναικών, των εκπροσώπων κοινωνικών κινημάτων και του συνδικαλιστικού κινήματος.

Τα ονόματα των υποψηφίων ανά εκλογική περιφέρεια έχουν ως εξής: 

ΑΙΤΩΛΟΑΚΑΡΝΑΝΙΑΣ 
1 ΚΟΛΟΒΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ
2 ΓΑΛΑΤΑΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ
3 ΕΥΠΑΤΡΙΔΗ ΒΑΛΑΝΤΗ
4 ΓΕΩΡΓΑΛΗΣ ΗΛΙΑΣ
5 ΠΟΛΙΤΟΠΟΥΛΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ
6 ΚΑΖΑΚΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ
7 ΣΚΑΝΔΑΛΟΥ ΕΛΕΝΗ
8 ΚΩΛΕΤΣΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ
9 ΚΟΥΣΤΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ

ΑΡΓΟΛΙΔΟΣ
1 ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗΣ
2 ΠΕΤΡΟΥ ΠΕΤΡΟΣ
3 ΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ ΓΙΑΝΝΗΣ
4 ΠΕΙΡΟΥΝΗΣ
5 ΓΕΩΡΓΙΟΠΟΥΛΟΥ ΛΙΑΝΑ
(περισσότερα…)

Διευρυμένες αρμοδιότητες στο ΤΧΣ από τον Οκτώβριο.

2txs

Πηγή: toxrima.gr

Ισχυρό σύστημα διακυβέρνησης του ΤΧΣ από τους δανειστές και διασφάλιση της λειτουργίας των τραπεζών βάσει των αρχών της αγοράς, χωρίς κρατικές παρεμβάσεις, προβλέπει το σχέδιο νόμου για το Ταμείο, το οποίο συντάσσεται αυτό το διάστημα.

Το νομοσχέδιο -βάσει του μνημονίου- θα πρέπει να ψηφιστεί μέχρι τον Οκτώβριο και ήδη για τη σύνταξή του έχουν προσληφθεί σύμβουλοι, όπως το νομικό γραφείο Ποταμίτη.

Όσον αφορά στην ανεξαρτησία των τραπεζών, το νομοσχέδιο προβλέπει ότι τα μέλη των διοικητικών συμβουλίων και τα ανώτατα διευθυντικά στελέχη θα διορίζονται χωρίς καμία παρέμβαση του Ελληνικού Δημοσίου, με βάση τη νομοθεσία της Ε.Ε., τις βέλτιστες διεθνείς πρακτικές και τους κανόνες του ΤΧΣ. Επίσης, το Ταμείο θα πρέπει να διασφαλίσει ότι οι εξωτερικοί ελεγκτές των τραπεζών δεν θα μπορούν να έχουν σύμβαση με μια τράπεζα περισσότερο από μια συνεχή πενταετία.

Η συγκεκριμένη προϋπόθεση τίθεται σε ισχύ από το 2016.

Συνέδριο «Η κρίση της Ευρωζώνης και η Αριστερά»

laikienotita

Ακαδημαϊκό συνέδριο θα διοργανωθεί στις 9-9-2015 και ώρα 18:00 με τίτλο «Η Κρίση της Ευρωζώνης και η Αριστερά».
Το συνέδριο διοργανώνει το δίκτυο ακαδημαϊκών οικονομολόγων, Research on Money and Finance (RNF), με την υποστήριξη της Λαϊκής Ενότητας, και θα λάβει χώρα στο Αμφιθέατρο Αντωνιάδου του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών (Οδός Πατησίων 76).
Σκοπός του συνεδρίου είναι η ενημέρωση του κοινού για τα αδιέξοδα της Ευρωζώνης και για την ύπαρξη εναλλακτικών δρόμων ανάπτυξης για τις ευρωπαϊκές οικονομίες.

Στο συνέδριο θα μιλήσουν οι Κώστας Λαπαβίτσας, Χάινερ Φλάσμπεκ και Φρεντερίκ Λορντόν, ενώ χαιρετισμό θα απευθύνει ο επικεφαλής της Λαϊκής Ενότητας, Παναγιώτης Λαφαζάνης.

Ο κ. Μεϊμαράκης μας «φτιάχνει το κέφι» με προεκλογικά ανέκδοτα.

«Εθνικό σχέδιο» μαζί με τον ΣΥΡΙΖΑ στη θέση του Μνημονίου, προτείνουν αυτοί που… ψήφισαν τρίτο Μνημόνιο!

Φουλ για οικουμενική, τσακώνονται ποιος θα έχει τον πρώτο ρόλο.

11935088_10152907066906330_1782013770738879657_n

Πηγή: Iskra.gr

Μόνο ως αστεϊσμό για να «μας φτιάξει το κέφι», όπως έχει υποσχεθεί, μπορεί να εκληφθεί το σημερινό, προεκλογικό πυροτέχνημα του αρχηγού της Νέας Δημοκρατίας κ. Μεϊμαράκη περί διακομματικής επιτροπής που θα εκπονήσει  «εθνικό σχέδιο», στη θέση του τρίτου Μνημονίου και θα το υποβάλει προς έγκριση στους λεγόμενους «εταίρους».

Ποιος μπορεί να πιστέψει εκείνους που ψήφισαν τρία Μνημόνια κατ’ επιταγήν των δανειστών ότι θα ορθώσουν τώρα το ανάστημά τους απέναντί τους για να εφαρμόσουν ένα «εναλλακτικό σχέδιο»; Πολύ περισσότερο, που η νεοφιλελεύθερη Νέα Δημοκρατία, όταν μιλάει για «εναλλακτικές λύσεις», εννοεί «ισοδύναμα μέτρα», που θα μειώσουν ακόμη περισσότερο τις κοινωνικές δαπάνες για υγεία, παιδεία, ασφάλιση και πρόνοια, με νέες, μαζικές απολύσεις εργαζομένων;

Ποιος θα πιστέψει ότι αν συναθροιστούν τα παλιά και νέα μνημονιακά κόμματα, που συσσώρευσαν τόσο ολέθριες για το λαό δεσμεύσεις, το αποτέλεσμα θα είναι καλύτερο από ό,τι «κατάφερε» καθένας τους ξεχωριστά;

Η ταύτιση του κ. Μεϊμαράκη και της Νέας Δημοκρατίας με την πρόταση του Αλέξη Τσίπρα και της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ για «παράλληλο πρόγραμμα» εντός Μνημονίου αποδεικνύει τη σύγκλιση των δύο κομμάτων που ψήφισαν μαζί το τρίτο Μνημόνιο. Σύγκλιση, που μπορεί να αποτελέσει τη βάση για οικουμενικού τύπου κυβερνήσεις μετά τις εκλογές.

Αποκαλύπτει επίσης τι είδους εκλογικό «ντέρμπι» θα ήθελαν οι ηγεσίες αυτών των δύο κομμάτων, που εμφανίζονται προεκλογικά να τσακώνονται τόσο πολύ, διαφωνώντας τόσο λίγο. Όλοι καταλαβαίνουν ότι το παιχνίδι είναι στημένο, με μόνο επίδικο ζήτημα τη νομή μιας «εξουσίας», υποθηκευμένης στις Βρυξέλλες και το Βερολίνο.

Ο ελληνικός λαός δεν θα μείνει στο ρόλο του παθητικού θεατή σ’ αυτό το στημένο παιχνίδι. Θα τους χαλάσει τα σχέδια, δίνοντας πολύ ισχυρή παρουσία, μέσα κι έξω από τη Βουλή, στο μέτωπο του ΟΧΙ που εκφράζει με τον πιο αποτελεσματικό και μαχητικό τρόπο η Λαϊκή Ενότητα.

Μεγάλο το συλλαλητήριο του «ΟΧΙ» στη ΔΕΘ.

Εντυπωσιακό το μπλοκ της Λαϊκής Ενότητας, με δυναμική συμμετοχή της νεολαίας.

www.kar.org.gr_2015-09-06_04-57-47_1

Πηγή: Iskra.gr

Πλημμύρισε η Εγνατία στη σημερινή, μεγάλη λαϊκή διαδήλωση εναντίον των Μνημονίων και της λιτότητας στη Θεσσαλονίκη, με αφορμή τα εγκαίνια της 80ής Διεθνούς Έκθεσης. Το παρόν στο συλλαλητήριο, που έδειξε για άλλη μια φορά ότι το μεγάλο λαϊκό κίνημα του «ΟΧΙ» είναι πάντα ενεργός παράγοντας ελπίδας και ανατροπής, έδωσαν όλες οι αριστερές δυνάμεις.

Ιδιαίτερα μαζικό και δυναμικό ήταν το μπλοκ της «Λαϊκής Ενότητας» με επικεφαλής τον Παναγιώτη Λαφαζάνη και τους βουλευτές του κινήματος, Δέσποινα Χαραλαμπίδου, Λίτσα Αμανατίδου, Ελένη Γαϊτάνη, όπως και στελέχη της «Λαϊκής Ενότητας» από τη Θεσσαλονίκη και τη βόρεια Ελλάδα. Εντυπωσιακή ήταν η συμμετοχή της νεολαίας, που έδωσε τον τόνο με την μαζική παρουσία, τον ενθουσιασμό, την ευρηματικότητα και την αγωνιστικότητά της.

«Είναι η νεολαία που πρωτοπόρα, στην πρώτη γραμμή, θα σαρώσει τα Μνημόνια», δήλωσε ο Παναγιώτης Λαφαζάνης. «Παλιά Μνημόνια και νέα Μνημόνια. Γι’ αυτό να είμαστε όλοι απόλυτα βέβαιοι. Η Λαϊκή Ενότητα ακολουθεί το δρόμο της νεολαίας. Η Λαϊκή Ενότητα είναι με τη νεολαία. Η Λαϊκή Ενότητα βροντοφωνάζει ότι το ΟΧΙ της νεολαίας δεν ηττήθηκε. Το ΟΧΙ αυτό θα νικήσει. Θα νικήσει και στις κάλπες, στις 20 Σεπτέμβρη».

Αρνητική αίσθηση προκάλεσε η σχεδόν ανύπαρκτη παρουσία του ΣΥΡΙΖΑ, με ελάχιστο κόσμο, χωρίς παλμό και συνθήματα, σε θλιβερή αντίστιξη με τη δυναμική παρουσία του τα προηγούμενα χρόνια.

 

Ο ελέφαντας στο δωμάτιο*

*Σχό­λιο για το άρθρο «Ανα­χώ­μα­τα», του Νίκου Μπο­γιό­που­λου.

laiki-enotita-egainia-763x429

Του Σπύρου Σκαμνέλου
Πηγή: RProject.gr

Από την εποχή ήδη του Ημεροδρόμου στο Ριζοσπάστη (και κατόπιν στο enikos.gr), η αρθρογραφία του Νίκου Μπογιόπουλου έχει κερδίσει το ενδιαφέρον και διαβάζεται με προσοχή από μεγάλη μερίδα του ευρύτερου κόσμου της Αριστεράς. Η απήχηση αυτή ήταν –και είναι– δικαιολογημένη. Στρατευμένος στις γραμμές του ΚΚΕ και χωρίς να έρχεται σε ευθεία αντίθεση με τις βασικές επιλογές που του επιβάλλει αυτή η στράτευση, η υπογραφή του Νίκου Μπογιόπουλου φέρει τη σφραγίδα της δικής του ματιάς, των δικών του διαβασμάτων, των δικών του ανησυχιών.

Διότι, όπως και να το κά­νου­με, ο Νίκος Μπο­γιό­που­λος «ξέρει γράμ­μα­τα», όπως θα έλε­γαν οι πα­λιοί. Και, μέσα σε αυτό το «ξέρει γράμ­μα­τα», συ­μπε­ρι­λαμ­βά­νε­ται, με­τα­ξύ άλλων, κάτι που για μας είναι ση­μα­ντι­κό: Η εξοι­κεί­ω­ση με την ιστο­ρι­κή δια­δρο­μή του ερ­γα­τι­κού κι­νή­μα­τος και των κομ­μά­των που δο­μή­θη­καν πάνω στην ανα­φο­ρά τους στην Τέ­ταρ­τη Τάξη. Χωρίς την ιστο­ρι­κή προ­ο­πτι­κή, κα­τα­λή­γου­με πολ­λές φορές να ψά­χνου­με ψύλ­λους στ’ άχυρα και να πα­ρα­βλέ­που­με τον ελέ­φα­ντα που είναι στο δω­μά­τιο.

Όταν λοι­πόν πε­ρι­γρά­φει ο Νίκος Μπο­γιό­που­λος τη δια­δρο­μή που οδή­γη­σε σε σχί­σμα της Κ.Ο. του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ και στη συ­γκρό­τη­ση της Λαϊ­κής Ενό­τη­τας, προ­κα­λεί κά­ποια έκ­πλη­ξη ότι η όλη πε­ρι­γρα­φή γί­νε­ται σα να μην υπήρ­ξε ποτέ μια κρί­σι­μη και θλι­βε­ρή ημε­ρο­μη­νία, που έμελε να ση­μα­δέ­ψει την Ιστο­ρία του πα­γκό­σμιου ερ­γα­τι­κού κι­νή­μα­τος –και την Πα­γκό­σμια Ιστο­ρία γε­νι­κώς. Για να μην ψά­χνου­με ψύλ­λους στ’ άχυρα, επι­δι­δό­με­νοι σε δίκη προ­θέ­σε­ων και αγνο­ώ­ντας τον ελέ­φα­ντα που είναι στο δω­μά­τιο, ας τη θυ­μη­θού­με εμείς αυτή την κρί­σι­μη και θλι­βε­ρή ημε­ρο­μη­νία:

4 Αυ­γού­στου 1914. Λίγες βδο­μά­δες πριν το ξέ­σπα­σμα του Με­γά­λου Πο­λέ­μου, η κοι­νο­βου­λευ­τι­κή ομάδα του Σο­σιαλ­δη­μο­κρα­τι­κού Κόμ­μα­τος της Γερ­μα­νί­ας (SPD) ψη­φί­ζει στο Reichstag υπέρ των στρα­τιω­τι­κών δα­πα­νών. Το μα­ζι­κό­τε­ρο κόμμα της Β΄ Διε­θνούς, πρό­τυ­πο και κα­μά­ρι των απα­ντα­χού επα­να­στα­τών σο­σια­λι­στών (συ­μπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νου και του Λένιν βε­βαί­ως), δίνει λευκή επι­τα­γή στον Κάι­ζερ Γου­λιέλ­μο και στην ουσία δη­λώ­νει τη συ­στρά­τευ­ση της γερ­μα­νι­κής ερ­γα­τι­κής τάξης στο πλευ­ρό του γερ­μα­νι­κού κε­φα­λαί­ου για τον επερ­χό­με­νο πό­λε­μο.

Επί 110 βου­λευ­τών του SPD, κα­τα­γρά­φο­νται 109 θε­τι­κές ψήφοι, καμία αρ­νη­τι­κή και μο­νά­χα μία αποχή. Κα­θο­λι­κό­τε­ρη απο­στα­σία από τις διε­θνι­στι­κές, αντι­πο­λε­μι­κές, αντι­μι­λι­τα­ρι­στι­κές κλπ δια­κη­ρύ­ξεις του SPD και του διε­θνούς επα­να­στα­τι­κού κι­νή­μα­τος δεν θα μπο­ρού­σε να υπάρ­ξει. Μο­να­δι­κός δια­φω­νών ο Καρλ Λή­μπ­κνε­χτ, που κι αυτός πε­ριο­ρί­ζε­ται στην άχαρη, «με­σο­βέ­ζι­κη» στάση της απο­χής από την ψη­φο­φο­ρία, για να μη θέσει σε κίν­δυ­νο την ενό­τη­τα του κόμ­μα­τος. (Αχ, αυτή η «ενό­τη­τα του κόμ­μα­τος»…)

Η φι­λο­πό­λε­μη στρο­φή του SPD δεν ήρθε βέ­βαια σαν κε­ραυ­νός σε ξά­στε­ρο ου­ρα­νό. Στην πραγ­μα­τι­κό­τη­τα, η δια­πί­στω­ση του Μπερν­στάιν με­ρι­κά χρό­νια νω­ρί­τε­ρα ότι η σο­σιαλ­δη­μο­κρα­τία ήταν επα­να­στα­τι­κή μο­νά­χα στις δια­κη­ρύ­ξεις («στα Συ­νέ­δρια») ήταν ορθή. Οι απε­γνω­σμέ­νες προ­σπά­θειες της Αρι­στε­ράς του SPD να εναρ­μο­νί­σουν την πο­λι­τι­κή πρα­κτι­κή με τις ρητά δια­κη­ρυγ­μέ­νες αρχές είχαν πέσει στο κενό. Το γε­γο­νός όμως είναι ότι, παρά τα ση­μά­δια που συσ­σω­ρεύ­ο­νταν, η τε­λι­κή πράξη της απο­στα­σί­ας προ­κά­λε­σε πραγ­μα­τι­κό σοκ σε όλους τους επα­να­στά­τες σο­σια­λι­στές, συ­μπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νου και του ίδιου του Λένιν. Xρειά­στη­κε να πε­ρά­σουν σχε­δόν δύο χρό­νια ανεί­πω­της αν­θρω­πο­σφα­γής (και να εμ­φα­νι­στεί το αυ­θόρ­μη­το κί­νη­μα ανυ­πα­κο­ής των φα­ντά­ρων στα χα­ρα­κώ­μα­τα), προ­τού αρ­χί­σουν να κά­νουν αι­σθη­τή την πα­ρου­σία τους τα πρώτα ρήγ­μα­τα στην κοι­νο­βου­λευ­τι­κή ομάδα του SPD, που τε­λι­κά οδή­γη­σαν στη διά­σπα­ση και το σχη­μα­τι­σμό του USPD, με το οποίο συ­νερ­γά­στη­κε για ένα διά­στη­μα και η Ομάδα Σπάρ­τα­κος.

Ας κλεί­σου­με εδώ την ιστο­ρι­κή πα­ρέκ­βα­ση. Ας έρ­θου­με στα δικά μας. Το ερώ­τη­μα «Τι κά­να­τε εσείς όταν…» {μπο­ρεί­τε να αντι­κα­τα­στή­σε­τε τις τρείς τε­λεί­ες με ό,τι θέ­λε­τε} είναι ένα νό­μι­μο ερώ­τη­μα –και καλά κάνει ο Νίκος Μπο­γιό­που­λος να το θέτει. Το θέ­του­με κι εμείς άλ­λω­στε. Η απά­ντη­ση σ’ αυτό το ερώ­τη­μα μπο­ρεί να είναι ηθι­κο­λο­γι­κή, ή μπο­ρεί να είναι πο­λι­τι­κή και ιστο­ρι­κά υπο­ψια­σμέ­νη.

Με­τα­ξύ αν­θρώ­πων που «ξέ­ρουν γράμ­μα­τα», οι ηθι­κο­λο­γι­κές ερω­τή­σεις και οι ηθι­κο­λο­γι­κές απα­ντή­σεις θα πρέ­πει να απο­φεύ­γο­νται. Η πο­λι­τι­κή και ιστο­ρι­κά υπο­ψια­σμέ­νη απά­ντη­ση που μπο­ρού­με να δώ­σου­με στον Νίκο Μπο­γιό­που­λο (και που θα μπο­ρού­σε και ο ίδιος να δώσει στον εαυτό του, αν δεν υπέ­κυ­πτε στους πει­ρα­σμούς της ηθι­κο­λο­γί­ας και του τα­κτι­κι­σμού) είναι ότι, παρά τις πολ­λές και κραυ­γα­λέ­ες αδυ­να­μί­ες μας, τα πή­γα­με κα­λύ­τε­ρα από την Αρι­στε­ρά του SPD, η οποία πε­ρι­λάμ­βα­νε στους κόλ­πους της ανα­στή­μα­τα όπως η Ρόζα Λού­ξε­μπουργκ και ο Καρλ Λή­μπ­κνε­χτ.

Και μά­λι­στα τα πή­γα­με κα­λύ­τε­ρα, τη στιγ­μή που, σε αντί­θε­ση με το SPD, η αρι­στε­ρή πτέ­ρυ­γα του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ δεν κέρ­δι­ζε ούτε καν τα Συ­νέ­δρια κι έβλε­πε τα κεί­με­νά της και τις τρο­πο­λο­γί­ες της να κα­τα­ψη­φί­ζο­νται συ­στη­μα­τι­κά από το ετε­ρό­κλη­το συ­νον­θύ­λευ­μα της «πλειο­ψη­φί­ας», με αστεί­ες προ­φά­σεις ενί­ο­τε.

Τα «Όχι», που δεν ακού­στη­καν στο Reichstag, ακού­στη­καν ξανά και ξανά στο ελ­λη­νι­κό Κοι­νο­βού­λιο. Δύο στην αρχή, από τις συ­ντρό­φισ­σες του Κόκ­κι­νου Δι­κτύ­ου, που άνοι­ξαν το δρόμο ώστε τα «Όχι» να γί­νουν τριά­ντα. Σί­γου­ρα δεν είναι το παν, αλλά δεν είναι και λίγο. Σί­γου­ρα δεν κερ­δί­ζει το παι­χνί­δι. Έχου­με όμως βά­σι­μους λό­γους να πι­στεύ­ου­με ότι το πάει του­λά­χι­στον στην πα­ρά­τα­ση. Ή έστω στις κα­θυ­στε­ρή­σεις. Με άλλα λόγια, δεν επι­τρέ­πει στο διαι­τη­τή να το λήξει προ­τού λήξει…

Το άρθρο του σ. Σκαμνέλου τελειώνει εδώ.
Όμως ο διαχειριστής του blog μας, παρόλον ότι διακρίνεται (συνήθως…) για την αυτοσυγκράτησή του, δεν μπορεί να αντισταθεί στον πειρασμό να προσθέσει το δικό του σχόλιο στο άρθρο του Νίκου Μπογιόπουλου και στην «συνεπή» στάση του ΚΚΕ, που ο Μπογιόπουλος, έστω και ως αποπαίδι, εξακολουθεί να εκφράζει:

11903834_1184306698250303_7169996158158320441_n

Δελτίο Τύπου της Λαϊκής Ενότητας Υγείας Αττικής για τον θάνατο τριών νοσηλευομένων στο Ψυχιατρικό Νοσοκομείο Αττικής.

PSUXIATRIKO2

Το τραγικό συμβάν της 4ης Σεπτεμβρίου, με την πυρκαγιά που ξέσπασε σε κλινική του ΨΝΑ και είχε ως αποτέλεσμα το θάνατο τριών ασθενών, αποτελεί την αναπόφευκτη οδυνηρή κατάληξη της διαδικασίας διάλυσης της δημόσιας ψυχικής υγείας.
Πέντε χρόνια μετά την υπαγωγή της Ελλάδας σε καθεστώς μνημονιακής επιτήρησης και δύο χρόνια μετά την υπογραφή του μνημονίου Αντόρ – Λυκουρέντζου για την ψυχική υγεία, που προέβλεπε το κλείσιμο των δημόσιων ψυχιατρικών νοσοκομείων, οι δημόσιες δομές ψυχικής υγείας καταρρέουν. Τόσο τα ψυχιατρικά νοσοκομεία όσο και οι εξωνοσοκομειακές κοινοτικές δομές (Κέντρα Ψυχικής Υγείας, ξενώνες, οικοτροφεία κτλ) υποχρηματοδοτούνται σε τρομακτικό βαθμό και παρουσιάζουν τεράστιες ελλείψεις σε νοσηλευτικό, ιατρικό και λοιπό προσωπικό.
Και όλα αυτά τη στιγμή που ο ελληνικός λαός, χειμαζόμενος από τη φτώχεια, την ανεργία και την κοινωνική περιθωριοποίηση, που έχουν προκαλέσει οι μνημονιακές πολιτικές, χρειάζεται περισσότερο παρά ποτέ ένα δημόσιο, υψηλής ποιότητας συστημα ψυχικής υγείας.

Η παρούσα κατάσταση εκθέτει σε άμεσο κίνδυνο την ασφάλεια, ακόμα και τη ζωή, ασθενών και εργαζομένων, υποβαθμίζει την παρεχόμενη ποιότητα ψυχικής περίθαλψης και οδηγεί το σύστημα ψυχικής υγείας στην οπισθοδρόμηση και την υιοθέτηση βάναυσων, κατασταλτικών, αντιθεραπευτικών πρακτικών. Απαιτείται άμεσα ένας ριζικός αναπροσανατολισμός και μετασχηματισμός της ψυχικής υγείας, που μπορεί να επιτευχθεί μόνο σε ρήξη με τις πολιτικές των μνημονίων και της ΕΕ.

Η Λαϊκή Ενότητα θα αγωνιστεί μαζί με τους εργαζόμενους στο χώρο της ψυχικής υγείας, τους λήπτες υπηρεσιών και όλο το λαό για:
• Άμεση κατάργηση του μνημονίου Αντόρ – Λυκουρέντζου. Να ακυρωθούν τα σχέδια για κλείσιμο των ψυχιατρικών νοσοκομείων.
• Άμεση αύξηση της κρατικής χρηματοδότησης για την ψυχική υγεία και ενίσχυση των υπάρχουσων δομών δημόσιας ψυχικής υγείας (ψυχιατρικά νοσοκομεία, ψυχιατρικές κλινικές γενικών νοσοκομείων, ΚΨΥ, εξωνοσοκομειακές δομές) με προσλήψεις μόνιμου νοσηλευτικού, ιατρικού και λοιπού προσωπικού.
• Μετασχηματισμό του συστήματος ψυχικής υγείας, με στροφή προς τις κοινοτικές υπηρεσίες. Εφαρμογή τομεοποίησης που θα λαμβάνει υπ’όψιν τις πραγματικές ανάγκες του πληθυσμού, ίδρυση νέων δημόσιων Κέντρων Ψυχικής υγείας και εξωνοσοκομειακών δομών.
• Δημόσιες, δωρέαν, υψηλής ποιότητας υπηρεσίες ψυχικής υγείας που θα διασφαλίζουν την αξιοπρέπεια και τα δικαιώματα ασθενών και εργαζόμενων .